Δευτέρα, 24 Απριλίου 2017

Σαν να μην πέρασε μια μέρα! Δημοσθένης προς Αθηναίους





ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ: Σαν να μην πέρασε μια μέρα!

Δημοσθένης προς Αθηναίους: 
Οι διαχειριστές των κοινών δωροδοκούνται και εξαγοράζονται

Κινδυνεύουν να κακοποιηθούν οι πιο φτωχοί και αδύναμοι πολίτες, ενώ οι βδελυροί και πλούσιοι μπορούν να αδικοπραγούν ατιμωρητί και να εκβιάζουν καταστάσεις
Σήμερα το άρθρο αυτό το γράφει ένας συμπατριώτης μας, ένας αθηναίος πολίτης. Το κείμενο που ακολουθεί γράφτηκε πριν από πάνω από 2.000 χρόνια, αλλά είναι σαν να έχει γραφτεί σήμερα. Αυτά που συνέβαιναν τότε με τους πολιτικούς είναι ίδια και απαράλλαχτα με αυτά που ζούμε σήμερα. Το κείμενο φέρει την υπογραφή του σημαντικότερου ρήτορα της αρχαιότητας και όλων των εποχών, του Δημοσθένη, μαθητή του Ισοκράτη και του Ισαίου, που γεννήθηκε στην Αθήνα το 384 π.Χ. και αυτοκτόνησε το 322 π.Χ.
Το όνομά του ήταν «Δημοσθένης Δημοσθένους Παιανιεύς». Δούλευε τους φλογερούς λόγους του κοπιαστικά, έως την παραμικρή τους λεπτομέρεια, και οι Φιλιππικοί και Ολυνθιακοί τον καταξίωσαν ανάμεσα στους Αθηναίους και τον έκαναν αθάνατο ρήτορα. Διαβάζοντας τις προτροπές του Δημοσθένη προς τους Αθηναίους, το συμπέρασμα που βγαίνει είναι ότι οι σημερινοί Έλληνες είμαστε ολόιδιοι με τους τότε. Το DNA μας δεν έχει αλλάξει στο παραμικρό.
***
– Οι ελληνικές πόλεις νοσούν. Οι πολιτευόμενοι και διαχειριστές των κοινών δωροδοκούνται και εξαγοράζονται. Κι όσο για τη μεγάλη μάζα των πολιτών, είτε δεν αντιλαμβάνονται τα όσα διαπράττουν οι κυβερνώντες είτε τα αντιλαμβάνονται αλλά δεν αντιδρούν, βυθισμένοι όπως είναι στη ραστώνη και στην άνεση της καθημερινότητας. Από τούτη την αρρώστια έχουν προσβληθεί παντού οι πάντες – απλώς, ο καθένας τρέφει την ψευδαίσθηση ότι η συμφορά δεν θα χτυπήσει τη δική του πόρτα, αλλά θα διασφαλίσει τα δικά του συμφέροντα εκμεταλλευόμενος τους κινδύνους των άλλων (…).
– Κι ενώ κανονικά όλες οι συζητήσεις γίνονται πριν από τα όποια γεγονότα, εσείς διαβουλεύεστε πάντα κατόπιν εορτής (…).
– Αφήσατε όλον αυτό τον καιρό να κυλήσει με συνεχείς αναβολές, μετάθεση των ελπίδων σας σε άλλους, αλληλοκατηγορίες και καταγγελίες. Αυτά συνεχίζετε να κάνετε και σήμερα (…).
– Όλοι πρέπει να εξοργίζεστε εξίσου όταν βλέπετε ότι πολύ εύκολα κινδυνεύουν να κακοποιηθούν οι πιο φτωχοί και αδύναμοι πολίτες, ενώ οι βδελυροί και πλούσιοι μπορούν να αδικοπραγούν ατιμωρητί και να εξαγοράζουν πρόσωπα για να εκβιάζουν καταστάσεις (…).
– Στρέψτε το βλέμμα προς τους σημερινούς πολιτικούς: Άλλοι από φτωχοί έγιναν πάμπλουτοι, άλλοι από άσημοι χόρτασαν τιμές, ορισμένοι έφτιαξαν σπίτια δίπλα στα οποία τα δημόσια οικοδομήματα είναι πιο σεμνά, κι όσο ο πλούτος της πόλης ελαττωνόταν τόσο ο δικός τους αύξανε (…).
– Δεν είναι ασφαλώς ένα και δύο τα αίτια ένεκα των οποίων έφθασαν τα πράγματα εδώ. Αλλά την κύρια αιτία θα τη βρείτε στο πρόσωπο εκείνων που προτιμούν να σας είναι ευχάριστοι παρά να σας συμβουλεύουν ορθά. Από αυτούς, πολλοί προσπαθούν να συντηρούν τη σημερινή κατάσταση γιατί αντλούν από αυτή δημοτικότητα και εξουσία – κι έτσι ούτε οι ίδιοι προνοούν για το αύριο ούτε νοιάζονται για το αν εσείς προνοείτε (…).
– Βρίσκονται σε τέτοια εγκατάλειψη και σε τέτοια χάλια τα πράγματα, ώστε ακόμη κι αν όσοι μιλούν από τούτο το βήμα πρότειναν συνειδητά τα πιο βλαβερά μέτρα κι εσείς τα ψηφίζατε, πάλι δεν θα μπορούσαμε να βρεθούμε σε χειρότερη θέση (…).

ΤΟ ΠΑΡΟΝ/ΘΑΡΡΑΛΕΑ

Δεν υπάρχουν σχόλια: