Τετάρτη, 15 Μαρτίου 2017

Θεοφάνης Γραικιώτης : Το μαρτύριο του στρατιώτη


Ο Θεοφάνης Γραικιώτης στη Σχολή Πυροβολικού με τρεις εφέδρους Κυπρίους Πυροβολητές 
Τον Γιάννη Γεωργίου, τον Κυριάκο Γιόρκα και ?
Μεγαλο Πεύκο Σχολή (ΠΒ) 1973


Ο Θεοφάνης Γραικιώτης γράφει:


Αφιερωμένο  στον φίλο μου τον Κύπριο  Ήρωα Έφεδρο Ανθυπολοχαγό (ΠΒ) που έπεσε ηρωικά μαχόμενος  ενάντια στους Τούρκους εισβολείς  στη μάχη του Μπέλαπαϊς στις 23 Ιουλίου 1974 μαζί με αυτά τα στιχάκια:

"Κι αν σε σκοτώσαν μια φορά
εσένα παλληκάρι
δέκα φορές τους σκότωσες
που ‘φυγες με καμάρι......"


Το μαρτύριο του στρατιώτη

Γράφει ο Θεοφάνης Γραικιώτης
Και όμως
Δεν σκέπτομαι τον ΠΟΥΤΙΝ
Ούτε την ΜΕΡΚΕΛ
Ούτε τον ΤΡΑΜΠ
Στην κάθε πολεμική σύρραξη στον πλανήτη μας..
Τον απλό στρατιώτη σκέπτομαι.
Αυτόν συντροφεύουν οι σκέψεις μου.
Αυτόν που ζει τώρα στιγμές αγωνίας  πριν ξεσπάσει η καταιγίδα.
Που εύχομαι να μην ξασπάσει πουθενά στον κόσμο.
Αυτόν σκέπτομαι. Αυτόν και μόνο.
 Αυτόν που θα γίνει το  θύμα στα παιγνίδια εξουσίας  των ΜΕΓΑΛΩΝ
Κιμάς στην κρεατομηχανή του πολέμου.
Αυτός που αύριο θα θεωρηθεί «ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΣΤΡΑΤΙΩΤΗΣ»….
… και θα δεχτεί τα κροκοδείλια δάκρυα
και  τα υποκριτικά στεφάνια τιμής ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΩΝ.
Αυτών που έτσι και αλλιώς δεν θα πάθουν τίποτα.
Αυτών που καθορίζουν την μοίρα του μικρού και ασήμαντου στρατιωτάκου............
Επίκαιρο καθημερινά σε κάποια γωνιά του ταραγμένου κόσμου
των πολεμικών αναμετρήσεων το ΑΚΟΥ ΑΝΘΡΩΠΑΚΟ του Βιλχεμ Ραιχ
με την ΑΡΝΗΣΗ  για πόλεμο του στρατιώτη.
Βρέθηκα και εγώ, στη διάρκεια της στρατιωτικής μου θητείας
με το όπλο στη σκανδάλη. σε μαρτυρικές ώρες αναμονής και αγωνίας…..
Και έζησα,  έτσι  από πρώτο χέρι, το μαρτύριο του στρατιώτη............
Γι αυτό και τον καταλαβαίνω καλλίτερα
Γι αυτό και τον σκέπτομαι...........



 Ο ΣΤΡΑΤΙΩΤΗΣ

Βασ. Παπακωνσταντίνου



Του 'παν θα βάλεις το χακί
θα μπεις στην πρώτη τη γραμμή
θα μπεις στην πρώτη τη γραμμή
και ήρωας θα γίνεις

Εκείνος δε μιλάει πολύ
του 'ναι μεγάλη η στολή
του 'ναι μεγάλη η στολή
και βάσανο οι αρβύλες

Το εμβατήριο που του ‘μαθαν να λέει
είναι μονότονο και του `ρχεται να κλαίει
είναι μονότονο και του 'ρχεται να κλαίει
το εμβατήριο που του 'μαθαν να λέει

Δεν του ’γραφε ποτέ κανείς
τις νύχτες ξύπναγε νωρίς
τις νύχτες ξύπναγε νωρίς
και μίλαγε για λάθος

Μια μέρα έγινε στουπί
πέταξε πέρα τη στολή
πέταξε πέρα τη στολή
και έκλαψε μονάχος

Το εμβατήριο που του ‘μαθαν να λέει
είναι μονότονο και ντρέπεται να κλαίει
είναι μονότονο και ντρέπεται να κλαίει
το εμβατήριο που του ‘μαθαν να λέει 


Δεν υπάρχουν σχόλια: