Translate -TRANSLATE -

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΕΝΤΟΜΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΕΝΤΟΜΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 9 Ιουλίου 2018

Περί τζιτζικιών και όχι μόνο..




Περί τζιτζικιών

Αιώνια συντροφιά των καλοκαιρινών μας στιγμών το τζιτζίκι. Εάν κάποιος περιέγραφε το καλοκαίρι στην Ελλάδα, μία από τις πέντε-έξι λέξεις που θα έβαζε στην περιγραφή του θα ήταν και αυτός ο ήχος, ο ακατάπαυστος ήχος από το συμπαθές έντομο. Τι γνωρίζουμε όμως γύρω από το τζιτζίκι;
Τζιτζίκι είναι το λαϊκό όνομα διάφορων ειδών εντόμων από την οικογένεια Κικαδίδες (Cicadidae). Στην Ευρώπη η οικογένεια αποτελείται από δυο υποοικογένειες με μόνο τρία γένη. Στην Ελλάδα συναντούμε τα είδη Cicada orni, Cicadatra alhageos, Cicadatra atra, Cicadatra hyalina, Cicadatra hyalinata και Lyristes plebeius.
Το τζιτζίκι ή τζίτζικας ή τέττιξ στα αρχαία ελληνικά είναι ένα έντομο που ζει συνήθως στα δένδρα και παράγει ένα χαρακτηριστικό ήχο που προδίδει την παρουσία του. Ο τζίτζικας είναι έντομο της οικογένειας των τετιγιδών και υπάρχουν πολλά είδη του. Στην Ελλάδα είναι ιδιαίτερα γνωστό από την ιστορία του Αισώπου, «Ο τζίτζικας και ο μέρμηγκας»
Αν και έχουν αρκετά μεγάλο μέγεθος για έντομα (2-5 εκατοστά) είναι δύσκολο να τα εντοπίσει κανείς, γιατί το χρώμα τους είναι παρόμοιο με το χρώμα των κορμών των δένδρων. Το σώμα του είναι πεπλατυσμένο, το κεφάλι του κοντό και πλατύ, έχει πέντε μάτια, δύο μεγάλα, κανονικά και τρία μικρότερα, βοηθητικά. Τα φτερά του είναι φτιαγμένα από λεπτή διαφανή μεμβράνη και τα πόδια του λεπτά και μακριά. Το χρώμα του σε γενικές γραμμές είναι μαύρο. Όμως διακρίνουμε σ' αυτόν και διάφορες αποχρώσεις κίτρινου και καφέ.
Τρέφεται με τη λύμφη των βλαστών, τους οποίους τρυπά με μια ειδική προβοσκίδα, που μοιάζει με έμβολο. Η θηλυκή γεννά τα αυγά της μέσα σε τρύπες που κάνει πάνω στους μαλακούς βλαστούς. Αυτό γίνεται κατά τον Ιούλιο ή τον Αύγουστο. Από τα αυγά βγαίνουν οι προνύμφες, περίπου κατά το τέλος του καλοκαιριού, οι οποίες κατεβαίνουν από τα δέντρα, κάνουν τρύπες μέσα στη γη, κοντά στις ρίζες κι εκεί μπορούν να ζήσουν και τέσσερα χρόνια (αλλού 17 ή 13 χρόνια) μέχρι που να μετατραπούν σε κανονικές νύμφες.
Ενδιαφέρον παρουσιάζει το τζιτζίκι, για την ειδική ηχητική συσκευή που υπάρχει ανάμεσα στο θώρακα και την κοιλιά του τζιτζικιού μέσω της οποίας δημιουργείται αυτό το ιδιόμορφο τερέτισμα, που ακούγεται τις ζεστές καλοκαιρινές μέρες. Η συσκευή αποτελείται από δύο κοιλότητες που χωρίζονται από μια λεπτή μεμβράνη τεντωμένη. Κάθε φορά που δονείται η μεμβράνη αυτή, παράγεται ο ήχος.

Η ΗΩ ΚΑΙ Ο ΤΥΘΩΝΟΣ


Με το τζιτζίκι είναι συνδεδεμένος και ο μύθος του Τιθωνού.  
Λέγεται λοιπόν πως το τζιτζίκι ήτανε κάποτε άνθρωπος, ο Τιθωνός. Ο Τιθωνός κατά την ελληνική μυθολογία ήταν αδελφός του Πριάμου, γιος του βασιλιά της Τροίας Λαομέδοντα και της Στρυμούς. Λέγεται πως ήταν άνδρας έξοχης ομορφιάς, τον οποίο απήγαγε η Ηώ λόγω τού σφοδρού έρωτα που ένιωθε γι' αυτόν και ότι απέκτησε μαζί του δύο γιους, τον Ημαθίωνα και τον Μέμνονα.
Η Ηώ απήγαγε λοιπόν τον Τιθωνό μαζί με τον Γανυμήδη, κατά μία εκδοχή, για να τους κάνει εραστές της. Ωστόσο, όταν ο Δίας κράτησε τον Γανυμήδη για τον εαυτό του, η Ηώ τον παρεκάλεσε τότε να κάνει τον Τιθωνό αθάνατο, αλλά ξέχασε να του ζητήσει να τον διατηρήσει και νέο. Ο Τιθωνός λοιπόν έφθασε σε έσχατο γήρας, κι έτσι η Ηώ, που σαν θεά ήταν και αθάνατη και αιώνια στην ίδια ηλικία, δεν μπορούσε πια να τον βλέπει. Τότε οι θεοί τον λυπήθηκαν και τον μεταμόρφωσαν σε ένα ζαρωμένο έντομο που απλώς μιλά ακατάπαυστα, ανίκανο για νεανική δράση: το έντομο αυτό είναι ο τζίτζικας.
Ωστόσο, άλλοι υποστηρίζουν ότι η Ηώ διατήρησε την αγάπη της και ότι ουδέποτε ντράπηκε που κοιμόταν μαζί του, ζητώντας μάλιστα από τον Δία να τον μεταμορφώσει σε τέττιγα (τζιτζίκι).
Έτσι έμεινε και ως τις μέρες μας η έκφραση «πρ τν Τιθωνν ζν» που λεγόταν για άνθρωπο που είχε φθάσει σε πολύ βαθιά γεράματα.
Ορισμένοι μυθογράφοι υποστηρίζουν ότι ο Τιθωνός είχε στη γη και μία θνητή σύζυγο, την Κισσία.

Ο ΜΥΘΟΣ ΤΟΥ ΑΙΣΩΠΟΥ
Από το βιβλίο του Λέοντος Μελά «Ο Γεροστάθης»



Ο ΜΥΡΜΗΞ ΚΑΙ Ο ΤΕΤΤΙΞ.

Ο Γεροστάθης μάς έδιηγήθη τότε τον ακόλουθον μύθον του Αισώπου.                                  
«Ψύχος  καί χειμών  δριμύς επέπεσαν  ποτέ εις τον  Όλυμπον ο δέ Μύρμηξ ησύχαζεν εντός της φωλεάς του, προμηθευθείς εν καίρω θέρους τας αναγκαίας διά τον χειμώνα τροφάς του. Αλλ' ο Τέττιξ, τρέμων από το ψύχος και την πείναν, παρεκάλει τον Μύρμηκα να δώση και εις αυτόν μέρος εκ των τροφών του διά να μη άποθάνη της πείνης. Ο Μύρμηξ ηρώτησε τότε τον Τέττιγα, πού ήτο το καλοκαίριον, και δεν εσύναξε τότε τροφάς δια τον χειμώνα;
— Εψαλλα, άπεκρίθη ο Τέττιξ, και παίζων τον αυλόν μου διεσκέδαζα και εμαυτόν και τους οδοιπόρους.
Ο δε Μύρμηξ γελών δια την απρονοησίαν του Τέττιγος είπε προς αυτόν
—Λοιπόν χόρευε τον χειμώνα, άφου σε αρέσκη να τραγουδης το καλοκαίριον.»
Ας ωφεληθώμεν λοιπόν και από τον σοφώτατον αυτόν μύθον του Αισώπου  ας μάθωμεν να μη χάνωμεν τους πολυτίμους χρόνους της νεότητας μας εις τους κόλπους της αργίας και των διασκεδάσεων, διά να μη καταντησωμεν να τρέμωμεν, ως ο τέττιξ, γυμνοί και πεινώντες, εξευτελιζόμενοι, ως εκείνος, διά της ζητείας, και ακούοντες παρά των πλουσίων την πικροτάτην αρνητικήν απάντησιν, την οποίαν ο τέττιξ από τον μύρμηκα ήκουσεν.


Ο Μιχάλης Χουρδάκης Νίσπιτας γράφει για τον τζίτζικα

Ο ατζίτζικας

Στην κάψα του καλοκαιριού στο σταύρωμα τση μέρας
ώρα που η πλάση καίγεται απ’ την πυρά του ήλιου
ώρα που γύρευα σκιανό την κεφαλή να βάλω
γροικώ έναν ατζίτζικα πασίχαρο να λέει
πως με μεράκι τραγουδεί και στένει πανηγύρι
κι ερώτηξα πως γίνεται σ’ αφτούμμενο καμίνι
να τραγουδεί και να γλεντά απού ‘ναι χάση κόσμου
κι απηλογάτ’ ο ατζίτζικας με δίχως χασομέρι:
- Εμένα με ‘πλασεν ο Θιος και μου ‘δωσε μια χάρη
να τραγουδώ να χαίρομαι την ψεύτρα τη ζωή μου
σαν όλα ντου τα πλάσματα πάνε να διαφαλλάξου
στον ασκιανό ενούς δεντρού να μην τα πιάνει η κάψα.
Εγώ ‘μαι που διαλαλώ την ομορφιά του κόσμου
που άλλοι αφήνουνε αργά περίσσα μεστωμένοι
μα ‘γω αφήνω το ντουνιά εις τον αθό τση νιότης
ετσά που με ‘ταξεν ο Θιος.

ΝΙΣΠΙΤΑΣ (Δευτερόλης του 2018)

Ο μελίτακας *



Εσκάλιζα τσι ντομαθιές στου περβολιού τ’ αυλάκι
κι ως ήμουνε γονατιστός θωρώ τσοι μελιτάκους
να σύρνουνται στα χώματα παρέλαση να κάνουν.
Βάνω ένα μελίτακα στην άκρα τω δαχτύλω
κι ερώτηξα για να μου πει ίντά ‘ναι ο συρμός τως
ίντά ‘ναι απού κουβαλού να μάθω το φορτίο
που ‘χουνε στσι χαχάλες τως κι αυτός απηλογάται:
- Στην άκρα του περιβολιού εβρήκαμε κριθάρι
απού ‘ναι Θεοφύτρωτο και του ‘πεσεν ο σπόρος.
Κειονά το σπόρο θέλομε να ‘χωμε στο κελάρι
άμα δα ζέψουν οι βροχές ζέψουν οι καταιγίδες
κι εμείς χλουμένοι θα ‘μαστε μέσα στση γης τα βάθια
να τρώμε για να ζήσουμε ολόκληρο χειμώνα.
Του ατζιτζίκου μη γροικάς π΄ ανέγνοιος τέθοιες μέρες
πίνει γλεντά και τραγουδεί χωρίς να λογαριάζει
βροχές βροντές και κεραυνούς απού κλουθού ‘ξοπίσω.
Ήφησα το μελίτακα από το δάχτυλά μου
κι εμπήκε πάλι στο συρμό με τ’ αδερφοξαδέρφια

ΝΙΣΠΙΤΑΣ (Δευτερόλης 2018)

  *  (ιδιωματικό) μερμήγκι
facebook/ Μιχάλης Χουρδάκης Νίσπιτας


Σάββατο 2 Αυγούστου 2014

Σιτρονέλες και φιδάκια!

Σιτρονέλες και φιδάκια!

της Όλγας Σελλα

Κ​​αι φέτος το καλοκαίρι «μοσχοβολούν οι γειτονιές...» φιδάκια και σιτρονέλα! Συχνότερα μπορεί να μυρίσει κανείς και βασιλικό - όλο και κάποια γλάστρα θα υπάρχει. Ασβέστη, σπανίως. Τι ακριβώς συμβαίνει; Για μία ακόμη χρονιά δεν υπήρξαν οι απαραίτητοι προληπτικοί ψεκασμοί που ανακουφίζουν τους πολίτες από τις σκνίπες, τα κουνούπια και τις... Τερέζες! Κάποιοι, όσοι μπορούσαν, έκαναν ιδιωτικές απεντομώσεις στους κήπους τους. Είναι κάπως πιο προστατευμένοι, αλλά τα ενοχλητικά καλοκαιρινά έντομα δεν γνωρίζουν σύνορα. Πετούν ανενόχλητα από τον έναν κήπο (τον αψέκαστο) στον άλλον (τον ψεκασμένο). Οσοι κάθονται στα μπαλκόνια χρειάζεται να κάνουν μια μεγάλη επιχείρηση: ανάβουν φιδάκια (καπνίζονται και οι ένοικοι και γίνονται κάτι σαν την Πυθία...). Στολίζουν το μπαλκόνι με διάφορα κεράκια σιτρονέλας ή με αντίστοιχα έλαια, και κάποιοι πιο συστηματικοί έχουν προμηθευτεί μ’ εκείνες τις λάμπες που εγκλωβίζουν τα πετούμενα ζωύφια. Οι περισσότεροι έχουν ήδη πασαλειφτεί με διάφορα εντομοαπωθητικά. Αφού γίνουν όλα αυτά, υπάρχει περίπτωση να απολαύσουν και καμιά μπίρα στο μπαλκόνι.

Τα χρόνια της ευμάρειας, στις δουλειές της Τοπικής Αυτοδιοίκησης ήταν και οι ψεκασμοί. Φαίνεται ότι είναι τα πρώτα κονδύλια που κόπηκαν προς μεγάλη ικανοποίηση της πανίδας των καλοκαιρινών εντόμων και φυσικά των επιχειρήσεων που καταπιάνονται με οτιδήποτε εντομοαπωθητικό ή ακόμη πιο δραστικό μέσον.

Υπάρχει, και σ’ αυτή την περίπτωση, το εξής αντιφατικό: πείθονται οι πολίτες να βάλουν φυτά στους κήπους και τα μπαλκόνια τους (ορθώς, γιατί το όφελος είναι και αισθητικό και ψυχολογικό και περιβαλλοντικό), έχει απλωθεί η πόλη σε όλη την Αττική και η αλλαγή των συντελεστών δόμησης έχει αυξήσει (ευτυχώς) τους κήπους των σπιτιών, αλλά φροντίδα και για τα φυτά και για τους ανθρώπους που τελικά έμαθαν να τα ξαναγαπούν δεν υπάρχει. Εντάξει, έπρεπε να μπουν προτεραιότητες για το τι θα κοπεί και τι θα διατηρηθεί μετά κόπων και βασάνων. Αλλά μήπως οι Περιφέρειες -πλέον- έχουν λυμένα τα χέρια προκειμένου να αξιοποιήσουν τα προγράμματα ΕΣΠΑ και να καλύψουν βασικές ανάγκες τους; Και μήπως μέχρι πρότινος υπήρχε χαμηλότατο ποσοστό απορρόφησης των κονδυλίων ΕΣΠΑ; Λεπτομέρειες, θα πει κάποιος, υπάρχουν τόσα άλυτα προβλήματα. Είναι κι αυτό, πιστέψτε με, ένα σοβαρό καθημερινό πρόβλημα της πόλης.

"Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ"

Σημείωση kgrek.
Αυτό που συμβαίνει στην περιοχή Αττικής είναι τίποτα μπροστά στην επιδρομή κουνουπιών που υφιστάμεθα στην παραλία των Μαλίων.
Το πρωϊ η κατάσταση είναι ανεκτή όμως από τις 7 το απόγευμα, αν τυχόν δεν έχεις πασαλειφτεί με διάφορα εντομοαπωθητικά, υφίστασαι ένα τρομερό μαρτύριο από τα τσιμπήματα κουνουπιών και σκνυπών. Φαίνεται ότι εφέτος οι δημοτικοί μας άρχοντες με τις ευλογίες της μνημονιακής συγκυβέρνησης έκαναν το θαύμα τους αποφεύγοντας τους έγκαιρους ψεκασμούς -αν και αμφιβάλλω, από το αποτέλεσμα που παρατηρώ, ότι ακόμη και αυτό συνέβηκε στην πραγματικότητα - και συμμάχησαν με τα παντώς είδους έντομα.Ευτυχώς όμως που έχουμε τα σαμιαμιδάκια μας που κάνουν ότι μπορούν...να μας απαλλάξουν από τα κουνούπια και τις σκνύπες...

Πέμπτη 12 Ιουνίου 2014

Κουνούπια : Καταρρίπτεται η θεωρία του «γλυκοαίματου»


Γιατί μας τσιμπάνε τα κουνούπια: Καταρρίπτοντας τη θεωρία του «γλυκοαίματου»

Γιατί μας τσιμπάνε τα κουνούπια: Καταρρίπτοντας τη θεωρία του «γλυκοαίματου»


Κάθε καλοκαίρι, δεχόμαστε «επίθεση» από τα ενοχλητικά κουνούπια και επιστρατεύουμε διάφορους τρόπους για να προστατευθούμε. Ωστόσο συχνά παρατηρούμε ότι εμφανίζουν και... προτιμήσεις στα άτομα που επιλέγουν να τσιμπήσουν. Με ποιο κριτήριο όμως επιλέγουν το επόμενο «θύμα» τους;

Σε σχετικό άρθρο το Reader's Digest, καταρρίπτει τη θεωρία του «γλυκοαίματου», επισημαίνοντας ότι το διοξείδιο του άνθρακα που εκπνέουμε και όχι το άρωμα του σώματος είναι αυτό που προσελκύει τα κουνούπια. Οσο πιο «βαριά» δηλαδή αναπνέουμε, τόσο περισσότερο διοξείδιο του άνθρακα εκπέμπουμε και τόσο πιο πιθανό θύμα τους γινόμαστε.

Ωστόσο πέρα από το διοξείδιο του άνθρακα, υπάρχουν ακόμη 6 λόγοι που έλκουν τα ενοχλητικά έντομα.

Αγαπούν τη μπίρα
Μπορεί να ακούγεται περίεργο αλλά τα κουνούπια μπορούν να καταλάβουν ότι έχετε καταναλώσει μπίρα, αφού αλλάζει η χημεία του δέρματος, αποτελώντας πόλο έλξης για αυτά.

Προτιμούν τα πόδια και τα χέρια
Έρευνες έχουν αποδείξει, ότι τα κουνούπια τσιμπάνε κυρίως στα πόδια και τα χέρια και μάλιστα, 10 φορές περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο μέρος του σώματος.

Είναι... φυσιολάτρεις
Αν ζείτε σε σπίτι με κήπο ή μπαλκόνι με πολλές γλάστρες έχετε το ιδανικό σκηνικό για να εγκατασταθούν τα κουνούπια. Μάλιστα, όσο πιο σκοτεινό και υγρό είναι το μέρος, τόσο το καλύτερο για εκείνα.

Προτιμούν τις εγκύους
Οταν μία γυναίκα εγκυμονεί, εκπέμπει περισσότερο διοξείδιο του άνθρακα, ενώ το γεγονός ότι η κοιλιά της έχει υψηλότερη θερμοκρασία, αποτελούν βασικούς λόγους, που προσελκύουν τα κουνούπια.

Αγαπούν τα πάρτι
Οταν τα κουνούπια μυρίζουν μια τεράστια μάζα διοξειδίου του άνθρακα, δηλαδή πολύ κόσμο σε ένα πάρτι θα έρθουν οπωσδήποτε και μάλιστα θα προτιμήσουν όσους στέκονται στην περίμετρο της ομάδας, παρά εκείνους που βρίσκονται στο κέντρο.

Δευτέρα 10 Ιουνίου 2013

20 προληπτικά μέτρα για να αποφύγετε τα κουνούπια




20 προληπτικά μέτρα για να αποφύγετε τα κουνούπια
Κάθε καλοκαίρι όλοι μας αντιμετωπίζουμε σοβαρά προβλήματα από τα  κουνούπια, τα οποία είναι υπεύθυνα για τη μετάδοση του ιού του Δυτικού Νείλου, αλλά και άλλων μολυσματικών ασθενειών, πολλές από τις οποίες είναι θανατηφόρες. Η υγιεινολόγος  Ανθή Μακρή μας προτείνει τα παρακάτω 20 προληπτικά μέτρα για να τα αποφύγουμε:
1. Απομάκρυνση ή καταστροφή όλων των δοχείων (κουβάδες γούρνες, ποτίστρες, ανθοδοχεία, μπουκάλια κτλ.) τα οποία είναι δυνατόν να συγκεντρώνουν νερό. Δοχεία τα οποία είναι χρήσιμα πρέπει να είναι αναποδογυρισμένα ή με τέτοιο τρόπο τοποθετημένα, ώστε να μη συγκεντρώνουν νερό, ενώ δοχεία τα οποία χρησιμοποιούνται ειδικά για τη φύλαξη νερού πρέπει να διατηρούνται κλειστά με κατάλληλα εφαρμοστά καλύμματα.
2.  Άδειασμα του νερού μετά το πότισμα από τα πιάτα των γλαστρών
3.  Τακτικός καθαρισμός  των υδρορροών, ώστε να μη λιμνάζει το νερό.
4.  Άμεση επισκευή διαρροών σωλήνων ύδρευσης και αποχέτευσης.
5.  Συντήρηση των κατεστραμμένων καμακιών των βόθρων και όλων των αποχετευτικών συστημάτων, ερμητικό κλείσιμο φρεατίων αποχέτευσης Τοποθέτηση λεπτής σήτας στους αγωγούς εξαερισμού της αποχέτευσης.
6.  Τα ανοίγματα δεξαμενών συλλογής νερού να καλύπτονται με λεπτή σήτα.
7.  Εφαρμογή καθαρισμού του περιβάλλοντα χώρου από άχρηστα αντικείμενα και ανεξέλεγκτη βλάστηση
8.  Συνεχής ανανέωση του νερού των κολυμβητικών δεξαμενών και των σιντριβανιών, επαρκής χλωρίωση του νερού τους και άδειασμα τους όταν δεν χρησιμοποιούνται
9.  Εντοπισμός και εξουδετέρωση κάθε εστίας ανάπτυξης κουνουπιών από τους ιδιόκτητες τουριστικών και άλλων επιχειρήσεων στους χώρους ευθύνης τους.
10.  Ανανέωση του νερού στις ποτίστρες των ζώων και στις δεξαμενές και στέρνες νερού. Να μαζεύονται τα φύλλα ή άλλα σκουπίδια πού υπάρχουν στην επιφάνεια τους
11.  Αποστράγγιση χωραφιών και άλλων επιφανειών, μετά την άρδευση ή βροχή, για αποφυγή λιμναζόντων υδάτων.
12.  Καθαρισμός αποστραγγιστικών και αρδευτικών καναλιών από χόρτα, πέτρες, χώματα και άλλα υλικά πού εμποδίζουν την ελεύθερη ροή του νερού. Να διευκολύνεται η συνεχής ροή υδάτων, όπου είναι δυνατόν
13. Αποφυγή ανεξέλεγκτης διάθεσης σκουπιδιών
14. Αποφυγή διάνοιξης λάκκων.
15. Αποφυγή δημιουργίας στάσιμων νερών,
16.  Εντοπισμός από τους πολίτες εστιών ανάπτυξης κουνουπιών και αναφορά τους στους δήμους και στη Διεύθυνση Δημόσιας Υγείας.
17.  Λήψη ατομικών μέτρων προστασίας όπως τοποθέτηση λεπτών σητών στις πόρτες και στα παράθυρα και χρήση της παραδοσιακής κουνουπιέρας κατά τη διάρκεια του ύπνου.
18.  Αποφυγή αλόγιαστης χρήσης εντομοκτόνων, οικιακών σπρέι ή άλλων σκευασμάτων για την καταπολέμηση εντόμων
19.  Η χρήση εντομοκτόνων και εντομοαπωθητικών σε μορφή υγρού ή πλακιδίων να γίνεται προσεκτικά και σύμφωνα με τις οδηγίες χρήσης τους
20.  Η εφαρμογή οποιουδήποτε προγράμματος εντομοκτονίας να γίνεται από εξειδικευμένα άτομα, παρουσία υπεύθυνου επιστήμονα.
Η συνεισφορά των πολιτών στον εντοπισμό, περιορισμό και εξάλειψη των εστιών ανάπτυξης των κουνουπιών (συγκεντρώσεις στάσιμου νερού) αποτελεί σημαντικό βήμα στη γενικότερη προσπάθεια καταπολέμησης των κουνουπιών.
Η συνεργασία φορέων και πολιτών κρίνεται απαραίτητη.
"ΤΟ ΠΑΡΟΝ"

Κυριακή 19 Μαΐου 2013

Δείτε πως θα ξεφορτωθείτε τα κουνούπια


Δείτε πως θα ξεφορτωθείτε τα κουνούπια
 
Η πρόληψη λένε είναι η καλύτερη θεραπεία, γι' αυτόν το λόγο διώχνουμε τα κουνούπια μακριά πριν καν τολμήσουν να μας τσιμπήσουν...

Γίνεται όμως αυτό;

Δείτε ορισμένους τρόπους, που αν τους εφαρμόσετε, θα ξεχάσετε τα ενοχλητικά αυτά έντομα.

Λιμνάζοντα νερά

Τα λιμνάζοντα νερά είναι χώρος «διασκέδασης» και συγκέντρωσης για τα κουνούπια. Με απλά λόγια, είναι ο χώρος όπου αναπαράγονται. Για τον λόγο αυτό, αποφύγετε να έχετε στη βεράντα σας, το μπαλκόνι ή τον κήπο σας πλαστικά περιτυλίγματα, μουσαμάδες, ελαστικά, πιατάκια φυτών, παιχνίδια των παιδιών και φραγμένες υδρορροές.

Επίσης, αν έχετε πουλιά σε κλουβιά, φροντίστε να αλλάζετε το νερό τους τουλάχιστον δύο φορές την εβδομάδα και φυσικά, το ίδιο πρέπει να κάνετε και με τα υπαίθρια κύπελλα των κατοικίδιων ζώων σας.

Φυτέψτε τα σωστά φυτά

Τα φυτά, όπως η μέντα, το δεντρολίβανο, ο κατιφές και ο βασιλικός λέγεται ότι έχουν χαρακτηριστικές οσμές που απεχθάνονται τα κουνούπια. Απλά ανακινήστε τα φύλλα τους για να απελευθερώσουν το άρωμά τους ή τρίψτε τα στο δέρμα και τα ρούχα σας για καλύτερη προστασία. Μάλιστα την επόμενη φορά, που θα κάνετε μπάρμπεκιου, θυμηθείτε να ρίξετε λίγο φασκόμηλο ή δεντρολίβανο στα κάρβουνα για να διώξετε τα κουνούπια.

Τι χρώμα φοράτε;

Όταν ετοιμάζεστε να πάτε την καλοκαιρινή (πλέον) βόλτα σας, επιλέξτε να φορέσετε ανοιχτά ρούχα, καθώς τα κουνούπια έλκονται από τα σκούρα χρώματα.

Ο θαυματουργός μαϊντανός

Μπορείτε να φτιάξετε το δικό σας απωθητικό κουνουπιών, τοποθετώντας τριμμένο μαϊντανό σε ένα βάζο αναμεμειγμένο με ξίδι από μηλίτη. Τρίψτε το μείγμα στο δέρμα σας ή βουτήξτε ένα μαντήλι σε αυτό και δέστε το στο χέρι, το λαιμό ή στο καπέλο σας, για να μη σας πλησιάζουν τα κουνούπια.

Λάμπες φθορίου για έξω

Τα κουνούπια έλκονται από τα φώτα πυρακτώσεως. Για εξωτερικό φωτισμό, καλύτερο θα ήταν να επιλέξετε λαμπτήρες φθορίου, οι οποίοι απωθούν τα κουνούπια.

Φάτε σκόρδο

Το σκόρδο είναι ευεργετικό για την υγεία σας και για έναν ακόμα λόγο, εκτός από τους ήδη γνωστούς: δε σας τσιμπούν κουνούπια. Όταν τρώτε σκόρδο, ιδίως σε μεγάλες ποσότητες, μια αόρατη στρώση από το έλαιο του σκόρδου διαρρέεται από τους πόρους του σώματος εμποδίζοντας τα κουνούπια να σας πλησιάσουν.

Αν πάλι δε σας αρέσει η ιδέα του σκόρδου στο φαγητό σας, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε το χυμό του σκόρδου για να δημιουργήσετε ένα φυσικό απωθητικό. Αναμείξτε ένα μέρος χυμό σκόρδου με 5 μέρη νερού σε ένα μικρό μπουκάλι με απλικατέρ, ανακινήστε καλά πριν από τη χρήση και ψεκάστε ελαφρά στα εκτεθειμένα μέρη του σώματός. Η τακτική αυτή είναι ικανή να κρατήσει τα κουνούπια μακριά για 5 έως 6 ώρες.

Αν ούτε αυτή η πρόταση σας ικανοποιεί, βουτήξτε λωρίδες βαμβακερού υφάσματος στο μείγμα του σκόρδου και σκεπάστε τα «στρατηγικά» σημεία της βεράντας και του κήπου σας.

Συμβατικές λύσεις από τη φύση

Εναλλακτικά, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε ένα από τα φυσικά έλαια, που ακολουθούν, για να απωθήσετε τα κουνούπια. Για παράδειγμα, το αιθέριο έλαιο ευκαλύπτου λεμονιού (Eucalyptus citriodora), το οποίο προέρχεται από μια ποικιλία δέντρων ευκαλύπτου που καλλιεργούνται σε πολλά μέρη του κόσμου, είναι ίσως η πιο αποτελεσματική και μακράς διαρκείας «θεραπεία», που κυκλοφορεί στο εμπόριο ως απωθητικό.

Το έλαιο του γερανίου είναι επίσης αρκετά αποτελεσματικό, σε συνδυασμό όμως με άλλα φυσικά έλαια, ενώ η citronella, είναι ιδανική είτε σε μορφή κεριού είτε σε υγρή μορφή, ειδικά μάλιστα για εξωτερικούς χώρους.

Το έλαιο του θυμαριού, περιέχει καρβακρόλη και άλφα-τερπεντίνη, αλλά μπορεί να είναι δύσοσμο και εκνευριστικό, όταν χρησιμοποιείται μόνο του. Αντίθετα, το έλαιο του γαρύφαλλου (του μπαχαρικού, όχι του λουλουδιού) είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικό αλλά και ερεθιστικό.

Το εκχύλισμα του σέλινου μπορεί να μην είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικό αλλά είναι ό,τι πιο φυσικό υπάρχει. Μπορείτε να φτιάξετε ένα χυμό από τα κοτσάνια του και να το εφαρμόσετε πάνω στο δέρμα σας, αλλά κανείς δεν εγγυάται σίγουρα αποτελέσματα.

Το έλαιο της μέντας πάλι, απωθεί τα κουνούπια και θα μπορούσε να σκοτώσει τις προνύμφες τους, ενώ αν τύχει και έχετε ένα «neem» (ένα ινδικό δέντρο) στον κήπο σας, τότε μπορείτε να το αναμείξετε με λάδι καρύδας και να απαλλαγείτε από τα κουνούπια.

Μία πιο...ελληνική λύση βέβαια, είναι να βάλετε σε ένα αλουμινόχαρτο αρκετό ελληνικό καφέ και να τον ανάψετε. Ο καφές θα σιγοκαίει και η αποπνικτική (ομολογουμένως) μυρωδιά του θα διώξει τα κουνούπια από τη βεράντα σας.

http://www.newsbomb.gr/

ΕΛΛΑΔΑ : 20.000 είδη φυτών θα χαθούν μαζί με τις μέλισσες




Τοξικός εφιάλτης

20.000 είδη φυτών θα χαθούν μαζί με τις μέλισσες

«Χωρίς μέλισσες δεν υπάρχουν φυτά, χωρίς φυτά δεν υπάρχουν ζώα και χωρίς ζώα δεν υπάρχουν άνθρωποι», λένε οι ειδικοί

Των ΑΛ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ & Γ. ΜΥΤΤΗ
planet@realnews.gr
Αντιμέτωπη με τον κίνδυνο της εξαφάνισης βρίσκεται η βασίλισσα των εντόμων, η μέλισσα, που είναι υπεύθυνη για την αναπαραγωγή χιλιάδων ειδών του φυτικού βασιλείου καθώς και ο πιο σημαντικός ρυθμιστής της υγείας της βιοποικιλότητας.
«Όπου δεν υπάρχουν μέλισσες το περιβάλλον νοσεί, καθώς το πολύτιμο έντομο είναι ο απόλυτος δείκτης υγείας του οικοσυστήματος», διαβεβαιώνει ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας Μελισσοκομικών Συλλόγων Ελλάδος (ΟΜΣΕ) Βασίλειος Ντούρας, ο οποίος έχει ξεκινήσει περιβαλλοντικό αγώνα για την απαγόρευση των επικίνδυνων φυτοφαρμάκων που τις προσβάλλουν. Διευκρινίζει επίσης ότι «τα μελίσσια μας δεν απειλούνται από την αρκούδα, αλλά από τις δραστικές ουσίες που περιέχονται στα αγροχημικά, με ανεπανόρθωτες συνέπειες για το περιβάλλον».
Όπως εξηγεί ο καθηγητής Μελισσοκομίας στη Σχολή Γεωπονίας του ΑΠΘ Ανδρέας Θρασυβούλου, «χωρίς μέλισσες δεν υπάρχουν φυτά, χωρίς φυτά δεν υπάρχουν ζώα και χωρίς ζώα δεν υπάρχουν άνθρωποι». Ανάμεσα στα φυτά και τα έντομα έχουν αναπτυχθεί στενές σχέσεις αλληλεξάρτησης και λεπτές ισορροπίες, οι οποίες επιτρέπουν τη συνύπαρξη τους εδώ και 150 εκατομμύρια χρόνια.
Η επικονίαση
«Εκτός από την κοινή μέλισσα που κάνει το μέλι, υπάρχουν ακόμα δεκάδες χιλιάδες διαφορετικά είδη μελισσών, οι λεγόμενες αγριομέλισσες, των οποίων αποκλειστικός ρόλος είναι η επικονίαση (δηλαδή η διαδικασία κατά την οποία γίνεται γονιμοποίηση των φυτών, κυρίως με τη βοήθεια των εντόμων). Αρκετές από  τις αγριομέλισσες ήδη έχουν εκλείψει και μαζί με αυτές όλα τα είδη φυτών που επικονιάζουν», λέει ο Α. Θρασυβούλου και προβλέπει πως «τις προσεχείς δεκαετίες θα εξαφανιστούν οριστικά από τον πλανήτη περισσότερα από 20.000 είδη φυτών».
Τον κώδωνα του κινδύνου κρούει και η περιβαλλοντική οργάνωση Greenpeace. Η Έλενα Δανάλη, υπεύθυνη της εκστρατείας της οργάνωσης για τη βιώσιμη γεωργία, μιλά για τη συνεισφορά του εντόμου στη βιωσιμότητα των δασών: «Η συνεχής μείωση στα σμήνη της μέλισσας θα έχει ως αποτέλεσμα την καταστροφή των δασικών οικοσυστημάτων».
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αποφάσισε πρόσφατα διετή απαγόρευση τριών δραστικών ουσιών που, σύμφωνα με τους ειδικούς ευθύνονται για την εξαφάνιση του πολύτιμου εντόμου. Στις καλλιέργειες όπου γίνεται εκτεταμένη χρήση των τριών απαγορευμένων νεονικοτινοειδών Clothianidin, Thiamethoxam και Imidacloprid «έχουν παρατηρηθεί εκτεταμένες απώλειες μελισσών», σύμφωνα με τον καθηγητή Μελισσοκομίας στη Σχολή Γεωπονίας του ΑΠΘ Ανδρέα Θρασυβούλου.
Συγκεκριμένα, το Imidacloprid παραμένει στο έδαφος τουλάχιστον 1.000 ημέρες ενώ το Clothianidin έχει χρόνο ημιζωής τουλάχιστον 1.255 ημέρες. Αυτό σημαίνει ότι «συσσωρεύονται στο έδαφος μέχρι την επόμενη σοδειά και ότι μεταφέρονται από τις καλλιέργειες στην άγρια βλάστηση, με αποτέλεσμα τις συνεχείς δυσμενείς επιπτώσεις στις μέλισσες». Από τις επιμολυσμένες καλλιέργειες οι μέλισσες συλλέγουν την «τοξική» γύρη με τά υπολείμματα των εντομοκτόνων και τη μεταφέρουν μέσα στην κυψέλη, προξενώντας στα μελίσσια χρόνια τοξικότητα.
Ταυτόχρονα, στις μέλισσες παρουσιάζεται μειωμένη ικανότητα στην αναζήτηση τροφής απονέκρωση του γόνου και περιορισμός της ωοτοκίας με αποτέλεσμα να «σταματάνε να χορεύουν», λέει ο Α. Θρασυβούλου, εξηγώντας τι είναι ο χορός της μέλισσας. Όταν μια μέλισσα εντοπίσει τροφή, επιστρέφει στην κυψέλη και αρχίζει να πραγματοποιεί με τα φτερά της μια σειρά κινήσεων (χορός), από τις οποίες οι υπόλοιπες «συντρόφισσες της» καταλαβαίνουν επακριβώς πού βρίσκεται η γύρη και από τι φυτό προέρχεται. Υπό την επήρεια των νεονικοτινο-ειδών η μέλισσα δεν δίνει σωστές πληροφορίες και μπερδεύει και τις υπόλοιπες. «Είναι σαν να ξεκινήσεις για Αθήνα αλλά οι πινακίδες να σε στείλουν στην Αλεξανδρούπολη», καταλήγει ο Α. Θρασυβούλου.




ΕΞΑΦΑΝΙΖΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗ ΧΩΡΑ
Μείωση 40% στην Ελλάδα και 90% στην Αττική
H REAL PLANET φέρνει στο φως αδημοσίευτα στοιχεία από την Ομοσπονδία Μελισσοκομικών Συλλόγων Ελλάδος (ΟΜΣΕ) που δείχνουν ότι η βασίλισσα των εντόμων φλερτάρει με τον αφανισμό. Η μείωση των μελισσών τα τελευταία δέκα χρόνια ξεπερνά πανελλαδικά το 40%.  Σε περιοχές όπως η Αττική οι μέλισσες έχουν εξαφανιστεί σε ποσοστό που αγγίζει το 90%.
Ειδικότερα στους δήμους της πρωτεύουσας, τα φυτοφάρμακα που χρησιμοποιήθηκαν για να αντιμετωπισθεί το κόκκινο σκαθάρι του φοίνικα δηλητηρίασαν τις μέλισσες, οι οποίες τρέφονταν απ' τα λουλούδια του τροπικού δέντρου. Σοβαρές καταστροφές εντοπίζονται σε περιοχές όπου φυτεύεται βαμβάκι και υπάρχουν αγροί με οπωροκηπευτικά δέντρα. Έτσι, στον κάμπο της Θεσσαλίας τα σμήνη των μελισσών έχουν μειωθεί τουλάχιστον κατά 40%. Ανάλογες μειώσεις εντοπίζουν οι ειδικοί στους πορτοκαλεώνες της Άρτας, καθώς και του Αργούς στην Πελοπόννησο.
Μειώσεις επίσης παρατηρούνται στο όρος Μαίναλο της Σπάρτης, όπου την περασμένη χρονιά οι μελισσοκόμοι της περιοχής είδαν να απονεκρώνεται τουλάχιστον το 50% των κυψελών. Αντίστοιχες ζημιές καταγράφονται και στην Κρήτη, με απώλειες που υπερβαίνουν το 40% των μελισσοσμηνών, ενώ ανάλογο ποσοστό καταστροφής εντοπίζουν στα μελίσσια τους και οι παραγωγοί στα νησιά του Αιγαίου πελάγους. Μικρότερες ζημιές σημειώνονται στη Χαλκιδική αλλά και στην Εύβοια, αφού σύμφωνα με τα στοιχεία της ΟΜΣΕ οι μέλισσες μειώθηκαν κατά 25%, αποδεικνύοντας ωστόσο ότι το φαινόμενο εξαπλώνεται ταχύτατα σε όλη την Ελλάδα.
www.real.gr / Realplanet