Translate -TRANSLATE -

Τετάρτη, 20 Δεκεμβρίου 2017

Θεοφάνης Γραικιώτης : Εκείνα τα Χριστούγεννα του ‘63


Εκείνα τα Χριστούγεννα του ‘63

Γράφει ο Θεοφάνης Γραικιώτης

Η βροχή δεν έλεγε να σταματήσει. Ο αέρας σφύριζε και έκανε τις πόρτες να σιγοτρίζουν. Μα όσο κρύο και να έκανε έξω μέσα στο σπίτι η ατμόσφαιρα ιδιαίτερα ζεστή.
Παραμονή Χριστουγέννων και το τραπέζι στρωμένο και στολισμένο για την περίσταση.
Ο πατέρας είχε αφήσει τις δικογραφίες κατά μέρος ενώ εγώ και ο αδελφός μου το τάβλι. Ήταν η ώρα που θα μαζευόμασταν γύρω από το Χριστουγεννιάτικο τραπέζι.
Το σπίτι μοσχομύριζε από τα εδέσματα και αν δεν ήταν εκείνο το τηλεφώνημα η ευτυχία μας θα ήταν ολοκληρωμένη. Το τηλεφώνημα από τον μεγάλο μου αδελφό, τον Δημήτρη, που έκανε τη θητεία του στη Σχολή Μηχανικού στο Λουτράκι σαν ΔΕΑ Μηχανικού.
«Πήρα να σας ευχηθώ ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ μας είπε. Δυστυχώς όλες οι άδειες ανακληθήκαν. Θα είμαι μαζί σας όμως με τη σκέψη μου». Και το τηλέφωνο έκλεισε.
Πρώτη φόρα που γύρω από το γιορτινό τραπέζι δεν θα ήμασταν και οι πέντε - όλα δηλαδή τα μέλη της οικογένειας.
Αυτός είναι ο στρατός, σχολίασα εγώ για να σπάσω τη σιωπή. Κάνει τη θητεία του συμπλήρωσε ο πατέρας. Ανήκει στη μάμα Ελλάδα ξανασυμπλήρωσα εγώ αλλά δεν έκανα κανένα άλλο σχόλιο γιατί το βλέμμα της μητέρας με είχε καθηλώσει.
Δεν μου πάει μέρες γιορτής να βλέπω τη θέση του άδεια είπε η μητέρα χωρίς να καταλαβαίνει τη σημαίνει στρατός.
Συνεχίσαμε της γιορτινές προετοιμασίες και σε λίγο όλα ήταν στη θέση τους. Τα φώτα του Χριστουγεννιάτικου δένδρου με τα στολίδια συμπλήρωναν την εορταστική ατμόσφαιρα. Μα η κατήφεια κατήφεια.
 Όταν ήμασταν έτοιμοι να καθίσουμε γύρω από το τραπέζι χτύπησε το κουδούνι της εξώπορτας. Κοιταχθήκαμε δεν περιμέναμε κανένα. Ανοίχτε είπα θα είναι ο Αϊ Βασίλης. Η μητέρα μου έριξε ένα αυστηρό βλέμμα. Άνοιξε την πόρτα και βρέθηκε μπροστά σε δυο τεράστια κατακόκκινα μπαλόνια και πίσω από αυτά με τη στρατιωτική του στολή ο Δημήτρης.
«ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ» είπε χαμογελώντας και τα πρόσωπα όλων μας έλαμψαν· μα πιο πολύ ίσως της μητέρας.
«Δεν θα μου άρεσε να υπάρχει κενή θέση στο οικογενειακό Χριστουγεννιάτικο τραπέζι» είπε.
Τα φώτα από το Χριστουγεννιάτικο δένδρο εξακολουθούσαν να λάμπουν μα πιο πολύ έλαμπαν τα δικά μας πρόσωπα από χαρά και ευτυχία.....

Δεν υπάρχουν σχόλια: