Translate -TRANSLATE -

Δευτέρα, 6 Μαΐου 2019

Το μυστήριο των Αϊνού



Το μυστήριο των Αϊνού
Οι αρχαίοι κάτοικοι της Ιαπωνίας



Μια ιστορική απόφαση πήρε το Ιαπωνικό κοινοβούλιο. Αναγνώρισε επισήμως ότι οι Αϊνού είναι οι αρχαίοι κάτοικοι της Ιαπωνίας. Οι αρχαίοι λοιπόν κάτοικοι της Ιαπωνίας, πριν την επικράτηση της σύγχρονης Ιαπωνικής φυλής πάνω στην παλιά, ονομαζόταν Αϊνού.

Αϊνού (ιαπωνικά: アイヌ) ονομάζονται οι ιθαγενείς κάτοικοι των βόρειων ιαπωνικών νησιών Χοκάιντο (Ιαπωνία) και Σαχαλίνης (Ρωσία). Τα αρχαιολογικά ευρήματα του πολιτισμού τους φτάνουν μέχρι και το 18000 π.Χ. Οι Αϊνού είναι οι τελευταίοι απόγονοι ενός λαού που κατά την νεολιθική εποχή κατοικούσε ολόκληρη την Ιαπωνία, όμως από τους προϊστορικούς ακόμα χρόνους, καθώς πιεζόταν από τα μογγολικά φύλα που είχαν ξεχυθεί από το κέντρο της Ασίας, ζητούσε καταφύγιο όλο και βορειότερα και περιοριζόταν συνεχώς σε αριθμό και σε έκταση.


Οι Αϊνού λοιπόν σύμφωνα με τους ανθρωπολόγους δεν είναι Ιάπωνες αλλά μάλλον Καυκάσιοι. Γενετικά είναι περισσότερο συγγενείς με τους Ευρω-σιβηρικούς λαούς παρά με τους Ιάπωνες. Δεν έχουν σχιστά μάτια ούτε τα άλλα χαρακτηριστικά των μογγολικών φυλών. Μικρόσωμοι, δολιχοκέφαλοι, οι Αϊνού έχουν άφθονο τρίχωμα, ζουν το καλοκαίρι σε καλύβες και τον χειμώνα σε κατοικίες μισοϋπόγειες, φορούν ρούχα από φυτικές ίνες που διακοσμούνται με λεπτοδουλεμένα και πολύπλοκα γεωμετρικά σχέδια, ενώ τον χειμώνα προστατεύονται από το κρύο με δέρματα σκύλων. Οι άντρες ασχολούνται με το κυνήγι. Πατροπαράδοτα όπλα είναι το τόξο και το ρόπαλο, τα μόνα σιδερένια που ξέρουν προέρχονται από τους γείτονές τους Ιάπωνες. Οι γυναίκες ασχολούνται με τη συλλογή καρπών και με μια στοιχειώδη γεωργία. Κατά τα έθιμα, ο άντρας πρέπει να παντρεύεται την κόρη του θείου του από την πλευρά της μητέρας του, όμως απαγορεύεται ο γάμος δυο αδελφών με δυο αδελφές. Η θρησκεία τους αποδίδει μεγάλη σημασία στην αρκούδα. Κάθε οικογένεια τρέφει αρκούδες.


Οι Αϊνού έχουν πλούσιους λαϊκούς μύθους και παραδόσεις, σήμερα όμως έχουν επιμειχθεί πολύ με τους Ιάπωνες. Μετά τον δέκατο έκτο αιώνα το κομμάτι των Αΐνού που ζούσε στα ιαπωνικά νησιά πιέστηκε να αφομοιωθεί από το ιαπωνικό στοιχείο, με αποτέλεσμα να καταστραφεί ο πολιτισμός τους σχεδόν ολοκληρωτικά. Όσοι ζούσαν στη ρωσική Σαχαλίνη ήταν πιο ελεύθεροι και οι κοινότητές τους κατά την περίοδο πριν τη ρωσική επανάσταση ήταν ορθόδοξες χριστιανικές με δικές τους εκκλησίες. Οι περισσότεροι μετά τον Β Παγκόσμιο πόλεμο, όταν ο σοβιετικός στρατός κατέλαβε τα νησιά τους, έφυγαν στην Ιαπωνία. Σήμερα είναι αναγνωρισμένη η μειονότητα των Αϊνού από το Ιαπωνικό Κοινοβούλιο. Παραδοσιακά η αρχαία θρησκεία τους ήταν πολυθεϊστική και λάτρευαν τα πνεύματα της φύσης. Η κοινωνία τους ήταν μητριαρχική, δηλαδή οι γυναίκες είχαν στα χέρια τους την οργάνωση της κοινότητας, ενώ οι άντρες ήταν απλά κυνηγοί.

Οι Αϊνού ήταν ένας ημινομαδικός λαός που ζούσε κυρίως από τη συλλογή τροφών και το κυνήγι. Όπου οι συνθήκες ήταν ευνοϊκές έκανε και μικρές καλλιέργειες ρυζιού και άλλες. Ανθρωπολογικά ήταν χωριστή φυλή από τους Ιάπωνες, με κύρια χαρακτηριστικά τα μεγαλύτερα και πιο ανοιχτόχρωμα μάτια, τις μεγάλες γενειάδες και το λευκό χρώμα του δέρματος. Οι Ιάπωνες τους έλεγαν τριχωτούς. Όσοι ήταν νεότεροι και δούλευαν έξω είχαν ηλιοκαμένο χρώμα. Οι μεγαλύτεροι όμως, που ήταν ανήμποροι και κάθονταν κυρίως στο σπίτι, είχαν λευκό δέρμα σαν αυτό των καυκάσιων.

ΟΙ ΧΟΡΟΙ


Οι χοροί κατέχουν ιδιαίτερα σημαντικό ρόλο στην ζωή των Αϊνού, καθώς μέσω αυτών επιτυγχάνεται η αρμονία της ζωής του ανθρώπου και η συνέχεια της επιβίωσής τους. Γι’αυτόν τον λόγο οι Αϊνού αφιέρωναν πολλούς χορούς στους θεούς διοργανώνοντας διάφορα φεστιβάλ. Παράλληλα ο χορός έπαιζε εξίσου σημαντικό ρόλο και στην καθημερινή ζωή καθώς εξέφραζε τα συναισθήματα χαρά και λύπης.

ΓΛΩΣΣΑ


Η προφορική και γραπτή γλώσσα που φαίνεται να χρησιμοποιούσαν είναι η συλλαβικής δομής "κατακάνα" μια μορφή της γιαπωνέζικης γραφής που χρησιμοποιείται λόγω της ακρίβειας και ευελιξίας της για περιγραφή επιστημονικών όρων μέχρι και σήμερα.  Πριν το 600 μ.Χ. θεωρούταν η γλώσσα κάποιου μικρού κύκλου λογίων και αργότερα βρήκε ευρύτερη εφαρμογή παράλληλα με την κινεζικής προέλευσης γραφή "κάνζι".

Η γραφή "κατακάνα" έχει πολύ ενδιαφέρουσες ομοιότητες με την αρχαία Κρητική συλλαβική γραφή. Η γλώσσα τους και τα έθιμά τους έχουν πάρα πολλές ομοιότητες με τα αντίστοιχα της αρχαίας Ελλάδας, και το όνομά τους θυμίζει και πάλι παραφθορά του "Ίωνας"!



Ωστόσο σύμφωνα με ιστορικές, γλωσσολογικές και γενετικές μελέτες, οι Αϊνού είναι απόγονοι των μεσαιωνικών λαών Satsumon και Okhotsk. Αυτοί με τη σειρά τους, ανάγουν τη καταγωγή τους στους Jomon, ο πολιτισμός των οποίων, η παρουσία στην Ιαπωνία, ξεκινά από το 10.500 πΧ. Παλαιότερες αναφορές για καυκάσια – ευρωπαϊκή καταγωγή, έχουν καταρριφθεί από γενετικές μελέτες.


Όσον αφορά για τους αρνητές του ισχυρισμού για την «ελληνικότητα» των Αϊνού, αυτοί δεν αναφέρονται στους ισχυρισμούς για το θέμα της γλώσσας και των εθίμων αλλά βασίζονται στα αναφερόμενα σε μαιάνδους στα ρούχα των Αϊνού (που τους βρίσκουμε σε όλο το πλανήτη και δεν είναι αποκλειστικό ελληνικό «σχέδιο») και σε λίγες παλιές φωτογραφίες ορισμένων ατόμων, που φαίνεται να διαθέτουν ευρωπαϊκά χαρακτηριστικά.


Πηγές:



Δεν υπάρχουν σχόλια: