Παρασκευή, 17 Φεβρουαρίου 2017

Θεοφάνης Γραικιώτης : Το πανίσχυρο «Seifext»




Το πανίσχυρο «Seifext»
Γράφει ο Θεοφάνης Γραικιώτης
Να είσαι στο στρατό και να ασχολείσαι με στρατιωτικά έργα κατανοητό. Να είσαι όμως στο στρατό και να επιστρατεύεις τις οικονομικές σου γνώσεις για επίλυση προβλημάτων ακούγεται τουλάχιστον αστείο. Και όμως συνέβηκε.
Το πρόβλημα λεγόταν “Seifext” σαπούνι δηλαδή αγνώστου κατασκευής και προελεύσεως. Όποια αποθήκη και να άνοιγες του στρατιωτικού πρατηρίου φάντης μπαστούνι το “Seifext”. Ο Διοικητής μου σε απόγνωση. ΕΞΑΦΑΝΙΣΕ ΤΟ μου έδωσε τη διαταγή. Εξαφάνισε το δηλαδή τρόπος του λέγειν. Π Ω Σ ;;;;;;; Αυτό ήταν το ερώτημα που με απασχολούσε. Και τότε επιστράτευσα τις πενιχρές μου οικονομικές γνώσεις. ΝΑΙ η λύση μου ήταν στην τεχνητή ζήτηση. Δηλαδή ζήτηση που δεν έχει καμιά σχέση με την πραγματική ζήτηση αλλά με διάφορους τρόπους, κυρίως με την διαφήμιση, δημιουργείται ζήτηση του προϊόντος.
Μια και δυό λοιπόν έβαλα το σχέδιο μου σε ενέργεια. Φίλοι Δόκιμοι προσφέρθηκαν να βοηθήσουν. Το σχέδιο απλό. Θα ερχόντουσαν στο πρατήριο και επίμονα θα ζητούσαν το καταραμένο σαπούνι. Εγώ θα έκανα τον δύσκολο. Θα τους έδινα τρόπος του λέγειν δηλαδή το σαπούνι αλλά ...με το σταγονόμετρο. Όλα ήταν θέατρο και εμείς έπρεπε να παίξουμε σωστά τους ρόλους μας. Και όλα αυτά μέχρι να τσιμπήσουν οι πελάτες και να ζητούν επίμονα το...μοσχοσάπουνο.
Το απόγευμα στο πρατήριο και μέσα στο σχέδιο συζητούσαν ζωηρά οι δυο φίλοι μου.
-Τι να σου πω ρε παιδί μου. Να τα κάνει τόσο καθαρά δεν το πίστευα, έλεγε ο ένας.
-Κατατρόπωσε τους πιο δύσκολους λεκέδες συμπλήρωνε ο άλλος
-Να δούμε αν ο Δόκιμος δεχτεί να μας δώσει από δυο σακούλες γιατί άκουσα ότι η Μεραρχία επιτρέπει μια σακούλα ανά πελάτη έλεγε ο πρώτος.
-Έλα μωρέ τι φίλος είναι, έλεγε ο δεύτερος.
Κάποια κυρία τσίμπησε.
-Κύριε Δόκιμε. Μπορώ να έχω από το σαπούνι αυτό που λένε τα παιδιά εδώ;;; με ρώτησε ευγενικά.
-Λυπάμαι κυρία μου. Διαταγή της Μεραρχίας. Όχι πάνω από ένα σακουλάκι της είπα.
-Ελάτε τώρα μου είπε παρακαλώντας με· για μένα θα κάνετε κάποια εξαίρεση.
-Τι να κάνω της είπα είναι που σας συμπάθησα. Μπορείτε να πάρετε μέχρι τρία, αλλά να τα κρύψετε μη βρω κανένα μπελά.
Και άλλες κυρίες όμως παρακολουθούσαν την συζήτηση και τα τσιμπήματα έπεφταν βροχή. Και όχι μόνο την πρώτη μέρα αλλά συνεχιστήκαν και τις επόμενες μέρες.
ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ. Οι αποθήκες μέσα σε δέκα μέρες είχαν απαλλαγεί από την ενοχλητική παρουσία του καταραμένου σαπουνιού. Ήμουν ευτυχής. Ευτυχέστερος ο Διοικητής μου, ο οποίος όταν ήρθε η ώρα των παραγγελιών μου είπε.
-Και μην ξεχάσετε κύριε Δόκιμε να απαγγείλετε αυτό το θαυματουργό σαπούνι. Μην το ξεχάσετε.
Όσο ήμουν εγώ στο πρατήριο το σαπούνι δεν ξαναφάνηκε. Έτσι αντί να με …. «καθαρίσει» αυτό από τη θέση μου στο πρατήριο, το καθάρισα εγώ άπαξ δια παντός....
Facebook/Theofanis Graikiotis

Δεν υπάρχουν σχόλια: