Η Μονή Σινά, η UNESCO, και οι αιώνιοι δεσμοί με τους Βεδουίνους

 

Η Μονή Σινά, η UNESCO, και οι αιώνιοι δεσμοί με τους Βεδουίνους

Ένα ταξίδι στο Σινά, εκεί όπου εδώ και 15 αιώνες συναντώνται η πίστη, η ειρήνη και ο διαπολιτισμικός σεβασμός.

 Η Ιερά Μονή Αγίας Αικατερίνης του Σινά, ένα από τα αρχαιότερα εν λειτουργία μοναστήρια στον κόσμο, δεν είναι μόνο τόπος πίστης και προσευχής, αλλά και πυλώνας πολιτισμού, ειρήνης και διαθρησκειακής συνύπαρξης στην καρδιά της ερήμου του Νοτίου Σινά. Πρόσφατες εξελίξεις που αφορούν δικαστική αμφισβήτηση της κυριότητάς της σε δεκάδες ακίνητα από αιγυπτιακό δικαστήριο, φέρνουν στο προσκήνιο μια ευρύτερη συζήτηση για τον διεθνή χαρακτήρα και την πνευματική αποστολή της Μονής, αλλά και για τους βαθιά ανθρώπινους δεσμούς που έχει χτίσει με τις βεδουινικές φυλές της περιοχής. 

 

Η διεθνής υπόσταση της Μονής και η παρέμβαση Παυλόπουλου

 

Ο τέως Πρόεδρος της Δημοκρατίας και Ακαδημαϊκός Προκόπης Παυλόπουλος παρενέβη πρόσφατα νομικά και δημόσια, ζητώντας την άμεση ενεργοποίηση της UNESCO. Η παρέμβασή του εστιάζει στον κίνδυνο που διατρέχει η διεθνής και πνευματική ταυτότητα της Μονής αν η υπόθεση εξεταστεί αποκλειστικά στο πλαίσιο του αιγυπτιακού δικαίου.

Όπως επισημαίνει, η Μονή αποτελεί από το 2002 Μνημείο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς, με την Αίγυπτο να έχει δεσμευτεί διεθνώς για την προστασία του ιδιαίτερου χαρακτήρα της. Επιπλέον, παραπέμπει στο Άρθρο 18 του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα, το οποίο απαγορεύει αυθαίρετες κρατικές παρεμβάσεις σε ζητήματα θρησκευτικής ελευθερίας.

Ο κ. Παυλόπουλος καλεί την ελληνική κυβέρνηση να αναλάβει δράση σε διεθνές επίπεδο, ώστε να διασφαλιστεί η πλήρης εφαρμογή της Σύμβασης της UNESCO του 1972.

Ένας άρρηκτος δεσμός αιώνων με τους Βεδουίνους

 

 

Πέρα όμως από τις νομικές και διπλωματικές διαστάσεις, η ιστορία της Μονής είναι βαθιά δεμένη με την τοπική κοινωνία των Βεδουίνων. Οι σχέσεις αυτές, που ξεκίνησαν ήδη από την εποχή του Ιουστινιανού (6ος αιώνας), έχουν χαρακτηριστεί από αλληλοσεβασμό, αλληλοβοήθεια και συνύπαρξη παρά τις πολιτισμικές και θρησκευτικές διαφορές.

Η φυλή των Γκεμπελίων, απόγονοι στρατιωτών που στάλθηκαν για να προστατεύσουν τη Μονή, είναι μέχρι και σήμερα η πιο στενά συνδεδεμένη με αυτήν. Παρά τον εξισλαμισμό τους στον 7ο–8ο αιώνα, διατηρούν ζωντανή την ιστορική τους μνήμη και θεωρούν τους εαυτούς τους απογόνους του ανατολικού ρωμαϊκού κόσμου. Αξιοσημείωτο είναι ότι συχνά αποκαλούν τους εαυτούς τους «Ρωμιούς» ή και «Έλληνες», έστω και με κάποια σύγχυση ως προς τη σημασία των όρων.

Η Μονή, μέσα στο πέρασμα των αιώνων, λειτούργησε ως σταθεροποιητικός παράγοντας για τις βεδουινικές φυλές της περιοχής. Συχνά είχε λόγο στον καθορισμό των τόπων εγκατάστασής τους και ενεργούσε ως ειρηνοποιός σε τοπικές διαμάχες. Μεριμνούσε επίσης όχι μόνο για την πνευματική ζωή, αλλά και για την καθημερινή επιβίωση και υγεία των κατοίκων της περιοχής.

 

Πρακτική στήριξη και συμβίωση

 

 

Ακόμη και σήμερα, η Μονή συνεχίζει να παρέχει δωρεάν ιατρική φροντίδα, τροφή, ρουχισμό και εργασία στους Βεδουίνους. Μέχρι πρόσφατα, οι ίδιοι οι μοναχοί αναλάμβαναν ιατρικά καθήκοντα, ενώ πλέον τη σκυτάλη έχουν πάρει γιατροί από την Ελλάδα που υπηρετούν εθελοντικά. Το φαρμακείο της Μονής είναι ανοιχτό για όλους και εξυπηρετεί εκατοντάδες ανθρώπους κάθε χρόνο.

Οι Βεδουίνοι συμμετέχουν στις χαρές και τις λύπες των μοναχών – γάμοι, κηδείες, τοπικά έθιμα όπως η «ζουβάρα» συνδέουν τις δύο κοινότητες. Δεν είναι τυχαίο ότι οι σταθεροί υπηρέτες και φύλακες της Μονής προέρχονται σχεδόν αποκλειστικά από τη φυλή των Γκεμπελίων, ενώ καθημερινά δεκάδες Βεδουίνοι απασχολούνται σε οικοδομικά και άλλα έργα.

Το παρελθόν είναι γεμάτο παραδείγματα αυτής της συνεργασίας: από τις παλιές καραβανικές διαδρομές μεταφοράς προμηθειών με καμήλες μέχρι τη συνδρομή των Βεδουίνων στην πυρκαγιά του 1971 ή τον σεισμό του Μεσαίωνα. Η Μονή όχι μόνο αντλεί δύναμη από τη στήριξη αυτών των ανθρώπων, αλλά και τους έχει βοηθήσει να επιβιώσουν και να ευημερήσουν.

Το Σινά ως κοιτίδα Ορθόδοξης πνευματικότητας

Η ευρύτερη περιοχή του Νοτίου Σινά, με τις εκατοντάδες σκήτες, λαύρες και μοναστήρια που διασώζονται μέχρι σήμερα, υπήρξε για αιώνες ένα μοναστικό λίκνο της Ορθοδοξίας. Ο τραχύς και απομονωμένος τόπος, η ύπαρξη νερού και καλλιεργήσιμης γης, αλλά κυρίως το δέος του όρους Χωρήβ, όπου κατά την παράδοση ο Μωυσής έλαβε τις Δέκα Εντολές, δημιούργησαν ένα μοναδικό περιβάλλον ασκητικής ζωής.

Η σιναϊτική μοναστική παράδοση ανέδειξε σημαντικές μορφές όπως τον Άγιο Ιωάννη της Κλίμακος, μάρτυρες και αγίους των πρώτων χριστιανικών αιώνων, ενώ η Μονή συνέχισε να ακτινοβολεί πνευματικά μέσα στους αιώνες, διατηρώντας το ήθος της ακτημοσύνης, της προσευχής και της αδερφοσύνης.

 

Η Ιερά Μονή Αγίας Αικατερίνης δεν είναι απλώς ένα μνημείο πίστης – είναι ένας ζωντανός οργανισμός που συνδέει πολιτισμούς, γενιές και παραδόσεις. Η πρόσφατη δικαστική αμφισβήτηση της κυριότητάς της δεν πρέπει να ιδωθεί στενά νομικά, αλλά ως απειλή στον μοναδικό της ρόλο: να γεφυρώνει κόσμους που σε άλλες περιπτώσεις θα συγκρούονταν.

Η ενεργοποίηση της διεθνούς κοινότητας και της UNESCO, όπως προτείνει ο Προκόπης Παυλόπουλος, είναι αναγκαία όχι μόνο για να διασφαλιστεί η ιδιοκτησία της Μονής, αλλά και για να προστατευτεί μια μακραίωνη σχέση σεβασμού, φιλίας και πίστης μεταξύ ανθρώπων της ερήμου και ανθρώπων του Θεού.

 ΚΑΓ

«Ομπρέλα» UNESCO στην Αρχαία Πέλλα

Από το Ανάκτορο ήταν ορατή όλη η γύρω περιοχή, το αρχαίο λιμάνι της Πέλλας, οι αρχαίοι δρόμοι κ.ά. Το σημαντικότερο χαρακτηριστικό του, η πρόσοψη μήκους 160 μέτρων, με δωρική κιονοστοιχία και πρόπυλο στο μέσον της, 16 μέτρων

ΕΤΟΙΜΗ Η ΜΕΛΕΤΗ ΓΙΑ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟ ΠΑΡΚΟ

«Ομπρέλα» UNESCO στην Αρχαία Πέλλα

Έχουν ξεκινήσει τα έργα αποκατάστασης και ανάδειξης και η Αρχαιολογική Υπηρεσία ετοιμάζει φάκελο για να ενταχθεί στον Κατάλογο των Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς.

ΤΗΣ ΜΑΡΙΑΣ ΡΙΤΖΑΛΕΟΥ

mritzaleou@24media. gr

Την ένταξη του αρχαιολογικού χώρου της Πέλλας, περίοπτη θέση μέσα στον οποίο κατέχει το κολοσσιαίο Ανάκτορο -χτίστηκε στα χρόνια του Φιλίππου Β' και σ' αυτό γεννήθηκε και μεγάλωσε ο Μέγας Αλέξανδρος-  στον Κατάλογο των Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO δρομολογεί η Αρχαιολογική Υπηρεσία. Η Εφορεία Αρχαιοτήτων Πέλλας έχει ξεκινήσει το έργο συντήρησης, αποκατάστασης και ανάδειξης του τεράστιου Ανακτόρου, που καλύπτει μια έκταση 70 στρεμμάτων και είναι το μεγαλύτερο στον ελλαδικό χώρο κι ένα από τα μεγαλύτερα των ελληνιστικών χρόνων. Παράλληλα, συγκεντρώνεται όλο το πλούσιο υλικό για τη δημιουργία του φακέλου υποψηφιότητας προς την UNESCO.

«Στόχος μας δεν είναι να ξαναχτίσουμε τους τοίχους, ούτε να τους υψώσουμε σε σημαντικό ύψος καταστρέφοντας την αυθεντικότητα τους», λέει στο «Έθνος της Κυριακής» η προϊσταμένη της ΕΦΑ Πέλλας, Ελισάβετ Τσιγαρίδα. Η μελέτη προβλέπει την πολυεπίπεδη ανάδειξη του Ανακτόρου, τόσο ως προς τη θέση, το μέγεθος και την κτιριακή δομή, όσο και ως προς τη σχέση του με την υπόλοιπη πόλη και το φυσικό του περιβάλλον.

Για το έργο έχει εξασφαλιστεί και θα αντληθεί από το ΕΣΠΑ της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας ένα ποσό ύψους 900.000 € -ελάχιστο αν αναλογιστεί κανείς το μέγεθος του Ανακτόρου-, ενώ αναζητούνται και άλλες πηγές χρηματοδότησης.

Με τα χρήματα αυτά θα γίνουν επεμβάσεις στη μνημειακή είσοδο του Ανακτόρου, μήκους 160 μέτρων, με στοές 80 μ. εκατέρωθεν της κεντρικής πύλης, αλλά και στο κτίριο Ι, που ήταν το σπουδαιότερο του συγκροτήματος, με ανδρώνα, χώρους τέλεσης λατρείας, βάσεις για αγάλματα των προγόνων κ.ά.

«Χρειαζόμαστε τουλάχιστον άλλες 200.000€ στη φάση αυτή, για τη δημιουργία ενός κέντρου ενημέρωσης, στο οποίο οι επισκέπτες θα έχουν τη δυνατότητα να περιηγούνται εικονικά στο εντυπωσιακό μεγαλοπρεπές Ανάκτορο. Η ψηφιακή ξενάγηση θα δίνει, μέσα από γιγαντοοθόνη, μια πλήρη αίσθηση του Ανακτόρου, με τη μορφή που είχε στην τελική οικοδομική του φάση», αναφέρει η κ. Τσιγαρίδα.

Η ΕΦΑ Πέλλας έχει ήδη έτοιμη μια συνολική μελέτη και η υλοποίηση της θα οδηγήσει στη δημιουργία ενός αρχαιολογικού πάρκου, το οποίο θα περιλαμβάνει τον αρχαιολογικό χώρο της Πέλλας, το μουσείο, τον πολυθάλαμο τάφο και το Ανάκτορο.

«Το Ανάκτορο της Πέλλας είναι μοναδικό και σημαντικότατο μνημείο για όλο τον ελληνιστικό κόσμο, όχι μόνο για την περιοχή του. Οι ιδιαιτερότητες του είναι ότι πρόκειται για ένα συγκρότημα μεγάλης κλίμακας, που μαζί με άλλα κτίρια της Πέλλας, όπως η Αγορά, βάζει τα θεμέλια της νέας κλίμακας των αστικών κέντρων του δυτικού κόσμου και οδηγεί στη Ρώμη, το επόμενο κέντρο του ελληνικού-ρωμαϊκού κόσμου», λέει στο «Έθνος της Κυριακής» η κ. Τσιγαρίδα και προσθέτει: «Ήταν κτισμένο σε εξαιρετική θέση, σε λόφο που υψώνεται βόρεια της αρχαίας πόλης. Από το Ανάκτορο ήταν ορατή όλη η γύρω περιοχή, το αρχαίο λιμάνι της Πέλλας, οι αρχαίοι δρόμοι κ.ά. Το σημαντικότερο χαρακτηριστικό του, η πρόσοψη μήκους 160 μέτρων με δωρική κιονοστοιχία και πρόπυλο στο μέσον της 16 μέτρων, μαζί με τις τεράστιες κιονοστοιχίες της αγοράς, σηματοδοτούσαν τη σπουδαιότητα της μακεδόνικης μεγάλης πρωτεύουσας».

Ήταν κτισμένο σε λόφο βόρεια της πόλης, σε μια τοποθεσία με πλήρη θέα της γύρω περιοχής. Ο λόφος είχε απότομα πρανή στα ανατολικά και τα δυτικά και ομαλή πρόσβαση στα νότια και για τον λόγο αυτό οχυρωνόταν στα βόρεια με ισχυρό τείχος πάχους 3,30 μέτρων, που διέθετε πύργους κάθε 33 μέτρα και μνημειακές πύλες.

ΑΠΟ ΤΟΝ ΦΙΛΙΠΠΟ Β’

Αποτελείται από εφτά κτιριακές ενότητες που αναπτύσσονται ανατολικά και δυτικά και η ανέγερση τους πραγματοποιήθηκε σε διαφορετικές χρονικές περιόδους: Τα εντυπωσιακά και πολύ χρηστικά κτίρια Ι και ΙΙ του πυρήνα του Ανακτόρου χτίστηκαν πιθανότατα στα χρόνια του Φιλίππου Β' (γύρω στα μέσα του 4ου π.Χ. αιώνα). Τα υπόλοιπα κτίρια χτίστηκαν αργότερα, στο τέλος του 4ου π.Χ. αιώνα, από τον βασιλιά Κάσσανδρο και στο α' μισό του 3ου π.Χ. αιώνα από τους διαδόχους του Μεγάλου Αλεξάνδρου, Δημήτριο Πολιορκητή και Αντίγονο Γονατά. Σήμερα τα κτίρια διατηρούνται αποσπασματικά λόγω εκτεταμένης λιθαρπαγής κατά τους βυζαντινούς και μεταγενέστερους χρόνους.

Το Ανάκτορο, μήκους 400 μέτρων και πλάτους 200 μέτρων, λεηλατήθηκε από τους Ρωμαίους, μετά την κατάκτηση της Μακεδονίας το 168 π.Χ.

ΕΘΝΟΣ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ

Παγκόσμια Ημέρα Κοριτσιού 2016

Παγκόσμια Ημέρα Κοριτσιού

Οι διακρίσεις και η βία κατά των κοριτσιών σε όλο τον κόσμο καλά κρατούν

Η σημερινή Παγκόσμια Ημέρα Κοριτσιού (International Day of Girl Child), που καθιερώθηκε με απόφαση της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ στις 19 Δεκεμβρίου 2011 και γιορτάστηκε για πρώτη φορά το 2012, υπενθυμίζει για πολλοστή φορά, την ανισότητα αλλά και τη βαρβαρότητα που βιώνουν εκατομμύρια νεαρά κορίτσια ανά τον κόσμο.

Πρόσφατες εκτιμήσεις της UNICEF δείχνουν ότι περίπου 70 εκατομμύρια νεαρές γυναίκες ηλικίας 20-24 ετών (σχεδόν η μία στις τρεις) παντρεύτηκαν πριν από την ηλικία των 18 ετών, με τα 23 εκατομμύρια εξ αυτών να έχουν παντρευτεί πριν από τα 15.

Παγκοσμίως, σχεδόν 400 εκατομμύρια γυναίκες ηλικίας 20-49 ή πάνω από το 40% παντρεύτηκαν σε παιδική ηλικία.

Ο γάμος σε παιδική ηλικία βάζει σε κίνδυνο τα κορίτσια για πρώιμη και ανεπιθύμητη εγκυμοσύνη, θέτοντας σε κίνδυνο τη ζωή τους. Οι μητρικοί θάνατοι που σχετίζονται με την εγκυμοσύνη και τον τοκετό είναι ένα σημαντικό ποσοστό της θνησιμότητας κοριτσιών ηλικίας 15-19 ετών σε όλο τον κόσμο, που αντιστοιχεί σε περίπου 50.000 θανάτους κάθε χρόνο. Επιπλέον, τα κορίτσια μεταξύ 10 και 14 ετών διατρέχουν πέντε φορές μεγαλύτερο κίνδυνο θανάτου κατά την εγκυμοσύνη και τον τοκετό από τις γυναίκες ηλικίας 20 έως 24 ετών.

Επίσης, τα κορίτσια ηλικίας μεταξύ 5 και 14 ετών δαπανούν 40% περισσότερο χρόνο, ή 160 εκατομμύρια περισσότερες ώρες την ημέρα, σε μη αμειβόμενες οικιακές εργασίες και τη μεταφορά νερού και καυσόξυλων, σε σύγκριση με τα αγόρια της ηλικίας τους, σύμφωνα με μια έκθεση που δημοσιεύθηκε από τη UNICEF ενόψει της Παγκόσμιας Ημέρας Κοριτσιού στις 11 Οκτωβρίου.

Η έκθεση με θέμα «Αξιοποιώντας τη δύναμη των δεδομένων για τα κορίτσια: Απολογισμός με το βλέμμα στραμμένο προς το 2030» περιλαμβάνει τις πρώτες παγκόσμιες εκτιμήσεις για τον χρόνο που δαπανούν τα κορίτσια κάνοντας δουλειές του σπιτιού, όπως το μαγείρεμα, η καθαριότητα, η φροντίδα για μέλη της οικογένειας και η μεταφορά νερού και καυσόξυλων.

Τα στοιχεία δείχνουν ότι η δυσανάλογη επιβάρυνση με οικιακές εργασίες αρχίζει νωρίς, με τα κορίτσια ηλικίας μεταξύ 5 και 9 ετών να δαπανούν 30% περισσότερο χρόνο, ή 40 εκατομμύρια περισσότερες ώρες την ημέρα στις δουλειές του σπιτιού, σε σχέση με τα αγόρια της ηλικίας τους. Οι αριθμοί αυξάνονται καθώς τα κορίτσια μεγαλώνουν, με τις ηλικίες 10 έως 14 ετών να δαπανούν 50% περισσότερο χρόνο, ή 120 εκατομμύρια περισσότερες ώρες κάθε μέρα.

«Το φορτίο της μη αμειβομένης οικιακής εργασίας αρχίζει στην πρώιμη παιδική ηλικία και εντείνεται, καθώς τα κορίτσια φτάνουν στην εφηβεία», δήλωσε η Κύρια Σύμβουλος Φύλων της UNICEF AnjuMalhotra. «Ως αποτέλεσμα, τα κορίτσια θυσιάζουν σημαντικές ευκαιρίες για να μάθουν, να αναπτυχθούν και απλά να χαρούν την παιδική τους ηλικία. Αυτή η άνιση κατανομή της εργασίας μεταξύ των παιδιών διαιωνίζει επίσης τα στερεότυπα των φύλων και τη διπλή επιβάρυνση για τις γυναίκες και τα κορίτσια από γενιά σε γενιά.»

Η έκθεση επισημαίνει ότι η εργασία των κοριτσιών είναι λιγότερο ορατή και συχνά υποτιμημένη. Πολύ συχνά, ευθύνες ενηλίκων, όπως η φροντίδα για μέλη της οικογένειας, συμπεριλαμβανομένων και των άλλων παιδιών, επιβάλλονται στα κορίτσια. Ο χρόνος που δαπανάται σε οικιακές εργασίες περιορίζει το χρόνο ενός κοριτσιού για να παίξει, να συναναστραφεί με φίλους, να μελετήσει και να είναι παιδί. Σε ορισμένες χώρες, η μεταφορά καυσόξυλων και νερού θέτει τα κορίτσια σε κίνδυνο σεξουαλικής βίας.

Η έκθεση διαπίστωσε επίσης ότι:

• Τα κορίτσια μεταξύ 10 και 14 ετών στη Νότια Ασία και τη Μέση Ανατολή και Βόρεια Αφρική δαπανούν σχεδόν διπλάσιο χρόνο στις δουλειές του σπιτιού σε σύγκριση με τα αγόρια.

• Οι χώρες όπου τα κορίτσια μεταξύ 10 και 14 ετών έχουν την πιο δυσανάλογη επιβάρυνση από τις δουλειές του σπιτιού σε σύγκριση με τα αγόρια είναι η Μπουρκίνα Φάσο, η Υεμένη και η Σομαλία.

• Τα κορίτσια 10 έως 14 ετών στη Σομαλία δαπανούν τον περισσότερο χρόνο στις δουλειές του σπιτιού συνολικά: 26 ώρες κάθε εβδομάδα.

«Η ποσοτικοποίηση των προκλήσεων που αντιμετωπίζουν τα κορίτσια είναι το πρώτο κρίσιμο βήμα προς την επίτευξη των Στόχων για τη Βιώσιμη Ανάπτυξη για την ισότητα των φύλων και την άρση των εμποδίων που αντιμετωπίζουν τα 1,1 δισεκατομμύρια κορίτσια σε όλο κόσμο», δήλωσε ο Επικεφαλής Δεδομένων και Ανάλυσης της UNICEF AttilaHancioglu.

Η έκθεση σημειώνει ότι τα στοιχεία για τα δύο τρίτα των 44 δεικτών που σχετίζονται με τα κορίτσια, των Στόχων για τη Βιώσιμη Ανάπτυξη (ΣΒΑ) - τον παγκόσμιο οδικό χάρτη για τον τερματισμό της φτώχειας, την προστασία του πλανήτη και τη διασφάλιση ευημερίας για όλους - είναι είτε περιορισμένα ή ανεπαρκή. Εκτός από τις δουλειές του σπιτιού, η έκθεση παρουσιάζει στοιχεία για θέματα που αντιμετωπίζονται από τους ΣΒΑ συμπεριλαμβανομένης της βίας, των γάμων σε παιδική ηλικία, τον ακρωτηριασμό των γυναικείων γεννητικών οργάνων και την εκπαίδευση. Η επίτευξη των ΣΒΑ που αντιμετωπίζουν αυτά τα ζητήματα και η ενδυνάμωση των κοριτσιών με τις γνώσεις, τις δεξιότητες και τους πόρους που χρειάζονται για να αξιοποιήσουν πλήρως τις δυνατότητές τους, δεν είναι μόνο καλό για τα κορίτσια, αλλά μπορεί να οδηγήσει την οικονομική ανάπτυξη, την προώθηση της ειρήνης και τη μείωση της φτώχειας.

http://www.mothersblog.gr/mathe-ki-ayto/item/40135-pagkosmia-imera-koritsioy--oi-diakriseis-kai-i-via-kata-ton-koritsion-se-olo-ton-kosmo-kala-kratoyn