Τίποτε από αυτά δεν έπαιξε ρόλο στην κρίση του λαού

ΓΑΠ : "Παρέλαβα Κράτος διεθνῶς αναγνωρισμένο και θα παραδώσω ????????"

Τίποτε από αυτά δεν έπαιξε ρόλο στην κρίση του λαού

 

Μέχρι στιγμής δεν έχουμε επισήμως πληροφορηθεί ποια η σκοπιμότητα της συμμετοχής του πρωθυπουργού Γ. Παπανδρέου στη Σύνοδο των Τούρκων πρέσβεων στον Ερζερούμ. Προφανώς, η παρουσία του εκεί δεν αποτελεί τμήμα της μυστικής διπλωματίας και επομένως (και στο πλαίσιο της «επιχείρησης διαύγεια» που υποτίθεται ότι έχει εγκαινιασθεί στη χώρα), είχαμε το δικαίωμα να γνωρίζουμε εκ των προτέρων με τι επιχειρήματα πηγαίνει η Ελλάδα σε μια διάσκεψη με θέμα «Η τουρκική οπτική για την παγκόσμια και την περιφερειακή τάξη, μια διπλωματία με όραμα».


Υπάρχει τίποτε το καινούργιο που περιμένουμε να πληροφορηθούμε γύρω από την περίφημη «τουρκική οπτική»; Όχι, βέβαια. Όλα είναι γνωστά: Casus belli, καμιά συζήτηση για αποχώρηση των τουρκικών στρατευμάτων από την Κύπρο, αμφισβήτηση του ελληνικού εναέριου χώρου στο Αιγαίο, γκρίζες ζώνες και «αμφισβητούμενα» νησιά, παραβάσεις και παραβιάσεις.


Υπάρχει έστω και η παραμικρή πιθανότητα να υπάρξει κάποια πρόοδος σε κάποιο από αυτά τα θέματα; Καμία. Οι τουρκικές υπερπτήσεις πάνω από το Αγαθονήσι, το Φαρμακονήσι και άλλα νησιά συνεχίστηκαν σ’ όλη τη διάρκεια των εορτών και έφθασαν – όπως άλλωστε κάθε χρόνο – και στα Θεοφάνεια.


Μήπως ο κ. Παπανδρέου πήγε στο (ποτισμένο με αίμα ελληνικό και τόπο εξορίας) Ερζερούμ για να καλέσει την Τουρκία να αναστείλει το πρόγραμμα κατασκευής δύο πυρηνικών σταθμών – στο Ακούγιου και στην Σινώπη;


Έχει ακουστεί κουβέντα γι’ αυτό στην Ελλάδα; Και, όμως, το Ακούγιου είναι σεισμογενής περιοχή και η χώρα μας κινδυνεύει άμεσα από την λειτουργία ενός πυρηνικού σταθμού εκεί.

Δεν πρόκειται για κινδυνολογία. Είναι η πραγματικότητα. Υπάρχει θέμα ασφαλείας. Και δεν ασχολείται κανείς! Όλοι αυτοί  οι λαλίστατοι, ρουσφετολόγοι και ανίκανοι πολιτικοί της Ελλάδας δεν έχουν  θέσει ποτέ ένα σοβαρό θέμα ουσίας για να το συζητήσουμε και να το λύσουμε.


Φυσικά, στα χάλια που μας έφεραν θεωρείται πλέον πολυτέλεια να ασχολούμεθα με θέματα αμφισβήτησης των εθνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων μας και της προστασίας της ζωής μας και του περιβάλλοντος.


Έτσι κι’ αλλιώς, η χώρα έχει χάσει την εθνική της κυριαρχία. Και αντί ο κ. Παπανδρέου να καθίσει κάτω και να βρει μια λύση στα προβλήματα που προεκλογικά υποσχέθηκε να λύσει και μετεκλογικά φρόντισε να διογκώσει, βρήκε τώρα να τρέχει στο Ερζερούμ να κουβεντιάζει με τους Τούρκους πρεσβευτές.

Η ανεύθυνη αυτή συμπεριφορά αναγκαστικά μας βάζει σε σκέψεις. Έκανε ολόκληρη φασαρία στο εξωτερικό περί διεφθαρμένης Ελλάδας και επικείμενης κατάρρευσης και τελικά κατάφερε να οδηγήσει την ευρωζώνη στο χείλος της καταστροφής. Και ζητάει τώρα, με ένα απύθμενο θράσος, να λύσει η Ευρώπη τα δικά της προβλήματα!


Το ίδιο το παρελθόν του ως υπουργού των Εξωτερικών μας βάζει επίσης σε σκέψεις. Θα αναφερθώ σε μερικά μόνο παραδείγματα:


Στις 21 Σεπτεμβρίου 1999, ο κ. Παπανδρέου είχε πει σε συνέντευξή του στην «Μιλλιέτ»:


«Η θέση σας είναι στην Ευρώπη. Θα ήταν πολύ θετική χειρονομία αν η Τουρκία δήλωνε ότι καθώς προχωρά στο δρόμο προς την Ευρώπη, θα ασχοληθεί με τα προβλήματα αυτά. Οι σκανδιναβικές και κάποιες άλλες χώρες θέτουν θέμα κινήσεων στον τομέα του εκδημοκρατισμού και εκσυγχρονισμού. Πιστεύω όμως ότι αυτό δεν πρέπει να προκαλέσει μεγάλες τριβές. Εμείς αναλάβαμε τις πρωτοβουλίες μας σχετικά με την Τουρκία, ως μονομερή χειρονομία, για να δείξουμε τις καλές μας προθέσεις και χωρίς να περιμένουμε κάποια χειρονομία ή αντάλλαγμα. Για Αιγαίο, Κύπρο: Αναμφισβήτητα κανείς δεν πρέπει να έχει αξιώσεις επί ξένων εδαφών. Για χώρες όμως που συνεργάζονται στο πλαίσιο της παγκοσμιοποίησης, δεν μπορεί να είναι τόσο σημαντικά τα προβλήματα που δημιουργούν τα σύνορα και οι θάλασσες».

Καταλάβατε; Έλεγε πως τα θέματα εκδημοκρατισμού δεν μπορούν να προκαλέσουν μεγάλες τριβές. Μιλούσε για μονομερή χειρονομία, την ώρα που η Τουρκία ακόμη και πρόσφατα, δια στόματος Νταβούτογλου, διακηρύσσει ότι «δεν κάνει μονομερείς κινήσεις». Και κυρίως, μας έλεγε πως «όλα αυτά» (δηλαδή οι αξιώσεις επί ξένων εδαφών), λύνονται στο πλαίσιο της παγκοσμιοποίησης, καθώς δεν είναι τόσο σημαντικά τα προβλήματα που δημιουργούν τα σύνορα και οι θάλασσες.


Υπάρχει κανένα πρόβλημα επί όλων αυτών; Όχι βέβαια. Ο κ. Παπανδρέου πάντως, δεν έχει. Αν είχε, δεν θα τον είχαν ψηφίσει για πρωθυπουργό.


Και καθώς φαίνεται, δεν έπαιξαν ρόλο και άλλα πράγματα. Ότι, για παράδειγμα, το 2002 δέχθηκε να μετονομαστεί το κείμενο της Άγκυρας για τον ευρωστρατό σε κείμενο των Βρυξελλών και να περάσει αυτούσιο, με αποτέλεσμα να εξαιρεθούν Κύπρος και Αιγαίο από την ευρωάμυνα. Και ότι, το 2003, δέχθηκε την μετονομασία των «Στενών» (Δαρδανέλια, Θάλασσα του Μαρμαρά, Βόσπορος) σε… «Τουρκικά Στενά», για να… μην ακυρωθεί, όπως είπε, το πρόγραμμα των συμμαχικών ναυτικών δυνάμεων στη Μαύρη Θάλασσα! Την κατάργηση της κατοχυρωμένης με την Συνθήκη του  Μοντρέ, την είχε αποκαλέσει «γεωγραφική αποσαφήνιση»!

Έτσι, κι’ αλλιώς όλα αυτά ο πρωθυπουργός τα αποκαλούσε «ψυχώσεις». Γι’ αυτό και με μεγάλη άνεση είχε πει σε συνέντευξή του (Νέα, 18 Νοεμβρίου 2002):  «Η ισορροπία μπορεί να ανατραπεί με ένα μικρό γεγονός. Όπως κινδύνευσε να γίνει με την υπόθεση του χωριού στην πράσινη γραμμή ή την ιστορία του Σολωμού και της σημαίας»!


Η «υπόθεση του χωριού» ήταν η προώθηση των Τούρκων στα Στροβίλια. Και η «ιστορία του Σολωμού και της σημαίας», ήταν η εν ψυχρώ δολοφονία του σκαρφαλωμένου με το τσιγάρο στο στόμα Σολωμού Σολωμού στον ιστό της σημαίας. Άμα είσαι αντικαπνιστής…


Υπάρχει κανένα πρόβλημα; Όχι βέβαια. Όπως δεν έτρεξε και τίποτε όταν τον Μάιο του 2003 διεκόπη η αεροναυτική άσκηση «Τρίαινα» λόγω εμφάνισης οπλισμένων τουρκικών αεροσκαφών και για να μην συμβεί κάποιο σοβαρό ατύχημα. Δυο μέρες μετά, οι τότε υπουργοί των Εξωτερικών Παπανδρέου και Γκιουλ συναντήθηκαν στην Κρήτη και ο δεύτερος δήλωνε… άγνοια για το παραλίγο θερμό επεισόδιο στο Αιγαίο!


Όλα τα παραπάνω (και πολλά άλλα) δεν έπαιξαν κανέναν ρόλο στην κρίση του λαού. Όχι επειδή ο λαός είναι αδιάφορος, αλλά κυρίως επειδή δεν προβλήθηκαν όσο έπρεπε.

Σήμερα, όμως, το τοπίο είναι διαφορετικό. Η Ελλάδα έχει ουσιαστικά πτωχεύσει. Και μαζί μ’ αυτήν και ο λαός της. Και κάτω από έκτακτες συνθήκες όπως οι σημερινές, μπορεί να συμβούν και έκτακτα γεγονότα. Ας το λάβουν υπόψη τους όσοι εξακολουθούν να συμπεριφέρονται όπως τον καιρό που εκμαύλιζαν τον λαό με δανεικά, με ρουσφέτια και με διορισμούς.


Δεν έχουν περάσει πολλά χρόνια από το Γουδί και η Ιστορία έχει την κακή συνήθεια να επαναλαμβάνεται…

της κας Σοφία Βούλτεψη

Πηγή:

http://www.elzoni.gr/html/ent/440/ent.5440.asp

Χότζας vs ΓΑΠ

Γράφει η zeta mos 

Μέχρι τώρα λέγαμε ανέκδοτα με το Χότζα και γελάγαμε... Που να ξέραμε ότι κάποιοι θα τα έκαναν πράξη πάνω στον ελληνικό λαό και ότι θα χάραζαν ολόκληρη οικονομική πολιτική με δαύτα. Τι εννοώ; Διαβάστε το παρακάτω "ανεκδοτάκι" και θα καταλάβετε...


Ηταν λέει ο Χότζας και είχε επιβάλλει πολύ σκληρά μέτρα, γονάτισε ο κόσμος, φτώχεια παντού. Μια πολύτεκνη οικογένεια λοιπόν έμενε σε ένα μικρό σπιτάκι, ο ένας πάνω στον άλλο. Πάνε στον Χότζα και του διαμαρτύρονται γιατί δεν μπορούν άλλο να ζήσουν, στριμωγμένοι σε μια καμαρούλα μια σταλιά.

Τους λέει ο Χότζας “Εχετε γάιδαρο; Βάλτε μέσα στο σπίτι και τον γάιδαρο”. Μα πώς θα χωρέσουμε του είπαν οι άτυχοι χωρικοί, αλλά τι να κάνουν έβαλαν τον γάιδαρο στο σπίτι.

Την άλλη ημέρα πάνε στον Χότζα και του λένε: “Δεν αντέχουμε άλλο. Δε φτάνει που δεν μπορούσαμε να ζήσουμε μόνοι μας τώρα έχουμε και τον γάιδαρο. Κινδυνεύουμε να μας πατήσει. Τι να κάνουμε;”.

Και τους λέει ο Χότζας: “Εχετε αγελάδα; Βάλτε και την αγελάδα στο σπίτι”. Διαμαρτυρήθηκαν οι φτωχοί αλλά έβαλαν και την αγελάδα με αποτέλεσμα να πνίγονται ο ένας πάνω στον άλλο, άνθρωποι, γάιδαρος και αγελάδα.

Πάνε στον Χότζα την άλλη ημέρα και του λένε δεν αντέχουν άλλο, κινδυνεύουν να πεθάνουν από ασφυξία.

Τους λέει τότε ο Χότζας: “Σήμερα βγάλτε έξω τον γάιδαρο και αύριο βγάλτε και την αγελάδα. Τότε θα δείτε πόσο άνετα θα είστε”.

Σας θυμίζει κάτι; "Κάποια" κυβέρνηση "κάποιας" χώρας και τα μέτρα που αυτή λαμβάνει;;; Λέω εγώ τώρα!

http://saktsak.blogspot.com/2011/01/vs.html

ΠΙΚΡΕΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΓΙΑ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΚΑΙ ΤΡΑΠΕΖΕΣ

Καταθέτες στο καμίνι της κρίσης…

Πληθαίνουν  (άλλη μια φορά στη διάρκεια της παρούσας κρίσης…) οι πληροφορίες, ότι οι τραπεζίτες κατέληξαν σε κάποιου είδους συμφωνία για τα επιτόκια των καταθέσεων: οι μεγάλες τράπεζες, στο πλαίσιο αυτής της συμφωνίας, λέγεται και γράφεται ότι θα απέχουν από «επιθετικές» κινήσεις στο πεδίο των προθεσμιακών καταθέσεων. Δηλαδή, θα προσπαθήσουν από κοινού να συμπιέσουν το κόστος άντλησης χρήματος από τους καταθέτες, κυρίως από τα νοικοκυριά, ώστε να συνεχίσουν να παράγουν κέρδη από τη διαφορά των επιτοκίων χορηγήσεων και καταθέσεων, που ιστορικά στην Ελλάδα είναι πολύ υψηλή και αποτελεί σταθερή πηγή κερδοφορίας για το τραπεζικό σύστημα, ακόμη και σε συνθήκες κρίσης, όπως φαίνεται από τις δημοσιευμένες οικονομικές καταστάσεις των τραπεζών.

Οι αυξημένες χρηματοδοτικές ανάγκες των τραπεζών στη διάρκεια της κρίσης, που κορυφώθηκε από το φθινόπωρο του 2008, οδήγησαν σε μια περίοδο σχετικής ευφορίας για τους καταθέτες. Για πρώτη φορά από την είσοδο της χώρας στην ευρωζώνη, κατάφεραν οι καταθέτες να αποσπάσουν από τις τράπεζες αξιοπρεπείς αποδόσεις προθεσμιακών καταθέσεων, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις μεγαλοκαταθετών ακούγεται συχνά την τελευταία διετία ότι προσφέρθηκαν πρωτοφανώς υψηλές αποδόσεις σε «υψηλά μονοψήφια ποσοστά», όπως λένε τραπεζικά στελέχη.

Επανειλημμένα οι τράπεζες, συχνά και με ανοικτές προτροπές από τη διοίκηση της Τράπεζας της Ελλάδος, προσπάθησαν να δώσουν τέλος στον «ακήρυκτο πόλεμο» των αποδόσεων στις καταθέσεις. Όμως, σε κάθε επιδείνωση των συνθηκών κρίσης, ο «πόλεμος» ξανάρχιζε, καθώς οι πιο «ασθενείς κρίκοι» του συστήματος υποχρεώνονταν να σπάνε τη συμφωνία τήρησης χαμηλών αποδόσεων και να προσφέρουν σχετικά υψηλές αποδόσεις ακόμη και σε καταθέτες μεσαίων ποσών. Τώρα, οι τραπεζίτες αρχίζουν μια νέα προσπάθεια συμπίεσης αποδόσεων των καταθετών, καθώς το 2011 διαμορφώνονται εκ νέου συνθήκες κρίσης ρευστότητας. Τα αποτελέσματα της προσπάθειας είναι και πάλι αμφίβολα: έχει αποδειχθεί, ότι πάντα θα υπάρχουν τράπεζες, που εξ ανάγκης θα προσφέρουν υψηλές αποδόσεις, πιέζοντας σε άνοδο ακόμη και τις αποδόσεις καταθέσεων σε τράπεζες που αισθάνονται αρκετά ισχυρές, ώστε να μην μπαίνουν με ενθουσιασμό στην πλειοδοσία αποδόσεων.

Πόσο δίκαιη είναι, όμως, η σημερινή αποζημίωση του Έλληνα καταθέτη, έστω και με σχετικά υψηλά επιτόκια στις προθεσμιακές του καταθέσεις; Ακόμη και με ένα επιτόκιο της τάξεως του 5%, μπορεί ο καταθέτης να αισθάνεται ότι έχει λάβει μια δίκαιη αμοιβή από την τράπεζα, ή μήπως τελικά και οι καταθέτες περνούν τη δική τους δοκιμασία στο καμίνι της κρίσης;

Όλοι οι υπολογισμοί, δυστυχώς, επιβεβαιώνουν ότι το τραπεζικό μας σύστημα δεν αποζημιώνει επαρκώς τους καταθέτες, ακόμη και σε μια περίοδο, όπου η επιβίωσή του εν πολλοίς στηρίζεται στην προθυμία τους να συνεχίσουν την «αιμοδοσία» ρευστότητας: με τον πληθωρισμό στο 5%, το κόστος δανεισμού του Δημοσίου από επίσημους πιστωτές στο 5%, τις αποδόσεις των δεκαετών ομολόγων σε διψήφια ποσοστά, το κόστος δανεισμού ελάχιστων μεγάλων τραπεζών από τη διατραπεζική σε αποτρεπτικά υψηλά επίπεδα, τους σοβαρούς κινδύνους πλήρους κατάρρευσης του ελληνικού οικονομικού συστήματος να είναι διαρκώς παρόντες και να αντανακλώνται στις όλο και χαμηλότερες αξιολογήσεις του Δημοσίου και των τραπεζών μας από τους οίκους αξιολόγησης, ένας καταθέτης που δέχεται σήμερα να χρηματοδοτήσει μια ελληνική τράπεζα, δεσμεύοντας για 3-12 μήνες τα κεφάλαιά του, θα έπρεπε να αποζημιώνεται με πολύ καλύτερα επιτόκια προθεσμιακών καταθέσεων από τις τράπεζες.

Εναρμονισμένη πρακτική;

Εν ολίγοις, φαίνεται ότι το ελληνικό τραπεζικό σύστημα κατάφερε και στην παρούσα συγκυρία κάτι θεωρητικά ακατόρθωτο σε αγορές που λειτουργούν σε υγιείς συνθήκες ανταγωνισμού: παρότι η κρίση πολλαπλασίασε τα κόστη δανεισμού του Δημοσίου και των τραπεζών, οι εγχώριοι καταθέτες είναι οι μοναδικοί συντελεστές του οικονομικού συστήματος, που αποζημιώνονται μεν με καλύτερες αποδόσεις από τις ισχνές που ελάμβαναν πριν την κρίση, χωρίς όμως ακόμη και τα υψηλότερα επιτόκια που προσφέρονται σήμερα να αντανακλούν πραγματικά τη σχέση προσφοράς και ζήτησης χρήματος στην οικονομία.

Υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις, ότι αυτή η συνεχής συμπίεση των αποδόσεων των καταθετών σε συνθήκες οικονομικής κρίσης, δεν είναι αποτέλεσμα υγιών πρακτικών ανταγωνισμού, αλλά παρασκηνιακών συμφωνιών, οι οποίες αγγίζουν τα όρια της εναρμονισμένης πρακτικής. Μέσω της Ελληνικής Ένωσης Τραπεζών, είναι από χρόνια διάχυτη η υποψία, ότι οι ελληνικές τράπεζες συντονίζουν τις τιμολογιακές τους πρακτικές σε καταθέσεις και δάνεια. Διερευνώντας την υπόθεση των υψηλών διατραπεζικών προμηθειών, η Επιτροπή Ανταγωνισμού απέσπασε από την Ε.Ε.Τ. πριν από λίγα χρόνια δέσμευση, ότι θα εντάξει στο καταστατικό της την «προώθηση του υγιούς και ελεύθερου ανταγωνισμού στον χρηματοπιστωτικό τομέα» και ότι θα «αποκλεισθεί ρητά η εξέταση, συζήτηση και πολύ περισσότερο η λήψη απόφασης σε οποιαδήποτε όργανο της ΕΕΤ, καταστατικό ή ad hoc, οποιουδήποτε θέματος αφορά σε τιμολογιακή πολιτική των μελών της, περιλαμβανομένου του άμεσου ή έμμεσου καθορισμού τιμών».

Αυτές οι δεσμεύσεις πράγματι ενσωματώθηκαν στο καταστατικό της Ένωσης, αλλά είναι πολύ αμφίβολο σε ποιο βαθμό επηρέασαν πραγματικά την καθημερινότητα της διαχείρισης του πιστωτικού συστήματος, σε επίπεδο Ένωσης ή μεμονωμένων ιδρυμάτων, ή ακόμη και στη σχέση ανάμεσα στην ΤτΕ και τις εποπτευόμενες τράπεζες. Στην πραγματικότητα, αν κρίνει κανείς από τα συνεχή δημοσιεύματα και τις διάχυτες πληροφορίες περί συμφωνιών των τραπεζιτών για αποφυγή ανταγωνισμού, ιδιαίτερα στις καταθέσεις, φαίνεται ότι το σύστημα εξακολουθεί σε μεγάλο βαθμό να συντονίζεται.

Στην Ευρώπη έχει επιτευχθεί σημαντική πρόοδος στην αντιμετώπιση εναρμονισμένων πρακτικών σε εθνικά τραπεζικά συστήματα. Πριν από λίγα χρόνια, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή τιμώρησε με υψηλό πρόστιμο την Ένωση των αυστριακών τραπεζών, για εναρμονισμένες πρακτικές στην τιμολόγηση δανείων και καταθέσεων, αφού πρώτα προχώρησε σε αιφνιδιαστική επιδρομή για επιτόπιο έλεγχο. Στην Ελλάδα, δυστυχώς δεν φαίνεται πρόοδος σε αυτή την κατεύθυνση. Αντίθετα, η κρίση φαίνεται ότι φέρνει… πιο κοντά τους τραπεζίτες, με τρόπους που ακόμη και δια γυμνού οφθαλμού φαίνεται να παραπέμπουν σε εναρμονισμένες πρακτικές. Μιλώντας στη Βουλή το 1930, ο τότε Πρωθυπουργός, Ελευθέριος Βενιζέλος είχε τονίσει ότι «η ένωσις των τραπεζών τείνει να δημιουργήση έναν στενόν κύκλον μεταξύ των τραπεζών προς αμοιβαίαν συνεννόησιν δια την κατάργησιν του τραπεζιτικού συναγωνισμού». Δυστυχώς, αυτή η ρήση παραμένει επίκαιρη, ογδόντα χρόνια αργότερα. Και αυτοί που διαπιστώνουν περισσότερο αυτή την περίοδο τα αποτελέσματα της «αμοιβαίας συνεννοήσεως» είναι οι Έλληνες καταθέτες… 

ΠΗΓΗ:

http://www.banksnews.gr/portal/opinion-konstas/1857-2011-01-04-23-32-03#

Για όσους τρώνε σοκολάτες.

Για όσους τρώνε σοκολάτες.

Η σοκαλατοποιία ΙΟΝ είναι η μόνη που ανήκει ακόμα σε Έλληνα επιχειρηματία. 

Η ιστορία των τελευταίων ετών παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Πολλές φορές τον πλησίασαν μεγάλες πολυεθνικές για να αγοράσουν την επιχείρηση, η απάντηση του ήταν άμεση και χωρίς δεύτερη σκέψη. Μάλιστα λέγεται ότι κάποια στιγμή που τον πίεσαν υπερβολικά, αυτός τους είπε να του κάνουνε την προσφορά γραπτώς. 'Όπως και τους απάντησε γραπτώς.

«Η προσφορά σας δεν με ενδιαφέρει».

Επενδύει μόνο στην παραγωγή, τα έπιπλα των γραφείων είναι από την 10ετία του 60, θυμίζουν κάτι από ταινίες του Κωνσταντάρα. Η ποιότητα όμως των υλικών για αυτόν δεν χωράει συμβιβασμούς στο κόστος. 85 χρονών σήμερα ο επιχειρηματίας είναι κάθε μέρα μέχρι τις 6 το απόγευμα στο γραφείο και μέχρι πέρσι οδηγούσε μόνος του κάθε μέρα μέχρι την δουλειά, γνωρίζει προσωπικά και είναι φίλος με όλους τους εργαζόμενους στην επιχείρησή του οι οποίοι βέβαια πίνουν νερό στο όνομά του. Δεν προσλαμβάνει αλλοδαπούς αλλά μόνο Έλληνες και όσες φορές, αν του προτάθηκε συνεργασία με τούρκικη επιχείρηση, απλά δεν ασχολήθηκε.

Επειδή ποτέ δεν του άρεσε η δημοσιότητα, δεν δίνω το όνομα του, αλλά ένα είναι σίγουρο ότι σπίτι μου μπαίνουν μόνο οι δικές του σοκολάτες .

Ας μάθουμε να χρησιμοποιούμε τα Ελληνικά προϊόντα. (Αυτά που αξίζουνε). Δεν είναι κακό. Σαν επιβράβευση των κόπων αυτού του ανθρώπου, στείλε το μήνυμα αυτό και στους φίλους σου. Θα τους κάνεις ένα όμορφο δώρο...

Θα μάθουν για έναν Έλληνα επιχειρηματία.

Πηγή: internet

Σοκολατοποιΐα ΙΟΝ: Το χρήμα δεν αγοράζει τους κόπους μιας ζωής

ΙΟΝ η  80χρονη σοκολατοποιΐα που λέει “όχι” στους μνηστήρες. Η άγνωστη ιστορία των ιδρυτών της εταιρείας που πιστεύουν πως το χρήμα δεν αγοράζει τους κόπους μιας ζωής.

Πήρε το όνομά της από το «ίον το εύοσμο», το μενεξέ, πριν από 80 χρόνια. Παρά την ηλικία της, η σοκολατοποιία ΙΟΝ αποτελεί πολύφερνη νύφη στον κλάδο των τροφίμων, αφού διαθέτει και υγιή οικονομικά μεγέθη και ορισμένα από τα ισχυρότερα brands σοκολάτας και γλυκισμάτων. Ωστόσο, ο κ. Γιάννης Κωτσιόπουλος και ο κ. Γιώργος Καρκαζής –πρώτα αδερφικοί φίλοι και μετά συγγενείς– οι οποίοι τη διοικούν από τις αρχές της δεκαετίας του ’50, δεν ψάχνουν για… γαμπρό, πόσο μάλλον για ξένο πολυεθνικό όμιλο.

Από τα Λιθοβούνια ο πρώτος και από τις Ρίζες Τεγέας της Αρκαδίας ο δεύτερος, σπούδασαν μαζί οικονομικές επιστήμες στην Αθήνα και ανέλαβαν την ευθύνη ανάπτυξης της εταιρείας, φέρνοντάς την ισχυρή στον 21ο αιώνα. Τον όρκο φιλίας που έδωσαν ως νεαροί δεν τον πρόδωσαν ποτέ, όπως και ποτέ δεν προσέλκυσαν κανένα φλας επάνω τους. Και ίσως να είναι και οι μοναδικοί Έλληνες επιχειρηματίες η φωτογραφία των οποίων είναι πραγματικά… συλλεκτική.

Η υπόθεση «διαδοχή» στην ηγέτιδα βιομηχανία σοκολάτας, τα μερίδια αγοράς της οποίας σε κάποιες κατηγορίες υπερβαίνουν και το 30%, έρχεται συχνά στις συζητήσεις παραγόντων του κλάδου, καθώς ο κ. Κωτσιόπουλος, ο αειθαλής και ακούραστος επιχειρηματίας, διανύει και ο ίδιος την όγδοη δεκαετία της ζωής του.

Και όντως, η επόμενη γενιά της ΙΟΝ δείχνει σταδιακά να προετοιμάζεται για να αναλάβει τα ηνία, αφού τα τελευταία χρόνια αποκτούν πιο ενεργό ρόλο τα ανίψια του, με πιο προβεβλημένη την Κωνσταντίνα Κωτσιοπούλου, η οποία είναι μέλος του Δ.Σ. και μετέχει και στο γενικό συμβούλιο του ΣΕΒ. Ίσως δε, όπως σχολιάζεται στους επιχειρηματικούς κύκλους, η ιστορία να επαναληφθεί στην οικογένεια: Ο νυν πρόεδρος Γιάννης Κωτσιόπουλος διαδέχθηκε στην ΙΟΝ τον θείο του, Κωνσταντίνο, ο οποίος ουσιαστικά «έχτισε» από το μηδέν τη βιομηχανία. Και εκείνος πιθανότατα θα περάσει τη σκυτάλη στα δικά του ανίψια.

Το σίγουρο είναι ότι η παρούσα διοίκηση της ΙΟΝ παραμένει πιστή σε ένα δόγμα: «Δεν πουλάμε σε ξένους». Τι κι αν κατά καιρούς πυροδοτούνται σενάρια, όπως στο παρελθόν με τη Nestle ή τη Vivartia ή έχουν υπάρξει επαφές, όπως συνέβη το 1997, με την αμερικανική RJR Nabisco; Ο κ. Κωτσιόπουλος είναι μάλλον «αγύριστο κεφάλι» ή απλώς ένας από τους τελευταίους Έλληνες βιομηχάνους της παλιάς σχολής, όπως συνηθίζουν να λένε στην αγορά, που ο κόπος μιας ζωής δεν πληρώνεται με κανένα χρηματικό τίμημα ή υπεραξία.

Πιθανολογείται πως η είσοδος της Kraft Jacobs Suchard στην ΙΟΝ από το… παράθυρο στα τέλη της δεκαετίας του ’80 και οι πιέσεις της για να πάρει τον πλήρη έλεγχο της εταιρείας, έχοντας ήδη εξαγοράσει την έτερη ελληνική σοκολατοβιομηχανία, την Παυλίδης, «γαλβάνισαν» τον Αρκά επιχειρηματία, που ακόμη και σήμερα βρίσκεται στο γραφείο του ατελείωτες ώρες.

 

Ηταν 1988, όταν το 24,5% των μετοχών της ΙΟΝ, που βρισκόταν εκτός ελέγχου των δύο ανδρών, πουλήθηκε στην Kraft Jacobs Suchard (KJS). Σχεδόν δέκα χρόνια κράτησε η μάχη για την… κυριαρχία, με τους Έλληνες να κερδίζουν την πολυεθνική, επανακτώντας το 100% των μετοχών. Λέγεται μάλιστα, ότι οι ιθύνοντες της Παυλίδης είχαν… προειδοποιήσει το βασικό τους μέτοχο να μην εμπλακεί στην ΙΟΝ, ενώ επίσης, κοινό μυστικό αποτελεί την αγορά ότι Κωτσιόπουλος – Καρκαζής πλήρωσαν ακριβώς το τίμημα που επιθυμούσαν για το ένα τέταρτο της εταιρείας τους.
Ίσως γι’ αυτό η ιστορική σοκολατοβιομηχανία δεν εισήχθη ποτέ στο Χρηματιστήριο για να αντλήσει κεφάλαια, αλλά χρηματοδότησε και εξακολουθεί να στηρίζει την ανάπτυξή της σε ίδιους πόρους και μέσω τραπεζικού δανεισμού.

Αν αυτή τη φιλοσοφία συμμερίζεται και η νέα γενιά Κωτσιόπουλων, είναι κάτι που μόνο ο χρόνος μπορεί να δείξει, χωρίς κανείς να μπορεί να αποκλείσει μια συμμαχία από το εσωτερικό. Άλλωστε, στο παρελθόν η ΙΟΝ είχε συνεργαστεί με τη Δέλτα στο κομμάτι του παγωτού και από το 2008 με την Κρι – Κρι. Το σίγουρο είναι πως πρόκειται για μια εταιρεία με σημαντική υπεραξία, διαθέτοντας από τα καλύτερα χρηματοοικονομικά στοιχεία στον κλάδο της: Έκλεισε το 2008 με καθαρά κέρδη 3 εκατ. ευρώ και με κύκλο εργασιών 103,9 εκατ. ευρώ, ενώ περίπου το 10% της παραγωγής της ετησίως εξάγεται σε Κύπρο, Βαλκάνια, Αίγυπτο και Β. Αμερική. Οι ιδιοκτήτες της ΙΟΝ αρνούνται πεισματικά τα φώτα της δημοσιότητας, αφού θεωρούν πως τα προϊόντα  τους τα λένε όλα…

Μεταπολεμική… σοκολάτα αμυγδάλου

Ήταν αρχές της δεκαετίας του ’30, όταν μια παρέα φίλων από το Νέο Φάληρο αποφάσισε να ασχοληθεί με την παρασκευή σοκολάτας, ιδρύοντας την ΙΟΝ και το εργοστάσιο στην οδό Πειραιώς. Πέντε χρόνια μετά, η ΙΟΝ ενώθηκε με τη βιομηχανία παραγωγής καραμέλας και ζαχαρωτών NASKO, την οποία είχαν οι επιχειρηματίες Νασιόπουλος και Κωτσιόπουλος.

Με τζίρους πάνω από 100 εκατ. ευρώ, η ΙΟΝ συνεχίζει μέχρι σήμερα την επιχειρηματική της πορεία που ξεκίνησε τη δεκαετία του ’30

 
Ο Κωνσταντίνος Κωτσιόπουλος αποδεικνύεται εξαιρετικά ικανός και μέσα σε λίγα χρόνια εξαγοράζει εξολοκλήρου και τις δύο εταιρείες. Η ΙΟΝ θα αντιμετωπίσει το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και θα σταθεί στα πόδια της, λανσάροντας, το 1947, την σοκολάτα αμυγδάλου, την περίφημη «πρώτη σου αγάπη και παντοτινή». Στις αρχές της δεκαετίας του 1950 στην εταιρεία μπαίνει ο Γιάννης Κωτσιόπουλος και ο ξάδερφός του Γιώργος Καρκαζής. Το 1956 ιδρύουν την εμπορική εταιρεία «Αφοί Ι. Κωτσιόπουλοι Α.Ε.», η οποία αναλαμβάνει την αποκλειστική διάθεση των προϊόντων, δημιουργώντας τις βάσεις για το δίκτυο πωλήσεων του ομίλου.

Από τη δεκαετία του ’60 οι δύο άντρες «διαβλέπουν» τη δύναμη της επικοινωνίας, επενδύοντας στη διαφήμιση, αρχικά την έντυπη και στη συνέχεια και στα τηλεοπτικά σποτ, με αποτέλεσμα η ετήσια διαφημιστική δαπάνη της εταιρείας σήμερα να υπερβαίνει τα 4 εκατ. ευρώ.  Το 1975 ολοκληρώνεται η επένδυση στην Άρτα με την κατασκευή του εργοστασίου παρασκευής γκοφρέτας, εμπλουτίζοντας την γκάμα προϊόντων. Έπεται η εξαγορά των εταιρειών ΙΝΤΕΡΙΑ Α.Ε., που παράγει τη σοκοπάστα Nucrema, και το 1999 της σοκολατοποιίας Mabel. [Ρόη Χάικου, Κεφάλαιο].

* Αναδημοσίευση από την εφημερίδα "Κεφάλαιο" της 5ης Ιουνίου

ΠΗΓΕΣ:
http://www.capital.gr/weekend_articles.asp?id=989312&ppg=1
http://ellas2.wordpress.com/2010/07/13/σοκολατοποιΐα-ιον-το-χρήμα-δεν-αγοράζ/

3 ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Με πιστωτική κάρτα ή επιταγή οι αγορές αξίας άνω των 1.500 ευρώ

Μόνο μέσω πιστωτικής κάρτας ή τραπεζικής επιταγής διενεργούνται από την 1η Ιανουαρίου 2011 οι αγορές αξίας από 1.500 ευρώ και άνω.

Υποχρεωτικά μέσω των τραπεζών γίνονται και συναλλαγές μεταξύ επαγγελματιών και επιχειρήσεων που υπερβαίνουν τις 3.000 ευρώ.

Σύμφωνα με τον τελευταίο φορολογικό νόμο που ενεργοποιήθηκε από την 1η Ιανουαρίου 2011. οι πολίτες θα πρέπει να πληρώνουν με κάρτα (χρεωστική ή πιστωτική) ή επιταγή για κάθε αγορά που θα πραγματοποιούν εφόσον υπερβαίνει τα 1.500 ευρώ.

Σύμφωνα με τις διατάξεις του Ν. 3842/2010:

- Τα φορολογικά στοιχεία συνολικής αξίας 1.500 ευρώ και άνω που εκδίδονται για πώληση αγαθών ή παροχή υπηρεσιών σε ιδιώτες εξοφλούνται από τους λήπτες τους, αγοραστές των αγαθών ή των υπηρεσιών, μέσω τράπεζας με χρεωστικές ή πιστωτικές κάρτες και με επιταγές. Δεν επιτρέπεται εξόφληση των στοιχείων αυτών με μετρητά.

- Το βάρος της απόδειξης της συναλλαγής φέρει και ο λήπτης του φορολογικού στοιχείου και οφείλει, εκτός των οριζομένων στην παράγραφο αυτή, να επιβεβαιώνει από ηλεκτρονική βάση δεδομένων της Γενικής Γραμματείας Πληροφοριακών Συστημάτων του υπουργείου Οικονομικών και την ακρίβεια των στοιχείων του αντισυμβαλλόμενου εκδότη για φορολογικά στοιχεία συνολικής αξίας άνω των 3.000 ευρώ.

- Για συναλλαγές επιτηδευματιών συνολικής αξίας άνω των 3.000 ευρώ με άλλους επιτηδευματίες τα δεδομένα των φορολογικών στοιχείων που εκδίδονται διαβιβάζονται ηλεκτρονικά σε κεντρική βάση δεδομένων του υπουργείου Οικονομικών.

- Φορολογικά στοιχεία αξίας ή λοιπά έγγραφα που εκδίδονται ή συντάσσονται αντί φορολογικών στοιχείων, συνολικής αξίας άνω των 3.000 ευρώ, τα οποία εκδίδονται για συναλλαγές μεταξύ επιτηδευματιών εξοφλούνται μέσω επαγγελματικών τραπεζικών λογαριασμών του εκδότη πωλητή αγαθών ή υπηρεσιών και του λήπτη των αντίστοιχων στοιχείων ή επιταγών που εξοφλούνται μέσω των ίδιων λογαριασμών, οι οποίοι διασυνδέονται με ασφαλή ηλεκτρονική βάση δεδομένων της Γενικής Γραμματείας Πληροφοριακών Συστημάτων του υπουργείου Οικονομικών, καμπτόμενου προς τούτο του τραπεζικού απορρήτου.

Έτσι, από την Τρίτη όλες οι συναλλαγές θα γίνονται υποχρεωτικά είτε με πιστωτικές ή χρεωστικές κάρτες ή δίγραμμες επιταγές, ή ηλεκτρονικές διαβιβάσεις. Σε αντίθετη περίπτωση, οι αγορές δεν θα θεωρούνται νόμιμες και οι εμπλεκόμενοι κινδυνεύουν με αυστηρά πρόστιμα.

3/1/2011
Πηγή: www.in.gr

"Εισιτήριο" 5 ευρώ στα εξωτερικά ιατρεία του ΕΣΥ με εγκύκλιο του Yπουργείου Υγείας

Πέντε ευρώ ως αμοιβή για εξέταστρα καταβάλλουν από την 1η Ιανουαρίου όλοι όσοι προσέρχονται για εξέταση στα τακτικά πρωινά εξωτερικά ιατρεία των νοσοκομείων του ΕΣΥ, καθώς και στα κέντρα υγείας, σύμφωνα με επείγουσα εγκύκλιο που έστειλε στους διοικητές τον νοσοκομείων της χώρας ο υπουργός Υγείας Α. Λοβέρδος. Από αυτή την υποχρέωση καταβολής εξετάστρων εξαιρούνται οι προσερχόμενοι ως επείγοντα περιστατικά, οι κάτοχοι βιβλιαρίου οικονομικής αδυναμίας ή πιστοποιητικού κοινωνικής προστασίας (το οποίο οφείλουν να προσκομίζουν και να είναι σε ισχύ) καθώς επίσης και οι πολιτικοί πρόσφυγες και οι αλλοδαποί που έχουν ζητήσει άσυλο, με την επίδειξη του δελτίου ταυτότητας πρόσφυγα ή του δελτίου αιτήσαντος ασύλου αλλοδαπού σε ισχύ. Επίσης από την καταβολή εξαιρούνται όσοι προσέρχονται σε κέντρα υγείας ΑΜΕΑ που έχουν πιστοποιημένο αρμοδίως ποσοστό αναπηρίας 67% (εφόσον προσκομίζουν το πιστοποιητικό και την αστυνομική τους ταυτότητα), τα άτομα που πιστοποιημένα πάσχουν από κάθε μορφής μεσογειακή αναιμία, αιμορροφιλία, νεφρική ανεπάρκεια τελικού σταδίου ή οι μεταμοσχευθέντες νεφροπαθείς, ασθενείς με σύνδρομο επίκτητης ανοσοποιητικής ανεπάρκειας (AIDS) που προσκομίζουν για τα παραπάνω ιατρική βεβαίωση σε ισχύ, καθώς και οι τυφλοί που προσκομίζουν βεβαίωση ότι είναι εγγεγραμμένοι στα μητρώα τυφλών (ή κάρτα αναπηρίας όπου εφαρμόζεται), πλέον της αστυνομικής τους ταυτότητας. Σύμφωνα με άλλη εγκύκλιο που αφορά τον εξορθολογισμό φαρμακευτικών δαπανών στα κρατικά νοσοκομεία, την οποία απέστειλε στο πλαίσιο της παρακολούθησης και εφαρμογής των μέτρων εξορθολογισμού της, ο κ. Λοβέρδος ζητά να αποστείλουν τριμηνιαία αναφορά (Οκτωβρίου - Νοεμβρίου - Δεκεμβρίου 2010) της δαπάνης κατανάλωσης φαρμάκων ανά νοσοκομείο συνολικά, συγκριτικά στοιχεία για το ίδιο διάστημα του 2009 και το ποσοστό συμμετοχής γενοσήμων φαρμάκων. Μάλιστα τους ζητά να αιτιολογήσουν αν και γιατί δεν επετεύχθησαν οι στόχοι προηγούμενης εγκυκλίου (όσον αφορά τη δαπάνη στα γενόσημα και την ολική μείωση της δαπάνης κατά 20%). 5/1/2011 Πηγή: ΕΞΠΡΕΣ

Οι διασταυρώσεις έδειξαν αδήλωτη μεγάλη ακίνητη περιουσία

Χιλιάδες μεγαλοϊδιοκτήτες ακινήτων έκρυψαν από την εφορία τα ακίνητα που είχαν στην κατοχή τους για να μην πληρώσουν το ΦΜΑΠ.

Οπως έδειξαν οι διασταυρώσεις που πραγματοποιεί η Γ.Γ. Πληροφορικών Συστημάτων, οι φορολογούμενοι αυτοί αν και υπόχρεοι δεν υπέβαλαν τη δήλωση ΦΜΑΠ μέχρι και το 2007 που ίσχυσε το μέτρο, αλλά υπέβαλαν το 2008 τις δηλώσεις Ε9 για τον υπολογισμό και την καταβολή του ΕΤΑΚ.

Ο υπολογισμός του ΕΤΑΚ γίνεται αυτομάτως από την ΓΓΠΣ από τα στοιχεία των δηλώσεων του Ε9, ενώ για τον υπολογισμό του ΦΜΑΠ θα έπρεπε ο υπόχρεος να υποβάλλει δήλωση εφόσον η αξία της ακίνητης περιουσίας του υπερέβαινε τις 243.600 ευρώ. Πολλοί ήταν αυτοί που δεν υπέβαλλαν δήλωση όταν ήταν σε ισχύ ο ΦΜΑΠ και εντοπίστηκαν στη συνέχεια από την υποχρεωτική υποβολή του Ε9, στο πλαίσιο εφαρμογής του νέου μέτρου για την καταβολή του ΕΤΑΚ με ταυτόχρονη κατάργηση του ΦΜΑΠ.

Οι ιδιοκτήτες αυτοί θα κληθούν από την εφορία για την καταβολή των φόρων μαζί με τα προβλεπόμενα πρόστιμα και προσαυξήσεις. Ακόμη, όπως δήλωσε χθες ο υφυπουργός Οικονομικών Δημ. Κουσελάς, από έλεγχο θα «περάσουν» και όσοι ιδιοκτήτες offshore δεν μεταβίβασαν τα ακίνητά τους σε φυσικά πρόσωπα και δεν υπέβαλλαν στην εφορία μέχρι το τέλος Δεκεμβρίου τη δήλωση για την απόδοση του ειδικού φόρου επί των ακινήτων τους για το 2010, ο οποίος με τον φορολογικό νόμο αυξήθηκε από 3% σε 15%.

5/1/2011
Πηγή: Ημερησία

Αθώα ερωτήματα ενός ζαλισμένου φορολογούμενου

Αθώα ερωτήματα ενός ζαλισμένου φορολογούμενου

Του Νεκτάριου Β. Νώτη Γιατί έσπευσα να πληρώσω το φόρο για την περαίωση, από το Νοέμβριο, όταν το υπουργείο Οικονομικών έδωσε παράταση στην προθεσμία πληρωμής, έως και τις 28 Ιανουαρίου; Γιατί ταλαιπωρήθηκα στις ουρές στις εφορίες και στα ταχυδρομεία για το σήμα τελών κυκλοφορίας, όταν δόθηκε παράταση έως τις 5 Ιανουαρίου; Γιατί το υπουργείο Οικονομικών έδωσε – για ακόμα μια χρονιά – παράταση για τα τέλη κυκλοφορίας, όταν, μία εβδομάδα πριν, διαβεβαίωνε με γραπτή ανακοίνωση ότι η προθεσμία της 31ης Δεκεμβρίου είναι και η τελευταία; Είναι φυσιολογικό να μην έχει μπει κανένας φοροφυγάς φυλακή, όταν – με το νομοσχέδιο του περασμένου Απριλίου – η φοροδιαφυγή αποτελεί ήδη κακούργημα; Γιατί έχει περάσει ένας χρόνος μετά την έναρξη της εκστρατείας κατά της φοροδιαφυγής (με το κίνημα των αποδείξεων και άλλες κινήσεις) και τώρα αναμένεται να νομοθετηθούν το αυτόφωρο και η φυλάκιση για τη μη έκδοση αποδείξεων και ο διορισμός ειδικού φορολογικού εισαγγελέα; Πόσο συνάδουν με την εκστρατεία κατά της φοροδιαφυγής μέτρα, όπως η περαίωση, η ρύθμιση για τα ληξιπρόθεσμα και η διετής κατάργηση του πόθεν έσχες για την αγορά πρώτης κατοικίας; Γιατί, ενώ έχουμε υποβάλει νέα Ε-9 από το 2005 – που δηλώνονται ξανά και ξανά σε κάθε μεταβολή της περιουσιακής μας κατάστασης -, το χρυσοπληρωμένο TAXISNET δεν έχει ακόμα καταφέρει να εκδώσει όλα τα εκκαθαριστικά για το ΕΤΑΚ του 2009 και να συγκεντρώσει όλα τα στοιχεία για το φόρο ακίνητης περιουσίας του 2010, με αποτέλεσμα η συνυποβολή του σχετικού πιστοποιητικού σε συμβόλαιο μεταβίβασης να μετατίθεται για το 2012; Τι θα κάνω τελικά με όλες αυτές τις αποδείξεις, που έχω συλλέξει για το 2010, όταν από το Σάββατο έχω αρχίσει να μαζεύω τα «μαγικά χαρτάκια» για το 2011; Γιατί το Δημόσιο θεωρεί άκυρη την όποια απαίτησή μου από αυτό για επιστροφή φόρου μετά το πέρασμα τριετίας, όταν το ίδιο παρατείνει διαρκώς τις παραγραφές υποθέσεων για χρέη από τους φορολογούμενους;

Πηγή:www.capital.gr

Καλή Χρονιά σε όλους

Καλή Χρονιά

με Υγεία 

αρκετό κουράγιο

και μαχητική διάθεση