Translate -TRANSLATE -

Σάββατο, 30 Ιουνίου 2018

ΚΩΣΤΑ ΚΑΤΘΗ : Νερό ίσον ζωή




Νερό ίσον ζωή

Αν και μες στη ζέστη του καλοκαιριού κανείς δεν υποτιμά την αξία του, δεν θά 'ταν άσχημο να γνωρίζατε ποια είναι η σημασία του για την υγεία σας

ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΚΑΤΘΗ

Μπορεί ο Θαλής ο Μιλήσιος να έκανε λάθος όταν ισχυριζόταν ότι το ύδωρ είναι η αρχή των πάντων, ωστόσο η χημική αυτή ένωση δύο ατόμων υδρογόνου με ένα οξυγόνου είναι ένα από τα βασικά συστατικά τόσο του φλοιού της γης όσο και των έμβιων όντων που την κατοικούν.
Τα τρία τέταρτα της επιφάνειας του πλανήτη μας καλύπτονται απ' τους ωκεανούς, τις λίμνες και τους πάγους των πόλων, κι αυτή η αναλογία απαντάται λίγο-πολύ και στη σύνθεση των φυτών και των ζώων.
Στο ανθρώπινο σώμα το νερό καταλαμβάνει το 65 ώς 80% της συνολικής μάζας του, ενώ τα κύτταρα ζουν και αναπτύσσονται ως «υδρόβιοι» οργανισμοί - θα μπορούσαμε να πούμε- μια και  περιβρέχονται διαρκώς απ' τη θάλασσα των υγρών του σώματος που τα περιβάλλει. Ο ήλιος (με το φως και τη θερμότητα), ο αέρας και το νερό αποτελούν την τριάδα χάρη στην οποία η ζωή αναπτύχθηκε στον πλανήτη μας. Τα φυσικά αποθέματα αυτών των ζωογόνων παραγόντων μπορεί να παρουσιάζονται εκ πρώτης όψεως ως ανεξάντλητα, όμως τα τελευταία χρόνια έχουν αρχίσει να εμφανίζουν σημαντικές αλλοιώσεις εξ αιτίας της μόλυνσης και ρύπανσης του περιβάλλοντος.

Ποιες και πόσες είναι οι ανάγκες του ανθρώπου σε νερό;


Πίνουμε κατά μέσον όρο 1.200 κυβικά εκατοστά αυτούσιο νερό για να καταπνίξουμε το αίσθημα της δίψας, και με τις διάφορες τροφές παίρνουμε άλλα 2 έως 3 λίτρα νερού καθημερινά (το κρέας λ.χ. είναι περίπου 70% νερό). Επίσης χρειαζόμαστε τουλάχιστον άλλα 20 λίτρα για την καθαριότητα του σώματος κι άλλα 50 για τον καθαρισμό των ρούχων και τη λάτρα του σπιτιού. Επομένως συνολικά απαιτούνται περίπου 75 λίτρα το 24ωρο. Η ποσότητα αυτή όμως αυξάνεται από πολλούς παράγοντες (κήπους, βιομηχανία κτλ.) και στις μεγαλουπόλεις φτάνει τα 400 λίτρα. Στην πραγματικότητα η κατανάλωση του νερού εξαρτάται από τον βαθμό οικονομικής και κοινωνικής ανάπτυξης του πληθυσμού κι ο δείκτης της καθημερινής κατανάλωσης κατ' άτομο λαμβάνεται συνήθως ως κριτήριο για την εκτίμηση του βιοτικού επιπέδου των ανθρώπων που ζουν κάτω απ' τις ίδιες περίπου κλιματολογικές συνθήκες.
Το νερό αποτελεί βασική προϋπόθεση της ζωής. Όσο πιο έντονος είναι ο μεταβολισμός του οργανισμού, τόσο μεγαλύτερη κι η περιεκτικότητα του σε νερό. Έτσι στα βρέφη το 80% του βάθους του σώματος είναι νερό, ενώ στον ενήλικα περίπου 70%. Απώλεια του 10% του συνόλου του ύδατος συνεπάγεται σοβαρές ανωμαλίες, ενώ η απώλεια του 20% προκαλεί τον θάνατο. Ο άνθρωπος μπορεί να ζήσει χωρίς νερό το πολύ επτά ήμερες, ενώ χωρίς τροφή σαράντα.

Το νερό επιτελεί μια πληθώρα από λειτουργίες: 


Είναι απαραίτητο για την ανταλλαγή της ύλης, το πάρε-δώσε δηλαδή των θρεπτικών και άχρηστων ουσιών που πραγματοποιείται στα κύτταρα του οργανισμού. Συμμετέχει στη ρύθμιση της ισορροπίας ανάμεσα στα οξέα και τις βάσεις του οργανισμού που αν διαταραχθεί σοβαρά, μπορεί να οδηγήσει ακόμη και σε θάνατο. Με το νερό αποβάλλονται τα άχρηστα προϊόντα του μεταβολισμού, υποβοηθείται η ρύθμιση της θερμοκρασίας του σώματος,   δίνεται   ελαστικότητα   στους ιστούς και επιπλέον το νερό δρα σαν λιπαντικό διευκολύνοντας τη διολίσθηση των αρθρικών επιφανειών και των βλεννογόνων.
Η αναγκαία ποσότητα νερού κατά κιλό βάρους που πρέπει να παίρνει ο άνθρωπος κάθε μέρα κυμαίνεται ανάλογα με την ηλικία από 120-160 κυβικά εκατοστά στα βρέφη και έως 30-40 στους ενήλικες. Οι ανάγκες του οργανισμού σε νερό αυξάνουν όταν κάνει ζέστη, όταν οι τροφές είναι πλούσιες σε θερμίδες κι όταν η τροφή (όπως ο καφές, το τσάι και το αλκοόλ) δρα διουρητικώς. Για να διατηρηθεί ο φυσιολογικός όγκος κι η πυκνότητα των υγρών του σώματος πρέπει να τηρηθεί ένα είδος ισοζυγίου ανάμεσα στα εισαγόμενα και αποβαλλόμενα υγρά. Το νερό αποβάλλεται απ' το σώμα με την αναπνοή, με τα κόπρανα, από το δέρμα (γύρω στο 1 λίτρο την ημέρα) και με τα ούρα. Η ποσότητα των τελευταίων κυμαίνεται, μια κι αυτός είναι ο μόνος ουσιαστικά τρόπος με τον οποίο ο οργανισμός ρυθμίζει τον όγκο των υγρών του σώματος.
Οι διαταραχές του μεταβολισμού του ύδατος εκδηλώνονται είτε με την κατακράτηση του (υπερυδάτωση), είτε με την ελάττωση του (αφυδάτωση). Η αφυδάτωση είναι συχνότερη, οφείλεται σε πολλούς παθολογικούς λόγους (γαστρεντερίτιδα, μεγάλη απώλεια ιδρώτα κτλ.) και είναι συχνά αιτία θανάτου, ιδίως στα μικρά παιδιά.
Η υπερυδάτωση αποκαλείται και δηλητηρίαση δια ύδατος - μπορείτε να το πάθετε κι αυτό - αλλά ευτυχώς είναι σπάνια και δεν οφείλεται σε πρόσληψη μεγάλων ποσοτήτων, αλλά σε ανικανότητα του οργανισμού να το αποβάλει εξ αιτίας διαφόρων παθήσεων.
Όσοι κάνουν αυστηρή δίαιτα πρέπει να έχουν υπ' όψη τους ότι μπορεί να πάθουν αφυδάτωση και ιδίως στην αρχή. Αυτό δεν είναι μόνο επικίνδυνο, αλλά και δεν έχει κανένα αποτέλεσμα στην πραγματική μείωση του βάρους, γιατί μόλις του δοθεί η ευκαιρία ο οργανισμός θα ξαναπάρει τα υγρά, άρα και το βάρος που έχασε.
Το νερό από μια άποψη βοηθάει όσους κάνουν δίαιτα, γιατί δημιουργεί ένα αίσθημα πληρότητας στο στομάχι. Γενικά είναι φρόνιμο ο άνθρωπος να πίνει πολύ νερό εφ' όσον δεν υπάρχουν αντενδείξεις, γιατί μ' αυτόν τον τρόπο ο οργανισμός αποβάλλει πιο εύκολα τις τοξίνες και τα διάφορα άλατα που περνούν απ' τα νεφρά δεν καθιζάνουν δημιουργώντας πέτρες. Ορισμένοι αθλίατροι σήμερα συμβουλεύουν - σε αντίθεση με ό,τι πιστευόταν ως τώρα - αυτούς που ασκούνται έντονα να πίνουν νερό πριν, κατά τη διάρκεια και μετά απ' την προπόνηση ή τον αγώνα, γιατί πιστεύουν ότι έτσι αυξάνεται η αντοχή και αποφεύγονται οι κράμπες.
Το νερό έχει και μερικά μειονεκτήματα. Οι δερματολόγοι λένε ότι όποιος κάνει μπάνιο περισσότερο από μια φορά την ημέρα αφαιρεί την προστατευτική στιβάδα του δέρματος με αποτέλεσμα το δέρμα να αποξηραίνεται. Όσοι έχουν ξηρό δέρμα λοιπόν είναι καλό να χρησιμοποιούν ενυδατικές κρέμες που ενυδατώνουν, όπως το λέει και το όνομα τους, αλλά επίσης εμποδίζουν την υγρασία του σώματος να δραπετεύσει.
Η ιδέα ότι το νερό ενεργεί θεραπευτικά είναι πολύ παλιά. Στην Ελλάδα οι ιαματικές πηγές, κυρίως θερμές, ξεπερνούν τις 750, εμφανίζονται συχνότερα στα παράλια ή κοντά σ' αυτά και προέρχονται κατά κανόνα από τεκτονικά ρήγματα. Δεν είναι γνωστό πώς δρα η υδροθεραπεία και μερικοί ειδικοί αρνούνται ότι έχει οποιοδήποτε πραγματικό θεραπευτικό αποτέλεσμα. Άλλοι πάλι λένε ότι τα θερμά λουτρά βοηθούν το μυϊκό σύστημα να χαλαρώσει κι ότι μερικά μεταλλικά ύδατα δρουν λόγω της ειδικής τους σύνθεσης. Οι περισσότεροι πάντως συμφωνούν ότι η λουτροθεραπεία δρα κυρίως ψυχολογικά με την ατμόσφαιρα της άνεσης και της ξεκούρασης που παρέχουν οι οργανωμένες λουτροπόλεις και την ελπίδα που τρέφει ο άνθρωπος ότι θα ανακτήσει την υγεία του.
Οι γιατροί χρησιμοποιούν το νερό σε πολλές θεραπευτικές αγωγές: το κρύο νερό για να μειώσουν τον πυρετό, το ζεστό για να χαλαρώσουν οι μυς, τις πισίνες για να διευκολύνουν τις αρθρώσεις να ανακτήσουν την κινητικότητα τους και να μειωθεί ο πόνος των αρθροπαθειών.

Νερό για τις ζέστες 



Τώρα με τις ζέστες οι ανάγκες του οργανισμού σε νερό αυξάνονται κατά πολύ. Ο καλύτερος τρόπος να αντικαταστήσετε τα υγρά που χάνει ο οργανισμός με την εφίδρωση είναι το σκέτο νερό, γιατί τα αναψυκτικά περιέχουν ζάχαρη (και μερικά καφεΐνη) και προκαλούν αυξημένη διούρηση.
Αν το νερό δεν ικανοποιεί τη γεύση σας, προτιμήστε τους φυσικούς χυμούς φρούτων. Μπορείτε να πίνετε όσο νερό θέλετε, αλλά σε μικρές ποσότητες και συχνά. Με κανέναν τρόπο μην αδειάζετε μονορούφι το παγωμένο μπουκάλι απ' το ψυγείο επειδή διψάτε πολύ. Για να πάψετε να διψάτε δεν φτάνει να πιείτε το νερό, πρέπει να του δώσετε και τον χρόνο να φτάσει στο λεπτό έντερο, να απορροφηθεί και να μπει στην κυκλοφορία του αίματος.
Όσο μικρότερα είναι τα παιδιά τόσο περισσότερο νερό χρειάζονται, γι' αυτό μην τα ταλαιπωρείτε μ' εκείνο το «Σταμάτα πια να πίνεις τόσα νερά».
Επιπλέον, μια και με τον ιδρώτα αποβάλλεται και χλωριούχο νάτριο (αλάτι), εφ' όσον δεν έχετε υπέρταση κι ο γιατρός δεν σας έχει συστήσει να αποφεύγετε το αλάτι, αλατίστε το φαγητό σας λίγο περισσότερο τις πολύ ζεστές μέρες - θα νιώσετε καλύτερα.

Επιλογές τ.86  


Θεοφάνης Γραικιώτης : Περί θανατικής ποινής



Περί θανατικής ποινής

Γράφει ο Θεοφάνης Γραικιώτης

-Σας ακούω. Έτσι μου είπε ο Υφηγητής Φροντιστήριο Ποινικού Δικαίου στη συζήτησή μας περί θανατικής ποινής.
Το θέμα αυτό θα το συζητούσαμε νωρίτερα  όμως η συζήτησή του πολλές φορές είχε αναβληθεί. Ας όψωνται για αυτό ......... οι Γερμανοί
ΥΠΕΡ ή ΚΑΤΑ της θανατικής ποινής ;;;;;;;;;;;;; Ιδού το προς απάντηση ερώτημα και βεβαίως το θέμα του Φροντιστηρίου  Ποινικού Δικαίου.
Νωρίτερα - καίτοι προγραμματισμένο - δεν το συζητήσαμε το θέμα.
ΑΝΑΒΛΗΘΗΚΕ.
-Δεν θα είστε αμερόληπτοι κριταί είχε πει τότε ο Υφηγητής. Βλέπετε τα αποτρόπαια εγκλήματα των Γερμανών δολοφόνων Ντουφτ και Μπασενάουερ σίγουρα θα επηρεάσουν την κρίση σας. Όλοι ζητούν την κεφαλή των επί πίνακι δια τα στυγερά και πρωτοφανή για τα Ελληνικά δεδομένα εγκλήματά τους. Η πλάστιγγα της συζήτησης θα γείρει ΥΠΕΡ της θανατικής ποινής· Μια σωστή κρίση όμως προϋποθέτει ....νηφαλιότητα, ηρεμία και ψυχρή και αντικειμενική λογική.
Έτσι αναβλήθηκε τότε η συζήτηση στο φροντιστήριο.
Η πάροδος του χρόνου όμως μας κάλμαρε όλους αρκετά. Τώρα ήμασταν έτοιμοι για συζήτηση.
Τριτοετείς φοιτητές της Νομικής Αθηνών χωρισμένοι σε ΔΥΟ ΟΜΑΔΕΣ. Η μία ΚΑΤΑ και η άλλη ΥΠΕΡ.
Το οπλοστάσιο των ομάδων γεμάτο επιχειρήματα.
Σκληρή μάχη ...προμηνύετο· αλλά η μάχη αυτή.......δεν έγινε.
Αρχικά η αιτία ήταν ......οι Γερμανοί εγκληματίες· τώρα αιτία ...... ήταν η ομάδα μου
Εμείς δεν παίρναμε θέση. Ούτε ΥΠΕΡ ούτε ΚΑΤΑ
Ο υφηγητής απόρησε. Προβληματίστηκε. Του κινήσαμε το ενδιαφέρον.
Ήθελε λοιπόν  να ακούσει την άποψη μας.
Πήραμε πρώτοι τον λόγο. Όχι γιατί μας έκανε χάρη αλλά γιατί οι απόψεις μας επέβαλαν να ακουστούμε .....πρώτοι.
-Σας ακούω μου είπε ο Υφηγητής.
Άρχισα να επιχειρηματολογώ
-Ποινή;;;;;;;;; Τι είναι ποινή;;;;;;;;; Προφανώς κάτι το ΚΑΚΟ που προβλέπεται όμως από τον Νόμο και καταλογίζεται στον πράξαντα.
Ποινή είναι το ΠΡΟΣΤΙΜΟ· διότι θίγει τα οικονομικά μας συμφέροντα. Ιδού λοιπόν το ΚΑΚΟ
Ποινή είναι η ΣΤΕΡΗΤΙΚΗ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ απόφαση, ως θίγουσα....την ελευθερία μας. Ιδού το ΚΑΚΟ.
Η Θανατική ποινή όμως;;;;;;;;;;; Είναι ΠΟΙΝΗ;;;;;;;;;;;;
Ποιο το εμπεριεχόμενο σ’ αυτήν ΚΑΚΟ;;;;;;;;;
Ο ΘΑΝΑΤΟΣ;;;;;;;;;;;;;;;
Και ποιος γνωρίζει να μας πει ΤΙ ΕΙΝΑΙ Ο ΘΑΝΑΤΟΣ;;;;;;;;
Άλλοτε είναι ΚΑΛΟ -‘Τ αντρειωμένου ο θάνατος, θάνατος δεν λογιέται- κι άλλοτε ΚΑΚΟ..
Αλλά το ΚΑΚΟ πρέπει να είναι ΚΑΚΟ και να μην αμφισβητείται.
Αλλά και η Θρήσκευα δεν μας λύνει το ζήτημα μια που άπτεται της.....μεταφυσικής. Αναγνωρίζει πάντως ότι μπορεί νάναι και ΚΑΛΟ (η Βασιλεία των Ουρανών)
-Αμφισβητούμε την ποινή του Θανάτου ως ποινή, είπα και για έναν άλλο λόγο. Η ποινή αποτελεί .........ΤΗΝ ΕΞΑΙΡΕΣΗ. Η φυσιολογική συμπεριφορά αποτελεί τον κανόνα.
Ο ΘΑΝΑΤΟΣ δεν αποτελεί.....ΕΞΑΙΡΕΣΗ, αλλά κάτι το φυσικό.
«Ερχόμαστε απ την άβυσσο, καταλήγουμε στην άβυσσο το μεταξύ διάστημα καλούμε ζωή», λέει στην ΑΣΚΗΤΙΚΗ ο Καζαντζάκης. ΕΞΑΙΡΕΣΗ είναι ...η ΖΩΗ κι όχι ο Θάνατος.
Και το τελευταίο μας επιχείρημα. Η ποινή αποβλέπει στην ΕΠΑΝΕΝΤΑΞΗ του εγκληματία.
Πως μπορεί να θεωρηθεί ποινή η Θανατική καταδίκη όταν επιβαλλομένη δεν καθιστά δυνατή την ...επανένταξη;;;;;;;;;;
Υπάρχει λοιπόν....ΠΡΟΚΡΙΜΑ αν ο Θάνατος είναι κάτι το καλό η κάτι το κακό;;;;;;;;; για να θεμελιωθεί η έννοια της Θανατικής ποινής και αν δεν λυθεί αυτό το θέμα δεν καθίσταται δυνατή η πρόοδος του Φροντιστηρίου
Ο Υφηγητής με κοίταξε. Είχε ενθουσιαστεί. Ύστερα είπε :
-Να λοιπόν τι σας μαθαίνει η Νομική. Να σκέπτεσθαι και να προβληματίζεσθαι.
Έτσι το φροντιστήριο....ένεκεν ΠΡΟΚΡΙΜΑΤΟΣ......ανεβλήθη.........

ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΜΠΕΝΑΚΗΣ



ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΜΠΕΝΑΚΗΣ

Από υπουργός, δήμαρχος Αθηναίων και μετά εξόριστος στο Παρίσι

Γεννημένος στη Σύρο, έδρασε επιχειρηματικά στην Αίγυπτο και με την επιστροφή του στην Ελλάδα είχε έναν πολυτάραχο πολιτικό βίο, ενώ παράλληλα ίδρυσε κοινωφελή ιδρύματα.

ΤΗΣ ΝΙΚΟΛ.  ΤΡΙΓΚΑ

Ο Εμμανουήλ Μπενάκης ανακηρύχτηκε μεν εθνικός ευεργέτης, αλλά για ένα μεγάλο μέρος της ζωής του ήταν κυνηγημένος, εξόριστος και παρ' ολίγον νεκρός από επίθεση συμπατριωτών του πολιτικών αντιπάλων, που προσπάθησαν να τον λιντσάρουν σε εποχές μεγάλης πολιτικής αναταραχής για τη χώρα μας. Ο ίδιος είχε πραγματοποιήσει, στο μεταξύ, σημαντικό φιλανθρωπικό έργο, δωρίζοντας μεγάλα ποσά για την ίδρυση κοινωφελών ιδρυμάτων. Ο Μπενάκης είχε μια ζωή πολυκύμαντη, αναζήτησης, δημιουργίας και βέβαια απόκτησης μεγάλου πλούτου.
Γεννήθηκε το 1843 στην Ερμούπολη της Σύρου και ήταν γιος του Αντωνίου Μπενάκη και της Λώξης Μάξιμου. Ακολούθησε εμπορικές σπουδές στο Μάντσεστερ και εν συνεχεία εγκαταστάθηκε το 1865 στην Αίγυπτο, όπου ασχολήθηκε με την εμπορία βάμβακος. Αφού εργάστηκε σε διάφορους εμπορικούς οίκους, ίδρυσε μαζί με τον αδελφό του, Λουκά, δικό του εμπορικό οίκο. Μετά τον γάμο του με τη Βιργινία Χωρέμη ξεκίνησε να συνεργάζεται με την εταιρεία «Χωρέμης - Mellor και Σία», επικεφαλής του οποίου ήταν ο αδελφός της, με τον οποίο στη συνέχεια ίδρυσαν τον εμπορικό οίκο «Χωρέμης, Μπενάκης και Σία».
Ο Εμμανουήλ Μπενάκης είχε σίγουρα την πολιτική «στο αίμα του». Έτσι, όταν το 1910 εγκαταστάθηκε στην περιοχή της Κηφισιάς στην Αθήνα, συνδέθηκε με στενή φιλία με τον Ελευθέριο Βενιζέλο. Με το κόμμα του Βενιζέλου έθεσε υποψηφιότητα στις βουλευτικές εκλογές του Αυγούστου του 1910, κατά τις οποίες εξελέγη βουλευτής Αττικής. Επανεξελέγη στην ίδια περιφέρεια στις εκλογές του Νοεμβρίου του 1910 και, ως βουλευτής Αττικοβοιωτίας, στις εκλογές του 1912. Τον Ιανουάριο του 1911  ανέλαβε το χαρτοφυλάκιο του νεοσύστατου υπουργείου Γεωργίας, Εμπορίου και Βιομηχανίας και εν συνεχεία το υπουργείο Εθνικής Οικονομίας, στο οποίο παρέμεινε μέχρι τον Μάιο του 1912. Το 1914 εξελέγη δήμαρχος Αθηναίων. Κατά τη διάρκεια των Νοεμβριανών συνελήφθη, διαπομπεύθηκε και φυλακίστηκε. Μετά την απελευθέρωση του τέθηκε σε κατ' οίκον περιορισμό, ενώ κατόπιν φυλακίστηκε παραμένοντας στις φυλακές Αβέρωφ για 41 ημέρες. Το 1920 εξορίστηκε αρχικά στη Νίκαια και έπειτα στο Παρίσι, απ' όπου επέστρεψε το 1924.



ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

Μετά τον θάνατο του κατηγορήθηκε ως ένας εκ των ηθικών αυτουργών για τη δολοφονία του Ίωνα Δραγούμη, αντιβενιζελικής τοποθέτησης πολιτικού και λογοτέχνη, με τον οποίο η κόρη του Πηνελόπη Δέλτα διατηρούσε εξωσυζυγική σχέση για κάποιο διάστημα. Η κατηγορία, όμως, γνωστοποιήθηκε μετά τον θάνατο του Μπενάκη, γι' αυτό και η υπόθεση αυτή δεν «λύθηκε» δικαστικά.
Στο μεταξύ, είχε πραγματοποιήσει σημαντικό έργο για την πατρίδα του. Το 1908 και το 1909 ίδρυσε το Μπενάκειο Κοινοτικό Συσσίτιο και το Μπενάκειο Ορφανοτροφείο Θηλέων. Πρωτοστάτησε στην ίδρυση του Μπενάκειου Παιδικού Ασύλου, του Κολλεγίου Αθηνών, ενός κτιρίου του οποίου φέρει το όνομα του, της Μπενακείου Βιβλιοθήκης της Βουλής των Ελλήνων, καθώς και του Μπενάκειου Φυτοπαθολογικού Ινστιτούτου. Στις 8 Απριλίου 1927, ο Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας, Παύλος Κουντουριώτης, τον ανακήρυξε εθνικό ευεργέτη. Υπήρξε από τους πρώτους οικιστές της Κηφισιάς, όπου διατηρούσε σημαντικές εκτάσεις. Απεβίωσε στις 20 Ιουνίου 1929 και κηδεύτηκε δημοσία δαπάνη.
Ήταν παντρεμένος με τη Βιργινία Χωρέμη, αδελφή του συνεργάτη του και βαμβακέμπορου, Ιωάννη Χωρέμη, και είχαν αποκτήσει πέντε παιδιά, ανάμεσα τους και την Πηνελόπη Δέλτα. Μεταξύ των απογόνων του συγκαταλέγονται οι Αιμιλία Καλλιγά, Παύλος Ζάννας, λογοτέχνης, Αντώνης Σαμαράς, πρώην πρωθυπουργός, και ο Παύλος Γερουλάνος, πρώην υπουργός Πολιτισμού.
Επηρεασμένος μάλλον από το καθ' αυτό εμπορικό του αντικείμενο, αλλά και την ενασχόληση του με τα γεωργικά ζητήματα ως υπουργός Γεωργίας, ο Μπενάκης χρηματοδότησε την ίδρυση δύο οργανισμών με κύριο αντικείμενο τη γεωργική ανάπτυξη. Σε κτίριο που δώρισε η οικογένεια Μπενάκη δημιουργείται η Μπενάκειος Σηροτροφική Σχολή Αθηνών, που ασχολούνταν με την εκμάθηση εκτροφής μεταξοσκωλήκων, η οποία όμως λειτούργησε για λίγα μόνο χρόνια και το κτίριο έπειτα μετατράπηκε σε δημοτικό σχολείο.
Η άλλη του προσφορά στη γεωργία ήταν το Μπενάκειο Φυτοπαθολογικό Ινστιτούτο, το οποίο ίδρυσε με προσωπικά του έξοδα. Το 1929 θεμελιώνεται το Ινστιτούτο σε ιδιόκτητο οικόπεδο του Μπενάκη στο Στροφύλι Κηφισιάς και εγκαινιάζεται από τον πρωθυπουργό Βενιζέλο έναν χρόνο αργότερα, και αφού είχε ήδη φύγει από τη ζωή ο εμπνευστής και χρηματοδότης του.
Το Ινστιτούτο διαθέτει σήμερα τρία επιστημονικά τμήματα: το τμήμα Φυτοπαθολογίας: το τμήμα Εντομολογίας και Γεωργικής Ζωολογίας και το τμήμα Ελέγχου Γεωργικών Φαρμάκων. 

ΕΘΝΟΣ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ

Πέμπτη, 28 Ιουνίου 2018

Κάποτε στον Ελληνικό Στρατό της 24μηνης θητείας

Γο κάψιμο του κατοστάρικου ήταν συμβολικό στην Μονάδα. Σήμαινε ότι ο «παλιός» μετράει ακόμη 99 μέρες και σήμερα.

Κάποτε στον Ελληνικό Στρατό της 24μηνης θητείας

Ο παλιός είναι βαθμός

Το παρακάτω κείμενο αφορά τα όσα συνέβαιναν τον παλιό καιρό τότε που η θητεία ήταν 24μηνη και δίνει το κλίμα της τότε εποχής. Και το λέω αυτό γιατί τα τότε συμβαίνοντα δεν έχουν καμιά σχέση με την σημερινή πραγματικότητα που φυσικά αυτά πλέον δεν συμβαίνουν.
«Οι μέρες περπατούν με βήμα χελώνας», έγραφε τότε στην εφημερίδα ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ ένας στρατιώτης που πλησίαζαν οι μέρες για να απολυθεί και θυμόταν λίγα από αυτά που έζησε.
«Εδώ ο παλιός δεν είναι νόμος, είναι βαθμός! Οι στρατιώτες χωρίζονται σε προέδρους, παλιούς, ημίσκουρους και τα νιάτα. Με το που κατεβαίνουν οι νέοι από το λεωφορείο, οι παλιοί τους υποδέχονται με φωνές και πανηγύρια: «Φέρτε τα "νιάτα" να τους πιούμε το αίμα», «θάνατος στους ποντικαράδες», «νέο αίμα στη φουρτούνα, θα σας πήξουμε τη μ@@@α».
Η πρώτη, εκ του σύνεγγυς, γνωριμία μαζί τους γίνεται στο λόχο. Με ψάρωμα και «όπα» όλα τα πράγματα (άδειασμα των σάκων) γιατί μπορείνα 'χεις τ' απολυτήρια των προέδρων.
Όταν είσαι «νέος», φρέσκος κι αμεταχείριστος εξυπακούεται ότι θα ξυπνήσεις στις 5.30 για καθαριότητες. Αν τυχόν και δεν σηκωθείς, αισθάνεσαι να σε τρυπάει με την ξιφολόγχη του ο παλιός που κοιμάται στο κάτω κρεβάτι. Το 24άωρο του «νέου» είναι γεμάτο υποχρεώσεις: Μαζί με το δικό σου κρεβάτι, στρώνεις και όλα τα κάτω κρεβάτια των παλιών. Κάθε 5 λεπτά σε βγάζουν «κίνηση» για το ΚΨΜ, να φέρνεις τις παραγγελίες που σου δίνει ένας ένας. Κάθε μισή ώρα κάνεις σκούπα μάπα στο θάλαμο για να έχει δροσιά.
Πέφτεις και παίρνεις κάμψεις το υπόλοιπο τους δηλαδή τους μήνες ή τις μέρες που έχουν απομείνει μέχρι ν' απολυθούν. Για τέσσερις μήνες σκέφτεσαι μόνο πόσες κάμψεις θα πάρεις, πόσες πουλάδες θα φορέσεις, πόσα siva party θα κάνεις το Σαββατοκύριακο. (Οι «πουλάδες» ή τα «όπα», είναι καψώνια. Ελεύθερη πτώση από το πάνω κρεβάτι και προσγείωση στο πάτωμα (ξερό όπα) ή σε σεντόνι με κρανάκια από κάτω). Η πιο δημοφιλής έκφραση των παλιών είναι το «πέσε και παίρνε». Η πιο ευχάριστη λέξη για τους «νέους» είναι: «Άκυρον».
«Είμαι ποντικάκι...»
Για μεσημεριανή κατάκλιση δεν γίνεται λόγος. Δεν προλαβαίνεις, γιατί δεν... απολύεσαι! Το βράδυ, από τις 11 μέχρι τις 2, πλένεις τα πόδια σου γύρω στις πέντε φορές, για να είσαι σίγουρος και ο ίδιος ότι τα 'πλυνες. Κάνεις σκούπα μάπα το θάλαμο. Πριν πας για ύπνο παίρνεις τις προβλεπόμενες κάμψεις και νανουρίζεις τους παλιούς με το εξής στιχάκι: «Είμαι ένα ποντικάκι που τρώει όλο το τυράκι. Κριτς, κρατς, κρουτς. Καληνύχτα "σκουριές" και παλιο-σειρές. Τόσες και σήμερα...». Και πάντα πρέπει να ξέρεις για τον καθένα «πόσο πάει το φασολάκι σήμερα...».
Ευτυχώς, οι τελευταίες σειρές τα καταργούν σιγά σιγά όλα αυτά. Είπαν να μην κάνουν ό,τι τους κάνανε. Έδειξαν έτσι ότι συνεχίζουν ν' ανασαίνουν με αξιοπρέπεια παρ' όλο το σπάσιμο νεύρων, παρ' όλο το τρέξιμο και το καψώνι που φάγανε.
Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία
Παρατήρηση kgrek: Για λόγους σκοπιμότητας δεν αναφέρω την μονάδα που συνέβαιναν αυτά και αναφέρεται στο σχετικό άρθρο