Μια κρίσιμη ομιλία του Ανδρέα Παπανδρέου που εξαφανίστηκε

 

Μια κρίσιμη ομιλία του Ανδρέα Παπανδρέου που εξαφανίστηκε

Για το ΠΑΣΟΚ οι καλοκαιρινές νύχτες του 1996 ήταν «γκαστρωμένες». Κανείς δεν ήξερε τι θα συμβεί την επόμενη ημέρα. Ο Κώστας Σημίτης είχε διαδεχθεί στην πρωθυπουργία τον Ανδρέα Παπανδρέου από τον περασμένο Ιανουάριο, αλλά οι εσωκομματικές εκκρεμότητες έμεναν ανοικτές.

Το κόμμα ήταν κομμένο στα δύο. Από τη μια, οι εκσυγχρονιστές υπό την καθοδήγηση του Θ. Τσουκάτου, συνεχίζουν να συγκεντρώνονται στις «γιάφκες» τους με στόχο να αλώσουν και το κόμμα. Από την άλλη, οι οπαδοί του Ακη Τσοχατζόπουλου θέλουν να επιβεβαιώνουν την ισχύ τους στη Χαρ. Τρικούπη και να δημιουργήσουν όρους για ρεβάνς. Αυτή ήταν η κατάσταση λίγο πριν από το συνέδριο που είχε οριστεί στις 27-30 Ιουνίου 1996.

Η ιδιαιτερότητα του συνεδρίου ήταν ότι ο νικητής δεν θα αναλάμβανε πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, αλλά θα έπαιρνε τη θέση του αντιπροέδρου. Ο Ανδρέας Παπανδρέου είναι εν ζωή, ουδείς διανοείται να τον αποκαθηλώσει. Άλλωστε, στην Εκάλη πηγαινοέρχονται στελέχη τα οποία βεβαιώνουν ότι η ανάρρωσή του - τρεις μήνες μετά την έξοδό του από το Ωνάσειο - εξελίσσεται κανονικά.

Τον επισκέπτεται το προεδρείο της ΚΟ και τα μέλη του ισχυρίζονται ότι έκαναν μαζί του κανονική πολιτική συζήτηση. Ο γραμματέας του κόμματος Κώστας Σκανδαλίδης φωτογραφίζεται μαζί του και το ποτήρι με το ουίσκι που κρατάει ο πρόεδρος είναι τεκμήριο της ετοιμότητάς του να παρέμβει στο συνέδριο.

Το ενδεχόμενο να μην εμφανιστεί καθόλου δεν εξετάζεται από κανέναν.

Προτού κριθεί όμως τι θα πει, έπρεπε να λυθεί ένα άλλο πρόβλημα: πώς θα το πει. Παρότι από το περιβάλλον του διακινούσαν ότι θα παρίσταται στην έναρξη του συνεδρίου, όσο πλησιάζουν οι ημέρες καθίσταται προφανές ότι αυτό ήταν αδύνατον. Ακόμη και αν κάποιοι ήθελαν να τον μεταφέρουν σηκωτό, όπως έγινε και άλλες φορές στο παρελθόν, ο Δημήτρης Κρεμαστινός ήταν αποφασισμένος να μην επιτρέψει αυτή τη φορά τη μετακίνησή του για κανένα λόγο και με κανένα τρόπο.

Από αυτή την άποψη, το θέμα της παρουσίας του Ανδρέα Παπανδρέου ήταν ήδη λυμένο από τον γιατρό του. Απλώς οι περί τον Ανδρέα Παπανδρέου δεν το έλεγαν και αναζητούσαν τρόπους για να ρίξουν τη σκιά του, τουλάχιστον, στο συνέδριο. Ένας ήταν να εμφανιστεί σε απευθείας τηλεοπτική σύνδεση από το σπίτι του, σε γιγαντοοθόνη. Σε μια άλλη παραλλαγή, να προβληθεί ένα μαγνητοσκοπημένο μήνυμά του.

Τι θα έλεγε, όμως, ήταν επτασφράγιστο μυστικό.

Αμέσως μετά την προκήρυξη του συνεδρίου ο Νίκος Αθανασάκης και ο Τηλέμαχος Χυτήρης είχαν αρχίσει να διαμορφώνουν ένα κείμενο. Σύμφωνα με όσα λέγονταν τότε, το δούλευαν κομμάτι - κομμάτι με τον ίδιο τον Ανδρέα Παπανδρέου τα βράδια στην Εκάλη, ύστερα από το δείπνο. Υπήρχαν μόνο εικασίες για όσα θα ήθελε να πει ο ιδρυτής του Κινήματος στο πρώτο συνέδριο, που θα αποφάσιζε με κάλπη. Σε όλα τα προηγούμενα εκλεγόταν ο ίδιος, ως μόνος υποψήφιος, διά βοής.

Στις 22 Ιουνίου το βραδινό σκηνικό στην Εκάλη επαναλήφθηκε. Αυτή τη φορά, στο δείπνο ήταν παρών και ο Γιώργος Παπανδρέου με την Αντα. Ισως γι' αυτό εκείνο το βράδυ δεν έγινε καμιά συζήτηση για το κείμενο του συνεδρίου. Λίγο πριν από τα μεσάνυχτα ο Ανδρέας Παπανδρέου σηκώθηκε από το τραπέζι και βαδίζοντας προς το δωμάτιό του έκανε κάτι ασυνήθιστο: γύρισε και προσπάθησε να τους χαιρετήσει με σηκωμένα χέρια, όπως έκανε στις ομιλίες του. Το θεώρησαν κάτι σαν παιχνίδι από την πλευρά του και οι περισσότεροι άρχισαν να αποχωρούν.

Κάποια στιγμή η νοσοκόμα που ξενυχτούσε στο δωμάτιο του Ανδρέα Παπανδρέου έβαλε τις φωνές: «Τρέξτε, ο πρόεδρος δεν είναι καλά». Μία ώρα αργότερα όλα είχαν τελειώσει και δεν έμενε παρά το τελευταίο ανακοινωθέν:

«Περί ώραν 01.30 ο πρόεδρος Ανδρέας Παπανδρέου αιφνιδίως αισθάνθηκε δυσφορία και ανέπτυξε κοιλιακή ταχυκαρδία, η οποία εντός δύο λεπτών εξελίχθηκε σε ηλεκτρομηχανικό διαχωρισμό. Εγένετο παρατεταμένη προσπάθεια ανανήψεως. Η γενική εικόνα και τα εργαστηριακά ευρήματα είναι συμβατά με οξύ ισχαιμικό επεισόδιο, το οποίο τελικώς επέφερε και τον θάνατο, στις 02.30 το πρωί Κυριακής 23 Ιουνίου 1996».

Το ζήτημα της εμφάνισής του στο συνέδριο λύθηκε αυτομάτως με δραματικό τρόπο.

Ο θάνατος του Ανδρέα Παπανδρέου άλλαξε τα δεδομένα και στην ατζέντα του συνεδρίου μπήκε το θέμα της διαρχίας: «Πρωθυπουργός ο Σημίτης - πρόεδρος του Κινήματος ο Ακης». Υπέρ της διαρχίας τάχθηκε ο Κ. Λαλιώτης και άλλα στελέχη που είχαν ταχθεί υπέρ του Σημίτη στην ψηφοφορία για τη θέση του πρωθυπουργού. Αυτά έφεραν σε δεύτερη μοίρα το περιεχόμενο της παρέμβασης που επρόκειτο να κάνει - αν επρόκειτο - ο Ανδρέας Παπανδρέου.

Το κείμενο που προετοιμαζόταν, πάντως, δεν έγινε ποτέ γνωστό. Απλώς, κοινοποιήθηκε ότι ήταν ακόμη ημιτελές και δεν θα μπορούσε να θεωρηθεί ως τελευταία βούληση του ιδρυτή του ΠΑΣΟΚ.

Ο Τηλέμαχος Χυτήρης και ο Νίκος Αθανασάκης διαβεβαίωσαν ότι μια από τις πρώτες ενέργειές τους όταν διαπιστώθηκε ο θάνατος, ήταν να σπεύσουν στον υπολογιστή όπου δούλευαν και να το διαγράψουν από τον σκληρό δίσκο. Από κοινού με τον Αντώνη Λιβάνη, που επίσης φέρεται να γνώριζε το περιεχόμενό του, δήλωσαν ότι αυτό το κείμενο: «Είναι σαν να μην υπήρξε ποτέ».

Πράγματι δεν ξανάγινε λόγος γι' αυτό το θέμα. Τα πρώτα χρόνια στις ενδοκομματικές παρέες ακούγονταν διάφορες εκδοχές, που δεν ήταν δυνατόν να επιβεβαιωθούν. Π.χ., κάποιοι έλεγαν ότι κείμενο δεν υπήρξε, τουλάχιστον σε γνώση και με τη βούληση του Ανδρέα Παπανδρέου, καθώς ο ίδιος δεν ήταν σε θέση να μετάσχει σε κάτι τέτοιο.

Μια άλλη εκδοχή θεωρούσε ότι υπήρχε πράγματι ένα κείμενο, το οποίο όμως συνέτασσε μια ομάδα προεδρικών που αναζητούσαν τρόπο να επηρεάσουν το συνέδριο, εξ ονόματος του Ανδρέα Παπανδρέου.

Ακόμη και αυτοί που έλεγαν ότι πράγματι ο Ανδρέας Παπανδρέου μετείχε, όσο μπορούσε, στη σύνταξη ενός κείμενου για το συνέδριο, διαφωνούσαν για το περιεχόμενο. Άλλοι έλεγαν ότι απλώς θα επιδίωκε να θεμελιώσει την υστεροφημία του και άλλοι, να σηματοδοτήσει με κάποιο τρόπο το μέλλον που ίδιος θα ήθελε για το ΠΑΣΟΚ.

Υπήρξε όμως από κάποιες πλευρές και η άποψη ότι θα μιλούσε μόνο για τα εθνικά θέματα.

Και θα σταθούμε στο σημείο αυτό, γιατί αξίζει ιδιαίτερα, αναφέροντας και κάποια γεγονότα που προηγήθηκαν

Τον Αύγουστο του 1995, ο τότε αρχηγός της ΕΥΠ, Ναύαρχος Βασιλικόπουλος, παρέδωσε στον Ανδρέα Παπανδρέου ένα πολύ σημαντικό φάκελο, που εμπεριείχε ένα χάρτη.

Ο χάρτης στηριζόταν στα ευρήματα ενός αμερικανικού δορυφόρου, ο οποίος είχε εντοπίσει μεγάλα κοιτάσματα πετρελαίου και υδρογονανθράκων στο Αιγαίο.

Τα κοιτάσματα εντοπιζόταν στην περιοχή από την Κάρπαθο έως τη Γαύδο, ενώ εμπεριείχε και τις βραχονησίδες των Ιμίων.

«Προάγγελος γεγονότων, πρέπει να οργανωθούμε», δήλωσε ο Ανδρέας Παπανδρέου, που κατάλαβε αμέσως ότι οι Τούρκοι έχουν ήδη στην κατοχή τους τις συγκεκριμένες πληροφορίες.

Λεπτομέρεια με μεγάλη σημασία: Ο ίδιος φάκελος εμπεριείχε και έγγραφα που αφορούσαν τον τότε υπουργό Βιομηχανίας και μετέπειτα πρωθυπουργό, Κώστα Σημίτη.

Λίγες ημέρες μετά, ο Ανδρέας Παπανδρέου και ο τότε υπουργός Εξωτερικών, Κάρολος Παπούλιας συναντήθηκαν στο περιθώριο της 60ής ΔΕΘ με τον ρώσο υπουργό Εξωτερικών, Αντρέι Κόζιρεφ.

Οι τρεις άνδρες συζήτησαν για την κατασκευή του αγωγού Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη, θέμα στο οποίο και συμφώνησαν και παρέπεμψαν στις κατασκευαστικές εταιρείες για το χρόνο έναρξης του έργου.

Ο Ανδρέας Παπανδρέου αναφέρεται στην ομιλία του στη ΔΕΘ σε επικείμενο θερμό επεισόδιο με την Τουρκία, αποστροφή που προκάλεσε αίσθηση, λόγω των τότε καλών σχέσεων των δύο χωρών.

Την Κυριακή, στη συνέντευξη τύπου που παραχώρησε, ο Ανδρέας Παπανδρέου αδειάζει τον Κ. Σημίτη, ο οποίος στις 11 Σεπτεμβρίου παραιτείται από το Εκτελεστικό Γραφείο.

Στις 15 Ιανουαρίου του 1996, ο Ανδρέας Παπανδρέου από το Ωνάσειο, όπου και νοσηλευόταν, αναγκάζεται να παραιτηθεί. Η παραίτησή του δεν ήταν τόσο εκούσια, αλλά έγινε υπό το καθεστώς πιέσεων που ασκήθηκαν στον πρώην πρωθυπουργό, και από τον γιο του, Γ. Παπανδρέου.

Τρεις μέρες μετά, στις 18 Ιανουαρίου, και μετά από μια επεισοδιακή συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του κόμματος, νέος πρωθυπουργός εκλέγεται ο Κώστας Σημίτης.

Η ανάληψη της πρωθυπουργίας του Κώστα Σημίτη συμπίπτει με το θερμό επεισόδιο των Τούρκων στα Ίμια (25-31 Ιανουαρίου 1996). Οι χειρισμοί της ελληνικής πλευράς οδήγησαν στη δημιουργία «γκρίζων ζωνών» στο Αιγαίο και συμπίπτουν με την αλησμόνητη φράση «ευχαριστούμε την κυβέρνηση των ΗΠΑ», από τον Κ. Σημίτης, εντός του Κοινοβουλίου.

Βέβαια, ο κ. Σημίτης είχε παραλείψει να αναφερθεί στην ύπαρξη του χάρτη καθώς και στο γεγονός ότι Αμερικανοί και Τούρκοι ήδη γνώριζαν για την ύπαρξη κοιτασμάτων στο Αιγαίο.

Το διάστημα που ακολούθησε, ο Ανδρέας Παπανδρέου βγήκε από το νοσοκομείο (21 Μαρτίου 1996), ενώ όλοι είχαν στραμμένη την προσοχή τους στην ομιλία που θα εκφωνούσε στο Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ τον Ιούνιο.

Στις 22 Ιουνίου του 1996, ο Αντώνης Λιβάνης πηγαίνει στο σπίτι της Εκάλης μαζί με τους Νίκο Αθανασάκη και Τηλέμαχο Χυτήρη.

Λίγο μετά την δακτυλογράφηση της ομιλίας από τον Ν. Αθανασάκη, ο Αντώνης Λιβάνης απεχώρησε από το σπίτι.

Οι υπόλοιποι συνέφαγαν και ο Ανδρέας Παπανδρέου απεχώρησε για το δωμάτιό του. Λίγο αργότερα, στη 1 το πρωί, η νοσοκόμα ανακοινώνει σε όσους παρευρισκόταν ότι η υγεία του πρώην πρωθυπουργού είχε πρόβλημα. Όταν ο Δημήτρης Κρεμαστινός φθάνει στο σπίτι, ο Ανδρέας είναι ήδη νεκρός.

Παρότι η ομιλία δεν εκφωνήθηκε ποτέ, οι πληροφορίες αναφέρουν ότι ο Ανδρέας Παπανδρέου επρόκειτο να προχωρήσει σε αποκαλύψεις για το πολιτικό κατεστημένο αλλά και για όσους επιβουλευόταν τη χώρα.

Ωστόσο, λίγο μετά την διαπίστωση του θανάτου του πρώην πρωθυπουργού, ο Νίκος Αθανασάκης, στην προσπάθειά του να περισώσει το κείμενο και να δημιουργήσει αντίγραφο, διέγραψε το αρχείο από τον σκληρό δίσκο.

Σε κάθε περίπτωση, οι τρεις - τουλάχιστον - γνώστες εκείνου του κείμενου δεν μίλησαν πότε.

Λίγους μήνες μετά, κι ενώ ο Κώστας Σημίτης είχε εκλεγεί πρωθυπουργός, η Δήμητρα Λιάνη-Παπανδρέου προσπάθησε να βρει την ομιλία, αλλά κατέστη αδύνατον.

Ο Τηλέμαχος Χυτήρης της ξεκαθάρισε ότι τόσο ο ίδιος όσο και ο Νίκος Αθανασάκης είχαν πάρει «όρκο τιμής» να μην αποκαλύψουν ποτέ το κείμενο.

Πάντως, ο Νίκος Αθανασάκης και ο Τηλέμαχος Χυτήρης συνέχισαν την πολιτική σταδιοδρομία τους δίπλα στον Κ. Σημίτη και αργότερα στον Γ. Παπανδρέου, ενώ ο Αντώνης Λιβάνης αποσύρθηκε. Μέχρι σήμερα το αίνιγμα του μηνύματος που δεν έφτασε ποτέ στους παραλήπτες του δεν έχει λυθεί.

Ενδεχομένως επειδή δεν χρειάστηκε. Στις 26 Ιουνίου έγινε η κηδεία του Α. Παπανδρέου και την άλλη μέρα άρχισαν οι εργασίες του συνεδρίου. Με τη βοήθεια του Γ. Παπανδρέου όπως είχε γίνει και τον Ιανουάριο του ίδιου χρόνου - η ψηφοφορία κρίθηκε υπέρ του Σημίτη, ο οποίος εξαρχής απείλησε να παραιτηθεί από πρωθυπουργός αν δεν εκλεγόταν και πρόεδρος. Έτσι παρέλαβε το κόμμα σε μια κατάμεστη αίθουσα στην Καλογρέζα για να το παραδώσει οκτώ χρόνια αργότερα σε ένα διαμέρισμα στην οδό Αναγνωστοπούλου. Ο ιδρυτής του όμως δεν πρόλαβε ποτέ να πει την τελευταία λέξη.

Τα επόμενα χρόνια, ο Κώστας Καραμανλής επιχείρησε εκ νέου το άνοιγμα προς τη Ρωσία και ενεργοποίησε το σχέδιο του Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη, ενώ ο διάδοχός του στην πρωθυπουργία, Γ. Παπανδρέου, με τις ενέργειές του «ακύρωσε» εκ νέου το πρόγραμμα.

Οι άνθρωποι του Ανδρέα Παπανδρέου παραγκωνίστηκαν, πλην του Νίκου Αθανασάκη και του Τηλέμαχου Χυτήρη, που αξιοποιήθηκαν από όλες τις ηγεσίες του ΠΑΣΟΚ.

Ο «όρκος τιμής» δεν έσπασε ποτέ. Όμως πάνω από τον όποιο όρκο, ακόμη μεγαλύτερη σημασία έχουν αυτά που γνώριζαν και τα οποία, ο ίδιος ο Ανδρέας Παπανδρέου ήθελε να αποκαλύψει στον ελληνικό λαό κάτι που δεν συνέβη με αποτέλεσμα να παραμένει το μυστήριο της κρίσιμης ομιλίας του Α. Παπανδρέου που δεν έγινε ποτέ.

Πηγές :

https://www.tanea.gr/2012/06/29/greece/to-keimeno-toy-andrea-poy-den-diabastike-pote/

https://www.newsbomb.gr/ellada/ethnika/story/110593/i-krisimi-omilia-toy-a-papandreoy-poy-den-egine-pote

 

Ο ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ ΒΟΣΚΟΣ ΤΩΝ ΝΗΣΙΔΩΝ

Ο ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ ΒΟΣΚΟΣ ΤΩΝ ΝΗΣΙΔΩΝ

Αν μου έλεγαν να ξαναπάω στα Ίμια θα το έκανα χωρίς δεύτερη σκέψη

Ο Αντώνης Βεζυρόπουλος θυμάται τα δραματικά γεγονότα στην κρίση του 1996 και περιγράφει τις τουρκικές προσπάθειες παρεμπόδισης του για να μη φτάσει στα κατσίκια του. Το Πάσχα του 2004 σταμάτησε να ανεβαίνει στις δύο βραχονησίδες.

ΤΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΚΑΛΑΦΑΤΗ

akalafatis@24media.gr

Ο Αντώνης Βεζυρόπουλος θα μείνει στην Ιστορία ως ο «βοσκός των Ιμί-ων». Είναι ο τελευταίος άνθρωπος που δραστηριοποιούνταν στη «γυμνή» βραχονησίδα. Εκεί έβοσκε τα κατσίκια του μέχρι και τον Απρίλιο του 2004. Σήμερα είναι 91 ετών και διηγείται στους νεότερους τα βιώματα του από τότε που του έκαναν απόνερα στη βάρκα τουρκικές ακταιωροί, με σκοπό να του βουλιάξουν το ψαράδικο και να μη φτάσει στην ελληνική χούφτα γης που τόσο αγαπά.

Μιλώντας στο «Εθνος της Κυριακής» από το σπίτι του στην Κάλυμνο δηλώνει ότι αρχικά ο ίδιος και στη συνέχεια τα παιδιά του θα μπορούσαν να συνεχίσουν και μετά το 2004 να βόσκουν τα κατσίκια τους στα Ίμια, αρκεί να είχαν τη στήριξη της πολιτείας: «Μετέφερα για πρώτη φορά τα ζώα μου στη νησίδα το 1984· Έπαιρνα τη βάρκα μου από την Κάλυμνο και πήγαινα εκεί για να τα φροντίζω. Παράλληλα μπορούσα να ψαρεύω. Σταμάτησα για λίγο λόγω της κρίσης του 1996. Μετά, όμως, συνέχισα. Πήγαινα τουλάχιστον δύο με τρεις φορές την εβδομάδα. Με βοηθούσαν πότε τα αγόρια μου και πότε η γυναίκα μου. Τότε έπαιρνα σύνταξη 700 ευρώ τον μήνα. Με αυτήν έπρεπε να ζήσω. Μου έδιναν και ένα μικρό ποσό από τον Δήμο και έτσι μπορούσα, έστω με δυσκολίες, να βόσκω τα πρόβατα μου. Κάποια στιγμή, κοντά στο 2004, έπαψαν να μου δίνουν χρήματα για να καλύπτω μέρος των εξόδων μου, κυρίως τα πετρέλαια για τη βάρκα».

ΧΩΡΙΣ ΣΤΗΡΙΞΗ

Ο 91χρονος κυρ-Αντώνης το πήρε στην αρχή εγωιστικά: «Σκέφτηκα ότι δεν θα κάνω σε κανέναν τη χάρη να σταματήσω. Γιατί να μη βοηθήσω το κράτος μου; Η αλήθεια είναι ότι στενοχωρήθηκα πολύ. Όταν συνειδητοποίησα ότι δεν υπάρχει πρόθεση στήριξης, τότε αναγκαστικά αποσύρθηκα. Άντεχα τότε για κάποια χρόνια ακόμα. Μετά θα μπορούσαν να αναλάβουν τα παιδιά μου. Το λέει η ψυχή τους. Άλλωστε δεν ήταν λίγες οι φορές που τα έπαιρνα μαζί μου. Ήξεραν τι πρέπει να κάνουν και αγαπούσαν τον τόπο τους».

Σαν σήμερα θυμάται -όπως λέει- την τελευταία φορά που ανέβηκε στη νησίδα το 2004. Προϋπόθεση ήταν να συνοδεύεται από λιμενικούς του τοπικού Λιμεναρχείου, καθώς οι Τούρκοι είχαν εντείνει την προκλητικότητα τους: «Οι λιμενικοί μου είπαν όχι δεν μπορώ να ανέβω μόνος μου στα Ίμια. Εγώ τους απάντησα ότι δεν χρειάζομαι συνοδεία. Είχα ακόμα κάποια κατσίκια εκεί. Δεν με ενδιέφερε αν συναντούσα Τούρκους. Εγώ θα έκανα τη δουλειά μου. "Το σκέφτηκες καλά;" μου είπαν. Τελικά πήγαμε μαζί. Πράγματι προσπάθησαν να μας εμποδίσουν».

Η προσπάθεια εμβολισμού του πλοίου ανοιχτής θαλάσσης «Γαύδος» σχολιάζεται από τον Αντώνη Βεζυρόπουλο με μία φράση: «Σκυλί που γαβγίζει δεν δαγκώνει». Ο ίδιος είχε βρεθεί πολλές φορές στην ίδια θέση με τους λιμενικούς που επανδρώνουν τα σκάφη του ΛΣ και αντιμετωπίζουν την τουρκική εχθρότητα: «Με θυμάμαι να ταξιδεύω με τη βάρκα μου για τη νησίδα και να έρχονται δίπλα μου μεγάλα τουρκικά σκάφη κάνοντας ελιγμούς. Σαν τώρα θυμάμαι τα άσπρα μεγάλα πλωτά τους. Δημιουργούσαν απόνερα με σκοπό να με βουλιάξουν. Η βάρκα μου ήταν πολύ μικρή σε σχέση με τα δικά τους σκάφη. Έδειχναν να μην τους ενδιαφέρει αν πέσω στη θάλασσα και πνιγώ από τα κύματα. Τους έδειχνα, όμως, από την πλευρά μου ότι είχα το σθένος να συνεχίσω. Έκανα σαν να μην υπάρχουν. Συνέχιζα να ταξιδεύω προς τον προορισμό μου. Μου είχε τύχει πολλές φορές να βρίσκομαι πάνω στη βραχονησίδα και να περνούν από πάνω μου αεροσκάφη και ελικόπτερα. Σήμερα είμαι 91 ετών. Αν μου έλεγαν να πάω ξανά στα Ίμια θα το έκανα χωρίς δεύτερη σκέψη...».

«ΕΙΧΑΜΕ ΕΞΑΣΦΑΛΙΣΕΙ 6.000 ΕΥΡΩ»

Ο πρώην δήμαρχος Καλύμνου, Δημήτρης Διακομιχάλης (με θητεία την επίμαχη περίοδο του 1996), είχε εξασφαλίσει, όπως λέει στο «Έθνος της Κυριακής», την καταβολή σε ετήσια βάση 6.000 ευρώ για να καλύπτει τα έξοδα για τα καύσιμα αλλά και τις τροφές των κατσικιών του Βεζυρόπουλου.

«Δυστυχώς από ένα σημείο και μετά το ελληνικό κράτος έκρινε, έπειτα από καταγγελίες, ότι η δαπάνη αυτή δεν είναι νόμιμη. Γι' αυτό 20 χρόνια τώρα σέρνομαι στα δικαστήρια με τον κίνδυνο του καταλογισμού, δηλαδή της επιστροφής των χρημάτων εντόκως. Σας διαβεβαιώ ότι αν το κράτος, παρά την ηλικία του Αντώνη Βεζυρόπουλου, έδινε την άδεια, ή ο ίδιος ή κάποιοι άλλοι θα πήγαιναν ξανά κατσίκια στις βραχονησίδες».

Ο κ. Διακομιχάλης θυμάται ότι «μετά την κρίση του 1996 ο βοσκός συνέχισε να πηγαίνει απρόσκοπτα στα Ίμια μέχρι το Πάσχα του 2004. Έκτοτε δεν ξαναπήγε και αυτό θεωρώ ότι ήταν έγκλημα, αφού τόσο ο Δήμος Καλυμνίων όσο και το υπουργείο Εξωτερικών δεν συνέχισαν να καλύπτουν τα έξοδα του. Εγώ ως δήμαρχος από τον Φεβρουάριο του 1996 μέχρι τον Δεκέμβριο του 2002, που είχα την ευθύνη του Δήμου, πλήρωνα στον βοσκό τα έξοδα. Δυστυχώς αυτό δεν συνεχίστηκε και γι' αυτό κάποιοι έχουν την ευθύνη. Διέπραξαν έγκλημα σε βάρος των εθνικών μας συμφερόντων στο Αιγαίο. Επί των ημερών μου με αποφάσεις του Δημοτικού Συμβουλίου, εγκεκριμένες από την Περιφέρεια, τον επιχορηγούσαμε με τις πιστώσεις που ήταν εγκεκριμένες στον προϋπολογισμό του Δήμου».

Ο Βεζυρόπουλος ήρθε το 2004, όπως περιγράφει ο πρώην δήμαρχος, σε επαφή με κυβερνητικούς παράγοντες για να βρεθεί μια λύση: «Μου είχε πει ο ίδιος ότι μίλησε με κυβερνητικά στελέχη για την οικονομική στήριξη του, αλλά ήταν απρόθυμοι για κάτι τέτοιο. Ταυτόχρονα, η τότε πλειοψηφία του Δήμου τον εγκατέλειψε, δεν βοήθησε οικονομικά έναν άνθρωπο πολύτεκνο και φτωχό, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να συνεχίσει το πηγαινέλα και να πάρει τα κατσίκια του και να φύγει από τις βραχονησίδες».

ΔΙΚΗ ΤΟΥΣ ΑΟΖ

Ποια ήταν όμως η σημασία της παρουσίας του βοσκού στα Ιμια; Ο κ. Διακομιχάλης υποστηρίζει πως «το εθνικά σημαντικό ήταν ότι υποδήλωνε την ύπαρξη οικονομικής δραστηριότητας στα νησιά, που σύμφωνα με το Δίκαιο της Θάλασσας σήμαινε ότι τα Ίμια έχουν τη δική τους υφαλοκρηπίδα και τη δική τους ΑΟΖ. Η παρουσία του βοσκού στα Ίμια υπερτόνιζε την ελληνικότητα των νησιών πέρα και έξω από τις Διεθνείς Συνθήκες και Συμβάσεις που κατοχυρώνουν τα νησιά στην Ελλάδα.

Τον Μάρτιο του 1996 το υπουργείο Εξωτερικών δημιούργησε δαπάνη προκειμένου να εξασφαλιστεί η τροφή των κατσικιών στα Ίμια. Αυτή ήταν η σπουδαιότητα της παρουσίας του Αντώνη Βεζυρόπουλου εκεί. Από τότε που έφυγε, οι Τούρκοι διευκολύνθηκαν στις απαράδεκτες διεκδικήσεις τους αναφορικά με το ότι τα Ίμια είναι ελληνικά».

Υπενθυμίζεται ότι ο Δημήτρης Διακομιχάλης είχε υψώσει στις 25 Ιανουαρίου 1996 την ελληνική σημαία στη Μικρή Ίμια μαζί με τον τότε αστυνομικό διευθυντή Καλύμνου και δύο κατοίκους του νησιού. Τα τουρκικά τηλεοπτικά κανάλια είχαν μεταδώσει τις εικόνες με την υψωμένη σημαία και δύο ημέρες μετά δύο δημοσιογράφοι του γραφείου της εφημερίδας «Χουριέτ» στη Σμύρνη μετέβησαν με ελικόπτερο στη Μικρή Ιμια, υπέστειλαν την ελληνική σημαία και ύψωσαν την τουρκική. Τις ημέρες που ακολούθησαν η κρίση κλιμακώθηκε.

ΕΘΝΟΣ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ

Αλήθειες και ψέματα για τα ΙΜΙΑ

Αλήθειες και ψέματα για τα ΙΜΙΑ

Ο ναύαρχος Λυμπέρης ξετινάζει τον Πάγκαλο για τις μεγάλες ψευτιές που έγραψε για την κρίσιμη νύχτα στα Ίμια το 1996

Είκοσι δύο χρόνια από εκείνη τη μαύρη νύχτα στα Ίμια το 1996, ο Θόδωρος Πάγκαλος, υπουργός Εξωτερικών της κυβέρνησης Σημίτη, θυμήθηκε να γράψει τη δική του αλήθεια. Ποιος; Αυτός που είχε ζητήσει να αφαιρεθεί η ελληνική σημαία από τα Ίμια και να πουν στον ελληνικό λαό ότι φύσηξε ο αέρας και την πήρε... Σε αυτόν τον πατριώτη ακουμπούσε εκείνη τη νύχτα την υπεράσπιση της η Πατρίδα... Δύστυχη Ελλάδα...

Πριν μερικές εβδομάδες στις 24.2.2018 σε άρθρο του στα «Νέα» ο κ. Πάγκαλος (να σημειώσουμε ότι η υπουργική του διαδρομή δεν άφησε ούτε το ελάχιστο θετικό αποτύπωμα για ένα καλύτερο αύριο της Ελλάδας) αποφάσισε να ανοίξει τον φάκελο «Ίμια 1996», με τίτλο «Ντοκουμέντο: Όλη η αλήθεια για τα Ίμια», όπου καταθέτει αυτά που τον συμφέρουν, εξαπολύοντας μύδρους και βαρύτατες κατηγορίες για ανικανότητα και ευθύνες του τότε Αρχηγού ΓΕΕΘΑ, ναυάρχου Χρήστου Λυμπέρη.

Αναμενόμενο ήταν ότι ο ναύαρχος θα σήκωνε το γάντι. Και πράγματι στα «Νέα», στο φύλλο της 3ης Μαρτίου, δημοσιεύθηκε η... απανταχούσα του επίτιμου Αρχηγού ΓΕΕΘΑ με τίτλο: «Τι εισηγήθηκα, τι απορρίφθηκε, τι διέταξα». Πρόκειται για ιστορικό κείμενο, που φωτίζει με αποκαλυπτικά στοιχεία τι ακριβώς συνέβη εκείνη τη νύχτα των Ιμίων, που κάθε άλλο παρά ήταν από τις στιγμές που κάνουν τον Έλληνα υπερήφανο. Κάτι που, εμμέσως πλην σαφέστατα, το επισημαίνει ο κ. Λυμπέρης, ο οποίος κλείνοντας το κείμενο του υπογραμμίζει: «Η προάσπιση των εθνικών συμφερόντων δεν ανατίθεται σε ξένους προστάτες. Είναι χρέος ημών των Ελλήνων».

Λίγο πριν, ο ναύαρχος, απευθυνόμενος στον... κατήγορο, σημειώνει: «Αυτά που γράφει ο κ. Πάγκαλος περί λιποταξίας και άλλα αποτελούν όψιμες φαντασιώσεις υπό το βάρος των ενοχών του».

Το πλήρες κείμενο της απάντησης του κ. Χρήστου Λυμπέρη προς τον Πάγκαλο υπάρχει αμέσως μετά την παράθεση των όσων έγραψε στα ΝΕΑ ο Θ. Πάγκαλος.

Τι έγινε το 1996

Ντοκουμέντο: Όλη η αλήθεια για τα Ίμια 

Ο Θεόδωρος Πάγκαλος αφηγείται

Την δική του αλήθεια για τα όσα δραματικά συνέβησαν στα Ίμια το 96 αφηγείται με άρθρο του στα «Νέα Σαββατοκύριακο» ο Θ. Πάγκαλος.

Αναλυτικά:

Ήταν πρωί εκείνης της αποφράδας ημέρας - ή μάλλον νύχτας - που είναι γνωστή από τότε ως νύχτα των Ιμίων. Στο πρωθυπουργικό γραφείο της Βουλής γύρω από τον Κώστα Σημίτη σιωπηλές και τραγικές φιγούρες ο τότε υπουργός Εθνικής Άμυνας - μακαρίτης σήμερα - Γεράσιμος Αρσένης, ο υπουργός Εσωτερικών - σήμερα κρατούμενος - Άκης Τσοχατζόπουλος, ο πρωθυπουργικός σύμβουλος - επίσης μακαρίτης σήμερα - Νίκος Θέμελης, ο αρχηγός ΓΕΕΘΑ ναύαρχος Λυμπέρης και ασφαλώς δεν τους θυμάμαι όλους.

Ήταν 02.30 το πρωί όταν χτύπησε την πόρτα η γραμματέας του πρωθυπουργού και μας είπε ότι ζητάει να μιλήσει σε κάποιον από τη σύσκεψη η πρεσβεία της Άγκυρας. Ο Σημίτης με αυτό το ύφος που δεν σήκωνε συζήτηση μου είπε, θέλοντας προφανώς να διατηρήσει τη μυστικότητα της επαφής, «Θόδωρε πήγαινε να πάρεις το τηλέφωνο». Βγήκα στο μικρό χολάκι όπου βρισκόταν μόνο η γραμματέας και ο ναύαρχος Λεωνίδας Βασιλικόπουλος, διοικητής της ΕΥΠ, που περίμενε μήπως τον χρειαστούμε

 Στο τηλέφωνο ήταν ο διευθυντής του Γραφείου Τύπου. Πριν από δέκα λεπτά, μου είπε, έκανε δηλώσεις η Τανσού Τσιλέρ, πρωθυπουργός της Τουρκίας και είπε ότι πριν από μισή ώρα κατέλαβαν τούρκοι βατραχάνθρωποι τη μικρότερη νήσο «Καρντάκ» (έτσι ονομάζουν τα Ίμια οι Τούρκοι) και ανύψωσαν την τουρκική σημαία. Η κυρία Τσιλέρ πρόσθεσε ότι είχε δώσει αυστηρή εντολή προς τους τούρκους πεζοναύτες αν γίνει προσπάθεια ανακατάληψης από τους Έλληνες, να μην πυροβολήσουν με κανέναν τρόπο πρώτοι και να προσπαθήσουν να λυθεί το πρόβλημα με διαπραγματεύσεις.

Η παραίτηση

Όπως ήταν φυσικό, η ατμόσφαιρα στο πρωθυπουργικό γραφείο πάγωσε. Ο Σημίτης γύρισε προς τον ναύαρχο Λυμπέρη και του είπε: «Αρχηγέ, δεν σου ζήτησα να περιφρουρήσεις και τα δύο νησιά;». Ο ναύαρχος, που είχε φαιό χρώμα, απάντησε: «Δεν μου είπατε τίποτα για το μικρότερο νησί κ. πρόεδρε. Το θεώρησα ακατοίκητο. Έλληνες πεζοναύτες υπάρχουν στο άλλο νησί, το μεγαλύτερο». Ο Σημίτης μουρμούρισε κάτι μέσα από τα δόντια του, που προφανώς δεν είχε ξαναπεί και ο Λυμπέρης αντεπετέθη: «Εάν δεν έχω την εμπιστοσύνη σας κύριε πρόεδρε, η παραίτησή μου είναι στη διάθεσή σας».

Είπα τότε στον αξιολύπητο αρχηγό με έντονο ύφος: «Κύριε αρχηγέ, επειδή προέρχομαι από στρατιωτική οικογένεια, ξέρω ότι επιτελικός αξιωματικός ο οποίος παραιτείται σε ώρα επιχειρήσεων θεωρείται ότι λιποτακτεί και εκτελείται επιτόπου. Αυτό που προτείνετε, η παραίτησή σας δηλαδή, είναι στην πραγματικότητα πράξη εσχάτης προδοσίας». Έπειτα από λίγο χτύπησε το τηλέφωνο από την Ουάσιγκτον. Ήταν ο παλιός καλός μου φίλος Ντικ (Ρίτσαρντ Χόλμπρουκ). Έχουμε μια προφορική συμφωνία, μου είπε. Να αποσυρθούν όλες οι δυνάμεις και από τα δύο νησιά, να απομακρυνθούν τα πολεμικά πλοία, αρχίζοντας από τα βαρύτερα (φρεγάτες επί του προκειμένου) και να επιστρέψουν τα νησιά στο status quo ante (ήδη υπάρχον καθεστώς).

Η σημαία

Το status quo ante ήταν ακριβώς αυτό που είναι τώρα. Οι Έλληνες διεκδικούσαν τα μικρά ακατοίκητα νησιά της περιοχής ως κατάλοιπα της ιταλικής κυριαρχίας. Οι Τούρκοι τα διεκδικούσαν με βάση το σκεπτικό ότι δεν ονομάζονταν στη συνθήκη παραχώρησης της Δωδεκανήσου και κατά τη λογική τους δεν είχαν παραχωρηθεί. Σημαία, πριν ενεργήσει προβοκατόρικα ο δημοσιογράφος και μετέπειτα Βουλευτής της ΝΔ Α. Ντινόπουλος με τη συνεργασία του δημάρχου Καλύμνου, ο οποίος ήταν γνωστός πολιτικός φίλος του Γεράσιμου Αρσένη, δεν υπήρχε σε καμία βραχονησίδα από το πλέγμα των Ιμίων. Η συμφωνία με τον Χόλμπρουκ ήταν προφορική («no armed elements, no military boats and guns, no flags»): «Όχι στρατιωτικές δυνάμεις, όχι στρατιωτικά πλοία και πυροβόλα όπλα, όχι σημαίες».

Μερικοί με κατηγορούν έκτοτε γιατί υπεστάλη η ελληνική σημαία που είχαν ανεβάσει ο Ντινόπουλος, ο δήμαρχος, και ο παπάς της Καλύμνου. Θυμίζω στους υπερπατριώτες ότι οι σημαίες ήταν δύο. Στη μικρή Ίμια υπήρχε η τούρκικη σημαία. Ή έφευγαν και οι δύο ή έμεναν και η γκρίζα ζώνη είχε πια καθιερωθεί. Θυμίζω επίσης ότι το προϋφιστάμενο καθεστώς, πριν από το επεισόδιο δηλαδή, περιελάμβανε μια de facto ελληνική παρουσία στην Ίμια, ένας καλύμνιος κτηνοτρόφος είχε ένα κοπάδι από πρόβατα πάνω στο μεγαλύτερο νησί και πήγαινε τακτικά εκεί για να τα ποτίσει ή να ενισχύσει τη διατροφή τους. Επίσης, γύρω από τα Ίμια ψάρευαν αποκλειστικά έλληνες παράκτιοι ψαράδες από την Κάλυμνο και ενίοτε μεγαλύτερα αλιευτικά συγκροτήματα.

Έχω σιωπήσει τόσα χρόνια για λόγους εθνικού συμφέροντος. Θρασύτητα εξυβρίστηκα και συκοφαντήθηκα διαρκώς από πάσης φύσεως πολιτικούς αντιπάλους. Καμιά απόφαση από όσες πήρα και εφάρμοσα δεν ήταν προσωπική μου επιλογή.

Είχαμε πρωθυπουργό τον Κώστα Σημίτη και υπουργό Άμυνας τον Γεράσιμο Αρσένη. Ο αρχηγός ΓΕΕΘΑ Λυμπέρης έχει γράψει ολόκληρο βιβλίο το οποίο παραποιεί τα γεγονότα για να μειώσει την ευθύνη του για τη δυσμενή εξέλιξη εκείνης της βραδιάς.

Δεν έχει ποτέ απαντήσει πειστικά γιατί δεν είχε εγκαταστήσει μια τυπική, έστω, φρουρά στη μικρότερη βραχονησίδα χρησιμοποιώντας δυνάμεις αλεξιπτωτιστών του Στρατού που βρίσκονταν λίγο παρακεί. Ούτε γιατί ο Στόλος βγήκε από τον Ναύσταθμο στις 10 π.μ., δηλαδή πέντε ώρες αφού είχε επιτευχθεί η συμφωνία απαγκίστρωσης, με τη συνοδεία ελικοπτέρου και σε ζωντανή σύνδεση στα κανάλια.

Με φανφαρονισμούς δεν υπηρετούνται τα εθνικά συμφέροντα. Χρειάζονται ατσάλινα νεύρα και ηθικό ανάστημα.

Η απάντηση του ναυάρχου Λυμπέρη

 Ο Χρήστος Λυμπέρης είναι ναύαρχος ε.α., επίτιμος αρχηγός ΓΕΕΘΑ

Ίμια 1996 : 
Τι εισηγήθηκα, τι απορρίφθηκε, τι διέταξα

 Είκοσι δύο χρόνια από την κρίση των Ιμίων, Ιανουάριος 1996, και ενώ η χώρα αντιμετωπίζει προκλήσεις εθνικής κυριαρχίας, εμφανίζεται δημόσια ο κ. Πάγκαλος, όχι για να καταθέσει πολιτικές προτάσεις, ούτε για να κάνει αυτοκριτική των τότε πολιτικών επιλογών στον χειρισμό της κρίσης των Ιμίων και μετά. Μοναδικός του στόχος υπό το κράτος των ενοχών του είναι να συγκαλύψει τα ελλείμματά του επιδιδόμενος σε ύβρεις και διαστρεβλώνοντας την αλήθεια για άλλη μια φορά. Λειτουργεί διχαστικά σε κρίσιμες ώρες. Ο ελληνικός λαός έχει αποτιμήσει αρνητικά τη δική του στάση στον χειρισμό της κρίσης και στη συνέχεια όταν υπογράψαμε το Πρωτόκολλο της Μαδρίτης (Ιούλιος 1997), με το οποίο αναγνωρίζεται ότι η Τουρκία έχει ζωτικά συμφέροντα σε όλο το Αιγαίο. Μέγα πολιτικό λάθος. Αντίθετα, η ελληνική κοινωνία έχει θετική γνώμη για την υψηλή επιχειρησιακή ετοιμότητα των Ενόπλων Δυνάμεων και τον άριστο χειρισμό της στρατιωτικής πλευράς της κρίσης. Κυβερνητικά στελέχη που ενεπλάκησαν και στις δύο ελληνοτουρκικές κρίσεις, 1987 και 1966, το επιβεβαίωσαν δημόσια. Μάταια επιχειρεί ο κ. Πάγκαλος να πείσει για την αξιοπιστία του. Όταν αποκάλυψα την απαράδεκτη συμπεριφορά του, να ζητάει από τον αρχηγό ΓΕΕΘΑ όπως επικαλεσθεί ότι τη σημαία πήρε δήθεν ο άνεμος και παρέσυραν τα κύματα, με κατήγγειλε ως συκοφάντη και με απείλησε με δικαστική δίωξη. Ήλθαν τα αμερικανικά αρχεία να επιβεβαιώσουν την αποκάλυψή μου. Έκτοτε επιμένει σε ύβρεις συνοδεία ψεμάτων.

Σε όσα αναφέρεται ο κ. Πάγκαλος στο δημοσίευμα έχω δώσει καθαρές απαντήσεις στα βιβλία μου. Εκεί υπάρχει η αλήθεια με συγκεκριμένες αναφορές. Όσοι ήταν παρόντες γνωρίζουν άμεσα και επακριβώς τι εισηγήθηκα, τι απορρίφθηκε, τι διέταξα. Για όλα υπάρχουν μαρτυρίες και γραπτά κείμενα. Αλήθεια, γιατί η τότε πολιτική ηγεσία δεν προχώρησε σε ανάλυση της κρίσης μέσα από τους θεσμούς; Τι φοβήθηκε;

Επειδή ο κ. Πάγκαλος επιχειρεί να ρίξει σκιές στην επαγγελματική μου επάρκεια, αναγκάζομαι να του υπενθυμίσω την κρίση του 1987, όπου ο στόλος υπό την αρχηγία μου αποτέλεσε πολιτικό πλεονέκτημα στη διαπραγμάτευση. Παραπέμπω τον κ. Πάγκαλο στο δημοσιευθέν τηλεγράφημα της πρεσβείας των ΗΠΑ 9 Φεβρουαρίου 1996, ώρα 17.20, όπου καταγράφεται η υψηλή εκτίμηση για τις ικανότητες του αρχηγού ΓΕΕΘΑ. Συνοπτικά σήμερα θα αναφερθώ σε τρία σημεία των αιτιάσεων του κ. Πάγκαλου.

α. Σκόπιμα επιχειρεί να συνδέσει τη συμφωνία απεμπλοκής με την απουσία φρουράς στη Δυτική Ίμια. Η πραγματικότητα είναι ότι, από την προηγούμενη ημέρα, 30 Ιανουαρίου, η ελληνική πολιτική ηγεσία είχε αποδεχθεί πρόταση των ΗΠΑ για επαναφορά στο προηγούμενο καθεστώς. Ποιο όμως ήταν αυτό πέραν της νομικής διάστασης; Μήπως θα έπρεπε να είχαν συμπεριληφθεί:

• Ότι στη μία βραχονησίδα υπήρχε τριγωνομετρικό σημείο της ελληνικής Γεωγραφικής Υπηρεσίας Στρατού.

• Ότι βοσκούσαν κατσίκια με άδεια του Δήμου Καλύμνου.

• Ότι ενώ υπήρχαν χάρτες ελληνικοί, αμερικανικοί και ιταλικοί που χαρακτήριζαν τα Ίμια ελληνικά, δεν υπήρχε αντίστοιχος τουρκικός χάρτης.

Αποκρύπτει ο κ. Πάγκαλος τις δεσμεύσεις που αναλήφθηκαν προς τις ΗΠΑ.

• Πρώτον, για αποφυγή χρήσης στρατιωτικής βίας, πράγμα που επιβεβαιώνεται από την επίμονη άρνηση αποδέσμευσης Κανόνων Εμπλοκής.

• Δεύτερον, μη επέκταση των χωρικών μας υδάτων, όπερ ισοδυναμούσε με παραίτηση διαπραγματευτικού όπλου.

Η απόφαση για το πού θα αναπτυχθούν δυνάμεις σε βραχονησίδες / νησίδες και πότε είναι καθαρά πολιτική. Η πολιτική εντολή περιόριζε την παρουσία αγήματος μόνον εκεί που ήταν η σημαία. Όταν εισηγήθηκα να σταλεί φρουρά στο Φαρμακονήσι, δεν εγκρίθηκε.

Στις 30 Ιανουαρίου ώρα 11.00 παρουσίασα στην πολιτική ομάδα χειρισμού της κρίσης τη στρατιωτική κατάσταση με τη βοήθεια χάρτη, όπου ανέφερα αναλυτικά πού υπήρχε σημαία και φρουρά και ευρύτερα την ανάπτυξη δυνάμεων. Η εντολή που εδόθη στον αρχηγό ΓΕΕΘΑ ήταν να παραμείνουν τα πράγματα ως έχουν και να γίνουν πολιτικές δηλώσεις στο πνεύμα αποκλιμάκωσης.

β. Τα αναγραφόμενα περί απόπλου του στόλου 5 ώρες μετά την επίτευξη συμφωνίας είναι αστεία και παντελώς ανυπόστατα. Ο στόλος είχε έγκαιρα αναπτυχθεί στις κατάλληλες θέσεις και στις 31 Ιανουαρίου ώρα 01.05  διετάχθη από τον αρχηγό ΓΕΕΘΑ ο εγκλωβισμός του τουρκικού στόλου με ετοιμότητα προσβολής κατόπιν πολιτικής απόφασης. Αισθάνομαι υπερηφάνεια για το σύνολο των Ενόπλων Δυνάμεων που έδειξαν υψηλό ηθικό και ετοιμότητα θυσίας. Και είμαι βέβαιος, όποτε κληθούν το ίδιο θα πράξουν. Οφείλουμε τιμή και σεβασμό στις Ένοπλες Δυνάμεις, είναι το κομμάτι του λαού που θα υπερασπισθεί με θυσία ζωής την εθνική μας ασφάλεια.

γ. Για την παραίτησή μου το πρωί της 31ης Ιανουαρίου θα επαναλάβω για άλλη μία φορά ότι ο κ. Πάγκαλος ψεύδεται ή φαντασιούται. Ο Πρωθυπουργός ουδέποτε παρόντος εμού προέβη σε προσωπικούς χαρακτηρισμούς σε βάρος μου. Όταν εμέμφθη τις Ένοπλες Δυνάμεις για ανετοιμότητα αντέδρασα ως όφειλα. Ήταν αστήρικτη και άδικη. Οι παραδόσεις του Πολεμικού Ναυτικού υπαγορεύουν στον κυβερνήτη πλοίου να αναλαμβάνει τις ευθύνες για ό,τι συμβαίνει στο πλοίο του. Η προφορική μου παραίτηση υποβλήθηκε μετά τη συμφωνία απεμπλοκής. Ο κ. Πάγκαλος ουδέποτε απευθύνθηκε στον αρχηγό ΓΕΕΘΑ εκείνο το πρωί. Αυτά που γράφει περί λιποταξίας και άλλα αποτελούν όψιμες φαντασιώσεις υπό το βάρος των ενοχών του.

Τόσο το 1996, όσο και σήμερα, οι Ένοπλες Δυνάμεις ευρίσκοντο σε υψηλό βαθμό επιχειρησιακής ετοιμότητας, ηθικού και με αυτοπεποίθηση. Υπήρχε επιθετικό πνεύμα. Η θυσία των τριών αξιωματικών του Πολεμικού Ναυτικού το επιβεβαιώνει.

Τέλος, η προάσπιση των εθνικών συμφερόντων δεν ανατίθεται σε ξένους προστάτες, είναι χρέος ημών των Ελλήνων.

Ο Χρήστος Λυμπέρης είναι ναύαρχος ε.α., επίτιμος αρχηγός ΓΕΕΘΑ

Πηγές

Εφημερίδα ΤΟ ΠΑΡΟΝ

http://www.tanea.gr/news/politics/article/5520641/olh-h-alhtheia-gia-ta-imia/#1

http://www.tanea.gr/opinions/all-opinions/article/5523114/imia-1996-ti-eishghthhka-ti-aporrifthhke-ti-dietaksa/

Τα fake news ξεκίνησαν από τα Ίμια και την τουρκική προπαγάνδα

 Τα fake news ξεκίνησαν από τα Ίμια και την τουρκική προπαγάνδα

Μια δημοσιογραφική ιστορία που μετατράπηκε σε μύθο. Πώς προχρονολογήθηκαν τα ρεπορτάζ δέκα χρόνια μετά την εθνική ταπείνωση

Από τον Αργύρη Ντινόπουλο*

Η φετινή επέτειος των Ιμίων αποκτά ξεχωριστή σημασία γιατί, συμπίπτει με σημαντικές εξελίξεις στα εθνικά μας θέματα.

Κάλυψα τα γεγονότα των Ιμίων ως ρεπόρτερ του ΑΝΤ1 κατά το δραματικό τριήμερο 29-31 Ιανουαρίου 1996, δηλαδή από την άφιξη των Ελλήνων κομάντος στην ανατολική Ίμια (το βράδυ της 28ης προς 29η Ιανουαρίου) μέχρι και τη μοιραία πτώση του ελικοπτέρου (το βράδυ της 30ής προς 31η Ιανουαρίου 1996).

Και τις τρεις αυτές ημέρες βρέθηκα στην περιοχή των Ιμίων καταγράφοντας τα γεγονότα, με τα αντίστοιχα ρεπορτάζ να προβάλλονται στα δελτία ειδήσεων του ΑΝΤ1 αυτές τις τρεις ημερομηνίες (29, 30 και 31 Ιανουαρίου 1996).

Από την Ιστορία στον μύθο:

Η εθνική ταπείνωση των Ιμίων από τα λάθη και την ενδοτικότητα της τότε κυβέρνησης Σημίτη αποτέλεσε αντικείμενο «επικοινωνιακής διαχείρισης» από συγκεκριμένα ΜΜΕ της τότε εποχής, κανάλια και εφημερίδες.

Έτσι, λοιπόν, στήθηκε ο μύθος ότι τα Ίμια δεν προέκυψαν από τον επεκτατισμό της Τουρκίας και τις ανιστόρητες διεκδικήσεις της στο Αιγαίο (και τον αντίστοιχο ενδοτισμό της τότε ελληνικής κυβέρνησης), αλλά από τον... ανταγωνισμό των ΜΜΕ!

Γεγονότα

Η Ιστορία, βέβαια, δεν μπορεί να παραχαραχθεί όταν τα γεγονότα βρίσκονται σε εξέλιξη, γιατί είναι αδύνατον να πείσεις τον κόσμο ότι αυτά που βλέπει στην τηλεόραση σήμερα έγιναν... πριν από τέσσερις ημέρες!

Όμως αν περάσουν 10 χρόνια η μετατροπή της Ιστορίας σε βολικό μύθο είναι πολύ ευκολότερη.

Από την «Έρευνα» στην… (τουρκική) προπαγάνδα:

 1.H Τουρκάλα δημοσιογράφος Νουρ Μπατούρ στην εκπομπή «Ερευνα» του 2006. 2. Για τη Νουρ Μπατούρ η κρίση ξεκίνησε από το ρεπορτάζ του ΑΝΤ1 στα Ιμια, που έγινε όμως στις 29 Ιανουαρίου, δύο ημέρες μετά την αφαίρεση της ελληνικής σημαίας από τους συναδέλφους της της «Χουριέτ». 3. Η Νουρ Μπατούρ μαζί με τον κατοχικό ηγέτη Ραούφ Ντενκτάς.

Έτσι, λοιπόν, τον Ιανουάριο του 2006 (ακριβώς δέκα χρόνια μετά την κρίση των Ιμίων) στην εκπομπή «Έρευνα» του Μega εμφανίζεται η Τουρκάλα δημοσιογράφος Νουρ Μπατούρ, απεσταλμένη της «Χουριέτ» στην Αθήνα, να δηλώνει ότι το ρεπορτάζ του ΑΝΤ1 της 29ης Ιανουαρίου προκάλεσε δήθεν την κρίση των Ιμίων.

Το ρεπορτάζ, δηλαδή, που έπαιξε (και το είδε όλη η Ελλάδα!) τέσσερις ημέρες μετά την ύψωση της ελληνικής σημαίας από τον δήμαρχο Καλύμνου στα Ίμια (στις 25 Ιανουαρίου) και δύο ημέρες μετά την αρπαγή της (στις 27 Ιανουαρίου) από τους Τούρκους δημοσιογράφους της «Χουριέτ» με την ταυτόχρονη τοποθέτηση της τουρκικής σημαίας.

Στις 29 Ιανουαρίου στην περιοχή των Ιμίων υπερίπταντο τουρκικά πολεμικά αεροπλάνα και ο τουρκικός στόλος (μαζί με τον ελληνικό) βρισκόταν σε απόσταση αναπνοής από τις βραχονησίδες.

Κι όμως! Η Νουρ Μπατούρ ισχυρίζεται ότι στην εφημερίδα της, τη «Χουριέτ», την ημέρα εκείνη (29 Ιανουαρίου) δεν γνώριζαν καν που ήταν τα Ίμια, στα οποία δύο ημέρες πριν είχαν αποβιβάσει, με ελικόπτερο, τους απεσταλμένους τους!

Τα fake news των Ιμίων:

4, 5. Τέσσερις ολόκληρες ημέρες χωρίζουν τις δύο φωτογραφίες. Το ρεπορτάζ του ΑΝΤ1 δεν έχει «φόντο» την ελληνική σημαία που έστησε ο Δημήτρης Διακομιχάλης, αλλά τη σημαία που ανάρτησε το Πολεμικό Ναυτικό μας στις 28 Ιανουαρίου. 6. Το τελευταίο ρεπορτάζ από τα Ιμια το πρωινό της 31ης Ιανουαρίου όταν η ελληνική σημαία έχει υποσταλεί.

 

Βεβαίως, η Τουρκάλα δημοσιογράφος δεν θα μπορούσε ποτέ να ισχυριστεί όλα αυτά αν ο Έλληνας δημοσιογράφος δεν της προσέφερε την ιδανική πάσα εγκαινιάζοντας (εδώ και δώδεκα χρόνια) την περίφημη πρακτική των fake news.

«Την ίδια μέρα με τον δήμαρχο Καλύμνου Δημήτρη Διακομιχάλη φτάνει στη βραχονησίδα και ο Αργύρης Ντινόπουλος με ένα τηλεοπτικό συνεργείο» ισχυρίζεται στην εκπομπή.

Δεν μπαίνει καν στον κόπο να δει πότε έγινε και πότε έπαιξε το ρεπορτάζ στο δελτίο ειδήσεων του ΑΝΤ1, δηλαδή στις 29 Ιανουαρίου. Τέσσερις ολόκληρες ημέρες μετά το στήσιμο της ελληνικής σημαίας (στις 25 Ιανουαρίου) από τον Δημήτρη Διακομιχάλη.

Ούτε καν βλέπει ότι στο ίδιο ρεπορτάζ ο δημοσιογράφος του ΑΝΤ1 επισκέπτεται την ανατολική Ίμια, όπου συναντάει τους Έλληνες κομάντος, οι οποίοι αξημέρωτα της 29ης Ιανουαρίου είχαν αποβιβαστεί στη μία από τις δύο βραχονησίδες.

Ολα αυτά, βεβαίως, ήταν απολύτως γνωστά το 2006, δέκα χρόνια μετά την κρίση των Ιμίων, και με πολλές εκπομπές να έχουν παρουσιάσει με ακρίβεια την αλληλουχία των γεγονότων, μεταξύ των οποίων και η εκπομπή «Φάκελοι», στο ίδιο κανάλι, το 2001.

Η προχρονολόγηση:

Αλλά τα πλάνα του ΑΝΤ1 με τους Καλύμνιους (άνδρες, αλλά και... νήπια) να επισκέπτονται τη δυτική (και αφύλακτη!) Ίμια κρατώντας ελληνικές σημαίες χρησιμοποιήθηκαν από την «Έρευνα» ώστε να υπηρετηθεί (δεν θέλω να πιστεύω σκοπίμως) η τουρκική προπαγάνδα.

Προχρονολογήθηκαν και από την 29η Ιανουαρίου που γυρίστηκαν και προβλήθηκαν στο δελτίο ειδήσεων του σταθμού τοποθετήθηκαν, από την «Έρευνα», στις 25 Ιανουαρίου, ημέρα επισκέψεως του Δημήτρη Διακομιχάλη στα Ίμια.

Ετσι, η Νουρ Μπατούρ κατάφερε να αθωώσει τους συναδέλφους της στη «Χουριέτ», που στις 27 Ιανουαρίου αφαίρεσαν την ελληνική σημαία του Διακομιχάλη και -κυρίως!- να περάσει την τουρκική προπαγάνδα για την κρίση των Ιμίων.

Γιατί στην ίδια εκπομπή να ισχυρίζεται ότι την κρίση των Ιμίων προκάλεσαν όχι οι τουρκικές πολιτικές των «γκρίζων ζωνών», αλλά... οι δημοσιογράφοι του ΑΝΤ1;

Τι και αν ο ΑΝΤ1 δεν έχει πάει ποτέ στα Ιμια με τον Δημήτρη Διακομιχάλη (όπως επανειλημμένα μετά τα fake news του 2006 έχει δηλώσει ο δήμαρχος Καλύμνου), τι και αν οι εικόνες του ρεπορτάζ δείχνουν τον ελληνικό και τον τουρκικό στόλο να είναι σε πλήρη ανάπτυξη (και αυτό να περιγράφεται από τον ρεπόρτερ) στις 29 Ιανουαρίου (ενώ στις 25 Ιανουαρίου, που πήγε ο δήμαρχος Καλύμνου, δεν υπήρχε, όπως ήταν φυσικό, κανένα πολεμικό πλεούμενο), τα fake news κατάφεραν να μετατρέψουν την αλήθεια σε ψέμα.

Όσο για τον ρεπόρτερ του ΑΝΤ1 που μιλάει ανυποψίαστος (από το γραφείο του στον Δήμο Βριλησσίων) στην ίδια εκπομπή του 2006 για το πώς έζησε την κρίση των Ιμίων, δεν φανταζόταν βέβαια τότε ότι με το κατάλληλο μοντάζ θα αναδεικνυόταν από την τουρκική προπαγάνδα και... υπαίτιος της κρίσης.

*δημοσιογράφος, πρώην υπουργός Εσωτερικών

Από την «Ερευνα» της τηλεόρασης στο «Στίγμα» των πολιτικών εφημερίδων!

7, 8. Τα δημοσιεύματα που προσπάθησαν να αποδώσουν «το Στίγμα» των Ιμίων, στους δημοσιογράφους που έκαναν το ρεπορτάζ

 

Η τουρκική προπαγάνδα, που άρχισε με τη συμπλήρωση δέκα χρόνων από την κρίση των Ιμίων, συνεχίστηκε και μετά το 2006, με τη σκυτάλη να παραλαμβάνουν αρχικώς ορισμένες εφημερίδες και στη συνέχεια η όποια ενημέρωση του διαδικτύου.

Το γεγονός ότι ο ρεπόρτερ του ΑΝΤ1 εγκατέλειψε τη δημοσιογραφία για να ασχοληθεί με την πολιτική ευνοούσε το στήσιμο του μύθου.

Έτσι, πέντε μήνες μετά την «Έρευνα» του Mega τον Ιούνιο του 2006 και με αφορμή την υποψηφιότητα για την Υπερνομαρχία, «Τα Νέα» αποκάλυψαν ότι ο υποψήφιος υπερνομάρχης είχε… στήσει στα Ίμια την ελληνική σημαία με τον δήμαρχο Καλύμνου, προκαλώντας θερμό επεισόδιο με την Τουρκία!

Το θέμα ήταν πλέον σοβαρό, αφού αναπαρήχθη αμέσως από τον τουρκικό Τύπο, μια και εξυπηρετούσε ιδανικά την τουρκική προπαγάνδα.

Ο Έλληνας δημοσιογράφος που δήθεν προκάλεσε την κρίση των Ιμίων επελέγη από τον Έλληνα πρωθυπουργό για να γίνει επικεφαλής της μεγαλύτερης Περιφέρειας της χώρας.

Τι κι αν ο Διακομιχάλης έβγαινε και έλεγε ότι δεν έχει πάει ποτέ με τον υποψήφιο υπερνομάρχη στα Ίμια... Τα τουρκικά ΜΜΕ (ακολουθώντας το... «Στίγμα» των «Νέων») τον αγνοούσαν.

Πολύ περισσότερο από τη στιγμή που η εφημερίδα τη διάψευση (μαζί με τις δισκέτες από τα τρία ρεπορτάζ των Ιμίων και το αρχείο του ΑΝΤ1) την καταχώνιασε σε ένα μονόστηλο.

Τα επόμενα χρόνια και καθώς η ενημέρωση μέσα από το διαδίκτυο άρχισε να καθιερώνεται, ο μύθος που είχε φιλοτεχνηθεί (το 2006) από την «Έρευνα» της τηλεόρασης και από το «Στίγμα» της εφημερίδας χαράχθηκε στα αρχεία της ψηφιακής εποχής με την ανάλογη αναπαραγωγή σε κάθε επέτειο.

Οποιαδήποτε (εκ των υστέρων) διάψευση δεν μπορούσε (παρά μόνο μερικώς) να ξεριζώσει τον σπόρο της τουρκικής προπαγάνδας που είχε ριζώσει στο συλλογικό υποσυνείδητο της ενημέρωσης. Όταν, τον Ιούνιο του 2014, ο ρεπόρτερ των Ιμίων έγινε υπουργός Εσωτερικών, το θέμα επανήλθε από τα «Νέα» και συνεχίστηκε με άλλες εφημερίδες («Εθνος» και «Καθημερινή»), παρά τις αναλυτικές και συνεχείς διαψεύσεις.

Ο μύθος πλέον εξυπηρετούσε, εκτός από την τουρκική προπαγάνδα, και την κατασκευή του πορτρέτου του λαϊκιστή.

Το χρονικό της μεγάλης κρίσης και της κάλυψης από τα μέσα ενημέρωσης

Μέσα σε μία εβδομάδα (από Τετάρτη σε Τετάρτη) εξελίχθηκαν τα δραματικά γεγονότα των Ιμίων που πλήγωσαν την ελληνική εθνική συνείδηση. Κατά σύμπτωση, μάλιστα, στη φετινή επέτειο οι ημερομηνίες και οι αντίστοιχες ημέρες της εβδομάδας είναι ίδιες με αυτές του 1996.

Την Τετάρτη 24 Ιανουαρίου ο ΑΝΤ1, σε απευθείας σύνδεση με το υπουργείο Εξωτερικών, αποκάλυψε στο δελτίο ειδήσεων την ανταλλαγή των ρηματικών διακοινώσεων, με τις οποίες στην ουσία η Τουρκία αμφισβητούσε την ελληνικότητα των Ιμίων.

Την Πέμπτη 25 Ιανουαρίου ο δήμαρχος Καλύμνου πήγε με τρεις άλλους συντοπίτες τους στην ανατολική Ίμια και τοποθέτησε την ελληνική σημαία.

Το Σάββατο 27 Ιανουαρίου οι δημοσιογράφοι της «Χουριέτ» αποβιβάστηκαν με ελικόπτερο στην ανατολική Ίμια, αφαίρεσαν την ελληνική σημαία και τοποθέτησαν την τουρκική.

Την Κυριακή 28 Ιανουαρίου το περιπολικό του Πολεμικού Ναυτικού «Αντωνίου» αφαίρεσε την τουρκική σημαία από την ανατολική Ίμια και τοποθέτησε την ελληνική, αν και η διαταγή ήταν να περιοριστεί στην αφαίρεση της τουρκικής σημαίας χωρίς να υψώσει την ελληνική. Αργά το βράδυ Έλληνες κομάντος κατέλαβαν θέσεις στην ανατολική Ίμια.

Τη Δευτέρα 29 Ιανουαρίου ελληνικά και τουρκικά πλοία κατέπλευσαν στην περιοχή, μαχητικά αεροπλάνα υπερίπταντο, ενώ η δημοσιογραφική αποστολή του ΑΝΤ1 επισκέφτηκε μαζί με Καλύμνιους τη δυτική Ίμια, που ήταν αφύλαχτη, ενώ επετράπη μόνο στο τηλεοπτικό συνεργείο και στον δημοσιογράφο να επισκεφτούν τη φυλασσόμενη από τους κομάντος ανατολική Ίμια.

Την Τρίτη 30 Ιανουαρίου η περιοχή αποκλείστηκε πλήρως από το Πολεμικό Ναυτικό και το Λιμενικό, και επετράπη μόνο η από μεγάλη απόσταση προσέγγιση των δημοσιογράφων στις βραχονησίδες.

Την Τετάρτη 31 Ιανουαρίου, τις πρώτες πρωινές ώρες, η αφύλακτη δυτική Ίμια κατελήφθη από Τούρκους κομάντος, κατέπεσε το ελληνικό ελικόπτερο που διετάχθη να εντοπίσει τους Τούρκους και μετά τη διαμεσολάβηση των ΗΠΑ οι ναυτικές και στρατιωτικές δυνάμεις Ελλάδας και Τουρκίας αποσύρθηκαν από την περιοχή. Με το πρώτο φως της ημέρας η δημοσιογραφική αποστολή του ΑΝΤ1 κατάφερε, μέσα σε σφοδρή κακοκαιρία, να προσεγγίσει τις δύο βραχονησίδες μόνο από απόσταση 30 μέτρων. Ήταν το τρίτο και τελευταίο ρεπορτάζ από τα Ίμια.

Οι ίδιοι είναι και σήμερα με τα Σκόπια

Τα fake news των Ιμίων δεν θα προκαλούσαν (πλέον) καμία προσωπική αντίδραση, αν η φετινή επέτειος δεν συνέπιπτε με την κυβερνητική προπαγάνδα για δήθεν επίλυση του ζητήματος των Σκοπίων.

Οι ίδιοι «δημοσιογραφικοί κύκλοι» (ανεξαρτήτως προσώπων) οι οποίοι προσπάθησαν να αποδώσουν την εθνική ταπείνωση των Ιμίων στον... ανταγωνισμό των καναλιών επιχειρούν σήμερα να πείσουν για την ανάγκη επίλυσης του Σκοπιανού.

Το 2006, όταν άρχισε η προπαγάνδα αποενοχοποίησης του ενδοτισμού Σημίτη (με μετάθεση της ευθύνης για τις «γκρίζες ζώνες» στους... δημοσιογράφους), βρισκόμασταν ακριβώς ανάμεσα στην απόρριψη του Σχεδίου Ανάν για το Κυπριακό (2004) και στο βέτο του Βουκουρεστίου (2008).

Σήμερα η υπόθεση των Σκοπίων έρχεται μετά την επίσκεψη Ερντογάν, τις ελληνικές υποχωρήσεις στη Θράκη και την προοπτική νέου γύρου για το Κυπριακό μετά τις εκλογές στη Μεγαλόνησο.

Αυτοί που τότε προσπαθούσαν να πείσουν, υιοθετώντας την τουρκική προπαγάνδα, ότι τα Ιμια ήταν μια υπόθεση «δημοσιογραφικού ανταγωνισμού», επιχειρούν και σήμερα να πείσουν υιοθετώντας τη σκοπιανή προπαγάνδα, ότι το ζήτημα του ονόματος της γειτονικής χώρας είναι μια λίγο πολύ τελειωμένη υπόθεση, αφού πάνω από 130 χώρες έχουν αναγνωρίσει τα Σκόπια με τη συνταγματική ονομασία τους.

Αγνοούν (ηθελημένα;) το γεγονός ότι η τωρινή συγκυρία δεν προσφέρει κανένα χειροπιαστό αντάλλαγμα στην Ελλάδα σε περίπτωση αποδοχής μιας συμβιβαστικής λύσης.

Αυτή, όμως, η συμβιβαστική λύση ενδιαφέρει τους γείτονές μας πολύ περισσότερο από την αναγνώριση όλων των υπόλοιπων 130 χωρών μαζί.

Ποια είναι η Νουρ Μπατούρ

Η Νουρ Μπατούρ δεν είναι κάποια τυχαία δημοσιογράφος. Εκτός από τη «Χουριέτ» (της οποίας υπήρξε ανταποκρίτρια στην Αθήνα από το 1995) έχει συνεργαστεί με το CNN-TURK και με άλλες μεγάλες τουρκικές εφημερίδες («Μιλιέτ», «Σαμπάχ»). Εκφράζει τις πάγιες θέσεις της τουρκικής διπλωματίας σε διεθνείς συναντήσεις και αποτελεί στέλεχος της τουρκικής δημοσιογραφικής ελίτ με άριστες διασυνδέσεις στο τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών. Έχει και σημαντική συγγραφική δράση. Είναι μάλιστα βιογράφος του κατοχικού ηγέτη Ραούφ Ντενκτάς.

http://www.dimokratianews.gr/content/82698/ta-fake-news-xekinisan-apo-ta-imia-kai-tin-toyrkiki-propaganda