Χρυσούλας Λουλοπούλου : Σαν σήμερα πριν 35 χρόνια

Σαν σήμερα πριν 35 χρόνια

της Χρυσούλας Λουλοπούλου

´Ήμασταν καθισμένοι στο καθιστικό, οι γονείς μου κι εγώ, δίπλα στο ραδιόφωνο κι ακούγαμε σιωπηλοί. Εγώ έτρωγα τα νύχια μου από την αγωνία. Από το πρωί δε με χωρούσε ο τόπος! Η μεγάλη μέρα έφτασε! Ο κόπος μου θα φαινόταν αν δικαιώθηκε ή όχι.

Τον περασμένο Σεπτέμβριο είχαμε πάει με τον πατέρα μου να γραφτώ σε φροντιστήριο, σε τμήμα προετοιμασίας για το Πανεπιστήμιο.

-Αργήσατε πολύ, κύριε Λουλόπουλε! Άλλα παιδιά παρακολουθούν εδώ κι ένα, ή ακόμη και δύο χρόνια το τμήμα, είπε προβληματισμένος ο κύριος Κορίνης, ο εκπληκτικός εκείνος δάσκαλος.

-Είναι καλή στα φιλολογικά, θα τα καταφέρει! είπε ο μπαμπακούλης μου, που πίστευε πολύ σε μένα.

Η σιγουριά του αυτή, μαζί με τη λατρεία του, μ' έκαναν να διαβάζω πολύ, για να φτάσω τους υπόλοιπους συμμαθητές μου. Δεν γινόταν να τον απογοητεύσω, δεν είχα το δικαίωμα! Όχι μόνο απέναντί του, αλλά κι απέναντι σ' εμένα την ίδια.

Από παιδάκι ήθελα να σπουδάσω. Δε μπορούσα να φανταστώ τη ζωή μου δίχως σπουδές. Έλα όμως που τα ήθελα όλα! Και διάβασμα λογοτεχνίας στη Δημόσια Βιβλιοθήκη υπό το αυστηρό βλέμμα του "Γάτου", και σινεμά κάθε Τρίτη στην Κινηματογραφική Λέσχη στα "Αστέρια" και χορό το Σαββατόβραδο στην "Τραπ" και σχέση παράφορη με τον Αλέκο!

Το καημένο το διάβασμα ήρθε τελευταίο στην παρέα και στριμώχτηκε ανάμεσά τους. Τελικά βολεύτηκαν όλα και τίποτε δεν έμεινε παραπονεμένο. Η μελέτη έγινε η κύρια ασχολία μου. Τα βράδια έβαζα το ραδιόφωνο στη χαμηλότερη δυνατή ένταση για να μην το ακούσουν οι αυστηροί γονείς μου και με τη μουσική που έπαιζε η Σαββίνα Γιαννάτου, διάβαζα.

Όταν καλοκαίριασε, κοιμόμουν λίγο και τα χαράματα με έβρισκαν στο μπαλκόνι να μελετώ με τη δροσιά. Περίμενα να δω και τον Αλέκο μου να περνάει από κάτω, την ώρα που πήγαινε στην οικοδομή, στην καλοκαιρινή απασχόληση που βρήκε για να βγάζει ένα μεροκάματο. Μου 'στελνε ένα φιλί, διάβαζα στα χείλη του το "σ'αγαπώ" και χαμογελώντας τρισευτυχισμένη, συνέχιζα το βύθισμα στην Ιστορία.

Να λοιπόν που η ώρα έφτασε! Ο εκφωνητής με σταθερή φωνή ανακοίνωνε τα ονόματα των επιτυχόντων. Η αγωνία μου έφτασε στο αποκορύφωμά της όταν είπε "Αγγλική Φιλολογία Θεσσαλονίκης".
-...Καραστρατίδου Μαρία του Ιωάννη, Κουφοπούλου,...Λιαδάκη,...

"Χριστέ μου, δεν αντέχω άλλο!" έλεγα μέσα μου με κομμένη ανάσα.

Κοιταζόμασταν με τους γονείς μου και χίλιες σκέψεις αλώνιζαν το νου μας.

-Λαίνά Σωτηρία του Ιωάννη, Λουλοπούλου Χρυσούλα του Στυλιανού,... -Ναιαιαι!!! πετάχτηκα επάνω.

-Μπράβο, πουλάκι μου, αναφώνησε ο πατέρας με ένα κόμπο στο λαιμό.

-Αχ Θεέ μου! Μπράβο, Χρυσούλα μου! είπε κι η μαμά ενθουσιασμένη. Αγκαλιαστήκαμε και χοροπηδούσαμε από χαρά, κλαίγοντας και γελώντας.

-Πάω να πάρω γλυκά! είπε η μαμά κι έτρεξε στην "Αγνότητα".

Πώς να φορτωθείς γλυκά εκ των προτέρων, χωρίς να ξέρεις τα αποτελέσματα και να τα βλέπεις μετά να σε κοροϊδεύουν από το ψυγείο αν υπάρξει αποτυχία;

Σε χρόνο μηδέν το σπίτι γέμισε κόσμο. Το τηλέφωνο δεν σταματούσε για συγχαρητήρια. Εγώ πετούσα στα ουράνια!! Τα κατάφερα!!! Το παιδικό όνειρο έγινε πραγματικότητα! Και οι γονείς μου πήραν τη χαρά και την περηφάνια που περίμεναν απ' το παιδί τους.

Πολλές φορές στη ζωή μου άκουσα πλήρες το όνομά μου, σαν εκείνη όμως, ποτέ! Απότομα 'ψήλωσα', μεγάλωσα, έγινα γυναίκα υπεύθυνη για το μέλλον της! Και σχεδόν αμέσως αφαιρέθηκε και το πατρώνυμο κι έγινα σκέτα η Λουλοπούλου Χρυσούλα. Που έμαθε να στηρίζεται στον εαυτό της και να προχωρά, να προχωρά, να προχωρά...

Ποτέ δεν θα ξεχάσω αυτή τη στιγμή, μια από τις ωραιότερες που έζησα, πριν 35 χρόνια, που σηματοδότησε την αρχή της υπόλοιπης ζωής μου.

facebook/Chryssa Loulopoulou

H Mεγάλη Επανάσταση της Μη Πληρωμής!

Άλλα 1,28 δισ. ευρώ άφησαν απλήρωτα οι φορολογούμενοι τον Ιούλιο, ενώ αυξήθηκε σημαντικά και ο αριθμός αυτών έχουν ληξιπρόθεσμες οφειλές προς το δημόσιο.

Ετσι οι οφειλές των Ελλήνων φορολογουμένων προς το άθλιο Δημόσιο των κρατιστών αγγίζουν τα 70 δις ενώ άλλα 20 δις είναι οι οφειλές προς τα ασφαλιστικά ταμεία!!!

Αλλα 400 δις ευρώ χρωστάει το ελληνικό κράτος-αυτό είναι το δημόσιο χρέος, οπότε αντιλαμβάνεστε ότι δεν υπάρχει σωτηρία!

Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της Γενικής Γραμματείας Δημοσίων Εσόδων, το ληξιπρόθεσμο υπόλοιπο των οφειλών που δημιουργήθηκαν από την 1-1-2013 έως και το τέλος Ιουλίου 2014 ανήλθε στο ποσό των 15,2 δισ. ευρώ, έναντι 13,95 δισ. ευρώ που ήταν τον Ιούνιο του 2014.

Ο αριθμός όσων έχουν ληξιπρόθεσμες οφειλές προς το δημόσιο διαμορφώθηκε τον Ιούλιο στους 2.428.233 έναντι 2.256.449 που ήταν τον Ιούνιο. Με άλλα λόγια άλλοι 171.784 φορολογούμενοι άφησαν απλήρωτους φόρους τον Ιούλιο.

Κατά κύριο λόγο οι φορολογούμενοι αφήνουν απλήρωτους φόρους εισοδήματος, ακινήτων, ΦΠΑ ενώ καταπίπτουν και εγγυήσεις του ελληνικού δημοσίου σε δάνεια τα οποία στη συνέχεια χρεώνονται στους δανειολήπτες.

http://kourdistoportocali.com/post/37548/epanastasi

Πως έφτιαχναν μαύρο, μπλε και πορφυρό χρώμα οι αρχαίοι.

Αγώνας για να σωθούν τα χρώματα στον τύμβο της Αμφίπολης

Παρότι η ανασκαφή από την ΚΗ” Εφορεία Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων προχωρά με γρήγορους ρυθμούς, οι αρχαιολόγοι δίνουν προτεραιότητα στις ανάγκες υποστύλωσης και συντήρησης των ευρημάτων, αλλά και στη διάσωση των ιχνών των χρωμάτων που βρέθηκαν στον χώρο.

«Πρέπει να καταφέρουν να διατηρήσουν τα χρώματα που βρέθηκαν πάνω στα αρχαιολογικά ευρήματα και χρειάζονται ειδικές θερμοκρασίες ψύχους, αλλιώς θα χαλάσουν αμέσως» επισημαίνει η αρχιτέκτονας, πρόεδρος του τμήματος Αρχιτεκτονικής Τοπογραφίας και Γεωπληροφορικής του ΤΕΙ Κεντρικής Μακεδονίας, Λίνα Θεοδωρίδου, παραπέμποντας στα ευαίσθητα χρώματα, που χρησιμοποιούσαν οι αρχαίοι Έλληνες ζωγράφοι.

Η ιστορία των χρωμάτων

Σύμφωνα με ιστορικές πηγές, το μαύρο χρώμα που χρησιμοποιούσαν οι ζωγράφοι της εποχής ήταν ο άνθρακας, το κάρβουνο, το σπουδαιότερο χημικό στοιχείο που χρησιμοποιήθηκε ως χρώμα και το έπαιρναν οι ζωγράφοι της αρχαιότητας, από την καύση οστών, ενώ το καλύτερο μαύρο έβγαινε από το καμένο φίλντισι.

Μαύρο έπαιρναν επίσης και από καύση ξύλων. Το καλύτερο ξυλοκάρβουνο θεωρείτο ότι προέρχεται από νέα βλαστάρια κλήματος αμπέλου.

Ξυλοκάρβουνα χρησιμοποιούνταν με τη μορφή λεπτών ράβδων για τη σχεδίαση. Για να χρησιμοποιηθεί σαν χρώμα μετατρεπόταν σε σκόνη. Καλής ποιότητας μαύρο προερχόταν από το κουκούτσι του ροδάκινου και τα κελύφη των αμυγδάλων. Άλλο μαύρο ήταν το φούμο (καπνιά), που μετατρεπόταν σε μελάνι με την ανάμιξή του με κόμμι. Για την παραγωγή του άφηναν μια φλόγα να παίζει κάτω από μια ψυχρή επιφάνεια και μάζευαν την καπνιά που συσσωρευόταν σ” αυτήν. Η φλόγα συνήθως δημιουργείτο από λαμπάδα από κερί μέλισσας.

Το πορφυρό χρώμα, γνωστή ως πορφύρα από αρχαιοτάτων χρόνων σαν βασιλική βαφή, ήταν η ωραιότερη και ακριβότερη βαφή. Η πορφύρα θεωρήθηκε από την αρχή ευγενές χρώμα και σύμβολο των θεών και βασιλιάδων. Η λέξη πορφύρα είναι το συνολικό όνομα μιας ομάδας οικογενειακών κοχυλιών, ενώ η παραγωγή τους ήταν πολύ επίπονη και απαιτούνταν μεγάλος αριθμός κοχυλιών και άλλων μαλακίων που συγκεντρώνονταν σταγόνα σταγόνα.

Το μπλε χρώμα που χρησιμοποιείτο από την κλασική αρχαιότητα είναι ο αζουρίτης, από τον λαζουρίτη (lapis lazuli), που σημαίνει πέρα από τις θάλασσες, διότι υπήρχε αποκλειστικά στην Περσία. Για την παραγωγή του απαιτούνταν περίπλοκες μέθοδοι, γι” αυτό και ήταν ακριβό υλικό και μέσον για πολυτέλεια.

Άλλη μια ομάδα μπλε είναι οι ενώσεις χαλκού με αμμωνία, ενώ το μπλε κοβαλτίου χρησιμοποιήθηκε ευρέως καθώς επίσης και το λαζούρι- έτσι ονομαζόταν το ινδικό, που είναι το χρώμα μαβί, φυτικό και το έφερναν από την Ινδία.

«Ο αρχιτέκτονας Μιχάλης Λεφαντζής, που είναι στην ομάδα της Κατερίνας Περιστέρη, γνωρίζει απόλυτα την προστασία που χρειάζονται όλα όσα έχουν μέχρι τώρα αποκαλυφθεί» τονίζει η Λίνα Θεοδωρίδου, επισημαίνοντας ότι το τμήμα Γεωπληροφορικής του ΤΕΙ Σερρών συνεργάστηκε στενά το 2010 με την προϊσταμένη της ΚΗ Εφορείας Κατερίνα Περιστέρη, όταν στις ανασκαφές της κοντά στον Τύμβο Καστά χρειάστηκε να χρησιμοποιηθεί το γεωραντάρ που διαθέτει το τμήμα.

Αποκαλύφθηκε ολόκληρο το ψηφιδωτό

Οι αρχαιολόγοι αφαίρεσαν και τον τελευταίο δόμο από τον τοίχο σφράγισης, που έκλεινε την πρόσοψη του ταφικού μνημείου, αποκαλύπτοντας τη συνέχεια του ψηφιδωτού δαπέδου.

Στο κέντρο και μπροστά από την είσοδο, αποκαλύπτεται βοτσαλωτό δάπεδο, που αποτελείται από ορθογώνια και τετράγωνα σχήματα, πλαισιωμένα από ασπρόμαυρους ρόμβους. Στο κάτω μέρος της πρόσοψης εμφανίζεται στη νωπογραφία ταινία, μπλε χρώματος, η οποία παρακολουθείται και στους πλευρικούς τοίχους.

Επίσης, συνεχίζεται η αφαίρεση των χωμάτων από τον προθάλαμο, σε πλάτος δυο μέτρων περίπου, από τον τοίχο της εισόδου. Ο εσωτερικός χώρος, καλύπτεται ακόμη από όγκο χωμάτων, ο οποίος θα αφαιρείται, με ιδιαίτερη προσοχή, στις επόμενες μέρες.

Τέλος, υπό την διεύθυνση της Κ. Περιστέρη δημιουργήθηκε διεπιστημονική ομάδα αποτελούμενη από τις ειδικότητες πολιτικού μηχανικού, αρχιτέκτονος, γεωτεχνικού, τοπογράφου, συντηρητή και γεωλόγου, η οποία θα παρέχει την αναγκαία τεχνική υποστήριξη σε επίπεδο μελετών και εργασιών, που απαιτούνται για την διασφάλιση του μνημείου.

{Newsroom ΔΟΛ,} με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

http://www.mixanitouxronou.gr/agonas-gia-na-sothoun-ta-chromata-ston-timvo-tis-amfipolis-pos-eftiachnan-ta-chromata-archei/

ΜΑΡΙΟΝ ΜΙΝΤΣΗ : ΞΕΡΕΙΣ ΠΟΙΟΣ ΕΙΜΑΙ ΕΓΩ;;;

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟ ΣΑΛΟΝΙ

ΞΕΡΕΙΣ ΠΟΙΟΣ ΕΙΜΑΙ ΕΓΩ;;;

Της ΜΑΡΙΟΝ ΜΙΝΤΣΗ

Το παν λοιπόν ''τη σήμερον ημέρα'', είναι να γίνεις <Ο>.

Γιατί...έτσι και γίνεις <Ο>

Γαλλοφέρνεις το ''μερσί'' από κοντά και το ''παρντόν'' και όλοι υποκλίνονται σ΄ αυτό το αιωρούμενο φτερό.

Πάντα ατσαλάκωτος, κορδωμένος και σινιέ, με μια τσατσάρα ανά χείρας να χτενίζει το ξιπασμένο του τσερβέλο..

Που και που, του ρίχνει και αφρό, μπας και κατεβάσει ψείρες, να το πληρώνουνε οι άλλοι με χρυσό.

Με το φρύδι ανεβασμένο, το μαλλί στο μάτι του πεσμένο και το στόμα ανοιχτό.

Αυτό...ποτέ δεν κλείνει. Συνεχώς ανοιγοκλείνει για να ξερνάει εξυπνάδες και ότι του κατέβει στο κλούβιο του νιονιό.

Και καθ΄ ότι από επάγγελμα, είναι ελαφρώς απατεών, τάζει όνειρα και προσφέρει εφιάλτες, έτσι καθώς με έπαρση σε καθηλώνει, με το...

ΞΕΡΕΙΣ ΠΟΙΟΣ ΕΙΜΑΙ ΕΓΩ;

Το ένα ''εγώ'' κρύβει την ανυπαρξία του. Το άλλο, αυτό που εξυψώνει το ανήθικό του ηθικό και το τρίτο που δηλώνει...<Ο>, αυτός ο κύριος τίποτα, με ολίγη από ''κάτι''.

Όσο πιο άφραγκος, τόσο δηλωσίας, ενώ η μοναδική του ιδιοκτησία, είναι η μυθομανία.

Έχει και πειθώ που ξεμυαλίζει και το πιο ξύπνιο θηλυκό μέσα στο ΙΝΒΟΧ.

Έχει, λέει κι αλυσίδα μάρκας εκλεκτής, όταν δεν είναι μάρκας...φυλακής.

Μα δεν βαριέσαι! Αυτός ο ''μάρκα μ΄έκαψες'' ανήρ...μόλις βγει απ΄του ξεπεσμού

του την απάτη, φτου κι απ΄την αρχή...

Με το κεφάλι άδειο και την αδειοσύνη στην ψυχή λαμποκοπά απ΄έξω, ενώ από μέσα του κοχλάζει η Απώλεια της Ντροπής.

Είναι όμως...<Ο>, αυτό το ολοστρόγγυλο μηδενικό.

Ένα <Ο>... που ετάφη από τώρα ζωντανό.

Πίνακας: ΤΙΣΙΑΝΟΣ ''πορτραίτο αντρικό''

 

facebook/ Marion Mintsi

ΜΕΤΕΩΡΟΛΟΓΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑ ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΑ

ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΗ ΜΕΤΕΩΡΟΛΟΓΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑ ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΑ

Η γη περιβάλλεται από ένα στρώμα αέρα το οποίο ονομάζεται ατμόσφαιρα, η οποία συμμετέχει στις κινήσεις της. Μέσα στην ατμόσφαιρα συμβαίνουν πολλά φυσικά φαινόμενα τα οποία ονομάζονται μετεωρολογικά φαινόμενα. Η ονομασία προήλθε από την αρχαία ελληνική λέξη «μετέωρα» που σημαίνει οτιδήποτε βρίσκεται στον ουρανό. Ο κλάδος της επιστήμης ο οποίος ασχολείται με τα φαινόμενα αυτά ονομάζεται Μετεωρολογία.

Η γη περιβάλλεται από ένα στρώμα αέρα το οποίο ονομάζεται ατμόσφαιρα, η οποία συμμετέχει στις κινήσεις της. Μέσα στην ατμόσφαιρα συμβαίνουν πολλά φυσικά φαινόμενα τα οποία ονομάζονται μετεωρολογικά φαινόμενα. Η ονομασία προήλθε από την αρχαία ελληνική λέξη «μετέωρα» που σημαίνει οτιδήποτε βρίσκεται στον ουρανό. Ο κλάδος της επιστήμης ο οποίος ασχολείται με τα φαινόμενα αυτά ονομάζεται Μετεωρολογία.

Από την πρώτη στιγμή που εμφανίστηκε ο άνθρωπος πάνω στη γη άρχισε να δέχεται στην καθημερινή του ζωή τις επιδράσεις των καιρικών φαινομένων. Μια ισχυρή καταιγίδα μπορούσε να προκαλέσει πλημμύρα, να καταστρέψει τη σοδειά ή να πνίξει ανθρώπους. Γι’ αυτό και οι πρώτοι θεοί που λάτρεψε ήταν θεοί που μπορούσαν να ελέγχουν τα βίαια καιρικά φαινόμενα.

Κατά την αρχαιότητα οι διάφοροι λαοί απέδιδαν τη δημιουργία των ατμοσφαιρικών-καιρικών φαινομένων στους θεούς. Η Ελληνική μυθολογία αποτελεί τον αδιάψευστο μάρτυρα σύμφωνα με τον οποίο στον Ελληνικό χώρο η δημιουργία τέτοιων φαινομένων αποδίδονταν στους θεούς, με κορυφαίο φυσικά το θεό Δια (Ζεύς). Αξιοσημείωτες από την αρχαία Ελληνική μυθολογία είναι οι εκφράσεις “Σημεία των Καιρών” και οι “Αλκυονίδες ημέρες”.

“Σημεία των καιρών”

Η αρχή της φράσης αυτής όσο και η σημασία της βρίσκεται στις αρχαιότητες ‘διοσημίες’ (ή ‘διοσημείας’=Σημεία του Διός), δηλαδή φυσικά φαινόμενα που προκαλούσε ο Δίας.

“Αλκυονίδες ημέρες”

Οι αίθριες ημέρες στα μέσα του χειμώνα καλούνται ‘Αλκυονίδες’, από το όνομα της ‘Αλκυόνης’ κόρης του Αίολου που κυβερνούσε τους ανέμους.

Σύμφωνα με το μύθο, κάποια φορά επειδή η Αλκυόνη έπεσε σε σφάλμα, ο Δίας την τιμώρησε μεταμορφώνοντάς την σε πουλί, την ‘Αλκυώνα’, και την καταδίκασε να γεννά τα αυγά της το χειμώνα αντί την άνοιξη. Επειδή όμως άφηνε τα αυγά της στους βράχους που βρίσκονταν κοντά στην θάλασσα, ή σε όχθες ποταμών και ο χειμωνιάτικος αέρας τα παρέσυρε στα κύματα παρακάλεσε τον Δία να την συγχωρέσει. Αυτός τη λυπήθηκε, και διέταξε τότε τον Αίολο να σταματάει για 14 ημέρες περίπου την πνοή των δυνατών ανέμων και να διατηρεί καλοκαιρία κατά το χρονικό αυτό διάστημα.

(Αριστοφάνης, ΄΄όρνιθες΄΄ στ.1594/ ΄΄Περί Αλκυονίδων΄΄).

Έτσι οι αρχαίοι Έλληνες εξηγούσαν την ύπαρξη αυτών των ημερών του ΄΄καλού/αίθριου καιρού΄΄ μέσα στον χειμώνα, τις οποίες ο Αριστοτέλης χαρακτήριζε και ως ημέρες ΄΄ευδίας΄΄.

Οι ΄΄Αλκυονίδες ημέρες΄΄ τοποθετούνται στο χρονικό διάστημα από την 15η Δεκ. έως και την 15η Φεβρουαρίου εκάστου έτους, με μεγαλύτερη συχνότητα το διάστημα 15-31 Δεκεμβρίου και 16-31 Ιανουαρίου.

Τα δύο ανωτέρω παραδείγματα, αλλά και γενικότερα η προσεχτική παρατήρηση των φυσικών φαινομένων από τον λαό, διαμόρφωσε με την πάροδο του χρόνου σχετικές παροιμίες και παραδόσεις, πολλές εκ των οποίων διεσώθηκαν μέσω των αρχαίων κειμένων (π.χ ΗΣΙΟΔΟΣ/ ‘’Έργα & Ημέραι’’).

Η ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΜΕΤΕΩΡΟΛΟΓΙΚΗΣ ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ

‘’Οι Έλληνες απάλλαξαν τις Φυσικές Επιστήμες από το μυστήριο και τη μαγεία και καθιέρωσαν την λογικοκεντρική επιστήμη της φύσεως όπως την εννοούμε σήμερα’’.

BERTHELOT

Οι αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι, οι οποίοι στην έννοια της φιλοσοφίας περιελάμβαναν το σύνολο των ανθρώπινων γνώσεων, προχώρησαν σε μια λεπτομερέστερη θεώρηση των ατμοσφαιρικών-μετ/κών φαινομένων. Μελετώντας αυτά χωρίς θρησκευτικές προκαταλήψεις και μαγγανείες, άρχισαν με την πάροδο του χρόνου να αποδίδουν τη γένεση αυτών σε φυσικά αίτια, ερχόμενοι έτσι σε απευθείας αντίθεση με τη λαική και θρησκευτική παράδοση. Η διαφορά αυτή των αντιλήψεων μεταξύ λαού και φιλοσόφων, εμφανίζεται παραστατικά στην κωμωδία του Αριστοφάνους ΄΄Νεφέλες΄΄, στο διάλογο μεταξύ Στρειψιάδου και Σωκράτους.

Ο Στρειψιάδης απηχεί τις λαικές δοξασίες, σύμφωνα με τις οποίες ο Ζευς προκαλεί τη βροχή, ο δε Σωκράτης, θερμός υποστηρικτής των φιλοσόφων, λέει στον Στρειψιάδη ότι η βροχή προκαλείται από τις νεφέλες (νέφη), και προσθέτει χαρακτηριστικά : ‘Είδες ποτέ βροχήν χωρίς νεφέλας;’

Οι χρόνοι του Σωκράτους, αποτελούν για την επιστήμη της Μετεωρολογίας μια περίοδο δυσφήμισης αφού ο λαός εχλεύαζε τους ασχολούμενους περί τα "μετέωρα", και έτσι αντί της λέξεως "μετεωρολόγος", εδημιούργησαν τότε οι λέξεις "μετεωρολέσχης" και "μετεωροφέναξ". Θεωρείται δε πολύ πιθανό ότι οι Νεφέλες του Αριστοφάνους γράστηκαν για να σατιρίσουν τους περί τα μετεωρολογικά φαινόμενα ασχολουμένους και μάλισα και αυτόν ακόμα τον Σωκράτη.

Σε αυτή την διαμάχη μεταξύ λαού και φιλοσόφων, υπήρξαν περιπτώσεις όπου ό λαός αντέδρασε ζωηρότατα κατά των φιλοσόφων των οποίων οι γνώμες ήταν αντίθετες προς τις θρησκευτικές του πεποιθήσεις. Μια τέτοια περίπτωση σημειώνεται την εποχή του Περικλέους, όπου είχε ψηφισθεί νόμος με τον οποίον, όλοι όσοι δίδασκαν θέματα που αφορούσαν την Μετεωρολογία μηνύονταν και καταδικάζονταν αφού συνεπάγονταν ότι δεν πίστευαν στους θεούς. Με βάση τον νόμο αυτό, δικάστηκε και οδηγήθηκε σε εξορία ο Αναξαγόρας γιατί υποστήριζε ότι τα μετέωρα δεν ήταν θεϊκά αλλά φυσικά φαινόμενα.

Αλλά η αντίδραση αυτή ήταν πρόσκαιρη και μεμονωμένη, αφού σταδιακά και από τους χρόνους του διάσημου αστρονόμου Μέτωνος (5ος π.Χ. αιών), άρχισε να φαίνεται μία σοβαρή τάση για εκτέλεση συστηματικών μετεωρολογικών παρατηρήσεων, οι οποίες αποτέλεσαν ασφαλείς πληροφορίες για εξαγωγή συμπερασμάτων σχετικά με τις κατά την εποχή εκείνη κλιματικές συνθήκες στην Ελλάδα.

Τις παρατηρήσεις τους αυτές οι Αρχαίοι φιλόσοφοι τις εκτελούσαν, σύμφωνα με την μαρτυρία του Θεόφραστου και άλλων , σε διάφορες περιοχές της χώρας και σε ψηλά κατά προτίμηση σημεία έξω από τις πόλεις, καλούμενα παρατηρητήρια.

Τα κυριώτερα μετεωρολογικά παρατηρητήρια ήσαν αυτό του όρους Λεπέτυμνον στην Μήθυμνα και αυτό του όρους. Ίδη στην Τρωάδα, για τα οποία αναφέρει σχετικά ο Θεόφραστος.

Αντικειμενικός σκοπός των παρατηρήσεων, ήταν η σύνταξη των παραπηγμάτων. Το παράπηγμα ήταν ένα είδος αστρονομικού ημερολογίου χαραγμένου σε πέτρινες, ή ξύλινες πινακίδες που σημειώνονταν αστρονομικά και μετεωρολογικά φαινόμενα για όλες τις ημέρες του μήνα. Σύμφωνα με τον καθηγητή μετεωρολογίας Ηλία Μαριολόπουλο, πλάι στο κείμενο που έδινε την πρόγνωση του καιρού υπήρχε μια οπή που παρίστανε την αντίστοιχη ημέρα του μήνα. Για να σημειωθεί η προς μελέτη ημέρα, έβαζαν στην οπή έναν πάσσαλο. Σε αυτό ακριβώς οφείλεται και η ονομασία του ημερολογίου παράπηγμα (παραπήγνυμι=μπήγω στο πλάι).

Μεταξύ αυτών οι οποίοι συνέταξαν τέτοιου είδους ημερολόγια ήσαν, εκτός του Μέτωνος, ο Δημόκριτος, ο Κόνων (στην Σάμο), ο Μητρόδωρος (στην Σικελία) και ο Εύδοξος ο Κνίδιος.

Αποσπάσματα παραπηγμάτων διεσώθησαν από τον Γέμινο στο σχετικό του σύγγραμμα Εισαγωγή στα Φαινόμενα όπου αναφέρει χαρακτηριστικά ότι οι προγνώσεις του καιρού δεν είναι αβάσιμες, αλλά ακριβή κλιματολογικά συμπεράσματα προερχόμενα από συστηματικές και πολυετείς μετεωρολογικές παρατηρήσεις εκτελούμενες από ειδικούς παρατηρητές. Επίσης σημαντικό σύγγραμμα αποτελεί το Διοσημεία ή Φαινόμενα του Αράτου του Σολέως με ανάλογο περιεχόμενο. Εκτός όμως από τις παρατηρήσεις καιρού που αναφέρονταν στα παραπήγματα, γίνονταν και πολλές άλλες με σκοπό την μελέτη του καιρού σε συνδυασμό με την Υγιεινή και την Γεωργία.

http://www.hnms.gr/hnms/greek/meteorology/full_story_html?dr_url=%2Fhnms%2Fdocrep%2Fdocs%2Fmisc%2FArxaia