Οι «δίδυμες» άμαξες της Πομπηίας και της Θράκης

 

Οι «δίδυμες» άμαξες της Πομπηίας και της Θράκης

Πριν λίγες μέρες, σε μια ρωμαϊκή έπαυλη κοντά στην Πομπηία, βρέθηκε μια σχεδόν ατόφια τελετουργική τετράτροχη άμαξα από ορείχαλκο και κασσίτερο, πλούσια διακοσμημένη. Το εύρημα είναι μοναδικό για την Ιταλία, όχι όμως και για την Ελλάδα, όπου το 2002 πέντε παρόμοιες άμαξες είδαν το φως κατά την ανασκαφή του ταφικού τύμβου που βρίσκεται κοντά στα χωριά Μικρή Δοξιπάρα, Ζώνη και Χελιδόνα, στο δυτικό τμήμα του βόρειου Έβρου.

Η άμαξα στην Πομπηία αποτελείται από ελαφρύ, βαμμένο ξύλινο πλαίσιο, το οποίο στηρίζεται σε τέσσερις σιδερένιους τροχούς, που συνδέονται μεταξύ τους με ένα μηχανικό σύστημα προηγμένης τεχνολογίας. Στο μπροστινό μέρος,  διακοσμημένο με ανάγλυφα από χάλκινο και κασσίτερο, υπήρχε ένα κάθισμα, που περιβαλλόταν από μεταλλικά μπράτσα και πλάτες, για ένα ή δύο άτομα. Πολύ πλούσιες ήταν οι διακοσμήσεις, βαμμένες με κόκκινο και μαύρο χρώμα ενώ υπάρχουν διακοσμητικές φιγούρες με ερωτικό περιεχόμενο.

O απερχόμενος διευθυντής του Αρχαιολογικού Πάρκου της Πομπηίας και διευθυντής της ανασκαφής, Μάσιμο Οσάνα, μετά τον εντοπισμό του ευρήματος, επισήμανε την ομοιότητα: «Αυτός ο τύπος άμαξας, που δεν είχε βρεθεί ποτέ ξανά στην Ιταλία, συγκρίνεται με ευρήματα που έχουν αποκαλυφθεί σε έναν ταφικό τύμβο στη Θράκη, στη βόρεια Ελλάδα», και συμπλήρωσε ότι μια από τις θρακικές άμαξες μοιάζει ιδιαίτερα με την ιταλική. Τι κοινό τελικά έχουν τα δυο ευρήματα; «Πράγματι με μια πρώτη ματιά τα δύο ευρήματα παρουσιάζουν πολλές ομοιότητες –κυρίως στη διακόσμηση– και χρονολογούνται στην ίδια εποχή, στα τέλη του 1ου αι. μΧ Ωστόσο, θα πρέπει να δούμε περισσότερες κατασκευαστικές λεπτομέρειες της άμαξας της Πομπηίας προκειμένου να είμαστε σε θέση να σχολιάσουμε με ακρίβεια τις ομοιότητες και τις διαφορές των δύο αμαξών», πληροφορεί το ΑΠΕ-ΜΠΕ η Δόμνα Τερζοπούλου, προϊσταμένη της Εφορείας Αρχαιοτήτων Έβρου.

 

 

Η ίδια υπήρξε συνεργάτιδα του ανασκαφέα, επίτιμου Εφόρου Αρχαιοτήτων, Διαμαντή Τριαντάφυλλου, που το 2002 ήταν διευθυντής της τότε ΙΘ’ Εφορείας Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων Θράκης. Ήταν, δηλαδή, εκεί όταν βρέθηκαν οι τέσσερις λάκκοι με τα υπολείμματα των καύσεων τριών ανδρών και μιας γυναίκας –μαζί με πολυάριθμα αντικείμενα που τους συνόδευαν στον άλλο κόσμο–, τις άμαξες και τις ταφές πέντε αλόγων.

Το εύρημα ήταν μοναδικό για τον ελληνικό χώρο, καθώς άμαξες (μόνες ή μαζί με τα άλογά τους) έχουν εντοπιστεί σε πολλές χώρες της Ευρώπης και της Ασίας, στην Ελλάδα όμως ήρθαν για πρώτη φορά στο φως στον τύμβο της Μικρής Δοξιπάρας-Ζώνης.

Ο τότε ανασκαφέας κ. Τριαντάφυλλος μάς λέει πως το ιταλικό εύρημα φαίνεται να έχει ομοιότητες με την άμαξα Β από την ανασκαφή της Μικρής Δοξιπάρας.

«Στις αρχές του 2ου αι. μ.Χ. τέσσερα μέλη μιας πλούσιας οικογένειας γαιοκτημόνων που πέθαναν διαδοχικά, αποτεφρώθηκαν και ενταφιάστηκαν στο ίδιο σημείο, κοντά στο δρόμο που οδηγούσε από την Αδριανούπολη στη Φιλιππούπολη. Στην ίδια θέση κατασκευάστηκε σταδιακά μεγάλος τύμβος, για να διατηρηθεί ανά τους αιώνες ζωντανή η μνήμη των νεκρών» σημειώνει για την ανασκαφή που ξεκίνησε το 2002 ο Διαμαντής Τριαντάφυλλος. Μαζί τάφηκαν και άλογα που έσερναν κάποτε τις συγκεκριμένες άμαξες.

Πώς όμως αισθάνθηκε τότε και η Δόμνα Τερζοπούλου, προϊσταμένη της Εφορείας Αρχαιοτήτων Έβρου κατά την ανακάλυψη και σε τι κατάσταση βρίσκονται σήμερα οι άμαξες και τα υπόλοιπα ευρήματα;

«Η έκπληξη και η χαρά συνοδεύουν πάντοτε την ανασκαφική διαδικασία, μερικές φορές ακόμη και η συγκίνηση. Στην πορεία, όταν το εύρημα είναι τόσο σύνθετο και οι χειρισμοί τόσο απαιτητικοί υπερισχύει το αίσθημα ευθύνης απέναντι στα ίδια τα ευρήματα. Σήμερα οι άμαξες, οι σκελετοί των αλόγων και τα κινητά ευρήματα βρίσκονται σε ικανοποιητική κατάσταση διατήρησης, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν απαιτείται διαρκής μέριμνα για τη συντήρησή τους» μας απαντά η Έφορος Αρχαιοτήτων Έβρου.

Πρόσφατα έγινε γνωστό ότι θα γίνει σχετικό έργο για την προστασία και ανάδειξη του τύμβου. «Βρισκόμαστε πλέον στο τελικό στάδιο προετοιμασιών για την έναρξη του Έργου, την οποία τοποθετούμε στον επόμενο μήνα», ενημερώνει το ΑΠΕ-ΜΠΕ η κ. Τερζοπούλου. 

 

 

Τα έργα αφορούν την κατασκευή ενός κλειστού θολωτού κελύφους στο εσωτερικό του οποίου θα οργανωθεί εκθεσιακός χώρος. «Ο επισκέπτης θα έχει τη δυνατότητα να δει –μέσω της κατασκευής ακριβών αντιγράφων– τις άμαξες, τις καύσεις και τις ταφές αλόγων ακριβώς όπως βρέθηκαν, ενώ παράλληλα θα εκτεθούν σε ειδικές προθήκες ανακατασκευασμένες άμαξες και τα κτερίσματα των καύσεων. Σύμφωνα με τον υπάρχοντα προγραμματισμό, τρεις υπηρεσίες του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού θα συνεργαστούν για την ολοκλήρωση του έργου: Η Εφορεία Αρχαιοτήτων Έβρου θα αναλάβει την τελική διαμόρφωση του ανασκαφικού χώρου και την προετοιμασία της μουσειολογικής και μουσειογραφικής μελέτης, η Διεύθυνση Συντήρησης Αρχαίων και Νεώτερων Μνημείων θα είναι υπεύθυνη για τη συντήρηση των εκθεμάτων, ενώ η κατασκευή του εκθεσιακού χώρου θα γίνει με την ευθύνη της Διεύθυνσης Μελετών και Εκτέλεσης Έργων Μουσείων και Πολιτιστικών Κτιρίων του ΥΠΠΟΑ. Θεωρούμε ότι οι εργασίες θα έχουν ολοκληρωθεί σε τρία έτη», μας εξηγεί.

Ο ταφικός τύμβος της Μικρής Δοξιπάρας-Ζώνης αποτελεί μια πραγματική κιβωτό πληροφορίας για τα ταφικά έθιμα και την κοινωνία της ρωμαϊκής Θράκης. «Στα ευρήματά του αντικατοπτρίζονται η κοινωνική οργάνωση της περιοχής, η πρόσδεση των κατοίκων στις ιδιομορφίες μιας εθνοτικής ταυτότητας αλλά και η εξοικείωσή τους με τον ρωμαϊκό τρόπο ζωής. Η δημιουργία ενός νέου εκθεσιακού χώρου κοντά στο Διδυμότειχο όπου υπάρχει το μοναδικό βυζαντινό Μουσείο της Θράκης και σε απόσταση ελάχιστων χιλιομέτρων από την βουλγαρική πόλη Ιvailovgrad, όπου είναι επισκέψιμη μια μεγάλη ρωμαϊκή έπαυλη με εντυπωσιακά ψηφιδωτά δάπεδα, πιστεύουμε πως θα δημιουργήσει μια νέα πολιτιστική διαδρομή», συμπληρώνει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η Έφορος Αρχαιοτήτων Έβρου.

Πηγές :

https://www.xronometro.com/oi-amakses-tis-pompiias-kai-tis-thrakis-parousiazoun-polles-omoiotites/

https://www.evros-news.gr/2021/03/08/πολιτισμός-η-άμαξα-της-πομπηίας-έχει/

ΤΑΚΗΣ ΤΖΙΜΑΣ : Φωτογραφία & προπαγάνδα

Φωτογραφία & προπαγάνδα

Οι Έλληνες φωτορεπόρτερ μπροστά στο κατασκευασμένο σκηνικό του Έβρου

Γράφει ο ΤΑΚΗΣ ΤΖΙΜΑΣ

Όλοι μας λίγο πολύ έχουμε δει φωτογραφίες από τη δυστυχία που βιώνουν οι πρόσφυγες και κάθε λογής μετανάστες. Δεν είναι δα και λίγο πράγμα ν’ αφήνεις πίσω τη γη σου, το σπίτι σου, τους δικούς σου και να παίρνεις τον δρόμο του ξενιτεμού. Θυμίζω τις εξαιρετικές εικόνες του αξέχαστου Γιάννη Μπεχράκη, από τα πρώτα κύματα προσφύγων στη Λέσβο και τη Χίο και παλιότερα του Γιάννη Κόντου από τα ατελείωτα καραβάνια προσφύγων της διαμελισμένης Γιουγκοσλαβίας.

Τι γίνεται όμως όταν η εικόνα του εξαθλιωμένου πρόσφυγα ή του σεβάσμιου γέροντα από τα βάθη της Ανατολής ή ακόμη χειρότερα της τρομοκρατημένης εγκύου μετατρέπεται σε όπλο στα χέρια ενός κράτους που φθείρει, ζημιώνει και επιβουλεύεται την πατρίδα μου; Ποια είναι η εικόνα, που εγώ, ως Έλληνας επαγγελματίας φωτορεπόρτερ πρέπει πρώτα απ’ όλα να καταγράψω; Τι επιβάλλει το συμφέρον της χώρας μου σήμερα περισσότερο από κάθε άλλη φορά ν’ αναδείξω με τον φακό μου; Τον δύστυχο και λάθος πληροφορημένο Αφγανό που με τα μωρά και τα ανήλικα παιδιά του ωθείται να διαπεράσει τα συρματοπλέγματα του Έβρου και άρα να προσφέρει την “ιδανική εικόνα” που θέλει αυτός που επιβουλεύεται την πατρίδα μου ή μήπως έχω πρώτιστο καθήκον να αναδείξω την αγωνία, το άγχος και τα προβλήματα των συμπατριωτών μου στα σύνορα; Γιατί αυτοί πρώτοι από όλους θα υποστούν τις συνέπειες της πιθανής ανεξέλεγκτης εισβολής στο χωριό τους, στην πόλη τους, στην περιουσία τους. 

Γιατί οι Έλληνες φωτορεπόρτερ να γίνουν υπηρέτες ενός καθεστώτος που δεν σέβεται καθόλου μα καθόλου τους πρόσφυγες; Γιατί αν οι Τούρκοι τους σέβονταν θα δέχονταν όπως ευθύς εξ αρχής το είχαν προτείνει απαξάπαντες, να γίνεται η ταυτοποίηση των προσφύγων εντός της Τουρκίας και εκεί, επί τόπου, να εφαρμόζονταν οι συγκεκριμένες διαδικασίες -ταυτοποίησης και διαλογής- όπως ορίζουν οι κανόνες που έχει θεσπίσει η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες. 

Τέλος θα ξαναθέσω το θεμελιώδες ερώτημα: Ποια είναι η αλήθεια των τραγικών γεγονότων που ζούμε; Θα απαντήσω όπως οι σοφιστές στην αρχαία Αθήνα: Αληθές είναι ότι ωφελεί και καλό ότι συμφέρει. Προφανώς την χώρα μου. Τελεία και παύλα.

Photo Business weekly

Σημ. kgrek. Οι φωτογραφίες δεν είναι του κ. Τ. Τζίμα αλλά είναι παρμένες από διάφορα διαδικτυακά ρεπορτάζ από τα τελευταία γεγονότα της τουρκικής επιβουλής κατά της πατρίδας μας στον Έβρο και της προάσπισης της από τις ελληνικές δυνάμεις..

Φέρες Έβρου : «Χωριό των Πελαργών 2016″

Οι Φέρες Έβρου ανακηρύχθηκαν ευρωπαϊκό «Χωριό των Πελαργών 2016″

Ο οικισμός του Πόρου στις Φέρες, ανακηρύχθηκε επίσημα ως «Το χωριό των πελαργών 2016», διάκριση μοναδική σε όλη την Ελλάδα και την Ευρώπη, καθώς αποτελεί σημαντικό τόπο για τη διατήρηση και αναπαραγωγή του συγκεκριμένου είδους.

Η Δημοτική Ενότητα Φερών σε συνεργασία με την τοπική κοινωνία, τον Φορέα Διαχείρισης Εθνικού Πάρκου Δέλτα Έβρου, την Ελληνική Ομάδα Πελαργών και την ΔΕΔΔΗΕ Αλεξανδρούπολης κατέθεσαν τον περασμένο Σεπτέμβριο, πρόταση στον οργανισμό euroNATUR να ενταχθεί ο οικισμός στην πρωτοβουλία «Ευρωπαϊκό Χωριό των Πελαργών 2016» η οποία και έγινε δεκτή.

Προϋπόθεση για την επιλογή του οικισμού αποτέλεσε η συνεχόμενη μέχρι τώρα συμβολή του στην προστασία και αναπαραγωγή του είδους, η θέση του κοντά σε μια Προστατευόμενη Περιοχή, το Δέλτα του Έβρου, καθώς και οι ολοκληρωμένες προτάσεις που έχει καταθέσει για μελλοντικές δράσεις προστασίας του είδους και ανάδειξής τους στην τοπική κοινωνία και τους επισκέπτες της περιοχής.

Ο οργανισμός euroNATUR, θα απονείμει στον οικισμό βραβείο για την διάκρισή του στο πλαίσιο φεστιβάλ που θα πραγματοποιηθεί τον ερχόμενο Μάιο.

http://www.econews.gr/2016/01/27/feres-pelargoi-128098/

Στο Δέλτα του Έβρου, η νομιμότητα εξαντλείται στις καλύβες κυνηγών και ψαράδων...

Από Το ΔΙΚΤΥΟ των ΚΥΝΗΓΩΝ - ΩΡΙΩΝ λάβαμε το παρακάτω Δελτίο Τύπου της 11ης Ιουνίου 2013 που υπογράφεται από τον Πρόεδρο και τον Γεν. Γραμματέα του Συλλόγου

Στο Δέλτα του Έβρου, 

η νομιμότητα εξαντλείται στις καλύβες 

κυνηγών και ψαράδων...

Πρόσφατα, ο κρατικός μηχανισμός κινητοποιήθηκε για να διαπιστώσει, για ακόμα μία φορά, ότι τα παραπήγματα-καλύβες των κατοίκων στην περιοχή του Δέλτα του Έβρου στερούνται οικοδομικής αδείας. Μάλιστα, εκδόθηκε απόφαση για την άμεση κατεδάφισή τους... Την ίδια ώρα, η Πολιτεία παραβλέπει το γεγονός ότι το νομικό πλαίσιο λειτουργίας του Εθνικού Πάρκου και, συνακόλουθα, του Φορέα Διαχείρισής του, έχει κηρυχθεί παράνομο με απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας (3290/2009). Κι όμως, το πάρκο και ο φορέας του συνεχίζουν να λειτουργούν εκδίδοντας μάλιστα και αποφάσεις-απαγορεύσεις ερήμην των κατοίκων και των χρηστών του Δέλτα. 

Εκτός από την απαξίωση όλων των δραστηριοτήτων των κατοίκων που αντιμετωπίζονται ως ενοχλητικοί παρείσακτοι στον ίδιο τους τον τόπο, φαίνεται ότι οι Νόμοι του Ελληνικού Κράτους αντιμετωπίζονται με την ίδια συμπεριφορά και νοοτροπία, όταν πρέπει να εφαρμοστούν από τις υπηρεσίες του. 

Ζητάμε τη διατήρηση και προάσπιση όλων των νόμιμων παραδοσιακών δραστηριοτήτων, όπως η ερασιτεχνική αλιεία και η θήρα, στην περιοχή του Δέλτα του Έβρου. Ζητάμε την ουσιαστική συμμετοχή των φορέων των κατοίκων και των χρηστών της περιοχής στη διαχείριση του τόπου τους.

 

Διαβάστε αναλυτικά τις θέσεις του συλλόγου μας, Ωρίων – Το Δίκτυο των Κυνηγών:

 

Μια σειρά από παραδοσιακές δραστηριότητες ολόκληρων γενεών, όπως το κυνήγι, το ψάρεμα και η κτηνοτροφία στο Δέλτα του Έβρου, τίθενται ουσιαστικά υπό διωγμό με αφορμή τις αυθαίρετες, σύμφωνα με την πολεοδομική νομοθεσία, καλύβες της περιοχής. Καμιά από τις καλύβες και τα πρόχειρα παραπήγματα των κατοίκων στο Δέλτα του Έβρου, που υπάρχουν εδώ και δεκαετίες, δεν είχε, και δεν θα μπορούσε ποτέ να έχει με το υφιστάμενο νομικό καθεστώς, νόμιμη οικοδομική άδεια και τίτλους ιδιοκτησίας, ούτε άδεια λειτουργίας ως κτηνοτροφική ή αλιευτική εγκατάσταση. Εκτός από τις πρόχειρες εγκαταστάσεις των κατοίκων, στην διασυνοριακή αυτή περιοχή υπάρχουν και στρατιωτικές εγκαταστάσεις, για τις οποίες ουδείς διανοήθηκε ποτέ να απαιτήσει οικοδομική άδεια, όπως γινόταν εξ άλλου για όλες τις εγκαταστάσεις του Δημοσίου μέχρι πρόσφατα. 

Διαμορφώθηκε διαχρονικά, από την απελευθέρωση της Θράκης και εντεύθεν, μια ισχυρή κοινωνική και οικονομική σχέση των ανθρώπων της περιοχής με το Δέλτα του ποταμού, προς αμοιβαίο όφελος κράτους, πολιτών αλλά και του οικοσυστήματος της περιοχής. Τη σχέση αυτή αγνόησαν οι συντάκτες των μελετών και αποφάσεων που αφορούσαν την περιοχή και το μέλλον της. Αρμόδιοι και αναρμόδιοι φορείς, αποφάσισαν να απομακρύνουν ουσιαστικά τους κατοίκους και τις δραστηριότητές τους από το Δέλτα του Έβρου, αντί να μεριμνήσουν ώστε να συνεχίσουν να ασκούνται αλλά και να αναπτύσσονται με ελεγχόμενο και νόμιμο τρόπο όλες οι παραδοσιακές δραστηριότητες της περιοχής.

Στην παράγραφο 3 του άρθρου 2 της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ για την διατήρηση των φυσικών οικοτόπων και της άγριας πανίδας και χλωρίδας, αναφέρεται ρητά ότι «Κατά την λήψη μέτρων σύμφωνα με την παρούσα οδηγία, λαμβάνονται υπόψη οι οικονομικές, κοινωνικές και πολιτιστικές απαιτήσεις καθώς και οι περιφερειακές και τοπικές ιδιομορφίες». Οι τοπικές ιδιαιτερότητες και δραστηριότητες, όπως η αλιεία, η κτηνοτροφία και το κυνήγι, προϋπήρχαν μαζί με τις καλύβες τους στην περιοχή του Δέλτα, πολύ πριν εκδοθούν οι σχετικές οδηγίες (79/409 και 92/43). Υπήρχαν ακόμη και επί Οθωμανικής αυτοκρατορίας οι «καλύβες των γκιαούρηδων» και έτσι ονομάστηκε «νησί των γκιαούρηδων» (Γκιαούρ Αντάς), με βάση την δραστηριότητα και την εθνικότητα των κατοίκων. Οι οδηγίες 79/409 και 92/43 επιβάλλουν να λαμβάνονται υπόψη οι διαμορφωμένες οικονομικές και πολιτιστικές απαιτήσεις των κατοίκων της περιοχής. Παράλληλα θα έπρεπε να λαμβάνονται υπόψη και οι ιδιαιτερότητες της συνοριακής έκτασης με την γειτονική μας χώρα, με την οποία πολλές φορές έχουμε φτάσει στα πρόθυρα πολέμου για αμφισβητήσεις εδαφών και κυριαρχικών δικαιωμάτων. Τίποτε από όλα αυτά προφανώς δεν ελήφθη υπόψη, όπως φαίνεται από την αντίδραση της τοπικής κοινωνίας, κατά τον καθορισμό του Εθνικού Πάρκου, παρά μόνο τα στείρα ιδεολογήματα διαφόρων ΜΚΟ που θέλουν να επιβάλουν ένα περιβάλλον αποκομμένο και αποστειρωμένο από την τοπική κοινωνία και από κάθε ανθρώπινη δραστηριότητα. 

Εκτός από την τοπική δραστηριότητα, ούτε η νομοθεσία που θεσπίσθηκε διαχρονικά ελήφθη υπόψη από την Πολιτεία κατά τη θεσμοθέτηση του Εθνικού Πάρκου. Η 3290/2009 απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας είναι αποκαλυπτική... «Συνεπώς, μη νομίμως η περιοχή του Δέλτα Έβρου χαρακτηρίστηκε ως εθνικό πάρκο και μη νομίμως καθορίστηκαν εντός αυτής ζώνες προστασίας, όπου απαγορεύονται ή επιτρέπονται έργα και δραστηριότητες, με ΚΥΑ των Υπουργών ΠΕ.ΧΩ.ΔΕ., Ανάπτυξης, Αγροτικής Ανάπτυξης, Εμπορικής Ναυτιλίας και Μακεδονίας Θράκης». Στη συνέχεια, με αφορμή προσφυγή κατά απόφασης, αναφέρει ότι «Εφόσον η εν λόγω αρνητική πράξη εκδόθηκε κατ΄ επίκληση και εφαρμογή της Κ.Υ.Α., είναι παράνομη και ακυρωτέα». Το ίδιο ισχύει φυσικά και για κάθε μεταγενέστερη απόφαση που θα βασίζεται στη συγκεκριμένη ΚΥΑ 4110/2007 (ΦΕΚ:Δ/102/2007). Παρόλα αυτά όμως, ακόμη και μετά την απόφαση του ΣτΕ, εξακολουθεί ο Φορέας Διαχείρισης να λειτουργεί, (με βάση τη μη νόμιμη αυτή ΚΥΑ) και να αποφασίζει απαγορεύσεις και περιορισμούς, ενώ παράλληλα χρηματοδοτείται από το Ελληνικό Δημόσιο για να υλοποιεί τις επιταγές μιας μη νόμιμης απόφασης. 

Ο Φορέας Διαχείρισης, δεν ιδρύθηκε με την διαδικασία του Προεδρικού Διατάγματος όπως ορίζεται στο άρθρο 15, παράγραφος 1 του Ν.2742/1999, «Με το προεδρικό Διάταγμα που προβλέπεται στις παραγράφου 1 και 2 του άρθρου 21 του Ν.1650/1986 μπορεί να συνιστώνται νομικά ιδιωτικού δικαίου ως φορείς διαχείρισης κλπ...». Ανατρέχοντας στο άρθρο 21 του Ν.1650/1986 διαβάζουμε ότι «Ο χαρακτηρισμός περιοχών στοιχείων ή συνόλων της φύσης και του τοπίου σύμφωνα με τα άρθρα 18 και 19 και ο καθορισμός των ορίων και των τυχόν ζωνών προστασίας τους γίνεται με προεδρικό διάταγμα κλπ... Με το παραπάνω προεδρικό διάταγμα καθορίζονται οι αναγκαίοι για την προστασία του συγκεκριμένου αντικειμένου γενικοί όροι, απαγορεύσεις, και περιορισμοί... καθορίζονται οι κατά περίπτωση αρμόδιες για την εφαρμογή τους υπηρεσίες κλπ» 

Στην ιστοσελίδα του Φορέα Διαχείρισης Εθνικού Πάρκου Δέλτα Έβρου διαβάζουμε «Ο Φορέας Διαχείρισης ξεκίνησε να λειτουργεί ουσιαστικά τον Απρίλιο του 2005... Η χρηματοδότηση των δράσεων του Φορέα από το ΕΠΠΕΡ διήρκεσε από το 2005 έως το 2009 ενώ από το 2010 μέχρι και σήμερα συνεχίζεται μέσω του ΕΠΠΕΡΑΑ (Επιχειρησιακό Πρόγραμμα Περιβάλλον και Αειφόρος Ανάπτυξη)». Στην απόφαση ίδρυσης του Φορέα (125188/361/2003 ΦΕΚ:Β/126/2003), βλέπουμε με δικαιολογημένη απορία το Ελληνικό Δημόσιο να διαβεβαιώνει τους πολίτες του ότι, «από τις κανονιστικές διατάξεις της παρούσας απόφασης δεν προκαλείται δαπάνη σε βάρος του κρατικού προϋπολογισμού». 

Η ίδια αυτή Πολιτεία που με νομότυπο και άτεγκτο τρόπο απαιτεί από τους κατοίκους της περιοχής να εγκαταλείψουν και να κατεδαφίσουν τις πατροπαράδοτες καλύβες τους, εξέδωσε παράνομες αποφάσεις για τον χαρακτηρισμό της περιοχής ως προστατευόμενης. Υπό την ασφυκτική πίεση του "οικολογικού" λόμπυ που επιθυμεί την πλήρη αποστείρωση της περιοχής και την εκδίωξη των ανθρώπινων δραστηριοτήτων από αυτήν, η Πολιτεία απέφυγε τη νόμιμη οδό που προβλέπει Προεδρικά Διατάγματα κατόπιν απαραίτητης διαβούλευσης με την τοπική κοινωνία. Και μάλιστα, για να παρακάμπτει τη νομοθεσία που η ίδια θέσπισε, επικαλείται αστείες δικαιολογίες ότι «Κατά την εφαρμογή του άρθρου 15 του Ν.2742/1999 διαπιστώθηκε ότι η πάγια διαδικασία ίδρυσης φορέων διαχείρισης που προβλέπεται, είναι ιδιαίτερα χρονοβόρα»... 

Σαφέστατα, παράνομα κτίσματα και δραστηριόητες δεν έχουν θέση μέσα σε ένα Εθνικό Πάρκο και ουδείς νομιμοποιείται να καταπατά δημόσιες εκτάσεις και να οικοδομεί κτίσματα χωρίς άδεια της αρμόδιας δημόσιας αρχής. Όμως, δεν πρέπει οι κάτοικοι-χρήστες της περιοχής να εκδιωχτούν από το χώρο όπου παραδοσιακά δραστηριοποιούνται εδώ και αιώνες, εφόσον πρόκειται για νόμιμες και συμβατές με το οικοσύστημα του ποταμού δραστηριότητες, όπως το ψάρεμα, η κτηνοτροφία και το κυνήγι. 

Ρητά και με σαφήνεια θα έπρεπε να προβλέπεται στο Προεδρικό Διάταγμα ίδρυσης του Εθνικού Πάρκου, ο τύπος των πρόχειρων κτισμάτων που θα επιτρέπονται, ενταγμένα στο φυσικό περιβάλλον με καλαίσθητο τρόπο, η θέση και ο αριθμός τους, ώστε να καλύπτουν όλες τις μέχρι σήμερα παγιωμένες δραστηριότητες και ανάγκες των κατοίκων αλλά και των επισκεπτών. Όλες οι παραδοσιακές δραστηριότητες της περιοχής, κυνήγι, ψάρεμα και κτηνοτροφία, όχι μόνο πρέπει να διατηρηθούν αλλά να προβλέπεται η ενίσχυση και η ανάπτυξή τους καθώς και η ανάπτυξη νέων δραστηριοτήτων οικοτουρισμού που θα βελτιώσουν την οικονομική και κοινωνική ζωή των κατοίκων.

Στο Προεδρικό Διάταγμα, πρέπει επίσης να προβλέπεται η ουσιαστική συμμετοχή των φορέων της τοπικής κοινωνίας (ΟΤΑ, Δημοτικές Επιχειρήσεις, Τοπικοί Σύλλογοι, κλπ) στη διαχείριση του Δέλτα. Οι κυνηγοί, ως η πολυπληθέστερη ίσως ομάδα χρηστών της περιοχής, θα έπρεπε να συμμετέχουν με θεσμοθετημένη θέση στο Συμβούλιο του Φορέα Διαχείρισης του Εθνικού Πάρκου. Ομοίως και ένας εκπρόσωπος του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, ώστε όλες οι ενέργειες και δράσεις του φορέα στη συνοριακή ζώνη, να μην έρχονται σε αντίθεση με την απαραίτητη κατοχύρωση της εθνικής μας κυριαρχίας. 

Τέτοιες ενέργειες θα ήταν σύμφωνες με το πνεύμα των οδηγιών 79/409 και 92/43 και δεν θα έβλαπταν το περιβάλλον του Δέλτα. Αντίθετα θα ενσωμάτωναν αρμονικά τις δραστηριότητες των κατοίκων σε ένα ολοκληρωμένο διαχειριστικό πλαίσιο, κάνοντάς τους να αισθανθούν και να γίνουν τμήμα του οικοσυστήματος και όχι εκδιωκόμενοι παρείσακτοι. Οι άνθρωποι του Δέλτα στον Έβρο, δεν μπορούν να ζήσουν εκεί χωρίς τις καλύβες τους, ούτε όμως το οικοσύστημα μπορεί να επιβιώσει χωρίς τους ανθρώπους του. 

Έστω και τώρα, επιβάλλεται να γίνουν οι αναγκαίες διορθωτικές κινήσεις έτσι ώστε και οι δραστηριότητες των κατοίκων, παραδοσιακές και νέες, να εξασκούνται και να αναπτυχθούν περαιτέρω με νόμιμο τρόπο και το Εθνικό Πάρκο με τους αρμοδίους φορείς προστασίας του να λειτουργούν σύμφωνα με την κείμενη νομοθεσία. Αυτό όμως δεν μπορεί να επιτευχθεί με βεβιασμένες επιλεκτικές και προνομιακές «νομιμοποιήσεις» όπως η λύση που προωθεί ο Φορέας Διαχείρισης (ΑΔΑ: ΒΕΥ246Ψ84Ν-377) για να «τακτοποιηθούν» 25 μόνο από τους υφιστάμενους σήμερα 168 χρήστες. Η λύση που θα δοθεί πρέπει να αφορά όλους τους σημερινούς χρήστες του Δέλτα, τους παράκτιους ψαράδες, τους ψαράδες εσωτερικών υδάτων, τους ερασιτέχνες ψαράδες, τους κτηνοτρόφους και βεβαίως τους κυνηγούς. 

Πηγή: http://www.orion.net.gr/index.php?m=2&c=act/2013/evros.htm