Κυριακή, 3 Ιουλίου 2016

Η ιστορία του Φουρόγατου της Κρήτης



Η ιστορία του Φουρόγατου της Κρήτης
Το αιλουροειδές που όλοι ψάχνουν στην Κρήτη είναι σπάνιο είδος αγριόγατας; Η ιστορία του Φουρόγατου που θεωρείται εξαφανισμένο είδος. Γιατί ακούγονταν στριγγλιές μέσα στο φαράγγι της Σαμαριάς
Άφαντο παραμένει το αιλουροειδές που εθεάθη σύμφωνα με μαρτυρίες στην περιοχή της Αγίας Φωτιάς, προκαλώντας το ενδιαφέρον ντόπιων και τουριστών. Όπως αναφέρει το cretalive, η αστυνομία, σύμφωνα με τον αστυνομικό διευθυντή Λασιθίου, ταξίαρχο Μ. Πετάση, συνεχίζει τις έρευνες.
Πάντως το ζώο δεν έχει αφήσει κανένα νέο ίχνος από προχθές το βράδυ, ενώ η ΕΛ.ΑΣ. αναζητά φωτογραφίες και βίντεο από όποιον βρεθεί μπροστά στο αιλουροειδές και μπορέσει να το απαθανατίσει, ώστε να βοηθηθούν οι αρχές και να μην κινούνται στα «τυφλά». Εκτιμάται, ωστόσο, ότι δεν αποκλείεται να πρόκειται για την κρητική αγριόγατα.
Η ιστορία του φουρόγατου
Ο μυστηριώδης αγριόγατος της Κρήτης (επιστ. Felis silvestris cretensis) ή φουρόγατος αποτελεί ενδημικό υποείδος του Ευρωπαϊκού αγριόγατου. Κάποιοι τον αναφέρουν κι ως Κρητικό Λύγκα, παρόλο που δεν ανήκει στην ίδια οικογένεια με τους λύγκες. Είναι το μόνο άγριο αιλουροειδές του νησιού, το οποίο είναι περιορισμένο σε μικρό τμήμα της Κρήτης.

 Ο φουρόγατος για πολλά χρόνια θεωρούνταν εξαφανισμένος, ένα «ζώο φάντασμα», και οι μαρτυρίες για την ύπαρξη του περιοριζόταν σε βοσκούς.

Μοναδικό χειροπιαστό επιστημονικό στοιχείο που υπήρχε μέχρι το τέλος του 20ου αιώνα ήταν δύο δέρματα που είχε αγοράσει το 1905 μια Αγγλίδα επιστήμονας στα Χανιά.
Ωστόσο, στις 10 Απριλίου του 1996 δύο φοιτήτριες του πανεπιστημίου της Perugia που μελετούσαν τα σαρκοφάγα ζώα της Κρήτης σε συνεργασία με το μουσείο Φυσικής Ιστορίας του Πανεπιστημίου Κρήτης, έστησαν παγίδες κοντά στον Πλάτανο Αμαρίου. Σε μία από αυτές πιάστηκε ένας αγριόγατος, και ο «μύθος» πήρε σάρκα και οστά.
Αργότερα, βοσκός εντόπισε μια φωλιά με 5 μικρά γατάκια στο δάσος του Ρούβα. 


Όπως καταγράφει το cretanbeaches.com, το σώμα του φουρόγατου είναι μεγαλύτερο από τις κοινές γάτες, και στα αρσενικά φτάνει σε μήκος τα 50cm και η ουρά τα 30cm.
Η ουρά είναι στενότερη στη βάση και πιο φουντωτή στην άκρη. Επίσης, το χρώμα του τριχώματος είναι ανοιχτό καφέ με σκούρες κηλίδες και ραβδώσεις.
Στη ουρά υπάρχουν μαύροι δακτύλιοι, ενώ το άκρο είναι πάντα μαύρο.
Τρέφεται με λαγούς, πουλιά, έντομα και τρωκτικά, ενώ ζει σε βραχώδεις περιοχές και απομονωμένα δάση σε υψόμετρο 900-1200m. Τέλος γεννάει 4-7 μικρά, 1-2 φορές το χρόνο. 


Το εξαιρετικά σπάνιο αυτό ζώο εκτιμάται πως είναι πιθανό να ζει κυρίως στον Ψηλορείτη και ιδιαίτερα στο πρινοδάσος του Ρούβα. Επίσης, ένα πτώμα φουρόγατου βρέθηκε στα Λευκά Όρη το 1997, επιβεβαιώνοντας τις μαρτυρίες ότι τις σκοτεινές νύχτες ακούγονται στριγγλιές από γάτες μέσα στο φαράγγι της Σαμαριάς.
Η αγριόγατα βρίσκεται σε οριακό σημείο επιβίωσης, καθώς κινδυνεύει με εξαφάνιση κυρίως λόγω της χρήσης δηλητηρίων στη φύση. Επίσης, μπορεί να ζευγαρώσει με κανονικές γάτες και να προκύψουν υβρίδια με αλλοιωμένο γενετικό κώδικα.
Πιστεύεται ότι οι πρώτοι έποικοι της Κρήτης μετέφεραν εξημερωμένες γάτες στην Κρήτη, πιθανότερα από την Αφρική, οι οποίες ανήκαν στο πιο μικρόσωμο υποείδος του Felis silvestris libyca. Οι γάτες αυτές πέρασαν στη φύση και εξελίχτηκαν στο άγριο υποείδος του cretensis. Εναλλακτικά, η γάτα προϋπήρχε στην Κρήτη πριν από τον χωρισμό της από την ηπειρωτική χώρα....

Δεν υπάρχουν σχόλια: