Επιστολή Λεχ Βαλέσα προς Ντοναλντ Τραμπ

 

 Ο πρώην πρόεδρος της Πολωνίας Λεχ Βαλέσα έγραψε την ακόλουθη επιστολή στον Τραμπ.

Εξοχότατε, κύριε Πρόεδρε,

Παρακολουθήσαμε το ρεπορτάζ της συνομιλίας σας με τον Πρόεδρο της Ουκρανίας, Volodymyr Zelensky, με φόβο και αποστροφή. Θεωρούμε προσβλητικό το γεγονός ότι περιμένετε από την Ουκρανία να δείξει σεβασμό και ευγνωμοσύνη για την υλική βοήθεια που παρείχαν οι Ηνωμένες Πολιτείες στον αγώνα τους κατά της Ρωσίας. Οφείλουμε ευγνωμοσύνη στους ηρωικούς Ουκρανούς στρατιώτες που χύσανε το αίμα τους για την υπεράσπιση των αξιών του ελεύθερου κόσμου. Πεθαίνουν στην πρώτη γραμμή για περισσότερα από 11 χρόνια στο όνομα αυτών των αξιών και της ανεξαρτησίας της πατρίδας τους, η οποία δέχτηκε επίθεση από τη Ρωσία του Πούτιν.

Δεν καταλαβαίνουμε πώς δεν μπορεί να το αναγνωρίσει ο ηγέτης μιας χώρας που συμβολίζει τον ελεύθερο κόσμο.

 

Η δυσφορία μας ενισχύθηκε επίσης από την ατμόσφαιρα στο Οβάλ Γραφείο κατά τη διάρκεια αυτής της συνομιλίας, η οποία μας θύμισε τις ανακρίσεις που αντέξαμε στα χέρια των Υπηρεσιών Ασφαλείας και τις συζητήσεις στα κομμουνιστικά δικαστήρια. Οι εισαγγελείς και οι δικαστές, ενεργώντας για λογαριασμό της παντοδύναμης κομμουνιστικής πολιτικής αστυνομίας, θα μας εξηγούσαν ότι αυτοί είχαν όλη την εξουσία ενώ εμείς καμία. Απαίτησαν να σταματήσουμε τις δραστηριότητές μας, με το επιχείρημα ότι χιλιάδες αθώοι άνθρωποι υπέφεραν εξαιτίας μας. Μας αφαίρεσαν τις ελευθερίες και τα πολιτικά μας δικαιώματα επειδή αρνηθήκαμε να συνεργαστούμε με την κυβέρνηση ή να εκφράσουμε ευγνωμοσύνη για την καταπίεσή μας. Είμαστε συγκλονισμένοι που ο Πρόεδρος Volodymyr Zelensky αντιμετωπίστηκε με τον ίδιο τρόπο.

Η ιστορία του 20ου αιώνα δείχνει ότι όποτε οι Ηνωμένες Πολιτείες προσπάθησαν να αποστασιοποιηθούν από τις δημοκρατικές αξίες και τους Ευρωπαίους συμμάχους τους, τελικά έγιναν απειλή για τον εαυτό τους. Ο Πρόεδρος Woodrow Wilson το κατάλαβε όταν αποφάσισε το 1917 ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες έπρεπε να συμμετάσχουν στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο. Ο Πρόεδρος Franklin Delano Roosevelt το κατάλαβε όταν, μετά την επίθεση στο Περλ Χάρμπορ τον Δεκέμβριο του 1941, αποφάσισε ότι ο πόλεμος για την υπεράσπιση της Αμερικής πρέπει να διεξαχθεί όχι μόνο στον Ειρηνικό αλλά και στην Ευρώπη, σε συμμαχία με τα έθνη που δέχονταν επίθεση από το Τ.

Θυμόμαστε ότι χωρίς τον Πρόεδρο Ronald Reagan και την οικονομική δέσμευση της Αμερικής, η κατάρρευση της σοβιετικής αυτοκρατορίας δεν θα ήταν δυνατή. Ο Πρόεδρος Ρίγκαν αναγνώρισε ότι εκατομμύρια σκλάβοι υπέφεραν στη Σοβιετική Ρωσία και στις χώρες που είχε υποτάξει, συμπεριλαμβανομένων χιλιάδων πολιτικών κρατουμένων που πλήρωσαν για την υπεράσπιση των δημοκρατικών αξιών με την ελευθερία τους. Το μεγαλείο του βρισκόταν, μεταξύ άλλων, στην αταλάντευτη απόφασή του να αποκαλέσει την ΕΣΣΔ «Αυτοκρατορία του Κακού» και να την πολεμήσει αποφασιστικά. Κερδίσαμε, και σήμερα, το άγαλμα του Προέδρου Ρόναλντ Ρίγκαν στέκεται στη Βαρσοβία, απέναντι από την Πρεσβεία των ΗΠΑ.

Κύριε Πρόεδρε, η υλική βοήθεια —στρατιωτική και οικονομική— δεν μπορεί ποτέ να ταυτιστεί με το αίμα που χύθηκε στο όνομα της ανεξαρτησίας της Ουκρανίας και της ελευθερίας της Ευρώπης και ολόκληρου του ελεύθερου κόσμου. Η ανθρώπινη ζωή είναι ανεκτίμητη. η αξία του δεν μπορεί να μετρηθεί σε χρήματα. Ευγνωμοσύνη οφείλεται σε αυτούς που θυσιάζουν το αίμα και την ελευθερία τους. Αυτό είναι αυτονόητο για εμάς, τους ανθρώπους της Αλληλεγγύης, πρώην πολιτικούς κρατούμενους του κομμουνιστικού καθεστώτος υπό τη Σοβιετική Ρωσία.

Καλούμε τις Ηνωμένες Πολιτείες να τηρήσουν τις εγγυήσεις που δόθηκαν μαζί με τη Μεγάλη Βρετανία στο Μνημόνιο της Βουδαπέστης του 1994, το οποίο καθιέρωσε την άμεση υποχρέωση υπεράσπισης της εδαφικής ακεραιότητας της Ουκρανίας με αντάλλαγμα την παραίτησή της από τα πυρηνικά όπλα. Αυτές οι εγγυήσεις είναι άνευ όρων — δεν γίνεται καμία αναφορά να αντιμετωπίζεται αυτή η βοήθεια ως οικονομική συναλλαγή.

υπογεγραμμένο,

Λεχ Βαλέσα, πρώην πολιτικός κρατούμενος, Πρόεδρος της Πολωνίας

 

Former President of Poland Lech Walesa wrote the following letter to Trump.

Your Excellency, Mr. President,

We watched the report of your conversation with the President of Ukraine, Volodymyr Zelensky, with fear and distaste. We find it insulting that you expect Ukraine to show respect and gratitude for the material assistance provided by the United States in its fight against Russia. Gratitude is owed to the heroic Ukrainian soldiers who shed their blood in defense of the values of the free world. They have been dying on the front lines for more than 11 years in the name of these values and the independence of their homeland, which was attacked by Putin’s Russia.

We do not understand how the leader of a country that symbolizes the free world cannot recognize this.

 

 

Our alarm was also heightened by the atmosphere in the Oval Office during this conversation, which reminded us of the interrogations we endured at the hands of the Security Services and the debates in Communist courts. Prosecutors and judges, acting on behalf of the all-powerful communist political police, would explain to us that they held all the power while we held none. They demanded that we cease our activities, arguing that thousands of innocent people suffered because of us. They stripped us of our freedoms and civil rights because we refused to cooperate with the government or express gratitude for our oppression. We are shocked that President Volodymyr Zelensky was treated in the same manner.

The history of the 20th century shows that whenever the United States sought to distance itself from democratic values and its European allies, it ultimately became a threat to itself. President Woodrow Wilson understood this when he decided in 1917 that the United States must join World War I. President Franklin Delano Roosevelt understood this when, after the attack on Pearl Harbor in December 1941, he resolved that the war to defend America must be fought not only in the Pacific but also in Europe, in alliance with the nations under attack by the Third Reich.

We remember that without President Ronald Reagan and America’s financial commitment, the collapse of the Soviet empire would not have been possible. President Reagan recognized that millions of enslaved people suffered in Soviet Russia and the countries it had subjugated, including thousands of political prisoners who paid for their defense of democratic values with their freedom. His greatness lay, among other things, in his unwavering decision to call the USSR an “Empire of Evil” and to fight it decisively. We won, and today, the statue of President Ronald Reagan stands in Warsaw, facing the U.S. Embassy.

 

 

Mr. President, material aid—military and financial—can never be equated with the blood shed in the name of Ukraine’s independence and the freedom of Europe and the entire free world. Human life is priceless; its value cannot be measured in money. Gratitude is due to those who sacrifice their blood and their freedom. This is self-evident to us, the people of Solidarity, former political prisoners of the communist regime under Soviet Russia.

We call on the United States to uphold the guarantees made alongside Great Britain in the 1994 Budapest Memorandum, which established a direct obligation to defend Ukraine’s territorial integrity in exchange for its relinquishment of nuclear weapons. These guarantees are unconditional—there is no mention of treating such assistance as an economic transaction.

Signed,

Lech Wałęsa, former political prisoner, President of Poland

 Πηγή

QUORA.COM

ΓEΡΑΣΙΜΟΥ ΠΟΤΑΜΙΑΝΟΥ : Τον μύθο της Μεσευρώπης αποκαλύπτει το Προσφυγικό

Τον μύθο της Μεσευρώπης αποκαλύπτει το Προσφυγικό

Μια ερμηνεία για την ομάδα Visegrad και το αυστριακό Heimat Mitteleuropa

Του ΓEΡΑΣΙΜΟΥ ΠΟΤΑΜΙΑΝΟΥ

Ένα βήμα πριν από την κατάρρευση βρίσκεται η Σένγκεν μετά την απόφαση της Διάσκεψης της Βιέννης που συγκάλεσε η Αυστρία με τις χώρες των Δυτικών Βαλκανίων για το Προσφυγικό. Η πρωτοβουλία αυτή ήταν η αιχμή της προσπάθειας προκειμένου να σταματήσει η ροή προσφύγων και μεταναστών προς την κεντρική Ευρώπη, με το μερικό κλείσιμο των συνόρων Ελλάδας - Σκοπίων.

Η Σύνοδος Κορυφής για το Προσφυγικό απέδειξε αδυναμία διαμόρφωσης κοινής θέσης, επιτρέποντας μονομερείς ενέργειες από διάφορες πλευρές. Ακολούθησε ένας πρωτοφανής πόλεμος διπλωματικών ενεργειών και ανακοινώσεων που δεν βελτίωσαν την ασυνεννοησία.

Η Αυστρία βέβαια έχει αποδεχθεί μεγάλο αριθμό προσφύγων και θεωρεί πως δεν μπορεί να δεχθεί περισσότερους. Είναι γνωστό πως οι ξενοφοβικές παρατάξεις δημιουργούν μεγάλες εντάσεις στη χώρα. Το ίδιο όμως συμβαίνει και στις χώρες του Visegrad αλλά και στο Βέλγιο, τη Γερμανία, την Ολλανδία κ.λπ. Αυτό που πρέπει επομένως να εξετασθεί είναι οι αιτίες υιοθέτησης τέτοιων συμπεριφορών και ανάληψης τέτοιων πρωτοβουλιών, που αποκλίνουν από την κοινή ευρωπαϊκή δράση.

Η ιστορία χωρών της κεντρικής Ευρώπης (Visegrad και Αυστρίας) δίνει κάποιες απαντήσεις που βοηθούν στην κατανόηση της κατάστασης. Η Αυστρία υπήρξε μεγάλη ηγεμονική δύναμη (Αυστροουγγρική αυτοκρατορία), ενώ οι χώρες του Visegrad διατηρούν επί εκατοντάδες χρόνια το αίσθημα καταπίεσης και έλλειψης αυτονομίας. Στο πλαίσιο της παρούσας κρίσης, αναδύονται οι «εθνικοί μύθοι» του παρελθόντος. Ένας κοινός μύθος για τις χώρες αυτές είναι ο μύθος της Μεσευρώπης.

Για ένα μεγάλο διάστημα μετά τη λήξη του δεύτερου παγκόσμιου πολέμου, η έννοια της Κεντρικής Ευρώπης (Mitteleuropa - Μεσευρώπη) φαινόταν να είχε πεθάνει μαζί με τον Αδόλφο Χίτλερ, που τη χρησιμοποιούσε ως ζωτικό χώρο της Γερμανίας. Ακόμη και στην Αυστρία, πριν από είκοσι χρόνια όλοι απέφευγαν τη χρήση του όρου. Οι μεγαλύτερες όμως ηλικίες στην Πράγα και τη Βουδαπέστη εξακολουθούν να διατηρούν τις μνήμες που ανασύρει ο όρος γι' αυτούς, όπως και οι συντηρητικότερες ομάδες στην ενοποιημένη πια Γερμανία και την Αυστρία.

Στη Δύση υιοθετήθηκαν για τη διχοτομημένη Ευρώπη και τη Γερμανία οι όροι ανατολική και δυτική. Τα ιστορικά κράτη της Κεντρικής Ευρώπης περιελήφθησαν στον όρο Ανατολική Ευρώπη. Η Αυστρία διατηρήθηκε σε μια ουδετερότητα, που επέτρεπε διπλές αναγνώσεις και συντήρησε τις ηγεμονικές μνήμες. Η χρήση του αφηρημένου όρου Ευρώπη από την ΕΕ διευκόλυνε τη συσκότιση των διαφορών. Τελικά, η αναγέννηση του όρου Κεντρική Ευρώπη δεν προήλθε από το Βερολίνο ή τη Βιέννη, αλλά από την Πράγα και τη Βουδαπέστη.

 Το κάστρο του Visegrád

Η ομάδα του Visegrad σχηματίστηκε τον Φεβρουάριο του 1991 με δύο βασικούς στόχους: 1. Την κοινωνικοοικονομική αλλαγή μετά την πτώση της Σοβιετικής Ένωσης. 2. Την προώθηση της ολοκλήρωσής της στην ΕΕ. Η Ουγγαρία, με την επιλογή του κάστρου Visegrad, συνέδεσε συναισθηματικά τη συνάντηση με το ιστορικό συνέδριο του 1335 στο ομώνυμο κάστρο, κατά το οποίο οι κεντροευρωπαϊκοί αυτοί λαοί εγκαινίασαν συνεργασία για την αυτονομία και κυριαρχία τους απέναντι στην τευτονική και αυστριακή κηδεμονία.

Όμως, ενώ ο Ψυχρός Πόλεμος κάλυψε πολλά με ένα πέπλο σιωπής, η εξέλιξη της ΕΕ, στην οποία οι χώρες αυτές εντάχθηκαν πρόσφατα, προωθεί μια υπερεθνική ένωση, που μειώνει την εθνική κυριαρχία, αφυπνίζοντας μνήμες της εθνικής καταπίεσης του παρελθόντος ή θίγοντας την επιθυμία άσκησης κυριαρχίας. Ας συνειδητοποιήσουμε πως στο κοινωνικό φαντασιακό των χωρών αυτών διατηρείται μια εικόνα της Μεσευρώπης με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά, που συζητιόταν για χρόνια μόνο ιδιωτικά και κρυφά. Ας δούμε μερικά χαρακτηριστικά της εικόνας που αναδύεται σε αυτές τις κοινωνίες σε συμβολικό επίπεδο.

Η συζήτηση για την ταυτότητα της Μεσευρώπης άνοιξε σε συνθήκες Ψυχρού Πολέμου με το έργο του Μ. Κούντερα «Η Τραγωδία της Κεντρικής Ευρώπης». Οι Γερμανοί, και οι Αυστριακοί στη συνέχεια, με διαφορετικούς τρόπους φρόντισαν για την αναβίωση του συμβολικού όρου που θεωρούν ότι τους ανήκει. Ο Kurt Waldheim, π.χ., οργάνωσε στη Βιέννη συμπόσιο με τον νοσταλγικό τίτλο «Heimat Mitteleuropa» (Η νοσταλγία της Μεσευρώπης).

Οι χώρες της κεντρικής Ευρώπης είχαν την ιστορική «ατυχία» να μην ανεξαρτητοποιηθούν ούτε μετά την «ανατολική» Ταταρο-Τουρκική κυριαρχία ούτε μετά τη «δυτική» Γερμανο-αυστριακή ηγεμονία, αλλά να συμμετάσχουν στο σοβιετικό στρατόπεδο υπό ρωσική ηγεμονία. Οι λαοί τους θεωρούν πως η εξέλιξη αυτή δεν τους επέτρεψε να πραγματοποιήσουν τη δική τους αυτόνομη ιστορική πορεία για περισσότερο από μισή χιλιετία. Η ιστορία τους συλλαμβάνεται «εκ των υστέρων» ως μια εικόνα του μέλλοντος. Αυτή η μυθοποιητική τάση αποδίδει στο παρελθόν της Μεσευρώπης αυτό που ελπίζουν ότι θα χαρακτηρίσει το μέλλον της.

Σε τι συνίσταται όμως αυτός ο μύθος της Μεσευρώπης; Αν κρίνουμε από τα έργα των πιο γνωστών στη Δύση συγγραφέων, πρόκειται για μια κεντροευρωπαϊκή αντίληψη και νοοτροπία χαρακτηριζόμενη από λιτότητα, σκεπτικισμό και πραγματισμό, σε αντίθεση με τον συναισθηματικό ριζοσπαστισμό. Κάποιοι ισχυρίζονται πως είναι τυπικό για τους Κεντροευρωπαίους να θεωρούν ότι η κεντροευρωπαική ταυτότητα είναι ανθρωπιστική, ορθολογική, ανεκτική, «δυτική». Όλα τα άλλα είναι «ανατολικά».

Όμως, ο υπεργραφειοκρατικός κρατισμός και ο φορμαλιστικός νομικισμός χαρακτήριζαν πάντοτε την Κεντρική Ευρώπη. Γι' αυτό ακριβώς o Κάφκα αντιλήφθηκε και περιέγραψε τόσο καλά το κλίμα του επερχόμενου αυταρχισμού. Οι πρόσφατες συμπεριφορές με αφορμή το Προσφυγικό επιβεβαιώνουν ότι ο μύθος της Μεσευρώπης είναι μόνο ένας μύθος. Ένας πολύ βολικός μύθος που κρύβει φαντάσματα του παρελθόντος.

«ΤΟ ΠΑΡΟΝ»

Το τρένο φάντασμα με τους θησαυρούς των ναζί

«Χρυσό» θρίλερ με τον θησαυρό των ναζί

Δεκάδες επίδοξοι «Ιντιάνα Τζόουνς» έχουν κατακλύσει την πόλη Βάουμπζιχ στην Πολωνία αναζητώντας το «μυθικό» τρένο που μετέφερε 300 τόνους χρυσού και χάθηκε στην περιοχή το 1945. Κάποιοι ωστόσο μιλούν τώρα για «μεγάλο κόλπο»

της  Αναστασίας Σιμιτσιάδη

Κάποιοι θεωρούν πως πρόκειται για ένα καλοστημένο κόλπο, άλλοι υποστηρίζουν πως οι έρευνες βρίσκονται ένα βήμα πριν από την ανακάλυψη ενός αμύθητου θησαυρού. Το βέβαιο είναι πως η πόλη Βάουμπζιχ στα νοτιοδυτικά της Πολωνίας έχει γίνει τον τελευταίο μήνα το κέντρο του ενδιαφέροντος για τους ανά την Ευρώπη κυνηγούς θησαυρών και τυχοδιώκτες, αλλά και για τους απλούς τουρίστες και περίεργους.

 Γραφικό που λήφθηκε με ένα  GPR KS-700 αναφέρεται ότι δείχνει ένα τμήμα εδάφους σε 3D που εμφανίζει την ύπαρξη του τρένου

Ο θρύλος με τον τρένο των ναζί που μετέφερε 300 τόνους χρυσού, κοσμήματα, έργα τέχνης και όπλα και το οποίο χάθηκε στην ευρύτερη περιοχή γύρω από το Βάουμπζιχ το 1945 αναζωπυρώθηκε ύστερα από τους ισχυρισμούς δύο ανδρών ότι το εντόπισαν. Σύμφωνα με δηλώσεις τους, ο Αντρέας Ρίχτερ και ο Πιοτρ Κόπερ έχουν ήδη ενημερώσει τις πολωνικές Αρχές για την ακριβή τοποθεσία όπου βρίσκεται το τρένο-φάντασμα. Οι δύο άντρες, οι οποίοι φανέρωσαν την ταυτότητα τους όταν πολλοί τούς κατηγόρησαν για απατεώνες, τονίζουν πως έχουν στην κατοχή τους ατράνταχτες αποδείξεις και πως σε περίπτωση που το φορτίο του τρένου είναι αυτό που νομίζουν, τους ανήκει το 10% της αξίας του Θρυλούμενου Θησαυρού. Οι ίδιοι λένε ότι το τρένο, μήκους 100 μέτρων, είναι θαμμένο και δεν βρίσκεται μέσα σε κάποιο τούνελ, όπως υποστηρίζει μια άλλη θεωρία. Μάλιστα παρουσίασαν και μια εικόνα που τραβήχτηκε με ραντάρ εδάφους και η οποία, όπως λένε, το απεικονίζει με ευκρίνεια.

Ανιχνευτές μετάλλων

«Άλλοι με ανιχνευτές μετάλλων, άλλοι με ειδικό εξοπλισμό που "σκανάρει" το υπέδαφος, άνθρωποι από την Πολωνία, τη Γερμανία και άλλες χώρες ερευνούν τα δάση γύρω από την πόλη και τις σιδηροδρομικές γραμμές. Το κυνήγι του θησαυρού έχει συνεπάρει τους πάντες», περιγράφει ένας κάτοικος της περιοχής στη βρετανική εφημερίδα The Guardian. «Η πόλη έχει γεμίσει με δημοσιογράφους και κυνηγούς θησαυρών και σχεδόν όλοι οι κάτοικοι ασχολούνται με αυτή την ιστορία. Ακόμη και στην τηλεόραση μιλούν συνεχώς για το κυνήγι του θησαυρού. Πάντως, αν αληθεύει, τότε καθόμαστε πάνω από μια πηγή χρυσού», λέει ο Μάρεκ Ματσίνιακ, ιδιοκτήτης ενός καφέ.

Το ενδιαφέρον του κόσμου έγινε ακόμη πιο έντονο όταν, σύμφωνα με τη μαρτυρία ενός φωτογράφου του πρακτορείου Reuters, στρατιώτες ντυμένοι με στολές ναρκαλιευτών απέκλεισαν το σημείο όπου φημολογείται ότι βρίσκεται το τρένο, φωτογράφισαν την περιοχή και συνέλεξαν πληροφορίες από τις τοπικές Αρχές. Σε συνέχεια αυτής της μαρτυρίας ήρθαν οι δηλώσεις του υφυπουργού Πολιτισμού της Πολωνίας, ο οποίος είπε πως είδε το περίγραμμα του τρένου σε μια φωτογραφία από ραντάρ εδάφους. Μάλιστα ο ίδιος ανέφερε πως οι τοπικές Αρχές ερευνούν την περιοχή που τους υπέδειξε ένας ηλικιωμένος λίγο πριν πεθάνει. Ο άνδρας αυτός, που δεν κατονομάστηκε, λέγεται ότι συμμετείχε στην επιχείρηση «ενταφιασμού» του τρένου πριν από 70 χρόνια. Ωστόσο, το υπουργείο αναγκάστηκε να προβεί σε επίσημη ανακοίνωση λέγοντας πως δεν υπάρχουν στοιχεία που να αποδεικνύουν την ύπαρξη του τρένου. Οι πιο ψύχραιμοι, πάντως, προτιμούν να κρατούν μικρό καλάθι, καθώς και στο παρελθόν είχαν κάνει την εμφάνιση τους χρυσοθήρες που διατυμπάνιζαν πως βρήκαν το τρένο-φάντασμα, αλλά αυτό που είχαν βρει ήταν μερικά κομμάτια μετάλλων.

Σε τούνελ

Μια άλλη θεωρία πρεσβεύει πωςn το τρένο βρίσκεται στο χωριό Βαλίμ, 20 χιλιόμετρα δυτικά του Βάουμπζιχ. Μάλιστα οι υποστηρικτές αυτής της θεωρίας δηλώνουν σίγουροι πως το «χρυσό τρένο» βρίσκεται σε ένα από τα δεκάδες τούνελ της περιοχής. Στην εύλογη ερώτηση γιατί τόσα χρόνια δεν έχει βρεθεί ακόμη, απαντούν πως το εν λόγω τούνελ σφραγίστηκε και με τα χρόνια καλύφθηκε από τη βλάστηση και κανείς δεν μπορεί πλέον να το εντοπίσει. Τα διάφορα σενάρια δεν αφορούν μόνο την περιοχή όπου βρίσκεται το τρένο, αλλά έχουν να κάνουν και με το φορτίο του, καθώς κάποιοι υποστηρίζουν πως το τρένο δεν μετέφερε χρυσό και έργα τέχνης, αλλά ανήκε στη Βέρμαχτ, είναι τεθωρακισμένο και φορτωμένο με όπλα.

Όποια και αν είναι η αλήθεια, πάντως, η περιοχή έχει ήδη εξελιχθεί σε τουριστικό αξιοθέατο με τεράστιο ενδιαφέρον, όπως και η λίμνη του Λοχ Ν ες στη Σκωτία, όπου μόνο ο μύθος πως στα νερά της ζει ένα τέρας είναι αρκετός για να εξάψει τη φαντασία πολλών και να προσελκύσει πλήθος τουριστών.

www.real.gr

Η αξία του θησαυρού υπολογίζεται σε 200 εκατομμύρια δολάρια

Λύθηκε το μυστήριο: Βρέθηκε στην Πολωνία το τρένο με το χρυσό των ναζί

Επισήμως επιβεβαιώνουν οι τοπικές Αρχές του Walbrzych στη Δυτ. Πολωνία την ύπαρξη του μυθικού «τρένου των Ναζί», το οποίο ένας Γερμανός και ένας Πολωνός ισχυρίζονταν την περασμένη εβδομάδα ανακάλυψαν.

Το «τρένο» ήταν μέχρι τώρα ένας μεταπολεμικός μύθος που εικαζόταν ότι μετέφερε ανεκτίμητους θησαυρούς. Σήμερα ο αναπληρωτής Δήμαρχος της πόλης του Walbrzych, Zygmunt Nowaczyk παραδέχθηκε την ύπαρξη του «ευρήματος», όπως το χαρακτήρισε, αρνούμενος ωστόσο να προσδιορίσει την ακριβή τοποθεσία «που παραμένει μυστική».

Αναφορές απ' τα πολωνικά ΜΜΕ σημειώνουν ότι έχει κινητοποιηθεί ο στρατός προς φύλαξη της ευρύτερης περιοχής ενώ γίνονται συσκέψεις για το πως θα προχωρήσει η διαδικασία των εκσκαφών που απαιτούνται. 

Η ιστορία του τρένου των Ναζί με τον αμύθητο πλούτο

Σύμφωνα με τοπικά μέσα ενημέρωσης το εν λόγω τρένο χάθηκε το 1945, ενώ ο Κόκκινος Στρατός πλησίαζε στη Γερμανία. Ήταν γεμάτο με τη λεία των Ναζί από την πόλη Μπρεσλάου, που τότε ανήκε στην ανατολική Γερμανία και σήμερα έχει μετονομαστεί σε Βρότσλαβ και ανήκει στην Πολωνία. Ένα από τα ρεπορτάζ ανέφερε ότι το τρένο ήταν θωρακισμένο και ανήκε στη Βέρμαχτ.

Ο ραδιοφωνικός σταθμός Radio Wroclaw ανέφερε τον τοπικό αστικό μύθο σύμφωνα με τον οποίο το τρένο μπήκε σε μια σήραγγα κοντά στο Κάστρο Ξανς, σε μια ορεινή περιοχή της Κάτω Σιλεσίας, και δεν ξαναβγήκε ποτέ από εκεί. Με βάση αυτή τη θεωρία, η σήραγγα κατόπιν σφραγίστηκε και η τοποθεσία της ξεχάστηκε.

Το ραδιόφωνο υποστήριξε ότι το τρένο, μήκους 150 μέτρων, μετέφερε όπλα, «βιομηχανικό εξοπλισμό», πολύτιμους λίθους και άλλους θησαυρούς.

Οι Ναζί χρησιμοποίησαν όντως τρένα για να μεταφέρουν τη λεία τους στο Βερολίνο όσο οι Σύμμαχοι έσφιγγαν τον κλοιό γύρω από τη γερμανική πρωτεύουσα, τον χειμώνα και την άνοιξη του 1945. Στην περίπτωση του αποκαλούμενου «Χρυσού Τρένου», οι Ναζί έστειλαν από τη Βουδαπέστη στη Γερμανία 24 βαγόνια γεμάτα με χρυσό, ασήμι και πολύτιμους πίνακες που είχαν αρπάξει από Εβραίους της Ουγγαρίας.

Η αξία του θησαυρού αυτού πιστεύεται ότι ήταν 200 εκατομμύρια δολάρια. Το τρένο εντοπίστηκε από Αμερικανούς στρατιώτες οι οποίοι, σύμφωνα με μια έρευνα που έγινε αργότερα στις ΗΠΑ, κράτησαν για τον εαυτό τους ένα μέρος του θησαυρού.

newmoney.gr

Οι παραπέρα ενέργειες για την ολοκλήρωση της έρευνας.

Στα τέλη Σεπτεμβρίου ο πολωνικός στρατός ενεργώντας μετά από αίτημα των τοπικών αρχών προχώρησε σε εκκαθάριση της περιοχής από τα δένδρα και τυχόν εκρηκτικά και νάρκες. Στις 4 Οκτωβρίου οι στρατιωτικές αρχές διαβεβαίωσαν ότι δεν υπάρχουν εκρηκτικά ή οποιοσδήποτε άλλος κίνδυνος σε βάθος ενός μέτρου από το έδαφος και παρεχώρησαν πάλι ελεύθερη την περιοχή στις τοπικές αρχές προκειμένου να αποφασίσουν για το τι θα κάνουν από εδώ και πέρα.

Στα μέσα Νοεμβρίου δύο διαφορετικές ομάδες ορίστηκαν από τις αρχές της πόλης του Wałbrzych για τις εργασίες που θα ακολουθήσουν στην περιοχή όπου πιστεύεται ότι υπάρχει το τρένο. Οι εργασίες περιλαμβάνουν γεωτρήσεις και τη χρήση ειδικού ραντάρ εδάφους. Η πρώτη ομάδα για τη συνέχιση των εργασιών ήταν μια ιδιωτική ομάδα με επικεφαλής τους δύο άνδρες Peter Koper της Πολωνίας και Ανδρέας Ρίχτερ της Γερμανίας. Η δεύτερη ομάδα ήταν ειδικοί από το Πανεπιστήμιο Επιστήμης και Τεχνολογίας στην Κρακοβία. Αν οι ομάδες μπορέσουν να παράξουν πειστικά αποτελέσματα, η ανασκαφή του χώρου θα ξεκινήσει την άνοιξη του 2016. Ήδη από τις 8 Νοεμβρίου ερευνητές από την πρώτη ομάδα ξεκίνησαν την τοπογράφηση της περιοχής με τη χρήση ανιχνευτών μαγνητικού πεδίους, καμερών θερμικής απεικόνισης και ραντάρ. Αναμένεται με ενδιαφέρον και η έναρξη των εργασιών της δεύτερης ομάδας.

wikipedia