Σάββατο, 28 Ιανουαρίου 2017

Θεοφάνης Γραικιώτης : Μια εκπαιδευτική επίσκεψη



Μια εκπαιδευτική επίσκεψη
Γράφει ο Θεοφάνης Γραικιώτης
Εμείς τη λέγαμε απλώς εκδρομή. Αν και ήταν εκπαιδευτική επίσκεψη. Όταν είσαι όμως είκοσι χρονών όλα εκδρομές τα βλέπεις. Ακόμα και την επίσκεψη στις φυλακές.
Η απόφαση για την επίσκεψη αυτή ήταν του καλού μας καθηγητού στη Νομική του κυρίου Μπακατσούλα. Μας έκανε Σωφρονιστική. Έπρεπε, όπως πολύ σωστά έλεγε ο ίδιος, εκτός από τα βιβλία να γνωρίσουμε την σωφρονιστική στην πράξη. Έτσι η επίσκεψη στις φυλακές ήταν μια πρώτης τάξεως ευκαιρία.
Για την επίσκεψη επελέγη η αγροτική φυλακή της Τίρυνθας. Έτσι η επίσκεψη περιείχε και Ναύπλιο, περιείχε και βόλτα στην Αρβανιτιά και βόλτα στο φρούριο. Όλα εντάξει και καλά. Υπήρχε όμως ένα θέμα που δίχαζε τους φοιτητές που θα μετείχαν στην εκδρομή αυτή. Που θα τρώγανε. Γιατί κάπου έπρεπε να φάνε τέλος πάντων.
Στο ΞΕΝΙΑ εκεί πρέπει να φάμε πρότεινε ο Καθηγητής μας. Αυτό είναι κατάλληλο για φοιτητές Νομικής. Να μην ξεχνάμε δηλαδή και ποιοι είμαστε. Αύριο θα είστε δικηγόροι, δικασταί, Νομικοί Σύμβουλοι. Θα έχετε αξιώματα. Θα έχετε εξουσία. Πρέπει να τιμήσετε την ιδιότητα σας αυτή. Αυτά υπεστήριζε ο Καθηγητής υπολογίζοντας βεβαίως και το δικό του βαλάντιο. Διότι εμείς δεν ξέραμε τι θα κάναμε αύριο αλλά σήμερα δεν υπήρχε μια. Ίσα ίσα δηλαδή για τα έξοδα μας. 
Έτσι οι μεν πατρίκιοι εκ των φοιτητών ασπάζονταν τα περί ΞΕΝΙΑΣ, οι πληβείοι δε εκ των φοιτητών, που ήσαν και οι περισσότεροι, ασπάζονταν τα περί κουτουκιού λαϊκού κατάλληλο για φοιτηταριό, μια που αυτή ήταν η πραγματική μας ιδιότητα. Οι πατρίκιοι υπεστήριξαν ότι φαινομενικά το Ξενία ήταν ακριβότερο. Αν φάμε στο κουτούκι όλο και κάτι μπορεί να πάθουμε, έλεγαν οπότε υπολογιζόμενων των εξόδων νοσηλείας το ΞΕΝΙΑ φαντάζει πολύ φθηνότερο. Το φτηνό επιχείρημα προκάλεσε γέλωτες και δεν έφερε αλλαγή της απόφασης μας να φάμε στο κουτούκι. 
Ο καθηγητής πάντα συμφιλιωτικός έκλινε με την πλειοψηφία. Κουτούκι και πάλι κουτούκι. Και είχαμε δίκιο. Έγινε το έλα να δεις. Τι κέφι ήταν αυτό;; Τι πειράγματα ο ένας στον άλλο ήταν αυτά;;; Τι χοροί στα τραπέζια ήταν αυτοί;;;; Σπασίματα δεν είχαμε. Μόνο σπασίματα της μέσης όταν ακούστηκαν βαριά και ασήκωτα ζεϊμπέκικα. Πατρίκιοι και πληβείοι δεν υπήρχαν πια. Φοιτητές μόνο φοιτητές.
Μετά ήρθε η βόλτα στην αρβανιτιά. Το ηλιοβασίλεμα. Κάποια χέρια απλώθηκαν και σφίξαμε κοριτσίστικα χέρια. Κάποιες ματιές πλημμύρισαν ρομαντισμό. Όταν είσαι είκοσι χρονών, πάει και τέλειωσε είσαι είκοσι χρονών.
Ήταν ωραία εκείνη η φοιτητική μας εκπαιδευτική επίσκεψη.. Συγγνώμη Η ΕΚΔΡΟΜΗ ΜΑΣ ήθελα να πω........
Facebook/Theofanis Graikiotis

Δεν υπάρχουν σχόλια: