Σάββατο, 14 Ιανουαρίου 2017

Θεοφάνης Γραικιώτης : Κρέμα σοκολάτα




Κρέμα σοκολάτα


Γράφει ο Θεοφάνης Γραικιώτης

Τρελαινόμουν. Δηλαδή τι τρελαινόμουν με δηλητηρίαζες να πω καλλίτερα με εκείνη τη φοβερή γεύση. Και μιλώ για τη γεύση της κρέμας σοκολάτας που κάθε Σαββάτο βράδυ μας σέρβιραν σαν επιδόρπιο στη Σχολή Πυροβολικού.
Τι χρώμα ήταν αυτό!!! Τι ευωδιά!!!! Τι ανάλαφρη γεύση!!!! Και μόνο που την έβλεπα να με περιμένει πλησιάζοντας με το δίσκο μου, μου έτρεχαν τα σάλια. Έκανα βεβαίως και τις σχετικές μου συμφωνίες για να εξασφαλίσω μεγαλύτερη ποσότητα από αυτή τη θεσπέσια κρέμα. Ρε σειρά έλεγα στον μπροστινό μου που κι αυτός περίμενε υπομονετικά με το δίσκο του. Τι συμβαίνει ρε σειρά μου απαντούσε. Τον κοίταζα στα μάτια και με ύφος παρακλητικό του έλεγα. Αν σου δώσω τη μερίδα μου από το κοτόπουλο, θα μου δώσεις τη μερίδα σου από την κρέμα σοκολάτα; Και το ρωτάς ρε σειρά έκανε πανευτυχής από την ανταλλαγή αυτή. Έτσι όταν ο μάγειρας πραγματοποιούσε τη συμφωνία μας ο μεν δίσκος του συναδέλφου θύμιζε κοτέτσι με δυο κοτόπουλα παρκαρισμένα σε αυτόν, ενώ ο δικός μου Μαύρη Θάλασσα μια που η κρέμα σοκολάτα κάλυπτε ολόκληρη την επιφάνεια του δίσκου.
Θα με ρωτήσετε καλά μόνο κρέμα θα έτρωγες για βραδινό;; Θα σας απαντήσω καταφατικά μιας και που ουδέποτε είχα τις καλλίτερες των σχέσεων με το κοτόπουλο. Μπορεί να ‘ταν και παιδικό τραύμα γιατί όταν μικρός αρρώσταινα το πρώτο πράγμα που μου έδινε ο γιατρός ήταν το κοτόπουλο και το πρώτο πράγμα που μου έκοβε ήταν η σοκολάτα γενικώς. Ήρθε λοιπόν ο καιρός η σοκολάτα να πάρει την εκδίκηση της από το κοτόπουλο. Έτσι ενώ οι άλλοι δόκιμοι απολάμβαναν τα κοτόπουλα τους εγώ έπλεα σε πελάγη μαύρης σοκολατένιας ευτυχίας.
Εκείνο το Σαββατόβραδο είχα έξοδο και ως εκ τούτου απήλαυσα τους φίλους μου και τις φίλες μου, λόγω εξόδου άλλα δεν απήλαυσα την φανταστική κρέμα σοκολάτα, πάλι λόγω εξόδου.
Το πρωί όμως της Κυριακής που επέστρεψα στη Σχολή απόρησα και εγώ και οι άλλοι επανακάμψαντες εξοδούχοι γιατί δεν υπήρχε ούτε ένας Δόκιμος στην αυλή από τους εξοδούχους της Κυριακής. Κοιταχτήκαμε ανήσυχοι και τρέξαμε γρήγορα στους θαλάμους. Λες να έγινε κανένα πραξικόπημα;;; Λες να υπάρχει καμιά επιφυλακή.;;;;; Με έντονη την αγωνιά στα πρόσωπα μας μπήκαμε στους θαλάμους και βρεθήκαμε ξαφνικά σε άλλη μεγαλύτερη έκπληξη. Δεν ήταν θάλαμοι αυτοί νοσοκομείο ήταν. Άλλος Δόκιμος να κρατά την κοιλιά του, άλλος να βογγάει, άλλος να τρέχει στις τουαλέτες, άλλος να βρίζει, άλλος να φτύνει. Τι έγινε ρε παιδιά;;; τους ρωτήσαμε έντρομοι. Τι πάθατε;;;;; Τι συνέβη;;;; Μόνο ένας ήταν σε θέση να πη τα πράγματα ξεκάθαρα. Η αναθεματισμένη η κρέμα σοκολάτα. Αυτή τα φταίει όλα. Τροφική δηλητηρίαση είπε ο ανθυπίατρος. Πάθαμε τροφική δηλητηρίαση, γιατί αντί για ρίξει ζάχαρη κάποιο «καθίκι» έριξε απορρυπαντικό...και μας καθάρισε όλους...όλους
Λοιπόν τελικά ήμουν ο μόνος που ήξερα ποια ήταν η πραγματική αιτία του κακού. ΤΟ ΚΟΤΟΠΟΥΛΟ ΚΥΡΙΟΙ!!!! ΝΑΙ ΑΚΡΙΒΩΣ….. ΝΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ… ΤΟ ΚΟΤΟΠΟΥΛΟ!!! Αυτό ήθελε να πάρει την εκδίκηση του από την κρέμα σοκολάτα και από εμένα που το περιφρονούσα συνεχώς. Εμένα στόχευε. Αλλά ….. ατύχησε μια που εγώ λόγω εξόδου ..του την έσκασα εκείνο το βράδυ..........

Δεν υπάρχουν σχόλια: