Ο Μάης, μήνας της ανάστασης και της ελπίδας

 

Ο Μάης, μήνας της ανάστασης και της ελπίδας

Ήρθε πάλι ο Μάης, σαν τον παλιό καλό φίλο που πάντα επιστρέφει, κρατώντας στα χέρια του ένα στεφάνι από παπαρούνες, μαργαρίτες και ευχές. Σαν να ξύπνησε η γη από βαθύ χειμωνιάτικο ύπνο, κι άνοιξε διάπλατα τα μάτια της στο φως, στα αρώματα, στις υποσχέσεις.

Ο Μάης δεν μιλάει δυνατά. Δεν φωνάζει. Έρχεται περπατώντας ξυπόλυτος, πατώντας πάνω σε ροδοπέταλα και στάλες δροσιάς. Είναι μήνας ερωτικός, μήνας επαναστατικός, μήνας που δεν υποτάσσεται. Φέρει στις πτυχές του ήλιου του την Ανάσταση και την επανάσταση, το άρωμα της γης και την ανάσα του ανθρώπου.

 

 

Στα χωριά, οι αυλές ανθίζουν. Οι γιαγιάδες ξαναβγαίνουν στα πεζούλια με το πλεχτό, και τα παιδιά μαζεύουν λουλούδια για το πρωτομαγιάτικο στεφάνι. Στις πόλεις, ο κόσμος σηκώνει το βλέμμα απ’ τα τσιμέντα και θυμάται πως υπάρχει ουρανός. Και κάπου εκεί, στη σκιά των λουλουδιών, κρύβεται η μνήμη του αγώνα, η ανάμνηση εκείνων που περπάτησαν για να ανθίσει ο κόσμος λίγο πιο δίκαια.

Ο Μάης δεν είναι μόνο εποχή. Είναι σύμβολο. Είναι η στιγμή που ο άνθρωπος νιώθει πως μπορεί να ξαναρχίσει. Ότι η ζωή, όσο βαριά κι αν έγινε, μπορεί να ελαφρύνει, να γεμίσει με χρώματα. Κάθε άνθος που σκάει, είναι μια νίκη απέναντι στη σιωπή. Κάθε χαμόγελο στη λιακάδα, ένα μικρό θαύμα.

 

 

Στον Μάη χωράει όλος ο κόσμος. Οι ποιητές τον ύμνησαν, οι εργάτες τον τίμησαν, οι ερωτευμένοι τον τραγούδησαν. Είναι η εποχή που ανθίζει και η καρδιά, αν της το επιτρέψουμε.

Και ίσως, σε μια στροφή του δρόμου, να τον δούμε να περπατά: ένας άνθρωπος μ’ ένα στεφάνι στο κεφάλι και χώμα στα χέρια. Να μας χαμογελά και να μας πει:

"Η ζωή συνεχίζεται — όχι γιατί το θέλουμε, αλλά γιατί τολμάμε να τη ζήσουμε."

ΚΑΓ

 

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ – ΦΛΩΡΙΝΑ 1.5.1932

 

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ – ΦΛΩΡΙΝΑ 1.5.1932

Το Πάσχα του 1932 ήταν ένα από τα πιο ιδιαίτερα Πάσχα στη σύγχρονη ιστορία της Ελλάδας. Συνέπεσε με την εργατική Πρωτομαγιά και εορτάστηκε στη “σκιά” της πτώχευσης που κήρυξε ο πρωθυπουργός Ελευθέριος Βενιζέλος

Η Λαμπρή του 1932 έμεινε στην ιστορία ως η Λαμπρή της πείνας, της διαμαρτυρίας και της καταστολής. Σε λιγότερο από ένα μήνα, ο Βενιζέλος είχε υποβάλει την παραίτησή του και η χώρα όδευε προς τις κάλπες της 25ης Σεπτεμβρίου 1932

Την ίδια ημέρα που εορταζόταν το Πάσχα και η Πρωτομαγιά, ετίθετο επίσημα σε ισχύ η στάση πληρωμών. Η επέτειος της Πρωτομαγιάς μεταφέρθηκε για την Κυριακή του Θωμά 8 Μαΐου 1932

Το παρακάτω χρονογράφημα, αφιερωμένο στην Αγίαν Ημέρα από θρησκευτικής απόψεως και γραμμένο από τον πατέρα μου δημοσιεύτηκε την Κυριακή του Πάσχα σε τοπική εφημερίδα της Φλώρινας.

 

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ

Χριστὸς Ἀνέστη. Ἰδοὺ αἱ λέξεις αίτινες κατ’ ἔτος μᾶς ἐνθυμίζουν τὸ μέγα θαῦμα τῆς Ἱερουσαλήμ, λέξεις, τῶν ὁποίων ἡ ἔννοια εἶνε τόσον μεγάλη, ὥστε δὲν δύναται νὰ συλληφθῇ ἀπὸ τὴν ἀνθρωπίνην διάνοιαν.

Χριστὸς Ἀνέστη ἀκούεται μία φωνὴ ἀπὸ τοῦ νηπίου μέχρι τοῦ γέροντος, ἀπὸ τοῦ πτωχοῦ μέχρι τοῦ ζάπλουτου, λέξεις θείαι, λέξεις ἐμφαίνουσαι τὸν λυτρωμὸν τῆς Ἀνθρωπότητος ἀπὸ τὴν ἁμαρτίαν, «θανάτῳ θάνατον πατήσας».

Ὁ Ἰησοῦς κατῆλθεν ἐν ἀνθρωπίνῃ μορφῇ εἰς τὸν κόσμον ἵνα σώσῃ τὸν κόσμον, ἀπέθανεν ὡς θνητὸς χάριν τῆς ἀνθρωπότητος· καὶ ἀνέστη ὡς Θεός, δείξας τῇ οἰκουμένῃ τὴν θείαν του μορφήν. Τὸ θαῦμα συνετελέσθη, οἱ νεκροὶ ἐκ τῶν μνημείων ἀνέστησαν, ἡ ἀνθρωπότης ἐλυτρώθη, ὁ θάνατος κατεπατήθη καὶ ἡμεῖς αἱ επερχόμεναι, γεννεαί θα υμνούμεν καὶ θὰ δοξάζωμεν τὴν δόξαν Κυρίου.

Θάυμα θαυμάτων! ἀπολύτρωσις ἐκ τοῦ προπατορικοῦ ἁμαρτήματος, δημιουργία μιᾶς νέας ζωῆς μελλούσης, οὐχὶ πλέον ἐπιγείου ἀλλὰ ἐπουρανίου. Προετοιμασθῆτε διὰ τὴν μέλλουσαν αὐτὴν ζωὴν ὡς αἱ καλὰι παρθένοι, ἑτοιμάσατε τὰς λαμπάδας σας μὲ ἔλαιον, ἵνα εὑρεθῆτε ἕτοιμοι κατὰ τὴν θείαν μυστηγωγίαν τῆς Δευτέρας Παρουσίας.

Ὁ κόσμος οὗτος εἶναι μάταιος, οὐδὲν εἰς ὑμᾶς θὰ παραμείνῃ παρὰ μόνον τὸ καλὸν ὄνομα καὶ τὰ καλὰ ἔργα. Ἐργασθῆτε, βοηθήσατε τοὺς πτωχούς, ἐπισκεφθῆτε τοὺς ἐν φυλακῇ, συγχωρήσατε τοὺς ἐχθρούς ὑμῶν, σώσατε τοὺς ἐν κινδύνῳ, ἵνα καταλάβητε τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ, ἣν διὰ τῆς Ἀναστάσεως παρεσκεύασεν εἰς ὑμᾶς ὁ Κύριος.

ΑΝΤΩΝΙΟΣ Δ. ΓΡΑΙΚΙΩΤΗΣ

ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ ΦΛΩΡΙΝΗΣ

Φλώρινα 1η Μαΐου 1932