Κυριακή, 21 Ιανουαρίου 2018

Θεοφάνης Γραικιώτης : Είμαι ο......από κάτω σας


Είμαι ο......από κάτω σας

Γράφει ο Θεοφάνης Γραικιώτης 

Ήμουν ιδρωμένος και λαχανιασμένος.
Ποδόσφαιρο έπαιζα μέσα ....στο διαμέρισμα
Έτρεξα στην εξώπορτα του διαμερίσματος και την άνοιξα•
Το έντονο κουδούνισμα με τρέλαινε
Στην πόρτα ο κύριος Παπαγιαννόπουλος.
-Είμαι ο ....από κάτω σας, είπε με έντονο ύφος
Τον κοίταξα. Αυθόρμητα του είπα•
-Τότε εγώ......είμαι ο από πάνω σας
-Ακριβώς μου απήντησε με το ίδιο απότομο ύφος και … συνέχισε.
-Είμαι ο από κάτω σας και με ενοχλείτε. Δεν θα έβλαπτε αν κάνατε λιγότερο θόρυβο.
Τον κοίταζα, ενώ ο ιδρώτας έτρεχε απ το πρόσωπο μου αδιάψευστο δείγμα της αταξίας μου.
Ήθελα να του πω ότι κάνοντας θόρυβο κανένα κανόνα δεν παρέβηκα γιατί κανόνας είναι οι ΑΠΟ ΠΑΝΩ ...να καταδυναστεύουν...τους ΑΠΟ ΚΑΤΩ . Επομένως.......

Δεν είχε ακούσει την φράση.....μου βγήκε .. κι από πάνω.
Όχι από κάτω αλλά ...ΑΠΟ ΠΑΝΩ.
Τώρα μεταξύ μας είχε και τα δίκια του.
Το διαμέρισμα δεν είναι και ο ιδανικός χώρος για..ποδόσφαιρο
Άντε όμως να τα ‘πεις αυτά σ’ ένα μπόμπιρα δώδεκα ετών, όπως εγώ. Για μένα το παιγνίδι πάνω απ’ όλα κι όσο για τ’ άλλα .. στάχτη και μπούλμπερη
Απ την άλλη όμως ήμουν και πονοψυχιάρης. Ήθελα και τα ΔΥΟ·
Και ποδόσφαιρο να παίζω και τον από κάτω να μην τον ενοχλώ.
Γίνεται όμως νάχω και το σκύλο χορτάτο και την πίττα ακεραία;;;
Δεν γίνεται θα μου πείτε.
Γίνεται θα σας πω, όσο κι αν σας φαίνεται περίεργο
Η λύση στο δίλημμα που αντιμετώπιζα εγώ και τ αδέλφια μου -συνεργοί στο ίδιο έγκλημα - ήταν το VOLKSWAGEN.
Τώρα θα μ ερωτήσετε
-Τί σχέση έχει το αυτοκίνητο με το ποδόσφαιρο και τον ..από κάτω.
ΕΧΕΙ
ΔΙΟΤΙ
Ο κύριος Παπαγιαννόπουλος, ο από κάτω ντε, είχε ένα σκαραβαίο VOLKSWAGEN• έτσι όταν ήταν να παίξουμε ποδόσφαιρο κοιτούσαμε από  το μπαλκόνι κάτω στο δρόμο.
Ήταν εκεί ο σκαραβαίος, δεν παίζαμε.
Δεν ήταν εκεί το VOLKSWAGEN;;; τότε παιγνίδι που χάλαγε ο κόσμος.

Έτσι είχαν τα πράγματα, και ήμασταν ευτυχισμένοι που ΣΥΜΒΙΒΆΣΑΜΕ ΤΑ ΑΣΥΜΒΙΒΑΣΤΑ.
Για πολύ πολύ καιρό κλωτσούσαμε πανευτυχείς την μπάλα εμείς οι από πάνω χωρίς να ενοχλούμε τον από κάτω.
ΟΤΑΝ ... Ω ΘΕΕ…
Κτυπά το κουδούνι, την ώρα της ποδοσφαιρικής μας πανδαισίας.
Καταϊδρωμένος όπως προείπα ανοίγω την εξώπορτα.
Τώρα έρχομαι μούρη-μουρη με ...τον από κάτω
-Τι θα γίνει, μου λέει εξαγριωμένος, δεν θα μ αφήσετε να ησυχάσω;;;;;;;;;;;;;;;;;
Τον κοιτώ με απορία
-Συγνώμη κύριε Παπαγιανόπουλε αλλά κοιτάξαμε και το VOLKSWAGEN δεν ήταν κάτω παρκαρισμένο.
Αν το βλέπαμε ...δεν θα χοροπηδούσαμε
Ο κύριος Παπαγιαννόπουλος πήρε θλιμμένο ύφος.
Κούνησε το κεφάλι του και ψιθυρίζοντας σχεδόν είπε
-Σας υποφέρω παιδιά ΕΞΗ ΜΗΝΕΣ γιατί εδώ και ΕΞΗ ΜΗΝΕΣ έδωσα το VOLKSWAGEN ...και πήρα καινούργιο αυτοκίνητο..................

Πάνος Καμμένος : Δημοψήφισμα για το όνομα των Σκοπίων




Δημοψήφισμα για το όνομα των Σκοπίων

Γράφει ο Πάνος Καμμένος

Τις τελευταίες εβδομάδες ο Ελληνικός Λαός παρακολουθεί ένα θέατρο του παραλόγου σχετικά με το όνομα που θα αποδεχθεί η χώρα μας να ονομαστεί η πΓΔΜ στις συνομιλίες που θα αρχίσουν τις επόμενες εβδομάδες υπό τον διεθνή διαμεσολαβητή.
Η επιμονή της Μείζονος Αντιπολίτευσης να παραιτηθεί η Κυβέρνηση αν δεν ανακοινωθεί ποιο όνομα θα αποδεχθεί, πέρα από την υπονόμευση της διαπραγματευτικής διαδικασίας, είναι και ακατανόητη.
Η ίδια από το 2007 έχει θέσει ως διαπραγματευτική γραμμή τη σύνθετη ονομασία με γεωγραφικό προσδιορισμό έναντι όλων (erga omnes). Ο Πρωθυπουργός στις προγραμματικές του δηλώσεις ανέφερε ότι για το όνομα της πΓΔΜ η αμοιβαίως αποδεκτή λύση θα βασίζεται στη βάση μίας σύνθετης ονομασίας με γεωγραφικό προσδιορισμό για όλες τις χρήσεις.
Πουθενά δεν αναφέρεται ότι στη σύνθετη αυτή ονομασία θα περιλαμβάνεται ο όρος «Μακεδονία».
Για τη μη συμπερίληψη του υπάρχουν δύο ανωτάτου επιπέδου πολιτικές αποφάσεις.
Η μία είναι Ελληνική, αυτή του Απριλίου 1992, υπό την προεδρία του τότε Προέδρου της Δημοκρατίας Κωνσταντίνου Καραμανλή.
Η άλλη είναι Ευρωπαϊκή, αυτή του Ιουνίου 1992 των Αρχηγών Κρατών και Κυβερνήσεων της Ευρωπαϊκής Κοινότητας στη Σύνοδο Κορυφής της Λισαβόνας, ότι δεν θα αναγνωριστεί η κρατική αυτή οντότητα με τον όρο «Μακεδονία» ή παράγωγα της.
Εδώ θα πρέπει να παραθέσουμε και τις ιστορικές αλήθειες γύρω από το όνομα.
Ο «εφευρέτης» της «μακεδόνικης εθνότητας» ως διαχρονικού εχθρού των Ελλήνων δεν ήταν άλλος από τον ιδρυτή του φασισμού Μπενίτο Μουσολίνι. Στις δίκες των δωσίλογων αποδείχτηκε περίτρανα ο λόγος της «εφεύρεσης», που δεν ήταν άλλος από τον εθνικό ακρωτηριασμό της Ελλάδας και την υποδούλωση των εδαφών της στις φασιστικές δυνάμεις.
Το Κομμουνιστικό Κόμμα Γιουγκοσλαβίας μέχρι το 1934 δεν αναγνώριζε ίδια «Μακεδόνικη» εθνότητα. Με την επιστροφή του Τίτο στη Γιουγκοσλαβία το 1937 από τη Μόσχα, όπου είχε παραμείνει για μερικά χρόνια, η απόφαση αυτή ανετράπη το 1940.
Η Ολομέλεια του Κ.Κ. της Βουλγαρίας, βλέποντας ότι η Γιουγκοσλαβία κερδίζει το παιχνίδι, αλλάζει πολιτική το 1956 και αποφασίζει ότι δεν υπάρχουν Μακεδόνικο έθνος, γλώσσα, ιστορία και, συνακόλουθα, Μακεδόνικη μειονότητα στο Πιρίν. Το δε 1992 αναγνώρισε τα Σκόπια ως Κράτος και όχι ως Εθνος.
Ο πρώτος Πρόεδρος της πΓΔΜ Κύρο Γκλιγκόρωφ δήλωσε δημοσίως το 1991 ότι «οι Σλάβοι ήλθαν στα Βαλκάνια τον 7ο αιώνα μ.Χ., οι δε Σλάβοι στην περιοχή των Σκοπίων ήλθαν τον 18ο αιώνα και ουδεμία σχέση έχουν με την ιστορία και τον πολιτισμό των Μακεδόνων, επειδή όμως διέφεραν από τους εκεί διαβιούντες Σέρβους και Βούλγαρους έλαβαν το όνομα τμήματος του εδάφους για να μην απορροφηθούν απ' αυτούς».
Ο π. Υπουργός Εξωτερικών των Σκοπίων Φρτσκόφσκι σε συνέντευξη το 2008 τόνισε ότι οι Σλάβοι των Σκοπίων δεν είναι Μακεδόνες, αλλά Σλάβοι οι οποίοι δεν θέλουν να αφομοιωθούν από τους ομοφύλους τους Βούλγαρους.
Το επιχείρημα ότι από της συστάσεως της ΛΣ. Δημοκρατίας της Μακεδονίας το 1944, ως τμήματος της Ο.Δ. της Γιουγκοσλαβίας, δημιουργήθηκε από τους εκεί διαβιούντες Σλάβους «Μακεδόνικο» έθνος είναι και αυτό ψευδές, καθ' όσον από της συστάσεως της υπήρξε πολιτική και επιστημονική αμφισβήτηση από τη χώρα μας και ως εκ τούτου γνώριζαν από την αρχή ότι το έθνος αυτό ανήκει σε άλλο Κράτος και ότι υποκλέπτουν την ιστορία και τον πολιτισμό του, και ως εκ τούτου το επιχείρημα του αυτοπροσδιορισμού που επικαλούνται ορισμένοι για να δικαιολογήσουν τη χρήση του όρου «Μακεδονία» είναι ανίσχυρο.
Ο σημερινός όμως Πρόεδρος της πΓΔΜ Ιβανώφ έχει δηλώσει, μεταξύ άλλων, ότι «οιαδήποτε λύση που θα αλλοιώνει την αναφορά στη γλώσσα μας και τη μοναδικότητα μας είναι απαράδεκτη για τη Μακεδονία και να εξευρεθεί λογικός συμβιβασμός ο οποίος δεν θα θίξει τη μακεδόνικη εθνική ταυτότητα και δεν θα πληγώσει την υπερηφάνεια του πληθυσμού».
Επίσης, ο διαμεσολαβητής του ΟΗΕ για το θέμα του ονόματος Μάθιου Νίμιτς, μετά τη συνάντηση που είχε στα Σκόπια με τον Πρωθυπουργό της πΓΔΜ Νίκολα Γκρούεφσκι τον Σεπτέμβριο του 2013, δήλωσε: «Η ονομασία (σ.σ.: της FYRΌΜ) πρέπει να περιλαμβάνει τον όρο "Μακεδονία", διότι η χώρα βρίσκεται στην περιοχή της Μακεδονίας». Ωστόσο, ο Αμερικανός διαμεσολαβητής κατέστησε σαφές ότι η FYRΌΜ «δεν είναι ολόκληρη η Μακεδονία».
Όπως είπε χαρακτηριστικά, «η Μακεδονία είναι μεγάλη περιοχή η οποία οριοθετήθηκε (σ.σ.: με τη Συνθήκη του Βουκουρεστίου) πριν από 100 χρόνια. Το μεγαλύτερο μέρος της Μακεδονίας ανήκει στην Ελλάδα, συνεπώς πρέπει να υπάρχει ένας προσδιορισμός ώστε να γίνεται σαφής διάκριση».
Τέλος, συμπερίληψη του όρου «Μακεδονία» στο όνομα της πΓΔΜ θα σημάνει τη συρρίκνωση του Ελληνικού πολιτισμού, της ιστορίας, της φιλοσοφίας, των τεχνών κ.λπ. για τους αιώνες που ακολουθούν. Μία τέτοια απόφαση εκφεύγει των εξουσιών οιουδήποτε πολιτικού, οιασδήποτε βαθμίδος. Ο Ελληνικός Λαός θα πρέπει να αποφασίσει για την πρωτοφανή στην ιστορία της ανθρωπότητας εκχώρηση της ιστορίας και του πολιτισμού του σε άλλον λαό.
Το άρθρο δημοσιεύτηκε στην «κυριακάτικη δημοκρατία» στις 14.1.2018

Ας δούμε τι ονόματα προτείνει ο διαμεσολαβητής Νίμιτς






«Μακεδονία»... σε κάθε περίπτωση

Τα πέντε ονόματα που προτείνει ο Μ. Νίμιτς για την ΠΓΔΜ

Γράφει ο Άγγελος Αθανασόπουλος

Πέντε ονόματα φέρεται να κατέθεσε την Τετάρτη στη Νέα Υόρκη ο Μάθιου Νίμιτς στους διαπραγματευτές Ελλάδος και πΓΔΜ. Σύμφωνα με τις πληροφορίες που έχει συλλέξει το «Βήμα», οι οποίες επίσης δημοσιεύονται (εν όλω ή εν μέρει) στη σκοπιανή ιστοσελίδα «www.MKD.mk», τα ονόματα είναι στα σλαβικά και είναι τα ακόλουθα:

Republika Nova Makedonija (Δημοκρατία της Νέας Μακεδονίας).
Republika Severna Makedonija (Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας). 
Republika Gorna Makedonija (Δημοκρατία της Άνω Μακεδονίας. 
Republika Vardarska Makedonija (Δημοκρατία της Μακεδονίας του Βαρδάρη) και.
Republika Makedonija (Skopje) [Δημοκρατία της Μακεδονίας (Σκόπια).

Η σύντομη γραφή των ονομάτων προτείνεται αντιστοίχως να είναι Nova Makedonija, Severna Makedonija, Gorna Makedonija, Vardarska Makedonija και Makedonija (Skopje).
Ζήτημα ταυτότητας δεν φαίνεται να υπάρχει στη δέσμη ιδεών Νίμιτς. Υπάρχει φυσικά αναφορά στη γλώσσα όπου προτείνεται εναλλακτικά είτε η γραφή «makedonski» είτε μία πιο περιγραφική της ονομασία, πχ «επίσημη γλώσσα της Δημοκρατίας της Νέας Μακεδονίας». Ανάλογη τακτική ακολουθείται και στο ζήτημα της υπηκοότητας, όπου προτείνεται είτε η σλαβική γραφή «makedonska» είτε η περιγραφή πχ «nationality of the Republika Nova Makedonija».
Ο προσωπικός απεσταλμένος του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ αναφέρει ότι η χρήση του ονόματος πρέπει να είναι erga omnes, δηλαδή θα ισχύει διεθνώς τόσο σε διεθνείς οργανισμούς όσο και για τις διμερείς σχέσεις της χώρας. Δεν ήταν σαφές ως την ώρα που γράφονταν αυτές οι γραμμές αν ο κ. Νίμιτς προτείνει την αλλαγή της συνταγματικής ονομασίας. Θα πρέπει όμως να θεωρείται μάλλον δεδομένο ότι η γειτονική χώρα θα χρειαστεί, με βάση και τις πρόσφατες δηλώσεις αξιωματούχων της, να προχωρήσει σε δημοψήφισμα για την έγκριση της νέας ονομασίας.

 


Κώστα Παπαχλιμίντζο : Το ξεχασμένο βιβλίο για την ελληνικότητα της Μακεδονίας (μας)





Το ξεχασμένο βιβλίο για την ελληνικότητα της Μακεδονίας (μας)

Το πόνημα του διαπρεπούς καθηγητή του Πανεπιστημίου Αθηνών Χαρίτωνος Κοριζή καταρρίπτει με πλήθος στοιχείων τους ισχυρισμούς των Σλάβων, παρουσιάζοντας την ιστορική αλήθεια για την περιοχή

Από τον Κώστα Παπαχλιμίντζο 

Κι όμως, το μακεδονικό ζήτημα απασχολούσε έντονα τη χώρα μας -αλλά και την ευρύτερη «γειτονιά» μας- ήδη από τα μέσα του προηγούμενου αιώνα, την περίοδο δηλαδή που η Ελλάδα μετρούσε τις πληγές της από την Κατοχή και τον Εμφύλιο. Το 1946, όταν ο στρατάρχης Τίτο ανακήρυξε την Ομόσπονδη Λαϊκή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας, στην Ελλάδα ο Χαρίτων Κοριζής, ανιψιός του πρώην πρωθυπουργού Αλέξανδρου Κοριζή, ήταν μόλις 18 ετών. Οι σλαβικές επιβουλές στη Μακεδονία έδωσαν το έναυσμα στον μετέπειτα διαπρεπή καθηγητή του Πανεπιστημίου Αθηνών να ξεκινήσει μια εκτεταμένη έρευνα σε πλήθος από ελληνικές και ξένες πηγές, που οδήγησαν το 1950 στην κυκλοφορία του βιβλίου «Μακεδονία Γη Ελληνική».
Τα σπουδαία ευρήματα από αυτό το ξεχασμένο βιβλίο, μεγάλης ιστορικής αξίας, παρουσιάζει σήμερα η «κυριακάτικη δημοκρατία», που αποδεικνύουν πέραν πάσης αμφιβολίας την ελληνικότητα της Μακεδονίας. Μάλιστα, αξίζει να σημειωθεί ότι εκείνη την περίοδο η ελληνική εφημερίδα της Μελβούρνης «Αυστραλοέλληνας», για να αντιμετωπίσει την ανθελληνική προπαγάνδα που αναπτυσσόταν στην Αυστραλία, δημοσίευσε σε συνέχειες όλο το βιβλίο. Ο ίδιος ο Κοριζής στη συνέχεια διετέλεσε καθηγητής Πολιτικής Ιστορίας και Πολιτικής Επιστήμης στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, ενώ δίδαξε Πολιτική Ιστορία στο Πανεπιστήμιο της Νιρεμβέργης. Την περίοδο που συνέγραψε το πόνημα για τη Μακεδονία φοιτούσε στην Πάντειο Ανώτατη Σχολή Πολιτικών Επιστημών, ενώ μετά ολοκλήρωσε τις σπουδές του ως διδάκτωρ της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου της Βόνης.
Η ιστορική αφήγηση του Κοριζή αρχίζει από το 2000 με 2500 π.Χ., όταν κατέβηκαν οι πρώτοι Έλληνες από τον Βορρά στη Μακεδονία, όπου μέχρι τότε ζούσαν οι Θράκες. Μάλιστα, όπως γράφει ένας Γερμανός καθηγητής Αρχαίας Ιστορίας στη Ρώμη, ο Beloch, στο βιβλίο του που εκδόθηκε το 1913: «Η φυλετικά καθαρώτατη ελληνική φυλή πρέπει να ήσαν οι Μακεδόνες, μετ' αυτούς δε οι Ηπειρώται και οι Θεσσαλοί».
Αναφέρεται, ωστόσο, και στις μελέτες άλλων ξένων διαπρεπών ερευνητών. «Ο ένας, ο γνωστός Ελβετός δημοσιολόγος δρ Βάλτερ Σταίνχελιν στο φύλλο του Μαΐου 1948 του ελβετικού περιοδικού “Ατλαντίς” σε μελέτη του με τίτλο “Δεν υπάρχει μακεδονική γλώσσα”, γράφει: Μόνο το γεγονός ότι οι Μακεδόνες προσπάθησαν να εξελληνίσουν ολόκληρο τον κόσμο και μετέδωσαν τον ελληνικό πολιτισμό στη Δύση είναι αρκετό για να ενισχύσει την άποψη της συγγένειας των δύο φύλων. Υπάρχουν όμως και άλλα, περισσότερο σοβαρά στοιχεία. Οι Μακεδόνες βασιλείς είχαν μεταφέρει το δέντρο της καταγωγής τους σε αρχαίες ελληνικές οικογένειες. Έτσι ο Μέγας Αλέξανδρος ονομαζόταν με υπερηφάνεια απόγονος του Αρχιμήδη και του Ηρακλή».
Συνεχίζει δε ο Σταίνχελιν σε άλλο σημείο: «Κατ' αρχήν είμεθα υποχρεωμένοι να καθορίσουμε ότι Μακεδονία στο σύνολό της σημαίνει απλώς μια γεωγραφική περιοχή. Μακεδονική φυλή δεν υπάρχει. Δεν υφίσταται μακεδονικός λαός. Στην ελληνική Μακεδονία όλοι γενικά οι κάτοικοί της, μέχρι και του τελευταίου, μιλάνε καθαρά ελληνικά».
Παράλληλα, το βιβλίο «Μακεδονία Γη Ελληνική» καταγράφει και το άρθρο του Γάλλου Jean Savant στην εφημερίδα «Epoque» στις 20 Απριλίου 1949 με τίτλο «Η Μακεδονία θα επιτρέψει στην ΕΣΣΔ να προσαρτήσει την Ελλάδα;», το οποίο -μεταξύ άλλων- αναφέρει: «Οι Μακεδόνες είχαν κοινούς προγόνους με τους πληθυσμούς, τους επονομαζόμενους πελασγικούς, από όπου προέρχονται όλοι οι Έλληνες. Η μακεδονική γλώσσα δεν ήταν παρά μία από τις πολυάριθμες διαλέκτους της αρχαίας Ελλάδος».
Στη συνέχεια, ο Χαρίτων Κοριζής, αφού καταρρίπτει με πλήθος ιστορικών στοιχείων τις θεωρίες περί εισβολής και εγκατάστασης Σλάβων στη Μακεδονία, αναζητά τη σύνθεση του τοπικού πληθυσμού στις αρχές του 20ού αιώνα και παραθέτει δύο σπάνια στοιχεία: Πρώτον, την απογραφή που έγινε το 1904 από τον Οθωμανό γενικό επιθεωρητή των βιλαετίων Θεσσαλονίκης, Μοναστηρίου και Κοσσυφοπεδίου, υπό την εποπτεία της Ρωσίας και της Αυστροουγγαρίας. Με βάση λοιπόν την -εχθρικά διακείμενη προς την Ελλάδα- τουρκική στατιστική, στη σημερινή Μακεδονία υπήρχαν τότε 429.000 Έλληνες και 124.000 Βούλγαροι. Δεύτερον, ειδική μελέτη που δημοσίευσε η Κοινωνία των Εθνών το 1926 αναφέρει ότι προ της ανταλλαγής των πληθυσμών έμεναν στη σημερινή Μακεδονία 513.000 Έλληνες και 119.000 βουλγαρίζοντες. Και ο Κοριζής υπογραμμίζει: «Η σύνθεση του πληθυσμού υπήρχε παρ' όλη τη βουλγαρική τρομοκρατία, τα φρικτά εγκλήματα των κομιτατζήδων... Τα ελληνικά σχολεία λειτουργούσαν με όλες τις πυρπολήσεις και τις βουλγάρικες σφαγές».
Η ισχνή παρουσία των Σέρβων και η παραδοχή για εφεύρεση ξεχωριστής εθνότητας
Νωρίτερα, συγκεκριμένα το 1887, όπως αποκαλύπτει ο συγγραφέας, ο βετεράνος πολιτικός και διπλωμάτης της Σερβίας Βλάντσεν Τζόρτζεβιτς έγραψε στα απομνημονεύματά του ότι κατά την περίοδο που ήταν υπουργός Παιδείας θέλησε να γνωρίσει και να παρακολουθήσει την πρόοδο της σερβικής προπαγάνδας στην παλαιά Σερβία και τη Μακεδονία. «Τότε δε έμαθε με μεγάλη του απογοήτευση πως μόνο βορείως των Σκοπίων λειτουργούσαν σερβικά σχολεία κι αυτά όλα κι όλα ήταν 4 με 46 δασκάλους».
Παρ' όλα αυτά, τονίζει ο συγγραφέας, «είχαν το θράσος οι Γιουγκοσλάβοι το 1940-41 να ζητούν τη Θεσσαλονίκη και σήμερα ακόμη να διεκδικούν τη Μακεδονία μας». Παραθέτει, μάλιστα, απόσπασμα από ομιλία του Αδόλφου Χίτλερ προς το Ράιχσταγκ στις 4 Μαΐου 1941: «Η Γιουγκοσλαβία έλαβε προσέτι, κατόπιν συγκεκριμένης αξιώσεως της κυβερνήσεώς της, την διαβεβαίωση ότι θα λάβει, εν περιπτώσει εδαφικών μεταβολών εις τα Βαλκάνια, μια διέξοδο εις το Αιγαίον Πέλαγος, τελούσαν υπό την γιουγκοσλαβικήν κυριαρχίαν, περιλαμβάνουσαν πλην άλλων και την πόλιν της Θεσσαλονίκης».
Όσο δε για την ύπαρξη «μακεδονικής» γλώσσας, κάτι τέτοιο διαψεύδεται ακόμη και από τους Βούλγαρους. «Στο 5ο Συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος Βουλγαρίας που συνήλθε στη Σόφια τη 18η Δεκεμβρίου 1948 μίλησε και ο αντιπρόεδρος του Raslog (Πιρίν) βουλευτής Mandolev και μεταξύ άλλων είπε: “όχι μόνο επέβαλαν (οι Γιουγκοσλάβοι) στους Μακεδόνες της Λαϊκής Δημοκρατίας της Μακεδονίας μίαν ακατανόητη και δύσκολη για αυτούς, τεχνητά κατασκευασθείσα και συρραφείσα γλώσσα, αλλά και έχουν τη φιλοδοξία όπως η γλώσσα αυτή αποτελέσει την επίσημη γλώσσα του πληθυσμού του Πιρίν”». Ο Κοριζής αναφέρεται και σε άλλο ένα σημαντικό γεγονός:
«Τα από του 1848 πανσλαβιστικά συνέδρια αγνόησαν εντελώς την ύπαρξη μακεδονικής εθνότητας. Το 1941 παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο πανσλαβιστικό συνέδριο της Μόσχας αντιπρόσωπος των Μακεδόνων, ο D. Vlakhoff». Οπως παρατηρεί ο συγγραφέας, «οι Γιουγκοσλάβοι για την υλοποίηση των σκοπών τους εφηύραν τη μακεδονική ενότητα εντός της λαϊκής δημοκρατίας της Μακεδονίας μέσα στα πλαίσια της ομόσπονδης λαϊκής δημοκρατίας της Μακεδονίας”».

Νίκου Σταματάκη : ΝΑ ΜΗΝ ΞΕΠΟΥΛΗΘΕΙ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ




ΝΑ ΜΗΝ ΞΕΠΟΥΛΗΘΕΙ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ

Του Νίκου Σταματάκη*

Πέρασαν 25 ολόκληρα χρόνια από τότε που η Ομογένεια της Αμερικής κατέβηκε για τελευταία φορά στο δρόμο για τα εθνικά θέματα – και επρόκειτο για το όνομα της Μακεδονίας.  Η μοίρα τότε με είχε φέρει πολύ κοντά στις εξελίξεις, καθώς ολοκλήρωνα τη διδακτορική μου έρευνα στο θέμα των εθνικών ταυτοτήτων – και μάλιστα με ειδική αναφορά στην «εθνική παρθενογένεση».  Με συγκίνηση θυμάμαι ότι ο μακαριστός Αρχιεπίσκοπος Ιάκωβος διάβασε ολόκληρες παραγράφους από το άρθρο, που μόλις είχα γράψει στην τελευταία συγκέντρωσή μας έξω από τα Ηνωμένα Εθνη (είχα τότε την επιμέλεια του κύριου άρθρου του Εθνικού Κήρυκα…)  Σε σειρά προηγούμενων άρθρων είχα καταδείξει τους κινδύνους που διέτρεχε ο Ελληνισμός από τα φαινόμενα «εθνικής παρθενογένεσης». Στην Κύπρο αποφύγαμε, ελπίζω οριστικά, με πολύ κόπο, αυτό τον κίνδυνο όταν (με πρωτεργάτη το «Νεοκυπριακό Συνδεσμο») ήδη από το 1975 κάποιοι επεδίωκαν να πείσουν ότι Έλληνες και Τούρκοι της Κύπρου ήταν απόγονοι… των Φοινίκων.  Στο θέμα των Σκοπίων το όνομα – αντί «να ξεχασθεί», όπως έλεγε ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης – επανήλθε απειλητικό και πιθανότατα θα μας κατεβάσει σύντομα και πάλι στους δρόμους.  Γιατί άραγε; Ποια ήταν τα μεγαλύτερα ελληνικά σφάλματα;
Το σπουδαιότερο – ανάμεσα σε αμέτρητα πολιτικά και διπλωματικά λάθη – ήταν το ότι δεν δόθηκε σημασία ανάλογη με το όνομα στο θέμα της ταυτότητας και του αλυτρωτισμού και δεν προτάχθηκε η επίλυση τους πριν συζητηθεί το ονοματολογικό. Οι «εθνικές ταυτότητες» δεν έχουν καμία σχέση με την «βάπτιση» (κάκιστη η παρομοίωση που έκανε ο Ελληνας Υπ.Εξ), αλλά χτίζονται σε βάθος χρόνου.  «Η νεαρά» μπορεί να «έχει βαπτιστεί πριν από 25 χρόνια», όπως είπε ο κ Κοτζιάς, αλλά η ονοματοδοσία ήταν προσωρινή και η αλήθεια είναι ότι πήρε (εν μέρει) το όνομα της γειτόνισσάς της (ελληνική Μακεδονία) λόγω μη συμφωνίας των νονών της…  Και ανέλαβε την  υποχρέωση να αλλάξει το όνομα.  Αντί αυτού, άρχισε να φτιασιδώνεται επιδεικτικά για να μοιάσει στην γειτόνισσά της, με σκοπό κάποια στιγμή να καταπατήσει το διπλανό οικόπεδο… Αντί λοιπόν να επιμείνουμε σε σαφείς και συγκεκριμένες διαδικασίες αλλαγής των «φτιασιδωμάτων», δηλ. της πλαστής εθνικής ταυτότητας των Σκοπιανών (πχ. τα σχολικά βιβλία και τη διδασκαλία της ιστορίας, τα δημόσια σύμβολα, τους χάρτες και τα αγάλματα) και να τις περιλάβουμε στην «ενδιάμεση συμφωνία» του 1995, αμελήσαμε ή δεν επιμείναμε αρκετά.  Αποτέλεσμα: Mετά το 1995, μια ακόμα γενιά νεαρών της ΠΓΔΜ ανατράφηκε με ψέματα, ότι είναι δήθεν απόγονοι του Αλεξάνδρου και με άκρατο αλυτρωτισμό…
Αυτό μας όμως το λάθος δεν σημαίνει ότι πρέπει ΤΩΡΑ να ξεπουλήσουμε το όνομα της Μακεδονίας και την ελληνική ιστορία της. Και να γιατί:
1) Εκείνοι που πρέπει να αισθάνονται πίεση υποχώρησης και αλλαγής είναι οι δράστες του εγκλήματος κατά της ελληνικής ιστορίας και όχι τα θύματα.  Η Ελλάδα δεν επείγεται και μπορεί να αναμένει ακόμα μια δεκαετία για οριστική και καθαρή λύση.  Οι σκοπιανοί σφετεριστές της Ελληνικής Ιστορίας, οι απόγονοι και διάδοχοι των κομμουνιστών, δεν έχουν αυτό το πλεονέκτημα, επειδή θα διαλυθούν «εις τα εξ ων συνετέθησαν».  Τη στιγμή που δύο αλβανόφωνοι υπουργοί της κυβέρνησης Ζάεφ αποχώρησαν πριν λίγες μέρες ακριβώς με την αιτιολογία ότι η νέα κυβέρνηση ακολουθεί «απαράλλαχτη πολιτική στο θέμα της ονομασίας», εμείς γιατί τυφλωθήκαμε από την δήθεν διαλλακτικότητα του κ Ζάεφ; Πιστεύει κανείς ότι μετά από την καταστροφική 12ετία Γκρουέφσκι θα ανακτηθεί η εμπιστοσύνη σε 5-6 εβδομάδες;
2) Μπορούμε να περιμένουμε, επειδή, ό,τι ήταν να χάσουμε, το χάσαμε ήδη, καθώς ο διεθνής τύπος και κάποιοι οργανισμοί δεν υιοθέτησαν το δύσχρηστο «FYROM» και άλλοι προχώρησαν στη χρήση του «Μακεδονία» για τα Σκόπια. Αλλά να προβάλλουμε το επιχείρημα «όλος ο κόσμος τους αποκαλεί Μακεδονία» και εμείς στρουθοκαμηλίζουμε, όπως είπε η Ντόρα Μπακογιάννη, αποτελεί μέγιστο εθνικό ατόπημα. Η μόνη αναγνώριση που μετρά αληθινά για τα Σκόπια είναι της Ελλάδας, τελεία και παύλα.
3) Όσοι επείγονται – και αναφέρομαι κυρίως στις ΗΠΑ – ας ασκήσουν πιέσεις εκεί που πρέπει και ας ενισχύσουν την Ελλάδα αντί να υπονομεύουν την συνοχή της, όπως έπρατταν για χρόνια με την αποδοχή απαράδεκτων καθεστώτων, των μαφιόζων ναρκέμπορων στα Τίρανα και των μεγαλομανών φαντασιόπληκτων στα Σκόπια.  Ακόμα και αν δεν ενταχθεί το κρατίδιο αυτό στο ΝΑΤΟ, α) η αμερικανική βάση Bond Steel δεν θα επηρεαστεί και β) η Ατλαντική Συμμαχία δεν θα επηρεαστεί, εφόσον η ΠΓΔΜ συνορεύει με 3 νατοϊκά μέλη (Ελλάδα, Αλβανία, Βουλγαρία).  Ακόμα και εάν προσπαθήσει να προσεταιριστεί την Ρωσία, όπως έκανε ο Γκρουέφσκι, θα αποτύχει, καθώς τόσο η αλβανική μειονότητα, όσο και η σλαβική ελέγχονται από τα Τίρανα και την Σόφια…
4) Η γεωπολιτική θέση της Ελλάδας είναι τώρα σαφώς ενισχυμένη, καθώς (μετά την ισλαμιστική στροφή της Τουρκίας και την ρωσο-τουρκική προσέγγιση) έχει καταστεί το ανατολικό σύνορο της Δύσης και ομφάλιος λώρος του Ισραήλ προς τη Δύση.  Παράλληλα, με την ανακάλυψη των κοιτασμάτων υδρογονανθράκων στην κυπριακή και ελληνική ΑΟΖ, ο ελληνικός χώρος αποκτά τεράστια σημασία για την ενεργειακή ασφάλεια της Ευρώπης.  Η οικονομική και κοινωνική κρίση δεν πρέπει να αποτελεί εμπόδιο – παρά μόνο για τους χρονίως «ηττοπαθείς».  Να θυμίσω άραγε ότι οι Βαλκανικοί θρίαμβοι της Ελλάδας ήρθαν λίγα μόλις χρόνια μετά την ήττα στον ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897 και την επιβολή διεθνούς οικονομικού ελέγχου;
5) Κατανοούμε την ανάγκη της ελληνικής διπλωματίας να κλείσει τα θέματα στα βόρεια (Αλβανία, Σκόπια) για να στραφεί στα τεράστια θέματα ανατολικά.  Αλλά δεν νοείται να υποθηκεύουμε το μέλλον της ελληνικής Μακεδονίας με προχειρότητες.  Οι Σκοπιανοί είναι αδιόρθωτοι και το απέδειξε ο ίδιος ο νέος πρωθυπουργός τους κ Ζάεφ, που μεγαλόψυχα μας έδωσε το δικαίωμα να είμαστε και εμείς απόγονοι του Μ. Αλεξάνδρου!!
6) Επιπλέον, όλοι οι σλαβόφωνοι πολιτικοί των Σκοπίων (αλλά όχι οι αλβανόφωνοι), περιλαμβανομένου και του κ Ζάεφ, υπόσχονται δημοψήφισμα για την όποια λύση συμφωνηθεί, ενώ οι δικοί μας, με πρώτο τον κ Κοτζιά, το αποκλείουν ή σιωπούν.  Με τέτοιες εκβιαστικές μονομερείς καταστάσεις θα ξεκινήσουν οι διαπραγματεύσεις;  Οι οιωνοί δεν είναι καθόλου καλοί…
7) Τι μήνυμα κατάντιας θα δώσουμε σε άλλες κατευθύνσεις, εάν υποχωρήσουμε ακόμα μια φορά και μάλιστα αμαχητί;  Ήδη ο Αλβανός υπ. Εξ. έθεσε επισήμως θέμα Τσαμουριάς, αναγκάζοντας τον κ Κοτζιά να τον επαναφέρει στην τάξη.  Οι Τούρκοι επίσημοι μπαινοβγαίνουν στη Θράκη κατά βούληση και συνεχίζουν με casus belli, παραβιάσεις και «γκρίζες ζώνες» στο Αιγαίο.  Εάν δεν μπορέσουμε να επιβάλλουμε τα ιστορικά μας δίκαια στο μπάσταρδο σκοπιανό κρατίδιο, πως θα αντιμετωπίσουμε τα δυσκολότερα;  Ειδικά όταν θα είναι μέλος του ΝΑΤΟ, θα έχει ίσα δικαιώματα με την Ελλάδα, και θα προβάλλει με την συνεργασία της Τουρκίας κάθε λογής αξιώσεις;  Αντίθετα, εάν τηρήσουμε διεκδικητική στάση, όπως ξεκίνησε να κάνει ο κ Κοτζιάς, ανακοινώνοντας αιγιαλίτιδα 12 μιλίων στα δυτικά και νότια και ο αναπληρωτής υπουργός Προστασίας του Πολίτη κ Τόσκας που μίλησε για οριοθέτηση ΑΟΖ με την Κύπρο, δίνουμε το μήνυμα προς όλους ότι «τα παιχνίδια με την Ελλάδα τελείωσαν».
8) Τη στιγμή που η Βουλγαρική πρεσβεία στα Σκόπια παρέχει ευρωπαϊκά διαβατήρια εντός μερικών ωρών σε όποιο σλαβόφωνο το θελήσει (και μάλιστα το έχει αποκτήσει και ο πρώην πρωθυπουργός των Σκοπίων κ. Γκεοργκιέφσκι!),  γιατί εμείς βιαζόμαστε να τους βαπτίσουμε επίσημα «Μακεδόνες»;
9) Γιατί διαδοχικές ελληνικές κυβερνήσεις αμελούν την μεγάλη ελληνική μειονότητα της ΠΓΔΜ, που αριθμεί περίπου 200.000 ελληνικής συνείδησης άτομα;  Την ίδια αδιαφορία δείξαμε και για τους Βορειοηπειρώτες και βλέπουμε καθημερινά τα τραγικά αποτελέσματα… Ενώ όλοι οι γείτονές μας χρησιμοποιούν πολιτικά τις εθνικές μειονότητές τους, εμείς πώς θα πορευθούμε στο μέλλον παραμελώντας τες;  Ας σημειώσω εδώ ότι ένα όνομα όπως το «Κεντρική Βαλκανική Δημοκρατία» με παράλληλη δήλωση της εθνικότητας του κάθε πολίτη (Αλβανική, Σλαβική, Ελληνική, κλπ ) – αλλά όχι ομοσπονδιακή – θα ήταν η καταλληλότερη λύση… Άλλωστε Μακεδονική εθνότητα ποτέ στην Ιστορία δεν υπήρξε…
10) Το 2008 στο Βουκουρέστι, όταν η Ελλάδα έθεσε επιτυχώς βέτο στην εισδοχή των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ,  δεν έγινε καμία συμφωνία ότι η Ελλάδα δέχεται σύνθετη ονομασία erga omnes, που να περιέχει τον όρο Μακεδονία.  Το ζήτημα αυτό ξεκαθάρισε προ ημερών σε αντιπροσωπεία Μακεδονικών οργανώσεων ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας κ. Παυλόπουλος με την πρόσθετη ιδιότητα του ως καθηγητού Διεθνούς Δικαίου.
Με τις σκέψεις αυτές καλούμε την μεγάλη Ομογένεια της Αμερικής να συσπειρωθεί γύρω από την Παμμακεδονική Ενωση (μιας και οι άλλες οργανώσεις αδρανούν και ειδικά η Ομοσπονδία Ν.Υόρκης είναι κλινικά νεκρή με την πάλαι ποτέ λάμψασα Επιτροπή Εθν. Θεμάτων να μην έχει καν συγκροτηθεί) και να διαμαρτυρηθεί προς τις αρμόδιες αμερικανικές και ελληνικές αρχές.  Ο Αρχ. Δημήτριος, Μακεδόνας στην καταγωγή, έδειξε ήδη διάθεση συμμετοχής σε εκδηλώσεις διαμαρτυρίας και έχει λαμπρή ευκαιρία να ανακτήσει το χαμένο του γόητρο… Το όνομα και η ιστορία της Μακεδονίας δεν είναι προς παραχώρηση.

*Ο Νίκος Σταματάκης είναι διδάκτωρ κοινωνικών επιστημών, διεθνολόγος, που ζει και εργάζεται στη Ν.Υόρκη