Δευτέρα, 15 Μαΐου 2017

Θεοφάνης Γραικιώτης : Πότε ή ποτέ;;





Πότε ή ποτέ;;

Γράφει ο Θεοφάνης Γραικιώτης

Μόλις έπεσε η Χούντα, η ξαναγεννημένη Δημοκρατία δίψαγε για εκδίκηση. Τα νομικά προβλήματα παρακάμφθηκαν. Οι τυχόν προβλεπόμενες από τον νομοθέτη αμνηστίες δεν μέτρησαν· τα εγκλήματα για να τιμωρηθούν βαπτίστηκαν διαρκή, αν και στιγμιαία. Σωρεία δικών ακολούθησε και υλοποιήθηκε η τιμωρία των ενόχων· με κάποιους από αυτούς να πεθαίνουν ακόμα και άρρωστοι στη φυλακή επειδή υποστήριζαν/πίστευαν ότι έπραξαν το καθήκον τους προς την πατρίδα και δεν ζήτησαν συγνώμη!!.
Υπέρτατος Νόμος η Σωτηρία της πατρίδος· η βασική υπερασπιστική γραμμή των πρωταιτίων….
Πριν απ την Χούντα ήταν πολλοί εκείνοι που περίμεναν τον Λοχία για να τους σώσει από τον Κοινοβουλευτικό κατήφορο και τα δημοκρατικού τύπου πραξικοπήματα. Τελικά λοχία περίμεναν,  συνταγματάρχης τους προέκυψε. Και εφτά χρόνια έμεινε η Χούντα στην εξουσία και τα είδε ο λαός όλα Και βασανιστήρια είχε και εξορίες είχε και αρκετά μελανά σημεία είχε, σαν μια καθώς πρέπει δικτατορία. Είχε όμως παράλληλα και τα δωρεάν συγγράμματα, και την τουριστική και οικονομική, έστω και «αμφισβητήσιμη» σήμερα ανάπτυξη λόγω της βίαια επιβληθείσης «πολιτικής σταθερότητας».
Όταν μετά επτά χρόνια έπεσε (αλήθεια πόσα χρόνια κουμαντάρουν οι τροϊκανοί τον τόπο μας;), φορτώθηκε δικαιολογημένα την τραγωδία της Κύπρου. Χρέη όμως έστω και αν κάποιοι το αμφισβητούν  δεν άφησε στον βαθμό που μας άφησαν οι επίγονοι. Αυτό σημαίνει οτι η Δημοκρατία θα μπορούσε, αν δεν είχε το μυαλό στην μάσα και στο βόλεμα των ημετέρων, να συνεχίσει το οικονομικό κτίσιμο και να ορθοποδήσει η χώρα.
Μα το οικονομικό κτίσιμο θέλει πατριώτες και τίμιους πολιτικούς. Θέλει λαό αξιόμαχο, υπεράνω κομμάτων και με όρεξη για δουλειά. Τίποτε απ’ αυτά δεν έγινε. Τυχοδιώκτες, άρπαγες, κλέφτες καταλήστεψαν την χώρα εξαπατώντας το ΛΑΟ και υφαρπάζοντας την ψήφο του με υποσχέσεις και κανακέματα προς όφελός τους.
Τώρα ζούμε το μέγεθος της ολικής καταστροφής και της πάνδημης  φτώχειας  αναμένοντες την σωτηρία μας από τους καταστροφείς μας.
Και βουβοί, ακόμα και τώρα, μετά επτά χρόνια κοινοβουλευτικής «δημοκρατίας» κατευθυνόμενης σύμφωνα με τις ορέξεις των δανειστών, παρακολουθούμε ΑΠΡΑΓΟΙ την παράδοση και υποδούλωση της πατρίδας μας σε ξένα αφεντικά. Βλέπουμε να βασιλεύει το επικαλούμενο, από τους ευρισκόμενους σε αγκαλιά με τις καρέκλες τους, Δίκαιο της Ανάγκης και επιστρατεύεται και ένα πλήθος άλλων  όρων προς δικαιολόγηση των αδικαιολογήτων. Το Σύνταγμα;; Εεεε ας είμαστε σοβαροί· Ποιό Σύνταγμα;;;;;;
Και όμως κανείς απ αυτούς τους δημοκρατικούς πρωταίτιους της νεώτερης αυτής εθνικής τραγωδίας δεν λογοδότησε μέχρι αυτή την στιγμή στη Δικαιοσύνη, μιας που Γιάννης κερνάει Γιάννης πίνει. Το μόνο που μένει είναι ένα βουβό καταπιεσμένο πλήθος πατριωτών που κοχλάζει.
Ένα ηφαίστειο που δεν ξέρουμε ακόμη το πότε θα εκραγεί … αν ποτέ εκραγεί …. κάτω από την πίεση ενος ΛΑΟΥ ΑΠΟΦΑΣΙΣΜΕΝΟΥ να πάρει την ζωή του και την τύχη της χώρας στα δικά του χέρια….

Δεν υπάρχουν σχόλια: