Πώς η Goldman Sachs βούλιαξε την Ελλάδα!

 

Το μυστικό της Σύρου! 

Πώς η Goldman Sachs βούλιαξε την Ελλάδα!

Μια συγκλονιστική ομολογία έκανε πριν από λίγες ημέρες ο αντιπρόεδρος της Goldman Sachs Μάικλ Σέργουντ μιλώντας στην ιστοσελίδα του Καναλιού 4 της βρετανικής τηλεόρασης. «Είμαστε απολύτως σίγουροι ότι δεν θα κάναμε σήμερα μια τέτοια συναλλαγή όπως εκείνη» αποκάλυψε (κατόπιν εορτής ασφαλώς) αναφερόμενος στο περίφημο swap που έγινε επί εποχής Σημίτη και ευθύνεται σε τεράστιο βαθμό για την πορεία χρεοκοπίας της χώρας μας.

Αυτό το swap ήταν στην ουσία ένα σκοτεινό δάνειο που δόθηκε για να μπορέσει να εισέλθει η Ελλάδα στη ζώνη του ευρώ με τη βοήθεια της δημιουργικής λογιστικής, που έκανε συστηματικά η κυβέρνηση του κ. Σημίτη στην οικονομία. Και, όπως έγραψε πρόσφατα το πρακτορείο Bloomberg, τον Μάρτιο του 2012, ο πρώην επικεφαλής του ΟΔΔΗΧ Σπύρος Παπανικολάου έκανε μια φοβερή δήλωση αναφορικά με το θέμα: «Το 2001, την ημέρα όπου έκλεισε η συμφωνία, η ελληνική κυβέρνηση χρωστούσε στην Goldman Sachs περίπου 600.000.000 ευρώ περισσότερα από τα 2,8 δισ. ευρώ που είχε δανειστεί».

Η συμφωνία της Goldman Sachs με την τότε ελληνική κυβέρνηση πρακτικά αφορούσε ένα swap του ελληνικού δημόσιου χρέους από δολάρια και γεν σε ευρώ με τη χρησιμοποίηση των τότε συναλλαγματικών ισοτιμιών, που επέτρεψε στην ελληνική πλευρά να εμφανίσει μικρότερο ποσοστό χρέους για να καλύπτονται έτσι οι προϋποθέσεις ένταξης στην ευρωζώνη. Ειδάλλως, η χώρα μας δεν θα κάλυπτε τα αναγκαία κριτήρια.

Το κέρδος για την Ελλάδα ήταν ότι «κέρδισε» περί το 2% επί της ονομαστικής αξίας του χρέους της, ενώ για την τράπεζα μια συμφωνία σε βάθος χρόνου που της εξασφάλισε κέρδη πέντε φορές των αρχικώς προβλεπομένων.

Στον ισολογισμό για το έτος 2010, που κατατέθηκε στη Βουλή με υπουργό Οικονομικών τον Ευ. Βενιζέλο, αναφέρεται ότι τη συγκεκριμένη χρονιά εκείνο «το εκτός αγοράς» swap πρόσθεσε στο χρέος 5,2 δισ. ευρώ. Ηταν η χρονιά που το ποσόν καταγράφηκε επίσημα στο χρέος, ύστερα από πιέσεις που άσκησαν η Eurostat και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Δηλαδή με βάση αυτήν τη συμφωνία η Ελλάδα βρέθηκε να χρωστά στην τράπεζα 5,2 δισεκατομμύρια ευρώ για ένα δάνειο των 2,8 δισ.

Τα 600.000.000 ήταν η προμήθεια της Goldman Sachs, που πλήρωσε εν αγνοία του ο Ελληνας φορολογούμενος σε ένα βράδυ. Βέβαια, το κόστος εκείνου του swap δεν ήταν μόνο τα 600.000.000 της προμήθειας. Ωσπου να αποπληρωθεί το 2037 θα κοστίσει συνολικά στην Ελλάδα 16 δισ. ευρώ!

Ηταν μια από τις μαύρες σελίδες του «εκσυγχρονιστή» Κώστα Σημίτη, που τον πρόβαλε η διαπλοκή ως τον άνθρωπο που υποτίθεται ότι θα άλλαζε τη χώρα. Και μπορεί η συγκεκριμένη συμφωνία να ολοκληρώθηκε το 2001 (όταν πια τον κ. Παπαντωνίου είχε διαδεχθεί στο υπουργείο Εθνικής Οικονομίας ο έτερος εκλεκτός του κ. Σημίτη, Νίκος Χριστοδουλάκης), αλλά τα χρόνια εκείνα το μαγείρεμα των αριθμών ήταν εκτεταμένο και είχε ξεκινήσει από τα μέσα της δεκαετίας του 1990, όταν υπουργός Οικονομικών ήταν ο Γιάννος Παπαντωνίου, ο οποίος είχε για δεξί του χέρι τον Γιάννη Στουρνάρα.  Στην ίδια πάντως κατεύθυνση (δηλαδή της υπερχρέωσης των επόμενων γενεών) ήταν εκτός του συγκεκριμένου swap και οι μέθοδοι των τιτλοποιήσεων που εφάρμοζε η κυβέρνηση Σημίτη. Παρουσιάζοντας τις τιτλοποιήσεις σαν πανάκεια προεισπράττονταν έσοδα από τα Λαϊκά Λαχεία, το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων κ.λπ. Σήμερα, στον καιρό της φοβερής κρίσης, τα έσοδα λείπουν από τους συγκεκριμένους φορείς, καθώς είναι υποθηκευμένα για πολλά χρόνια. Το αποτέλεσμα είναι να καταβάλλει στους φορείς αυτούς κονδύλια ο Προϋπολογισμός, τα οποία προέρχονται από δανεισμό.

Επί ημερών του κ. Παπαντωνίου ως υπουργού Εθνικής Οικονομίας είχαν αρχίσει άλλωστε όλες οι «προετοιμασίες» για το εκσυχρονιστικό «θαύμα» του κ. Σημίτη, που κατέληξε σε εθνική τραγωδία. Οι γνωρίζοντες μάλιστα τα παρασκήνια τονίζουν ότι το μεγάλο μυστικό βρίσκεται στο 1998, όταν ανακοινώθηκε η υποτίμηση της δραχμής στο πλαίσιο της πορείας που είχε χαραχθεί για την είσοδο στο ευρώ. (Εναν χρόνο αργότερα, το 1999, εξασφαλίστηκε η συμφωνία για την ένταξη στην ΟΝΕ και έτσι έπρεπε να ξεκινήσει η διαδικασία μετατροπής του δημόσιου χρέους σε ευρώ.) Ο κ. Σημίτης ήταν πρωθυπουργός, ο κ. Παπαντωνίου πανίσχυρος «τσάρος» της οικονομίας και ο κ. Στουρνάρας πρόεδρος του ΣΟΕ και δεξί του χέρι. Συνέβη μάλιστα τότε να προβλεφθεί με απόλυτη ακρίβεια (και πολλές απορίες στους παροικούντες) ως και το Σαββατοκύριακο της υποτίμησης από γνωστή ξένη τράπεζα, κάτι που απέφερε (εύλογα) τεράστια κέρδη σε όσους πήραν (εκ του ασφαλούς ή όχι, δεν έχει σημασία) το σχετικό ρίσκο. Λέγεται δε ότι μόνο τα νόμιμα bonus από την επιτυχή πρόβλεψη έφτασαν περί τα 10.000.000 ευρώ.

Σε κάθε περίπτωση το δίδυμο Παπαντωνίου -  Στουρνάρα ήταν οι αρχιτέκτονες της πορείας που κορυφώθηκε μετά τις εκλογές του 2000. Εκτός από στενοί συνεργάτες μάλιστα οι δυο τους έγιναν και κουμπάροι και εκείνη την περίοδο απέκτησαν και τις διπλανές πολυτελείς βίλες στη Σύρο, περνώντας μαζί τις διακοπές τους και ανταλλάσσοντας, σε απόλυτα εμπιστευτική βάση (όπως και για το θέμα του swap), σχέδια και απόψεις για την οικονομική πορεία της χώρας και το δικό τους πολιτικό μέλλον.

Ο κ. Παπαντωνίου είχε υπερασπιστεί μάλιστα, όταν χρειάστηκε, το swap λέγοντας ότι «αποτελεί συνήθη πρακτική» και -αποκρύπτοντας όμως τους ακριβείς όρους του- ότι «όλες οι χώρες της ευρωζώνης το έχουν χρησιμοποιήσει εκτενώς». Στην εισηγητική έκθεση του Προϋπολογισμού του 2001, επί των ημερών του, άλλωστε, έγραφε ότι «στόχος είναι η μείωση του κόστους εξυπηρέτησης του χρέους με τη χρήση εξελιγμένων χρηματοοικονομικών προϊόντων όπως είναι τα swaps επιτοκίων, οι ανταλλαγές επιμήκυνσης του χρέους (extension swaps) κ.τ.λ.».


Οι κύριοι με τα λευκά κολάρα που διέταζαν

Η Goldman Sachs σε ένα βράδυ από εκείνο το swap κέρδισε 600.000.000 ευρώ ντροπιάζοντας μια χώρα της Ευρώπης, της οποίας εκμεταλλεύτηκε την ανάγκη. Το περίεργο και αξιοσημείωτο είναι ότι για πολλά χρόνια μετά το 2001 (που έγινε το swap) η αμερικανική τράπεζα είχε προνομιακή πρόσβαση (τουλάχιστον έως το 2010) σε γραφεία υπουργών της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ. Σήμερα πολλοί από τη Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ κάνουν ότι ποτέ δεν άκουσαν για την Goldman Sachs, ο αντιπρόσωπος της οποίας στην Ελλάδα άνοιγε με το «έτσι θέλω» τα υπουργικά γραφεία διακόπτοντας συσκέψεις ή οτιδήποτε άλλο. Οι Eλληνες υπουργοί (δίκην Φιλιππινέζας) χαμογελούσαν αμήχανα και συνεργάζονταν με τον επικυρίαρχο τραπεζίτη, που έκανε το κουμάντο. Ο αέρας της Goldman Sachs κόπηκε το 2010, όταν η αμερικανική επιτροπή κεφαλαιαγοράς άρχισε να ερευνά το θέμα, μια εξέλιξη που τότε τρόμαξε αρκετούς από «τους κυρίους με τα λευκά κολάρα» στην Ελλάδα.

Η τωρινή ομολογία του κ. Σέργουντ για το «λάθος» του 2001 δίνει άλλη διάσταση σε ένα θέμα που κάθε άλλο παρά έχει περάσει στην αρμοδιότητα της Iστορίας και ζωντανεύει το φάντασμα αυτού του καταστροφικού swap. Εκ των πραγμάτων, όπως τονίζουν πολιτικοί αλλά και νομικοί παράγοντες, θέτει θέμα διερεύνησης ακόμη και σε ποινικό επίπεδο των εγκληματικών ευθυνών όσων χειρίστηκαν το ζήτημα και χρέωσαν την ελληνική κοινωνία με δισεκατομμύρια, που με τη σειρά τους έκαναν το δημόσιο χρέος της χώρας πιο δυσβάστακτο και καταστροφικό.

Ο κ. Παπαντωνίου ήδη ελέγχεται από τη Δικαιοσύνη σε βαθμό κακουργήματος για μεγάλα ποσά που δεν έχει δηλώσει, καθώς και για την κατηγορία ξεπλύματος βρόμικου χρήματος. Ο φάκελος της περιόδου 1998-2004 είναι ασφαλώς πολύ ευρύτερος και πολλές πτυχές του παραμένουν ακόμη άγνωστες ως προς τα εγκλήματα που έχουν γίνει εις βάρος του τόπου. Ο κ. Σημίτης έχει καταφέρει ως τώρα να μη λογοδοτήσει, όπως επιχειρεί να το αποφύγει και ο κ. Στουρνάρας, που βαρύνεται ασφαλώς και με όσα διαπράττει κατά την περίοδο της υπουργίας του...

DHMOKRATIA 

Στην Ιταλία πριν 20 χρόνια περίπου στα πλαίσια της αποασυλοποίησης διοχέτευαν τους ασθενείς σε εξωτερικές δομές και έκλειναν τα ψυχιατρεία.  Για να πάει ο ασθενής σε ξενώνα η οικοτροφείο έπρεπε να πάρει εξιτήριο από το ψυχιατρείο. Οι εξωτερικές δομές έπαψαν να χρηματοδοτούνται και όλοι αυτοί οι άνθρωποι έμειναν άστεγοι και κοιμόντουσαν κάτω από γέφυρες, σε παγκάκια, χωρίς φαρμακευτική αγωγή. Σήμερα μετά από τόσα χρόνια κατάλαβαν το λάθος οι κυβερνώντες λόγω του ότι αυξήθηκαν τα κρούσματα υποτροπών και ξανανοίγουν τα ψυχιατρεία. Ίσως και εδώ να δούμε κάτι ανάλογο.

Ο διωγμός των ψυχικά ασθενών

Raymond Depardon, Ψυχιατρικό Νοσοκομείο San Clemente (1980) / Magnum Photos

Το κλείσιμο των ψυχιατρείων θα έπρεπε αναμφισβήτητα να συνιστά την κορύφωση της Ψυχιατρικής Μεταρρύθμισης. Όχι έναν ακόμη δημοσιονομικό στόχο. Οι βίαιες προσαρμογές που συνοδεύουν όλες τις μεταρρυθμιστικές προσπάθειες και η υλοποίησή τους βάσει κεντρικών πολιτικών και συμφωνιών με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή σημαδεύουν τη μετάβαση από την ασυλικού τύπου περίθαλψη στην κοινοτική φροντίδα. 

«Η τρέλα είναι μια ανθρώπινη κατάσταση. Μέσα μας η τρέλα είναι παρούσα όπως είναι και ο λόγος. Το πρόβλημα είναι ότι η κοινωνία, για να λέγεται πολιτισμένη, θα έπρεπε ν΄ αποδέχεται τόσο το λόγο όσο και την τρέλα. Αντίθετα, όμως, επιφορτίζει μια επιστήμη, την ψυχιατρική, να μεταφράσει την τρέλα σε αρρώστια με σκοπό να την εξαφανίσει. Ο λόγος της ύπαρξης του ψυχιατρείου είναι ακριβώς αυτός.»

Franco Basaglia

«Λέμε συνήθως ότι οι άνθρωποι, οι έγκλειστοι χρόνια μέσα στα ψυχιατρεία, έχουν χάσει τα πάντα εκτός από τα λογικά τους. Θέλουμε να πούμε ότι αυτά που στερούνται είναι βασικά ατομικά δικαιώματα και προσωπικές ελευθερίες. Αυτά τα αυτονόητα για όλους μας, που αν τα στερηθεί κανείς θα πεθάνει. Η αίσθηση του προσωπικού χώρου, του χρόνου, του πως κυλάει, των στόχων και των σκοπών στη ζωή, η προσωπική επιθυμία, το προσωπικό γούστο…

Η μεθοδολογία και η προσέγγιση της τρέλας μοιάζει πάρα πολύ με τρέλα. Δηλαδή πρέπει, μετά από 15-20 χρόνια νοσηλείας, να αρχίσουμε να θεραπεύουμε ό,τι με τη θεραπεία προκαλέσαμε στον ασθενή. Είναι σχεδόν ανόητο αυτό που κάνουμε. Δηλαδή το να εγκλείεις στην τρέλα μοιάζει με μια προσπάθεια να βάλεις ένα μεγαλύτερο κουτί μέσα σε ένα μικρότερο. Αυτό είναι αδύνατο να γίνει. Για αυτό έχουμε φτάσει σε αδιέξοδα».

Απόσπασμα από το κείμενο του ντοκιμαντέρ του Σταύρου Ψυλλάκη «Ο άνθρωπος που ενόχλησε το σύμπαν»

Από τα τέλη της δεκαετίας του ’80, με την οικονομική υποστήριξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Κανονισμός [ΕΟΚ] 815/84), ξεκινά το πρόγραμμα της Ψυχιατρικής Μεταρρύθμισης στην Ελλάδα, το οποίο συνεχίζεται μέχρι και σήμερα με τον τίτλο «Ψυχαργώς».

Το ίδιο διάστημα εντείνονταν οι καταγγελίες για τις άθλιες συνθήκες διαβίωσης ψυχικά και διανοητικά ασθενών στο Ψυχιατρείο της Λέρου, όπου από το 1958 στοιβάζονταν μαζικά ασθενείς από τα μεγάλα ψυχιατρικά νοσοκομεία της χώρας, κατά πλειοψηφία άτομα εγκαταλελειμμένα από τις οικογένειές τους. 

Αξίζει να σημειωθεί πως το 1957 το σχέδιο προέβλεπε να µετατραπούν τα άδεια κτίρια του ιταλικού ναυαρχείου στη Λέρο σε µια «αποικία ψυχασθενών», με δύναμη 650 κλινών, και στόχο την απασχόλησή τους σε γεωργικές ασχολίες.

Το 1980 οι νοσηλευόμενοι έφταναν τους 2000, το προσωπικό, κυρίως με φυλακτικό ρόλο, τα 1000 άτομα (κάτοικοι του νησιού), ενώ οι ψυχίατροι ήταν μόλις δύο.

Το 1989, οπότε κορυφώνεται και ο διεθνής διασυρμός της χώρας για τη λειτουργία του ασύλου, θεωρείται και η χρονιά - αφετηρία της Ψυχιατρικής Μεταρρύθμισης στη Λέρο και την Ελλάδα. 

Οι αρχές της Ψυχιατρικής Μεταρρύθμισης θεσμοθετούνται από το ελληνικό κράτος δέκα χρόνια μετά με τον Ν. 2716/1999 «περί ανάπτυξης και εκσυγχρονισμού των Υπηρεσιών Ψυχικής Υγείας» (Φ.Ε.Κ. 96/Α/17.5.1999). Κάπως έτσι συγκροτείται το Σύστημα Υπηρεσιών Ψυχικής Υγείας, υπό κρατική εποπτεία και επιχορήγηση, στο οποίο εντάσσονται οι Μονάδες Ψυχικής Υγείας (δημόσιες και ιδιωτικές μη κερδοσκοπικές).

Επί της ουσίας, όμως, η μεταρρύθμιση αποκτά πνεύμα, λόγο και δυναμική, στο βαθμό στον οποίο οι εργαζόμενοι που το επωμίζονται, αποτελούν ήδη φορείς, λόγω προσωπικών διαδρομών, ιδεών της κοινωνικής και δημοκρατικής ψυχιατρικής. 

Ξεχωριστό παράδειγμα με ιδιαίτερη δυναμική, οι υπηρεσίες για ενηλίκους και παιδιά που δημιουργήθηκαν και εξελίσσονται γύρω από τον καθηγητή Π. Σακελλαρόπουλο.

Ψυχιατρική Μεταρρύθμιση και παράλληλη διάλυση των δομών Ψυχικής Υγείας

Η Ψυχιατρική Μεταρρύθμιση στην Ελλάδα φτάνει σε μεγάλο βαθμό ως ένα σχέδιο επιβεβλημένο από τις αρμόδιες αρχές της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Οι εκάστοτε διοικήσεις του υπουργείου Υγείας δείχνουν να απαντούν πυροσβεστικά στις δεσμεύσεις τους, περισσότερο καλύπτοντας βραχυπρόθεσμα τα όποια κενά, παρά ακολουθώντας μια ορθή στρατηγική για την αποασυλοποίηση των ψυχικά πασχόντων και την ανάπτυξη ψυχιατρικών υπηρεσιών μέσα στην κοινότητα. 

Σε παλαιότερο ενημερωτικό έντυπο του «εθνικού σχεδίου» Ψυχαργώς, διαβάζουμε: 

«Στρατηγικός στόχος των Δράσεων της Ψυχικής Υγείας μέχρι το 2010, είναι η

αποασυλοποίηση του μεγαλύτερου δυνατού αριθμού χρόνιων ψυχικά ασθενών που σήμερα διαβιούν σε κλειστές δομές, η ανάπτυξη ανοιχτών κοινοτικών δομών πρόληψης και θεραπείας και η υλοποίηση ενεργειών κοινωνικής και οικονομικής επανένταξης των ψυχικά ασθενών.

Στο επίπεδο των δομών και των υπηρεσιών, στόχος είναι η ανάπτυξη ενός πλήρους δικτύου υπηρεσιών στην κοινότητα που να διασφαλίζει σε επίπεδο υγειονομικής περιφέρειας λειτουργική επάρκεια ως προς τις ανάγκες του τοπικού πληθυσμού, στόχος πολύ ευρύτερος από την απλή αντιμετώπιση της ασθένειας».

Διαδοχικές ηγεσίες του υπουργείου Υγείας από το 2009 έχουν δεσμευτεί απέναντι στην Ευρώπη να καταργήσουν τα τρία κύρια δημόσια Ψυχιατρικά Νοσοκομεία της χώρας (Αττικής, Θεσσαλονίκης και Δρομοκαΐτειο) έως το Δεκέμβριο του 2015, ώστε να συνεχιστεί η εκταμίευση των κονδυλίων του ΕΣΠΑ για την ψυχική υγεία. 

Ήδη, από το 2004 έως σήμερα, έχουν πάψει να δέχονται ασθενείς πέντε μεγάλα ψυχιατρικά ιδρύματα της χώρας: Πέτρας Ολύμπου, Κέρκυρας, Χανίων, Τρίπολης και Παιδοψυχιατρικό Αττικής (Νταού Πεντέλης), ενώ πρόσφατα το υπουργείο αποφάσισε να κλείσει αιφνιδίως 3 κλινικές του ΨΝΑ και μία του Δρομοκαϊτείου, μεταφέροντας τους ασθενείς προς τα νοσοκομεία Σισμανόγλειο, Σωτηρία, Πολυκλινική, αλλά και το Ασκληπιείο Βούλας.

Την ίδια ώρα, ο ανεπαρκής αριθμός Μονάδων Πρωτοβάθμιας Περίθαλψης και Ψυχιατρικών Κλινικών στα Γενικά Νοσοκομεία έχει ως αποτέλεσμα το 70% των εισαγωγών να εξακολουθεί να γίνεται στα Ψυχιατρικά Νοσοκομεία, με τη διασύνδεση των προσφερόμενων υπηρεσιών να παραμένει συχνά ανύπαρκτη. 

Αν και η κυβέρνηση δρομολογεί την κατάργησή τους, τα Ψυχιατρικά Νοσοκομεία μαζί με τους Ψυχιατρικούς Τομείς των Γενικών Νοσοκομείων εμφανίζουν πληρότητα 140% σε οξέα περιστατικά.

Αν και βασικό πρόβλημα των δομών παραμένει η έλλειψη προσωπικού, εργαζόμενοι στη Ψυχική Υγεία τίθενται σε διαθεσιμότητα.

Μπορεί η αναγκαστική νοσηλεία να παρουσιάζεται ως έσχατη λύση, στην Ελλάδα όμως ισχύει ό,τι και πριν από 30 χρόνια: το 60% των εισαγωγών γίνεται κατόπιν εισαγγελικής παραγγελίας για εγκλεισμό.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, οι έντονες ανησυχίες των εργαζόμενων στις δομές Ψυχικής υγείας για τη δημιουργία μικρών ασύλων μέσα στα Γενικά Νοσοκομεία παραμένουν κάτι παραπάνω από εύλογες. 

Μονάδες Ψυχοκοινωνικής Αποκατάστασης

Ένας από τους βασικούς πυλώνες της Ψυχιατρικής Μεταρρύθμισης είναι η λειτουργία μεγάλου αριθμού Μονάδων Ψυχοκοινωνικής Αποκατάστασης (Οικοτροφεία, Ξενώνες, Προστατευμένα Διαμερίσματα, Κέντρα Ημέρας κ.α.) μέσα στα πλαίσια της κοινότητας.

Τέτοιες μονάδες λειτουργούν στον δημόσιο (Γενικά Νοσοκομεία), και σε μεγάλο βαθμό στον ιδιωτικό τομέα μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα.

Τα προβλήματα των δομών δεν περιορίζονται στο μικρό αριθμό τους ή τις αντικειμενικές δυσκολίες του προσωπικού, που καλείται να δουλέψει σκληρά για να πετύχει την αποκατάσταση και κοινωνική ενσωμάτωση των ασθενών, ιδιαίτερα μετά από πολυετή εγκλεισμό.

Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν οι κοινοτικές δομές (ανοιχτές στεγαστικές δομές), οι οποίες εδώ και πολλούς μήνες λειτουργούν κάτω υπό εξαιρετικά περιοριστικές συνθήκες, με τις χρηματοδοτικές ανάγκες τους να καλύπτονται όποτε προκύψει κάποιο κονδύλι του ΕΣΠΑ, που δεν έχει απορροφηθεί. 

Να σημειωθεί πως μετά την ευρωπαϊκή χρηματοδότηση για το στήσιμο των νέων μονάδων, προβλεπόταν η κρατική χρηματοδότησή τους, ωστόσο, το αρμόδιο Υπουργείο δεν έχει ακόμη προχωρήσει στην ένταξη σχετικών κονδυλίων στον κρατικό προϋπολογισμό.

«Οι άνθρωποι δεν τρέφονται με ψέματα» 

Περιμένοντας το επόμενο ελεύθερο κονδύλι του ΕΣΠΑ, οι εργαζόμενοι στις κοινοτικές δομές παραμένουν απλήρωτοι για μήνες. Όπως αναφέρει η κα. Δέσποινα Κατσούδα, ψυχολόγος και μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Κοι.Σ.Π.Ε «Διαδρομές», «μέχρι και το Δεκέμβρη του τρέχοντος έτους αναμένεται να εξοφληθούν οι εργαζόμενοι για το 2012, ενώ εξακολουθούν να παραμένουν απλήρωτοι για ορισμένους μήνες του 2013».

Δεν είναι όμως οι εργαζόμενοι αυτοί που πλήττονται περισσότερο, αλλά οι ίδιοι οι ασθενείς.

Τα ενοίκια των στεγαστικών δομών παραμένουν απλήρωτα για μήνες, όπως και οι λογαριασμοί (ηλεκτρικό, πετρέλαιο). Όλα επαφίενται στην καλή διάθεση του ιδιοκτήτη του ακινήτου, αλλά και στις λιγοστές δωρεές, ενώ επί πιστώσει πραγματοποιείται και η τροφοδοσία.

«Με τη φιλανθρωπία θα ζήσει αυτός ο κόσμος;», διερωτάται η κα. Κατσούδα.

Οι οικογένειες των φιλοξενούμενων ασθενών, όπως και οι ίδιοι, καλούνται να συνεισφέρουν στα έξοδα των δομών με όσα μέσα διαθέτουν, την ώρα που πλήθος εξ αυτών παραμένουν πλήρως ακάλυπτοι για δύο, τρεις ή και περισσότερους μήνες, ανάλογα με το πόσο χρόνο θα χρειαστεί η αρμόδια επιτροπή της Πρόνοιας για να επαναξιολογήσει τον φάκελό τους. 

Η επανεξέταση στοχεύει στην εκ νέου αξιολόγηση της κατάστασης του ασθενή και την απόδοση νέου ποσοστού αναπηρίας, ανά τακτά χρονικά διαστήματα, που συνεπάγεται ασφάλιση από την Πρόνοια και επίδομα. Μέχρι να επιβεβαιωθεί το ποσοστό αναπηρίας, οι ασθενείς δεν καλύπτονται οικονομικά για τα (πολύ ακριβά) φάρμακα, αλλά και τα λοιπά προσωπικά τους έξοδα.

Και ενώ οι ασθενείς αντιμετωπίζουν αυτές τις δυσκολίες, ανησυχία προκαλεί η πρόθεση της κυβέρνησης να εφαρμόσει άμεσα το μέτρο της παρακράτησης υψηλού ποσοστού επί της σύνταξης των ψυχικά πασχόντων που φιλοξενούνται σε δημόσιες ή ιδιωτικού δικαίου (ΜΚΟ) μονάδες, προκειμένου να συνεχίσουν να τυγχάνουν αυτής της φιλοξενίας ή φροντίδας.

Σύμφωνα με την Πανελλαδική Συσπείρωση για τη Ψυχιατρική Μεταρρύθμιση, «η παρακράτηση προβλέπει κυριολεκτικό ξεζούμισμα των φιλοξενουμένων στις δομές, σε ποσοστό, ανάλογα με το ύψος της σύνταξης, που ξεκινά από 40% και φτάνει μέχρι 80%». 

Προβλέπεται μάλιστα αναδρομική παρακράτηση από το 2011, οπότε και ψηφίστηκε ο σχετικός νόμος. «Αυτή η παρακράτηση, ούτως ή άλλως αυθαίρετη και ληστρική, δεν γίνεται για βελτίωση, έστω και προσχηματικά, της φροντίδας τους, αλλά προορίζεται ν΄ αντικαθιστά ισόποσα τμήμα του προϋπολογισμού της εκάστοτε μονάδας φροντίδας/φιλοξενίας».

«Αν η ψυχική αρρώστια είναι στην ίδια της τη ρίζα, απώλεια της ατομικότητας και της ελευθερίας, στο ψυχιατρείο ο ασθενής δεν βρίσκει τίποτα άλλο παρά το χώρο όπου θα χαθεί οριστικά, μετατρεπόμενος σε αντικείμενο της αρρώστιας και των ρυθμών του εγκλεισμού. Η απουσία οποιουδήποτε σχεδίου, η απώλεια του μέλλοντος, το να είναι κανείς διαρκώς υπό την εξουσία των άλλων, χωρίς το παραμικρό προσωπικό κίνητρο, το να έχει οργανωμένη τη μέρα του πάνω σε χρόνους που υπαγορεύονται από οργανωτικές ανάγκες και - στο βαθμό που είναι τέτοιες - δεν μπορούν να λαμβάνουν υπόψη τους το κάθε άτομο και τις ιδιαίτερες ανάγκες του καθενός. Αυτό είναι το ιδρυματικό πλαίσιο όπου διαμορφώνεται η ζωή του ασύλου.»

Franco Basaglia

Το εξαιρετικό ντοκιμαντέρ του Σταύρου Ψυλλάκη που μιλά για τον εγκλεισμό μέσα από το Ψυχιατρείο Χανίων, «Ο άνθρωπος που ενόχλησε το σύμπαν»

• “Island of Outcasts” (1989), ντοκιμαντέρ που γύρισε κρυφά το BBC στο Ψυχιατρικό Άσυλο της Λέρου
• «Λέρος, η ελευθερία είναι θεραπευτική» (2003), ντοκιμαντέρ του Αντρέα Λουκάκο
• “X-Day” : «Οι Μεγάλοι της Επιστήμης στον 20ο αιώνα: Franco Basaglia» (2002), ντοκιμαντέρ για τη ζωή του Franco Basaglia

• Εθνικό Σχέδιο Δράσης Ψυχαργώς Γ’ (2011-2020)

Φωτογραφίες: (1) Raymond Depardon, Ψυχιατρικό Νοσοκομείο Friuli Venezia Giulia (1979) / Magnum Photos

(2) Alex Majoli via DSM Trieste, Τομέας Ψυχικής Υγείας Τεργέστης

http://www.thepressproject.gr/article/52216

Τα επικίνδυνα μυστικά του ρήγματος Αρκίτσας

ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΟΥΝ ΤΗΝ ΠΙΘΑΝΟΤΗΤΑ ΠΡΟΚΛΗΣΗΣ ΙΣΧΥΡΟΥ ΣΕΙΣΜΟΥ ΣΤΗ ΦΘΙΩΤΙΔΑ

Τα επικίνδυνα μυστικά του ρήγματος Αρκίτσας

Αν και το ρήγμα θεωρείται ενεργό, εξαιτίας της έντονης μορφολογίας του και του εντυπωσιακού ρηξιγενούς επιπέδου του, εν τούτοις η δραστηριότητά του παραμένει άγνωστη και κανένας ιστορικός ή σύγχρονος σεισμός δεν έχει συσχετιστεί μαζί του...

Της ΒΟΥΛΑΣ ΚΟΥΛΙΣΟΠΟΥΛΟΥ

Σημαντική πιθανότητα πρόκλησης ισχυρού σεισμού από ενδεχόμενη επανενεργοποίηση του ρήγματος της Αρκίτσας, στη Φθιώτιδα, αποκαλύπτει έρευνα στην περιοχή, η οποία βρίσκεται ακόμη σε εξέλιξη και πραγματοποιείται από το Τμήμα Γεωλογίας του Πανεπιστημίου Πατρών, με επικεφαλής τον επίκ. καθηγητή Νεοτεκτονικής-Μικροτεκτονικής, Σωτήρη Κοκκάλα, σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο Durham της Μ.Βρετανίας. 

 

Προσπαθώντας οι επιστήμονες να «ξεκλειδώσουν» τα μυστικά του, εφάρμοσαν πρώτη φορά σε ρήγμα στην Ελλάδα μία τεχνική που χρησιμοποιεί δέσμη ακτίνων λέιζερ για τη λεπτομερέστερη γεωμετρική αποτύπωσή του (LiDAR) Η επιστημονική ομάδα που μελετά το εν λόγω ρήγμα, το οποίο εκτείνεται σε μήκος 12 χιλιομέτρων και εμφανίζει μια εντυπωσιακά λειασμένη επιφάνεια ύψους 65 μέτρων, γνωστή ως «καθρέπτης» του ρήγματος, ξεκίνησε την έρευνά της από το 2006, στο πλαίσιο της προσπάθειας του Εργαστηρίου Τεκτονικής Γεωλογίας και Γεωλογικών Χαρτογραφήσεων του Τμήματος Γεωλογίας του Πανεπιστημίου Πατρών, για εκτίμηση του σεισμικού δυναμικού των ενεργών ρηγμάτων στον ελληνικό χώρο. 

 

 

Νέα τεχνολογία

 

Το ρήγμα της Αρκίτσας, αν και θεωρείται ενεργό, εξαιτίας της έντονης μορφολογίας του και του εντυπωσιακού ρηξιγενούς επιπέδου του, εν τούτοις η δραστηριότητά του παραμένει άγνωστη και κανένας ιστορικός ή σύγχρονος σεισμός δεν έχει συσχετιστεί μαζί του. Προσπαθώντας λοιπόν οι επιστήμονες να «ξεκλειδώσουν» τα μυστικά του, εφάρμοσαν πρώτη φορά σε ρήγμα στην Ελλάδα μία τεχνική που χρησιμοποιεί δέσμη ακτίνων λέιζερ για τη λεπτομερέστερη γεωμετρική αποτύπωσή του (LiDAR). 

Στη συνέχεια προχώρησαν σε παλαιοσεισμολογική ανάλυσή του, προκειμένου να εκτιμήσουν τη σεισμική δραστηριότητά του τα τελευταία 10.000-20.000 χρόνια και τη συχνότητα επανάληψης μεγάλων σεισμών. Οι συνθήκες που επικρατούν κατά τη διάρκεια των σεισμών εντός του ρήγματος μελετήθηκαν σε συνεργασία με τον επίκ. καθηγητή του Τμήματος Γεωλογίας, Δ. Παπούλη, με τη συλλογή δειγμάτων αργιλικού υλικού μέσα στη ζώνη του ρήγματος. 

Για τους σκοπούς αυτούς επιστρατεύτηκαν σύγχρονες μέθοδοι, όπως χρονολόγηση με ραδιενεργό άνθρακα 14, ηλεκτρονική μικροσκοπία σάρωσης, μικροανάλυση και περιθλασιμετρία ακτίνων Χ.

Από παλαιοσεισμολογική άποψη, το ρήγμα της Αρκίτσας φαίνεται ότι έχει δώσει στο παρελθόν τουλάχιστον τέσσερις ισχυρούς σεισμούς τα τελευταία 20.000 χρόνια, με τον τελευταίο να εκτιμάται ότι έγινε περίπου το 1300-1110 π.Χ. Αρχαιολογικά ευρήματα καταστροφής στον παρακείμενο αρχαίο οικισμό του Κύνου (σημ. Λιβανάτες), καθώς και ραδιοχρονολογήσεις σε αποθέσεις tsunami στην περιοχή της ανασκαφής και βύθιση της ακτογραμμής στην ίδια περίοδο του 12ου-11ου π.Χ. αιώνα, πιθανώς συνδέονται με την τελευταία ενεργοποίηση του ρήγματος της Αρκίτσας. 

Η περίοδος επανάληψης ισχυρών σεισμών είναι αρκετά μεγάλη και υπολογίζεται ότι γίνονται κάθε 3.000-5.000 χρόνια. Δεδομένου λοιπόν ότι έχουν περάσει γύρω στα 3.000 χρόνια από τον τελευταίο σεισμό, έχουμε ήδη μπει στην περίοδο που θεωρείται εν δυνάμει ύποπτη για νέα σεισμική δράση του ρήγματος της Αρκίτσας. Παρ' όλο που η ευρύτερη περιοχή παραμορφώνεται σήμερα με σχετικά χαμηλούς ρυθμούς (1-3 χιλιοστά το χρόνο), το ρήγμα της Αρκίτσας, μαζί με το γειτονικό ρήγμα της Αταλάντης, θεωρούνται ενεργά, με μεγάλη περίοδο επανάληψης σεισμών. 

Σεισμικοί μηχανισμοί

 

Εκτιμώντας λοιπόν οι επιστήμονες πρώτη φορά στον ελληνικό χώρο την ενεργότητα του ρήγματος της Αρκίτσας, θεωρούν ότι, σε περίπτωση ενεργοποίησης ενός μεγάλου ρηξιγενούς τμήματος ή ολόκληρης της ζώνης, το ανώτερο μέγεθος σεισμού που μπορεί να δώσει είναι της τάξης μεγέθους των 5,9-6,2 βαθμών Ρίχτερ. 

Σύμφωνα με τα μέχρι στιγμής αποτελέσματα, η επιφάνεια ολίσθησης του ρήγματος της Αρκίτσας είναι αρκετά πολύπλοκη και απέχει αρκετά από την επίπεδη γεωμετρία που θεωρούσαμε μέχρι σήμερα ότι παρουσιάζουν τα ρήγματα. 

Η καμπυλότητα που εμφανίζει η επιφάνεια του συγκεκριμένου ρήγματος και η κατάτμησή της σε μικρότερα τμήματα σχετίζεται άμεσα με τους μηχανισμούς που ενεργοποιούν την ολίσθησή του κατά τη διάρκεια του σεισμού. Η κυκλοφορία των ρευστών μέσα στον πυρήνα του ρήγματος γίνεται από ένα βάθος 5-6 χλμ. και διά μέσου μικροδιαρρήξεων, ενώ η ορυκτολογική ανάλυση των αργιλικών ορυκτών που βρέθηκαν στο ρήγμα υποδηλώνει ότι δημιουργήθηκαν κάτω από συνθήκες ουδέτερες-αλκαλικές και σε θερμοκρασίες 100-150 βαθμών Κελσίου. 

http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=371724

ΨΕΥΔΟΧΡΙΣΤΟΙ ΚΑΙ ΨΕΥΔΟΜΕΣΣΙΑΙ ΑΠΟ ΤΟ 1000Μ.Χ. ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΑ...

Ο ευαγγελικός λόγος είναι σαφής. Και ακριβής. Και διαχρονικά επίκαιρος. Διαβάζουμε στο ιερό ευαγγέλιο του Λουκά: «βλέπετε μη πλανηθήτε πολλοί γαρ ελεύσονται επί το ονόματί μου λέγοντες ότι εγώ ειμί και ο καιρός ήγγικε· μη ουν πορευθήτε οπίσω αυτών» (Λουκ. 21, 8. Πρβλ. Ματθ. 24, 5).

Εδώ μας πληροφορεί ο Κύριος για ένα φαινόμενο πολύ επικίνδυνο, το οποίο εμφανίζεται ενδημικά μέσα στην ιστορία. Και αυτό δεν είναι άλλο από την εμφάνιση διαφόρων ψευδόχριστων και ψευδομεσσιών.

Στο σημερινό άρθρο μας θα κάνουμε μία ιστορική αναδρομή τέτοιων ψευδόχριστων και ψευδομεσσιών από το 1000 μ.Χ. μέχρι τις ημέρες μας. Το θεωρούμε μία χρήσιμη υπόμνηση σε μία περίοδο της παγκόσμιας ιστορίας, όπως είναι η δική μας, που η σύγχυση και οι πνευματικοί κίνδυνοι είναι τόσοι πολλοί.

Τέτοιοι ψευδομεσσίες υπήρξαν:

1. Fra Dolcino Torielli. Έδρασε στην Ιταλία τον 13ο αιώνα. Κήρυττε ότι ήταν ένα εκλεκτό όργανο του Θεού και ονόμαζε τον εαυτό του «Άγγελο των Θυατείρων» (Αποκ. 2, 18) με ικανό αριθμό ψευδοπροφητειών.

2. Melchior Hofmann (1495-1543). Υπήρξε ακραίος Αναβαπτιστής στα χρόνια της Μεταρρύθμισης, που παρουσίαζε το πρόσωπό του ως τον επανερχόμενο προφήτη Ηλία.

3. Augustin Bader. Το 1529 υποστήριζε ότι είναι ο Ηλίας και το μικρό του παιδί ότι είναι ο Μεσσίας και βασιλιάς του επίγειου χιλιετούς βασιλείου.

4. Jan Bockelson. Ακραίος Αναβαπτιστής στα χρόνια της Μεταρρύθμισης, που το 1534 ισχυρίστηκε ότι ήταν προφήτης και βασιλιάς της Σιών.

5. Hans Hut (1490-1527). Υποστήριζε ότι ήταν ο δεύτερος Νώε και ο προφήτης των εσχάτων χρόνων.

6. David Joris (1501-1556). Αυτοχαρακτηριζόταν, επίσης, ως προφήτης των εσχάτων χρόνων.

7. Klauss Ludwig. Αναβαπτιστής που κήρυττε ότι ήταν ο ερχόμενος Χριστός.

8. David Bähr. Πέθανε το 1723 και υποστήριζε ότι ήταν ο Χριστός του Δαβίδ.

9. Antoinette Bourignon de la Porte (1616-1680). Διακήρυττε ότι ήταν η γυναίκα η ντυμένη με τον ήλιο, για την οποία γίνεται λόγος στο 12 Κεφ. της Αποκαλύψεως.

10. Anna van Büchel. 18ος αιώνας. Υποστήριζε ότι ήταν η μητέρα του νέου Μεσσία και ενσάρκωση της αγαθότητας της θεότητας.

11. Eva von Buttlar (1670-1717). Μία ακόμη μητέρα του νέου Μεσσία.

12. Father Divine. Ιδρυτής της σέκτας Peace Mission. Παρουσιαζόταν ως δεύτερη ενσάρκωση του Θεού. Πέθανε στις 10-9-1965.

13. Georges Roux: Δήλωνε ότι ήταν ο Χριστός, που είχε επιστρέψει στη γη και ότι τα γραπτά του πλέον αντικαθιστούσαν την Αγ. Γραφή.

14. Louwrens Voorthuisen (1898-1968). Ιδρυτής της σέκτας Lou Gruppe. Γύρω στο 1950 διακήρυξε ότι ήταν η πραγματοποίηση και η εκπλήρωση του Χριστού στη γη.

15. Oskar Ernst Bernhardt (1875-1941) ιδρυτής της αποκρυφιστικής-νεογνωστικής σέκτας Gralsbewegung. Θεωρούσε τον εαυτό του ενσάρκωση του Εμμανουήλ και αυτοαπεκαλείτο «Υιός του Ανθρώπου».

16. Joseph Wießenberg (1855-1941). Ιδρυτής της, με στοιχεία πνευματισμού, αίρεσης Johannische Kirche=Ιωάννειος Εκκλησία. Παρουσίασε τον εαυτό του ως ενσάρκωση του Αγίου Πνεύματος.

17. San Myung Mun (1920-2012) Νοτιοκορεάτης ψευδομεσσίας, που ίδρυσε το 1954 την Ενωτική Εκκλησία (Unification Church). Παρουσιαζόταν ως μεσσίας και ως ο «Κύριος της Δευτέρας Παρουσίας».

Όλοι αυτοί οι ψευδομεσσίες, που εμφανίστηκαν, αλλά και αυτοί που θα εμφανιστούν με τις ίδιες αξιώσεις, είναι όψεις του αντίχριστου «μυστηρίου της ανομίας» (Β’ Θεσ. 2, 7), το οποίο κατά τον Παύλειο λόγο είναι παρόν στον κόσμο, ήδη από την αποστολική εποχή (Πρβλ. Α’ Ιωάν. 2, 18).

Του Πρωτ. Βασιλείου Α. Γεωργοπούλου, Λέκτορος Θεολογικής Σχολής Α.Π.Θ.

Από την Εφημερίδα «Ορθόδοξος Τύπος»

ΑΚΕΦΑΛΟ ΤΟ ΓΕΩΔΥΝΑΜΙΚΟ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟ

Ότι λειτουργούμε σαν χώρα "στο περίπου" το γνωρίζουμε πολύ καλά. 'Οταν όμως πρόκειται για ευαίσθητα θέματα , που μπορεί να επηρεάσουν την Εθνική μας υπόσταση ή την ασφάλεια του Ελληνικού λαού δεν πρέπει να τα αμελούμε ή ακόμα χειρότερα να αδιαφορούμε.

Σήμερα τα μεσάνυχτα λήγει η 5ετής θητεία του Κώστα Μακρόπουλου στην διεύθυνση του Γεωδυναμικού Ινστιτούτου του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών.

Ο καθηγητής που το όνομά του είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με την σεισμολογία στην Ελλάδα , που όλοι έχουμε δει και γνωρίζουμε την άρτια επιστημονική του κατάρτιση αλλά κυρίως το ήθος του και τον ήπιο και μεστό λόγο του  , απο σήμερα το βράδυ παύει να προϊσταται του ευαίσθητου Εθνικά τομέα της έρευνας και παρακολούθησης της σεισμικότητας της πατρίδας μας οποίος μένει στην ουσία "ορφανός".

Ο λόγος ότι ο υπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων κος Αρβανιτόπουλος δεν έχει κινήσει κάν τις διαδικασίες αναπλήρωσης....Τόση απαξίωση πιά ;;;
 
Ευτυχώς που το φιλότιμο των επιστημόνων περισσεύει στο Γεωδυναμικό  και γίνεται κάποιο έργο.....γιατι αν περιμέναμε απο την πολιτεία σωθήκαμε....



http://earthquake-now.blogspot.gr/2013/11/blog-post_30.html

Αλήθεια ή ψέμα ότι ο τέως Πάπας ήταν δολοφόνος;;;

ΣΟΚ για τον τ. πάπα Ρώμης! 

«Eίδα τον Joseph Ratzinger να δολοφονεί 

ένα μικρό κορίτσι..». 

Εκκρεμεί ένταλμα σύλληψης

 

 

Βρυξέλλες / Πορφύρης Δ

Μια νέα συγκλονιστική μαρτυρία που ενισχύει αν όχι επιβεβαιώνει την εμπλοκή του Ratzinger σε μια τελετουργική θυσία ενός παιδιού στην Ολλανδία τον Αύγουστο του 1987 ήρθε στο φως.

«Eίδα τον Joseph Ratzinger να δολοφονεί ένα μικρό κορίτσι μέσα στον Πύργο Francais το φθινόπωρο του 1987, εξιστορεί ο μάρτυρας ο οποίος συμμετείχε κανονικά στο λατρευτικό τελετουργικό και τη δολοφονία παιδιών».

«Ήταν φριχτό και φοβερό και αυτό δεν συνέβη μια και μόνο φορά. Ο Ratzinger συμμετείχε συχνά. Αυτός, ο Ολλανδός Καθολικός Καρδινάλιος Alfrink και ο ιδρυτής της Bilderberg o Πρίγκηπας Bernhard συμπεριλαμβάνονταν στα πιο εξέχοντα πρόσωπα των συμμετεχόντων».

Αυτός ο νέος όσο και καθοριστικός μάρτυρας επιβεβαιώνει τις ειδεχθείς πράξεις που κατέθεσε η oλλανδέζα Toos Nijenhuis. Αυτή η μάρτυρας δημοσιοποίησε στις 8 Μαίου 2013 ότι είδε με τα ίδια της τα μάτια παρόμοια εγκλήματα να διαπράτονται από τους Ratzinger, Alfrink και Bernhard.

Ακριβώς μετά την ιστορική παραίτησή του στις 11 Φεβρουαρίου 2013 ο Joseph Ratzinger κρίθηκε υπόδικος για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας στις 25 Φεβρουαρίου 2013 από το Διεθνές Δικαστήριο Εθιμικού Δικαίου ITCCS που εδρεύει στις Βρυξέλλες. Εκδόθηκε διεθνές ένταλμα σύλληψης εις βάρος του.Από τότε ο φυγόδικος Πάπας γαι να αποφύγει τις συνέπειες έχει καταφύγει στην Cité του Βατικανού μετά την ενθρόνηση του νυν Πάπα Φραγκίσκου.

Τη Δευτέρα 28 Οκτωβρίου 2013 το Διεθνές Δικαστήριο δημοσιεύει στην επίσημη σελίδα του όλες τις πληροφορίες για την πολύκροτη υπόθεση που ουσιαστικά εκτός των άλλων εκλογικεύει την αναπάντεχη απόφαση ενός πάπα να παραιτηθεί. Απόφαση που δεν έχει προηγούμενο εδώ και 6 αιώνες.

Παράλληλα ιταλοί πολιτικοί δέχθηκαν να συνεργαστούν με το ΙΤCCS σε μια δικονομική διαδικασία του Εθιμικού Δικαίου εναντίον της παποσύνης για την υπόθαλψη ενός καταζητούμενου από την δικαιοσύνη: του παραιτηθέντα Πάπα Βενέδικτου,Joseph Ratzinger.

Η αποκάλυψη αυτού του καθοριστικού στοιχείου της τελευταίας μαρτυρίας καθιστά προφανή την συνενοχή του Βατικανού στην δολοφονία παιδιών επιταχύνοντας κατ΄αυτόν τρόπο την συμφωνία μιας ομάδας ιταλών πολιτικών να συνεργαστούν με το ITCCS για να ενάγουν σε δίκη στο Διεθνές Δικαστήριο Εθιμικού Δικαίου την παποσύνη που εκπροσωπείται από τον Πάπα Φραγκίσκο (Jorge Bergolio) για υπόθαλψη του Πάπα Βενέδικτου που ενέχεται σε εγκλήματα πολέμου. 

 

Η συμφωνία επιτεύχθηκε αφού οι πολιτικοί διαπραγματεύθηκαν τις προσεγγίσεις με το ITCCS και τους αντιπροσώπους του από τις 22 Σεπτεμβρίου.

«Προσανατολιζόμαστε ν΄ αναθεωρήσουμε και γιατί όχι να ακυρώσουμε την Συνθήκη του Λατερανού της χώρας μας με το Βατικανό του οποίου οι δράσεις προσφέρουν ένα καταφύγιο στους παιδεραστές κάτι που πιστοποιεί ασφαλώς τον ορισμό της διεθνούς εγκληματικής οργάνωσης σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο» ανέφερε ο εκπρόσωπος τύπου των πολιτικών.

Κατά την διάρκεια της εβδομάδας της 7^ης Οκτωβρίου και καθώς τα νέα στοιχεία ήρθαν στο φως το Βατικανό ανταπαντώντας εξαπέλυσε μια σειρά επιθέσεων εναντίον των γκρουπ ΙΤCCS στην Ευρώπη που ασχολούνται με τους φακέλους και τα ντοκουμέντα που τεκμηριώνουν ότι η εκκλησία εμπλέκεται σε θανατηφόρα τελετουργικά.

Τα σαμποτάζ αυτά οργανώθηκαν και χρηματοδοτήθηκαν εναντίον των οργανώσεων του ITCCS που δραστηριοποιούνται στην Ολλανδία και την Ιρλανδία κατά την διάρκεια μιας εβδομάδας και στις 14 Οκτωβρίου το πρωταρχικό site web των ITCCS κατασράφηκε από τους ίδιους σαμποτέρ.

Πολιτικές πηγές στη Ρώμη αποκάλυψαν ότι αυτές οι επιθέσεις χρημοδοτήθηκαν και συντονίστηκαν δια του Γραφείου του Βατικανού, του πρακτορείου κατασκοπείας γνωστού ως η «Αγία Συμμαχία» ή η Οντότητα και το θυγατρικό γραφείο τους των «Ειδεχθών Επεμβάσεων» το Solidalitium Pianum που εγκαθιδρύθηκε στη Ρώμη το 1913. Αυτοί κινητοποίησαν ακόμη τους πράκτορες του Αποστολικού Ντούτσιου (Εκπροσώπου του Βατικανού) της Ολλανδίας, τον Αρχιεπίσκοπο André Dupuy που είχε άμεση επαφή με τους σαμποτέρ και τον Αρχιεπίσκοπο του Δουβλίνου Diarmuid Martin που έδωσε χρήματα κάτω από το τραπέζι για να διακοπεί η εργασία του ITCCS στην Ιρλανδία.

Το κύμα αντιδράσεων ανέβηκε επικίνδυνα για την Εκκλησία και είναι πλέον «αδύνατο οι ρασοφόροι δολοφόνοι παιδιών να κρύβονται πίσω από την Συνθήκη του Λατερανού.Σε αυτούς τους θανάσιμους σπασμούς η ιεραρχία της Εκκλησίας χρησιμοποιεί μεθόδους ψεύδους και παραπληροφόρησης για να αποστρέψει την προσοχή της κοινής γνώμης από την δική της εγκληματική ενοχή.» αναφέρει η ανακοίνωση του Διεθνούς Δικαστηρίου.

Εις απάντησην αυτών των τελευταίων ειδήσεων και στην επανεργοποίηση των επιθέσων κατά της δουλειά της η Γενική Διεύθυνση τo ITCCS στις Βρυξέλλες έκανε την ακόλουθη ανακοίνωση στα ΜΜΕ καθώς και στα παρατήματά της που εδρεύουν σε 26 χώρες:

1.Το δίκτυό μας θα οργανώσει μια παγκόσμια συνέντευξη τύπου στη Ρώμη με την συμμετοχή ιταλών πολιτικών όπου θ ΄ανακοινωθεί μια καινούργια φάση στην καμπάνια μας πληροφόρησης προκειμένου να καθαιρέσει την υπεραιωνόβια εξουσία του Βατικανού. Αυτή η καμπάνια θα συμπεριλαμβάνει το λανσάρισμα μιας νέας δικονομικής διαδικασίας σύμφωνα με το Εθιμικό Δίκαιο εναντίον του νυν πάπα Φραγκίσκου και των ανθρώπων του για συνενοχή σε εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, για θανατηφόρα τελετουργικά λατρευτικού τύπου.

2.Προς διαφύλαξη αυτών των προσπαθειών το αρχικό μας site web επανατέθηκε σε λειτουργία προστατευμένο με σύγχρονες ενισχυμένες προδιαγραφές ασφαλείας....

Ο Jorge Bergolio (ψευδώνυμο του πάπα Φραγκίσκου) και οι άλλοι επίσημοι του Βατικανού θα αποτελέσουν το αντικείμενο προανακριτικής έρευνας για αποτρόπαιες παραβάσεις ως ενεχόμενοι σε διακίνηση βασανισμό και δολοφονία παιδιών. Αποτρέπουμε κάθε άτομο να υποστηρίξει τον Bergolio και τους πράκτορές του με την ποινή της κορυφαίας καταδίκης για συμμετοχή σε αποδεδειγμένη εκληματική συνωμοσία επενεργούμενη από την Curie και το Γραφείο Ρώμης του Ποντίφηκα.

Αυτό το δελτίο τύπου εκδόθηκε στις 28.10.13 από την Γενική Διεύθυνση του Διεθνούς Δικαστηρίου κατά Εγκλημάτων της Εκκλησίας και του Κράτους στις Βρυξέλλες στο Βέλγιο.

Η υπόθεση αρχικά προέκυψε από την μαρτυρία μιας γυναίκας που επέζησε από ένα υψηλόβαθμο σκοτεινό κύκλο που εμπεριείχε την ανθρωποθυσία,τα βασανιστήρια και την διακίνηση ανηλίκων και που δημοσιοποιήθηκε τον Μάιο του 2013 σε συνέντευξη τύπου.

Η ολλανδικής καταγωγής Τοοs Nijenhuis μια 54χρονη φυσικοθεραπεύτρια με ειδίκευση στην κινησιοθεραπεία και μητέρα σήμερα 5 παιδιών βασανίσθηκε,βιάστηκε και χρησιμοποιήθηκε ως πειραματόζωο στην ηλικία των 4 μόλις ετών από ανθρώπους παντοδύναμους κοινωνικά,πλούσιους μεταξύ των οποίων επίσημοι εκπρόσωποι της Εκκλησίας και Κυβερνήσεων.

Η μάρτυρας κατηγορίας διατείνεται ότι αυτά τα εγκλήματα διαπράτονται ως και σήμερα και εμπεριέχουν ανθρωποθυσίες παιδιών στην ολλανδική ύπαιθρο.

Ανάμεσα στους κατονομαζόμενους δράστες αυτών των εγκλημάτων που κακοποίησαν την ανήλικη τότε Τoos φιγουράρουν ο πρίγκηπας Βernhard της Ολλανδίας που ήταν ο παπούς του Αlexandre που πρόσφατα στέφθηκε βασιλιάς της χώρας αυτής και ένας από τους ιδρυτές της Λέσχης Bilderberg,ο καθολικός καρδινάλιος της Ουτρέχτης Bernard Alfrink καθώς και μέλη της Βρετανικής βασιλικής οικογένειας.

Η Τοοs υποδεικνύει τον τόπο των τελετουργιών

Αυτές οι δράσεις διαδραματίστηκαν στην Ολλανδία, στην Σκωτία και σε μια στρατιωτική περιοχή στην Μελβούρνη όπου η μάρτυρας υποβλήθηκε στην κακοποίηση και έγινε επίσης αυτόπτης μάρτυρας των βασανιστηρίων και των θανάτων άλλων παιδιών. Στη συνέχεια των φοβερών της αποκαλύψεων μια ομάδα Ολλανδών σχηματίστηκε τον Μάιο στο Zwolle για να διερευνήσει και να οδηγήσει στην δικαιοσύνη τους φυσικούς αυτουργούς αυτών των τελετουργικών ανθρωποθυσιών.(fawkes newsblogspot.fr 12.05.13)

To Διεθνές Δικαστήριο κατά εγκλημάτων της Εκκλησίας και του Κράτους ιδρύθηκε το Μάιο του 2010 στο Δουβλίνο από τους επιζήσαντες της εκκλησιαστικής και κρατικής τρομοκρατίας.Ήταν μια πρωτοβουλία του Καναδού νομπελίστα Kevin Annett και μελών από τις ομάδες των ιρλανδών θυμάτων.Ιδρυτική αρχή του ήταν να ενώσει διασωθέντες γενοκτονιών και παιδικών κακοποιήσεων από όλα τα μέρη του κόσμου και να υψώσει ένα πολιτικό πνευματικό και νόμιμο κίνημα που θα αποσταθεροποιούσε το Βατικανό και άλλες εκκλησίες ή κυβερνήσεις υπεύθυνες για εγκλήματα κατά της παιδικής ηλικίας και κατά της ανθρωπότητας. Η Οργάνωση δρα από μυστική τοποθεσία στις Βρυξέλλες ενώ υπάρχουν τοπικά γραφεία σε Νέα Υόρκη, Βανκούβερ, Δουβλίνο, Λονδίνο και Παρίσι.

πηγή ΙΤCCS.οrg 

http://www.freepen.gr/2013/12/e-joseph-ratzinger.html 

100 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΩΣΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ ΜΕ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Η ανύψωση της ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΣΗΜΑΙΑΣ στον ΦΙΡΚΑ

1η Δεκεμβρίου 1913 , εκατό χρόνια από την Ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα, ήταν και τότε Κυριακή...Δείτε δύο σπάνια βίντεο- ντοκουμέντα! 

Είναι η μέρα, Κυριακή και τότε,  που γίνεται η επίσημη τελετή της ένωσης της Κρήτης με την Ελλάδα στα Χανιά στο φρούριο Φιρκά , στο λιμάνι, παρουσία του βασιλιά Κωνσταντίνου, του πρωθυπουργού Ελευθερίου Βενιζέλου  της πολιτικής ηγεσίας της Κρήτης και φυσικά πλήθους κόσμου.

Η οριστική λύση του Κρητικού ζητήματος έχει ήδη δοθεί στη διάρκεια των Βαλκανικών πολέμων από τον Φεβρουάριο  του 1913. Την επόμενη μέρα, στις 14  υπεστάλησαν από το φρούριο της Σούδας οι σημαίες των Μεγάλων Δυνάμεων και της Τουρκίας. Με τη συνθήκη του Λονδίνου, στις 30 Μαΐου  1913, παραχωρείται η Κρήτη στην Ελλάδα, όπως χαρακτηριστικά λέει στα  άρθρα 4 και 5 «… ανέθεταν στις έξι Μεγάλες Δυνάμεις, τη χάραξη των συνόρων και το διακανονισμό των ζητημάτων που αφορούσαν την Αλβανία καθώς τους παρείχαν τη δυνατότητα να αποφανθούν για την τύχη των ελληνικών νήσων του Αιγαίου, εκτός της Κρήτης ,για την οποία η Πύλη παραιτείτο "υπέρ των συμμάχων Ηγεμόνων πάντων των επί της Νήσου κυριαρχικών δικαιωμάτων της" »

Η καλύτερη περιγραφή δίνεται από τις εφημερίδες της εποχής :

«Την πρωΐαν της μεγάλης εκείνης ημέρας, ημέραν Κυριακήν, το θρυλικόν 'Αβέρωφ', το θωρηκτόν 'Σπέτσαι', τα αντιτορπιλικά 'Αετός και Πάνθηρ' ηγκυροβόλησαν προ του λιμένος των Χανίων.Επί του 'Αβέρωφ' ήταν ο Βασιλιάς Κωνσταντίνος, ο πρωθυπουργός Ελευθέριος Βενιζέλος και φυσικά ο ένδοξος κυβερνήτης του, Παύλος Κουντουριώτης.Η πόλις είχε διακοσμηθεί, μυρσίναι και δάφναι και σημαίαι εστόλιζαν τους δρόμους, τα καταστήματα, τας οικίας.

Παρά το ψύχος και την κακοκαιρίαν, χείμαρρος λαού είχε καλύψει την παραλίαν.

Εις την αποβάθραν ανέμενον, ο Γενικός Διοικητής Κρήτης, Λουκάς Κανακάρης Ρούφος, ο Δήμαρχος Χανίων Εμμ. Μουντάκης μετά του Δημοτικού Συμβουλίου, οι Πρόξενοι των Μεγάλων Δυνάμεων, ο Αρχιραββίνος με μέλη της εμβραϊκής κοινότητας, ο Μουφτής και οι ιμάμηδες των Τεμενιών, Αξιωματικοί της Κρητικής Χωροφυλακής, Ανώτατοι Δικαστικοί και Διοικητικοί υπάλληλοι».

Ακολούθησε δοξολογία μετά το πέρας της οποίας εσχηματίσθηκε πομπή, ηγουμένου του ιερού κλήρου και των εκκλησιαστικών λαβάρων με κατεύθυνση προς το Φρούριο του Φιρκά.Το πλήθος που παρακολουθούσε την ιερή στιγμή συνταράσσεται.

Η μπάντα ανακρούει τον Ελληνικό Εθνικό Ύμνο, τα πυροβόλα των πλοίων χαιρετίζουν, παραλήρημα ενθουσιασμού καταλαμβάνει τους πάντες. Δάκρυα χαράς και λυγμοί, συγκινήσεως.
Ήδη η γαλανόλευκη κυματίζει επί των επάλξεων του ιστορικού φρουρίου. Δύο ηρωικές φυσιογνωμίες στην κορυφή της εξέδρας, δύο αγωνιστές Κρητικοί, ο Χατζημιχάλης Γιάνναρης και ο Αναγνώστης Μάντακας, βουρκωμένοι και πλάι τους ο πρωθυπουργός της Ελλάδας, ο Ελευθέριος Βενιζέλος, ο άλλοτε πολεμιστής του Ακρωτηρίου και επαναστάτης του Θερίσου, ζει μια από τις ευτυχέστερες στιγμές της ζωής του, στην γενέτειρά του, τα Χανιά».

Την ίδια ημέρα οι δύο μεγάλοι Κρητικοί επαναστάτες παρασημοφορούνται με τον « Χρυσό Σταρυρό του Σωτήρος » ο Χατζημιχάλης Γιάνναρης και με τον « Αργυρό Σταυρό του Σωτήρος » ο Αναγνώστης Μάντακας.

Ο Κωστής Παλαμάς εμπνευσμένος από τα γεγονότα και τους αγώνες των Κρητών για την ένωσή τους με την Ελλάδα θα γράψει λίγο αργότερα :

«Της αστραπής και της βροντής η Κρήτη

και των κελαϊδισμών και των αγώνων

των αιμάτων και των τροπαίων η Κρήτη

των τυράννων ακοίμητη φοβέρα η Κρήτη, η Κρήτη….».

ΠΗΓΕΣ

Ιστορικό Αρχείο Κρήτης
Εφημερίδα Χανιώτικα Νέα
Εφημερίδα Πατρίς
Wikipedia.org
http://www.cretalive.gr/history/view/jhmerwse-gia-tous-krhtikous-h-polupothhth-mera/124572