Translate -TRANSLATE -

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΜΑΛΙΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΜΑΛΙΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 13 Ιουλίου 2020

Μια ανασκαφή στο Σίσι




Μια ανασκαφή στο Σίσι

Το Σίσι είναι ένα παραθαλάσσιο χωριό στις βόρειες ακτές του δήμου Αγίου Νικολάου (πρώην Επαρχία Μιραμπέλλου). Υπαγεται στήν Κοινότητα Βραχασίου. Βρίσκεται κοντά στα Μάλια, στα όρια των νομών Λασιθίου και Ηρακλείου και έχει πληθυσμό 1003 κατοίκους.(απογραφή 2011). Απέχει 22 χιλιόμετρα από τον Άγιο Νικόλαο και 35 χιλιόμετρα από το Ηράκλειο.
Η περιοχή κατοικούνταν από την μινωική εποχή, πράγμα που αποδεικνύεται από τα αρχαιολογικά ευρήματα στον λόφο Κεφάλι.
Η Βέλγικη Αρχαιολογική Σχολή και το πανεπιστήμιο της Leuven, υπό τον καθηγητή Jean Driessen, σε συνεργασία με την Εφορεία Αρχαιοτήτων πραγματοποιεί ανασκαφές, οι οποίες έφεραν στο φως μία μικρή μινωική πόλη και ένα νεκροταφείο. Σύμφωνα με τις έρευνες, η περιοχή διοικούνταν από το ανάκτορο των Μαλίων και βρισκόταν σε θέση μεγάλης στρατηγικής και εμπορικής σημασίας. Αργότερα, το Σίσι λειτουργούσε ως το επίνειο του Βραχασίου, απ' όπου γινόταν η μεταφορά των αμυγδάλων, βασικού εξαγωγικού προϊόντος ολόκληρου του Μεραμβέλλου. Κατά την επανάσταση του 1821 υπήρξε καταφύγιο αγωνιστών και το φυσικό λιμανάκι του χρησιμοποιήθηκε για την μεταφορά πολεμοφοδίων. Τις τελευταίες δεκαετίες, λόγω του τουρισμού, γνώρισε τεράστια ανάπτυξη με αποτέλεσμα να γίνει ένας δημοφιλής τουριστικός προορισμός κυρίως λόγω των παραλιών και των ξενοδοχειακών μονάδων.
Η ανασκαφή 


Από το 2007, η Βελγική Σχολή Αθηνών(EBSA), διεξάγει ανασκαφές στο Σίσι,  στη  βόρεια  ακτή  της  Κρήτης με κύριο  ερώτημα τη διερευνήση  του κατά πόσο  οι δευτερευούσης σημασίας αρχαιολογικές θέσεις σχετίζονται με  κύριες  αρχαιολογικές  θέσεις,  κυρίως  σε  ότι αφορά  τα  υλικά τους κατάλοιπά.
Το Σίσι είναι ένας μικρός παραλιακός λόφος που βρίσκεται 4 χλμ. ανατολικά των  Μαλίων.  Ο οικισμός  του,  θα αποτελούσε σίγουρα τμήμα της «πολιτείας» των Μαλίων. Ένας μινωικός δρόμος έχει εντοπισθεί ανάμεσα στις δύο θέσεις.
Η στρατηγική θέση  του  λόφου  Κεφάλι στο  Σίσι,  γνωστός  στους  ντόπιους  με  το  όνομα  Μπούφος, δεν μπορεί να υποτιμηθεί. Είναι γεγονός, πως ανατολικά της Αμνισού, υπάρχουν πολύ λίγοι παράλιοι λόφοι. Η ύπαρξη απάνεμων παραλιών προσέφερε επίσης  ενδιαφέρουσες εγκαταστάσεις  ελλιμενισμού.  Επιπλέον, ο  λόφος  βρίσκεται  ακριβώς  απέναντι  από  την είσοδο στο φαράγγι του Σεληναρίου το οποίο, τότε όπως και σήμερα άλλωστε, αποτελούσε μία από τις λίγες διαδρομές που ένωναν την κεντρική με την ανατολική Κρήτη.
Από το λόφο Κεφάλι περνούσε αναγκαστικά  και  ο  δρόμος  που  συνέδεε  τα Μάλια  με  τη  Μίλατο. Οι απότομες  πλαγιές  του  λόφου διευκόλυναν  την  άμυνα  της  θέσης, οπότε  δεν  προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι επιλέχθηκε για ανθρώπινη κατοίκηση από την πρώιμη εποχή του Χαλκού ή ίσως και νωρίτερα.
Οι ανασκαφείς της Βελγικής Σχολής δεν ήταν οι πρώτοι που συνειδητοποιούμε την αρχαιολογική σημασία του λόφου. Ήδη από τη δεκαετία του 1920, ο Andre Dessenne, δουλεύοντας για τη Γαλλική Σχολή Αθηνών (EFA) στα γειτονικά Μάλια, ανακάλυψε στο Σίσι έναν αποθέτη με μινωικά ειδώλια, ενώ στη δεκαετία του ’50, ο Paul Faure εξερεύνησε τη διάτρητημ ε αρκετά σπήλαια περιοχή. Το  1962, ο  Κωστής  Δαβάρας  της  ΚΔ ́  εφορείας  αρχαιοτήτων  έκανε  μερικές δοκιμαστικές  τομές αποδεικνύοντας ξεκάθαρα τον  αρχαιολογικό  χαρακτήρα  του  λόφου.
Αρχικά  κηρύχθηκε αρχαιολογική  ζώνη Α ́και  στη  συνέχεια  απαλλοτριώθηκε  από  το ελληνικό  κράτος.
Το 2007 χάριν  στην  ευγενική  συνεργασία  των  κκ. Β. Αποστολάκου  και Β. Ζωγραφάκη  της  ΚΔ ́  εφορείας αρχαιοτήτων, δόθηκε  στη Βελγική Σχολή μία  πενταετής  άδεια  ώστε  να μελετηθεί η αρχαιολογική θέση.
Το έργο τους είχε και έναν επείγοντα χαρακτήρα, καθώς τόσο η διάβρωση του εδάφους όσο και οι εξορμήσεις των τουριστών προκαλούσαν ζημιές στην πλαγιά του λόφου προς τη θάλασσα, όπου και βρίσκεται ένα μινωικό νεκροταφείο.
Στο έργο αυτό υπήρξε μια ευρύτατη συνεργασία Πανεπιστημίων και μία σειρά ιδιωτικών χορηγών προκειμένου να προχωρήσει. Από Ελληνικής πλευράς συνέδραμαν  η κοινότητα Βραχασίου και ο πολιτιστικός σύλλογο Σισίου.
Οι μέχρι σήμερα τέσσερις ανασκαφικές περίοδοι διασαφήνισαν την ιστορία της κατοίκησης του λόφου.
Στην Προανακτορική ΙΙΑ εποχή, στην κορυφή του λόφου βρισκόταν σε λειτουργία ένας οικισμός με μερικούς τάφους σε μορφή οικίας (housetombs) στα  βόρεια.  Υπάρχουν  αναφορές  επίσης για  έναν  ακόμη  προγενέστερο οικισμό,  στο Χάρκωμα, αμέσως στα βορειοανατολικά, ο οποίος εντοπίστηκε από Βρετανούς μελετητές M.S. F. Hood, P. M. Warrenκαι G. Cadogan(Driessen2009,  24) στη δεκαετία του ’60, ο οποίος όμως έχει  πλήρως  εξαφανιστεί.
Στο  τέλος  της  προανακτορικής  περιόδου, το νεκροταφείο επεκτείνεται με περισσότερους  οικιακούς  τάφους, ενώ  είναι  ήδη  πιθανή  η  δημιουργία  μιας  μεγαλύτερης κατασκευής  στην  κορυφή  του  λόφου,  στο  σημείο όπου  εντοπίστηκε  το  κύριο  κτήριο μεταγενέστερων περιόδων.
Νέες κατασκευές δεν φαίνονται να κτίζονται κατά την ύστερη Μέση εποχή του Χαλκού (Μεσομινωική ΙΙ), αν και διαπιστώνεται συνέχεια στη χρήση του νεκροταφείου:  νεκροί,  σε  λάκκους  ή  σε  πίθους (εγχυτρισμοί),  εξακολουθούσαν  να τοποθετούνται σε υπάρχοντες παλαιότερους τάφους. Κατά την περίοδο αυτή μαρτυρείται επίσης κατοίκηση στην κορυφή του λόφου.
Τα Μάλια καταστράφηκαν από φωτιά στο τέλος της Μεσομινωικής ΙΙΒ περιόδου, αλλά η ταυτόχρονη καταστροφή στο Σίσι δεν φαίνεται να προκλήθηκε από φωτιά.
Κατά  τη  διάρκεια  της  επόμενης  περιόδου,  ένα  κυκλώπειο  οχυρωματικό  τείχος προστέθηκε  στη  νοτιοδυτική  πλευρά  του  λόφου, ενώ  το  νεκροταφείο  δείχνει  να  έχει εγκαταλειφθεί χωρίς, ωστόσο, να έχουν βρεθεί ξεκάθαρα ίχνη κατοίκησης του λόφου.
Κατά την Υστερομινωική Ι (ΥMI), φαίνεται πως ένα νέο κτήριο κατασκευάστηκε στην κορυφή  του  λόφου, όπως επίσης και κτήρια  (που  αναγνωρίζονται  ως  εργαστήρια) στο  μεσαίο άνδηρο, στα  βορειοδυτικά. Ο  οικισμός αυτής  της  φάσης καταστράφηκε  μερικώς  από πυρκαγιά στην Υστερομινωική ΙΒ περίοδο.
Υπάρχουν επίσης ίχνη μιας προγενέστερης καταστροφής που πιθανολογείται ότι σχετίζεται με την έκρηξη του ηφαιστείου της Θήρας. Από εκείνη τη χρονική περίοδο και στο εξής, η κατοίκηση περιορίζεται αποκλειστικά στο ανώτερο σημείο της κορυφής του λόφου, με  λείψανα που χρονολογούνται σε επόμενη περίοδο.
Η  μεγάλη ανοικοδόμηση χρονολογείται σε μεταγενέστερη περίοδο, όταν στην κορυφή του λόφου κτίζονται  σημαντικά αρχιτεκτονήματα, τα οποία καταστράφηκαν τελικά, εν μέρει  από  πυρκαγιά,  στην  Υστερομινωική  ΙΙΙΒ  περίοδο.
Προς  το  παρόν,  δεν έχουν εντοπιστεί μεταγενέστερα ίχνη χρήσης και κατοίκησης του λόφου έως τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν Ιταλοί στρατιώτες τον μετέτρεψαν σε πολυβολείο.
Σχετικά μα τα ευρήματα και για περισσότερες πληροφορίες θα σας συνιστούσαμε να κατεβάσετε την σχετική μελέτη από εδώ : https://www.academia.edu/2908317/Ανασκαφές_στο_Σίσι_2007-2010_Excavations_at_Sissi_2007-2010
Για περισσότερες πληροφορίες,μπορείτε να ανατρέξετε στον ιστότοπό μας www.sarpedon.be, όπως επίσης και στον πρώτο τόμο των ανασκαφών για τα έτη 2007-2008, ο οποίος εκδόθηκε το 2009 (Driessenetalii2009).

Πηγή :
Ανασκαφές στο Σίσι, 2007-2010; Excavations at Sissi, 2007-2010 (Jan Driessen)

Πέμπτη 6 Σεπτεμβρίου 2018

Tο «Μυστήριο της Πολιτείας Χάμελιν» στα Μάλια



Tο «Μυστήριο της Πολιτείας Χάμελιν»

Μήπως σας έτυχε να δείτε  το εμπνευσμένο έργο του Θ. Μοσχόπουλου "Το μυστήριο της πολιτείας Χάμελιν"΄; 

Γνωρίζετε την πολιτεία Χάμελιν; Ή μήπως Χάμελν που βρίσκεται στην κάτω Σαξονία -στη Γερμανία, δηλαδή- και που ένα μυστήριο πλανάται πάνω απ' αυτήν!
Ο Θωμάς Μοσχόπουλος μας χαρίζει μία εκδοχή άκρως απολαυστική, που δεν της λείπει ούτε το χιούμορ, ούτε όμως και το μυστήριο.
Με διαρκείς εναλλαγές και μεταπηδήσεις των ηθοποιών από ρόλο σε ρόλο, η ιστορία ξεδιπλώνεται με κέφι, ενέργεια, φαντασία, ακουμπώντας πάνω σε ένα πρωτότυπο κείμενο γεμάτο φρεσκάδα, οξύνοια και εξαιρετική αίσθηση του χιούμορ.
Τι συμβαίνει λοιπόν στην  πολιτεία αυτή;
Ένα τραγούδι και η ιστορία ξεκινάει!!
"Μακριά, μακριά, στον τόπο δίχως πρέπει, στον τόπο δίχως όχι, στον τόπο δίχως μη, μπείτε όλοι στη γραμμή..."
Μικρά και μεγάλα παιδιά γνωρίζουν -λίγο πολύ- τι συνέβαινε κατά τον Μεσαίωνα. Ακόμα κι αν δεν γνωρίζουν λεπτομέρειες, έχουν καταλάβει πως η ζωή ήταν πολύ δύσκολη. Ο Μεσαίωνας μπορεί να ήταν σκοτεινός αλλά όχι για την πολιτεία Χάμελιν! Στο Χάμελιν οι άνθρωποι ήταν ευτυχισμένοι, πλούσιοι, χορτάτοι. Δεν τους έλειπε τίποτα! Χάρη στην εξαιρετική διακυβέρνηση του δημάρχου δεν είχαν κανένα πρόβλημα!! Τραγουδούσαν, χόρευαν, έτρωγαν μέχρι σκασμού!
Μία ομάδα από φουκαράδες πλανόδιους τροβαδόρους του Μεσαίωνα, μενεστρέλους τους λέγανε, αποφάσισαν να πάνε ως εκεί, για να βγάλουν χρήματα. Μα, όταν έφτασαν, η πολιτεία σε τίποτα δεν θύμιζε το φημισμένο Χάμελιν. Η μπάντα των μενεστρέλων αλλάζει ρούχα, φοράει μεσαιωνικές στολές ιπποτών και έρχεται να λύσει τραγουδώντας και παίζοντας μαζί με τους θεατές το «Μυστήριο της Πολιτείας Χάμελιν». Μπορεί η ιστορία να είναι αληθινή, ή είναι απλώς ένας μύθος (ή θρύλος);
Έρημη πόλη, κλάματα ακούγονταν μέσα από τα σπίτια. Μόνο τρία παιδιά βρήκαν οι τροβαδούροι μόνο που δεν ήταν σε θέση να τους εξηγήσουν τι συνέβει. Σιγά σιγά, έμαθαν την ιστορία. 


Τόσο χορτάτοι ήταν στο Χάμελιν οι κάτοικοι, ώσπου δεν μπορούσαν να φάνε άλλο από το τόσο φαγητό που είχαν. Έτσι, η πόλη γέμισε φαγητά, σκουπίδια με ενοχλητική μυρωδιά! Ο δήμαρχος βρήκε την λύση!! Ποντίκια! Τα ποντίκια θα έτρωγαν τα σκουπίδια και όλοι θα ήταν ευχαριστημένοι. Το φαγητό όμως ήταν τόσο πολύ που ποντίκια από άλλες πόλεις μετανάστευσαν στο Χάμελιν, για μια καλύτερη ζωή! Και το πρόβλημα πια ήταν τα ποντίκια! Οι πολίτες πια δεν μπορούσαν να κάνουν τίποτα κι έτσι ο δήμαρχος κάλεσε συμβούλιο! Σαν από μηχανής θεός εμφανίστηκε μία μορφή παράξενη και σκοτεινή, ο αυλητής. Κάτι τους είπε, εκείνοι κάτι απάντησαν και έφυγε. Πολύ μυστήριο γύρω από τη συζήτηση αυτή.
Τα ποντίκια εξαφανίστηκαν... Ποιος τα έδιωξε; Μήπως ο αυλητής με τη μουσική του; Λείπουν όμως και τα παιδιά του Χάμελιν!! Ποιος τα πήρε; Μήπως ο αυλητής; Γιατί, όμως, δεν ήταν ευτυχισμένα τα παιδιά του Χάμελιν; Μήπως έφταιγαν οι γονείς; Θα ξαναγυρίσουν άραγε ή θα ακολουθήσουν το δικό τους δρόμο;
Πίσω από την ιστορία μας κρύβεται ένας μύθος-θρύλος ή μία αληθινή ιστορία, που απασχόλησε πάρα πολλούς, όπως τους αδερφούς Γκριμ.
Έχετε ακούσει τη λεγόμενη Σταυροφορία των παιδιών; Σχεδόν οκτώ αιώνες μετά ακούμε ξανά αυτήν την ιστορία από τους τροβαδούρους, που την άκουσαν, έγινε πια δική τους ιστορία -κτήμα τους- και μπορούν να μας την αφηγηθούν.


Μισό λεπτό! Το έργο μιλάει για παιδιά! Ποιοι όμως είναι τα παιδιά;! Ή μήπως δεν μιλάει απλά για τα παιδιά αλλά μιλάει και για τους μεγάλους:
Τα μηνύματα της ιστορίας γίνονται αμέσως αντιληπτά και από τους μεγάλους αλλά και από τους μικρούς πανέξυπνους θεατές, οι οποίοι δεν κρατιούνται και σχολιάζουν "Έτσι είναι!! Δίκιο έχουν", όταν οι ηθοποιοί παροτρύνουν τους γονείς να μην δουλεύουν τόσο, αλλά να περνούν ποιοτικό χρόνο με τα παιδιά τους! Το έργο επίκαιρο, μας μιλά για την προσοχή που πρέπει να δίνουμε στα παιδιά μας, την ουσιαστική ενασχόληση μαζί τους, την υποστήριξη, την ενθάρρυνση, την αποδοχή της διαφορετικότητάς τους και την κατανόηση των επιλογών τους. Κυρίως, την αγάπη μας για εκείνα! Γιατί, πώς να το κάνουμε, η αγάπη μένει!
Και τώρα στα καθ’ ημάς
Το εξαιρετικό αυτό έργο είχαμε την ευκαιρία να το απολαύσουμε σήμερα στα Μάλια της Κρήτης με το ΣΧΗΜΑ 7.


Η παράσταση – με είσοδο ελεύθερη – δόθηκε με πρωτοβουλία/ χρηματοδότηση της Κοινωφελούς Επιχείρησης Δήμου Χερσονήσου, με τη συνδρομή του ΚΟΙΠΟΔΙ ΔΙΚΤΥΟ Π. ΣΥΛΛΟΓΩΝ και με την συνδρομή της Χορωδίας Μαλίων.
Σκηνοθεσία-Γενική επιμέλεια: Κώστας Μεταξάκης .
Σύνθεση-Μουσική διδασκαλία : Άγγελος Αρβανίτης
Κινησιολογία :Χαρά Καράλη
Ζωγραφική σκηνικού- κατασκευή σκηνικών αντικειμένων: Μάνια Ράδοβιτς
Κατασκευή σκηνικού : Μανούσος Μαυροφοράκης
Επιμέλεια αφίσας προγράμματος :Γιάννης Δημητράκης
Τηλεοπτικό σπότ :Μαρία Παπαδάκη
Έπαιξαν οι : Σοφία Δερμιτζάκη, Μάνος Ζειμπέκης, Βαρδής Σαμαριτάκης, Χάρης Σουλτάτος, Ελένη Στρατάκη.
Φιλική συμμετοχή :Δημήτρης Φοινίτσης

Αξίζουν συγχαρητήρια σε όλους για την όμορφη βραδιά και την πολύ ωραία παράσταση που παρακολουθήσαμε.

Δευτέρα 11 Σεπτεμβρίου 2017

Αναζωογονητικές φθινοπωρινές βόλτες στο νομό Ηρακλείου


Αναζωογονητικές φθινοπωρινές βόλτες στο νομό Ηρακλείου

Φθινόπωρο! Η ζέστη του καλοκαιριού μαλακώνει, τα χρώματα της φύσης γίνονται πιο βαθιά και κάθε τόσο ένα απαλό αεράκι δροσίζει τις αισθήσεις. Οι ιδανικές συνθήκες για αναζωογονητικούς περιπάτους σε όμορφα μέρη, εξορμήσεις στη φύση και επισκέψεις σε αξιοθέατα ιστορικού και πολιτισμικού ενδιαφέροντος.
Η Κρήτη προσφέρει πολλές τέτοιες ευκαιρίες, ιδανικές γι' αυτή την εποχή και μάλιστα αρκετές από αυτές βρίσκονται πολύ κοντά στο Ηράκλειο.
Εάν είστε τόσο τυχεροί ώστε να βρίσκεστε στην Κρήτη αυτή την όμορφη εποχή, πέρα από τις υπέροχες παραλίες, έχετε μία εξαιρετική ευκαιρία να απολαύσετε αναζωογονητικές ή χαλαρωτικές βόλτες σε «γωνιές» με ξεχωριστή ομορφιά, τις οποίες το Φθινόπωρο «χρωματίζει» με τα δικά του ζεστά χρώματα, προσφέροντας μία μοναδική εμπειρία για όλες τις αισθήσεις.
Τα μόνα που χρειαζόμαστε είναι η καλή μας διάθεση, ίσως μία καλή παρέα και… ξεκινάμε την περιήγησή μας:

Αρόλιθος


Μία μικρογραφία του πολιτισμού της Κρήτης. Ένα παραδοσιακό κρητικό χωριό, μόλις 11 χιλιόμετρα από το Ηράκλειο. Ιδανικός προορισμός για κάθε οικογένεια.

Ζαρός


Το τέλειο τοπίο για φθινοπωρινή διαδρομή, σε απόσταση 45 χιλιομέτρων από το Ηράκλειο. Στη βορινή έξοδο του χωριού το φαράγγι του Αγίου Νικολάου και η λίμνη Βότομο, με τα πλατάνια να δεσπόζουν. Γύρω από την λίμνη αρκετές ταβέρνες και καφετέριες, μας καλούν να ικανοποιήσουμε έναν συνδυασμό αισθήσεων.

Κάτω Βρύση, Αστρίτσι


Ένα μαγευτικό φυσικό τοπίο, με πολλές πηγές και έντονη βλάστηση, μόλις 28 χιλιόμετρα από το Ηράκλειο. Χάρη στην τέλεια ακουστική του χώρου λόγω των βράχων, συχνά φιλοξενούνται καλλιτέχνες σε μουσικές βραδιές. Ιδανικό για φαγητό ή καφέ το καφενείο της Κάτω Βρύσης, που δημιουργήθηκε από τον Πολιτιστικό Σύλλογο.

Αρχάνες


Γραφικό χωριό σε απόσταση μόλις 16 χιλιομέτρων από το Ηράκλειο, ιδανικός προορισμός για μικρές αποδράσεις. Στο χωριό υπάρχουν αρκετές παραδοσιακές ταβέρνες.

Μάλια


Ένα κοσμοπολίτικο τουριστικό κέντρο με θαυμάσια ξενοδοχεία και ευπρεπή εξοχικά κέντρα, καταστήματα τουριστικών ειδών κ.λ.π που ξαναβρίσκει την ηρεμία του τον Σεπτέμβριο καθώς γίνεται κέντρο υποδοχής ενός διαφορετικού ήρεμου τύπου τουρισμού. Βρίσκεται στο 34ο χιλιόμετρο της κεντρικής αρτηρίας προς το νομό Λασιθίου, του οποίου τα σύνορα βρίσκονται στα 38 χιλιόμετρα, πιο ανατολικά.
Στα Μάλια λειτουργούν μεταξύ άλλων 1 παιδικός σταθμός,2 νηπιαγωγεία, 2 Δημοτικά Σχολεία, Γυμνάσιο, Λύκειο, περιφερειακό ιατρείο, έχει τον δικό του μουσικό σύλλογο (χορωδία), πολιτιστικό γυναικείο σύλλογο, δραστήριους τοπικούς εθελοντές (Sarpidonistas), αθλητικό σύλλογο, ΚΕΠ κλπ.
Στο παρελθόν τα Μάλια ήταν ιδιαίτερα γνωστά για τα κηπευτικά τους προϊόντα αλλά και τους ανεμόμυλους. Σήμερα είναι περισσότερο γνωστά για τις καθαρές παραλίες με τα καταγάλανα νερά και το μινωικό ανάκτορο του βασιλιά Σαρπηδόνα, ένα από τα τρία μεγαλύτερα ανάκτορα στην Κρήτη. 


Η πόλη των Μαλίων, αποτελεί ένα δημοφιλές τουριστικό θέρετρο που συνδυάζει το μοντέρνο με το παραδοσιακό. Τις δύο αυτές διαφορετικές πτυχές της πόλης διαχωρίζει ο κεντρικός δρόμος, νότια του οποίου βρίσκεται το παλιό χωριό με τα γραφικά του σοκάκια που διατηρεί τους παραδοσιακούς ρυθμούς και  βόρεια, το νέο κομμάτι της πόλης που από τον Σεπτέμβριο και μετά αποκτά άλλη όψη με ήσυχες καφετέριες και ενδιαφέροντα εστιατόρια.
Ο επισκέπτης, περιπλανώμενος στα σοκάκια του παλιού χωριού, θα μπορέσει να θαυμάσει παραδοσιακά κτήρια (προσφάτως αναπαλαιωμένα με την βοήθεια των εθελοντών Sarpidonistas και  των κατοίκων του χωριού), εκκλησίες (μερικές από τις οποίες ανάγονται στην Ενετοκρατία) και να επισκεφτεί  παραδοσιακές ταβέρνες και εστιατόρια. Στο νέο κομμάτι της πόλης, ο επισκέπτης μπορεί κατά τη διάρκεια της ημέρας να κάνει τα ψώνια του, αλλά και να απολαύσει τη νυχτερινή ζωή, είτε σε ένα από τα πολλά καφέ, είτε σε ένα εστιατόριο με παραδοσιακή κουζίνα.
Μην παραλείψετε να επισκεφθείτε και το γραφικό νησάκι των Μαλίων με το ανακαινισμένο από τους κατοίκους εκκλησάκι του.

Αστρακιανό και Κουναβιανό Φαράγγι



Τέλειος προορισμός για τους λάτρεις της φύσης και της πεζοπορίας. Τα δύο καταπράσινα φαράγγια ενώνονται στο Σκαλάνι, συνεχίζοντας την κοινή τους πορεία μέχρι τον Καρτερό. Εύκολα προσβάσιμα για όλη την οικογένεια, ιδανικά για έναν όμορφο περίπατο μέσα στο καταπράσινο τοπίο. Το Αστρακιανό φαράγγι έχει μήκος 7 χιλιόμετρα μέχρι την Καλή Ράχη και το Κουναβιανό 4 χιλιόμετρα μέχρι το ίδιο σημείο. Από την Καλή Ράχη μέχρι τον Καρτερό η απόσταση είναι 6 χιλιόμετρα.

Το Ανάκτορο της Κνωσού


Ο πλέον επισκέψιμος αρχαιολογικός χώρος της Κρήτης με περισσότερους από 1.000.000 επισκέπτες το χρόνο. Το ανάκτορο βρίσκεται μόλις 5 χιλιόμετρα νότια του Ηρακλείου, στο λόφο Κεφάλα κοντά στις όχθες του Κνωσανού Φαραγγιού. 

Το Ανάκτορο των Μαλίων


Στα ανατολικά των Μαλίων βρίσκεται μινωικό ανάκτορο. Σε ολόκληρη την περιοχή υπήρχε πόλη στην αρχαιότητα, με άγνωστη σήμερα ονομασία. Στα αρχαιολογικά συγγράμματα αναγράφεται ως ανάκτορο Μαλίων. Η περιοχή ονομάζεται σήμερα Τάρμαρος και πιστεύεται ότι η ονομασία αυτή σχετίζεται με το όνομα της αρχαίας πόλης. Επίσης, θεωρείται ότι στην πόλη έζησε ο αρχαίος βασιλιάς Σαρπηδών, γιος του Δία και της Ευρώπης. Το Σαρπηδόνα έδιωξε ο αδερφός του Μίνως και βρήκε καταφύγιο στη Λυκία της Μικράς Ασίας. Το ανάκτορο θεωρείται ότι ανοικοδομήθηκε την περίοδο της οικοδόμησης των ανακτόρων της Κνωσού και Φαιστού και ακολούθησε την τύχη τους. Περί το 1700 π.Χ. καταστράφηκε από άγνωστη αιτία, ανοικοδομήθηκε έπειτα και ξανά καταστράφηκε το 1450 π.Χ. Ο χώρος εξακολούθησε να κατοικείται, αν και το ανάκτορο δεν κτίστηκε ξανά. Στα δυτικά του ανακτόρου στη θέση Μάρμαρα αποκαλύφθηκε παλαιοχριστιανική βασιλική. Εκεί βρέθηκε μαρμάρινη σαρκοφάγος.
Ο αρχαιολογικός χώρος των Μαλίων ήταν αρχικά άγνωστος. Μέχρι τις τελευταίες δεκαετίες ανήκε στο νομό Λασιθίου. Το 1880 ο ιδιοκτήτης της περιοχής Ελληνικό Λιβάδι ανακάλυψε μερικά φύλλα χρυσού, περίπου 500 μέτρα δυτικά από το ανάκτορο. Το γεγονός αυτό στάθηκε αφορμή για να ανασκαφτεί ολόκληρος ο χώρος από χρυσοθήρες. Από τότε η περιοχή ονομάστηκε Χρυσόλακκος. Το 1915 έπειτα από την ανακάλυψη και νέων ευρημάτων διαπιστώθηκε από τον αρχαιολόγο Ιωσήφ Χατζιδάκη η ύπαρξη αρχαιοτήτων στο μέρος εκείνο. Έπειτα από το Χατζιδάκη, οι ανασκαφές συνεχίστηκαν από τη Γαλλική Αρχαιολογική Σχολή. Όπως έδειξαν οι ανασκαφές, οι κάτοικοι των αρχαίων Μαλίων ασχολούνταν με την αλιεία και με τη γεωργία.

Αρχαιολογικό Μουσείο Ηρακλείου


Το μουσείο στο οποίο παρουσιάζεται σχεδόν στο σύνολό του ο Μινωικός πολιτισμός. Είναι από τα μεγαλύτερα και πιο αξιόλογα μουσεία στην Ελλάδα και ένα από τα σημαντικότερα στην Ευρώπη. Τα εκθέματά του περιλαμβάνουν αντιπροσωπευτικά δείγματα από όλες τις περιόδους της κρητικής προϊστορίας και ιστορίας, καλύπτοντας περίπου 5.500 χρόνια, από τη νεολιθική εποχή μέχρι τους ρωμαϊκούς χρόνους.

Ιστορικό Μουσείο Κρήτης


Το ΙΜΚ προσφέρει μια σύνθετη εικόνα της Ιστορίας και της Τέχνης της Κρήτης από τους πρώτους χριστιανικούς χρόνους ως τον 20ο αιώνα. Περιοδικές εκθέσεις, διαρκώς εμπλουτιζόμενα εκπαιδευτικά προγράμματα, διαλέξεις, επιστημονικά συμπόσια, προβολές ταινιών και παρουσιάσεις βιβλίων συμπληρώνουν τη λειτουργία του, καθιστώντας το έναν εξωστρεφή, πολύπλευρο, πολιτιστικό οργανισμό.

Πηγές :