Κυριακή, 30 Αυγούστου 2015

Θεοφάνη Γραικιώτη : Βαριά συννεφιά




Βαριά συννεφιά

Ο ήλιος κρυμμένος πίσω της
Έδυσε
Σκοτάδι
Το τοπίο σκοτείνιασε κι αυτό
Τώρα απαλό φως
Τα φώτα του τουριστικού λεωφορείου.
Βλέμματα κουρασμένα
Βασιλεύουν από κούραση.
Και τότε......
Που να 'σαι αλήθεια το βράδυ αυτό

Μελωδική η φωνή
τάραξε την ησυχία
Που είμαι μόνος μα τόσο μόνος

Αυτή την ατμόσφαιρα χρειαζότανε η φωνή
Να ξεχειλίσει. Να γεμίσει παράπονο
Και που μαζί μου παίζουν κρυφτό
Ένωσα κι εγώ τη φωνή μου
με την φωνή της κοπέλας
που τρυφερά άγγιζε τα λόγια του τραγουδιού
Πότε η πλήξη και πότε ο πόνος
Τα βλέμματα μας συμφώνησαν
ωραίο και τρυφερό τραγούδι
Τον είδαμε να μας πλησιάζει.
Ο υπερήλικας κυρ Παναγιώτης
Που να σαι αλήθεια το βράδυ αυτό
που με κτυπάει τ' άγριο τ αγέρι

Ήρθε αθόρυβα.
Έκατσε πίσω μας. Σιωπηλός
Με βλέμμα που ξεχείλιζε μελαγχολία
Να 'ρθεις και μ ένα φιλί καυτό
να με γεμίσεις με καλοκαίρι

Μόνος ταξίδευε.
Αποτυχημένες οι προσπάθειες να τον πλησιάσουμε
Όταν πρωτομπήκε στο πούλμαν
ήταν μέρα της γιορτής του.
Μας πρόσφερε από ένα λουκούμι
Δεν ήθελε να γιορτάσει μόνος του
Έτσι μας είπε..
Ας ερχόσουν για λίγο
μοναχά για ένα βράδυ

Ο ασπρομάλλης κυρ Παναγιώτης
μας κοίταζε χωρίς να μας βλέπει
Να γεμίσεις με φως το φριχτό μου σκοτάδι

Ταξίδευε με τους στίχους
Και στα δυό σου τα χέρια να με σφίξεις ζεστά

Σε πιο πέλαγος γλυκών αναμνήσεων
Ο κυρ Παναγιώτης. Ο υπερήλικας κυρ Παναγιώτης
που ένα τραγούδι τον έφερε κοντά μας
Ας ερχόσουν για λίγο κι ας χανόσουν μετά...........
Αθόρυβα όπως ήρθε , έφυγε από κοντά μας
Καθώς γύριζε στην θέση του είδα το χέρι του
Το 'φερνε στο μέρος των ματιών
Δεν ήθελε να δούμε ότι δάκρυσε
Έξω βαριά συννεφιά και σκοτάδι........................




 Ας ερχόσουν για λίγο 



Στίχοι:  
Μίμης Τραϊφόρος
Μουσική:  
Μιχάλης Σουγιούλ



Πού να `σαι αλήθεια το βράδυ αυτό
που είμαι μόνος, μα τόσο μόνος
και που μαζί μου παίζουν κρυφτό
πότε η θλίψη και πότε ο πόνος

Πού να `σαι αλήθεια το βράδυ αυτό
που με χτυπάει τ’ άγριο τ’ αγέρι
να `ρθεις και μ’ ένα φιλί καυτό
να με γεμίσεις με καλοκαίρι

Ας ερχόσουν για λίγο
μοναχά για ένα βράδυ
να γεμίσεις με φως
το φριχτό μου σκοτάδι
και στα δυο σου τα χέρια
να με σφίξεις ζεστά
ας ερχόσουν για λίγο
κι ας χανόσουν μετά

Πού να `σαι, να `ρθεις το βράδυ αυτό
σ’ αυτούς τους δρόμους που σ’ αγαπούνε
το ντουετάκι τους το γνωστό
τα βήματά μας να ξαναπούνε

Πού να `σαι να `ρθεις το βράδυ αυτό
που `γινε φύλλο ξερό η ελπίδα
να `ρθεις κοντά μου να φυλαχτώ
από του πόνου την καταιγίδα

Ας ερχόσουν για λίγο
μοναχά για ένα βράδυ
να γεμίσεις με φως
το φριχτό μου σκοτάδι
και στα δυο σου τα χέρια
να με σφίξεις ζεστά
ας ερχόσουν για λίγο
κι ας χανόσουν μετά

Δεν υπάρχουν σχόλια: