Πέμπτη, 17 Αυγούστου 2017

Γιάννης Λιονάκης : «Συγγνώμη που δεν θα σας αφήσαμε να μεγαλώσετε»





«Συγγνώμη που δεν θα σας αφήσαμε να μεγαλώσετε»

Ασύλληπτη τραγωδία στα Χανιά – Δύο φοιτητές βρήκαν τραγικό θάνατο όταν παρασύρθηκαν από αυτοκίνητο – «Συγγνώμη που δεν θα σας αφήσαμε να μεγαλώσετε».
Συγκλονίζει το κείμενο - «γροθιά» που ανήρτησε σε Μέσο Κοινωνικής Δικτύωσης, ο Πρόεδρος του Εθελοντικού Συλλόγου Πρόληψης Τροχαίων Ατυχημάτων (Ε.ΣΥ.ΠΡΟ.Τ.Α), Γιάννης Λιονάκης για την τραγωδία με τους δύο φοιτητές που εκτυλίχθηκε το πρωί της Πέμπτης (17/08/2017) στα Χανιά.
Ο κ. Λιονάκης ζητά συγγνώμη από τους άτυχους φοιτητές που έμελλε να χάσουν τη ζωή τους σε τροχαίο δυστύχημα στο νησί, αναφέρει η καθημερινή εφημερίδα των Χανίων, «Χανιώτικα Νέα».

Αναλυτικά το κείμενο:

«Συγνώμη που δεν σας αφήσαμε να μεγαλώσετε.
Συγνώμη που δολοφονηθήκατε στο νησί μας.
Συγνώμη που δεν σας αφήσαμε να τελειώσετε το Πολυτεχνείο μας που καμαρώνουμε εμείς οι Κρητικοί γι αυτό.
Συγνώμη που ενώ έχουμε χάσει πολλούς φίλους σας στον ίδιο δρόμο, εμείς το .. συνηθίσαμε!
Συγγνώμη που μανάδες σαν και τις δικές σας έστειλαν επιστολές φόβου γι’ αυτό που σας βρήκε παντού και απάντηση δεν πήραν ποτέ.
Συγνώμη που η Περιφέρεια, ο Δήμος, Αστυνομία,ο Επιμελητήριο, η Πρυτανεία, όλοι εμείς ΔΕΝ κάναμε τίποτα για να σας έχουμε σήμερα κοντά μας ζωντανά, γελαστά.
Συγνώμη που βρεθήκατε στον αγαπημένο μας νόμο, που ενώ έχει το 22% των οχημάτων, έχει το 47% των τροχαίων θανάτων φέτος...
Συγνώμη που δεν αστυνόμευσαμε έτσι που πρέπει αυτό το δρόμο.
Συγνώμη που δεν βάλαμε μειωτήρες ταχύτητας γιατί δεν το επιτρέπει ο... νόμος.
Συγνώμη που δεν βάλαμε ένα σοβαρό κάγκελο ή σιδερένιους κώνους για να περπατάτε με ασφάλεια στη σχολή σας.
Συγνώμη που δεν φτιάξαμε μια υπόγεια ή υπέργεια διάβαση ενώ κάνετε εκεί χιλιάδες μετακινήσεις.
Συγνώμη που γεμίσαμε κάμερες το ΒΟΑΚ, αλλά εκεί αφήσαμε τον κάθε ανεγκέφαλο δολοφόνο να τρέχει του... σκοτωμού.
Συγνώμη που δεν κάναμε εκεί ένα κυκλικό, να ανακόπτεται η ταχύτητα, και πήγαμε και το κάναμε στο ΒΟΑΚ στα.. Μάλλια.
Συγνώμη που δεν βάλαμε κανένα φανάρι, ενώ βάζαμε στη γέφυρα της Παπαναστασιου ας πούμε... και έχουμε διάβαση πεζών στον Άι Γιώργη τον Σεληνάρη!
Δεν λέω κουράγιο στους δικούς σας, δεν φτάνει !
Λέω ΣΥΓΝΩΜΗ που μαράναμε και θάψαμε τα όνειρά σας πριν ανθίσουν». {sic}

Το χρονικό της τραγωδίας



Ήταν λίγο πριν από τις 07:00 το πρωί της Πέμπτης στα Χανιά όταν οι δύο νεαροί φοιτητές έχασαν τη ζωή τους σε τροχαίο.
Οι δύο νέοι, είχαν βγάλει βόλτα τον σκύλο τους, όταν ένα διερχόμενο αυτοκίνητο τους παρέσυρε στα Κουνουπιδιανά, λίγα μέτρα μακριά από την πύλη του Πολυτεχνείου Κρήτης. Στη συνέχεια, όπως αναφέρουν τα τοπικά Μέσα Ενημέρωσης, το όχημα προσέκρουσε και σε σταθμευμένη μηχανή, όποτε και τελικά ακινητοποιήθηκε.
Η νεαρή κοπέλα έχασε ακαριαία τη ζωή της, ενώ το αγόρι διακομίστηκε με ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ στο νοσοκομείο Χανίων, όπου λίγο αργότερα υπέκυψε στα τραύματά του.
Μέχρι στιγμής παραμένουν αδιευκρίνιστες οι συνθήκες κάτω από τις οποίες συνέβη το τραγικό δυστύχημα, ωστόσο αυτόπτες μάρτυρες αναφέρουν ότι το αυτοκίνητο έτρεχε με υπερβολική ταχύτητα.
Τα θύματα του τραγικού δυστυχήματος, που έχει σοκάρει βαθιά την τοπική κοινωνία των Χανίων, είναι από την Αθήνα. Πρόκειται για την 20χρονη Στέλλα από τα Μελίσσια Αττικής και το 19χρονο Γιάννης από τους Αγίους Αναργύρους. H 20χρονη ήταν φοιτήτρια της Αρχιτεκτονικής Σχολής του Πολυτεχνείου Κρήτης ενώ ο 19χρονος βρισκόταν στην πόλη για διακοπές. Ο 20χρονος δράστης είναι Γεωργιανός.
Σύμφωνα με τα τοπικά μέσα, είναι πολλοστή φορά που συμβαίνει θανατηφόρο τροχαίο στη συγκεκριμένη ευθεία, όπου οι οδηγοί αναπτύσσουν μεγάλες ταχύτητες.
Προανάκριση για τα αίτια του θανατηφόρου τροχαίου διενεργείται από την Τροχαία Χανίων.
Πηγή: haniotika-nea.gr, parakritika.gr, Cretalive.gr , zarpanews.gr

Αναζητάμε την Ιθάκη που χάσαμε...





Αναζητάμε την Ιθάκη που χάσαμε...

της ΕΛΕΝΗΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ - ΛΑΜΠΡΑΚΗ

Ήρθε ο καιρός να γυρίσουμε στην Ιθάκη. Σε μια Ιθάκη που εμείς θα φτιάξουμε. Φτωχή ρακένδυτη αλλά πιστή σαν την Πηνελόπη. Το ταξίδι που εκείνη μας χάρισε ήταν μακρινό, επίπονο, άφησε πληγές, πέρασε από συμπληγάδες.
Άλλες φορές κρατηθήκαμε απ’ τα ξάρτια του καραβιού μας απ’ τις κουπαστές και είδαμε τεράστια κύματα να καταπίνουν όνειρα που ήταν όμως απατηλά. Δεν φοβηθήκαμε τους Λαιστρυγόνες, ούτε τους Κύκλωπες, ούτε την Τρίαινα του Ποσειδώνα, γιατί ο φόβος δεν υπήρχε μέσα μας. Εμείς λαός ναυτικός γεννημένος μεσ’ την θάλασσα πως θα μπορούσε να φοβηθεί την αντάρα της φύσης. Το λάθος μας ήταν ό,τι μαγευτήκαμε απ’ τις πολύχρωμες χάντρες από κοράλλια κεχριμπάρια κι έβενους που μας χάρισαν σε κάθε καινούργιο λιμάνι του ταξιδιού μας. Ήταν εκτυφλωτικά τα χρώματά τους, κόκκινα, πράσινα, μπλε και χορέψαμε ένα αχαλίνωτο χορό σαν τους ανθρώπους που ζουν σε μέρη απάτητα βαθειά μέσα στην ζούγκλα μη έχοντας επαφή με τον κόσμο.
Πιστέψαμε στο πολυμήχανο της φυλής μας κι αφήσαμε ξερή κι άγονη την γη μας που χρόνια πριν μας έδινε τους πλούσιους καρπούς της. Στην γη που δεν ακούγονταν πια τα χλιμιντρίσματα των αλόγων, ούτε οι εργάτες να θερίζουν κι οι θημωνιές να στοιβάζονται μικροί πύργοι στο γυμνό απ’ τους θεριστάδες χωράφι. Μόνο πέτρες στην σειρά που φτιάχνουν μαντρότοιχους, ξερολιθιές σε κάμπους ολοκάθαρους, εκεί που κάποτε πρασίνιζαν απ’ τις βραγιές και στ’ αυλάκια ακουγόταν το κελάρισμα του νερού. Εκεί που μαυρίζει το μάτι απ’ τις σταχτομαζόχτρες αυτές που κουβάλαγαν την σοδειά ευτυχισμένες με το ξεροτήγανο και τις ελιές στο δισάκι τους κρεμασμένο στο πουρνάρι της κοντινής ρεματιάς για το μεσημεριανό τους. Στούπαγαν το κρεμμύδι πάνω στην πέτρα -ω πόσο γλυκό ήταν- και ξεκουράζονταν κάτω απ’ τις αγριελιές τραγουδώντας τους καημούς τους με την άσπρη μαντήλα στην πλάτη.
Απολαύσαμε ένα ταξίδι που η Ιθάκη μας έδωσε. Πιστεύοντας σε αυταπάτες. Μεθύσαμε από μυρωδιές κάθε λογής, ηδονικές, ξεμυαλίστρες. Όμως ξαφνικά προσαράξαμε στην ξέρα. Σ’ ένα λιμάνι απάγκιο στην Ιθάκη μας που δεν είχε όμως τίποτα πια να μας δώσει μόνο ελπίδα. Είναι στο χέρι μας να την ζωντανέψουμε γιατί αυτό είναι το τέλος του ταξιδιού μας.
«ΤΟ ΠΑΡΟΝ»

Κωνσταντίνος Τσάκαλος : Ανάγκη αλλαγής πορείας στο Κυπριακό


Ανάγκη αλλαγής πορείας στο Κυπριακό

Απεγκλωβισμός τώρα από τα κακέκτυπα του Σχεδίου Ανάν

Γράφει ο Κωνσταντίνος Τσάκαλος

Την ανάγκη απεγκλωβισμού από την παρούσα φάση της διαδικασίας για το Κυπριακό και την αναζήτηση τολμηρών προτάσεων και ιδεών που θα υπερβούν το καταδικασμένο σε αποτυχία πλαίσιο λύσης, που πλέον δεν μπορεί να κινηθεί εκτός των προβλέψεων του Σχεδίου Ανάν, αναδεικνύει το αδιέξοδο στο Κραν Μοντανά και η πολιτική των ίσων αποστάσεων που ακολουθούν οι ξένοι μεσολαβητές.
Ακόμη και αυτός ο Νίκος Αναστασιάδης, έστω κι αν πολλές από τις κινήσεις του πλέον κατευθύνονται από τις ανάγκες της προεκλογικής περιόδου, έφθασε να αντιδρά οργισμένα στις μεθοδεύσεις του Έσπεν Μπαρθ Άιντα, ο οποίος με συνέντευξή του στο ΚΥΠΕ όχι μόνο αθωώνει την Τουρκία από τις ευθύνες της στο αδιέξοδο, αλλά θεώρει ότι Λευκωσία και Αθήνα έχουν ίδιες ευθύνες με την Τουρκία. Συγχρόνως, ο ειδικός βοηθός του ΓΓ του ΟΗΕ για το Κυπριακό, για να δικαιολογήσει τη στάση του αυτή, δηλώνει ότι είχε υπάρξει πρόοδος στο θέμα των εγγυήσεων και το μόνο πρόβλημα ήταν η συμφωνία για το πότε θα αποχωρούσε ο στρατός.
Με έντεχνο τρόπο μάλιστα, και ενώ ήταν γνωστό από τον Δεκέμβριο -όταν ο Νίκος Αναστασιάδης αποδέχθηκε την πενταμερή- ότι η ελληνοκυπριακή πλευρά έθετε ως όρο να υπάρξει συζήτηση και πρόοδος στο κεφάλαιο της ασφάλειας και των εγγυήσεων προκειμένου να συζητηθούν άλλα κεφάλαια, ο όρος αυτός ουδέποτε τηρήθηκε.
Και μάλιστα έφθασε στο σημείο στο Κραν Μοντανά ο Νίκος Αναστασιάδης να υποβάλει πρόταση για τα υπόλοιπα κεφάλαια, με σημαντικές μονομερείς παραχωρήσεις προς την τουρκοκυπριακή πλευρά.
Αυτές τις παραχωρήσεις ο κ. Άιντα επιχειρεί τώρα να κεφαλαιοποιήσει για λογαριασμό της Άγκυρας και δεν είναι τυχαίο ότι στη συγκεκριμένη συνέντευξή του αναφέρει ότι η τελική… δέσμευση της Τουρκίας για αποδοχή της κατάργησης των εγγυήσεων θα δινόταν μόνο εφόσον ήταν μέρος ενός πακέτου που ο ίδιος ο κ. Άιντα περιέγραψε στη συνέντευξή του στο ΚΥΠΕ ως εξής:
«- Πώς θα αντικαταστήσουμε τη Συνθήκη Εγγυήσεων με έναν μηχανισμό εφαρμογής;
- Τι θα κάνουμε με τα στρατεύματα;
- Αν θα υπάρξει εκ περιτροπής προεδρία και εάν θα είναι με διασταυρούμενη ψήφο κ.ο.κ.
- Τι θα συμβεί σε ‘‘ένα συγκεκριμένο μέρος’’ στην εδαφική ρύθμιση; (σ.σ.: Η Τουρκία δεν συμφωνεί με την επιστροφή όλης της Μόρφου.)
- Τι συμβαίνει με το καθεστώς ιδιοκτησίας; Θα μπορούσαν να υπάρχουν δύο καθεστώτα; Ένα για τις περιοχές που υπάγονται στην εδαφική αναπροσαρμογή και ένα για εκείνες που δεν υπόκεινται σε εδαφική προσαρμογή;
- Πώς αντιμετωπίζουμε το ζήτημα της ισοδύναμης ή ειδικής μεταχείρισης των τούρκων υπηκόων;».
Πολύ απλά, δηλαδή, ο κ. Άιντα υποστηρίζει ότι για την υπό όρους αποχώρηση του κατοχικού στρατού, μια κίνηση δηλαδή που αποκαθιστά τη διεθνή νομιμότητα και αποτελεί βήμα συμμόρφωσης με αποφάσεις του ΣΑ του ΟΗΕ, καθώς και για την αντικατάσταση -αντί της αυτονόητης κατάργησης- του καθεστώτος των εγγυήσεων και του μονομερούς δικαιώματος παρέμβασης η Λευκωσία θα κληθεί να καταβάλει δυσβάστακτα ανταλλάγματα, τα οποία θα αποτελούν διαρκή ενεργοποιημένη βόμβα στα θεμέλια του νέου «ομόσπονδου» κράτους.
Δημιουργείται διχοτομικό υπόστρωμα στη διαμόρφωση του νέου κράτους, με έντονο το στοιχείο της διζωνικότητας, προσφέρεται στους Τουρκοκυπρίους το δικαίωμα βέτο σε κάθε βαθμίδα λήψης αποφάσεων, ενώ η εκ περιτροπής Προεδρία αποτελεί έναν απολύτως προβληματικό μηχανισμό. Τίθεται επίσης υπό αμφισβήτηση η επιστροφή της Μόρφου, που αποτελεί εκ των ων ουκ άνευ για το Εδαφικό, ενώ, επίσης, στο Περιουσιακό αναγνωρίζεται ο πρώτος λόγος στον καταπατητή ελληνοκυπριακών περιουσιών, εφόσον αυτές θα μείνουν υπό τουρκοκυπριακή διοίκηση.
Και για όσους επαναλαμβάνουν το επιχείρημα ότι η εκ περιτροπής Προεδρία και η υποχρέωση για μια θετική τουρκοκυπριακή ψήφο στη λήψη αποφάσεων υπήρχαν και στο Σύνταγμα του 1960, υπενθυμίζεται ότι αυτό αφορούσε ενιαίο κράτος και όχι ομοσπονδία, η οποία, δεδομένου ότι οι Τουρκοκύπριοι αποτελούν μειοψηφία (18%), μετατρέπεται με την επανάληψη τέτοιων προβλέψεων σε χαλαρή συνομοσπονδία.
Ήδη αυτήν τη διαπραγματευτική μάζα ο κ. Άιντα επιχειρεί να τη μετατρέψει σε διαπραγματευτικό κεκτημένο και αυτό θα επισημοποιηθεί πιθανότατα με την έκθεση του ΓΓ προς το ΣΑ του ΟΗΕ, διαμορφώνοντας ένα εξαιρετικά δυσμενές πακέτο διαπραγμάτευσης και πάρε-δώσε. Συγχρόνως επιχειρεί, και αυτό με τη σύμφωνη γνώμη του κ. Γκουτιέρες, να επαναφέρει από το παράθυρο τη διαμεσολάβηση του ΟΗΕ, καθώς ανεπίσημα μεν αλλά με τη δύναμη που του δίνει ο ρόλος και η θέση του ο ΓΓ του ΟΗΕ θα έχει τη δυνατότητα να παρουσιάζει ιδέες που θα στηρίζονται στο πώς ο ίδιος εκλαμβάνει τις θέσεις που διατυπώνουν οι πλευρές. Και συγχρόνως θα έχει τη δυνατότητα να προτείνει ο ίδιος την ομαδοποίηση θεμάτων προς συζήτηση, ώστε να επιτυγχάνεται κάθε φορά ο αναγκαίος συμβιβασμός και το παζάρι.
Ουσιαστικά, ο κ. Άιντα, που κανείς δεν γνωρίζει εάν θα συνεχίσει και μετά τις νορβηγικές εκλογές, όπου θέλει να είναι υποψήφιος, αν με κάποιον τρόπο θα συνεχίσει και μέχρι πότε να έχει ρόλο στο Κυπριακό, θέλει να αφήσει στρωμένο το χαλί και σε ενδεχόμενο διάδοχό του, ώστε να μη χαθεί και πάλι ένα διάστημα ενός ή δύο χρόνων προκειμένου να μπει στο αυλάκι μια νέα διαδικασία.
Ο ξένος παράγοντας εκτιμά επίσης ότι ο Νίκος Αναστασιάδης, παρά τις τωρινές αντιδράσεις του, είναι ευάλωτος στην πίεση που ασκείται από τους μεσολαβητές και εφόσον κερδίσει στις προεδρικές εκλογές του Φεβρουαρίου θα είναι έτοιμος, απαλλαγμένος και από το άγχος του πολιτικού κόστους, να προχωρήσει στη μεγάλη απόφαση και στον συμβιβασμό.
Κινήσεις όπως αυτές που αναγγέλλει η Τουρκία για επιστροφή των Μαρωνιτών στα χωριά τους ή για παράνομο άνοιγμα της περίκλειστης πόλης της Αμμοχώστου, όσον αφορά την επιστροφή -υπό τουρκοκυπριακή διοίκηση- των νόμιμων κατοίκων της, δεν συμβάλλουν σε τίποτε περισσότερο από τη δημιουργία τετελεσμένων για επέκταση της κατοχής και παραβίαση σειράς ψηφισμάτων του ΣΑ του ΟΗΕ για την Αμμόχωστο. Κάτι που δεν μπορεί να καλύψει η επιχείρηση δημοσίων σχέσεων του ψευδοκράτους, που με μεγάλη ευκολία αναπαράγουν και ορισμένοι ελληνοκυπριακοί και ελληνικοί κύκλοι, που παγίως εξωραΐζουν την πολιτική της Τουρκίας.
Το επόμενο εξάμηνο θα είναι καθοριστικό για το Κυπριακό, καθώς θα φέρει πιο κοντά τη στιγμή που θα πρέπει οι Ελληνοκύπριοι να λάβουν σημαντικές αποφάσεις. Πλέον τα συνθήματα δεν αρκούν... Είτε θα πάρουν την ευθύνη για να συμφωνήσουν σε μια λύση η οποία πλέον δύσκολα μπορεί να ξεφύγει από το πλαίσιο της διζωνικής - δικοινοτικής ομοσπονδίας -όπως το έχουν όμως διαμορφώσει οι ξένοι μεσολαβητές, ώστε να εξυπηρετεί τα συμφέροντα της Τουρκίας, μέσω των Τουρκοκυπρίων- είτε θα πρέπει να αναζητήσουν άλλες επιλογές…
«ΤΟ ΠΑΡΟΝ»

Marilou's Book: Ναρκωτικά-Θύμα και θύτης


Marilou's Book: Ναρκωτικά-Θύμα και θύτης

Γράφει η Μαριέττα Λάμπρου

Ανοίγει η βαριά σιδερένια πόρτα της φυλακής και μαζί της βαραίνει και η ψυχή μου. Εισερχόμενη στο χώρο των φυλακών που μου έδωσε επαγγελματικές επιτυχίες αλλά και αφόρητο πόνο μαζί (τον οποίο άντεξα για δεκαπέντε συναπτά χρόνια άσκησης δικηγορίας και ευτυχώς μια ευλογημένη ημέρα πήρα την απόφαση να δω αλλιώς τη ζωή μου και να ακολουθώ άλλες επαγγελματικές ατράπους) περνάω τον έλεγχο της εισόδου με τα καλημερίσματα των υπαλλήλων και ακολουθώ με βηματισμό βαρύ όπως και η ψυχολογία μου τον διάδρομο για τα επισκεπτήρια των συνηγόρων.
Κρύα αίθουσα για κρύες καρδιές και εξίσου κρύες ανθρώπινες επαφές, γιατί έτσι επιβάλλει το επαγγελματικό σύστημα διότι δεν πρέπει να αφήσει στην κρίση του και στη διεκπεραίωση της υπόθεσης.
Όσες υποθέσεις ποινικού χαρακτήρα είχα αναλάβει ήταν έπειτα από δική μου επιλογή και ανάθεση από τον ίδιο αυτεπαγγέλτως διοριζόμενη…… διότι ήθελα να επιλέγω τις υποθέσεις που θα διεκπεραίωνα καθώς μπορεί να μην άφηνα το συναισθηματισμό μου να φανεί, αλλά έκανα κατάθεση ψυχής για τη σωστότερη διεκπεραίωση….
Κι ερχόμαστε στα ναρκωτικά!!!!!..... Πολυσυζητημένο αλλά και ευαίσθητο θέμα όπου πολλές φορές η διάκριση μεταξύ θύτη και θύματος δυσκολοθεωρητή.
Στεγνά σώματα και στόματα οι χρήστες που οι ουσίες τους έχουν κατατροπώσει μυαλό και ψυχή και χωρίς να το καταλάβουν πολύ από αυτούς έγιναν στο πέρασμα του χρόνου πέρα από απλοί χρήστες- θύματα και διακινητές- θύτες για την εξασφάλιση της δικής τους δόσης αλλά και την αποφυγή των εκβιασμών και απειλών εις βάρος της σωματικής ακεραιότητας και ζωής τόσο των ίδιων όσο και των δικών τους ανθρώπων.
Πολλές φορές στο χειρισμό τέτοιων υποθέσεων έφτανα στο δίλημμα του ποιος είναι το θύμα αλλά και του ποιος είναι ο θύτης…. Δύσκολος διαχωρισμός όταν εμπλέκονται εκβιασμοί, απειλές, ανάγκη για χρήση των ναρκωτικών ουσιών.
Προσωπικότητες μπερδεμένες που η χρήση ναρκωτικών ουσιών έχει αλλοιώσει.
Ψυχές ξεγυμνωμένες που έχασαν την πίστη στον εαυτό τους και σε ανώτερες αξίες και περιμένουν ένα χέρι βοηθείας ούτε και σε ανώτερες αξίες και περιμένουν ένα χέρι βοηθείας ούτε και αυτοί ξέρουν να διευκρινίσουν από πού ακριβώς.
Άπειρες ώρες σε άκαρπα προγράμματα παρακολούθησης απεξάρτησης και το μυαλό τους κολλημένο στις ουσίες αυτές που θα τους περάσουν σε έναν “άλλο” κόσμο, τον δικό τους κόσμο.
Δεν μπορούν να σου δώσουν ξεκάθαρη απάντηση γιατί έμπλεξαν και στην πραγματικότητα δεν μπορούν να υποσχεθούν ούτε στον ίδιο τον εαυτό τους ότι δεν θα ξαναμπλέξουν. Το μυαλό τους και η ψυχή τους ένα μπλεγμένο κουβάρι…. σωματικός και ψυχικός πόνος για τους ίδιους, πόνος και για τους δικούς τους ανθρώπους που αγωνιούν έξω από τα κιγκλιδώματα μη ξέροντας πότε θα δουν ελεύθερα και αν ίσως “υγιή” και πάλι τα άτομα που νοιάζονται και αγαπούν.
Σημασία στο τέλος κατάλαβα δεν έχει ποιος είναι το θύμα και ποιος ο θύτης αλλά όλοι  είναι δεμένοι σε μια αλυσίδα χορού που οδηγεί στο γκρεμό και οι πιθανότητες να γλιτώσεις δυστυχώς ελάχιστες…..
Για αυτό ας κρίνουμε τουλάχιστον επιεικότερα τους χαρακτηρισμούς αυτών που εμπλέκονται με τη χρήση ναρκωτικών ουσιών εφόσον έμπρακτα και ουσιαστικά δεν προσπαθούμε να τους βοηθήσουμε να ξεφύγουν από αυτόν τον δύσκολο αγώνα.
Μαριέττα Λάμπρου  (Μαριλού), Νομικός Διευθύντρια των περιοδικών Femalevoice. gr, Statusvoice.gr