Translate -TRANSLATE -

Πέμπτη 2 Ιουλίου 2015

Κώστας Βαξεβάνης : Η διαπλοκή σύσσωμη συνιστά “Ναι”. Εσύ;


Η διαπλοκή σύσσωμη συνιστά “Ναι”. Εσύ;

 

Η χώρα κινδυνεύει αν δεν ψηφίσει “Ναι”. Ποιός το λέει αυτό; Το λέει ο Σαμαράς και ο Βενιζέλος που εφάρμοζαν λιτότητα, μνημόνια, μισθούς πείνας αλλά δεν παρέλειψαν να χρηματοδοτήσουν τράπεζες και όλη την ελίτ. Το λένε ακόμη οι παραπόταμοι της διαπλοκής που πηγάζουν από τα κανάλια και ξεχύνονται να πνίξουν ό,τι δεν είναι του γούστου τους και δεν αντιλαμβάνεται το παντεσπάνι της διαπλοκής σαν αντίδωρο σε εκκλησία. Το λένε τα ίδια τα κανάλια με άγχος, τρόμο και πανικό. Ανησυχούν για τα κλειστά ΑΤΜ, αυτοί που έκλεισαν σπίτια και τις ψυχές των ανθρώπων. Το “Όχι” είναι η καταστροφή αναφωνεί και ο Σόιμπλε με αυτό το ύφος αηδίας που έχει όποτε αναφέρεται σε οτιδήποτε ελληνικό.

Η χώρα κινδυνεύει αναφωνεί και ο μεγάλος Μητσοτάκης και ο μικρός Μητσοτάκης και η άλλη Μητσοτάκη και ο εγγονός Μητσοτάκης  και τα όπου γης βαφτιστήρια τους κραδαίνοντας τους μισθούς του Δημοσίου.  Κινδυνεύουμε αναφωνεί και ο Σύνδεσμος Βιομηχάνων και ο σύλλογος εμπόρων και ο βρωμερός συνδικαλισμός που επί δεκαετίες πρόσφερε τους εργαζόμενους ως ομήρους στα κόμματα και τη διαφθορά. Η χώρα θα χαθεί αν δεν ψηφίσει “Ναι”, διαβεβαιώνει ο Ψυχάρης και ο Μπόμπολας με τα δάνεια των εκατομμυρίων και με τον τρόμο μην νικήσει αυτή η κυβέρνηση και τους βάλει να πληρώσουν όσα χρωστάνε. Το σκοτάδι θα γίνει πιο μαύρο από το μαύρο επιμένουν οι πολιτικοί και όχι μόνο συνεταίροι του Άκη, αλλά και οι όπου γης υπόδικοι του λευκού κολάρου. “Ναι” και ο Μαρινάκης, ”Ναι” και η νέα γενιά των μιντιαρχών, “Ναι” και ο Ράπτης του iefimerida με τα 230.000 διαφήμιση από το ΚΕΛΠΝΟ , «Ναι» και ο απόφοιτος Δημοτικού Χατζής με το μισό εκατομμύριο από το ΚΕΛΠΝΟ και το ένα εκατομμύριο από το Δημόσιο όπου θεωρητικά δεν μπορούσε να είναι ούτε κηπουρός. «Ναι» γράφουν και ξαναγράφουν, λένε και ξαναλένε, όσοι καταναλώνουν τα εκατομμύρια των τραπεζικών διαφημίσεων που στην πραγματικότητα είναι το δημόσιο χρήμα.

Ευρώ ή δραχμή κινδυνολογεί από την πρώτη μέρα που ανακοινώθηκε το δημοψήφισμα και ο Θέμος και μαζί του αυτοί που χρόνια τώρα έχουν  ως μοναδικό  πραγματικό δίλημμα «σε μαύρη σακκούλα ή σε βαλίτσα»; «Ναι» φωνάζουν με δύναμη Πανεπιστημιακοί και καλλιτέχνες του life style ενώνοντας τη φωνή τους με ομοθυμία και μαζί όλα τα κατασκευάσματα της κομματικής επετηρίδας που συντήρησαν  τα άθλια Πανεπιστήμια για να μπορούν να φαντάζουν επιστήμονες . «Ναι» φωνάζει και o Σάκης μαζί με τη Λάτση, «Ναι» φωνάζει και η πέστροφα του Ποταμιού που δεν μπορεί να καταλάβει τους φτωχούς που κάνουν όλο λάθη όπως ευθαρσώς είπε. «Ναι» επιμένουν όσοι δεν τρόμαξαν τόσα χρόνια από τις ουρές στα συσσίτια και στα νοσοκομεία, δεν τις έβλεπαν καν,  αλλά ανατρίχιασαν με τις ουρές στα ΑΤΜ.

«Ναι» δηλώνουν και οι τεχνοκράτες που έφεραν την καταστροφή και ήταν όλο προβλέψεις για το φως στο τούνελ την ώρα που το φως ήταν το τραίνο που ερχόταν από την άλλη πλευρά. «Ναι» και οι συνταγολόγοι της καταστροφής.

«Ναι» και οι συνταγματολόγοι της καρδιάς μας, «Ναι» και οι σύμβουλοι των τραπεζών και του Παπαδήμου που βγαίνουν στις τηλεοράσεις ως ανεξάρτητοι αναλυτές και καθηγητές αποκρύπτοντας όπως πάντα το ποιοί είναι.

Οι επιχειρηματίες της διαπλοκής δεν φωνάζουν μόνο «Ναι», αλλά εκβιάζουν για το «Ναι». Λένε στους εργαζόμενους πως θα κλείσουν οι επιχειρήσεις ενώ πολλοί φτάνουν στον εκβιασμό πως θα πληρώσουν μόνο αν υπάρξει «Ναι». Τόση δημοκρατία είχαμε να δούμε απ τη Χούντα.

Το σύστημα όλο της διαπλοκής, διασυνδεδεμένο με τα κανάλια των διεφθαρμένων είναι σε παράκρουση. Είναι έτοιμο να εξαφανίσει τους αριστερούς και τους συνοδοιπόρους τους όπως έκανε τα χρόνια μετά τον εμφύλιο. Κατίνες της πολιτικής και της υποκρισίας που δεν τολμούσαν να εκστομίσουν πως είναι με το Σαμαρά και τον Βενιζέλο, ξαφνικά εμφανίζονται πως τάχα έχασαν πάσα ιδέα για τον Τσίπρα και τον βρίζουν παντού δίνοντας την εικόνα του μετανιωμένου.

Η διαπλοκή καταλαβαίνει πως είναι σε κίνδυνο, πως παίζει το τελευταίο της χαρτί και δεν κρύβεται. Αν χάσει τώρα τα χάνει όλα. Όχι τη χρηματοδότηση που επικαλείται, ούτε το ευρωπαϊκό της πνεύμα. Χάνει τη δυνατότητα να κοροϊδεύει και να εξουσιάζει. Να ξεζουμίζει τους είλωτες και να κοροϊδεύει τους δούλους.

Όλοι αυτοί οι ναιναίκοι (από το ναι για να μην παραξηγηθώ) είναι το πιο μεγάλο επιχείρημα για το «Όχι». Αν τους αθροίσεις, αν αναλογιστείς ποιοί είναι που σου προτείνουν το «Ναι», αρκεί για να καταλάβεις την αξία του «Όχι». Όσο βγαίνουν στα κανάλια για να φοβίσουν, τόσο θυμίζουν ποιοί είναι και τι έχουν κάνει. Και βέβαια αποκρύπτουν πως αυτό το δημοψήφισμα γίνεται για να μην παρθούν μέτρα.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει σπαταλήσει αυτές τις μέρες τεράστια ποσά για να μην φανεί η ταραχή στα χρηματιστήρια. Πολλά περισσότερα από αυτά που θα έδινε για την Ελλάδα. Ξέρουν καλά τι τους περιμένει αν νικήσει το «Όχι». Ξέρουν πως το «Όχι» δεν διώχνει την Ελλάδα από την Ευρώπη αλλά δρομολογεί νέες καταστάσεις. Αν μπορούσαν να διώξουν την Ελλάδα χωρίς ζημιά θα το είχαν κάνει. Δεν σπαταλούν χιλιάδες ώρες συσκέψεων, άγχους και διαπραγματεύσεων από φιλευσπλαχνία αυτοί που δεν δίστασαν να κόψουν τη σύνταξη γερόντων.

Δεν έχουν ιερό και όσιο, είναι γεμάτοι κυνισμό και αμοραλισμό σε τέτοιο βαθμό που μόλις μερικές μέρες πριν πρότειναν να μην φορολογηθούν τα καζίνο και τα κέρδη πάνω από 500.000 ευρώ αλλά ο κόσμος. Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία πως δεν έχουν κανένα ανθρωπισμό, μόνο ψυχρή ανάλυση σε νούμερα. Και αυτή η ανάλυση δείχνει πως κινδυνεύουν με το «Όχι». Η πραμάτεια τους, τα κεφάλαιά τους, η ιστορία λιτότητας, όχι τα οράματα.

Αλλά επιμένω πως το «Όχι» δεν χρειάζεται ιδιαίτερη επιχειρηματολογία, όσο το σώμα και το πνεύμα της διαπλοκής, από τις φυλακές Κορυδαλλού ως τα δημοσιογραφικά γραφεία και από τις τράπεζες ως τα κανάλια δηλώνει «Ναι».

Είναι αυταπόδεικτα όλοι οι λόγοι για να ψηφίσει κάποιος «Όχι». Το «Όχι» δεν είναι κίνδυνος για την Ευρώπη αλλά για τη διαπλοκή και τη λιτότητα. Εκτός αν πιστεύετε πως ο Ψυχάρης εργάζεται για την οραματική Ευρώπη και ο Θεοδωράκης για τους πρωταγωνιστές της καθημερινής ζωής.

http://ht.ly/P4Akf


ΜΕΝΕΛΑΟΥ ΓΚΙΒΑΛΟΥ : Πολιτικό πραξικόπημα μέσω «διαπραγμάτευσης»






Πολιτικό πραξικόπημα μέσω «διαπραγμάτευσης»

Του ΜΕΝΕΛΑΟΥ ΓΚΙΒΑΛΟΥ
Αναπληρωτή καθηγητή Πολιτικής Επιστήμης του Πανεπιστημίου Αθηνών
Ποτέ δεν έκαναν στην ουσία διαπραγματεύσεις οι εταίροι και δανειστές μας, δηλαδή η πολιτικοοικονομική «μαφία» που ασκεί την αυταρχική εξουσία της πάνω σε ολόκληρη την Ευρώπη.
Ποτέ δεν θέλησαν να αποδεχθούν ότι ο ελληνικός λαός έχει το δημοκρατικό δικαίωμα να εκλέγει τις κυβερνήσεις του και να διεκδικεί, μέσα από μια έντιμη διαπραγμάτευση, το δικαίωμα της επιβίωσής του.
Γι' αυτούς το αποτέλεσμα των εκλογών και η ελληνική κυβέρνηση δεν αποτελούσαν παρά ένα «κακό όνειρο», μια ενοχλητική παρένθεση που θα έπρεπε να διαλυθεί και να διαγραφεί.
Γι' αυτό και από την επομένη κιόλας της ορκωμοσίας της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ ξεκίνησαν οι προσπάθειες εξόντωσής της και μάλιστα με τη θεωρία των σταδίων:
Στο πρώτο στάδιο προεβλέπετο ο εξαναγκασμός της ελληνικής κυβέρνησης προκειμένου να υπογράψει μια δυσμενή συμφωνία που θα δημιουργούσε ρωγμές στο εσωτερικό της και απογοήτευση στη μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία που τη στηρίζει. Στο δεύτερο στάδιο θα ακολουθούσε η ανατροπή της και ο διορισμός, μέσα από εκβιασμούς, συναλλαγές και συμβιβασμούς, μιας «μετριοπαθούς» μνημονιακής κυβέρνησης με επικεφαλής κάποιον «ουδέτερο» πολιτικό ή τραπεζίτη. Δεν είναι τυχαίο μάλιστα ότι τις τελευταίες ημέρες «διαρρέουν» μετ' επιτάσεως τα ονόματα των Γ. Στουρνάρα και Δ. Αβραμόπουλου…
Επί πέντε μήνες παριστάνουν ότι διαπραγματεύονται, ενώ στο ίδιο διάστημα απεργάζονται συστηματικά την απαξίωση και ανατροπή της ελληνικής κυβέρνησης.
Το μεγάλο τους όπλο, η «ασφυξία» της ρευστότητας, μέσω της οποίας πίστευαν ότι η ελληνική κυβέρνηση θα παραδοθεί αμαχητί εκ των πραγμάτων… Όμως και σ' αυτή τη μεθόδευσή τους απέτυχαν…
Με τον τρόπο αυτό φθάσαμε σήμερα σε ένα πλήρες, σχεδόν, αδιέξοδο, με μια πολύ σημαντική, όμως, παράμετρο για την ελληνική κυβέρνηση:
Γιατί αποκαλύφθηκε πλήρως ότι η ελληνική κυβέρνηση και σοβαρές και κοστολογημένες προτάσεις κατέθεσε και απόλυτη μετριοπάθεια επέδειξε, υιοθετώντας μια σειρά επώδυνων μέτρων με όχι αξιοκαταφρόνητο πολιτικό κόστος… Τι αποδείχθηκε από την άλλη πλευρά: Ότι πρόκειται για πολιτικοοικονομικούς «γκάγκστερ», για «θεσμούς» - εσμούς συμφερόντων, που παρουσίασαν, την ώρα ακριβώς που οι διαπραγματεύσεις έφθασαν στο τελικό τους στάδιο, μια σειρά απαράδεκτων προτάσεων, που κατατέθηκαν από τους δανειστές με προφανή στόχο
ΝΑ ΜΗΝ ΨΗΦΙΣΘΟΥΝ… Η πρόκληση προς την ελληνική κυβέρνηση και τον πρωθυπουργό είναι ευθεία και χυδαία στο πολιτικό της περιεχόμενο. Γι' αυτό και η κατηγορηματική απόρριψή της είναι μια πράξη αυτοσεβασμού και πολιτικής αξιοπρέπειας, που ξανάδωσε στην ελληνική κυβέρνηση το πολιτικό πλεονέκτημα.
Το δεύτερο «ημίχρονο»
Οι δανειστές και εταίροι μας εξάντλησαν μεθοδευμένα και συνειδητά το τετράμηνο της «ενδιάμεσης συμφωνίας», την οποία και παραβίασαν συστηματικά!
Το grexit δεν αποτελεί πια μια απειλή προς την Ελλάδα, αλλά στο έδαφος της σκληρής πραγματικότητας συνιστά ένα ενδεχόμενο που θα οδηγήσει στη διάλυση της Ευρωζώνης και θα έχει ως αποτέλεσμα ένα τεράστιο οικονομικό, κοινωνικό και πολιτικό κόστος για την οικονομικοπολιτική ολιγαρχία που δυναστεύει σήμερα τους λαούς της Ευρώπης.
Είναι φανερό ότι η παράταση του αδιεξόδου μέχρι της πλήρους εξάντλησης της προθεσμίας της 30ής Ιουνίου αποτελεί για τους εταίρους και δανειστές πρόσχημα για μια (πιθανή) παράταση της σημερινής συμφωνίας…
Ένα διάστημα ολίγων μηνών θα μπορούσε να αποτελέσει γι' αυτούς ένα «δεύτερο ημίχρονο» προκειμένου να πετύχουν τον στόχο της εξόντωσης και αντικατάστασης της ελληνικής κυβέρνησης, έστω και στην «παράταση»…
Το «έδαφος» της αστάθειας και της προσωρινότητας αποτελεί μια ευνοϊκή προϋπόθεση για την προώθηση του ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑΤΟΣ που εξεργάζεται η «μαφία» των οικονομικοπολιτικών συμφερόντων σε αγαστή συμμαχία και συμπόρευση με το εγχώριο μέτωπο του σύγχρονου δωσιλογισμού, που συγκροτείται από τα μνημονιακά κόμματα, τις ηγεσίες τους και τους φορείς της διαπλοκής.
Η αντιμετώπιση του χρέους βρίσκεται εκτός της «ατζέντας»… Και αυτό γιατί μια σοβαρή και συγκεκριμένη δέσμευση για το χρέος θα αποκαθιστούσε ένα πεδίο σταθερότητας και βιώσιμης προοπτικής για την οικονομία, ενώ θα παρείχε ταυτόχρονα σοβαρούς βαθμούς πολιτικής αυτονομίας στην ελληνική κυβέρνηση ώστε να μπορέσει αυτή να αντιμετωπίσει τα μείζονα κοινωνικά και οικονομικά προβλήματα.
Δημοψήφισμα για τις προτάσεις των «θεσμών»
Εάν μέχρι την 30ή Ιουνίου(*) δεν υπάρξει μια συμφωνία που να πληροί τις προϋποθέσεις για την αντιμετώπιση της κρίσης, τότε ο πρωθυπουργός και η ελληνική κυβέρνηση οφείλουν να ενημερώσουν πλήρως τον ελληνικό λαό, να ζητήσουν τη στήριξη και τη γνώμη του και να καταστήσουν υπεύθυνες τις ηγεσίες της αντιπολίτευσης πάνω στα συγκεκριμένα μέτρα, πάνω στο συγκεκριμένο κείμενο, μέσω του οποίου οι δανειστές και εταίροι εκβιάζουν και απειλούν όχι μια κυβέρνηση, αλλά έναν ολόκληρο λαό.
Η 5η φάλαγγα που δρα στο εσωτερικό της χώρας πρέπει να απογυμνωθεί πλήρως και να δηλώσει σαφώς με ένα «ναι» ή ένα «όχι» εάν δέχεται τις προτάσεις αυτές.
Όμως, την ιστορική ευθύνη των εξελίξεων πρέπει να την αναλάβει και ο ίδιος ο ελληνικός λαός μέσω ενός δημοψηφίσματος, στο οποίο θα πρέπει να κληθεί να απαντήσει εάν αποδέχεται ή απορρίπτει τη «λίστα» των μέτρων που οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια στην οριστική του εξόντωση.
Κανένας σήμερα δεν έχει δικαίωμα να κρύβεται, να σιωπά ή να υποδεικνύει, μέσω «κύκλων» του ή σχεδιασμών διαρροών, την «αναγκαιότητα ψήφισης μιας οποιαδήποτε συμφωνίας»…
Ο κεντρικός στόχος της οικονομικοπολιτικής «μαφίας» είναι η ανατροπή της κυβέρνησης και η οριστική υποταγή και υποδούλωση της ελληνικής κοινωνίας.
Μόνο η αντίδραση, η ενεργητική και δυναμική αντίσταση του ελληνικού λαού μπορεί να αποτελέσει ένα ιστορικό «ανάχωμα» και να αποτρέψει τα σχέδιά τους… Είναι η ώρα να απαντήσουμε ατομικά και συλλογικά: «Ως εδώ και μη παρέκει». Από «κακό όνειρο» να γίνουμε ο «εφιάλτης» τους…
(Το άρθρο γράφτηκε πριν την προκήρυξη του δημοψηφίσματος)
(ΤΟ ΠΑΡΟΝ)

Τετάρτη 1 Ιουλίου 2015

Δημήτρης Μανίκας : Γλείψε, μασκαρά!


Γλείψε, μασκαρά!

Του Δημήτρη Δανίκα από protothema.gr

Για το ευρώ. Για την Ευρωπαϊκή Ενωση. Για τις Βρυξέλλες. Για το Βερολίνο. Πάρτε τα όλα. Και τον Παρθενώνα. Ολα τα δίνω. Αρκεί το ευρώ να μη χάσω!

Να το δεις στη μικροκλίμακα της καθημερινότητάς σου. Στην προσωπική σου σχέση. Τόσο απλά. Εσύ θέλεις. Το κορίτσι ψιλοθέλει. Εσύ γουστάρεις. Εκείνη σφυρίζει αδιάφορη. Εσύ άνεργος. Εκείνη φραγκάτη. Εσύ από κάτω. Εκείνη από πάνω. Εσύ ικέτης. Εκείνη δεν ξέρει. Εσύ τα δίνεις όλα. Μα όλα. Εκείνη, πέρα βρέχει!

Αποτέλεσμα; Στο τέλος θα σέρνεσαι στα πατώματα! Πώς το λένε αυτό; Συσχετισμός δυνάμεων. Οπως περίπου ο νόμος της βαρύτητας. Οσο πιο ψηλά το «αντικείμενο» τόσο μεγαλύτερη δύναμη αποκτά καθώς πέφτει με φόρα να σε λιώσει κανονικά!

Ρίξε τώρα μια ματιά στη μεγάλη κλίμακα. Τη θηριώδη. Την απροσμέτρητη. Την εικόνα των γιγάντων. Ετσι ακριβώς συμβαίνει με εμάς τους Ελληνες και τους Ευρωπαίους πιστωτές μας.

Οσο πιο υποχωρητικός τόσο εκείνοι απαιτούν κι άλλα μέτρα. Οσο πιο ενδοτικός τόσο εκείνοι περισσότερο απαιτητικοί. Οσο εσύ πιο χαμηλά τόσο εκείνοι πιο ψηλά. Οσο πιο ικέτης τόσο περισσότερο γονατιστός στα τέσσερα να σφαδάζεις!

Γιατί αυτό; Μα επειδή φρόντισες επιμελώς και συστηματικά να ξεχαρβαλώσεις τον παραγωγικό σου ιστό. Μα επειδή ξεθεμελίωσες την οικονομία σου. Μα επειδή η εθνική σου παρθενία μετατράπηκε σε ευρωπαϊκή παρθενορραφή. Μα επειδή εσύ κι αυτοί δύο κόσμοι διαφορετικοί!

Το ερώτημα τραγικό. Πώς γίνεται ο αραμπάς να ανταγωνιστεί τη Μερσεντές; Ποτέ των ποτών!

Αφού λοιπόν από την πίσω πόρτα μπήκες χαριστικά στα ευρωπαϊκά σαλόνια. Αφού επί σειρά ετών μαϊμούδιζες ότι περίπου είσαι ισότιμος και ισοδύναμος με τη γερμανική οικονομία. Και αφού κάθε κυβερνητικό προσωπικό φρόντισε να μετατρέψει τον τόπο σε στάχτες και αποκαΐδια, τώρα πλήρωνε, γονάτισε, παρακάλεσε, χάιδεψε. Γλείψε, μασκαρά!

Και όσοι ισχυρίζονται ότι για όλα φταίει ο Τσίπρας είναι τουλάχιστον ανόητοι. Για να μην πω αδιάβαστοι και μικροσυμφεροντολόγοι. Ποιος φλόμωσε το Δημόσιο; Οι πράσινοι και οι γαλάζιοι. Ποιοι πριμοδότησαν τον κρατικοδίαιτο καπιταλισμό; Οι πράσινοι και οι γαλάζιοι!
Ποιοι σε οργασμική συνουσία με τους μεσάζοντες και τα λαμόγια; Οι πράσινοι και οι γαλάζιοι.
Ποιοι ευνόησαν τη φοροκλοπή; Οι πράσινοι και οι γαλάζιοι. Ποιοι ξάφρισαν τα ασφαλιστικά ταμεία; Οι πράσινοι και οι γαλάζιοι. Και ποιοι εφάρμοσαν αυτό το τριτοκοσμικό παραγωγικό μοντέλο; Οι πράσινοι και οι γαλάζιοι!

Και τώρα; Η κοινωνία τρομοκρατημένη. Να φύγουμε από το ευρώ; Θεούλη μου, όχι, δεν το αντέχω. Δεν το μπορώ! Καταστρόφα. Να μείνουμε στο ευρώ. Πάση θυσία. Να τα δώσουμε όλα!
Ποια όλα; Να κουρέψουμε τις συντάξεις. Να ψαλιδίσουμε τους μισθούς. Να ξεπουλήσουμε τη δημόσια περιουσία. Να περπατάμε στα τέσσερα. Να σερνόμαστε σαν τους γυμνοσάλιαγκες!
Να κατεβάσουμε τα σώβρακα. Να, χερ Σόιμπλε. Τα κατέβασα όλα. Ελα να με «πάρεις» από πίσω. Να σου δώσω και τη γυναίκα μου. Να σου δώσω τα χέρια και τα πόδια μου. Αν επιμένεις, σου δίνω και την κόρη μου. Αντε και τον γιο μου!
Για το ευρώ. Για την Ευρωπαϊκή Ενωση. Για τις Βρυξέλλες. Για το Βερολίνο. Πάρτε τα όλα. Και τον Παρθενώνα. Και τα μουσεία. Και τα αγάλματα. Και τα οικόπεδα. Και τις παραλίες. Και τα βουνά. Ολα τα δίνω. Αρκεί το ευρώ να μη χάσω!

Γονατισμένος! Διασυρμένος! Κατεστραμμένος! Εξαθλιωμένος! Διακορευμένος! Τελειωμένος!
Τι είσαι μωρέ; Το πτυελοδοχείο του Σόιμπλε. Τι άλλο είσαι μωρέ; Ο καμπινές της Κριστίν Λαγκάρντ! Τι άλλο; Ο καρπαζοεισπράκτορας των Σλοβάκων! Τι άλλο; Ο Φιλιππινέζος του Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ!
Και τι άλλο; Ο αρχιμαλάκας των Βρυξελλών. Αλλά πού ’σαι, να ξέρεις, αρχιμαλάκας με ευρώ!

http://www.enimerosi24.gr/122277/γλείψε-μασκαρά/

Financial Times: Το όνειρο της Ευρώπης πεθαίνει στην Ελλάδα



Financial Times: Το όνειρο της Ευρώπης πεθαίνει στην Ελλάδα
«Εγκλωβίζοντας τη χώρα σε ένα αποτυχημένο οικονομικό πείραμα η ΕΕ καταστρέφει τον πλούτο και τη σταθερότητα»

ΑΠΕ-ΜΠΕ/ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΟΛΕΣΙΔΗΣ
LIFO NEWSROOM
«Το όνειρο της Ευρώπης πεθαίνει στην Ελλάδα» είναι ο τίτλος σημερινού άρθρου του Γκίντεον Ράχμαν στους Financial Times. Σε αυτό επισημαίνεται πως «οι κλειστές τράπεζες στην Ελλάδα αποτελούν μια βαθιά αποτυχία για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Η σημερινή κρίση δεν αποτελεί απλά μια αντανάκλαση των αποτυχιών του σύγχρονου ελληνικού κράτους, αλλά και της αποτυχίας του ευρωπαϊκού οράματος για ενότητα, ειρήνη και ευημερία».
«Τα τελευταία 30 χρόνια η Ευρώπη ενστερνίστηκε τη δική της εκδοχή για "το τέλος της ιστορίας". Έγινε γνωστή ως Ευρωπαϊκή Ένωση. Η ιδέα ήταν πως τα ευρωπαϊκά έθνη θα μπορούσαν να απομακρύνουν τις τραγωδίες του πολέμου, του φασισμού και της κατοχής. Με την ένταξή τους στην ΕΕ, θα μπορούσαν να αγκαλιάσουν από κοινού ένα καλύτερο μέλλον, βασισμένο στη δημοκρατία, το κράτος δικαίου και την αποκήρυξη του εθνικισμού».

Το άρθρο προσθέτει πως η Ελλάδα έγινε το 10ο μέλος του ευρωπαϊκού κλαμπ το 1981. Η ένταξή της από νωρίς σε μια ΕΕ που τώρα αριθμεί 28 χώρες αποτελεί επίπληξη σε όσους υποστηρίζουν τώρα πως ανέκαθεν ήταν περιφερειακό μέλος. «Όταν ανατράπηκαν οι συνταγματάρχες το 1974, η Ελλάδα έγινε πρωτοπόρος ενός νέου μοντέλου για την Ευρώπη - κατά το οποίο η αποκατάσταση της δημοκρατίας σε εθνικό επίπεδο διασφαλίστηκε με ταυτόχρονη εφαρμογή της ένταξης στην Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα. Το μοντέλο που καθιερώθηκε για πρώτη φορά στην Ελλάδα -εδραίωση της δημοκρατίας που διασφαλίζεται από την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση- ξεδιπλώθηκε σε όλη την ήπειρο κατά τη διάρκεια των επόμενων τριών δεκαετιών».
 «Για την ίδια την ΕΕ, η διεύρυνση ελληνικού στυλ έγινε το πιο ισχυρό εργαλείο για τη διάδοση της σταθερότητας και της δημοκρατίας σε ολόκληρη την ήπειρο», τονίζεται.


Financial Times: Το όνειρο της Ευρώπης πεθαίνει στην Ελλάδα
«Ο κίνδυνος τώρα είναι αυτός, η Ελλάδα που ήταν κάποτε πρωτοπόρος στη σύνδεση μιας δημοκρατικής μετάβασης στο ευρωπαϊκό σχέδιο, μπορεί τώρα να γίνει το έμβλημα μιας νέας και επικίνδυνης διαδικασίας: της διάλυσης της ΕΕ. Η τωρινή κρίση μπορεί εύκολα να οδηγήσει την χώρα στο να φύγει από το ευρώ και τελικά από την ίδια την ένωση. Κάτι τέτοιο θα υπονόμευε την θεμελιώδη πρόταση της ΕΕ: ότι η συμμετοχή στο ευρωπαϊκό κλαμπ είναι η καλύτερη εγγύηση για την μελλοντική ευημερία και σταθερότητα.
»Ακόμα και αν μία οργισμένη και εξαθλιωμένη Ελλάδα παραμείνει τελικά εντός του κλαμπ, η σχέση μεταξύ της ΕΕ και της ευημερίας θα έχει διαρραγεί. Γιατί αποκαλύπτεται η τρομακτική αλήθεια ότι δεν είναι μόνο πως η ΕΕ απέτυχε να εκπληρώσει τις υποσχέσεις της για ευημερία και ενότητα. Εγκλωβίζοντας την Ελλάδα και άλλες χώρες της ΕΕ σε ένα αποτυχημένο οικονομικό πείραμα –το ευρώ- τώρα καταστρέφει ενεργά τον πλούτο, τη σταθερότητα και την ευρωπαϊκή αλληλεγγύη.
»Οι κίνδυνοι αυτής της διαδικασία είναι όλο και πιο έντονοι γιατί η Ελλάδα βρίσκεται σε μία θέση μεγάλης στρατηγικής σημασίας. Προς τον νότο κυριαρχεί το χάος και το αιματοκύλισμα της Λιβύης. Προς τον βορρά, η αστάθεια των Βαλκανίων και ανατολικά, μια θυμωμένη και αναγεννημένη Ρωσία», σημειώνει το άρθρο, μεταξύ άλλων.
Γνωρίζοντας αυτά, η κυβέρνηση του Μπαράκ Ομπάμα είναι ολοένα και πιο δύσπιστη για τη φαινομενική προθυμία της ΕΕ να αφήσει την Ελλάδα να αποτύχει. Αυτό, όμως, είναι άδικο για τους Ευρωπαίους, σημειώνει ο αρθρογράφος, τονίζοντας ότι η απάντησή τους στην κριτική από την Ουάσινγκτον είναι ότι η ΕΕ λειτουργεί μόνο επειδή είναι μια κοινότητα νόμων και αμοιβαίων υποχρεώσεων. «Αν επιτραπεί σε μια χώρα όπως η Ελλάδα να αψηφήσει τους νόμους και τις υποχρεώσεις - υπαναχωρώντας για παράδειγμα, από τα χρέη της- τότε το κλαμπ θα αρχίσει να διαλύεται έτσι κι αλλιώς. Αν, αντίθετα, εκδιώξεις την Ελλάδα, υπάρχει ακόμα μια πιθανότητα περιορισμού των ζημιών σε μια χώρα».
Οι Financial Times συνεχίζουν τονίζοντας πως η κρίση έχει επίσης μεγάλες επιπτώσεις για τη δημοκρατία, το αρχικό σημείο συσπείρωσης που προσέλκυσε την Ελλάδα στην ΕΕ περισσότερο από τρεις δεκαετίες πριν. «Ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας υποστηρίζει τώρα πως όχι μόνο δεν διασφαλίζεται η δημοκρατία στην Ελλάδα, αλλά η ΕΕ έχει γίνει και ο εχθρός της, καταπατώντας την βούληση του λαού.
»Στην πραγματικότητα, φυσικά, αυτή είναι μια σύγκρουση δημοκρατικών εντολών – η επιθυμία των Ελλήνων ψηφοφόρων να απαλλαγούν από την λιτότητα βρίσκεται απέναντι από τους ψηφοφόρους (και φορολογούμενους) άλλων χωρών, που θέλουν να δουν τα δάνειά τους να αποπληρώνονται και δεν θέλουν να αφήσουν μια μη μεταρρυθμισμένη Ελλάδα να συνεχίσει να επωφελείται από χρήματα της ΕΕ.
»Μπορεί αυτές οι δύο δημοκρατικές εντολές να συμβιβαστούν με επώδυνο τρόπο στο δημοψήφισμα της άλλης Κυριακής. Αν ο ελληνικός λαός ψηφίσει να αποδεχτεί τις απαιτήσεις των πιστωτών της ΕΕ –απαιτήσεις που η κυβέρνηση του μόλις απέρριψε – ίσως η Ελλάδα να μείνει εντός της ευρωζώνης και της ΕΕ. Αλλά θα είναι μια απόφαση από ένα καταπτοημένο και σκυθρωπό έθνος. Η Ελλάδα θα εξακολουθούσε να είναι μέλος της ΕΕ. Αλλά το ευρωπαϊκό της όνειρο θα είχε πεθάνει», καταλήγει το άρθρο.
Πηγή: www.lifo.gr

ΡΩΣΙΑ ΠΡΟΣ ΒΡΥΞΕΛΛΕΣ : «Να αποφευχθούν δυσμενείς κινήσεις κατά της Ελλάδας»


ΕΚΤΑΚΤΟ: Προειδοποίηση από Μόσχα προς Βρυξέλλες «Να αποφευχθούν δυσμενείς κινήσεις κατά της Ελλάδας» μάλλον ανοίγει την «στρόφιγγα» της ΕΚΤ


Η ΕΚΤ ΘΑ ΔΩΣΕΙ ΜΕΡΟΣ ΤΩΝ 6 ΔΙΣ. ΕΥΡΩ ΠΟΥ ΖΗΤΗΣΕ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ;

Σε μία πρώτη δυναμική παρέμβαση στις δραματικές εξελίξεις που περνά η χώρα, η Ρωσία μετά από 72 ώρες σιωπής προχώρησε σε προειδοποιητική δήλωση προς τις Βρυξέλλες διά του ιδίου του υπουργού Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ και φαίνεται ότι η ρωσική παρέμβασή βρήκε ευήκοα ώτα στις Βρυξέλλες αυτη την φορά.

Σε ανακοίνωση του ρωσικού υπουργείου Εξωτερικών κατ’αρχήν η Ρωσία «εκφράζει την κατανόησή της για τις ενέργειες της κυβέρνησης του Α.Τσίπρα» αλλά το «ζουμί» βρίσκεται στο δεύτερο μέρος της δήλωσης που ψυχρά και προειδοποιητικά «Εκφράζει την ελπίδα της ότι οι Βρυξέλλες δεν θα προχωρήσουν στην υλοποίηση αρνητικών σεναρίων κατά της Ελλάδας και θα της επιτρέψουν να ξεπεράσει τα σημερινά προβλήματα που αντιμετωπίζει»!

Μάλιστα η σχετική ανακοίνωση έγινε με αφορμή την επικοινωνία των υπουργών Εξωτερικών των δύο χωρών Σεργκέι Λαβρόφ και Νίκο Κοτζιά και ενώ είχε εκδώσει το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών..

Λϊγο μετά την ρωσική παρέμβαση ο διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας της Αυστρίας και μέλος του διοικητικού συμβουλίου της ΕΚΤ, Έβαλντ Νοβότνι δήλωσε πως «Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα σε έκτακτη συνεδρίασή της θα εξετάσει το κατά πόσο μπορεί να στηρίξει το ελληνικό τραπεζικό σύστημα εν όψει δημοψηφίσματος».

Ετσι πληροφορίες από τις Βρυξέλλες αναφέρουν ότι ΕΚΤ εξετάζει το ενδεχόμενο να παράσχει περιορισμένη οικονομική υποστήριξη (1-3 δισ. ευρώ) στο ελληνικό τραπεζικό σύστημα μέχρι την 5η Ιουλίου, ημέρα διεξαγωγής του δημοψηφίσματος ικανοποιοώντας εν μέρει το αίτημα του Α.Τσίπρα.

Σύμφωνα με δημοσίευμα του Reuters, η ΕΚΤ είχε απορρίψει αίτημα της ελληνικής πλευράς για έξι δισεκατομμύρια επιπλέον ρευστότητας, προκειμένου να καλυφθούν οι μαζικές εκροές καταθέσεων, αίτημα που το ευρωπαϊκό όργανο απέρριψε, αποφασίζοντας να κρατήσει αμετάβλητο τον ELA στα 89 δισ.ευρώ και προκαλώντας τις ουρές στις ελληνικές τράπεζες και τα ΑΤΜ.

Πάντως στο «τραπέζι» των «εργαλείων» Ελλάδας-Ρωσίας έχουν πέσει και ενέργειες άμεσης μεταφοράς χρημάτων με μεταφορικά αεροσκάφη της ΠΑ. Σχετική προετοιμασία έχει ήδη γίνει…

ΠΗΓΗ
http://www.triklopodia.gr/ektakto-proidopiisi-apo-moscha-pros-vrixelles-na-apofefchthoun-dismenis-kinisis-kata-tis-elladas-mallon-anigi-tin-strofinga-tis-ekt/

Ο Ο.Η.Ε. ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΕΙ ΤΟ ΚΥΡΙΑΡΧΙΚΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΚΑΘΕ ΚΡΑΤΟΥΣ ΝΑ 'ΚΟΥΡΕΨΕΙ' ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΧΡΕΟΣ ΤΟΥ !!!

Η ΕΥΡΩΠΑΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΑΡΝΕΙΤΑΙ ΤΗΝ ΠΡΩΤΟΚΑΘΕΔΡΙΑ ΤΟΥ Ο.Η.Ε. ΕΝΑΝΤΙ ΤΟΥ Δ.Ν.Τ.  

Στις 09 Σεπτεμβρίου 2014, η Γενική Συνέλευση του Ο.Η.Ε.
εξέδωσε το με αριθμό 68/304 Ψήφισμά του [U.N. A/RES/68/304 ] !!!



Μεταξύ άλλων, στο Ψήφισμα αυτό διετυπώθησαν και τα εξής:

Πρωτότυπο κείμενο


Μετάφραση εκ του πρωτοτύπου
Recognizing the sovereign right of any State to restructure its sovereign debt, which should not be frustrated or impeded by any measure emanating from another State,


Recognizing also that the efforts of a State to restructure its sovereign debt should not be frustrated or impeded by commercial creditors, including specialized investor funds such as hedge funds, which seek to undertake speculative purchases of its distressed debt at deeply discounted rates on secondary markets in order to pursue full payment via litigation,
Αναγνωρίζοντας το κυριαρχικό δικαίωμα κάθε Κράτους να αναδιαρθρώσει το δημόσιο χρέος του, το οποίο (κυριαρχικό δικαίωμα) δεν θα πρέπει να συγχέηται ή να εμποδίζεται από οποιοδήποτε μέτρο που προέρχεται από άλλο κράτος μέλος,
 Αναγνωρίζοντας επίσης ότι οι προσπάθειες του Κράτους για την αναδιάρθρωση του δημόσιου χρέους του, δεν θα πρέπει να συγχέονται ή να εμποδίζονται από τους εμπορικούς πιστωτές, συμπεριλαμβανομένων των εξειδικευμένων επενδυτών Κεφαλαίων όπως τα hedge funds, που επιζητούν (οι εμπορικοί πιστωτές) να προβαίνουν σε κερδοσκοπικές αγορές των προβληματικών χρεών του (του Κράτους) σε υπερβολικά μειωμένες τιμές στις δευτερογενείς αγορές, προκειμένου να επιδιώξουν την πλήρη εξόφλησή τους (πληρωμή τους) μέσω της δικαστικής οδού (με προσφυγή στη Δικαιοσύνη),
  
Το εν λόγω λοιπόν Ψήφισμα του Ο.Η.Ε. ΑΠΟΦΑΣΙΣΕ:
Πρωτότυπο κείμενο


Μετάφραση εκ του πρωτοτύπου
5. Decides to elaborate and adopt through a process of intergovernmental negotiations, as a matter of priority during its sixty-ninth session, a multilateral legal framework for sovereign debt restructuring processes with a view, inter alia, to increasing the efficiency, stability and predictability of the international financial system and achieving sustained, inclusive and equitable economic growth and sustainable development, in accordance with national circumstances and priorities;
6. Also decides to define the modalities for the intergovernmental negotiations and the adoption of the text of the multilateral legal framework at the main part of its sixty-ninth session, before the end of 2014.
5. Αποφασίζει να εκπονήσει (ο Ο.Η.Ε.) και να υιοθετήσει (ο Ο.Η.Ε.), μέσω της διαδικασίας των διακυβερνητικών διαπραγματεύσεων, ως θέμα προτεραιότητας κατά τη διάρκεια της εξηκοστής ένατης συνόδου του (του Ο.Η.Ε.), ένα πολύπλευρο (πολυμερές) νομικό πλαίσιο για τις διαδικασίες αναδιάρθωσης του Δημοσίου Χρέους με στόχο, μεταξύ άλλων, το διεθνές χρηματοπιστωτικό σύστημα ν’ αυξήσει την  αποτελεσματικότητά του, τη  σταθερότητά του και τη δυνατότητά του πρόβλεψης και να επιτευχθεί διαρκής, χωρίς αποκλεισμούς και δίκαιη οικονομική ανάπτυξη και βιώσιμη εξέλιξη, σύμφωνα με τις εθνικές περιστάσεις και προτεραιότητες·
6. Επίσης αποφασίζει (ο Ο.Η.Ε.) να καθοριστούν οι λεπτομέρειες για τις διακυβερνητικές διαπραγματεύσεις και την υιοθέτηση του κειμένου του πολύπλευρου (πολυμερούς) νομικού πλαισίου στο κύριο μέρος της εξηκοστής ένατης συνόδου του (του Ο.Η.Ε.), πριν από το τέλος του 2014.
ΤΕΛΙΚΩΣ ΕΚΠΟΝΗΘΗΚΕ & ΥΙΟΘΕΤΗΘΗΚΕ ΠΡΙΝ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ 2014, ΤΟ ΝΟΜΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΑΝΑΔΙΑΡΘΩΣΗΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΧΡΕΟΥΣ ;  
Απάντηση: ΟΧΙ
ΠΟΙΑ Η ΘΕΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ; 
Απάντηση: ΕΚΠΡΟΣΩΠΗΘΗΚΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΝΤΑ ΤΗΣ Ε.Ε. ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟ ΤΗΣ ΙΤΑΛΙΑΣ, ΤΟΝ ΜΑΤΕΟ ΡΕΝΤΣΙ (ΙΤΑΛΙΑ ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ ΙΟΥΛ-ΔΕΚ 2014)

ΠΟΙΑ Η ΘΕΣΗ ΤΗΣ Ε.Ε. ; ΤΙ ΕΙΠΕ Ο ΜΑΤΕΟ ΡΕΤΣΙ ;
Στις 5 Δεκεμβρίου 2014, στην 2η Επιτροπή, ο Πρωθυπουργός της Ιταλίας, Ματέο Ρέντσι, ως εκπρόσωπος της Ε.Ε., έλαβε την κατωτέρω θέση:

ΠΡΩΤΟΤΥΠΟ ΚΕΙΜΕΝΟ
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΕΚ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΤΥΠΟΥ
Elle a annoncé qu’aucun État membre de l’Union européenne ne participerait à la mise en place d’un cadre juridique multilatéral contraignant de restructuration de la dette souveraine. 

Elle a par ailleurs plaidé pour que les travaux du futur comité spécial puissent refléter les dernières avancées du Fonds monétaire internationale (FMI) en matière de restructuration de la dette souveraine des États, ainsi que celles du Club de Paris.
Ανήγγειλε ότι κανένα κράτος μέλος της ΕΕ δεν θα συμμετάσχει στη δημιουργία ενός δεσμευτικού πολύπλευρου (πολυμερούς) νομικού πλαισίου για την αναδιάρθρωση του δημόσιου χρέους.
Επιπλέον, υποστήριξε ότι το μελλοντικό έργο της Ειδικής Επιτροπής μπορεί να αντανακλά τις τελευταίες εξελίξεις (εργασίες) του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ) στο θέμα της αναδιάρθρωσης του δημόσιου χρέους των κρατών, καθώς και εκείνες (εξελίξεις-εργασίες) της Λέσχης των Παρισίων.
Το ερώτημα που εύλογα γεννάται είναι: 
γιατί η ανακοίνωση της Επιτροπής είναι στα Γαλλικά ενώ της Γενικής Συνελεύσεως στα Αγγλικά;

Απάντηση: Γιατί απλούστατα, η ανακοίνωση της Επιτροπής ΔΕΝ είναι αναρτημένη στα Αγγλικά 
(προφανώς γιατί αγγλικά μπορούν και διαβάζουν σχεδόν όλοι).

Το Γαλλικό κείμενο της ανακοινώσεως θα το βρείτε εδώ:
Την μετάφραση επιμελήθηκε ο γράφων, 
Δικηγόρος Αθηνών Λεωνίδας Χ. Στάμος
http://kinima-ypervasi.blogspot.gr/2015/06/blog-post_885.html?spref=fb

Γιώργος Δελαστίκ : Η Ισλανδία γελά, η Ιρλανδία κλαίει

 

Η Ισλανδία γελά, η Ιρλανδία κλαίει 

 

Θεαματική είναι η ανάκαμψη της ισλανδικής οικονομίας μετά την επιβλητική αντίσταση του λαού της, ο οποίος με δημοψήφισμα συνέτριψε την ψοφοδεή πολιτική της σοσιαλδημοκρατικής κυβέρνησης που είχε υποκύψει στους ξένους δανειστές και την εξανάγκασε να μην πληρώσει στους ξένους καταθέτες τις οφειλές των ιδιωτικών ισλανδικών τραπεζών, αφήνοντας τες να χρεοκοπήσουν. «Η ύφεση αποδείχθηκε λιγότερο βαθιά από όσο προβλεπόταν», ομολογεί ο Μαρκ Φλάνιγκαν, επικεφαλής της αποστολής του ΔΝΤ στην Ισλανδία, δηλώνοντας εντυπωσιασμένος από το γεγονός ότι οι Ισλανδοί κατόρθωσαν να διαφυλάξουν «το πολύτιμο σκανδιναβικό μοντέλο κοινωνικής προστασίας».

Η Ισλανδία, η οποία δεν ανήκει στην ευρωζώνη, αντιμετώπισε τη χρεοκοπία της χώρας με μια συνολική πολιτική.

Πρώτον, υποτίμησε το εθνικό νόμισμα, την ισλανδική κορώνα, και επέβαλε ελέγχους και περιορισμούς στην κίνηση κεφαλαίων. Αρχικά η κορώνα υποτιμήθηκε έναντι του δολαρίου κατά 50%, αλλά ήδη η υποτίμηση έχει περιοριστεί στο 30% και συρρικνώνεται. Η χαμηλότερη ισοτιμία της κορώνας οδηγεί αμέσως στην αύξηση των εξαγωγών και στη μείωση των εισαγωγών, αντικαθιστώντας ένα τμήμα τους με τοπικά προϊόντα, με αποτέλεσμα το εμπορικό ισοζύγιο της Ισλανδίας να παρουσιάζει ήδη πλεόνασμα από ελλειμματικό που ήταν.

Το ΑΕΠ της χώρας αυξήθηκε κατά 1,2% το τρίτο τρίμηνο του 2010. Ο πληθωρισμός, ο οποίος είχε εκτιναχθεί στο 18,6%, έπεσε ήδη κοντά στο 2,5%, που είναι ο στόχος της ισλανδικής κεντρικής τράπεζας. Το έλλειμμα του προϋπολογισμού θα είναι 6,3% φέτος, και ταχύτατα, ίσως και μέσα στο 2011, θα οδηγηθεί σε πλεόνασμα. Το δημόσιο χρέος, το οποίο έχει εκτιναχθεί στο 115% του ΑΕΠ, θα μειωθεί σταδιακά στο 80% του ΑΕΠ μέχρι το 2015.

Το δεύτερο μέτρο που πήραν οι Ισλανδοί ήταν ότι άφησαν τις ιδιωτικές τράπεζες να χρεοκοπήσουν. Κατόπιν τις εθνικοποίησαν, αλλά υπό τους εξής όρους:

Πρώτον, οι εθνικοποιημένες τράπεζες αναγνώρισαν όλες τις καταθέσεις των Ισλανδών πολιτών ώστε κανένας Ισλανδός να μη χάσει ούτε μία κορώνα από τις καταθέσεις του.

Δεύτερον, τα δάνεια που είχαν πάρει οι Ισλανδοί μεταφέρθηκαν στις εθνικοποιημένες τράπεζες, αλλά επειδή το νόμισμα είχε υποτιμηθεί, μειώθηκε και το ονομαστικό ύψος των δανείων, πέρα από τις σοβαρές άλλες διευκολύνσεις αποπληρωμής που έκανε το κράτος στους Ισλανδούς οφειλέτες για να αντιμετωπίσουν τις δυσκολίες που προκάλεσε η κρίση, ιδίως τον πρώτο καιρό (πάγωμα της πληρωμής δόσεων για μήνες κ.λπ.).

Τρίτον, οι εθνικοποιημένες τράπεζες δεν αναγνώρισαν καμιά υποχρέωση των ιδιωτικών χρεοκοπημένων τραπεζών σε χώρες του εξωτερικού. Ετσι οι Ισλανδοί φορολογούμενοι φορτώθηκαν τα βάρη διάσωσης των καταθέσεων των δικών τους και των συμπατριωτών τους, ενώ φόρτωσαν στους ξένους επενδυτές και καταθέτες τον λογαριασμό των συναλλαγών τους με τις ιδιωτικές ισλανδικές τράπεζες που χρεοκόπησαν. Απολύτως σωστό.

Η ανάκαμψη της ισλανδικής οικονομίας, γράφει το βρετανικό περιοδικό «Εκόνομιστ», δείχνει ότι «το έξτρα κόστος για μια χώρα που δεν στηρίζει τις τράπεζές της μπορεί να είναι εκπληκτικά μικρό. Η Ισλανδία άφησε τις τράπεζές της να χρεοκοπήσουν και το ΑΕΠ της έπεσε αθροιστικά κατά 15% από το ανώτατο στο κατώτατο σημείο πριν αρχίσει να ανακάμπτει. Η Ιρλανδία ''έσωσε'' τις τράπεζές της και είδε το ΑΕΠ της να πέφτει 14%».

Αν συνυπολογίσει κανείς ότι το έλλειμμα του προϋπολογισμού της Ιρλανδίας απογειώθηκε στο ασύλληπτο 32% του ΑΕΠ και το δημόσιο χρέος της εκτινάχθηκε από το 25% του ΑΕΠ το 2007 στο 100% φέτος και θα φτάσει στο 120% του ΑΕΠ το 2013, με την ανεργία να ανέρχεται στην Ιρλανδία στο 14,1% έναντι 7,3% στην Ισλανδία, βγαίνει αβίαστα το συμπέρασμα ότι η «υπάκουη» Ιρλανδία βρίσκεται σε πολύ χειρότερη μοίρα από την «απείθαρχη» Ισλανδία.

«Το ηθικό δίδαγμα της ιστορίας είναι ότι αν το σοκ μιας υποτίμησης μπορεί να πυροδοτήσει μια βίαιη κρίση και πολύ επώδυνη, μια πολιτική λιτότητας και αποπληθωρισμού εξαιτίας του χρέους καταλήγει να προκαλεί περισσότερες ζημιές» συμπεραίνει η βρετανική εφημερίδα «Ντέιλι Τέλεγκραφ».
«ΕΚΟΝΟΜΙΣΤ»

Οταν το ευρώ γίνεται παγίδα

Ενα μάθημα των αντίθετων επιλογών Ισλανδίας και Ιρλανδίας είναι ότι «τα οφέλη τού να ανήκει μια μικρή χώρα σε μια μεγάλη νομισματική ένωση δεν είναι καθόλου αυτά που κάποτε εκθειάζονταν ότι είναι» γράφει το περιοδικό «Εκόνομιστ» και συνεχίζει: «Οταν πανικόβλητοι επενδυτές εγκατέλειπαν τα μικρά νομίσματα το φθινόπωρο του 2008, το ευρώ φαινόταν καταφύγιο. Δύο χρόνια μετά, το ευρώ μοιάζει περισσότερο με παγίδα για χώρες που αγωνίζονται να ξανακερδίσουν εξαγωγική ανταγωνιστικότητα. Η Ελλάδα και η Ιρλανδία έχασαν την εμπιστοσύνη των αγορών, παρόλο που και οι δύο εκδίδουν ομόλογα σε ευρώ». Οσο για τους Ισλανδούς, που αρχικά θεώρησαν το ευρώ σωτηρία, τώρα δεν θέλουν ούτε να το ακούσουν!