Translate -TRANSLATE -

Παρασκευή 22 Ιουνίου 2018

Θεοφάνης Γραικιώτης :Για ένα παγούρι νερό



Για ένα παγούρι νερό

Γράφει ο Θεοφάνης Γραικιώτης

Ιούλιος 72
Θητεία. Νεοσύλλεκτος
Κορινθος
Κατακαλόκαιρο
Βαρούσε ο ήλιος
Ζέστη, ιδρώτας
Τι να σου κάνει το κράνος;;
Πως να σε προστατέψει;;;;;;
Έβραζε αυτό· Έβραζε και το κεφάλι!!!
Και δίψα Θεέ μου. Πολύ δίψα
Τι να σου κάνει ένα παγούρι
Τη λίμνη του Μαραθώνα,
ζήταγες να ξεδιψάσεις·
κι αυτή αν έφτανε;
Βαρούσε ο ήλιος·
και μείς....τα αρβύλα
-Ένα αριστερόοοο, ο Λοχίας
Σύννεφο η σκόνη
Έχανες τον διπλανό σου
-Ένα κι ένα δυό, ο Λόχας
Σκονοθύελλα
Έχανες κατά σειρά:
Τον διπλανό σου
Τον μπροστινό σου
Τον πισινό σου
Τον Λόχο ολόκληρο.
Μόνο τις ξιφολόγχες
διέκρινες στην κορφή των οπλών μας
-Ένα, Δύο, Τρία ΦΩΝΗΗΗΗΗΗ
Παράγγελμα για εμβατήριο.
Απ’ το στόμα μπουκομένο από εθνική υπερηφάνεια ...και σκόνη
πεταγόταν η φωνή μας.
-Ο ΠΡΩΤΟΣ ΜΑΣ Ο ΛΟΧΟΣ
ΣΑΝ ΠΕΡΝΑ ΕΝΑ ΔΥΟ
ΤΟΝ ΤΡΕΜΕΙ Η ΓΗ Κ’ Η ΧΩΡΑ
ΓΙΑΤΙ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥ ΚΡΑΤΑ
ΤΗΣ ΛΕΥΤΕΡΙΑΣ ΤΑ ΔΩΩΡΑ
ΟΛΜΟΥΣ ΚΑΙ ΠΟΛΥΒΟΛΑ
-Πιο δυνατάααααα,  ο λόχας.
Ανεβάζουμε το VOLUME.
Ανεβαίνει και το ηθικό μαζί έτσι που είμαστε πνιγμένοι
στις ξιφολόγχες μας
Ένας για όλους. Όλοι για ένα
-Πιο δυνατάαααα, ο λόχας
-ΠΟΛΥΒΟΛΑ ΜΠΑΡ
ΧΕΙΡΟΒΟΜΒΙΔΕΣ ΜΙΛΣ
ΠΟΥ ΣΤΗ ΔΟΞΑ ΑΥΤΑ
ΜΑΣ ΟΔΗΓΟΥΝ ΜΑΣ ΟΔΗΓΟΥΝ
Μ ΑΝΤΡΕΙΩΜΕΝΗ ΚΑΡΔΙΑ
ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΥ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ
ΘΑ ΒΑΔΙΖΟΥΝ ΕΜΠΡΟΣ
ΠΑΝΤΑ ΜΠΡΟΣ,Π ΑΝΤΑ ΜΠΡΟΣ
-Ένα κι ένα δυό, ο Λόχας·
Νέα σκονοθύελλα.
Η σκόνη, σκόνη
Το εμβατήριο, εμβατήριο
ΤΟ ΛΟΧΑΓΟ ΜΑΣ ΒΡΕ ΠΑΙΔΙΑ
ΤΟΝ ΕΧΟΥΜΕ ΠΑΤΕΡΑ
ΝΑ ΤΟΝ ΙΔΟΥΜΕ ΣΤΡΑΤΗΓΟ
ΣΤΑ ΤΙΡΑΝΑ ΜΙΑ ΜΕΕΡΑ
ΣΤΑ ΤΙΡΑΝΑ ΜΙΑ ΜΕΕΡΑ
Κι επειδή τα Τίρανα έπεφταν κομμάτι μακρυά
-μεταξύ μας κανείς δεν ρώτησε τον λοχαγό
αν ήθελε αυτό το ταξίδι-
χαράξαμε πορεία κατά ΕΞΑΜΙΛΙΑ μεριά
που μας έπεφταν και...κοντύτερα.
Και κει που βάραγα το άρβυλό μου
Κι εκεί που ύψωνα την χερούκλα μου
Κι εκεί που ξεχείλιζα εθνική υπερηφάνεια
......τα μούσκεψα.
Με ενημέρωσε ψιθυριστά ο συστρατιώτης μου
-Η φόρμα σου σειρά είναι.....μούσκεμα
Και είχε δίκιο
Ένα μέρος του νερού που ήταν στο παγούρι μου
την έκανε ...με ψιλά πηδηματάκια
Πήδηξε απ το παγούρι. Πότισε την υφασμάτινη θήκη του
και προχώρησε στην φόρμα μου
-Στο διάολο, να πάρει η οργή....έβρισα. Πρέπει ν αλλάξω παγούρι.
Δεν το άλλαξα. Η βρεγμένη θήκη διατηρούσε δροσερό το νερό
Το νερό που τόσο είχα ανάγκη. Το ΔΡΟΣΕΡΟ νερό
Δεν το άλλαξα γιατί δύσκολα αποχωρίζεσαι ένα φίλο
που σε προστατεύει στις δύσκολες στιγμές...της δίψας σου......

Δεν υπάρχουν σχόλια: