Κυριακή, 9 Ιουλίου 2017

Θεοφάνης Γραικιώτης : Μια μάχη ... αλλιώτικη από τις άλλες




Μια μάχη ... αλλιώτικη από τις άλλες

Γράφει ο Θεοφάνης Γραικιώτης

Παγώσαμε. Απ το φόβο μας βεβαίως.
Αυτά τα αλλεπάλληλα ΜΠΑΜ ΜΠΑΜ ΜΠΑΜ η αιτία.
Κάποιος η κάποιοι μας πυροβολούσαν. Ήταν ολοφάνερο.
Τα αυτιά μας δεν μας γελούσανε.
Οι μέρες πονηρές. Γεγονότα στη Κύπρο. Αναταραχή στην Ελλάδα.
Έδωσα διαταγή και πεταχτήκαμε έξω απ’ τα στρατιωτικά ΡΕΟ.
Ακροβολιστήκαμε. Περιμέναμε. Με το βλέμμα αριστερά-δεξιά προς εντοπισμό του εχθρού.
Αύγουστος μηνάς και η ζέστη αφόρητη. Κοιταζόμασταν και περιμέναμε.
Σκεπτόμουνα. Λες να έφτασαν οι Τούρκοι στην Ήπειρο και δεν το πήραμε χαμπάρι, μια που ήμασταν λίγο έξω από την ΑΡΤΑ.
Κι όμως όλα τώρα ήταν ήσυχα. Τίποτα δεν ακουγόταν. Ένας γαιδαράκος διέκοψε την ησυχία.
-Λήξης φώναξα.
Με μεγάλη προσοχή και πάντα ακροβολισμένοι πλησιάζαμε τα ΡΕΟ.
Μπορεί να ήταν και ελεύθεροι σκοπευτές σκεπτόμουνα. Αλλά γιατί να μας πυροβολήσουν.
Εμείς δεν κάναμε τίποτα. Τά τρία στρατιωτικά οχήματα κινούντο αργά στην άκρη του δρόμου χωρίς να ενοχλούν κανένα. Ποιος παρανοϊκός εχθρός ήθελε το κακό μας;;;;;
Τώρα είχαμε πλησιάσει τα ΡΕΟ. Κανείς όμως δεν τολμούσε να κάνει το ρεσάλτο.
Πηρά τη μεγάλη απόφαση. Εξ άλλου τι σκ… επικεφαλής αξιωματικός ήμουν.
Ναι εγώ θα πήδαγα στην καρότσα του πρώτου ΡΕΟ. Εξ άλλου αυτό είχε βληθεί.
Μπούκαρα μέσα. Οι στρατιώτες από κάτω έντρομοι παρακολουθούσαν την σκηνή.
Δευτερόλεπτα αγωνίας. Και μετά με ύφος θριαμβευτή αναφώνησα.
-ΙΔΟΥ Ο ΕΧΘΡΟΣ ΜΑΣ
Κρατούσα στα χέρια μου δύο μπουκάλια σαμπανιζέ κρασί ΖΙΤΣΗΣ που από το κούνημα των ΡΕΟ αλλά και από την ζέστη είχαν εκραγεί. Το ίδιο και τα άλλα μπουκάλια.
Δεν κρίνω αναγκαίο να σας πω ότι τον εχθρό αυτό τον εξοντώσαμε μέχρι....τελευταίας ρανίδας.
Η μόνη επιτυχία του εχθρού μας ήταν να μας καθηλώσει, μετά την εξόντωση του, στην άκρη του δρόμου για αρκετή ώρα.
Πρέπει να το παραδεχτώ. Ήταν μία μάχη ....μεθυστική.

Δεν υπάρχουν σχόλια: