Τρίτη, 30 Απριλίου 2013

1η Μάη : Η φωτιά είναι υπόγεια και δε θα μπορέσετε να τη σβήσετε...


Η ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΤΟΥ ΣΙΚΑΓΟΥ 1η ΜΑΗ 1886

του Στέργιου Μανουρά



1η Μάη 1886: «Κύριοι δικαστές... »

Αυτοί που επιδιώκουν να γυρίσουν τη ζωή του εργάτη δύο αιώνες πίσω. Αυτοί που αποφάσισαν να μετατρέψουν την Ελλάδα σε εργαστήριο αγριανθρωπισμού για την εφαρμογή της πιο στυγνής πολιτικής του κεφαλαίου. Αυτοί που η «ανάπτυξή τους» σημαίνει μια Ελλάδα - Μανωλάδα απ' άκρη σ' άκρη. Αυτοί που μόλις προχτές ψήφισαν έναν ακόμα φετφά για μεροκάματα... των 17 ευρώ (!), ας έχουν υπόψη τους, τα λόγια του Αύγουστου Σπάις.

Ήταν τα λόγια με τα οποία ο Σπάις, ένας από τους ηγέτες της εξέγερσης του Σικάγου το Μάη του 1886, απευθύνθηκε στους δικαστές την ώρα που εκείνοι τον έστελναν μαζί με τους συντρόφους του στην αγχόνη:

*
«Κύριοι δικαστές,

Αν σκέπτεστε σοβαρά ότι με τις κρεμάλες μπορείτε να σταματήσετε το κίνημα, που εξωθεί εκατομμύρια γονατισμένων από την καταπίεση εργατών προς την εξέγερση, είστε, μα την αλήθεια, "πτωχοί τω πνεύματι".

Σε παρόμοια περίπτωση θα μας κρεμάσετε με το δίκιο σας.

Επειτα, αυτό είναι το καλύτερο που έχετε να κάμετε. Κρεμάστε μας! Μα να περιμένετε το τέλος. Εάν δεν το βλέπετε, εγώ σας το αναγγέλλω. Γύρω σας, κάτω σας, δίπλα σας, πάνω σας, από όλες τις μεριές σας, θεριεύει μια φωτιά. Το έδαφος σαλεύει κάτω από τα πόδια σας. Βαδίζετε, κυριολεκτικά, επάνω σε μια υπόγεια φωτιά. Θέλετε να την αγνοείτε; Δε θα την αποφύγετε. Θέλετε να απαλλαγείτε, άπαξ διά παντός, από όλους τους "συνωμότες"; Απαλλαγείτε πρώτα από τα αφεντικά της βιομηχανίας, οι οποίοι δημιούργησαν την ανήθικη περιουσία τους από το κλεμμένο αντίτιμο της εργασίας που δεν πληρώθηκε.

Είναι αυτό που εσείς αποκαλείτε "αύξηση του εθνικού πλούτου"!

"Εθνικού"! Τι ειρωνεία! Τη χαρά μερικών προνομιούχων του έθνους να λέτε.

Κάνετε κάτι καλύτερο.

Καταργήστε τα τρένα, τον τηλέγραφο, τα τηλέφωνα, τα βαπόρια, τον εαυτό σας!

Καταργήστε πρώτα από όλα εσάς τους ίδιους!

Γιατί;

Γιατί εσείς, με τη συμπεριφορά σας, είστε οι πρώτοι πράκτορες της επανάστασης.

Καταργήσατε την αρπαγή και τη λεηλασία, Κύριοί μου.

Αλλά, αυτή είναι η δουλειά σας. Είναι η ανήθικη αποστολή μιας εκατοντάδας ανθρώπων, οι οποίοι προτιμούν ν' απολαμβάνουν το παν, χωρίς να κάμνουν τίποτε.

Από αυτήν ακριβώς την τάξη πάμε να απαλλαγούμε.

Κοιτάξετε το οικονομικό πεδίο της μάχης. Οι εργάτες έχουν πετσοκοφτεί και εσείς, ω Χριστιανοί μου και καλοί μου και ευγενικοί αστοί, εσείς είστε οι κοινωνικοί γύπες, που τρώνε τη σάρκα των πτωμάτων.

Θέλετε να κάνουμε έναν περίπατο στα στενά δρομάκια της πολιτείας αυτής, εκεί όπου περνάνε τις μέρες τους οι αληθινοί δημιουργοί του πλούτου;

Πάμε μαζί στα ανθρακωρυχεία του Χόκιγκ - Βάλεϊ; Δε θα βρούμε ανθρώπους, θα βρούμε κινούμενα πτώματα που άρχισαν να αποσυντίθενται.

Η γενική κρατικοποίηση των μέσων παραγωγής καθίσταται αναπόφευκτη αναγκαιότητα. Αρχίζει η εποχή του σοσιαλισμού και της παγκόσμιας συνεργασίας. Οι κατέχουσες τάξεις θα απαλλοτριωθούν.

Εκείνοι που λένε "τούτο είναι δικό μου", θα τα δούνε όλα κοινά. Αυτό δε θα γίνει για σκοπούς σπεκουλάντικους, θα γίνει για το καλό όλων.

Τούτο εδώ δεν είναι όραμα αιθέριο καθώς νομίζετε. Είναι αναγκαιότητα. Είδαμε στην ιστορία πώς ό,τι ήταν ανάγκη να γίνει, έγινε. Αυτό είναι η λογική της ζωής...

Οποιος λέει ιδιωτική βιομηχανία, λέει αναρχούμενη βιομηχανία. Μετρημένα άτομα χρησιμοποιούν προς όφελός τους τις εφευρέσεις. Ο κόσμος είναι για τους λίγους. Δεξιά και αριστερά πέφτουν οι όμοιοί τους, θύματα του πλούτου και της καλοζωίας τους. Λίγο τους ενδιαφέρει. Με τις μηχανές τους μετατρέπουν το ανθρώπινο αίμα σε βώλους χρυσαφιού.

Την ίδια την υγεία των ανήλικων. Με την πολλή εργασία, δολοφονούν τα γυναικόπαιδα. Με την ανεργία σκοτώνουν. Και αυτοί οι άνθρωποι σου λέγονται Χριστιανοί! Γνήσιοι Χριστιανοί!

Εμείς παραβήκαμε τους νόμους σας, για να δείξουμε στο λαό σε τι αποβλέπουν όλοι σας οι θεσμοί: στο να εγκαθιδρύσουν, στη χώρα αυτή, μία ολιγαρχία, όμοια της οποίας σε κτηνωδία, δεν υπάρχει πουθενά στη Γη!

Αν πιστεύετε ότι με το να μας κρεμάσετε θα εξουδετερώσετε το κίνημα των εργαζομένων, το κίνημα από το οποίο εκατομμύρια ανθρώπινα πλάσματα που σέρνονται στη φτώχεια και στη μιζέρια, περιμένουν τη λύτρωσή τους -αν αυτή είναι η γνώμη σας- τότε κρεμάστε μας!

Εδώ θα ποδοπατήσετε μία μικρή σπίθα, εκεί όμως και πιο πέρα και απέναντι και γύρω μας παντού, θα ξεπεταχτούν οι φλόγες.

Η φωτιά είναι υπόγεια και δε θα μπορέσετε να τη σβήσετε...».

Βήμα σταθεροποίησης από την Ιταλία



Θετική η αντίδραση των αγορών μετά τον σχηματισμό κυβέρνησης υπό τον Ενρίκο Λέτα

Reuters

Θετική ήταν χθες η αντίδραση των αγορών στον σχηματισμό κυβέρνησης στην Ιταλία, καθώς και στις προγραμματικές δηλώσεις του νέου πρωθυπουργού, Ενρίκο Λέτα, για παράλληλη προώθηση της ανάπτυξης και της δημοσιονομικής εξυγίανσης με ταυτόχρονη άσκηση πίεσης κατά της ακραίας λιτότητας στην Ευρωζώνη. Το κόστος δανεισμού της γειτονικής χώρας υποχώρησε στα χαμηλότερα επίπεδα από τον Οκτώβριο του 2010 και οι ευρωπαϊκές αγορές κινήθηκαν ανοδικά όπως, άλλωστε, και το ευρώ. Ωστόσο, ο οίκος πιστοληπτικής αξιολόγησης Moody’s επισημαίνει πως η κατάσταση στην Ιταλία παραμένει δύσκολη και εξακολουθεί να θεωρεί πιθανή μια προσφυγή της στον ευρωπαϊκό μηχανισμό στήριξης.

Μετά την ορκωμοσία του Λέτα, το ιταλικό υπουργείο Οικονομικών άντλησε τρία δισ. ευρώ σε δημοπρασία δεκαετών ομολόγων που υπερκαλύφθηκε 1,42 φορές ενώ η απόδοση υποχώρησε στο 3,94% από το 4,66% της αντίστοιχης δημοπρασίας του Μαρτίου. Επιπλέον, το ιταλικό Δημόσιο άντλησε άλλα τρία δισ. ευρώ σε δημοπρασία πενταετών ομολόγων με μέση απόδοση 2,84% ενώ του Μαρτίου ήταν 3,65%. Το ευρώ κινήθηκε ανοδικά και το απόγευμα κυμαινόταν στο 1,3084 δολάρια σημειώνοντας άνοδο 0,42% ενώ το χρηματιστήριο του Μιλάνου έκλεισε με άνοδο 2,,2% εν μέσω γενικότερης ανόδου στην Ευρώπη. Οπως τόνισε ο Μάικλ Χιούζον, αναλυτής της CMC Markets, «δεδομένης της κατάστασης στην Ιταλία, η νέα κυβέρνηση υπό τον Ενρίκο Λέτα αποτελεί πράγματι πρόοδο». Ο ίδιος αναλυτής επισήμανε, πάντως, πως δεν συμμετέχει στη νέα κυβέρνηση «κανένας από τους πρωταγωνιστές των εκλογών και μπορεί να τεθεί υπό αμφισβήτηση η νομιμοποίηση όλης της διαδικασίας που δίνει τόσες καίριες θέσεις σε τεχνοκράτες».

Προγραμματικές δηλώσεις

Μεσολάβησαν και οι προγραμματικές δηλώσεις του Ενρίκο Λέτα που έσπευσε να τονίσει ότι «μόνον με δημοσιονομική εξυγίανση θα πεθάνουμε. Οι αναπτυξιακές πολιτικές δεν μπορούν να περιμένουν άλλο» αλλά προσέθεσε πως θα τηρήσει τις δημοσιονομικές δεσμεύσεις της χώρας. Σε ό,τι αφορά την κατάργηση του έκτακτου φόρου ακινήτων που αποτελεί προεκλογική υπόσχεση του Σίλβιο Μπερλουσκόνι και όρο του Καβαλιέρε στον Λέτα για να τον στηρίξει το κόμμα του, ο νέος πρωθυπουργός απέφυγε την πλήρη δέσμευση. Ανακοίνωσε ότι αναστέλλεται η καταβολή φόρων του Ιουνίου πριν από την ευρύτερη αναδιάρθρωση του συστήματος φορολόγησης ακινήτων αλλά δεν δεσμεύθηκε για την πλήρη κατάργηση του επίμαχου φόρου. Εξέφρασε, άλλωστε, την ελπίδα πως θα καταστεί δυνατόν να αναβληθεί η αύξηση του ΦΠΑ στο 22% από το υφιστάμενο 21%.

Παράλληλα τόνισε πως πρέπει να ενισχυθεί το κοινωνικό κράτος με περικοπές των φόρων που επιβαρύνουν τον κλάδο της εργασίας και τους νέους και με μέτρα που θα προωθήσουν τη μεγαλύτερη συμμετοχή των γυναικών στην παραγωγή. Υποσχέθηκε, επίσης, αλλαγή του εκλογικού νόμου εξαιτίας του οποίου η Ιταλία έμεινε χωρίς κυβέρνηση επί δύο μήνες.

Οι εξαγγελίες του φαίνεται να μην ικανοποιούν επαρκώς τη Moody’s που σε σχετική ανακοίνωσή της τόνιζε χθες ότι πρέπει να διαπιστώσει «τη δέσμευση της νέας κυβέρνησης και την ικανότητά της να προωθήσει τις τεράστιες διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις που χρειάζεται η χώρα για να βελτιώσει την αξιοπιστία της». Στην ίδια ανακοίνωση τόνιζε, άλλωστε, πως «δεν μπορούμε να αποκλείσουμε να καταλήξει η Ιταλία να ζητήσει τη βοήθεια της ΕΚΤ και του μηχανισμού ESM». Είχε προηγηθεί την Κυριακή συνέντευξη που παραχώρησε ο νέος υπουργός Οικονομικών, Φαμπρίτσιο Σακομάνι, στην ιταλική εφημερίδα La Repubblica, στην οποία υποσχέθηκε να στηρίξει τις επιχειρήσεις αλλά και τους πολίτες με χαμηλά εισοδήματα με αναπτυξιακά μέτρα αλλά παράλληλα να περιορίσει το κόστος δανεισμού της Ιταλίας περικόπτοντας ορισμένες μη παραγωγικές δαπάνες
 Μείωση φόρων και δημοσίων δαπανών σχεδιάζει ο νέος υπουργός Οικονομικών
 Ο υπουργός Οικονομικών της νέας ιταλικής κυβέρνησης Φαμπρίτσιο Σακομάνι σχεδιάζει να μειώσει τους φόρους και τις δημόσιες δαπάνες καθώς και να μειώσει το κόστος δανεισμού της χώρας, σύμφωνα με συνέντευξή του στην κυριακάτικη έκδοση της ιταλικής εφημερίδας La Repubblica.
Ο κ. Σακομάνι δήλωσε ότι θέλει να «αναδιαρθρώσει τον κρατικό προϋπολογισμό» για να στηρίξει τις επιχειρήσεις και τους πολίτες με χαμηλά εισοδήματα και ότι θα προχωρήσει στη μείωση ορισμένων μη παραγωγικών δημοσίων δαπανών, για να εξοικονομήσει τους αναγκαίους πόρους για τη μείωση των φόρων.

Η εμπιστοσύνη που θα προκληθεί από τα μέτρα αυτά, θα μπορούσε να οδηγήσει στη σημαντική μείωση του κόστους δανεισμού της Ιταλίας, δήλωσε ο τεχνοκράτης υπουργός. Η διαφορά της απόδοσης του 10ετούς ιταλικού ομολόγου από την απόδοση του αντίστοιχου γερμανικού, θα μπορούσε να μειωθεί στο 1% ή και λιγότερο από το τρέχον επίπεδο που είναι σχεδόν 3%, δήλωσε ο Σακομάνι.

Ο νέος υπουργός Οικονομικών δήλωσε ότι είναι κρίσιμης σημασίας να αρθεί η πολιτική αβεβαιότητα και να εμπεδωθεί η εμπιστοσύνη για να γίνει η επανεκκίνηση της ιταλικής οικονομίας. Για τον σκοπό αυτό, πρόσθεσε, θα προτείνει μία «συμφωνία» μεταξύ των τραπεζών, των επιχειρήσεων και των καταναλωτών για να ενισχυθούν ο δανεισμός, οι επενδύσεις και η κατανάλωση.

Ο κ. Ρενάτο Μπρουνέτα, επικεφαλής της κοινοβουλευτικής ομάδας του κόμματος Λαός της Ελευθερίας (PdL) του Σίλβιο Μπερλουσκόνι, δήλωσε ότι η νέα κυβέρνηση θα πέσει αν ο πρωθυπουργός Ενρίκο Λέτα δεν δεσμευθεί με τις προγραμματικές δηλώσεις του να καταργήσει γρήγορα τον αντιδημοφιλή φόρο ακινήτων και να επιστρέψει τα ποσά που καταβλήθηκαν πέρυσι από τους πολίτες για τον φόρο αυτό. «Αν ο πρωθυπουργός δεν προχωρήσει σε αυτήν ακριβώς τη δέσμευση, δεν θα του δώσουμε ψήφο εμπιστοσύνης», δήλωσε ο κ. Μπρουνέτα στην ιταλική εφημερίδα Il Messaggero. Ο κ. Μπρουνέτα, ο οποίος ήταν και ο ίδιος υποψήφιος για τη θέση του υπουργού Οικονομικών, δήλωσε ότι —κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων για το σχηματισμό της νέας κυβέρνησης— ο Λέτα «έδωσε το λόγο του» για την κατάργηση και επιστροφή του φόρου, κάτι όμως που θα προκαλούσε μία «μαύρη τρύπα» 8 δισεκατ. ευρώ στον προϋπολογισμό.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_economy_2_30/04/2013_519061 
http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathremote_1_29/04/2013_496530

ΜΕΓΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ


Τι είναι Μεγάλη Εβδομάδα;
 
Η Μεγάλη Εβδομάδα είναι η εβδομάδα πριν το Πάσχα (από την Κυριακή των Βαϊων το βράδυ μέχρι το Μ. Σάββατο) και ονομάζεται «Μεγάλη», όχι γιατί έχει περισσότερες μέρες ή ώρες από τις άλλες εβδομάδες, αλλά γιατί τα γεγονότα όπου τελούνται και βιώνονται στους Ιερούς Ναούς είναι κοσμοσωτήρια για τον άνθρωπο!

Πώς βιώνεται ο λειτουργικός χρόνος τη Μεγάλη Εβδομάδα;
 
Η Εκκλησία από την μεγάλη της φιλανθρωπία, για να μπορέσουν όσο είναι δυνατόν περισσότεροι πιστοί να συμμετέχουν στις Ακολουθίες, επέτρεψε από την αρχή της Μ. Εβδομάδας, να ψάλλεται ο Όρθρος της επόμενης ημέρας. (π.χ. την Κυριακή των Βαϊων το βράδυ ψάλλεται ο Όρθρος της Μεγάλης Δευτέρας).
Τι τελείται τις ημέρες της Μεγάλης Εβδομάδας;
Οι τέσσερις πρώτες ημέρες μας προετοιμάζουν πνευματικά για το θείο δράμα και οι Ακολουθίες ονομάζονται «Ακολουθίες του Νυμφίου».
 
Μεγάλη Δευτέρα (Κυριακή Βαϊων βράδυ):
 
Την Μεγάλη Δευτέρα κυριαρχούν δύο γεγονότα:
α) Η ζωή του Ιωσήφ του 11ου γιού του Πατριάρχη Ιακώβ, του ονομαζόμενου Παγκάλου, δηλαδή του ωραίου στο σώμα και τη ψυχή. Ο Ιωσήφ προεικονίζει με την περιπέτειά του (που πουλήθηκε σκλάβος στην Αίγυπτο) τον ίδιο τον Χριστό και το πάθος Του.
β) Το περιστατικό της άκαρπης συκιάς που ξέρανε ο Χριστός (Ματθ. 21, 18-22):
Συμβολίζει την Συναγωγή των Εβραίων και γενικά την ζωή του Ισραηλιτικού λαού που ήταν άκαρποι από καλά έργα.

Μεγάλη Τρίτη (Μεγάλη Δευτέρα βράδυ):
 
Την Μεγάλη Τρίτη θυμόμαστε και ζούμε δύο παραβολές:
α) Των δέκα παρθένων (Ματθ. 25,1-13) που μας διδάσκει να είμαστε έτοιμοι και γεμάτοι από πίστη και φιλανθρωπία.
β) Των Ταλάντων (Ματθ. 25,14-30), που μας διδάσκει να είμαστε εργατικοί και πρέπει να καλλιεργούμε και να αυξήσουμε τα πνευματικά μας χαρίσματα.

Μεγάλη Τετάρτη (Μεγάλη Τρίτη βράδυ):
 
Η Μεγάλη Τετάρτη είναι αφιερωμένη στην αμαρτωλή γυναίκα (Λουκ. 7,47), που μετανιωμένη άλειψε τα πόδια του Κυρίου με μύρο και συγχωρήθηκε για τα αμαρτήματά της, γιατί έδειξε μεγάλη αγάπη και πίστη στον Κύριο. Ψάλλεται το περίφημο τροπάριο (δοξαστικό) της Υμνογράφου Μοναχής Κασσιανής.

Μεγάλη Πέμπτη (Μεγάλη Τετάρτη βράδυ):
 
Την Μεγάλη Πέμπτη γιορτάζουμε 4 γεγονότα :
α) Τον Ιερό Νιπτήρα, το πλύσιμο δηλαδή των ποδιών των μαθητών από τον Κύριο, δείχνοντας για το ποια πρέπει να είναι η διακονία των πιστών στην Εκκλησία.
β) Τον Μυστικό Δείπνο, δηλαδή την παράδοση του Μυστηρίου της Θείας Ευχαριστίας.
γ) Την Προσευχή του Κυρίου, στο Όρος των Ελαιών και
δ) την Προδοσία του Ιούδα, δηλαδή την αρχή του Πάθους του Κυρίου.

Μεγάλη Παρασκευή (Μεγάλη Πέμπτη βράδυ):
 
Την Μεγάλη Παρασκευή έχουμε την Κορύφωση του θείου δράματος, τελείται η «Ακολουθία των Παθών» και θυμόμαστε και βιώνουμε τα Σωτήρια και φρικτά Πάθη του Κυρίου και Θεού μας. Δηλαδή:
α) Τα πτυσίματα
β) τα μαστιγώματα
γ) τις κοροϊδίες
δ) τους εξευτιλισμούς
ε) τα κτυπήματα
στ) το αγκάθινο στεφάνι και κυρίως την
ζ) Σταύρωση και
η) τον θάνατο του Χριστού μας.

Μεγάλο Σάββατο (Μεγάλη Παρασκευή πρωϊ και βράδυ):
 
Το Μεγάλο Σάββατο το πρωϊ γιορτάζουμε:
α) την Ταφή Του Κυρίου και
β) την Κάθοδο Του στον Άδη, όπου κήρυξε σε όλους τους νεκρούς. Έτσι Μεγάλη Παρασκευή το πρωϊ (ημερολογιακά), τελούνται οι εξής ακολουθίες: Ακολουθία των Μεγάλες Ωρών και στις 12.00 το μεσημέρι της Αποκαθηλώσεως, δηλαδή την Ταφή Του Κυρίου από τον Ιωσήφ τον Αριμαθαίας και το Νικόδημο τον Φαρισαίο, μέλος του Μ. Συμβουλίου και κρυφό μαθητή του Κυρίου.
Την Μεγάλη Παρασκευή το βράδυ (ημερολογιακά) ψάλλονται τα Εγκώμια και έχουμε την περιφορά του Επιταφίου!

Κυριακή του Πάσχα (Μ. Σάββατο πρωϊ και νύχτα από τις 12.00 π.μ):
 
Το Μεγάλο Σάββατο (ημερολογιακά) το πρωϊ, έχουμε την λεγόμενη «1η Ανάσταση», δηλαδή το προανάκρουσμα της Αναστάσεως που μεταδίδουν οι ύμνοι και της προσμονής της λυτρώσεως όλης της κτίσεως από την φθορά και τον θάνατο!
Το Μεγάλο Σάββατο στις 12.00 (δηλαδή ουσιαστικά την Κυριακή), έχουμε την ζωηφόρο Ανάσταση του Κυρίου μας, την ήττα του θανάτου και της φθοράς και την αφή του Αγίου Φωτός στον κόσμο από το Πανάγιο Τάφο.
Κυριακή του Πάσχα στις 11.00 π.μ. ή το απόγευμα, τελείται ο «Εσπερινός της Αγάπης», όπου σε πολλές γλώσσες διαβάζεται το Ιερό Ευαγγέλιο και διατρανώνεται παγκοσμίως η νίκη του θανάτου και η εποχή της Καινούριας Διαθήκης, της χαράς και της Αναστάσιμης ελπίδας.
 
Ποιο είναι το βαθύτερο νόημα των Παθών και της Αναστάσεως για όλους εμάς τους Πίστους;
 
Οι πιστοί βιώνουμε τα πάθη και την ανάσταση του Χριστού συμμετέχοντας ενεργά σε αυτά με «συμπόρευση», «συσταύρωση» και «συνανάσταση»! Ο Χριστός με την θέληση του (εκουσίως), έπαθε και ανέστη για να σωθούμε όλοι εμείς! Αυτό σημαίνει ότι δεν λυπούμαστε «μοιρολατρικά» για το Πάθος του, αλλά για τις δικές μας αμαρτίες και αφού μετανοιώνουμε ειλικρινώς μπορούμε την αντικειμενική σωτηρία που χάραξε ο Χριστός να την κάνουμε και υποκειμενική - προσωπική σωτηρία!
 
http://hellas-orthodoxy.blogspot.gr/2013/04/blog-post_6909.html

ΑΠΩΛΕΙA ΣΤΟΝ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΟ ΜΑΣ ΚΟΣΜΟ :ΑΝΔ. ΝΤΟΥΖΟΣ



Έφυγε σε ηλικία 76 ετών  ο Ανδρέας Ντούζος

Ο ηθοποιός έδινε μάχη με το Αλτσχάιμερ τα τελευταία επτά χρόνια, ενώ από τον περασμένο Ιανουάριο έδινε τον αγώνα του στην εντατική μετά από ένα ατύχημα που είχε.

Ο Ανδρέας Ντούζος σπούδασε ηθοποιός στη Σχολή Τάκη Μουζενίδη. Συμμετείχε σε πολλές κινηματογραφικές ταινίες, κυρίως τη δεκαετία του '60, και θεωρήθηκε ως ζεν πρεμιέ της εποχής. Απέκτησε δύο παιδιά, τον Στηβ και την Τέτα, τα οποία ακολούθησαν και αυτά για ένα διάστημα, με σημαντική επιτυχία, το επάγγελμα του ηθοποιού. Από το 1967 και για 13 χρόνια έμεινε με την οικογένεια του στην Αμερική όπου σπούδασε σκηνοθεσία.

Υπήρξε για αρκετό καιρό επιχειρηματίας του θεάτρου Μπρόντγουεϊ στην οδό Αγίου Μελετίου στην Κυψέλη, το οποίο αναγκάστηκε να παραχωρήσει στην ηθοποιό Κάτια Δανδουλάκη λόγω οικονομικών δυσκολιών που αντιμετώπισε. Συμμετείχε ως guest star στις τηλεοπτικές σειρές "Κωνσταντίνου και Ελένης" και "Άκρως Οικογενειακόν". Η τελευταία του κινηματογραφική εμφάνιση έγινε στην ταινία "Μια μέρα τη νύχτα" (2001).

Η πληροφορία για τον θάνατο του σκηνοθέτει Λευτέρη Βογιατζή που κυκλοφόρησε στο διαδίκτυο (και δημοσιεύθηκε και εδώ) ήταν ανακριβής. Ο Λ. Βογιατζής είναι σε κρίσιμη κατάσταση αλλά όλοι πιστεύουν ότι θα ξεπεράσει τα προβλήματα υγείας του.

ΜΕΝ. ΓΚΙΒΑΛΟΥ : Οι γενίτσαροι των Μνημονίων

Οι γενίτσαροι των Μνημονίων
 
Του ΜΕΝΕΛΑΟΥ ΓΚΙΒΑΛΟΥ 
Αναπληρωτή καθηγητή Πολιτικής Επιστήμης 
του Πανεπιστημίου Αθηνών

Μια σημαντική παρανόηση, που μας εμποδίζει να κατανοήσουμε το βάθος και την ιστορική έκταση της κρίσης που διέρχεται η χώρα μας -αλλά και το μεγαλύτερο τμήμα της Ευρώπης-, είναι το γεγονός ότι ταυτίζουμε τον νεοφιλελευθερισμό με τα αυστηρά οικονομικά προγράμματα δημοσιονομικών περιορισμών και την ανεμπόδιστη δράση των μηχανισμών της αγοράς. Όμως αυτή είναι μία, μερική όψη της νεοφιλελεύθερης αντίληψης. Γιατί στο σύνολό του ο νεοφιλελευθερισμός αποτελεί μια ολόκληρη κοσμοθεωρία, ένα συνεκτικό τρόπο ερμηνείας της οικονομίας, της κοινωνίας, της δημοκρατίας και των αρχών και αντιλήψεων που πρέπει να διέπουν μια κοινωνία. Δεν αποτελεί απλώς ένα «απεχθές» και «αντικοινωνικό» οικονομικό πρόγραμμα, στο οποίο αντιτίθεται ο ευρωπαϊκός Νότος…

Το νεοφιλελεύθερο Σύνταγμα έχει ως θεμελιώδη αρχή «την ελευθερία της οικονομικής δράσης» (F.A. Hayek, Nozick). Αυτήν την απόλυτη αρχή πρέπει να υπηρετεί το δημοκρατικό πολίτευμα. Κατά τον F.A. Hayek, «η δημοκρατία δεν είναι αυτοσκοπός, αλλά μέσον, ένα ''ωφελιμιστικό στρατήγημα'', που συντελεί στη διασφάλιση του ύψιστου πολιτικού στόχου, της ελευθερίας της οικονομικής δράσης».

Το καθεστώς της αυταρχικής δημοκρατίας που εδώ και τρία χρόνια έχει επιβληθεί στη χώρα μας -και όχι μόνο-, ο εξευτελισμός της νομοθετικής εξουσίας που λειτουργεί οιονεί σ' ένα έκτακτου χαρακτήρα νομοθετικό καθεστώς, οι εμφανείς παραβιάσεις του Συντάγματος, η απώλεια της εθνικής κυριαρχίας και της ασυλίας επί της εθνικής περιουσίας δεν αποτελούν απλές αυθαίρετες ενέργειες της «τρόικας» ή της γερμανικής ηγεμονίας… Το νεοφιλελεύθερο πρότυπο και τα προγράμματά του είναι ασυμβίβαστα, είναι ασύμμετρα προς τα σύγχρονα δημοκρατικά και συνταγματικά θεμέλια. ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΥΝΥΠΑΡΞΕΙ Ο ΝΕΟΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΙΣΜΟΣ ΜΕ ΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ.

Στο ίδιο πλαίσιο, η έννοια της κοινωνικής δικαιοσύνης, τα κοινωνικά και εργασιακά δικαιώματα και οι θεσμοί που τα κατοχυρώνουν θεωρούνται «παραμορφώσεις», «εξωγενείς παρεμβάσεις και αντιλήψεις» που αλλοιώνουν τον ανταγωνισμό και την «ελεύθερη», ατομική, επιλογή. Γι' αυτό και σαρώθηκαν, κυριολεκτικά, μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα…

Στα τρία χρόνια που πέρασαν, οι διαδοχικές κυβερνήσεις που υπηρέτησαν τα Μνημόνια και τις δανειακές συμβάσεις, οι ηγετικές ομάδες των μνημονιακών κομμάτων, απευθυνόμενες προς την κοινωνία ισχυρίζονται ότι τα Μνημόνια προέκυψαν ως ιστορική, αδήριτη ανάγκη και συνέπεια των οικονομικών πολιτικών του παρελθόντος, του «κρατισμού» και των στρεβλώσεων της παραγωγικής και γραφειοκρατικής δομής. Σ' αυτήν, την «επιβεβλημένη», ιστορική νομοτέλεια οι κυβερνήσεις των Μνημονίων -όπως διαλαλούν- προσπαθούν να αποτρέψουν τις ακραίες συνέπειες, διατηρούν όμως τα δημοκρατικά και κοινωνικά τους «πιστεύω».

Αυτό είναι το μεγαλύτερο ψέμα. Γιατί από την περίοδο της πρωθυπουργίας του Γ. Παπανδρέου μέχρι σήμερα οι κυβερνήσεις των Μνημονίων υιοθέτησαν, ενστερνίσθηκαν και προάσπισαν με πρωτοφανές πάθος και φανατισμό όλες τις ακραίες νεοφιλελεύθερες αντιλήψεις στο πεδίο της οικονομίας, των κοινωνικών και εργασιακών θεσμών και δικαιωμάτων.

Αντιμετώπισαν με πρωτοφανή αναλγησία και εχθρότητα τον ελληνικό λαό, έσπειραν συστηματικά την κοινωνική διχόνοια, καλλιέργησαν μεθοδικά τον «κοινωνικό εμφύλιο», στοχοποιώντας κάθε φορά την κοινωνική-επαγγελματική ομάδα την οποία επεδίωκαν να εξοντώσουν. Δεν ένιωσαν την ανθρώπινη ανάγκη όχι μόνο να λάβουν κάποια πρόνοια για όσους έστειλαν στα «κρεματόρια» της ανεργίας, της φτώχειας, της πείνας, των συσσιτίων, αλλά και να διατυπώσουν -έστω και προσχηματικά- έναν λόγο παρηγοριάς και πόνου στους συγγενείς εκείνων που οδηγήθηκαν στην απόγνωση, δίνοντας τέλος στη ζωή τους.

ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΡΑΜΕΙΝΟΥΝ ΣΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ ΕΓΙΝΑΝ ΓΕΝΙΤΣΑΡΟΙ ΤΟΥ ΝΕΟΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ 4ου ΡΑΪΧ.
Οι μνημονιακές κυβερνήσεις της χώρας μας αποτελούν τους πλέον πιστούς υπηρέτες των νεοφιλελεύθερων πολιτικών, ξεπέρασαν σε δουλικότητα και εθνική υποτέλεια κάθε άλλη περίπτωση κυβέρνησης σε χώρα που επιβλήθηκαν Μνημόνια και περιοριστικές πολιτικές.

Τώρα η τραπεζική δικτατορία, το 4ο Ράιχ, το ΔΝΤ, θέλουν να επιβάλουν στην πράξη τις πλέον ακραίες ιδεολογικές τους απόψεις. ΘΕΛΟΥΝ «ΝΑ ΧΥΘΕΙ ΑΙΜΑ», ΝΑ ΣΠΑΣΟΥΝ ΤΑ «ΤΑΜΠΟΥ», τα τελευταία οχυρά που συνδέονταν με το αστικο-φιλελεύθερο πρότυπο και το κοινωνικό κράτος.

Η ΒΙΑΙΗ ΕΠΙΒΟΛΗ ΑΠΟΛΥΣΕΩΝ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ, ακόμα και με παραβίαση δικαστικών αποφάσεων, Η ΔΕΣΜΕΥΣΗ ΤΩΝ ΚΑΤΑΘΕΣΕΩΝ ΣΤΙΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ, Η ΜΑΖΙΚΗ ΑΠΑΛΛΟΤΡΙΩΣΗ ΤΗΣ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑΣ ΣΤΗΝ ΚΑΤΟΙΚΙΑ ΛΟΓΩ ΥΠΕΡΧΡΕΩΣΗΣ αποτελούν «εκκαθαριστικές επιχειρήσεις» που δεν έχουν μόνο εισπρακτικό-οικονομικό στόχο.

Επιδιώκουν ταυτόχρονα να διαλύσουν κάθε θεσμικό έρεισμα, κάθε νομική προστασία και δικαίωμα από τους πολίτες, ώστε να τους καταστήσουν αδύναμους και ανίκανους για κάθε αντίδραση. Η ΣΥΜΒΟΛΙΚΗ ΒΙΑ που ασκείται πάνω στον ελληνικό λαό είναι εξίσου απάνθρωπη με την οικονομική και πολιτική βία την οποία έχουν υιοθετήσει οι κυβερνήσεις των Μνημονίων. Ξεχνούν όμως ότι η βία αυτή, αντί για παράδοση και υποταγή, μπορεί να προκαλέσει αντιδράσεις και εξεγέρσεις, ικανές να γυρίσουν τον «τροχό» της Ιστορίας. 


Γερμανία, ο μέγας οφειλέτης μας




Του ΚΩΣΤΑ ΝΙΚΟΛΑΟΥ 
πρώην βουλευτή, πρ. ευρωβουλευτή 
 και πρ. αντιπροέδρου της Ευρωβουλής

Την Τετάρτη τέθηκε με πρωτοβουλία του ΣΥΡΙΖΑ για πρώτη φορά στην Ολομέλεια της Ελληνικής Βουλής το θέμα των πολεμικών αποζημιώσεων και του αναγκαστικού κατοχικού δανείου της Γερμανίας έναντι της πατρίδας μας. Η οποία Γερμανία, ως 4ο πλέον οικονομικό Ράιχ, αρνείται να εκπληρώσει τις πασιφανείς και μη παραγεγραμμένες υποχρεώσεις της, όπως προκύπτει από πλειάδα εγγράφων και ρηματικών δηλώσεων, απέναντι στη χώρα μας. Μια χώρα την οποία λεηλάτησε ποικιλοτρόπως –βλέπε: αφαίρεση πολιτισμικών θησαυρών σε αρχαία κειμήλια ανυπολόγιστης αξίας–, καταστρέφοντας ΟΛΕΣ τις υποδομές της και οδηγώντας τον λαό της σε πρωτοφανή πείνα, με αποσκελετωμένα και τυμπανιαία πτώματα στους δρόμους της Αθήνας, για να ταΐζονται πλουσιοπάροχα οι χιτλερικές ορδές, όχι μόνο εντός των ελληνικών συνόρων αλλά και στη Βόρεια Αφρική!

Δεν αναφέρομαι στα πασίγνωστα φρικαλέα εγκλήματα με πυρπολήσεις κωμοπόλεων και χωριών ούτε στις εν ψυχρώ εκτελέσεις αντιστασιακών πατριωτών μαζί με τους γονείς, τις γυναίκες και τα παιδιά τους, διότι αυτά δεν εμπίπτουν στις αποζημιώσεις του ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ και διεκδικούνται, άλλωστε, από τους απογόνους και τους στενούς συγγενείς των θυμάτων.

Με τη φράση του «το θέμα είναι λήξαν» –για να λήξει, άρα υπήρχε–, ακόμα και ο Σόιμπλε, το ανθρωπόμορφο αυτό τέρας, παραδέχθηκε άθελά του (το έξυπνο πουλί από τη μύτη πιάνεται) ότι ΤΟ ΘΕΜΑ ΥΠΗΡΞΕ και φυσικά εξακολουθεί να υπάρχει. Χρέη είναι αυτά, δεν είναι στραγάλια. Το αναγκαστικό δάνειο παραμένει ενεργό και ΔΕΝ παραγράφεται, αφού διαθέτει ΚΑΙ η Τράπεζα της Ελλάδος αδιάσειστα στοιχεία. Μπορούμε, επομένως, ΝΑ ΕΠΙΒΑΛΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΞΟΦΛΗΣΗ ΤΟΥ. Ανεξάρτητα, όμως, από τον πυρήνα της υποθέσεως, επιθυμώ να εξηγήσω γιατί αποκάλεσα «ανθρωπόμορφο τέρας» τον Σόιμπλε. Διότι γνωρίζει άριστα τα ανατριχιαστικά εγκλήματα των ναζιστών προγόνων του και τα αντιπαρέρχεται συνειδητά. Αντιπαρέρχεται, δηλαδή, ένα κατ’ εξοχήν ΗΘΙΚΗΣ ΤΑΞΕΩΣ ζήτημα. Και δεν είναι ασφαλώς ο μόνος ανάμεσα στους αξιωματούχους συμπατριώτες του. Είναι, ωστόσο, Ο ΠΙΟ ΚΥΝΙΚΟΣ.

Ο Μανώλης Γλέζος, τον οποίο επιχείρησε να αφαιρέσει από τον ΣΥΡΙΖΑ ο θρασύτατος Βενιζέλος με το πονηρό επιχείρημα ότι «ανήκει σε όλο τον ελληνικό λαό και ομιλεί εξ ονόματος του έθνους», ΔΕΣΠΟΣΕ με την καταλυτική αγόρευσή του. Ο Βενιζέλος είχε ακούσει την πανθομολογουμένως ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΚΑΤΑΘΕΣΗ ΣΥΝΤΡΙΠΤΙΚΩΝ ΑΠΟΨΕΩΝ ΣΤΗΝ ΠΡΩΤΟΛΟΓΙΑ του Μ. Γλέζου και προσάρμοσε καταλλήλως τη δική του παρέμβαση, ευλογώντας ταυτόχρονα τα γένια του ΠΑΣΟΚ!

Ο Μ. Γλέζος, όπως και ο Αλέξης Τσίπρας στη δική του αγόρευση αργότερα, κάλεσε την κυβέρνηση να συγκροτήσει διακομματική επιτροπή που θα επισκέπτεται ΟΛΑ τα Κοινοβούλια, αλλά και θα θέσει το θέμα στη Γερμανία. «Ήρθε η ώρα το Κοινοβούλιο να αρθεί στο ύψος των περιστάσεων και να κάνει το χρέος του απέναντι στην Ιστορία». Προηγουμένως διαφώνησε με τον «μαζί τα φάγαμε» Πάγκαλο, ο οποίος έγραψε σε άρθρο του ότι πρόκειται για… «λεία πολέμου»! «Λεία πολέμου ανήκει στο κράτος που κατέλαβε μια χώρα. Δεν έχει σχέση με τις οφειλές, την καταστροφή στην οικονομία, το αναγκαστικό δάνειο, τους αρχαιολογικούς θησαυρούς», τόνισε ο βουλευτής Επικρατείας του ΣΥΡΙΖΑ και πρόσθεσε χαρακτηριστικά, απευθυνόμενος στον υπουργό Εξωτερικών Δημήτρη Αβραμόπουλο: «Μην μπερδεύουμε τα θέματα με αυτόν τον ανεκδιήγητο τρόπο. Το σημειώνω επειδή διετέλεσε και υπουργός Εξωτερικών. Αν, κύριε υπουργέ, ακολουθήσετε τα ίδια χνάρια, χαθήκαμε».

Τα είπε αυτά στον Δ. Αβραμόπουλο, διότι εμφανίστηκε ολοφάνερα επιφυλακτικός στις παρεμβάσεις του, μολονότι αναγνώρισε την ύπαρξη του θέματος και την υποχρέωση της Πολιτείας να το κινήσει. Περιορίστηκε, όμως, στη δήλωση ότι αναμένει τη γνωμάτευση του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους επί της εκθέσεως του Γενικού Λογιστηρίου για να κινηθεί αναλόγως. Πόρισμα του Γενικού Λογιστηρίου υφίσταται, ωστόσο, και το κρατάει στο συρτάρι του ο αρμόδιος υπουργός! Ψεύδεται, επομένως, ασύστολα. Ή, αφού η γνωμάτευση του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους δεν έχει διατυπωθεί ακόμη, ψεύδεται ασύστολα κατά το ήμισυ.

Γλέζος και Τσίπρας ζήτησαν, πάντως, από την κυβέρνηση να θέσει επισήμως το ζήτημα ΤΩΡΑ. Αξίωση με την οποία συμφώνησαν, πλην ΠΑΣΟΚ, Ανεξάρτητοι Έλληνες, ΔΗΜΑΡ και ΚΚΕ. «Δεν επαιτούμε, ρε, απαιτούμε. Η ιστορική μνήμη δεν συγχωρεί τους μειοδότες, τους ρουφιάνους, τους δωσίλογους», ανάρτησε στο διαδίκτυο την Πέμπτη η olympia.gr και συνέχισε με ενδιάμεσο τίτλο «ΑΕΝΑΟ ΜΙΣΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟ» ως εξής: «Την ίδια στιγμή που η Ελλάδα σηκωνόταν από τις στάχτες, στη Γερμανία έρρεαν πακτωλοί χρημάτων για την παλινόρθωση. Άθλιοι πολιτικάντηδες “κούρευαν” τα γερμανικά δάνεια και έβαζαν “ρήτρα ανάπτυξης”. Αμέσως μετά την “επανένωση”, αυτή η συμμορία επανήλθε με το πρόσωπο του “εκσυγχρονισμού”, βάζοντας σε εφαρμογή το σχέδιο της νέας υποταγής, που ολοκληρώνεται σήμερα. Αυτόν τον λαό ονομάζουν λαμόγιο, φοροφυγά, απατεώνα και εσχάτως “ρατσιστή” οι διαχρονικοί δολοφόνοι της Ελλάδας και τα τσιράκια τους. Η παλινόρθωση της Ελλάδας δεν έγινε με τη βοήθεια κανενός. Παρά μόνο με την αλληλεγγύη, τον αγώνα και το πείσμα των Ελλήνων (παρά τις απέλπιδες προσπάθειες ορισμένων να τους διχάσουν). Με το χαμόγελο και την αγάπη για την Ελλάδα, ξυπόλητοι μα περήφανοι. Δεν διεκδικούμε λοιπόν. ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ το κατοχικό δάνειο και τις αποζημιώσεις. Αλίμονο σε αυτούς που θέλουν να οδηγήσουν την Ελλάδα στις ημέρες κατοχικής εξαθλίωσης».

Η Γερμανία είναι ο μέγας οφειλέτης μας. Ένας ξεδιάντροπος οφειλέτης που, αντί να πληρώσει, εκβιάζει και απειλεί. Όπως είπε και ο Μανώλης Γλέζος στη Βουλή, «οι γερμανικές κυβερνήσεις μάς μισούν, επειδή με το έπος του ’40-’41 η Ελλάδα κατέρριψε τον μύθο του αήττητου του Άξονα». Και πρόσθεσε, καρφώνοντάς τες και πάλι: «Το μόνο έθνος, απ’ όταν ξεκίνησε ο πόλεμος και όταν τελείωσε, που έχει λιγότερο πληθυσμό, είναι η Ελλάδα». Η Ελλάδα που με τον ανυπέρβλητο ηρωισμό των μαχητών της έσωσε τη Σοβιετική Ένωση απ’ τον ναζισμό και αργότερα, έμμεσα, κι απ’ τον σταλινισμό.

 http://www.paron.gr/v3/new.php?id=83385&colid=67&dt=2013-04-28%200:0:0

Εθνική γερμανική επιλογή η φτώχεια και η καταπίεση






του Μανώλη Κοττάκη
Nα γελά ή να κλαίει κανείς με τη μιζέρια των γερμανικών περιοδικών, που ανακαλύπτουν κάθε λίγο
και λιγάκι ότι οι λαοί του Νότου είναι πιο πλούσιοι από τον δικό τους και γι' αυτό τους αξίζει να πάθουν όλα τα κακά του κόσμου; Νομίζω να γελάει. Και ξέρετε γιατί;
Γιατί η φτώχεια, σε συνθήκες φρενήρους ανάπτυξης της οικονομίας τους, είναι επιλογή τους.
Δεν φταίνε ούτε οι «τεμπέληδες» Έλληνες ούτε οι ξιπασμένοι Ιταλοί ούτε οι πένητες Πορτογάλοι, που η επίσημη εθνική ιδεολογία, όπως αυτή εκφράζεται από τις ηγεσίες τους και γίνεται αποδεκτή από τον λαό τους, ευνοεί την ύπαρξη ενός πλούσιου κράτους με φτωχούς πολίτες.
Ούτε φταίει ο πονηρός Κύπριος ή ο πανούργος Ισπανός αν o μέσος Γερμανός δεν μπορεί να έχει ιδιόκτητο σπίτι.
Όταν το κράτος φοβάται να απελευθερώσει τη ζήτηση και η προτεσταντική θρησκεία θεωρεί αμαρτία την απόλαυση, τότε γιατί να απορεί κανείς που οι υπήκοοι διασκεδάζουν πίνοντας ατέλειωτα βαρέλια μπίρας και πέφτουν για ύπνο μόλις το ρολόι δείξει μεσάνυχτα;
Λυπάμαι, αλλά όσο αμαρτωλοί είμαστε εμείς, που δεν έχουμε όριο στην απληστία, άλλο τόσο είναι και αυτοί, που δέχονται να είναι έθνος καταπιεσμένων. Και για να μην τοποθετούμαι χωρίς επιχείρημα-τα, θυμίζω: Είναι, ναι ή όχι, οι ίδιοι οι Γερμανοί που αποθεώνουν τη Μέρκελ επειδή φορά το  ίδιο φόρεμα εδώ και δέκα χρόνια; Στα μέρη τους αυτό θεωρείται «αρετή», στα δικά μας «τσιγκουνιά» και «υποκρισία».
Από τη μια παίρνει αποζημίωση 250.000 ευρώ τον χρόνο (κατά τους Σοσιαλδημοκράτες είναι λίγη), από την άλλη προβάλλει στον λαό το ταγέρ της ταπεινοφροσύνης και συστήνει «αυτοσυγκράτηση» .
Είναι, ναι ή όχι, οι ίδιοι οι Γερμανοί που παραίτησαν τον πρόεδρο τους Κρίστιαν Γουλφ επειδή έλαβε δάνειο από ιδιώτη προκειμένου να αγοράσει ιδιόκτητη στέγη;
Είναι, ναι ή όχι, ο ίδιος ο Σόιμπλε που κατσάδιασε δημοσίως τον Αμερικανό υπουργό Οικονομικών όταν εκείνος τόλμησε να πει ότι πρέπει να αυξηθεί η κατάνάλωση στην Ευρώπη;
Όταν η κουλτούρα της χώρας σου λέει μην αγοράζεις νέα ρούχα, για να είσαι ενάρετος, μη δανείζεσαι για να αποκτήσεις σπίτι, γιατί είσαι ύποπτος διαφθοράς, και μην καταναλώνεις, γιατί μοιάζεις με τους άχρηστους Νότιους, φταίμε εμείς -σε όποια κατάσταση και να βρισκόμαστε- που εκείνοι κολυμπάνε μέσα στη μιζέρια και την γκρίνια;
Εμείς οι Νότιοι για πολλά χρόνια είχαμε το δόγμα «φτωχό κράτος, πλούσιος λαός» και πληρώσαμε τα επίχειρα της επιλογής μας. Εκείνοι, χρόνια τώρα, έχουν το δόγμα «πλούσιο κράτος, φτωχός λαός» και πληρώνουν τα επίχειρα της τσιγκουνιάς.
Συμπεριφέρονται σαν τους πλούσιους ιδιώτες που ενώ διαθέτουν δισεκατομμύρια στην άκρη και δεν ξέρουν τι να τα κάνουν, έχουν καβούρια στην τσέπη όταν ένας συγγενής τους, που βρίσκεται σε οικονομική αδυναμία, τολμήσει να τους ζητήσει κάτι.
Στο δίλημμα «περισσότερα λεφτά στα ταμεία του κράτους ή περισσότερα λεφτά στις τσέπες των πολιτών» η γερμανική πολιτική ελίτ απαντά πεισματικά το πρώτο: λεφτά στα ταμεία του κράτους.
Απαντά περισσότερες εξαγωγές προς τον Νότο και τις αναδυόμενες αγορές και φτωχός λαός παρά αύξηση των κοινοτικών εισαγωγών και τόνωση της ζήτησης στο εσωτερικό.
Οι άνθρωποι επιλέγουν να αυξήσουν την ψαλίδα που τους χωρίζει από τον ευρωπαϊκό Νότο, με αντίτιμο την οικονομική καθήλωση των πολιτών τους, παρά να μειώσουν την απόσταση με όφελος για τους πολίτες τους.
Για να είμαι ειλικρινής  δεν τους κατηγορώ. Δικά τους είναι τα γένια, δικά τους και τα χτένια.
Μην τρομάζουν, όμως, όταν βλέπουν τον εαυτό τους στον καθρέφτη και μην κατηγορούν τον Έλληνα για πλουτισμό επειδή μόλις βρήκε φτηνά επιτόκια στη ζωή του έτρεξε να βάλει κεραμίδι στο κεφάλι του. Καμιά  φορά η  ελευθερία  έχει  και  τα  καλά  της.