Translate -TRANSLATE -

Κυριακή, 22 Ιουλίου 2018

Θεοφάνης Γραικιώτης : Στον Άγνωστο Στρατιώτη



Στον Άγνωστο Στρατιώτη

Γράφει ο Θεοφάνης Γραικιώτης

Απογοήτευση
Κι ας ήταν Ιούλιος
Καλοκαιράκι;;;;;;
Όχι. Βαρυχειμωνιά στις καρδιές μας και νευρικότητα μεγάλη.
Άλλοι, αλλού, πολεμούσαν
Και ‘μείς;;;;;;;;;;;;
Εκεί.
Στο χώρο διασποράς
Με τον οπλισμό μας.
Περιμέναμε.
Και περιμέναμε.
Μας έχουν ξεχάσει;;;;;;;;;;;
Τι θέσεις θα πάρουμε;;;;;;;
Θα κινήσουμε;;;;;;;;;;
Και αν ναι για που;;;;;;;;;;
Το απολυτήριο, όνειρο απατηλό.
Κι ήθελα μόνο τρεις μέρες για ν’ απολυθώ
Τώρα. Παρατεταμένης θητείας.
Έτσι μας χαρακτήρισαν τους υπό απόλυση.
Ένα πια μας ενδιαφέρει :
ΝΑ ΒΓΟΥΜΕ ΖΩΝΤΑΝΟΙ
απ την πολεμική ανέλπιστη καταιγίδα που ξέσπασε Ιούλιο μήνα.
Ηθικόν;;;;;;;;;;
Άστα να πάνε
Το ακμαιότατον, μου φέρνει γέλια.
Κατήφεια, απογοήτευση.
-Κύριε Ανθυπολοχαγέ
Η φωνή του Διοικητού μου
Με ξυπνά απ τις μαύρες σκέψεις μου
-Διατάξτε
-Εσύ που είσαι και της Νομικής και μιλάς καλά·
εσύ θα πεις δυό λόγια να αναπτερώσεις το ηθικό των στρατιωτών.
-Όπως διατάξετε κύριε Διοικητά.
Κάθομαι πάλι μπροστά στη σκηνή μου.
Να και ο εαυτός μου που μου μιλά.
Δεν μου μιλά. Με ειρωνεύεται.
-Άκου να τους πεις δυό λόγια;;;;;;
Αφού εσύ ο ίδιος είσαι να σε κλαίνε κι οι ρέγκες ρε.
Αφού και το δικό σου ηθικό είναι πεσμένο.
Τι θα τους πεις;;;;;;;;;;;;;;;;
Κι αν χρειαστεί να πολεμήσεις
Για ποιόν;;;;;;; Γι αυτόν που τα ‘κανε σκατά στην Κύπρο;;;;
Γι αυτόν που θέτει την πατρίδα σε κίνδυνο;;;;;
Τι θέτει δηλαδή, που την έθεσε.
Εσύ για ποιόν θα πολεμήσεις;;;;;;;;
Τι θα υπερασπιστείς;;;;;;;;;;
Τι θα τους πεις;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;
Σκληρός στην κριτική του ο εαυτός μου.
Πιάνω με τα χέρια μου το κεφάλι
-Κι όμως κάτι πρέπει να τους πω… Τι όμως;;;;;;;;;;;
Τι θα τους εμψυχώσει;;;;;;;;;;;;;;;
Τους βλέπω τους στρατιώτες να σεργιανούν εδώ και εκεί.
Σαν την άδικη κατάρα
Τι περιμένουν;;;;; Τις μάχες;;;;; Το θάνατό τους;;;;;;;
Το θάνατό μας;;;;;;;;;;;
Μέσα σ’ όλα να και ο Βίλχεμ Ράιχ να μου μιλά:
«Άκου υποκριτή ανθρωπάκο. Ο ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΣΤΡΑΤΙΩΤΗΣ. Ναι ντε το μνημείο, κάθε πόλης για τους αδικοσκοτωμένους στρατιώτες;;;; Ε λοιπόν αυτός ο ΑΓΝΩΣΤΟΣ· Δεν είναι ΑΓΝΩΣΤΟΣ. Γιατί τον ξέρεις τον στρατιώτη αυτόν. ΕΙΣΑΙ ΕΣΥ Ο ΙΔΙΟΣ, που σαν ο ηγεμόνας σου σε καλεί στην μάχη ΔΕΝ ΤΟ ΑΡΝΗΣΑΙ. Δεν μπορώ έπρεπε να πεις. Έχω τόσα ειρηνικά έργα να κάνω. Να κάνω έρωτα με το κορίτσι μου, να βγάλω βόλτα στο δάσος τα παιδιά μου..ΑΡΝΙΕΜΑΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΠΑΩ ΣΤΗΝ ΜΑΧΗ. ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΠΟΛΕΜΗΣΩ»
Έβγαλα γρήγορα τον Βιλχεμ Ράιχ απ το μυαλό μου.
Τι διάλεγα;;;;;;;; Να γίνω ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΣΤΡΑΤΙΩΤΗΣ;;;;;;;;;
Να δέχομαι στεφάνια και κροκοδείλια δάκρυα;;;;;;;;;;;;
Τι θα τους πω Θεέ μου;;; Τι θα τους πω;;;;;;;;;;;
-Παιδί μου θα πάρεις κουλουράκια;;;;; Πιες κι ένα καφέ να δυναμώσεις. Σας βλέπω μέρες τώρα εδώ και σας λυπάμαι.
Ξυπνώ απ τις σκέψεις μου.
Η μαυροφορεμένη γυναικούλα με το τσεμπέρι στα μαλλιά με βγάζει απ τις σκέψεις μου.
Ήρθε να μας βρει στο χώρο διασποράς από το διπλανό χωριό. Να μας συμπαρασταθεί σαν Ηπειρώτισσα. Ναι ναι αυτή η μικροκαμωμένη γυναικούλα
Παίρνω το κουλουράκι. Παίρνω και τον καφέ.
Κάνω να την πληρώσω.
Με καρφώνει με το βλέμμα της.
-Αυτό που κάνω εγώ για σένα το κάνει η δική σου μάνα στο δικό μου παιδί.
Αυτά μου λέει αυστηρά
Εγώ ο της Νομικής. Ο δυνατός χειριστής του λόγου, μένω άφωνος. Το μεγαλείο της ψυχής της γυναικάς αυτής μ’ έχει καθηλώσει.
ΝΑΙ. Τώρα ξέρω τι θα πω στους στρατιώτες μου.
ΝΑΙ αν χρειαστεί να πολεμήσουμε και μόνο γι αυτή την γυναίκα αξίζει να πολεμήσουμε..........................

Δεν υπάρχουν σχόλια: