Παρασκευή, 17 Μαρτίου 2017

Θεοφάνης Γραικιώτης : Το ραδιόφωνο



Το ραδιόφωνο

Γράφει ο Θεοφάνης Γραικιώτης

Μπροστά στη Μοίρα ΥΕΑ· Στη Σχολή Πυροβολικού
Λίγο πριν την νυκτερινή αναφορά.
Η Διοικούσα τάξη (Βητάδες ή άλλως πως οι Μεγάλοι Παλ(αι)οί) επινοούν τα τελευταία καψόνια πριν απ την νυκτερινή κατάκλιση
Εμείς, οι «Αλφάδες», με ένα μαύρο κορδονάκι στις επωμίδες μας· Αυτοί ΔΥΟ μαύρα κορδονάκια και ΜΟΥΣΤΑΚΙ
Εμείς ΠΡΟΣΟΧΗ· Αυτοί ελεύθεροι και ωραίοι.

Μας γυροφέρνουν. Φωνάζουν
Άλλοι από μας πηδάνε πάνω-κάτω, άλλοι από μας πέφτουν στα γόνατα.
Εμένα ακόμη δεν μ’ έχει πειράξει κανείς
Η τύχη όμως κάποια στιγμή σταματά να μου χαμογελά.
Τον βλέπω να με πλησιάζει.
Δεν μου λέει τίποτα.
Απλώνει το χέρι του.
Πιάνει τα κουμπιά του πουκαμίσου μου.
Τα γυρίζει.
Αυτό σημαίνει ότι ΕΙΜΑΙ ΡΑΔΙΟΦΩΝΟ. Το δικό του ραδίοφωνο.

Τώρα πρέπει να πω κάτι.
Να τραγουδήσω, να πω ιστορίες
Να τον διασκεδάσω.
Μένω βουβός…

-ΔΕΝ ΑΚΟΥΩ ΤΙΠΟΤΕ ωρύεται ο «Παλιός»
Βάζω το ραδιόφωνο σε λειτουργιά..
Παίρνω ύφος σοβαρό. Αρχίζω…
-Τιτ τιτ τιτ τιτ.
ΕΔΩ ΣΤΑΘΜΟΣ ΕΝΟΠΛΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ ΕΛΛΑΔΟΣ.
ΩΡΑ ΕΛΛΑΔΟΣ ΔΩΔΕΚΑ.
Η ΝΥΧΤΕΡΙΝΗ ΜΑΣ ΕΚΠΟΜΠΗ ΕΤΕΛΕΙΩΣΕ
ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΝΥΧΤΑ......

Χαμογέλασε·
Απομακρύνθηκε βρίζοντας
-Βρωμοατυχία ..Μια φορά είπα ν’ ακούσω και εγώ στο ραδιόφωνο μια νυκτερινή εκπομπή έστω… κι αυτή μας τελείωσε.

Εκείνο το βράδυ το διασκέδασα αφάνταστα
και χαμογέλαγα από μέσα μου μια που το χαμόγελο,
όπως έλεγαν και οι Βητάδες μας, το πετάξαμε στην θάλασσα.

Είχε ακουστεί μάλιστα..........και το ΠΛΙΤΣ..

Δεν υπάρχουν σχόλια: