Δευτέρα, 13 Μαρτίου 2017

Θεοφάνης Γραικιώτης : Ο Φρίξος και εγώ




Ο Φρίξος και εγώ

Γράφει ο Θεοφάνης Γραικιώτης

Ο Φρίξος κουνούσε την ουρά του πέρα-δώθε.Ετοιμη να ξεκολλήσει.
Είχε πάρει και τη χοντρή την αλυσίδα, όχι λουράκι παρακαλώ, και με κοίταζε στα μάτια. Η ώρα για τον πρωινό του περίπατο είχε φτάσει.
Συγνώμη. Δεν σας τον σύστησα. Λοιπόν από δω εσείς και από δω ο κύριος Φρίξος. Ράτσας ΛΑΜΠΡΑΝΤΟΡ με μεγάλα εκφραστικά μάτια, μαύρη μυτούλα, τελείωμα σε μια όμορφη μουσούδα και δύο αυτιά που πέφτουν προς τα κάτω. Νεαρός, ωραίος και ατίθασος
Έσκυψα να του περάσω την αλυσίδα. Ήταν τέτοια η ανυπομονησία του να φύγει που ακόμη και αυτή η απλή κίνηση-το πέρασμα της αλυσίδας-ήταν δύσκολο να γίνει.
Τελικά τα κατάφερα. Εισέπραξα και ένα σκυλίσιο φιλί χωρίς να το θέλω. Ξέχασα να σας πω ότι ο Φρίξος είναι πολύ εκδηλωτικός. Μην του κάνεις καλό και στο ανταποδίδει αμέσως.
ΓΑΒ μου είπε αυτός. Φύγαμε του είπα εγώ. Που να μην το ‘λεγα.
Χύθηκε μπροστά ο Φρίξος και ακολούθησα συρόμενος εγώ. Μπροστά ο Φρίξος πίσω εγώ. Μας ένωνε η αλυσίδα απ την οποία με τράβαγε.
Πρώτη στάση που μου έκανε ο στύλος της ΔΕΗ. Τον μύρισε καλά-καλά και μετά του άλλαξε τα φώτα. Ε και αυτός ας μην ήταν στύλος της ΔΕΗ.
Δεύτερη στάση το περίπτερο. Ναι, ναί  με πήγε στο περίπτερο. Αυτό με τις κρεμασμένες εφημερίδες. Χάρηκα πάρα πολύ. Τουλάχιστον θα έριχνα μια ματιά στα πρωτοσέλιδα. Ανεκπλήρωτη επιθυμία. Ο Φρίξος με τράβηξε απότομα.
-Στάσου ρε Φρίξο του γκρίνιαξα. Κάτι έγραφε για την Κυβέρνηση. ΓΑΒ μου έκανε, κάτι που σημαίνει χέ…κα.  Να και σε κάτι που συμφωνούσα με το Φριξο.


Τρίτη στάση κάτι ζουμπουρλούδικες σκυλίτσες. Τις συνόδευε μία ζουμπουρλούδικη κοπελίτσα. Ο Φρίξος γνώρισε καλά τις ζουμπουρλούδικες. Εγώ δεν πρόλαβα. Με τράβηξε απότομα με ένα απότομο ΓΑΒ πού σήμαινε πάμε παρακάτω.
-Πάτε βόλτα και σεις με το σκυλάκο σας, μου ειπε η ζουμπουρλούδικη.
-Δεν πάω με πάει πρόλαβα να της απαντήσω καθώς αισθάνθηκα έντονο το τράβηγμα του Φρίξου.
Τέταρτη στάση δεν υπήρξε. Η στάση είχε αντικατασταθεί με ταχύτατο τζόκιν.
Ο Φρίξος μπροστά. Κατοστάρης σκέτος. Έτρεχε κάνοντας θόρυβο. Ήταν η αλυσίδα  του που συρνότανε στο δρόμο. Πιο πίσω εγώ. Καμία σχέση με την αλυσίδα.
Ευτυχώς ήταν εκείνο το αυτοκίνητο που φρενάρισε απότομα. Φρενάρισε κι ο Φρίξος.
Εγώ διατηρούσα ακόμη σώας τας φρένας.
-Δικός σου είναι ο κόπρος μου είπε το ντερέκι που ξεδιπλώθηκε απ το Σμαρτάκι
-Έχει όνομα του είπα. Φρίξο τον λένε
-Χέστ..α μου είπε. Δεν τον μαζεύεις λίγο;;; Που τον αφήνεις ξαμολητό;; Με κατατρόμαξε.
-Αμ εμένα να δεις του είπα.
Ο Φρίξος ψόφιος κοριός. Στη μέση του δρόμου. Τροχονόμος σκέτος.
Βούτηξα την αλυσίδα.
-Πάμε του είπα αυστηρά. Πρώτη φορά που δεν τράβαγε την αλυσίδα.
Μία στάση πήγε να κάνει σε κάτι σκύλες που συναντήσαμε.
-Πάμε του είπα, αυτές είναι του δρόμου. Δεν είπε τίποτα. Ούτε ένα ΓΑΒ.
Απέραντη ευτυχία αισθάνθηκα όταν περνούσαμε πάλι  την αυλόπορτα. Η βόλτα τέλειωσε.
ΟΥΦ έκανα εγώ, ΓΑΒ έκανε ο Φρίξος
Την άλλη μέρα όταν τον είδα πάλι με την αλυσίδα στο στόμα να μου κουνά την ουρά του
κατατρόμαξα. Κοίταξα τά δυό εκφραστικά του μάτια και του ‘πα.
-Λυπάμαι Φρίξο. ΣΗΜΕΡΑ ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΜΕ ΠΑΣ ΒΟΛΤΑ.
Πέταξε ένα αδιάφορο ΓΑΒ και πέρασε μόνος του την αυλόπορτα.........
Καρφάκι δεν του κάηκε.........

Δεν υπάρχουν σχόλια: