Τρίτη, 30 Αυγούστου 2016

Η Ελληνική Καταγωγή των Κέλτικων Μύθων που δεν διδάσκεται




Η Ελληνική Καταγωγή των Κέλτικων Μύθων που δεν διδάσκεται
Γιατί αποκρύπτονται οι Κέλτικοι μύθοι από το Υπουργείο Παιδείας όπου ομιλούν για Ελληνική καταγωγή Ιρλανδοί και Βρεττανοί ;
Οι γραπτές ιστορικές πηγές του Ελληνικού και του Ρωμαϊκού κόσμου είναι ελάχιστες. Ως λαός αναφέρονται αρχικά από τον Εκαταίο τον Μιλήσιο στο έργο του «Γεωγραφικά», δηλαδή τον 5ο αιώνα π.Χ.
Ο Ιούλιος Καίσαρ στο βιβλίο του «Περί του Γαλατικού Πολέμου», ένα βιβλίο με την μορφή των απομνημονευμάτων μας δίδει τις ακόλουθες πληροφορίες : ότι οι θρησκευτικές τελετές των Κελτών και των Γαλατών ήσαν ίδιες με τις Ελληνικές, ενώ στην γλώσσα όπου έψελναν οι Δρυΐδες ήτο επίσης η Ελληνική. Αλλά και οι αξιωματικοί του συνενοούντο με τους ιερείς των Κελτών, τους Δρυΐδες, ομιλούντες την Ελληνική.
Όπως και οι θεοί τους είχαν ίδιες ή παραφθαρμένες ονομασίες ελληνικές, όπως Diis Pater – Δευς [Ζευς] Πατέρας.
Η ελληνική μυθολογία μας αναφέρει ότι όταν ο Ηρακλής εξεστράτευσε στην Δύση, ερωτεύθηκε την Γαλάτεια, μια νύμφη όπου μαζί της απέκτησε δυο υιούς τον Κέλτη και τον Γαλάτη. Όπου από αυτά τα δυο παιδιά του προήλθαν οι Κέλτες και οι Γαλάτες.
Πρώτα στην Ιρλανδία και μετά την Βρεττανία.
Στην Ιρλανδία οι κέλτικες παραδόσεις και οι ελληνικότητες δεν εχάθησαν ποτέ. Όπου αυτό φαίνεται και από την Κέλτικη μυθολογία, και πρώτοι ήσαν οι Δαναοί και μετά οι Μιλήσιοι.
Αναφέρει : «Μετά την δεύτερη μάχη του Μάγκ Τουρέδ [ετυμολογία αγγλικών λέξεων], οι Δαναοί [οι Δαναοί αναφέρονται στα Ομηρικά Έπη, όπου είναι η άλλη ονομασία των Αχαιών Ελλήνων] εκυβέρνησαν την Ιρλανδία μέχρι τον ερχομό των Μιλησίων, υιών του Μιλήτου [Η Μίλητος ήτο αποικία των Αθηναίων]».
Ο Ιρλανδικός μύθος αναφέρει ότι η φυλή αυτή κατήγετο από θείους προγόνους.
Συνεχίζει : Ήτο Πέμπτη, Πρωτομαγιά και 17η ημέρα της Σελήνης [σεληνιακό ημερολόγιο], όταν οι Μιλήσιοι έφθασαν στην Ιρλανδία. Πρωτομαγιά αποβιβάσθηκαν και ο Παρθάλων στα νησιά.
Ο Ιρλανδικός μύθος αναφέρει ότι ο Βασιλέας Παρθάλων, ήρθε στην Ιρλανδία τρεις αιώνες περίπου μετά τον μεγάλο κατακλυσμό. Λέγεται ότι ξεκίνησε από την Μακεδονία ή Μέση Ελλάδα συνοδευόμενος από μια μικρή ομάδα ανθρώπων. Ανάμεσά τους ήσαν 3 Δρυΐδες από την Δωδώνη, που ονομάζοντο Φίος, Αίολος και Φομόρης.
Ένα αρχαίο Ιρλανδέζικο ποίημα του Αμέργινου λέγει :
«Επικαλούμαι την γη της Ιρλανδίας.
Γαλήνια είναι η γόνιμη θάλασσα
γόνιμα είναι τα βουνά με καρποφόρα δένδρα,
γεμάτα με καρποφόρα δένδρα είναι τα δροσερά δάση,
δροσερά είναι τα νερά των καταρρακτών,
από καταρράκτες σχηματίζονται οι βαθιές λομνούλες,
βαθιές λιμνούλες είναι οι πηγές των πλαγιών.
Μια πηγή φυλών είναι η μεγάλη συνέλευσις,
η συνέλευσις των βασιλιάδων της Τάρας.
Η Τάρα είναι η ακρόπολις των φυλών,
των φυλών των απογόνων του Μίλητου,
του Μίλητου με τα πολλά καράβια και τις λέμβους.
Μια μεγαλειώδης λέμβος είναι η Ιρλανδία,
η μεγαλειώδης Ιρλανδία, η πολυτραγουδισμένη.
Να μια επίκλησις μεγάλης τέχνης
Επικαλούμαι την γη της Ιρλανδίας».
Υπάρχει ακόμη πλήθος Ιρλανδικών μύθων που αναφέρονται στα ελληνικά φύλα που την αποίκισαν.
Ακόμη και σήμερα οι Ιρλανδοί υπερηφανεύονται για την Ελληνική τους καταγωγή, όπου το κυρίαρχο πολεμικό τραγούδι του Ιρλανδικού Επαναστατικού Στρατού [Ι.Ρ.Α], έχει τον τίτλο «Ένα έθνος ενωμένο, ακόμη μια φορά», ανάμεσα στους στίχους του, υμνεί τους 300 του Λεωνίδα που εθυσιάσθηκαν για την Ελευθερία και καλεί τους Ιρλανδούς να θυμηθούν τους προγόνους τους και να τους μιμηθούν.
Σήμερα επίσης υπάρχει στην Ιρλανδία πόλη με το όνομα Salonica, δηλαδή Θεσσαλονίκη, στην πλατεία της οποίας υπάρχει και άγαλμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου.
Δεύτερον στην Βρεττανία, οι μύθοι και οι παραδόσεις είναι και εδώ πάρα πολλές.
Ο Αινείας μετά την άλωση της Τροίας, διέφυγε στην Ιταλία. Ο εγγονός του ο Βρούτος, σε ηλικία 15 ετών, αναγκάσθηκε να εγκαταλείψει την χώρα στην οποία είχε γεννηθεί, και ηγούμενος με 3.000 νεαρούς Τρώες, ξεκίνησε να βρεί την τύχη του. Στην εκστρατεία του αυτή τον ακολούθησαν και οι Έλληνες της κρητικής αποικίας της Καλαβρίας [περιοχή της νοτίου Ιταλίας], με ηγέτη τον Τεύκρο.
Μετά από πολλές περιπέτειες αποφάσισε να αποικήσει την μεγάλη Λευκή νήσο της Βορείου θαλάσσης, όπως ονομάζετο τότε η Βρεττανία.
Έφθασαν εκεί αφού εξερχόμενοι από τις Ηράκλειες στήλες ταξίδεψαν δυτικά, συναντώντες 4 τρωϊκές αποικίες τις οποίες κυβερνούσε ο Τράνιος.
Έφθασαν στην Λευκή Νήσο, όπου και την ονόμασαν Βρουτανία, από το όνομα του Βρούτου, όπου ίδρυσαν μια πόλη και την ονόμασαν Νέα Τροία, η οποία είναι το σημερινό Λονδίνο.
Συμφώνως με όσα αναφέρει ο Όμηρος στην «Ιλιάδα», οι Τρώες μαζί με τους Κρήτες θεωρούνται οι αποικιστές της Βρεττανίας [παραφθορά του Βρουτανία ;], αλλά και οι ιδρυτές του πρώτου πολιτισμού στην Λευκή Νήσο.
[Μυθιστορία, κεφάλαιο 5ο – Οι Κέλτες έχουν ελληνική καταγωγή, σελίδες 51-58, Στέφανος Μυτιλιανίος, εκδόσεις Νέα Θέσις 2000]
ΠΗΓΗ = Απόσπασμα από το βιβλίο του συγγραφέως Ομήρου Ερμείδη με τον τίτλο «Έλληνες ή Ελληνίζοντες χριστιανοί»

Τ. Κατσιμάρδος : Παρέμβαση νεο­αποικιακού τύπου



Παρέμβαση νεο­αποικιακού τύπου
Γράφει ο Τ. Κατσιμάρδος
Σαν να έπεσαν από τα σύννεφα ουκ ολίγοι με την παρέμβαση της Κομισιόν στην υπόθεση Γεωργίου και της ΕΛΣΤΑΤ. Κι όμως πρόκειται για μια λογική συνέπεια του καθεστώτος επιτροπείας στο οποίο βρίσκεται η χώρα. Βαρύτατη, ασυνήθιστη, άκομψη ή όπως αλλιώς ονομαστεί. Αλλά άλλη μορφή ύπαρξης των Μνημονίων. Όταν υπάρχει ή διαφαίνεται κρίσιμη σύγκρουση συμφερόντων και εξουσιών, καταλύονται και τα προσχηματικά όρια. Όπως τώρα, με τον έμμεσο, πλην σαφέστατο, εκβιασμό προς την κυβέρνηση να χειραγωγήσει το έργο της Δικαιοσύνης. Έτσι ώστε να μην αμφισβητηθούν ή θιγούν η Eurostat και οι άρχοντες των Βρυξελλών. Με τις όποιες ευρύτερες συνέπειες για το συντηρητικό ευρωκατεστημένο, αλλά και για τα προγράμματα «διάσωσης» της Ελλάδας.
Ο «ασκός του Αιόλου» ανοίγει σε περίπτωση που στοιχειοθετηθεί παραποίηση στατιστικών στοιχείων που οδήγησαν τη χώρα στην επιτροπεία, την εθνική και λαϊκή κυριαρχία σε περίοδο εκπτώσεων.
Ισχυροί άνεμοι θα κλονίσουν και το εγχώριο κομματικό σύστημα. Για διαφορετικούς λόγους τόσο το ΠΑΣΟΚ όσο και τη ΝΔ, για να μείνουμε μόνο στους δύο. Το ζήτημα δεν περιορίζεται σε κάποια δικαίωση μεταξύ παπανδρεϊκών και καραμανλικών. Ούτε στις ενδεχόμενες αλλαγές ισορροπιών στο εσωτερικό των δύο κομμάτων και γενικότερα στις πολιτικές αντιπαραθέσεις. Σε περίπτωση συνειδητής παραποίησης και αποδοχής των στοιχείων που οδήγησαν στα μνημόνια, θα μεταβληθεί ουσιωδώς το οικονομικό και πολιτικό αφήγημα των τελευταίων έξι χρόνων. Επομένως και τρέχουσες πολιτικές (κυβερνητικές και αντιπολιτευτικές).
Το ζήτημα Γεωργίου από την πρώτη στιγμή ήταν φανερό ότι δεν περιοριζόταν σε ευθύνες ενός συγκεκριμένου προσώπου και στατιστικών φορέων. Στην εξέλιξή του εφάπτεται, στον έναν ή τον άλλο βαθμό, εμμέσως ή αμέσως, με πτυχές του συνολικού ευρωπαϊκού και ελληνικού προβλήματος.
Με τη χωρίς αρχές παρέμβαση της Κομισιόν, ως προς την παραβίαση του ελληνικού Συντάγματος και του θεσμικού κεκτημένου στην ΕΕ, αναδύονται στην επιφάνεια η πυρηνική ευρωπαϊκή παθογένεια, η στρέβλωση και το δημοκρατικό έλλειμμα. Επειδή εδώ λόγος δεν γίνεται, πλέον, για κάποιες παραβιάσεις μνημονιακών συμφωνιών και μη εκπλήρωση ελληνικών υποχρεώσεων προς τους εταίρους- δανειστές. Καταστάσεις που επισύρουν εκβιαστικά και σωφρονιστικά μέτρα. Εδώ μιλάμε για ευθεία επέμβαση στους πυλώνες του κοινοβουλευτικού συστήματος ενός κράτους-μέλους.
Το πιο επικίνδυνο δεν είναι ότι αυτή η παρέμβαση επιχειρείται με προκάλυμμα την ανεξαρτησία (διάβαζε ασυλία) του ελληνικού βραχίονα της Eurostat. Ούτε μόνο ότι χρησιμοποιείται ως όχημα απειλής για την πορεία του ελληνικού προγράμματος και την επικείμενη αξιολόγηση. Είναι η «κοιλιά» που τη γεννά. Η νεοαποικιακής προέλευσης και κατασκευής αντίληψη και συμπεριφορά. Ανεξαρτήτως της συνέχειας στη συγκεκριμένη υπόθεση, αυτή είναι η πραγματικότητα.
http://www.ethnos.gr/takis_katsimardos/arthro/parembasi_neo_apoikiakou_typou-64470680/

Δευτέρα, 29 Αυγούστου 2016

Μιχάλης Ιγνατίου : Ο κατήφορος της χώρας








Ο κατήφορος της χώρας
Γράφει ο Μιχάλης Ιγνατίου
Ως γνωστόν, η Ελλάδα και η παρούσα κυβέρνηση που ελέγχει το κράτος, έχουν επιλύσει όλα τα προβλήματα της χώρας. Η οικονομική κρίση έχει εξαφανιστεί (διά μαγείας), οι εξωτερικοί εχθροί και οι απειλές ακόμα και από τους ανύπαρκτους εθνικιστές των Σκοπίων δεν υπάρχουν, είναι στη φαντασία μας, και ο λαός ζει ευτυχισμένος στην πιο όμορφη χώρα του κόσμου.
Οι πολίτες κολυμπούν σε πελάγη ευτυχίας… Θα λύσουμε όλα τα προβλήματα του λαού, μας είχε υποσχεθεί πίνοντας τον φραπέ του ο κ. Φλαμπουράρης, και εκείνη την υπόσχεση την υλοποίησε όπως όλες τις άλλες. Ο,τι μας έχουν υποσχεθεί το έπραξαν και όσοι παραπονούνται για το τρίτο Μνημόνιο δεν μπορούν να αντιληφθούν ότι για να πάμε στο τέταρτο έπρεπε να περάσουμε από το…. τρίτο, το οποίο είναι και αριστερό, άρα εξυπηρετεί τον λαό… Οι πολίτες, λοιπόν, ζουν στην πιο ιδανική χώρα του πλανήτη, της οποίας το μοναδικό πρόβλημα που απέμεινε να επιλυθεί είναι αυτό των τηλεοπτικών αδειών. Είναι ένα σικέ παιχνίδι…
Είμαστε πραγματικά άξιοι της τύχης μας. Και αρχίζω να πιστεύω ότι διαθέτουμε και τους πολιτικούς που μας αξίζουν, που μας εκφράζουν, ίσως και να είναι σαρξ εκ της σαρκός μας.
Τους τελευταίους 18 μήνες συμβαίνουν περίεργα πράγματα. Επιβάλλονται βαρύτατοι φόροι και δεν διαμαρτύρεται κανείς. Κόβονται συντάξεις και δεν συγκινούνται οι πολίτες. Ο κ. Κατρούγκαλος μας είπε ότι μπορούμε να ζήσουμε με 380 τόσα ευρώ -όσα κοστίζουν οι γραβάτες του- και δεν του ρίξαμε… πέτρες.
Πρόκειται απλά για απάθεια; Μήπως είναι ο φόβος που προκαλεί η νέα τάξη πραγμάτων στην Ελλάδα και η οποία -φοβάμαι πως- θα αναδειχθεί πρωταθλήτρια στη διαφθορά; Πριν την αναδείξει στην εξουσία ο λαός, η «Ομάδα ΣΥΡΙΖΑ» βρισκόταν πίσω από τις διαμαρτυρίες και τις διαδηλώσεις, ιδιαίτερα τις βίαιες, που προκάλεσαν και θύματα. Τι στο διάολο συμβαίνει; Γιατί δεν διαμαρτυρόμαστε;
Η πατρίδα εισήλθε από τον Μάιο στο έβδομο μνημονιακό έτος. Πάντα με τα σημερινά δεδομένα, αυτή η καταθλιπτική κατάσταση θα διαρκέσει και άλλα πολλά χρόνια.
Δεν έχουμε την παραμικρή δυνατότητα να ξεπεράσουμε τα μύρια προβλήματα και αντί να δουλεύουν οι πολιτικοί για την Ελλάδα, ώστε, τέλος πάντων, να γίνει μία σοβαρή χώρα, εργάζονται για το κόμμα και τους εαυτούς τους. Άλλωστε, για να προστατεύσει το κόμμα αποφάσισε να μας οδηγήσει στα Μνημόνια ο εξοχώτατος κ. Γεώργιος Παπανδρέου. Το ίδιο κάνουν όλοι. Η πατρίδα πρέπει να περιμένει.
Προς το παρόν ο πρωθυπουργός ασχολείται με το σχέδιο ελέγχου των τηλεοπτικών μέσων ενημέρωσης και δεν λαμβάνει υπόψη ότι ένας υπουργός του και ένας ευρωβουλευτής του -αλλά και μεγάλος αριθμός βουλευτών- ομιλούν για διεφθαρμένους και «Εσκομπάρ». Και αναφέρονται σε κάποιους, υποθέτω, που θα αποτελέσουν την τηλεοπτική δύναμη πυρός της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ.
Δεν μου αρέσει να κάνω προβλέψεις. Αλλά νιώθω πως οι συνεργάτες του οδηγούν τον Αλέξη Τσίπρα σε απαξίωση, μεγαλύτερη και από αυτή την οποία υπέστη ο κ. Παπανδρέου.
http://www.ethnos.gr/mixalis_ignatiou/arthro/o_katiforos_tis_xoras-64470681/

Αχ. Πεκλαρής : ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΔΙΚΙΑ ΜΟΥ ΚΡΗΤΗ


ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΔΙΚΙΑ ΜΟΥ ΚΡΗΤΗ

Γράφει ο Αχ. Μ. Πεκλαρής


Διάβασα ένα ποστ του φίλου μου του Ioannis Fronimakis από το Γαβαλοχώρι Χανίων και τροζάθηκα. Φοβούνται, λέει, κάποιοι Κρητικοί γιατί άκουσαν ότι θα φέρουν στο νησί 2000 Σύριους πρόσφυγες.

Μα ίντα διάλο μωρέ;
Ίντα φοβόσαστε;
Τα γυναικόπαιδα;
Τα θύματα του πολέμου;
Τα κοπελάκια και τις γιαγιάδες;

Επτακόσιες χιλιάδες Κρητικοί, λεβέντες και λεβέντισσες, τρομάξανε από δυό χιλιάδες νοματαίους, που πάνω από τους μισούς είναι γυναικόπαιδα; Μα είναι δυνατόν;

Όταν η μικρή Σίνδος των 9 χιλιάδων κατοίκων σηκώνει 1200 χωρίς να ανοίξει μύτη; Όταν η Μυτιλήνη των 85 χιλιάδων σήκωνε 10 και 15 χιλιάδες κόσμο; Και φοβηθήκανε επτακόσιες χιλιάδες Κρητικοί; Μα θα χάσουμε τα μυαλά μας;

Πήρα αμέσως τηλέφωνο το Φρόνιμο για να μάθω περισσότερα. "Κάτι λίγοι είναι, κάτι χαζοί πυροβολημένοι. Μα αλίμονό μας αν αρχίσουν τις διαδηλώσεις και τις υστερίες και μας καταστρέψουν τον τουρισμό, θα γενούμε ρεζίλι"...

Ε, ναι. Δίκιο έχει ο Φρόνιμος. Στους επτακόσιους χιλιάδες λεβέντες υπάρχουν και κάποιοι χεζόκωλοι, όπως λένε τους φοβιτσιάρηδες και τους δειλούς στον Αποκόρωνα. Είναι θέμα στατιστικής. Είναι λίγοι, μα από το φόβο τους φωνάζουν δυνατά και ακούγονται.

Πρέπει, λοιπόν, όλοι οι υπόλοιποι Κρητικοί, οι Κρητικοί που ξέρω εγώ και με κάνουν περήφανο για τις Αποκορωνιώτικες ρίζες μου, οι γενναίοι, φιλόξενοι, αγέρωχοι, λεβέντες, ανοιχτόκαρδοι και δημοκράτες σύντεκνοί μου, να απομονώσουν και να βάλουν στη θέση τους αυτούς τους λίγους.

Και να δείξουν τί θα πει ΑΝΘΡΩΠΟΣ.
Τί θα πει ΚΡΗΤΙΚΗ ΦΙΛΟΞΕΝΙΑ.
Τί θα πει ΚΡΗΤΙΚΗ ΨΥΧΗ.
Τί θα πει ΚΡΗΤΗ.

Και τί θα περίμενα εγώ από τους Κρητικούς;

Να κατέβουν χιλιάδες.
Με λύρες και λαγούτα.
Και να υποδεχθούν τους πρόσφυγες στο λιμάνι που θα φτάσουν.
Και να τους αγκαλιάσουν και να τους καλωσορίσουν στο νησί.
Και να πουν στους βασανισμένους του πολέμου και της προσφυγιάς ότι όσο είναι στο νησί μας δεν θα τους πειράξει ούτε θεός, ούτε άνθρωπος.
Και να το δει όλος ο πλανήτης και να τρανταχτεί σύγκορμος.

ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΔΙΚΙΑ ΜΟΥ ΚΡΗΤΗ.

Εδά είναι η ώρα, αδέλφια!
Κι εγώ μαζί σας!