ΒΟΥΚΟΥΡΕΣΤΙ 2008 : ΤΟ «ΟΧΙ» ΤΟΥ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ

ΒΟΥΚΟΥΡΕΣΤΙ 2008 : ΤΟ «ΟΧΙ» ΤΟΥ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ

Τις τελευταίες μέρες όλο και πιο συχνά ακούμε για το τι έγινε στο Βουκουρέστι το 2008 και ποια ήταν η θέση του Κώστα Καραμανλή στο μεγάλο εθνικό θέμα, το Σκοπιανό.

Ακόμα και χθες το ανέφερε ο υπουργός Άμυνας κ. Καμμένος. Επειδή όμως η μνήμη των ανθρώπων είναι αδύναμη ελάχιστοι θυμούνται τι ακριβώς συνέβη τότε στο Βουκουρέστι.

Γινόταν η σύσκεψη του ΝΑΤΟ όπου θα συζητιόταν μεταξύ άλλων η ένταξη κάποιων χωρών που άνηκαν στο πρώην σοβιετικό μπλοκ.

Στο πρόγραμμα λοιπόν της ένταξης ήταν η Γεωργία, η Ουκρανία, η Αλβανία, η FYROM και η Κροατία. Με δεδομένη την άρνηση της Ελλάδος να δεχθεί στο ΝΑΤΟ τα Σκόπια, ο γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ, Σεφερ, προσπάθησε να δώσει μια διέξοδο, ώστε το θέμα να μην συζητηθεί. Έτσι πακετάρισε αρχικά τρεις χώρες, Γεωργία, Ουκρανία και FYROM.

Για την Γεωργία και την Ουκρανία, είχε στείλει ισχυρή νότα η Ρωσία καθώς δεν ήθελε οι δυο αυτές χώρες με τις οποίες συνορεύει να έχουν νατοϊκά στρατεύματα. Αρκετοί εκπρόσωποι χωρών της Ευρώπης είχαν την άποψη ότι δεν ήταν ώρα να δημιουργηθούν προβλήματα με τη Ρωσία και θεωρούσαν ότι το θέμα πρέπει να συζητηθεί σε απώτερο χρόνο.

Έτσι ο γ.γ. του ΝΑΤΟ νόμιζε ότι θα πάει στις καλένδες όλο το πακέτο των χωρών για τις οποίες είχε υποβληθεί αίτημα εισδοχής. Ωστόσο, ο τότε πρόεδρος της Αμερικής Τζορτ Μπους, ξεπερνώντας το σκόπελο και εμμένοντας στη θέση του, ότι τα Βαλκάνια έπρεπε να είναι στο ΝΑΤΟ, δημιούργησε άλλο πακέτο με την Αλβανία, την Κροατία και την FYROM.

Αποκαλυπτικό του τι συνέβη εκείνη την μέρα και πως ήταν ο Κώστας Καραμανλής είναι το απόσπασμα από το βιβλίο του Μ. Κοττάκη, που περιγράφει άγνωστο παρασκήνιο που οδήγησε στο «όχι» του Καραμανλή στα σχέδια του Τζορτζ Μπους για την ένταξη των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ και όσα διημείφθησαν τις κρίσιμες ώρες στο Βουκουρέστι.

Όπως αναφέρεται στο κεφάλαιο του βιβλίου που αφορά το βέτο, ο Κώστας Καραμανλής εμπνεύστηκε από μια ιστορική φράση του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη, όταν ο Αμερικανός πρόεδρος είχε διαμηνύσει ότι τυχόν ελληνική άρνηση απέναντι στην επιθυμία των ΗΠΑ «θα είχε συνέπειες». Τότε ο Έλληνας πρωθυπουργός τού απάντησε κοφτά ότι «αυτό δεν μπορεί να γίνει επ’ ουδενί λόγω!».

Αναφέρεται στο βιβλίο μεταξύ άλλων:

«Είχε φτάσει, λοιπόν, η ώρα της… Ρόδου. Ο Καραμανλής θα χτυπούσε το πέναλτι και έπρεπε να είναι εύστοχος. Οι Αμερικανοί ήθελαν, μέχρι την τελευταία στιγμή, να αποτρέψουν το «όχι» γιατί δημιουργείτο ένα επικίνδυνο προηγούμενο επί της αρχής. “In principle”, που θα έλεγε και ο πρωθυπουργός. Ποιο θα ήταν αυτό; Ότι για πρώτη φορά μία μικρή χώρα θα απέρριπτε την εισήγηση της υπερδύναμης.

Πρώτος ζήτησε και έλαβε τον λόγο ο Μπους, ο οποίος προεξόφλησε ότι “σε αναγνώριση της προόδου που έχουν επιτελέσει, το ΝΑΤΟ θα λάβει μία ιστορική απόφαση για την ένταξη τριών βαλκανικών χωρών, της Κροατίας, της Αλβανίας και της Μακεδονίας”.

Ο Καραμανλής άκουσε τον Αμερικανό πρόεδρο και έπειτα από τέσσερις παρεμβάσεις άλλων ηγετών πήρε τον λόγο:

“Αυτό δεν μπορεί να γίνει επ’ ουδενί λόγω” απάντησε και αιτιολόγησε το βέτο υποστηρίζοντας ότι “τα Σκόπια δεν πληρούν το κριτήριο της καλής γειτονίας”.

Η κρίσιμη ψηφοφορία επρόκειτο να διεξαχθεί την επομένη. Ο Καραμανλής ξύπνησε πρωί πρωί και άρχισε τη μελέτη: Κάλεσε τον Ρουσόπουλο στο δωμάτιό του και έδειχνε εμφανώς αγχωμένος για το πόσες χώρες θα συνταχθούν με τη θέση του και πόσες άλλες θα είναι απέναντί του. Είχε όμως ήδη πάρει την απόφασή του.

“Έχουμε πολλούς απέναντί μας!” διαπίστωσε. Ο υπουργός του, για να τον εμψυχώσει για τη δύσκολη μάχη που θα ακολουθούσε, του απάντησε:

“Πρόεδρε, όταν έχεις πάρει την απόφασή σου και μπαίνεις στο πεδίο της μάχης, ισχύει αυτό που έλεγε ο Θόδωρος Κολοκοτρώνης:

– Άντε, παλικάρια μου, και με τη βοήθεια του Θεού πάμε να τους αλλάξουμε την Παναγία!”».

http://arouraios.gr/2018/01/ta-logia-tou-kolokotroni/

Kαι για να μην ξεχνάμε :

Η ονομασία των Σκοπίων και η (ιστορική) αλήθεια

Η ονομασία των Σκοπίων 

και η (ιστορική) αλήθεια

Η ονομασία των Σκοπίων ως «Δημοκρατία της Μακεδονίας», κατά σφετερισμόν του ονόματος της από αμνημονεύτων ετών ελληνικότατης Μακεδονία, έρχεται σε προφανή αντίθεση προς την ιστορική αλήθεια και πραγματικότητα, αν ληφθεί υπόψη ότι η Δημοκρατία αυτή (των Σκοπίων) δημιουργήθηκε δολίως υπό των Τίτο και Στάλιν με τη μετονομασία τον Αύγουστο του 1944 της Νοτίου Σερβίας (Βαρντάνσκα) σε «Μακεδονία», με άμεσο και προφανή στόχο την απόσπαση της Μακεδονίας από την Ελλάδα και την ένταξη της στο σοβιετικό μπλοκ και την έξοδο στη θάλασσα του Βορείου Αιγαίου. Το ότι δε η περιοχή της Νοτίου Σερβίας ελέγετο τότε Βαρντάνσκα προκύπτει ανενδοιάστως, εκτός των άλλων, και από σχετικό γραμματόσημο της Γιουγκοσλαβίας, εκδοθέντος το 1939,  και που σώζεται μέχρι σήμερα.

Έκτοτε οι Σκοπιανοί, ενεργούντες δολίως και συστηματικώς, οικειοποιήθηκαν παρανόμως το όνομα και τα σύμβολα της Μακεδονίας, εξέδωσαν χάρτες και συγγράμματα, έκοψαν νομίσματα, ανήγειραν ανδριάντες του Μεγάλου Αλεξάνδρου, μετονόμασαν το αεροδρόμιο τους σε Αεροδρόμιο «Μεγάλου Αλεξάνδρου», κατά προφανή παράβαση της Διεθνούς Συμβάσεως ΙΑΤΑ και, πλαστογραφούντες ασύστολα την ιστορική αλήθεια και πραγματικότητα, προπαγανδίζουν αδιάκοπα ότι αυτοί είναι οι Μακεδόνες. Πέραν τούτου, κατασκεύασαν και τη θεωρία για την ύπαρξη «μακεδονικής εθνότητας» και «μακεδονικής γλώσσας». Πάντα ταύτα δε κατά κατάφωρη παραγνώριση της ιστορικής αλήθειας και πραγματικότητας, συμφωνά με την οποία είναι αυταπόδεικτη και αναμφισβήτητη η ελληνικότητα της Μακεδονίας που χάνεται πράγματι και κυριολεκτικά στα βάθη των αιώνων.

Η Μακεδονία είναι μόνο μία, ελληνική, ουδείς δε έχει το δικαίωμα να βεβηλώσει την Ιστορία της και την αιματοποτισμένη ιερή γη της. Πολύ δε περισσότερο να αμφισβητήσει την ταυτότητα των Μακεδόνων cos Ελλήνων, η οποία δεν είναι ποτέ δυνατόν να αποτελέσει αντικείμενο διαπραγματεύσεως ή συμβιβασμού.

Οποιοδήποτε όνομα και αν πάρει τελικώς το κρατίδιο των Σκοπίων, οι κάτοικοι αυτοί δεν μπορούν να ονομάζονται Μακεδόνες. Η ταυτότητα των Σκοπιανών ως Μακεδόνων είναι απαράδεκτη, καθόσον οι Μακεδόνες από τα βάθη των αιώνων και εξακολουθητικά μέχρι σήμερα όχι μόνον είναι Έλληνες, αλλά κατά τον πατέρα της Ιστορίας Ηρόδοτο αποτελούν τον πρωταρχικό πυρήνα του ελληνικού έθνους.

Σημειωτέον ότι οι Σκοπιανοί παρουσιάζουν συνεχώς και εκ συστήματος τις διατάξεις της ενδιάμεσης Συμφωνίας της Νέας Υόρκης της 13ns Σεπτεμβρίου 1995, καίτοι αμφότερα τα συμβαλλόμενα εις αυτή μέρη συμφώνησαν να συνεχίσουν, σύμφωνα με το άρθρο 5 αυτής, τις διαπραγματευθεί, ως προς το ονομά των Σκοπίων, υπό την αιγίδα του γενικού γραμματέως του ΟΗΕ, εις εφαρμογή των αποφάσεων 817 και 845 του 1993 του Συμβουλίου Ασφαλείας.

Συγκεκριμένοι, τα Σκόπια με την υπογραφή της Ενδιάμεσης Συμφωνίας δεσμεύθηκαν να συνεχίσουν τις διαπραγματευθεί τους με την Ελλάδα για την εξεύρεση από κοινού με αυτήν ονομασίας της χώρας τους κοινής αποδοχής και συμφώνησαν περαιτέρω ότι η ονομασία FYROM είναι προσωρινή, πράγμα που δεν το ετήρησαν ούτε και το τηρούν μέχρι σήμερα, εμμένοντες παρανόμως και αντισυμβατικώς στην ονομασία της χώρας τους ως «Δημοκρατία της Μακεδονίας». Γενικά δε η κακοπιστία και η αντισυμβατική συμπεριφορά των Σκοπιανών, εκτός όλων των άλλων, καταφαίνονται πασιδήλως και εκ της προβολής ασυστόλων αλυτρωτικών και άλλων αξιώσεών τους, εμφανιζόμενοι ως «Μακεδόνες», καίτοι εγκαταστάθηκαν στη Βαλκανική τον 6ο μ.Χ. αιώνα και κατά τον αείμνηστο επιφανή Άγγλο ιστορικό και καθηγητή του Κέμπριτζ Νίκολας Χάμοντ ήσαν Σλάβοι χωρίς ελληνική φωνή, με δική τους γλώσσα. Αν, παρά ταύτα, είχε δηλώσει ο Χάμοντ, αναγνωρισθεί η «Δημοκρατία των Σκοπίων» υπό την επωνυμία «Μακεδονία», αυτό θα αποτελέσει επιβράβευση μιας προσπάθειας παραποιήσεως της πραγματικότητας και βιασμού της ιστορικής αλήθειας και πραγματικότητας».

Σήμερα που οι Σλάβοι των Σκοπίων με ασύστολη παραποίηση της ιστορικής αλήθειας και της πραγματικότητας ιδιοποιούνται εθνολογικά, παρά πάσαν έννοιαν δικαίου και ηθικής, το ιστορικό όνομα της Μακεδονίας, σύμπας ο ελληνικός λαός, ενωμένος και ομόψυχα, βρίσκεται σε επαγρύπνηση και σε εγρήγορση, προκειμένου να υπερασπισθεί την ελληνικότητα της Μακεδονίας και τα αναμφισβήτητα, αδιαπραγμάτευτα και απαράγραπτα δίκαια της, καθώς επίσης να υπερασπισθεί την εδαφική ακεραιότητα και την ανεξαρτησία της Μακεδονίας.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ Β. ΧΙΩΛΟΣ

Διδάκτωρ Νομικής, επίτιμος δικηγόρος

ΣΚΟΠΙΑΝΟΙ: "Η ΧΩΡΑ ΜΑΣ ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΟΝΟΜΑΖΕΤΑΙ ΒΑΡΝΤΑΡΣΚΑ ΜΠΑΝΟΒΙΝΑ" !!!

ΣΚΟΠΙΑΝΟΙ:

"Η ΧΩΡΑ ΜΑΣ ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΟΝΟΜΑΖΕΤΑΙ

ΒΑΡΝΤΑΡΣΚΑ ΜΠΑΝΟΒΙΝΑ" !!!

Στις 29 Νοεμβρίου, Σερβικής καταγωγής πολίτες των Σκοπίων συγκεντρώθηκαν για να εορτάσουν την 2η επέτειο ίδρυσης του Κομμουνιστικού Κόμματος FYROM. Και δείτε τι είπαν:

Η Μπανόβινα του Βαρδάρη ή Βαρντάρσκα Μπανόβινα, (σερβοκροατικά: Вардарска бановина, Vardarska banovina) ήταν μια επαρχία ή μπανόβινα του Βασιλείου της Γιουγκοσλαβίας μεταξύ των ετών 1929 και 1941. Πρωτεύουσα της επαρχίας ήταν τα Σκόπια και περιλάμβανε τις σημερινές περιοχές της πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας (ΠΓΔΜ), του Κοσσυφοπεδίουα και της Σερβίας. Το όνομα στην επαρχία δόθηκε από τον ποταμό Αξιό, που είναι γνωστός στα βαλκανικά κράτη και ως «Βαρδάρης».

Γεωγραφία

Η Μπανόβινα του Βαρδάρη ήταν μια από της εννέα μπανόβινες του Βασιλείου της Γιουγκοσλαβίας. Συνόρευε στα βόρεια με την γιουγκοσλαβική «Μπανόβινα του Μοράβα», με πρωτεύουσα πόλη το Νις και την γιουγκοσλαβική «Μπανόβινα του Ζέτα, με πρωτεύουσα τη Κετίνη (Cetinje). Στα δυτικά συνόρευε με το Βασίλειο της Αλβανίας, στα νότια με το Βασίλειο της Ελλάδας και στα ανατολικά με το Βασίλειο της Βουλγαρίας. Σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία του 1930, από τις εννέα γιουγκοσλαβικές μπανόβινες, εκείνη του Βαρδάρη ήταν η μεγαλύτερη σε έκταση με 38.879 τετραγωνικά χιλιόμετρα, ενώ ο πληθυσμός της ήταν τέταρτος κατά σειρά με 1.386.370 κατοίκους.

Ιστορία

Η Μπανόβινα του Βαρδάρη δημιουργήθηκε στις 3 Οκτωβρίου 1929 με την νομοθεσία περί διοικητικής μεταρρύθμισης του Βασιλείου της Γιουγκοσλαβίας, όπως ονομάστηκε το Βασίλειο των Σέρβων, των Κροατών και των Σλοβένων με τον ίδιο νόμο. Η δημιουργία των επαρχιών αυτών, που καθορίστηκαν και ονομάστηκαν με βάση τη γεωγραφία (ποταμούς ή τη θάλασσα), και όχι με βάση εθνικές ή ιστορικές ονομασίες, αποτελούσε μέρος του μακροπρόθεσμου πολιτικού σχεδιασμού του βασιλιά Αλέξανδρου του Α΄, που στις 6 Ιανουαρίου είχε διαλύσει το Κοινοβούλιο εγκαθιστώντας ένα προσωπικό καθεστώς, να αντικαταστήσει τις τοπικές εθνικές ταυτότητες του βασιλείου του με μια ενιαία γιουγκοσλαβική συνείδηση.

Κατά την διάρκεια του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου, το 1941, οι Δυνάμεις του Άξονα κατέλαβαν την Μπανόβινα του Βαρδάρη. Η επαρχία ως διοικητική δομή καταργήθηκε και η επικράτειά της διαμοιράστηκε στο Βασίλειο της Βουλγαρίας, στην Σερβία που ήταν κατειλημμένη από τα ναζιστικά γερμανικά στρατεύματα και στην Αλβανία που ελέγχονταν από την Φασιστική Ιταλία. Μετά τον πόλεμο, η περιοχή χωρίστηκε στην Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Μακεδονίας και στη Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Σερβίας, που συγκροτούσαν την Σοσιαλιστική Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας.

hellasforce.com

http://thesecretrealtruth.blogspot.com/2014/12/blog-post_741.html