Translate -TRANSLATE -

Σάββατο, 6 Ιανουαρίου 2018

Θεοφάνης Γραικιώτης : Ένας γάτος με αέρα







Ένας γάτος με αέρα

Γράφει ο Θεοφάνης Γραικιώτης

Mου ‘χε πάρει τον αέρα.
Όλο τον αέρα.
Ότι είχα και δεν είχα στα πνευμόνια μου, του το ‘δινα
Κι αυτός τότε, μετά το ξεφύσημα, έκανε εντυπωσιακή εμφάνιση.
Τώρα αεράτος έπαιρνε θέση·
δίπλα στο Χριστουγεννιάτικο δένδρο.

Ένας όμορφος γάτος μπαλόνι.
Κατακόκκινος.
Με τα μουστάκια του…
Με τις ματάρες του…
Την μυτίτσα του …
Και τις αυτάρες του
Και από σώμα … Τι σωματάρα ήταν αυτή;;;
Πολύ ΑΕΡΑ ΕΙΧΕ ΠΑΡΕΙ
Τον δικό μου ….. αέρα.

Και εγώ τον καμάρωνα·
Τον θαύμαζα·
Τον πέταγα ψηλά
-ποτέ δεν με γρατζούνισε-
κι αυτός προσγειωνότανε με χάρη μπαλαρίνας.
Όχι, όχι. Δεν ήταν ξυπόλητος.
Είχε δυο χαριτωμένα παπουτσάκια·
Χάρτινα.
Δεν λέρωνε το χαλί.
Ήταν υψηλόσωμος και …
για να τον φουσκώσω φύσαγα-ξεφύσαγα ώρες.
Φούσκωναν τα μάγουλά·
τα μάτια γούρλωναν,
από την δυναμική προσπάθεια αλλά… ας είναι·
το αποτέλεσμα μετράει…

Ο γατούλης ο μπαλονένιος έδινε χαρά
Καμαρωτός – καμαρωτός, δίπλα στο δέντρο,
θύμιζε Χριστούγεννα·
θύμιζε ανεμελιά·
θύμιζε παιδικό παιγνίδι·
θύμιζε οικογενειακή ζεστασιά.

Ο κόκκινος μπαλονένιος γατούλης
Που όμως έκανε … ΜΠΑΜ
σαν έπεφτε.... στη καυτές φέτες  του καλοριφέρ
η σε κανένα αιχμηρό κλαδί του χριστουγεννιάτικου δένδρου

Ο κόκκινος μπαλονένιος γατούλης
με τα χαρτονένια παπουτσάκια του
Χριστουγεννιάτικος σύντροφος
που τον αγαπούσα πολύ...........
κι ας μου είχε πάρει............τον αέρα............


Δεν υπάρχουν σχόλια: