Από την «ενδόρρηξη» της κατάθλιψης στην έκρηξη της οργής!

 

Πού φτάσαμε;

Να θεωρείται περίπου ως... «εθνικό κατόρθωμα» το ότι πήγε ο έλληνας πρωθυπουργός στην Τουρκία κι εξέθεσε τις επίσημες ελληνικές θέσεις για τις τουρκικές προκλήσεις!

Δηλαδή τι άλλο θα μπορούσε να κάνει;

Να μη μιλήσει καθόλου για τις τουρκικές παραβιάσει;

Να αποσιωπήσει τη μη αναγνώριση της Κύπρου από την Τουρκία;

Να μη μιλήσει για την ενθάρρυνση της μαζικής λαθρομετανάστευσης από την Τουρκία στην Ελλάδα;

Να μη μιλήσει για το  casus belli;

θα περίμενε κανείς να μη μιλήσει ο έλληνας πρωθυπουργος για όλα αυτά;

Ή να πει άλλα απ' αυτά που αποτελούν τις πάγιες θέσεις των ελληνικών κυβερνήσεων;

Τι ακριβώς μας λένε;

Να τον «θαυμάσουμε» που πήγε και είπε τα αυτονόητα;

Κι ύστερα, τι δουλειά είχε ο έλληνας πρωθυπουργ0ς να μιλήσει στη Σύνοδο των Πρέσβεων της Τουρκίας;

Η Τουρκία οργανώνει την περικύκλωση της Ελλάδας από παντού!

Πείθει τις χώρες που έχουν στενή εξάρτηση από την Άγκυρα να αναγνωρίσουν τα Σκόπια ως «Μακεδονία» (όπως έγινε πρόσφατα με τη Συρία).

Ανοίγει ναυτικές βάσεις στην Αλβανία, πολύ κοντά στα βορειοδυτικά σύνορα της Ελλάδας.

Ασκεί την επιρροή της η Τουρκία ώστε να πείσει το Ανώτατο Δικαστήριο της Αλβανίας να ακυρώσει τη σύμβαση οριοθέτησης των θαλασσίων συνόρων με την Ελλάδα.

Αυτά μεταξύ πολλών άλλων κάνει η Τουρκία τα τελευταία χρόνια στην περιοχή μας, πέρα από τις «στενά» ελληνοτουρκικές σχέσεις.

Αποφασιστικός μοχλός στην προώθηση όλης αυτής της «ατζέντας» είναι η τουρκική διπλωματία. Οι ανώτατοι εκπρόσωποι της οποίας μαζεύτηκαν προχθές στο Ερζερούμ για να συζητήσουν (ή για να πάρουν γραμμή) πώς θα τα προωθήσουν όλα αυτά ακόμα περισσότερο...

Και εκεί πήγε ο έλληνας πρωθυπουργός. Γιατί ακριβώς;

Για να τους αποκαλέσει «καρντάσια» (δηλαδή... «αδέλφια»)!

Ξέρετε εσείς τον ηγέτη κάποιου σοβαρού κράτους να πήγε ποτέ να χαιρετίσει την κυβέρνηση και τη διπλωματία μιας γειτονικής χώρας που έχει διακηρύξει casus belli εναντίον της χώρας του και την υπονομεύει όπου μπορεί;

Κι ακόμα: Τι είπανε πίσω από κλειστές πόρτες οι δύο πρωθυπουργοί, χωρίς κανέναν άλλο μαζί τους, πέρα από τους μεταφραστές τους...

Τι θα γινόταν αν το έκανε αυτό πρωθυπουργός της Νέας Δημοκρατίας;

Θα κραύγαζε το σύμπαν (κανάλια, ραδιόφωνα κι ολόκληρος ο Τύπος) για «μυστική διπλωματία»!

Γιατί αν το κάνουν οι πρωθυπουργοί «της Δεξιάς» είναι «μυστική διπλωματία» (άσε που δεν το έκαναν ποτέ) κι όταν το κάνει πρωθυπουργός του ΠΑΣΟΚ, ο ίδΐος «ανεξάρτητος» και «έγκυρος» Τύπος δεν λέει κουβέντα;

Εμένα λοιπόν ένα πουλάκι (όχι κατ' ανάγκην «γαλάζιο») που άκουσε τι ειπώθηκε μεταξύ των δύο πρωθυπουργών στο Ερζερούμ,- μου ψιθύρισε τα εξής:

Ετοιμάζονταν, λέει, να προχωρήσουν σε μια κοινή διακήρυξη ότι το Αιγαίο είναι δήθεν «θάλασσα ημίκλειστη»! Δηλαδή έχει «ειδικό καθεστώς», όπου δεν ισχύει το Δίκαιο της θάλασσας κι όλα όσα -κατά σύμπτωση ευνοϊκά για την Ελλάδα - προβλέπει για την υφαλοκρηπίδα των νησιών, για την αιγιαλίτιδα ζώνη, για τις γραμμές καθορισμού Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης κλπ.

Δηλαδή θα προσυπέγραφαν εμμέσως πλην σαφώς την αυτοπαραίτηση της Ελλάδας από τα νομικά δικαιώματα της και θα άνοιγαν τον δρόμο για την προσφυγή στη Χάγη με βάση «την αρχή της ευθυδικίας».

Δηλαδή τον διαμοιρασμό του Αιγαίου - στη μέση!

Τον οποίο ήδη προεξοφλούν οι επίσημοι τουρκικοί χάρτες...

Και αποτελεί πάγια διακηρυγμένη επιδίωξη της Τουρκίας εδώ και χρόνια.

Που δεν τη δέχθηκε ποτέ καμία ελληνική κυβέρνηση.

Μέχρι που ήλθε η κυβέρνηση του Γεωργίου Ανδρέα Παπανδρέου και το κουβεντιάζει, λένε. Ασφαλώς «μυστικά»...

Και διαψεύσει δεν δέχομαι. Εκτός κι αν αποφασίσουν να αποκαλύψουν τι πραγματικά κουβέντιαζε τα ι τόσο καιρό. Τι πραγματικά είπαν μία ώρα και σαράντα πέντε λεπτά κλεισμένοι μόνοι τους...

Και κάτι ακόμα:

- Το Αιγαίο ΔΕΝ είναι «θάλασσα Ειρήνης»!

Διότι οι Τούρκοι έχουν προκηρύξει casus belli κατά της Ελλάδας.

- Η διαπραγμάτευση της υφαλοκρηπίδας δεν μπορεί να ξεκινήσει «από μηδενική βάση». Γιατί αυτό θα σήμαινε ότι απεμπολούμε τη βάση που υπάρχει ήδη: Τη βάση του Διεθνούς Δικαίου. Που ευνοεί την Ελλάδα.

- Ούτε μπορούμε να «βαπτίζουμε» τις παραβιάσεις του ελληνικού εναερίου χώρου ως... «υπερπτήσεις».

Δεν κάνουν «υπερπτήσεις», κύριε πρωθυπουργέ...

Παραβιάσεις κάνουν!

Αν ποντάρετε στο ότι οι 'Έλληνες «είναι απελπισμένοι και δεν θα αντιδράσουν», μπορεί να κάνετε λάθος.

Γιατί η απελπισία είναι «ψυχική ενδόρρηξη» (implosion για να μην μπερδεύεστε).

Και η ψυχική «ενδόρρηξη» κάποιες φορές οδηγεί σε κοινωνική έκρηξη (explosion, αν δεν το καταλάβατε).

Κι αν σήμερα δεν βλέπετε τη διαφορά ανάμεσα στις «υπερπτήσεις» και τις παραβιάσεις, αύριο μπορεί να μην καταλάβετε πώς φτάσατε από την «ψυχική ενδόρρηξη» των Ελλήνων στην έκρηξη της οργής τους.

Προσέξτε γιατί η (βαθύτερη) αιτία μπορεί να είναι το Μνημόνιο, αλλά η αφορμή μπορεί να είναι απρόσμενη.

Εκεί που δεν το περιμένετε...

Κι από κει που δεν το περιμένετε.

Να θυμάστε ότι ακόμα είστε πρωθυπουργός της Ελλάδας.

Και οφείλετε να φέρεστε ως πρωθυπουργός της Ελλάδας.

Όχι  ως υποψήφιος Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ...

Ν. Ζ.

Πηγή:

 Εφημερίδα "ΤΟ ΠΑΡΟΝ"

ΑΝΑΠΑΝΤΗΤΑ ΕΡΩΤΗΜΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΜΕ ΤΟΝ ΕΡΝΤΟΓΑΝ

ΤΙ ΜΥΣΤΙΚΑ ΣΥΜΦΩΝΗΣΑΝ 

ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ - ΕΡΝΤΟΓΑΝ 

ΣΤΙΣ 3 ΩΡΕΣ ΠΟΥ ΣΥΖΗΤΗΣΑΝ;

Τί συζήτησαν κατ' ιδίαν οι δύο πρωθυπουργοί πίσω από τις κλειστές πόρτες, επί τρεις ολόκληρες ώρες.


Ένα πέπλο μυστηρίου καλύπτει την πραγματική ουσία των κατ' ιδίαν συνομιλιών του Γιώργου Παπανδρέου με τον Ταγίπ Ερντογάν, όπου παρίσταντο μόνο οι διερμηνείς, χωρίς ούτε καν τους υπουργούς Εξωτερικών των δύο χωρών. Τι θα αλλάξει μετά το Ερζερούμ; Τα ερωτήματα πάντως που προκύπτουν είναι πολλά και είναι άγνωστο αν θα απαντηθούν. Απ' αυτά θα κριθεί η ουσία της συνάντησης:


- Γιατί ο έλληνας πρωθυπουργός δεν είπε λέξη για το ελληνικό δικαίωμα νομιμοποίησης της ελληνικής ΑΟΖ, καθώς και της οριοθέτησής της; Κάτι που μπορεί να γίνει μονομερώς, με απλή ενημέρωση των διεθνών οργανισμών;


- Γιατί δεν είπε λέξη για το αν αυτή η οριοθέτηση της ΑΟΖ θα περιλαμβάνει και το Καστελλόριζο, κάτι που είναι αναμφισβήτητο δικαίωμά μας και στο οποίο αντιδρά με σφοδρότητα και με απειλές η Τουρκία;

- Γιατί δεν έθεσε ως προϋπόθεση για την ευρωπαϊκή πορεία της Τουρκίας τον τερματισμό των εναέριων τουρκικών προκλήσεων, με τις παραβιάσεις και παραβάσεις στο Αιγαίο, προκλήσεων που θέλουν να δημιουργήσουν τετελεσμένα, ούτε καν την άρση casus belli για την επέκταση των ελληνικών χωρικών υδάτων στα 12 μίλια; Αλλά απλώς περιορίστηκε στην καταγγελία των υπερπτήσεων;

- Γιατί ανέχτηκε τον Ερντογάν να θέτει θέμα μουφτήδων; Μήπως, λέμε μήπως, αυτό είναι στα πλαίσια της συμφωνίας που έγινε την παραμονή των αυτοδιοικητικών εκλογών με τους ψευτομουφτήδες της Κομοτηνής και της Ξάνθης με τη διαμεσολάβηση του Σωκράτη Ξυνίδη;


Πάνω απ' όλα όμως, το μέγα ερώτημα που πλανάται και θα πλανάται είναι το τι θα περιλαμβάνει αυτό το αναμενόμενο «κείμενο αρχών», για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις, το Αιγαίο κ.λπ., που πρόκειται να ανακοινωθεί προς τον Μάρτη.


Αν μάλιστα αληθεύουν οι πληροφορίες, από έγκυρη πηγή, σύμφωνα με τις οποίες το πλαίσιο του κειμένου αυτού δόθηκε προς μελέτη στον πρώην υφυπουργό Χρ. Ροζάκη και ακόμα κι αυτός το βρήκε απαράδεκτο, τότε τα ερωτήματα είναι ακόμα περισσότερα. Κι ο φόβος για το τι μέλλει γενέσθαι ακόμα μεγαλύτερος!


Απόλυτη σιγή...


Το θέμα του καθεστώτος του Αιγαίου και πρωτίστως το θέμα της πιθανής συνεκμετάλλευσης των κοιτασμάτων πετρελαίου στο Αιγαίο, πριν διευθετηθούν οι διμερείς διαφορές, φέρνει εκ νέου στην επιφάνεια η νέα ελληνοτουρκική συνάντηση κορυφής Ταγίπ Ερντογάν και Γιώργου Παπανδρέου στο περιθώριο της ετήσιας Συνόδου των Τούρκων Πρέσβεων στο Ερζερούμ της Τουρκίας.


Οι επί περίπου τρεις ώρες συνομιλίες των Ερντογάν - Παπανδρέου (εκ των οποίων οι δύο ώρες ήταν ένα τετ α τετ των δύο πρωθυπουργών, ενώ στη συνέχεια και για μία ώρα μετείχαν και οι υπουργοί Εξωτερικών Δ. Δρούτσας και Α. Νταβούτογλου) σφραγίστηκαν με απόλυτη σιγή, αφού ούτε ένα τυπικό κοινό ανακοινωθέν υπήρξε ούτε έγιναν κάποιες δηλώσεις, είτε από τον κ. Παπανδρέου είτε από τον κ. Ερντογάν.


Το γεγονός αυτό δημιουργεί πρόσθετους προβληματισμούς για το τι ακριβώς συζητήθηκε, υπό ποίους όρους και κυρίως σε τι σημείο έχουν φτάσει οι συνομιλίες για το Αιγαίο, οι οποίες διεξάγονται με τη μορφή διερευνητικών επαφών και τυπικά έχουν αντικείμενο τη διερεύνηση της δυνατότητας υπογραφής συνυποσχετικού για την παραπομπή του θέματος της υφαλοκρηπίδας στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης.


Όμως, παρά τη σιωπή μετά την τρίωρη συνάντηση, ο Γ. Παπανδρέου, λίγο αργότερα, μιλώντας στη Διάσκεψη των Τούρκων Πρέσβεων, ανήγγειλε ουσιαστικά προσφυγή στη Χάγη για την υφαλοκρηπίδα, ακόμα και εάν δεν υπάρξει συμφωνία με την Τουρκία για συνυποσχετικό.


Ουσιαστικά ο κ. Παπανδρέου έθεσε ένα άτυπο χρονοδιάγραμμα. Ξεκαθάρισε ότι αν δεν υπάρξει συμφωνία μέσα από τις διερευνητικές επαφές, τότε θα πάει η Ελλάδα ακόμα και μόνη της στη Χάγη .

Απόσπασμα από ομότιτλο άρθρο 

της εφημερίδας "ΤΟ ΠΑΡΟΝ" (9.1.2010)