Τετάρτη, 27 Ιουλίου 2016

Άγιος Παντελεήμονας: Η μεγάλη γιορτή της Ορθοδοξίας



Άγιος Παντελεήμονας: Η μεγάλη γιορτή της Ορθοδοξίας
Ο Άγιος Παντελεήμων (Παντελέων το πρότερον όνομα) καταγόταν από τη Νικομήδεια της Μικράς Ασίας και έζησε στα χρόνια του Μαξιμιανού (286 – 305 μ.Χ.). Πατέρας του ήταν ο Ευστόργιος, ο οποίος ήταν εθνικός και μετά τις νουθεσίες του γιου του έγινε χριστιανός. Μητέρα του ήταν η Ευβούλη, η οποία προερχόταν από χριστιανική οικογένεια (βλέπε 30 Μαρτίου). Εκπαιδεύτηκε στην ιατρική από τον Ευφρόσυνο και κατηχήθηκε στη χριστιανική πίστη και βαπτίσθηκε από τον πρεσβύτερο Ερμόλαο (βλέπε 26 Ιουλίου) που ήταν ιερέας της Εκκλησίας της Νικομήδειας.
Κάποια στιγμή όταν οχιά δάγκωσε έναν νεαρό και ουσιαστικά τον θανάτωσε ο Άγιος Παντελεήμονας επικαλούμενος τον Χριστό τον ανάστησε.
Αφορμή του μαρτυρίου του στάθηκε ένα ακόμα θαύμα του Αγίου. Κάποτε είχε θεραπεύσει έναν τυφλό, ο οποίος και ανέφερε το γεγονός της θεραπείας του στον βασιλιά, λέγοντάς του ότι τον θεράπευσε ο Παντελέων στο όνομα του Χριστού, στον οποίο και ο ίδιος πλέον πίστευε. Ο βασιλιάς αφού τον άκουσε, αμέσως διέταξε και τον αποκεφάλισαν. Ο ίδιος ο Παντελέων προσήχθη στον βασιλιά, ο οποίος διέταξε τον βασανισμό του με σκοπό την άρνηση της πίστεώς του.
Ο Άγιος βασανίσθηκε σκληρά με διάφορους τρόπους, όμως δεν υπέκυψε στις πιέσεις αφού ο Κύριος εμφανίσθηκε μπροστά του με τη μορφή του πνευματικού του Ερμόλαου και του έδωσε θάρρος. Τέλος διατάχθηκε ο αποκεφαλισμός του και τότε ακούστηκε φωνή από τον ουρανό που τον καλούσε όχι ως Παντελέοντα αλλά ως Παντελεήμονα. Μόλις όμως ο δήμιος άπλωσε το χέρι του για να κόψει με το σπαθί του το κεφάλι του Αγίου, το σπαθί λύγισε και το σίδερο έλιωσε σαν κερί. Μπροστά σε τέτοιο θαύμα και οι παραβρισκόμενοι στρατιώτες έγιναν χριστιανοί. Τότε ο Άγιος εκουσίως παραδόθηκε στο μαρτύριο. Λέγεται ότι από τη πληγή του δεν έτρεξε αίμα αλλά γάλα και το δέντρο της ελιάς, στο οποίο τον είχαν δέσει καρποφόρησε ξαφνικά.
πολυτκιον
χος γ’.
θλοφόρε γιε, κα αματικ Παντελεμον, πρέσβευε τ λεήμονι Θε, να πταισμάτων φεσιν, παράσχ τας ψυχας μν.




Κοντκιον
χος πλ. α’.
Μιμητς πάρχων το λεήμονος, κα αμάτων τν χάριν παρατο κομισάμενος, θλοφόρε κα Μάρτυς Χριστο το Θεο, τας εχας σου τς ψυχικς μν νόσους θεράπευσον, πελαύνων το εί, πολεμίου τ σκάνδαλα, κ τν βοώντων παύστως· Σσον μς Κύριε.
Κθισμα
χος πλ. δ’. Τν Σοφαν κα Λγον.
Μαρτυρσας γενναως πρ Χριστο, κα τν πστιν κηρξας τ σ πατρ, νελκυσας πανεφημε, το βυθο τς γνοας, κα τυρννων μ πτξας, τ θεον φρνημα, τν δαιμνων κατσχυνας, τ νσχυρον θρσος· θεν κα τν χριν, κ Θεο κομσω, ἰᾶσθαι νοσματα, τς ψυχς κα το σματος, Παντελεμον πανεφημε. Πρσβευε Χριστ τ Θε, τν πταισμτων φεσιν δωρσασθαι, τος ορτζουσι πθ, τν γαν μνμην σου.
Οκος
Το ναργρου τν μνμην, το γενναου τν θλησιν, το πιστο τς ατρεας, εσεβς μνσωμεν φιλχριστοι, να λβωμεν λεος, μλιστα ο βορβορσαντες, ς κγ, τος αυτν ναος· ψυχν γρ κα σωμτων μο τν θεραπεαν περχει. Σπουδσωμεν ον, δελφο, ν τας καρδαις μν χειν τοτον σφαλς, τν υμενον κ πλνης τος βοντας παστως· Σσον μς Κριε.
Μεγαλυνριον
εθρα αμάτων ς κ πηγς, χάριτι θαυμάτων, βρύει χρζουσι δωρεάν, Παντελεήμων, πάνσοφος κέστωρ· ο ώσεως διψντες δετε ρύσασθε σε.


Η παράκληση στον θαυματουργό ανάργυρο ιατρό, από την νεανική χορωδία του ναού του στην Θεσσαλονίκη

Δεν υπάρχουν σχόλια: