Τετάρτη, 4 Ιανουαρίου 2017

Θεοφάνης Γραικιώτης : Ένας δυνάστης Ανθυπασπιστής ... μια φορά




Ένας δυνάστης Ανθυπασπιστής ... μια φορά
Γράφει ο Θεοφάνης Γραικιώτης
Μας είχε κάνει την ζωή ποδήλατο. Αν και ήταν ισόβαθμος θεωρείτο ανώτερος μας κατά βαθμό «λόγω αρχαιότητος» και αυτό του έδινε το δικαίωμα να μας φέρεται αλαζονικά. Θύματα βεβαίως όλοι εμείς οι νεαροί δόκιμοι που υπηρετούσαμε στη Μοίρα Πεδινού Πυροβολικού. Αυτός Ανθυπασπιστής. Εμείς προερχόμενοι από τη Σχόλη Πυροβολικού, αυτός .... από θαλαμοφύλακας. Δηλαδή “μονιμάς του κερατά” που λένε κάποιοι στρατευμένοι μάγκες. Όλους λοιπόν εμάς τους εφέδρους μας είχε βάλει στην μπούκα του κανονιού. Και “ΚΑΡΦΙ” πολύ καρφί αδελφάκι μου. Και να φτερνιζόμασταν που λέει ο λόγος θα το κάρφωνε στο Διοικητή. Τον έγλειφε πατόκορφα τον Διοικητή μόνο και μόνο για εκείνο το άτιμο το αστέρι. Γιατί ξέχασα να σας πω πως ότι έκανε το έκανε για εκείνο το αστέρι. ΤΟ ΑΣΤΕΡΙ ΤΟΥ ΑΝΘΥΠΟΛΟΧΑΓΟΥ ΠΟΥ ΘΑ ΦΟΡΑΓΕ ΚΑΠΟΙΑ ΜΕΡΑ ΣΤΙΣ ΕΠΩΜΙΔΕΣ ΤΟΥ. Αυτό λιγουρευότανε για αυτό έλιωνε. Και μέχρι να το βάλει ξεσπούσε επάνω μας. Όλο παρατηρήσεις. Κύριε Δόκιμε το ένα, κύριε Δόκιμε το άλλο. Και στο υπηρεσιακό λεωφορεία μας πούλαγε μούρη ..σαν ανώτερος βεβαίως. Καθόταν στο πρώτο κάθισμα και όλο παρατηρήσεις. Ησυχία κύριοι Δόκιμοι. Υπάρχει και ανώτερος εδώ μέσα.
Το σχεδιάζαμε από καιρό. Θα του την φτιάχναμε του Ανθύπα και θα ξεπλέναμε με μια μας κίνηση όλες τις προσβολές του παρελθόντος. Περιμέναμε μόνο την κατάλληλη μέρα. Και η μέρα εκείνη έφτασε. Όλοι οι Δόκιμοι πήραμε πρώτοι εμείς το πολυπόθητο Άστρο και προαχθήκαμε σε Ανθυπολοχαγούς. Το κοτσάραμε με περισσή υπερηφάνεια στις επωμίδες μας. Τώρα ήμασταν εμείς ανώτεροι του Ανθύπα και η πλάκα που θα του κάναμε είχε σχεδιαστεί επιμελώς. Στο υπηρεσιακό λεωφορείο θα καθόταν σε κάθε κάθισμα κάθε ένας από εμάς, φορώντας το τζάκετ για να καλύπτεται το αστέρι του ανθυπολοχαγού.
Η μέρα εκείνη θα μείνει στον Ανθυπασπιστή της ιστορίας μας αλησμόνητη. Μπήκε ορμητικός στο λεωφορείο και με το γνώριμο αλαζονικό του ύφος διέταξε τον καθήμενο στην θέση του «Περαστέ πίσω κύριε Δόκιμε. Η θέση αυτή ως ανωτέρου μου ανήκει. Να σεβόμεθα προ πάντων την ιεραρχία. Ο καταληψίας που με ιεραρχική ασέβεια κατείχε τη θέση του χωρίς να πει τίποτα με μια κίνηση απεκάλυψε το αστέρι. Ο Ανθύπας έμεινε αποσβολωμένος. Πήγε στο πιο πίσω κάθισμα και εκεί όμως τον περίμενε η ιδία έκπληξη. Το ένα αστέρι αποκαλυπτόταν μετά το άλλο και όπως έλαμπε στις επωμίδες μας θόλωνε το βλέμμα του δυνάστη μας.
Τελικά πήγε και εκάθησε στο τελευταίο κάθισμα μουρμουρίζοντας. «Ποιος μουρμουρίζει» πέταξε ένας Ανθυπολοχαγός. Τι έγινε έχουμε ψιθυριστές εδώ μέσα παρατήρησε άλλος Ανθυπολοχαγός. Ο Ανθυπασπιστής μας εξακολουθούσε να μονολογεί μουρμουρίζοντας μέχρι που ένας άλλος νέος έφεδρος Ανθυπολοχαγός με δυνατή φωνή του έκοψε το μουρμουρητό. ΗΣΥΧΙΑ ΚΥΡΙΕ ΑΝΘΥΠΑΣΠΙΣΤΑ.ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΑΙ ΑΝΩΤΕΡΟΙ ΕΔΩ ΜΕΣΑ........Τον φουκαρά τον κλαίγανε και οι ρέγγες. Ακόμα το φυσάει και δεν κρυώνει..

Δεν υπάρχουν σχόλια: