Τρίτη, 22 Δεκεμβρίου 2015

Hurriyet: Πόλεμος κατασκόπων, γυναίκες-δόλωμα





Ο ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΤΟΥ ΚΑΛΕΝΤΕΡΙΔΗ
Ο Έλληνας «007» που τρέλανε τους Τούρκους
Απίστευτη κατασκοπευτική ιστορία για τη δράση του συνταγματάρχη αποκαλύπτει η «Χουριέτ». Πως «στρατολόγησε» πιλότο με δόλωμα μια ξανθιά, οι φωτιές στα δάση και η ανατίναξη εργοστασίου πυρομαχικών
Τελικά είναι γλυκόπικρο και συνάμα τραγικό από τη μια να σε εκθειάζει ο εχθρός και να αναγνωρίζει έστω και εν μέσω ύβρεων το έργο που προσέφερες στην πατρίδα, θυσιάζοντας τα ΠΑΝΤΑ και διακινδυνεύοντας τη ζωή σου αλλεπάλληλες φορές, και από την άλλη μέρος της κοινωνίας και του δημοσιογραφικού και πολιτικού κατεστημένου να παραμένει εγκλωβισμένο σε στερεότυπα του παρελθόντος και να μιλάει απαξιωτικά για «πράκτορες και ΚΥΠατζήδες» και η ίδια σου η ΠΑΤΡΙΔΑ, μέσω της κυβέρνησης και των... αγλαών εκπροσώπων της, να σου συμπεριφέρεται με τον τρόπο του επαληθεύει το ρητό που λέει ότι «η Ελλάδα τρώει τα παιδιά της» και το άλλο που λέει ότι «Δεν υπάρχει Έλληνας που να προσπάθησε να προσφέρει στην πατρίδα και να έμεινε ατιμώρητος»!
Με τιμή,
Σάββας Καλεντερίδης


Πανοραμική άποψη της Σμύρνης, όπου έδρασε ο Καλεντερίδης


 Hurriyet: Πόλεμος κατασκόπων, γυναίκες-δόλωμα

Ακολουθεί το άρθρο του Γιλμάζ Οζντίλ, που δημοσιεύτηκε στις 20 Απριλίου 2014 στην εφημερίδα «Χουριέτ» και έχει ως εξής:
«Σμύρνη. Είναι μια ζεστή καλοκαιρινή μέρα, απόγευμα... Στο τιμόνι είναι μια όμορφη ξανθιά γυναίκα, περί τα τριάντα, που πηγαίνει στο Τσεσμέ. Κάποια στιγμή αισθάνεται ότι το αυτοκίνητο τραβάει ελαφρά προς τα δεξιά. Σταματάει το αυτοκίνητο στα δεξιά του δρόμου και βλέπει ότι έχει λάστιχο. Ενώ σκέφτεται τι θα κάνει στην ερημιά, ένα αυτοκίνητο που πέρασε δίπλα της, σταματάει λίγο πιο μπροστά. Κάνει όπισθεν και κατεβαίνει από το αυτοκίνητο ένας νεαρός, ο οποίος ρωτάει την κοπέλα αν μπορεί να βοηθήσει.
Η γυναίκα, με τα σπαστά τουρκικά της, λέει ότι ευχαρίστως θα δεχόταν τη βοήθεια του. Ο νεαρός βγάζει τον τροχό και τον αντικαθιστά με τον εφεδρικό. Όσο γίνεται αυτή η διαδικασία, ο νεαρός συζητά με την κοπέλα. Η ξανθιά είναι Ελληνίδα και εργάζεται στο Ελληνικό Προξενείο της Σμύρνης. Ο δε νεαρός είναι υποσμηναγός της τουρκικής πολεμικής αεροπορίας. Όταν τελειώνει η αλλαγή του τροχού, οι δύο νέοι σφίγγουν τα χέρια, ενώ η γυναίκα δίνει στον νεαρό τον αριθμό του τηλεφώνου της. "Αν σας φέρει ο δρόμος, ελάτε να πιούμε έναν καφέ, να σας ευχαριστήσω για τη βοήθεια σας". Είναι σίγουρη ότι στον δρόμο, εντελώς συμπτωματικά... έπιασε ένα μεγάλο ψάρι.
Ύστερα από λίγες μέρες συναντήθηκαν στο Αλσαντζάκ. Πίνοντας τον καφέ τους, περνάει από δίπλα τους ένας νεαρός, λέει "ααα, γεια σας", κάνοντας ότι περνούσε από εκεί και εντελώς τυχαία συνάντησε την κοπέλα και τον νεαρό.
Όμως αυτήν τη φορά δεν ήταν τόσο τυχαία η σύμπτωση...
Ο Σάββας Καλεντερίδης παρουσιάστηκε ως Εμπορικός Ακόλουθος του Ελληνικού Προξενείου, μιλώντας τουρκικά σαν μητρική του γλώσσα. Όμως, το εμπόριο και τα τοιαύτα ήταν παραμύθι, αυτός ήταν ένας κατάσκοπος της Ελληνικής Μυστικής Υπηρεσίας, αξιωματικός, με βαθμό αντισυνταγματάρχη. 


Ο πιλότος μας, που του γυάλισε η ξανθιά, είχε τσιμπήσει το δόλωμα».
 «Άρχισε από τα χαμηλά, πήγε στα πιο σοβαρά, μέχρι που έδειξε τα χρήματα και εγκλώβισε τον πιλότο.
Αν έδινε τα επίσημα έγγραφα που ήθελε ο Καλεντερίδης, θα μπορούσε να κάνει μια μεγάλη ζωή. Το δέχτηκε. Όμως, υπήρχαν κάποιες αμφιβολίες. Ήταν πράγματι πιλότος; Ήταν αξιωματικός; Μήπως ήταν κάποιος Τούρκος κατάσκοπος που ήθελε να διεισδύσει στην Ελληνική Υπηρεσία Πληροφοριών; Με τουριστικό κάλυμμα, τον έβαλαν σ' ένα κότερο, τον πήγαν σ' ένα ελληνικό νησί που είχε αεροπορική βάση. Τον δοκίμασαν. Ναι, ήταν πιλότος, ήταν προδότης».
«Άρχισε να εργάζεται... Ήλθε σε επαφή με τον σμηναγό, διευθυντή του Γραφείου Πληροφοριών της Πτέρυγας Μάχης του Τσίγλι. Στη διάρκεια των συζητήσεων άρχισε να ρωτάει διάφορα πράγματα τον σμηναγό, ο οποίος, ανυποψίαστος, κελαηδάει σαν αηδόνι. Δίνει τον αριθμό των αεροσκαφών, τις μετασταθμεύσεις αεροσκαφών, ακόμα και τα σχέδια επιχειρήσεων. Ο υποσμηναγός τις πληροφορίες αυτές τις μεταφέρει στον Καλεντερίδη, γεμίζοντας ταυτόχρονα την τσέπη του.
Σε κάποια φάση, ο υποσμηναγός στρατολογεί και έναν μόνιμο υπαξιωματικό του Τουρκικού Πολεμικού Ναυτικού, εξασφαλίζοντας τους κωδικούς των συχνοτήτων, που είναι ζωτικής σημασίας, τους οποίους τους πούλησε κι αυτούς.
Ο υποσμηναγός σκεφτόταν ότι έκανε μια υπέροχη κατασκοπία. Θεωρούσε ότι όλα πάνε καλά και ότι δεν τον έχει πάρει μυρουδιά κανένας. Στην πραγματικότητα, όμως, η ΜΙΤ τον παρακολουθούσε αδιόρατα».
«Κι αυτό γιατί ο ίδιος το έπαιζε πλεϊμπόι, νόμιζε ότι είναι αστέρας του κινηματογράφου, ενώ ήταν παντρεμένος. Παραμελούσε τη γυναίκα του. Άρχισε να ντύνεται με την τελευταία λέξη της μόδας. Στο σπίτι αργούσε να γυρίσει, ενώ μερικές φορές δεν ερχόταν καθόλου, λέγοντας ότι έχει υπηρεσία. Η γυναίκα του άρχισε να υποψιάζεται. Ενώ η ίδια τα έβγαζε πέρα με το ζόρι, πήρε τον λογαριασμό της πιστωτικής κάρτας του άντρα της και είδε ότι εκείνος ξόδευε υπέρογκα ποσά. Τον παρακολούθησε. Διαπίστωσε ότι είχε νοικιάσει σπίτι στην ερωμένη του στο Καρσίγιακα (Κορδελιό). Η απατημένη σύζυγος, αντί να κάνει φασαρία και να ζητήσει διαζύγιο, έκανε κάτι πολύ ωφέλιμο για την πατρίδα. Πήγε στον διοικητή του άντρα της και τα είπε όλα με το νι και με το σίγμα. Μάλιστα ρώτησε τον διοικητή πού βρίσκει τόσα λεφτά ο άντρας της. Τότε μπήκε στη μέση η ΜΙΤ, για να βρει απάντηση σ' αυτό το ερώτημα».
«Και αποδείχτηκε ότι ο προδότης υποσμηναγός ήταν σε επαφή με τον Καλεντερίδη. Η ΜΙΤ χτύπησε με έναν σμπάρο δυο τρυγόνια. Κι αυτό γιατί ο  π@@στης που λέγεται Σάββας Καλεντερίδης, ευτυχώς που υπάρχει εκεί πάνω ο Θεός, ήταν ένας κατάσκοπος που έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για το δικό του κράτος, ο οποίος, όμως, ήταν άπιαστος, αφού η ΜΙΤ, που τον είχε συνεχώς υπό παρακολούθηση, μέχρι τότε δεν είχε κατορθώσει να βρει κάτι εις βάρος του και να τον στριμώξει».
 «Γνώριζε και μιλούσε τουρκικά και κουρδικά σαν τη μητρική του γλώσσα. Υπήρχαν πολλοί μύθοι γύρω από το πρόσωπο του, όμως θεωρούσαν ότι είναι παιδί οικογένειας που είχε εγκατασταθεί στην Ελλάδα με την ανταλλαγή των πληθυσμών. Ο Εύξεινος Πόντος ήταν το πεδίο του ιδιαίτερου ενδιαφέροντος του. Επισκεπτόταν συνεχώς την Τραπεζούντα, το Ρίζαιο, το Αρτβιν, την Κερασούντα, τη Σινώπη, παρουσίαζε τον εαυτό του ως Τούρκο με το όνομα Σαβάς Καλεντέρ και έκανε φιλίες με νεαρούς που δεν είχαν κατασταλαγμένη συνείδηση. Πήγε είκοσι νέους από την περιοχή του Πόντου στην Ελλάδα να σπουδάσουν στα ελληνικά πανεπιστήμια. Γνωρίζουμε ότι εξασφάλισε μηνιαία χρηματοδότηση 500 ευρώ στον καθένα.
Ακόμα και ορισμένοι από εκείνους που γράφουν σήμερα βιβλία για τον Πόντο στην Τουρκία είναι φίλοι του, άτομα που έχουν στρατολογηθεί από τον Καλεντερίδη!
Στην περιοχή του Αιγαίου είχε πολύ μεγάλη δραστηριότητα. Το σπίρτο στις πυρκαγιές που έκαιγαν τα δάση μας, σίγουρα αυτός ήταν που φρόντιζε να ανάβει. Άλλοτε στρατολογούσε ξεναγούς, άλλοτε αρτοποιούς και άλλοτε οικοδόμους. Η ταρίφα ήταν μεταξύ 500 και 700 ευρώ. Χρησιμοποιούσε άτομα που δεν το έβαζε ο νους σου, για παρακολουθήσεις και συλλογή στρατιωτικών πληροφοριών. Το 1997 τινάχτηκε στον αέρα το εργοστάσιο πυρομαχικών στο Κιλίκκαλε. Η περιοχή ήταν σαν να βομβαρδίστηκε σε πόλεμο, έχασαν τη ζωή τους τρία άτομα. Όλοι ήταν σίγουροι ότι πίσω από αυτήν την ενέργεια κρυβόταν ο Σάββας Καλεντερίδης, όμως δεν βρέθηκε κανένα στοιχείο που να τον συνδέει με την ενέργεια αυτή, δεν πιάστηκε στα πράσα. Το είπα και πιο πριν, ήταν ένας ικανός π@@στης και δεν κατορθώσαμε να τον συλλάβουμε ποτέ
«Εξαφανίστηκε σαν πνεύμα»
«Η υπόθεση του προδότη υποσμηναγού ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι του Σάββα Καλεντερίδη, που μέχρι τώρα είχε δουλέψει χωρίς να κάνει το παραμικρό λάθος... Έγιναν βιντεοσκοπήσεις, ελήφθησαν καταθέσεις και μεμιάς συνελήφθησαν ο υποσμηναγός, ο σμηναγός και ο μόνιμος υπαξιωματικός (του ΠΝ). Ο Καλεντερίδης, που αντί για τέσσερα είχε μείνει επτά χρόνια στη Σμύρνη, λόγω των μεγάλων του επιτυχιών, αντιλήφθηκε την κατάσταση και κατάλαβε ότι πλέον είχε αποκαλυφθεί. Έτσι, ξαφνικά εξαφανίστηκε σαν πνεύμα και έφυγε για την Ελλάδα».


Η τυφλή εμπιστοσύνη του Οτζαλάν, η Κένυα και το... «κουρασμένο υλικό»!
«ΠΕΡΑΣΑΝ οι μήνες και τα χρόνια... Ο Απο, που εκδιώχτηκε από τη Συρία, αφού γύρισε σε διάφορες χώρες, κατέληξε στην Ελλάδα και κρύφτηκε στην Πρεσβεία της Ελλάδας στην Κένυα.
Τα υπόλοιπα είναι γνωστά. Μια ομάδα από εννιά άτομα, από τους οποίους τρεις πιλότοι και ένας στρατιωτικός γιατρός, πακετάρισαν τον Απο και τον έφεραν στην Τουρκία.
0 διοικητής της ΜΙΤ συνεχάρη, αγκάλιασε τους άνδρες της ομάδας και τους πήγε στο Προεδρικό Μέγαρο. Ο Πρόεδρος Σουλεϊμάν Ντεμιρέλ τους υποδέχτηκε στο ιστορικό του γραφείο, στο Ροζ Περίπτερο του Ατατούρκ. Τους δώρισε από ένα ρολόι, πίσω από το οποίο γράφει "TC Cumhurba kan S. Demirel- 18.2.1999". Τότε, απευθυνόμενος στην ομάδα είπε: "Δεν βγάζω αναμνηστικές φωτογραφίες μαζί σας, γιατί εκτελέσατε μια άκρως απόρρητη επιχείρηση και πρέπει τα πρόσωπα σας να μείνουν στο σκοτάδι"».
 «Οταν έλεγε αυτά ο Πρόεδρος μας, μια άλλη φωτογραφία έκανε τον γύρο του κόσμου. Ήταν η φωτογραφία του συνταγματάρχη της Ελληνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών που συνόδευε τον Οτζαλάν και είχε μείνει μόνος στο αεροδρόμιο του Ναϊρόμπι. Αυτός ήταν ο Καλεντερίδης!»
«Ηταν ο Καλεντερίδης που όσο υπηρετούσε στη Σμύρνη πήγε αλλεπάλληλες φορές στη Συρία, συναντήθηκε με τον Απο στην Κοιλάδα Μπεκάα, εξασφαλίζοντας την επαφή της Ελληνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών με το ΡΚΚ... Ό Απο τον εμπιστευόταν πολύ. Υπήρχε ένας ισχυρός δεσμός μεταξύ τους. Γι' αυτό όταν πετούσε προς Κένυα και όσο κρυβόταν στην Ελληνική Πρεσβεία, ήταν πάντα δίπλα του ο Καλεντερίδης. Όταν ο Απο πακεταρίστηκε, ο Καλεντερίδης έφαγε τη δεύτερη ήττα του από τη ΜΙΤ. Στη Σμύρνη τσακίστηκε, στην Κένυα έγινε μαντάρα».
 «Ο Απο φυλακίστηκε στο Ιμραλί. Με βάση τις εκτιμήσεις της Άγκυρας, ήταν ένα κουρασμένο "υλικό". Δηλαδή ήταν σε μια κατάσταση που δεν επέτρεπε την εκμετάλλευση του σε στρατηγικό επίπεδο. Άκουγε μόνο έναν σταθμό της ΤΚΤ από το ραδιόφωνο του, ήταν αποκομμένος από τον κόσμο, προσπαθούσε να μεταφέρει ορισμένα μηνύματα μέσω των δικηγόρων του στην οργάνωση μια φορά το δίμηνο και αυτό είναι αμφίβολο αν γινόταν. Ο Οτζαλάν είχε τελειώσει».
«Ήλθε το ΑΚΡ, ο Απο αναστήθηκε».
«Αποκαλύφθηκε η αθλιότητα των συνομιλιών του Όσλο. Η ΜΙΤ, που αγωνίστηκε επί δεκαετίες εναντίον του ΡΚΚ, τώρα κάθισε στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων με το ΡΚΚ. Αποκαλύφθηκαν τα πρακτικά του Ιμραλί.
Ο Απο, που αν έβλεπε παλιά τα στελέχη του ΡΚΚ πνιγόταν σε ένα κουτάλι νερό, τώρα υπερασπιζόταν και ανέβαζε στα ουράνια τον διοικητή της Χακάν Φιντάν. Ο ίδιος ο Απο έλεγε ότι αυτός απέτρεψε τη σύλληψη του Φιντάν από τον εισαγγελέα (λόγω της συμμετοχής του στις συνομιλίες του Όσλο, Σ.τ,Μ.). Διατεινόταν ότι η οργάνωση του Γκιουλέν έβαλε στο στόχαστρο τη ΜΙΤ και ότι ο ίδιος την υπερασπίστηκε.
Μέχρι που ήλθαν στην επιφάνεια οι ομιλίες του Απο, ο οποίος λέει ότι, αν δεν γίνει σχετική νομοθετική ρύθμιση, όσοι συμμετέχουν στις συνομιλίες για την επίλυση του Κουρδικού είναι δυνατόν να κατηγορηθούν για προδοσία κατά της πατρίδος. Τελικά, η ρύθμιση ήλθε και η ΜΙΤ είναι πλέον εξασφαλισμένη».
«Τώρα εγώ σκέφτομαι... Ο Καλεντερίδης τώρα βλέπει αυτά που γίνονται και πικρογελώντας θα λέει "εμείς τόσο προσπαθήσαμε να αναδείξουμε τον Απο και το Κουρδικό, ενώ ήταν τόσο εύκολο"!»
κυριακάτικη δημοκρατία

Δεν υπάρχουν σχόλια: