Translate -TRANSLATE -

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΙΓΙΟ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΙΓΙΟ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 25 Φεβρουαρίου 2019

Αίγιο, η πόλη των 3 Όσκαρ



Αίγιο, η πόλη των 3 Όσκαρ

Βραδιά Όσκαρ χθές και η ταινία του Λάνθιμου έλαβε το Όσκαρ του Α’ Γυναικείου ρόλου μετά την βράβευση της ηθοποιού Ολίβια Κόλμαν.
Γνωρίζετε όμως ότι το Αίγιο είναι η πόλη των 3 Όσκαρ; Ο πρώτος Έλληνας που κέρδισε το πολυπόθητο βραβείο, ο Ερμής Παναγιωτόπουλος ή Hermes Pan ήταν ο χορογράφος του θρυλικού Φρεντ Αστέρ. Είχε 17 ταινίες μαζί του συμπεριλαμβανομένων και των 10 ταινιών του με Τζίντζερ Ρότζερς. Πρώτα δούλευε τα βήματα με τον πρώτο και ακολουθούσε η δεύτερη «Με τον Φρεντ ήμουν η Τζίντζερ, και με τη Τζίντζερ ήμουν ο Φρεντ….. κάποιες φορές φορούσα τα ψηλοτάκουνα της Τζίντζερ για να χορέψω με τον Αστέρ σε πραγματικές συνθήκες!. Ο Φρεντ τον αποκαλούσε «ο άνθρωπος πίσω από όλες τις ιδέες μου», συχνά δε, λόγω της ομοιότητάς τους, ο Παν τον ντούμπλαρε σε κάποιες εντυπωσιακές φιγούρες επί της οθόνης.



Κέρδισε το βραβείο Όσκαρ για το «Damsel in Distress» (1936) όταν η Ακαδημία έδινε ακόμη βραβείο για το καλύτερο χορευτικό. Έτσι το Όσκαρ του θεωρείται συλλεκτικό αφού δόθηκαν συνολικά μόνο τρία! Ήταν αυτός που το 1960 χορογράφησε την είσοδο της Ελίζαμπεθ Τέιλορ ως Κλεοπάτρα στη Ρώμη, στην θρυλική ταινία. Σχεδόν μόνιμος συνοδός της Ρίτας Χέιγουορθ σε όλα τα πάρτι του Χόλιγουντ ήταν αυτός που κρατούσε το φέρετρο στην κηδεία της. Το εντυπωσιακό νεοκλασικό του 1860 της οικογένειας Παναγιωτόπουλου, χρυσοχόου στο επάγγελμα με μεγάλη περιουσία, ο "Ωνάσης" της εποχής του, έχει περιέλθει στην κατοχή του Δήμου ως πολιτιστικό κέντρο.


Από το Αίγιο ήταν και ο Αλέξανδρος – Κωνσταντίνος Παπαδόπουλος, γνωστός ως Αλεξάντερ Πέιν, δύο φορές νικητής του βραβείου Όσκαρ για καλύτερο διασκευασμένο σενάριο «Πλαγίως/ Sideways (2004) και «Οι Απόγονοι/The Descendants (2011) και τρεις φορές υποψήφιος για το Βραβείο Καλύτερου Σκηνοθέτη. «Ο παππούς έφυγε από το Αίγιο το 1912-1913 και έφθασε στην Νεμπράσκα που τότε ήταν Άγρια Δύση. Κάποιος Έλληνας είχε πυροβολήσει έναν αστυνομικό και υπήρχε προκατάληψη εναντίον τους, τους έβαζαν με το ζόρι στα τρένα και τους έδιωχναν. Για να ανοίξει το εστιατόριο του αναγκαστικά άλλαξε το επώνυμο του και διάλεξε το Πέιν που στα αγγλικά σημαίνει πόνος, αν και το έγραφε Payne. Στην φωτο δείχνει την φωτογραφία του ίδιου, όταν το 1966, σε ηλικία 5 ετών επισκέφθηκε για πρώτη φορά το Αίγιο και πόζαρε στη βιτρίνα του μαγαζιού του παππού του, που τότε λειτουργούσε ως μαγαζί υαλικών.


Χθες το βράδυ ο Γιώργος Λάνθιμος από την ομάδα μπάσκετ του Παγκρατίου, την σειρά “Δέκα Mικροί Mήτσοι”, το βιντεοκλίπ «Άντεξα» του Σ. Ρουβά, προπομπός του Κυνόδοντα και την καλύτερη τηλεοπτική διαφήμιση των τελευταίων δεκαετιών «Πουτ δε κοτ ντάουν σλόλιε» διεκδίκησε 10 βραβεία με την ταινία του "Η ευνοούμενη". Τελικά η ταινία του βραβεύθηκε με το Όσκαρ Α’ γυναικείου Ρόλου

Πληροφορίες από ανάρτηση του Δημ Τριάντου (facebook/Δημήτρης Τριάντος)

Τετάρτη 15 Νοεμβρίου 2017

Πώς το Αίγιο έγινε από Τούρκικος μαχαλάς σύγχρονη πόλη!…

Παραλία 12 βρύσες (γκραβούρα), 1820
 


Πώς το Αίγιο έγινε από Τούρκικος μαχαλάς σύγχρονη πόλη!…



ΜΙΑ ΣΥΝΤΟΜΗ ΑΝΑΔΡΟΜΗ ΣΤΗΝ ΟΙΚΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ


Γράφει ο Φάνης Ζουρόπουλος*

Η διαμόρφωση και η ανάπτυξη της πόλης του Αιγίου τον 19ο αιώνα, δηλαδή η μετατροπή της από τουρκική κωμόπολη σε σύγχρονη πόλη με σαφώς διαχωρισμένες διοικητικές και οικονομικές λειτουργίες, δεν μπορεί να εννοηθεί χωρίς την αναφορά στην ανάδειξη της ευρύτερης περιοχής ως βασικού κέντρου παραγωγής και εμπορίας σταφίδας.

  Ο Ναός Παναγίας Τρυπητής, 1907
 
Από τους χρόνους της Δεύτερης Ενετοκρατίας υπάρχει οικιστικός σχηματισμός με όρια αναφοράς τους πέντε μαχαλάδες: Παναγία των Εισοδίων, Φανερωμένη, Ταξιαρχών, Άγιος Γεώργιος και Άγιος Αθανάσιος, όπως φαίνεται από το ενετικό τοπογραφικό σχέδιο της Βοστίτσας. Στις αρχές του 19ου αιώνα, αφού θα έχουν μεσολαβήσει επιδρομές και ο καταστρεπτικός σεισμός του 1748, το Αίγιο θα αριθμεί 300 οικίες και θα εκτείνεται από την παραλία μέχρι τη  σημερινή οδό Παναγιωτοπούλων με κεντρικά σημεία αναφοράς το Διοικητικό (Κονάκι), το τουρκικό τέμενος (τζαμί), τις προαναφερόμενες εκκλησίες και το Στρατώνα (στην πλατεία Αγίας Λαύρας).


Έκτοτε, και αφού μεσολάβησε ο καταστρεπτικός σεισμός του 1817, θα έχουμε δύο οικιστικές αναπτύξεις. Η πρώτη θα αρχίσει με την αποκατάσταση του ελληνικού κράτους. Η πόλη θα επεκταθεί ως την εκκλησία της Φανερωμένης. Ο κύριος οικοδομικός οργασμός θα σημειωθεί στην περίοδο 1830-1840. Η οικοδομική θα γίνει με βάση το «Σχέδιο δια την νέαν πόλιν» του 1834. Θα χτίσουν πολλά κτίρια και σπίτια με ωραίο ρυθμό. Είναι η εποχή των μετεπαναστατικών αρχόντων, βασικά των σταφιδεμπόρων Μεσσηνέζη, Μπιρλή, Θεοδώρου, Πετμεζά, Κουτσουβέλη κ.α. που έχουν συσσωρεύσει πλούτο και επενδύουν σε κατοικίες. Η δεύτερη θα αρχίσει ύστερα από τον μεγάλο σεισμό του 1861. Η πόλη θα επεκταθεί ακόμη παραπέρα και θα φθάσει μέχρι τη δεξαμενή. Η οικοδομική επέκταση θα καθοδηγηθεί τώρα από το επίσημο σχέδιο πόλεως που θα γίνει το 1862, αλλά η εφαρμογή του θα κρατήσει πάνω από 20 χρόνια. Το σχέδιο αυτό μπορεί να θεωρηθεί αρτιότερο και ποιοτικά διάφορο από το σχέδιο του 1834. Οι οικονομικές και διοικητικές δραστηριότητες ταξινομούνται βάσει ενός τετραγωνισμένου σχεδίου. Με το σχέδιο αυτό το Αίγιο αποκτά πλέον την οριστική του φυσιογνωμία όπως είναι σήμερα, παρ’ όλες τις προσθήκες και προεκτάσεις που μεσολάβησαν έκτοτε.

 Πως θα φαινόταν και σήμερα το Αίγιο αν οι αποθήκες τής φωτογραφίες δεν είχαν κατεδαφιστεί 

Θα πρέπει να σημειωθεί ότι η εφαρμογή του σχεδίου υπήρξε δαπανηρή (απαλλοτριώσεις, δίκες, διανοίξεις οδών κτλ) και ότι η επίτευξη του έγινε δυνατή (όπως και ην εκτέλεση του έργου του υδραγωγείου) χάρη στη σώφρονα τακτική του Δημάρχου Ρωμανιόλη που εξασφάλισε για τους μεταγενέστερους δημάρχους ένα μεγάλο αποθεματικό κεφάλαιο.

 Αίγιο, αρχές 20ου αι.
 
Πρέπει να υπομνησθεί ότι και οι δύο οικιστικές επεκτάσεις συμπίπτουν με σημαντικά γεγονότα (αποκατάσταση ελληνικού κράτους και τέλος της Οθωνικής περιόδου), έρχονται να εξυπηρετήσουν σοβαρές πληθυσμιακές ανάγκες (είσοδος Καλαβρυτινών, περίοδος 1830-1840 και πληθυσμιακή επέκταση δεκαετίας ’60) και γίνονται δυνατές χάρη στη συγκυρία της ανάπτυξης του εξωτερικού εμπορίου. Στα μέσα της δεκαετίας του 1870 με την εφαρμογή του σχεδίου πόλεως έχουμε ήδη μια διαμορφωμένη πόλη με λειτουργική διάταξη των οικημάτων, του ελεύθερου χώρου και των οικονομικών και διοικητικών δραστηριοτήτων. Τότε χτίζονται και οι ιδιωτικές κατοικίες της ντόπιας μεγαλοαστικής τάξης οι εκπρόσωποι της οποία είχαν ανοίξει γέφυρες με την Ευρώπη και λόγω της οικονομικής τους επιφάνειας έφερναν ξένους  αρχιτέκτονες που γέμισαν την αναπτυσσόμενη πόλη με κτίρια-αριστουργήματα αισθητικής και λειτουργικότητας. Δυστυχώς ελάχιστα απέμειναν μέχρι σήμερα σαν δείγματα εκείνης της εποχής.  Από τότε μέχρι και σήμερα το σχέδιο πόλης έχει υποστεί πάνω από 100 τροποποιήσεις, με αποκορύφωμα αυτή που ξεκίνησε μέσω ΟΠΑΑΦ μετά το σεισμό του 1995, χρονολογία που «ισοπέδωσε» και τα περισσότερα από τα αναπομείναντα μέχρι τότε νεοκλασικά αριστουργήματα της ντόπιας μεγαλοαστικής τάξης.


* Ο Φάνης Ζουρόπουλος είναι εκτελεστικός Πρόεδρος της Ένωσης Ευρωπαίων Δημοσιογράφων και Τ. Πρόεδρος της Ένωσης Επαρχιακού Τύπου.

ΠΗΓΕΣ: