Σάββατο, 17 Ιουνίου 2017

Θεοφάνης Γραικιώτης : Μια μικρή πριγκίπισσα στο καρότσι




Μια μικρή πριγκίπισσα στο καρότσι
Γράφει ο Θεοφάνης Γραικιώτης
Μοίραζε χαμόγελα. Από το όχημα της βεβαίως. Ήταν δεν ήταν οκτώ εννιά μηνών και το όχημα της;; Το καρότσι του SUPERΜARKET. 

Καθόταν στο ειδικό καθισματάκι.
Τα κοτσίδια της -το ένα αριστερά τ’ άλλο δεξιά- ανέμιζαν καθώς πηγαινοφερνε το κεφαλάκι της αριστερά δεξιά. Μια μικρή πάνινη κούκλα που κρατούσε σφιχτά στη μικρή της αγκαλιά ήταν όλη της η περιουσία. Ήταν μια μικρή πριγκίπισσα.
Η μητέρα της «κτυπούσε» τα πράγματα στο Ταμείο. Το δεύτερο κοριτσάκι δίπλα της τράβαγε το φουστάνι.
Παρακολουθούσα την σκηνή μια που το καρότσι μου ήταν ακριβώς πίσω τους.
Και ξαφνικά η μικρή πριγκίπισσα γλάρωσε και έκλεισε τα ματάκια της μιας και που ο ύπνος την τύλιξε. Έγειρε το κεφαλάκι της. Χαλάρωσε τα χεράκια της. Η πάνινη κούκλα έπεσε στο δάπεδο.
Εγώ μάζεψα την πάνινη κούκλα. Η μαμά την αληθινή. Το κεφάλι της μαμάς πήγαινε από την μικρή πριγκίπισσα στο ταμείο και από το ταμείο στα ψώνια που έπρεπε να μπουν στις σακούλες και από τα ψώνια το βλέμμα της έπεφτε στην άλλη μεγαλύτερης ηλικίας πριγκίπισσα ετών τριών. Απόγνωση. Δεν ήξερε τι να πιάσει και τι ν’ αφήσει.
-Μου επιτρέπετε, της είπα
Άρχισα να βάζω τα ψώνια της στις σακούλες και μετά να τα τοποθετώ στο καρότσι.
Όταν τελείωσα η μικρή πριγκίπισσα είχε ανοίξει για λίγο τα ματάκια της. Με το χεράκι της άγγιξε τα μαλλιά μου. Μου χαμογέλασε. Της ανταπέδωσα το χαμόγελο.
Η μαμά της με κοίταξε.
-Δεν ξέρω πως να σας ευχαριστήσω μου είπε.
-Μα μ’ ευχαριστήσατε ήδη της είπα. Με το χαμόγελο της μικρής πριγκίπισσας και το τρυφερό της χάδι.
Χαμογέλασε. Χαμογέλασα.
Η κοπέλα στο Ταμείο φώναξε:  «Ο επόμενος παρακαλώ».

Δεν υπάρχουν σχόλια: