Σάββατο, 12 Αυγούστου 2017

Θεοφάνης Γραικιώτης : Ένας μεθυστικός βυθός




Ένας μεθυστικός βυθός

Γράφει ο Θεοφάνης Γραικιώτης

Κόβω τσάρκες στην επιφάνεια της θάλασσας.
Με τη μάσκα μου φυσικά και τα βατραχοπέδιλα.
Η θάλασσα πηγμένη, γιαούρτι.
Κάτω στο βυθό τα ψάρια. Τσάρκες κι αυτά.
Μια σκορπίνα αμύνεται του πατρίου εδάφους της.
Σηκώνει τη ράχη της. Πετάγονται τ’ αγκάθια έξω.
Αγριεύει σε κάτι μπαρμπούνια που τόλμησαν
τον βράχο της να πλησιάσουν.
Ένα εργατικό μπαρμπούνι σκάβει την άμμο.
Πίσω του μια γλώσσα το ακολουθεί πιστά.
Σκάβει αυτό τρώει η γλώσσα, η χαραμοφάησα.
Εικόνα λες και βγήκε απ τη ζωή.
Ρίχνω βουτιά σε κοπάδι με αθερίνες.
Το κοπάδι ανοίγει. Περνάω ανάμεσα..



Αλλάζω στέκι. Ο βυθός εδώ έχει βραχάκια.
Σε προκαλεί να γίνεις ένα μαζί του.
Βουτάω. Κάποιο χταπόδι κρύβεται στο βράχο.
Ένα χέλι σέρνεται ανάμεσα στα βράχια.
Πάνω μου κόβουν βόλτες δυό ζαργάνες.
Λεπτές. Ψηλομύτες και μακρομύτες..
Έξη κέφαλοι το παίζουν αδιάφοροι.
Απολαμβάνουν την βόλτα τους πάνω απ τον βραχώδη βυθό.
Το ωραίο χρώμα ανήκει σε μεγαλόσωμο αστερία στη ρίζα ενός βράχου.
Δεν μοιάζει με τον αστερία που βρίσκουμε πάνω στην άμμο, που σαν
προσπαθήσεις να τον πιάσεις θα κρυφτεί μέσα στην άμμο.
Βουτάω. Πλησιάζω τον αστερία. Η βάση του βράχου έχει φως.
Ναι, ναι φως του ήλιου. Είναι είσοδος ενός υποβρυχίου τούνελ.
Τούνελ με είσοδο και έξοδο. Καμιά σχέση με το πολιτικό τούνελ
που διαθέτει ΜΟΝΟ ΕΙΣΟΔΟ και ένα φως στο βάθος που υποτίθεται
ότι είναι η ΑΝΥΠΑΡΚΤΗ ΕΞΟΔΟΣ..



Δίπλα μου κολυμπούν οι σπάροι. Σε κοπάδι κι αυτοί.
Πιο κάτω ανάμεσα στα βράχια αραχτοί οι αχινοί.
Δείγμα ότι τα νερά είναι πεντακάθαρα.
Συνεχίζω την περιπλάνησή μου στην επιφάνεια και στο βυθό.
ΕΙΠΑ ΤΑ ΝΕΡΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΘΑΡΑ.
Περίεργο όμως· στο σημείο που βρίσκομαι τα ψάρια κολυμπούν περίεργα.
Πότε δω, πότε εκεί. Εδώ κολυμπούν, εκεί βρίσκονται.
Προσπαθώ να λύσω το μυστήριο· και το μυστήριο λύθηκε.
Δίπλα τους στο βυθό.
Ναι δίπλα τους στο βυθό· μια μπουκάλα ΒΟΤΚΑ.
Ο βυθός των Μαλίων της Κρήτης είναι....μεθυστικός.


Δεν υπάρχουν σχόλια: