Πέμπτη, 10 Αυγούστου 2017

Θεοφάνης Γραικιώτης : ΑΠΙΑΣΤΑ ΟΝΕΙΡΑ





ΑΠΙΑΣΤΑ ΟΝΕΙΡΑ

Γράφει ο Θεοφάνης Γραικιώτης

Άπλωσε τις ακτίνες του ο ήλιος.
Και φώτισε κατά σειρά τα εξής:
Την θαλασσίτσα·
Την αμμουδίτσα·
Τον κηπο μου·
Τα λουλούδια του κήπου·
Εμένα και … το ντους .

Ημέρα όμορφη ξημέρωνε
Έγινε ομορφότερη όταν την πρόσεξα.
Με πρόσεξε και κείνη.
Εγώ πάνω στον κήπο.
Αυτή μπροστά στον κήπο, στην αμμουδιά.
Τα πράγματα κύλησαν ως εξής::
Μου χαμογέλασε·
Της χαμογέλασα·
Μου ξαναχαμογέλασε·
Της ξαναχαμογέλασα.
Δεν είναι δυνατόν σκέφτηκα.
Κάτι είχα ακούσει.
Ναι ναι για την γοητεία των γκρίζων κροτάφων.
Πραγματικότητα λοιπόν.
Κι ας μην τα πίστευα.
Έπρεπε όμως να σιγουρευτώ.
Εμένα κοίταζε;;;;;;;;
Μήπως κανένα πίσω μου;;;;;;;
Κοίταξα πίσω. ΚΑΝΕΙΣ
Στον κήπο ήμουν μόνο εγώ.

Η κοπελίτσα πήρε θάρρος απ το βλέμμα μου.
Δεν είμαστε στα καλά μας...
Υψώνει το χεράκι της και με δείχνει.
Θέλει ν ανέβει στον κήπο.
-Κοριτσάρα μου. Και δεν μου το λες τόση ώρα.
Της ειπα. Ξενάκι αυτό. Ότι κατάλαβε κατάλαβε.
Περπατάει ανάλαφρα στην άμμο.
Πλησιάζει τον κήπο.

Δεν είναι πρωινή μουσική. Το ΓΚΑΠ ΓΚΑΠ που ακούω.
Είναι οι κτύποι της καρδιάς μου.
Την βλέπω να έρχεται σε μένα. Στον κήπο.
-Μπράβο σου, λέω στον εαυτό μου.
ΕΙΣΑΙ ΑΚΤΥΠΗΤΟΣ ΜΕΓΑΛΕ!!!!
Αυτή χαμογελά διαρκώς
Κουνά τα χεράκια της χαριτωμένα
Εγώ επί της υποδοχής.
Με χαμόγελο μέχρι τ’ αυτιά.
Αν δεν υπήρχαν τ’ αυτιά, θά πήγαινε και πιο πέρα.
ΚΑΙ ΤΟΤΕ.
ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ……
Με προσπέρασε, πάντα χαμογελαστή.
Αφέθηκε στα υδάτινα χάδια ...του ΝΤΟΥΣ.

Την άλλη μέρα.
Ο ήλιος φώτισε κατά σειράν:
Την θαλασσίτσα
Την αμμουδίτσα
ΤΟΝ Κήπο μου
ΤΑ λουλούδια του κήπου μου
Και εμένα...............

Δεν υπάρχουν σχόλια: