Παρασκευή, 3 Φεβρουαρίου 2017

Θεοφάνης Γραικιώτης : ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΝΕΟΥΣ ΔΙΚΗΓΟΡΟΥΣ




ΕΠΑΓΓΕΛΜΑ ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΝΕΟΥΣ ΔΙΚΗΓΟΡΟΥΣ

Γράφει ο Θεοφάνης Γραικιώτης
Όταν μπήκα στο Δικηγορικό Σώμα ήταν σαν να έμπαινα σε ένα δωμάτιο με πολλούς ανθρώπους στοιβαγμένους σε αυτό που κάπνιζαν συνεχώς και το είχαν ντουμανιάσει και μάλιστα με κλειστά παράθυρα. Το πρώτο πράγμα που ήθελα να πω στους παλιούς συναδέλφους ήταν : «ΑΜΑΝ ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ. Η ΜΠΟΧΑ ΔΕΝ ΣΑΣ ΕΝΟΧΛΕΙ. ΑΝΟΙΞΤΕ ΤΑ ΠΑΡΑΘΥΡΑ. ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΜΠΗ ΦΡΕΣΚΟΣ ΑΕΡΑΣ. ΦΡΕΣΚΟΣ ΑΕΡΑΣ».
Έτσι ο αέρας που εγώ τους προσκόμιζα δεν ήταν αέρας κοπανιστός, μια που συνοδευόταν από ιδέες.

  • Η  ιδέα της επί μέρους εξειδικεύσεως και της ενασχολήσεως με συγκεκριμένους κλάδους του δικαίου, διευκόλυνε τους δικηγόρους, δεδομένου ότι ήταν ευχερέστερη η παρακολούθηση της εξέλιξης στους συγκεκριμένους κλάδους.

  • Η δημιουργία εταιριών και η επάνδρωση της με εξειδικευμένους Δικηγόρους θα συνέβαλε στην καλλίτερη αντιμετώπιση των νομικών προβλημάτων όχι μεμονωμένα από ένα Δικηγόρο, αλλά από πολλούς διαφόρων ειδικοτήτων και μάλιστα εν συνεργασία και εν συμβουλίω (think tank).

  • Η θεσμοθέτηση θεσμού εξωδίκου επιλύσεως της διαφοράς θα διευκόλυνε πολύ την ταχύτερη επίλυση της διαφοράς. Η ειλικρινής συζήτηση με τους πελάτες θα τους δίδασκε ότι πριν από τα Δικαστήρια υπάρχουν και άλλοι τρόποι επίλυσης διαφορών προς το συμφέρον τους και ότι η δικομανία δεν είναι προς το συμφέρον τους αλλά λειτουργεί υπέρ των συμφερόντων του δικηγόρου.

  • Κυρίως εμείς οι δικηγόροι θα έπρεπε παραμερίζοντας το επαγγελματικό μας συμφέρον και θέτοντας πάνω απ’ όλα το συμφέρον του πολίτη, να μάθουμε να συζητάμε, να συμφωνούμε που διαφωνούμε και με πνεύμα συνεργασίας να γεφυρώνουμε τις διάφορες. Έτσι δεν θα κερδίζαμε μόνο εμείς οι δικηγόροι αλλά και οι πολίτες, στην υπηρεσία των οποίων είμεθα ταγμένοι. Επίσης και εξίσου σημαντικό είναι ότι έτσι θα κέρδιζε και η Δικαιοσύνη την οποία κληθήκαμε να υπηρετήσουμε.

Αυτές ήταν μερικές από τις τότε προοδευτικές μου ιδέες οι οποίες όμως προσέκρουαν στις παλιές νοοτροπίες.
Τα περισσότερα παράθυρα δυστυχώς δεν άνοιξαν και ορισμένα μόνο δειλά δειλά  μισάνοιξαν, γιατί οι δικηγόροι με την παλιά νοοτροπία δεν ήθελαν να τολμήσουν. Έτσι έμεινα, παρά τις ιδέες μου να εισπνέω τον βρώμικο εκείνο αέρα. Μας άρεσε δηλαδή να βλέπουμε τη Δικαιοσύνη να κάνει σαράντα χρόνια να βγάλει μια απόφαση. Μας άρεσε να βλέπουμε τη Δικαιοσύνη να είναι πολυέξοδη. Μας άρεσε, εξ’ αιτίας ανεπαρκούς εξειδικεύσεως, να πελαγοδρομούμε από τον ένα κλάδο του δικαίου στον άλλο. Μας άρεσε να βλέπουμε τον πολίτη να ταλαιπωρείται στα Δικαστήρια. Και ΔΥΣΤΥΧΩΣ η απονομή του Δικαίου ήταν το τελευταίο που μας ενδιέφερε. Μας άρεσε να λέμε ότι είμεθα λειτουργοί της Θέμιδας και να αποκρύπτουμε επιμελώς οτι είμεθα πρώτα απ’ όλα και πάνω απ’ όλα επαγγελματίες
Τώρα νέο αίμα μπαίνει στο Δικηγορικό Σώμα. Αυτό που εγώ έχω να τους πω είναι. ΑΝΟΙΧΤΕ ΤΑ ΠΑΡΑΘΥΡΑ. ΕΓΩ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΑ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΑ. ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΜΠΗ  ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΦΡΕΣΚΟΣ ΑΕΡΑΣ, ΦΡΕΣΚΟΣ ΑΕΡΑΣ . ΝΑ ΑΝΑΣΑΝΟΥΜΕ. ΓΙΑΤΙ Η ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΖΗΣΕΙ ΚΑΙ ΤΗΣ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΟΞΥΓΟΝΟ ΑΝΑΝΕΩΣΗΣ.

Δεν υπάρχουν σχόλια: