Τετάρτη, 12 Ιουλίου 2017

Θεοφάνης Γραικιώτης : Ρακοκατάνυξη!!!





Ρακοκατάνυξη!!!

Γράφει ο Θεοφάνης Γραικιώτης

Καλοκαιράκι
Βραδάκι
Δηλαδή τι βραδάκι;;;
Προχωρημένο βραδάκι..
Σουλάτσο το ολόγιομο φεγγάρι πάνω·
Σουλάτσο το κέφι κάτω.
Σμίξανε·
Η παρέα …
Ποθήμησε ο ένας τον άλλο·
Ένας χειμώνας τους είχε χωρίσει.
Τώρα, το ζεστό τούτο Μαλιότικο βραδάκι σμίξανε και πάλι.
Στο ταβερνάκι.
Εκεί. Στη ζεστή πλαταιούλα του χωριού
Του Κρητικού χωριού…
Και το σμίξανε σημαίνει ΕΒΙΒΑ!!
-Άντε στην ΥΓΕΙΑ ΜΑΣ
-Άντε να σμίγουμε πάντα
-Άντε σ’ απόντες και παρόντες
Και για να μην μείνει παραπονεμένος κανείς …
καταπίνανε τα ρακάτσα … σα νερό.
Στο τραπεζάκι, παρέλαση τα μεζεκλίκια
Κι άμα κατεβάζεις ρακιές …. κατεβάζεις κέφι και γέλια·
πολλά γέλια.
-Σε καλό μας συντέκνοι, ο ενας
-Πιες μια ολιά να σκάσουν οι οχθροί μας , ο άλλος.
Και προχωρούσε το βραδάκι ανάμεσα στους φίλους, κέφι, ρακές και μεζεκλίκια.
Κάποτε η ρακοκατάνυξη έλαβε τέλος …
.....κι αρχίζουν τα παραπατήματα
......και τότε πια βλαστήματα...........
Μόνος τώρα στο αμάξι.
Εκεί στη γωνιά του δρόμου είδε τη ...χέρα
Ήταν εκείνη η χέρα που του έκανε το σήμα.
Η χέρα του τροχαίου, σαν να τούλεγε..
-Περάστε στην άκρη παρακαλώ
Και τώρα;;;;;;;;; Αναρωτήθηκε.
Δεν ήταν ανάγκη ούτε καν να φυσήξει.
Πρώτα πήγαινε η .....ρακομπόχα και μετά αυτός·
τι φου νάκανε το λοιπόν;;;;;;;;;;;;;
Από το καθρεφτάκι είδε τον γιγαντόσωμο τροχαίο.
Πλησίαζε.
Κι όσο πλησίαζε, τόσο τον ζώναν φίδια
Τι να τούλεγε δηλαδή;;;;;;;
Σκοτεινιά τον είχε πλακώσει.
Συννεφιά μεγάλη.
Τι να του πει;
Ότι πρώτα τον πλάκωσαν οι ρακές και ...μετά η σκοτεινιά;
Μήπως να του έλεγε την μαντινάδα

Κι αν έχει μαύρη συννεφιά
και σκοτεινιά μεγάλη
θα την εβρεί την περασά ο ήλιος ..να προβάλει.

Κι αν ο ήλιος τα κατάφερνε, αυτός κομματάκι δύσκολο
Την άλλη τη μαντινάδα, την είχε οριστικά αποκλείσει…
Για φαντάσου με κατεβασμένο το παράθυρο
και το ηθικό του βεβαίως
να έλεγε στον μυστακοφόρο, γιγαντόσωμο τροχαίο

-Ίντα ‘ναι τούτη η ρατσί
Τσ’ ίντα αυτά που κάνει
που σα τη πίνω γίνεται
το πάτωμα ταβάνι

-Α πα πα…Η μαντινάδα αυτή αποκλείεται.
Δεν είναι μαντινάδα. Σκέτη ομολογία είναι…
Τέρμα οι σκέψεις.
Ο Κρητικαροτροχαίος είχε πλησιάσει·
Σε απόσταση........ΑΝΑΠΝΟΗΣ
Αυτό που φοβότανε. Ούτε φου δεν θάκανε…
Θα τον έκανε τσακωτό.
Άρχισε ν’ απολογείται
-Καλέ μου τροχαίε, Ένεκεν η παρέα, ένεκεν το σμίξιμο,
ένεκεν το φεγγάρι…..
Μόνος. Στ’ αυτοκίνητο. Απογοητευμένος
Ένα ωραίο βράδυ θα τούβγαινε ξινό..
Και τότε…………….
Άκουσε, εκεί ΟΛΟΜΟΝΑΧΟΣ τα λόγια του τροχαίου.
-Μη μου μιλάτε ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ γιατί να με ζαλίσετε θέλει·
Αμέτε εδά στο καλό για να μην σας δώσω κλήση.
Είναι κι αυτή η χέρα σήμερο που ΤΡΕΜΕΙ ..μια ολιά.
Τα ακούσατε ΚΥΡΙΟΙ Αμέτε εδά.....αμέτε
Το φεγγάρι απάνω .....διασκέδαζε κι αυτό.
ΑΤΙΜΟ ΡΑΚΑΤΣΙ...................

Δεν υπάρχουν σχόλια: