Translate -TRANSLATE -

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΣΥΜΒΟΛΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΣΥΜΒΟΛΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 28 Οκτωβρίου 2014

ΓΙΑ ΑΥΤΟΥΣ … ΡΕ ΓΑΜΩΤΟ !!!



 
ΓΙΑ ΑΥΤΟΥΣ  … ΡΕ ΓΑΜΩΤΟ !!!

Γράφει ο ΚΩΣΤΑΣ ΒΟΥΛΓΑΡΑΚΗΣ

Σηκώστε ψηλά τη Σημαία μας!! Γεμίστε τα μπαλκόνια σας, με το γαλανόλευκο ιερό μας σύμβολο !! Κάντε επιτέλους τη ψυχή σας να σκιρτήσει!! Σκύψτε έστω ευλαβικά το κεφάλι, μπροστά στη Σημαία μας και αποδώστε φόρο τιμής στους νεκρούς αγωνιστές της ελευθερίας μας !!

Αναλογιστείτε ατενίζοντας ΤΗΝ, πόσα της οφείλετε και ποιο είναι το καθήκον σας!!

Είναι ντροπή και μεγάλη ξεφτίλα, να νοιώθετε τσακισμένοι και ηττημένοι, επειδή και μόνο ... άδειασε η τσέπη σας και από ΜΟΝΟΙ ΣΑΣ να υποστέλλετε τη Σημαία μας, το υπερήφανο σύμβολο της αντίστασης μας, ενάντια στον κάθε κατακτητή !!

Δεν είμαι φασίστας, ούτε καν εθνικιστής να σφετερίζομαι τα σύμβολα και να τρέφομαι με ονειρώξεις μεγαλοΐδεατισμού, αλλά τιμώ και ξεχωρίζω τη Σημαία μας, διότι γνωρίζω ΤΙ ΣΥΜΒΟΛΙΖΕΙ!!

Δεν ΤΗΝ προσκυνώ ως «εικόνισμα», διότι τυχόν και μόνο ορκίστηκα από μικρό παιδί μπροστά ΤΗΣ «... να την προασπίζω, μέχρι της τελευταίας ρανίδος του αίματος μου ...», αλλά διότι ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΩ ότι, για χάρη της και με οδηγό ΑΥΤΗΝ, οι πατεράδες και παππούδες μας αγωνίστηκαν για να είμαστε ΟΛΟΙ σήμερα ελεύθεροι και αυτοί που τη σεβόμαστε και την
καμαρώνουμε και.....αυτοί που την λοιδορούν και την καίνε σαν
πατσαβούρα !!

Διαλέξτε λοιπόν με ΠΟΙΟΥΣ είσαστε και ΔΕΙΞΤΕ το.......με μια Σημαία στο μπαλκόνι σας, τιμώντας έτσι την Εθνική μας Εορτή και τους αγωνιστές του Έπους του '40 !!

http://www.freepen.gr/2014/10/blog-post_6905.html

Κυριακή 16 Μαρτίου 2014

Γαλανόλευκη ιεροτελεστία στο σούρουπο





Γαλανόλευκη ιεροτελεστία στο σούρουπο
Κάθε Κυριακή απόγευμα, στην Ακρόπολη, πραγματοποιείται η τελετή υποστολής της σημαίας. Μια τελετή κλειστή στο κοινό, αλλά ανοιχτή σε σκέψεις, αναμνήσεις και συμβολισμούς.

ΑΠΟ ΤΟΝ ΓΙΩΡΓΟ ΦΡΑΝΤΖΕΣΚΑΚΗ
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: ΔΙΑΜΑΝΤΗΣ ΜΑΝΤΗΣ




Χρόνια πριν, προτού ταξιδέψω στην Κωνσταντινούπολη, οι φίλοι μου με είχαν «προειδοποιήσει»: «Ακόμη κι αν δεν έχεις ούτε ένα κόκαλο θρησκευτικότητας σε όλο σου το κορμί, θα αισθανθείς το δέος και την αυστηρότητα της θεϊκής παρουσίας με το που θα πατήσεις το πόδι σου στην Αγια-Σοφιά». Δεν το ένιωσα.
Δεν είναι τα σύμβολα που υποκινούν τη συναισθηματική ανάκρουση, οι άνθρωποι είναι. Τα σύμβολα λειτουργούν μόνο ως εργαλεία υπόμνησης και πάλι, μόνο σε συνθήκες συναισθηματικής ανωριμότητας, έλεγε ένας εμβριθής δάσκαλός μου στο πανεπιστήμιο. Και αυτό πίστευα ακράδαντα, ανεβαίνοντας τα σκαλιά της Ακρόπολης, την ώρα που ο ήλιος κόντευε να βασιλέψει πίσω από το Αιγάλεω.

Κάθε Κυριακή απόγευμα, την ώρα της δύσης, η ελληνική σημαία στον Ιερό Βράχο υποστέλλεται με ένστολη επισημότητα, εμβατήρια και σχολαστική τελετουργία, σε μια τελετή την οποία απολαμβάνουν μόνο οι συμμετέχοντες - οι εύζωνοι της Προεδρικής Φρουράς, η Φιλαρμονική ενός από τα τρία σώματα των ενόπλων δυνάμεων και ο περιστασιακός προσκεκλημένος, που θα χρειαστεί να περάσει μέσα από τα σαράντα κύματα της  γραφειοκρατίας για να εξασφαλίσει μια σειρά από έγγραφα: άδεια παρουσίας από το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο, άδεια φωτογράφισης από το Προεδρικό Μέγαρο, παράβολα και παραπεμπτικά. Μια διαδικασία αποθαρρυντική, σαν ενοχλητική δοκιμασία αξιοσύνης που ξεδιαλέγει τους εκλεκτούς για ένα θέαμα με ελιτίστικες προφάσεις. Ή τουλάχιστον έτσι πίστευα. Μέχρι που άρχισε να σουρουπώνει...
Με τις πρώτες νότες του εθνικού ύμνου, ξύπνησαν μέσα μου ληθαργικές μνήμες θητείας. Στην κεντρική πλατεία της μικρής πόλης όπου υπηρέτησα, ένα άγημα από τρεις βαριεστημένους στρατιώτες και ένας τυπολάτρης λοχίας διεκπεραίωναν μια αποστολή που είχε νόημα μόνο επειδή συνοδευόταν από ένα ημίωρο «σκαστής» ξεκούρασης στο διπλανό καφενείο. Όμως, εδώ, τα πράγματα ήταν αλλιώς.

Πώς αλλιώς; Δεν ξέρω αν διατύπωνεται με ορθολογιστική σαφήνεια η θέα ενός εμβλήματος που δεσπόζει πάνω σε ένα σύμβολο. Ξέρω μόνο ότι οι κινηματογραφικές εικόνες που ακλούθησαν με άφησαν άφωνο: η σημαία κατεβαίνει σε slow motion, τα χάλκινα πνευστά κοκκινίζουν στο γερμένο φως, οι εύζωνοι ξαφνικά ψηλώνουν και η έκφραση στο πρόσωπο τους αλλάζει, σαν να έμαθαν ένα βαρύ μαντάτο για την πατρίδα, όλοι στέκουμε ασάλευτοι και συγκινημένοι και στο μυαλό μου κλωθογυρνά αυτή α κ ρ ι β ώ ς η φράση «ασάλευτοι και συγκινημένοι - ωραίο οξύμωρο σχήμα» και μου έρχεται να χαιρετήσω στρατιωτικά, αλλά θυμάμαι ότι δεν φοράω πηλήκιο, και πιάνω τον εαυτό μου να επαναλαμβάνει -σαν μάντρα- «σοβαρέψου, μια τελετή είναι, ένα θεατρικό τρικ για να φουσκώνουμε με εθνική έπαρση και φυλετική υπεροψία», αλλά το καταλαβαίνω. Δεν με πείθω.
Και μετά η στιγμή παρασύρεται μέσα στο σκοτάδι που στροβιλίζεται γύρω μας. Τα στήθη ξεφουσκώνουν, οι εύζωνοι διπλώνουν με ευλάβεια τη σημαία και την τοποθετούν σε ένα σάκο γυμναστηρίου, τόσο παράταιρο, που μου έρχεται να φωνάξω, αλλά χαμογελάω συγκαταβατικά, καθώς καταλαβαίνω ότι η μοναδικότητα μοιραία φθηναίνει με την επανάληψη. Παρακολουθώ τους μουσικούς να βάζουν στις θήκες τα όργανα τους, το άγημα να απομακρύνεται χαλαρά και αναρωτιέμαι ποιο είναι άραγε το νόημα μιας ερμητικής τελετής  χωρίς τα φρέσκα βλέμματα τω ν νεοφύτων. Κατεβαίνοντας τα σκαλιά, το συζητάω με τον επιλοχία. «Ξέρεις πόσα θα πλήρωναν τόσοι και τόσοι άνθρωποι που γνωρίζω για ένα εισιτήριο; » «Μερικά πράγματα δεν αγοράζονται», μου απαντάει θυμοσοφικά. Συμφωνώ με ένα νεύμα. «Μερικά πράγματα δεν αγοράζονται». Προσφέρονται όμως σαν πατριωτικό μεσουράνημα, ένας ανταποδοτικός Κολοφώνας σε ανθρώπους που προσφέρουν σε αυτό τον τόπο χωρίς φιέστες και ανταμοιβές. Σκέφτομαι φωναχτά: «Αν ήταν στο χέρι μου, θα έφερνα εδώ πάνω, αυτή την ώρα, όλους τους υπότροφους φοιτητές, τους επιστήμονες που δεν ξέμειναν, αλλά αποφάσισαν να παραμείνουν, τους αφανείς ήρωες του πολιτισμού μας. Και θα τους προειδοποιούσα: Ακόμη κι αν δεν έχεις ούτε ένα κόκαλο πατριωτισμού σε όλο σου το κορμί... ». Δεν με άκουσε. Κατέβαινε τρέxοντας δυο-δυο τα σκαλιά, για ένα τελευταίο τσιγάρο, πριν κλείσουν οι πύλες. 
GK

Παρασκευή 19 Απριλίου 2013

ΤΟΥΡΚΙΑ : Πώς προέκυψε το σύμβολο σημαία τους;



ΕΝΑ ΑΠΟ ΤΑ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΑ ΜΥΣΤΙΚΑ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ:
Πώς προέκυψε το σύμβολο σημαία τους;

Ο όρος ημισέληνος στα Ελληνικά είναι λανθασμένος, αφού το σύμβολο δεν απεικονίζει «μισό» φεγγάρι, αλλά το ένα τέταρτο αυτού. Πιο σωστός θα ήταν ο όρος «αμφίκυρτος σελήνη». Επειδή όμως έχει καθιερωθεί, έστω και λανθασμένα θα το χρησιμοποιούμε και εμείς. Στα τουρκικά την ονομάζουν (περιγραφικά) ακόμα πιο λάθος ως «φεγγάρι-άστρο» (ay yıldız), σαν να ήταν ολόκληρο φεγγάρι.

Το σύμπλεγμα της ημισελήνου (δηλ. το μισοφέγγαρο και το άστρο) έχει βαθιά σχέση στο χρόνο με την Ελληνική παράδοση και τον πολιτισμό.

ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑ
Το αρχαιότερο ελληνικό νόμισμα πάνω στο οποίο υπάρχει η ημισέληνος είναι νόμισμα από την Κάτω Ιταλία που χρονολογείται στον 6ο αιώνα π.Χ. Στη συνέχεια το βρίσκουμε σε πολλές ελληνικές περιοχές του αρχαίου ελληνικού κόσμου από την Κρήτη μέχρι τη Μακεδονία και την Μικρά Ασία. Την ημισέληνο τη βρίσκουμε και στην αρχαία ελληνική αποικία του Βυζαντίου, πάνω στην οποία βρίσκεται η σημερινή Κωνσταντινούπολη.

ΒΥΖΑΝΤΙΟ
Στον 5ο αιώνα μ.Χ. σε νόμισμα του αυτοκράτορα Αναστασίου Ι (491-518 μ.Χ.), βρίσκουμε νόμισμα που στη μια μεριά έχει την προτομή του αυτοκράτορα και στην άλλη την ημισέληνο. Στη συνέχεια και για πολλούς αιώνες συναντούμε την ημισέληνο με πολλούς τρόπους σε απεικονίσεις στο Βυζάντιο.

Όταν έφτασαν οι Οθωμανοί στην περιοχή της Μικράς Ασίας (κυρίως όμως οι Σελτζούκοι, οι οποίοι αντέγραψαν σε πάρα πολλά πράγματα το ανώτερο πολιτισμικά Βυζάντιο), «δανείστηκαν» την ημισέληνο από τους Βυζαντινούς και σταδιακά έγινε το έμβλημα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Σήμερα όσοι θέλουν να δουν την ημισέληνο σε βυζαντινά νομίσματα δεν έχουν παρά να επισκεφθούν τις νομισματικές συλλογές των Ελληνικών Μουσείων αλλά ακόμα και σε Βυζαντινές τοιχογραφίες στη Λακωνία (χωριό Γεράκι κ.α.), όπου υπάρχει πεντακάθαρο σε ασπίδα του Αγίου Γεωργίου.

Μέχρι τον 18ο αι. το τουρκικό εθνόσημο ήταν η απλή ημισέληνος, χωρίς το άστρο. Το άστρο το πρόσθεσε ο σουλτάνος Σελίμ Γ΄ (1789-1808) και είχε οκτώ ακτίνες, ενώ ο σουλτάνος Αβδούλ Μετζίτ (1840-1861) το έκανε με πέντε ακτίνες.

Φαίνεται λοιπόν ότι οι Οθωμανοί όπως αντέγραψαν το Βυζάντιο σε διοίκηση, θεσμούς, μοντέλα σκέψης και χίλια άλλα πράγματα έτσι και η ίδια η σημαία τους ήταν ένα κλεμμένο βυζαντινό σύμβολο.
  
zagalisa / defencenet.gr