



Η μηχανή αναζήτησης ξενοδοχείων που συνδυάζει όλες τις προσφορές ξενοδοχείων , από όλους τους μεγάλους ταξιδιωτικούς ιστοχώρους σε μια δωρεάν , γρήγορη και εύκολη αναζήτηση.
Είναι εύκολο γρήγορο και εντελώς ΔΩΡΕΑΝ . ( 100% ΔΩΡΕΑΝ)
Η μηχανή αναζήτησης του besthotelsrates ψάχνει για εσάς στα top internet sites.
Το besthotelsrates.info αναζητά από 100 διαφορετικές ιστοσελίδες ξενοδοχειακών κρατήσεων την επιλογή σας και σας παρουσιάζει τα καλύτερα δυνατόν αποτελέσματα από κάθε άλλη μηχανή αναζήτησης ή ιστοσελίδα σύγκρισης τιμών.
Περιλαμβάνει τα περισσότερα ξενοδοχεία από κάθε άλλη Ελληνική μηχανή αναζήτησης.
Είναι το απόλυτο Ελληνικό site σύγκρισης τιμών στο οποίο μπορείτε να δείτε το συνολικό κόστος διαμονής συμπεριλαμβανομένων όλων των φόρων και τελών.
Περιλαμβάνει αξιολογήσεις για κάθε ξενοδοχείο και παρέχει αναλυτικές πληροφορίες και τις περισσότερες εικόνες ξενοδοχείων από οποιοδήποτε άλλη ιστοσελίδα.
Έκθεση από μαθητὴ του δημοτικού μὲ θέμα:
«Τι να ζητήσω απὸ τὸν Θεό».
«Θεέ μου, απόψε σου ζητάω κάτι που το θέλω πάρα πολύ. Θέλω να με κάνεις τηλεόραση! Θέλω να πάρω τη θέση της τηλεόρασης που είναι στο σπίτι μου. Να έχω το δικό μου χώρο. Να έχω την οικογένειά μου γύρω απὸ εμένα. Να με παίρνουν στα σοβαρὰ όταν μιλάω. Θέλω να είμαι τὸ κέντρο της προσοχής και να με ακούνε οι άλλοι χωρίς διακοπὲς ἢ ερωτήσεις. Θέλω να έχω την ίδια φροντίδα που έχει ἡ τηλεόραση όταν δὲν λειτουργεί. Όταν είμαι τηλεόραση, θάχω την παρέα του πατέρα μου όταν έρχεται σπίτι απὸ τη δουλειά, ακόμα κι αν είναι κουρασμένος. Και θέλω τη μαμά μου να με θέλει όταν είναι λυπημένη και στενοχωρημένη, αντί να με αγνοεί… Θέλω τ΄ αδέλφια μου να μαλώνουν για το ποιὸς θα περνάει ώρες μαζί μου. Θέλω να νοιώθω ότι η οικογένειά μου αφήνει τα πάντα στην άκρη, πότε – πότε, μόνο για να περάσει λίγο χρόνο με μένα. Και το τελευταίο, κάνε με έτσι ώστε να τους κάνω όλους ευτυχισμένους και χαρούμενους.
Θεέ μου, δε ζητάω πολλά. Θέλω μόνο να γίνω σαν μια τηλεόραση!»
Τη δασκάλα που την διάβασε (καθώς βαθμολογούσε) την έκανε να κλάψει.
Ο σύζυγός της που μόλις είχε μπει στο σπίτι, τη ρώτησε: «τι συμβαίνει;» Αυτὴ απάντησε: «Διάβασε αυτὴ την έκθεση, την έχει γράψει ένας μαθητής μου». Ο σύζυγος είπε: «Το καημένο το παιδί. Τι αδιάφοροι γονείς είναι αυτοί!» Τότε αυτὴ τον κοίταξε και είπε: «Αυτὴ η έκθεση είναι του γιού μας!..»
Ευχαριστώ Τατιάνα

Tου Κωστα Kαλλιτση / kostas.kallitsis@yahoo.com
Ορισμένοι προτείνουν αναδιάρθρωση του χρέους. Δηλαδή, η Ελλάδα μονομερώς να αποφασίσει να μην πληρώσει τα 310 δισ. ευρώ που οφείλει στους δανειστές της, αλλά μόνο ένα μέρος τους – το 70% ή 60% ή λιγότερο. Δεδομένου ότι το 80% του χρέους είναι στα χαρτοφυλάκια ξένων Ταμείων, τραπεζών και ιδιωτών, ενώ το υπόλοιπο 20% σε ελληνικά χαρτοφυλάκια (ΙΚΑ, άλλα Ταμεία, τράπεζες), οι συνέπειες θα έπρεπε να είναι κατανοητές. Δεν είναι, ίσως διότι ο κοινός νους δεν είναι τόσο κοινός.
Ποια θα ήταν η εικόνα αν η χώρα έφτανε σε αυτό το σημείο;
Και μόνο με την υποψία επικείμενης αναδιάρθρωσης, η Ελλάδα στεγνώνει από κεφάλαια – θα φεύγουν «πατείς με πατώ σε», αναζητώντας ασφάλεια εκτός επικράτειας. Το ΙΚΑ χάνει τα λεφτά του και καταρρέει, οι συντάξεις μηδενίζονται, το ελληνικό πιστωτικό σύστημα κλονίζεται αβοήθητο, ξένα ασφαλιστικά ταμεία και τράπεζες εγείρουν αξιώσεις σε περιουσιακά στοιχεία της Ελληνικής Δημοκρατίας και κτίρια ελληνικών πρεσβειών «βγαίνουν στο σφυρί». Η Ελλάδα διασύρεται ως χώρα μπαταχτσήδων, φαινόμενα εμπορικού αποκλεισμού εμφανίζονται, μειώνονται οι εισαγωγές πετρελαίου και μαζί η ηλεκτροπαραγωγή, νοικοκυριά μένουν χωρίς ρεύμα και εργοστάσια διακόπτουν τη λειτουργία τους.
Η έλλειψη κεφαλαίων καθιστά αναγκαία την έκδοση κρατικών «χαρτιών», που μπαίνουν σε εσωτερική κυκλοφορία ως μέσο πληρωμής, ένα παράλληλο εσωτερικό νομισματικό σύστημα εκ των πραγμάτων δημιουργείται, η Τράπεζα της Ελλάδας αναλαμβάνει τη ρύθμισή του, όλοι και όλα μάς σπρώχνουν έξω από το ευρώ, επιστρέφουμε στη δραχμή, που υποτιμάται δραματικά. Τα εμπορεύματα γίνονται πανάκριβα και δυσεύρετα, η εργατική δύναμη αναζητά κάποιον να την εκμεταλλευτεί αλλά δεν βρίσκει και όταν βρίσκει πουλιέται πάμφθηνα, τα μεροκάματα γίνονται αόρατα. Η Ελλάδα πάμφτωχη επιστρέφει στη 10ετία του 1950, επιχειρήσεις και γη πουλιούνται έναντι πινακίου φακής σε ξένους και σε Ελληνες που είχαν βγάλει τα λεφτά τους στο εξωτερικό. Αυτά είναι πολύ πιθανό να συμβούν αν αποτύχει η εφαρμογή του προγράμματος που έχει συμφωνηθεί με την τρόικα. Ευτυχώς, δεν θα αποτύχει.
Η υλοποίηση του προγράμματος προχωρεί παρά τις ταλαντεύσεις, καθυστερήσεις και παλινωδίες – εν μέρει αναπόφευκτες, αφού οι αλλαγές είναι εξαιρετικά βίαιες, γίνονται μέσα σε ασφυκτικά χρονικά περιθώρια και τις διαχειρίζεται μια κυβέρνηση που όταν εξελέγη είχε τελείως διαφορετική αντίληψη των πραγμάτων και την αλλάζει μέσα στην αλλαγή. Το πρόγραμμα θα υλοποιηθεί πλήρως, όχι μόνο διότι το επιτηρούν αλλά, επειδή σταδιακά η ελληνική κοινωνία κατανοεί ότι πρέπει να αλλάξει έστω (αναπόφευκτα, εδώ που φτάσαμε...) ματώνοντας. Οι αντιδράσεις φθίνουν, επειδή τα μεσαία στρώματα (που ασκούν καταλυτικό ρόλο...) φοβούνται ότι, αν δεν εφαρμόσουμε το πρόγραμμα, πριν χάσουν «τις αλυσίδες τους» ίσως χάσουν τις καταθέσεις τους, αλλά κυρίως επειδή τα διάφορα αντιφατικά αιτήματα δεν γίνεται να ενοποιηθούν σε μια εφαρμόσιμη εναλλακτική πολιτική. Αντιθέτως, μια άρρητη πολιτική συμφωνία διαμορφώνεται ευρύτερα υπέρ της μεταρρύθμισης της Ελλάδας. Αυτός είναι ο λόγος που θα τα καταφέρουμε.
Πηγή:
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_1_27/06/2010_406116