Translate -TRANSLATE -

Παρασκευή 1 Νοεμβρίου 2013

«Γιαλαντζί» αντάρτες οι γαλάζιοι βουλευτές...

 
Τρίβουν τα χέρια τους στην κυβέρνηση, καθώς η χθεσινοβραδινή σύσκεψη του Γιάννη Στουρνάρα με τους γαλάζιους βουλευτές κατέληξε σε «φιάσκο» για μερίδα των δήθεν αντιδρώντων βουλευτών της ΝΔ.

Στο κυβερνητικό επιτελείο πιστεύουν ότι αυτό που καταδείχθηκε είναι πως παρά τους «τσαμπουκάδες» μερίδας των βουλευτών, οι οποίοι ζήτησαν αλλαγές στο νόμο για τα ακίνητα, η πραγματικότητα είναι ότι ελάχιστα επικίνδυνοι κρίνονται για την κυβερνητική σταθερότητα. Είναι όπως το έλεγε σήμερα κορυφαίος κυβερνητικός παράγοντας με την φράση: «Σκύλος που γαβγίζει, δεν δαγκώνει!».

Κοινώς, παρά τις γκρίνιες και τις δήθεν αντιπολιτευτικές τους κορώνες, η στάση τους απέδειξε ότι ουδείς από αυτούς δεν θα τολμούσε να καταψηφίσει το νομοσχέδιο. Στο κυβερνητικό επιτελείο τρίβουν τα χέρια τους γιατί πιστεύουν ότι η χθεσινοβραδινή σύσκεψη Στουρνάρα- γαλάζιων βουλευτών ήταν μία καλή ευκαιρία προκειμένου να «ξεδώσουν» και να κάνουν το εφέ τους στις εκλογικές τους περιφέρειες.

Σε αυτήν την βάση αξιολογούν στην κυβέρνηση το δήθεν «αντάρτικο» που ως μήνυμα προσπάθησαν να περάσουν στην κοινή γνώμη. Η πραγματικότητα είναι ότι ουδείς από τους βουλευτές είναι πρόθυμος να πάρει πάνω του το ρίσκο μίας κυβερνητικής κατάρρευσης.

Το ερώτημα όμως που τίθεται αφορά το ζήτημα ουσίας, δηλαδή που πραγματικά είναι οι κόκκινες γραμμές που οι κυβερνητικοί βουλευτές είναι αποφασισμένοι να θέσουν προκειμένου να μην τις υπερβούν. Η μέχρι στιγμής στάση τους δείχνει περισσότερα λόγια με ακροατήριο της περιφέρειές τους, παρά ενεργή κινητικότητα από μέρους τους στην κατεύθυνση να δημιουργήσουν προβλήματα στην κυβέρνηση.

Ίσως να είναι σωστή, ως εκ τούτου, η άποψη που λέει ότι η κυβέρνηση αν πέσει, δεν θα πέσει από τους «γαλάζιους» βουλευτές, αλλά τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ... Και πάνω στο θέμα της κατάστασης «μπάχαλο» στην οποία βρίσκεται το εσωτερικό της ΚΟ του ΠΑΣΟΚ, το NEWSBOMB θα σας έχει σύντομα αναλυτικό ρεπορτάζ...

http://www.triklopodia.gr/2013/11/blog-post_9722.html

Έκλειψη ηλίου την Κυριακή





Δείτε το εκπληκτικό φαινόμενο που θα δούμε τη Κυριακή στον ουρανό

Την Κυριακή θα γίνει έκλειψη ηλίου η οποία θα είναι μερικώς ορατή στην Ελλάδα και σε κάποια σημεία του πλανήτη ολική.. Στη χώρα μας, ανάλογα με το γεωγραφικό πλάτος το ανώτερο ποσοστό του ήλιου το οποίο θα καλύψει η σελήνη ανέρχεται στο 10%. Επίσης στη βόρειο Ελλάδα το συγκεκριμένο ποσοστό θα είναι μικρότερο όπως και η διάρκεια της έκλειψης. Πιο συγκεκριμένα, στην Αθήνα η έκλειψη θα διαρκέσει από τις 15:08 έως 16:05, στην Θεσσαλονίκη από 15:16 έως 15:47, στην Πάτρα από 15:06 έως 16:00 και στα Χανιά από 15:04 έως 16:17.

http://ipaideia.gr/

Πέμπτη 31 Οκτωβρίου 2013

Στο 16% η ΝΔ σύμφωνα με τις κυλιόμενες.

 
 10 μονάδες μπροστά ο ΣΥΡΙΖΑ. 
Ο φόρος στα ακίνητα διαλύει το κόμμα των νοικοκυραίων!
 
ΠΟΙΟΙ ΜΕΘΟΔΕΥΟΥΝ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΣΟΙΜΠΛΕ-ΔΡΑΓΑΣΑΚΗ

Κρύος ιδρώτας λούζει από νωρίς το πρωί τους φίλα προσκείμενους στην ΝΔ ανθρώπους των εταιρειών που πραγματοποιούν τις λεγόμενες κυλιόμενες μετρήσεις της κοινής γνώμης.

Σύμφωνα με πληροφορίες ο νέος Ενιαίος Φόρος Ακινήτων στέλνει την ΝΔ σε ένα ιστορικά χαμηλό ποσοστό που κυμαίνεται στο 15-16% με τάσεις περαιτέρω μείωσης. Αυτό κάνει σχεδόν απαγορευτικές της ευρωεκλογές-αν θα μπορούσε να συμβεί κάτι τέτοιο-μια και τα ποσοστά του ΠΑΣΟΚ συνθλίβονται στην κυριολεξία με τον Βενιζέλο να ρισκάρει πάρα πολλά με την εικόνα όπως διαμορφώνεται αυτή τη στιγμή. Ο Βενιζέλος κινδυνεύει να μείνει αρχηγός χωρίς κόμμα!

Την ίδια στιγμή ο ΣΥΡΙΖΑ περνάει μπροστά με 10 μονάδες και βρίσκεται στο 26%, ενώ εμφανής είναι και η νεκρανάσταση του Καρατζαφέρη του ΛΑΟΣ ο οποίος φλερτάρει με το 3,5% κάνοντας ευτυχισμένους τους μεγαλοεπιχειρηματίες που χρόνια επενδύουν στο συγκεκριμένο κόμμα.

Η πιο σημαντική εξέλιξη και χαρακτηριστική του κλίματος που διαμορφώνεται είναι η προσπάθεια επιχειρηματικών συμφερόντων να αλλάξουν το προφίλ του ΣΥΡΙΖΑ, εξαφανίζοντας από την πρώτη γραμμή τον Τσίπρα, τον οποίο θεωρούν ανασταλτικό παράγοντα για την κυβερνησιμότητα του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Ο άνθρωπος που εμπιστεύονται πιο πολύ είναι ο Γιάννης- London School of Economics-Δραγασάκης. Λέγεται μάλιστα πως ένα από τα πρώτα ραντεβού του Βόλφαγκ Σόιμπλε με την ιδιότητα του υπ. Οικονομικών του μεγάλου κυβερνητικού συνασπισμού θα είναι με το στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ. Η συνάντηση έχει κλείσει, διαβεβαιώνουν στο περιβάλλον τους οι συμπαθούντες τον ΣΥΡΙΖΑ επιχειρηματίες.

Η Ελλάδα στο μάτι των ψεκαστών και σήμερα!!!

 Πανικός στον Ελληνικό ουρανό!!!

Πανικός στον Ελληνικό ουρανό!!! Η Ελλάδα στο μάτι των ψεκαστών και σήμερα!!!
Για δύο συνεχείς μέρες η Ελλάδα δέχεται επίθεση χημικών αεροψεκασμών ανελέητα, απάνθρωπα, με τους κυβερνώντες να έχουν δώσει το πράσινο φως σε μια τέτοια γενοκτονία! Ποιος έδωσε το δικαίωμα γι' αυτή την παραβίαση των δικαιωμάτων μας για καθαρό αέρα και για ζωή;
Δείτε ένα πολύ μικρό δείγμα με το τι έγινε τις δύο τελευταίες ημέρες!!!
Πανικός στον Ελληνικό ουρανό!!! Η Ελλάδα στο μάτι των ψεκαστών και σήμερα!!!

Πανικός στον Ελληνικό ουρανό!!! Η Ελλάδα στο μάτι των ψεκαστών και σήμερα!!!

Πανικός στον Ελληνικό ουρανό!!! Η Ελλάδα στο μάτι των ψεκαστών και σήμερα!!!

Πανικός στον Ελληνικό ουρανό!!! Η Ελλάδα στο μάτι των ψεκαστών και σήμερα!!!

Πανικός στον Ελληνικό ουρανό!!! Η Ελλάδα στο μάτι των ψεκαστών και σήμερα!!!

Πανικός στον Ελληνικό ουρανό!!! Η Ελλάδα στο μάτι των ψεκαστών και σήμερα!!!
http://aneksigita-fainomena.blogspot.gr/

Είναι ο Περισσός, ηλίθιε

Η απόλυση του Νίκου Μπογιόπουλου από τον Ριζοσπάστη προκάλεσε συζητήσεις επί συζητήσεων και παρότι πρόκειται για μια από τις ελάχιστες περιπτώσεις όπου οι πληροφορίες των ρεπορτάζ σχεδόν όλων των ΜΜΕ συμφωνούν, κάποιοι -στο όνομά του ΚΚΕ!- άλλα προπαγανδίζουν...

Του Λευτέρη Χαραλαμπόπουλου
Όπως ο πνιγμένος που πιάνεται απ΄τα μαλλιά για να σωθεί, έτσι και κάποιοι -στο όνομα του ΚΚΕ!- έχουν προχωρήσει τα τελευταία 24ωρα σε μια απίστευτου χαμηλού επιπέδου σπέκουλα, ένα ξεκατίνιασμα, που ούτε λίγο ούτε πολύ θέλει τον Νίκο Μπογιόπουλο να αρνείται τον κομματικό μισθό των 800 ευρώ, γιατί του «έπεφταν λίγα». Εμείς θα τους πιστεύαμε και θα γράφαμε λίβελους για τον «φραγκοφονιά» Μπογιόπουλο, που τολμά να έχει οικονομικές αξιώσεις από το Κόμμα, αλλά υπάρχει ένα πρόβλημα: εδώ και καιρό ο Μπογιόπουλος είχε παραιτηθεί του μισθού του, δούλευε στον Ριζοσπάστη εθελοντικά, και απλώς είχε διαμηνύσει στην διεύθυνση της εφημερίδας και στην ηγεσία του ΚΚΕ ότι δεν πρόκειται, για ιδεολογικούς λόγους, να υπογράψει καμία ατομική σύμβαση εργασίας.

Ναι, καλά διαβάσατε: αρνήθηκε να υπογράψει ατομική σύμβαση, από αυτές δηλαδή που αντιμάχεται το ΚΚΕ για όλους τους εργαζόμενους όλων των εταιριών. Ή τουλάχιστον για όλους τους εργαζόμενους, εκτός από αυτούς που εργάζονται για το ίδιο το ΚΚΕ.

Είναι δεδομένο ότι αυτούς τους κάποιους -που μιλούν στο όνομα του ΚΚΕ!- δεν τους πιστεύει κανείς. Άλλωστε το κείμενο που διαβάζετε δεν προέκυψε ως μια ανάγκη ετερόκλητης υπεράσπισης του Ν. Μπογιόπουλου, καθώς κανείς (ούτε το ΚΚΕ αν το επιχειρούσε, ούτε κανείς αυτόκλητος στο όνομα του ΚΚΕ) δεν έχει πια τη δυνατότητα της αναπάντητης σπέκουλας. Όμως το ζήτημα δεν είναι η αποτελεσματικότητα της σπέκουλας. Δεν είναι αν και σε ποιο βαθμό μπορεί να σπιλώσει κανείς -εξ' ονόματος του ΚΚΕ!- ένα από τα ελάχιστα στελέχη του Κόμματος που απολαμβάνει κοινή αποδοχή. Το ζήτημα είναι σε τι σημείο μπορεί να φτάσει η «φιλο»-κομματική προπαγάνδα για να δικαιολογηθούν τα αδικαιολόγητα.

Διάβασα ότι ο Ν. Μπογιόπουλος απολύθηκε γιατί του την είχαν φυλαγμένη από πέρυσι όταν, στο πλαίσιο του προσυνεδριακού διαλόγου του κόμματος, αρθρογράφησε στον Ριζοσπάστη για τη λάθος πορεία που έχει πάρει το κόμμα, όπως φάνηκε και στις εκλογές. Είναι αλήθεια. Διάβασα επίσης ότι απολύθηκε γιατί εξέδωσε βιβλίο, χωρίς την έγκριση του ΚΚΕ. Το βιβλίο Είναι ο καπιταλισμός, ηλίθιε έγινε επιτυχία, αλλά όχι ανάμεσα στα ηγετικά κλιμάκια του ΚΚΕ, που προσπάθησαν να δημιουργήσουν «ψιθύρους» γύρω από την έκδοσή του. Επίσης είναι αλήθεια, όπως αλήθεια είναι ότι τα δύο περιστατικά είναι περισσότερο αφορμές, παρά πραγματικοί λόγοι...

Ο Νίκος Μπογιόπουλος έχει ένα φοβερό χάρισμα που, για κάποιο ακατανόητο λόγο, είναι ασυγχώρητο σε εκείνους από το ΚΚΕ που παριστάνουν τους «φίλους» του ΚΚΕ (και είναι περίεργο που δεν αντιδρά ενάντιά τους το ΚΚΕ): Να είναι ένας σύγχρονος κομμουνιστής, ένας αριστερός που μπορεί να μιλήσει με σημερινούς όρους, δίχως να κουράζει με συνεχείς παλαιοκομματικές αναφορές στους θεωρητικούς του κομμουνισμού, στη Σοβιετική Ένωση και σε πάσης φύσεως κομμουνιστικά φετίχ. Ένα από τα ελάχιστα -αν όχι το μόνο- στελέχη του ΚΚΕ που μπορεί να μιλήσει και σε νεώτερους και να προκαλέσει συζητήσεις.

Να τα αφήσει, όμως, αυτά τα...σύγχρονα. «Εδώ είναι ΚΚΕ, τί το κάναμε, αμέρικαν μπαρ;» λένε κάποιοι «φίλοι» του ΚΚΕ. Αντί λοιπόν το ΚΚΕ να απολύει τους Μπογιόπουλους, μήπως θα έπρεπε να κάνει κάτι με αυτούς τους «φίλους» του;


http://unfollow.com.gr/blog/item/327-perissos.html

ΝΙΚΟΥ ΑΜΜΑΝΙΤΗ : "Μια φορά στα χίλια χρόνια"



Μια Φορά Και Έναν Καιρό
  "Μια φορά στα χίλια χρόνια"
Του ΝΙΚΟΥ ΑΜΜΑΝΙΤΗ

«Μια φορά στα χίλια χρόνια / τραγουδούν αλλιώς τα αηδόνια», έγραψε ο Οδυσσέας Ελύτης και οι στίχοι αυτοί έρχονται αυθόρμητα στα χείλη σου καθώς ξημερώνει η 28η Οκτωβρίου και αναθυμάσαι τη μοναδική και ανεπανάληπτη εκείνη ημέρα του '40. Στίχοι που τόσο πολύ της ταιριάζουν και που εσύ, δωδεκάχρονο τότες αγόρι, είχες την τύχη να τη ζήσεις και δεν θα την ξεχάσεις ποτέ, γιατί πράγματι, μια φορά στα 1.000 χρόνια μπορεί να συμβούν παρόμοια θαύματα.

Και το «θαύμα» δεν έγινε από στρατιές χερουβείμ και σεραφείμ, αγγέλους και άλλα επουράνια όντα, αλλά από μια χούφτα ξυπόλυτους Έλληνες που όρθωσαν το μπόι τους σε 45 εκατομμύρια Ιταλούς, μετατρέποντας σε πράξη το δισύλλαβο «ΌΧΙ» που ξεστόμισε θαρραλέα ένας εβδομηντάρης γέρος στις τρεις και μισή μετά τα μεσάνυχτα εκείνης της νύχτας και που σε έξι μονάχα ημέρες, οι ξυπόλυτοι αυτοί Έλληνες έπαψαν «να αμύνονται του πατρίου εδάφους», πέρασαν στην επίθεση και νικήσανε αφήνοντας εκστατική ολόκληρη την ανθρωπότητα.

Πολλά έχουν γραφτεί έκτοτε για τις μάχες στο μέτωπο, τα χιόνια, τις νίκες, τα κρυοπαγήματα και τους αιχμαλώτους που με «κομμένα φτερά» και σκυφτό το κεφάλι οδηγούνταν στα στρατόπεδα αιχμαλώτων ψελλίζοντας «bella Grecia». Έγιναν ατέλειωτες περιγραφές θριάμβων και αποτυπώθηκαν ανεξίτηλα στ' αυτιά μας οι καμπάνες που ηχούσαν χαρμόσυνα κάθε φορά που καταλάμβανε ο στρατός μας μια πόλη. Γεμάτη είναι η μνήμη μας από τα τραγούδια και τις θεατρικές παραστάσεις όπου λοιδορούνταν οι φρατέλλοι.

Και κάθε μέρα οι εφημερίδες είχανε ρεπορτάζ με τη ζωή στη συσκοτισμένη πρωτεύουσα, τις σειρήνες, τα καταφύγια και τον λιβανωτό που έκαιγαν στην Ελλαδίτσα μας τα μουδιασμένα μπροστά στον Χίτλερ και τον Μουσολίνι περιδεή κράτη.

Σήμερα, παλιόγερος πια το δωδεκάχρονο τότε παιδί, που έζησε τον πρώτο συναγερμό το ίδιο ηλιόλουστο πρωινό γύρω στις δέκα και μισή περίπου και είδε τον κοσμάκη, αντί να τρέχει περίτρομος στα καταφύγια, να ανεβαίνει στις ταράτσες και να βγαίνει στα μπαλκόνια για να μη χάσει το θέαμα των εχθρικών αεροπλάνων που έρχονταν να μας βομβαρδίσουν, που πρωτάκουσε το μπουμπουνητό από τις βολές των αντιαεροπορικών τηλεβόλων και που ένιωσε το πρώτο βράδυ δέος και κρυάδα στην ψυχή, μέσα στη βυθισμένη στο απόλυτο σκοτάδι πόλη, σκέφτηκε αντί για άλλη επετειακή αφήγηση, να κάτσει και να «αλιεύσει» από εφημερίδες της εποχής μικρές ειδησούλες, απ' εκείνες που γράφονταν στις μέσα σελίδες και απεικόνιζαν τη ζωή και την εμπόλεμη καθημερινότητα. 

Διαβάζοντάς τες φιλτραρισμένες από τον πανδαμάτορα χρόνο και συγκρίνοντάς τες με τα «καθ' ημάς», μελαγχολούμε με τη σημερινή μας κατάντια. Σαν «έτοιμες από καιρό» ανασκουμπώθηκαν όλες οι δημόσιες υπηρεσίες από τα χαράματα εκείνης της Δευτέρας. Στις πρώτες κιόλας εκδόσεις των εφημερίδων δημοσιεύονταν τα διατάγματα επιστρατεύσεως, της κηρύξεως στρατιωτικού νόμου, επιτάξεως κτηνών, μηχανών και οχημάτων, καθώς και τις ειδικές κατηγορίες στρατευσίμων που καλούνταν υπό τα όπλα. Αμέσως, σε πολλά σημεία της πρωτεύουσας, εγκαταστάθηκαν σε σχολεία και σε άλλα κατάλληλα κτίρια, ιατρεία του Ερυθρού Σταυρού, επανδρωμένα με γιατρούς, επικουρούμενους από εθελόντριες αδελφές νοσοκόμες, πλήρως εξοπλισμένα με υγειονομικό υλικό, έτοιμα να προσφέρουν πρώτες βοήθειες. Σε κάθε οικοδομικό τετράγωνο ορίστηκε από τα αστυνομικά τμήματα υπεύθυνος «παθητικής αεράμυνας» κάτοικος, που όφειλε να μεριμνήσει σε περίπτωση συναγερμού για τη γρήγορη μετάβαση των κατοικούντων στην περιοχή και των περαστικών στα καταφύγια, τα οποία έπρεπε να εφοδιασθούν με νερό, φτυάρια, αξίνες και άμμο για την περίπτωση πυρκαγιάς. Παράλληλα, η Εταιρεία Υδάτων συνιστούσε στους υδροδοτούμενους να αποθηκεύσουν νερό, για να «μη κορακιάσουν» στην περίπτωση που θα πάθαινε ζημιές το δίκτυο από ενδεχόμενο βομβαρδισμό. Χωρίς να περιμένουν αυτήν την υπόδειξη οι νοικοκυρές, από ένστικτο θα έλεγε κανείς, από τα πρώτα τους μελήματα ήταν να γεμίσουν μπανιέρες, νταμιτζάνες και κάθε δοχείο με νεράκι και καθώς η ταυτόχρονη ζήτηση ήταν πολύ μεγάλη, λίγο έλειψε να κλατάρουν οι σωλήνες της Ούλεν και να… αδειάσει η Λίμνη Μαραθώνος! Τις ίδιες ώρες, το υπουργείο Εφοδιασμού έδινε εντολή στους φούρνους να παρασκευάσουν διπλάσια ποσότητα ψωμιού για να μην αγωνιά ο κοσμάκης μπας και του λείψει ο επιούσιος. 

Είναι γεγονός πως από την πρώτη στιγμή, όπως συμβαίνει σε αυτές τις περιπτώσεις, κάτι που ζήσαμε πολλές φορές αναίτια και επί των ημερών μας, όλοι έτρεξαν στα μπακάλικα προσπαθώντας να δημιουργήσουν αποθέματα προμηθευόμενοι ρύζια, μακαρόνια, αλεύρι, λάδι, γαλέτες και άλλα τρόφιμα σε ποσότητες, φοβούμενοι μήπως και λείψουν. Οι προμήθειες αυτές γινόταν με «χτυποκάρδι» διότι το υφυπουργείο Δημοσίας Τάξεως, δηλαδή ο Μανιαδάκης, απαγόρεψε και απειλούσε με παραπομπή σε στρατοδικείο όσους ιδιώτες αποθήκευαν τρόφιμα. Μια άλλη διαταγή που δημιουργούσε προβλήματα στην καθημερινότητα, ήταν η καθιέρωση ορίου στις αναλήψεις από τις τραπεζιτικές καταθέσεις. Και θυμηθήκαμε μια ανάλογη περίπτωση τον Ιούλιο του 1974, όταν κηρύχτηκε στρατιωτικός νόμος με την εισβολή των Τούρκων στην Κύπρο και μπήκε πάλι όριο στις αναλήψεις εν όψει πολέμου. Ο τότε χουντο-Ιωαννιδικός Πρόεδρος της Δημοκρατίας, πριν υπογράψει το σχετικό διάταγμα, πήγε τρεχάλα στην τράπεζα και απέσυρε όλα του τα λεφτά… Ένα άλλο μέτρο, ευνοϊκό για τους εφέδρους που εφαρμόστηκε κιόλας από την επομένη, ήταν η καταβολή εφεδρικού επιδόματος αμέσως, χωρίς να περιμένουν τα Δημόσια Ταμεία τις γραφειοκρατικές διατυπώσεις, οι οποίες θα ακολουθούσαν. Έτσι οι επιστρατευμένοι έφευγαν «με το χαμόγελο στα χείλη» για το μέτωπο, γνωρίζοντας πως το κράτος φροντίζει τις οικογένειές τους. Και η κοινωνική μέριμνα επεκτάθηκε με την επιβολή δικαιοστασίου και ενοικιοστασίου, νόμοι που διατηρήθηκαν πολλά χρόνια και μετά το τέλος του πολέμου και έτσι, κουτσά-στραβά, κάτι από εδώ κάτι από κει, η κοινωνία επιβίωσε.

Μέρα με την ημέρα οι άνθρωποι συνήθιζαν τον καινούριο… «βηματισμό» και προσαρμόζονταν στις πολεμικές συνθήκες και απαιτήσεις. Το «αξίωμα» των Γάλλων από τον πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο: - «A la guerre comme a la guerre», δηλαδή ότι τον πόλεμο αντιμετωπίζεις σαν… πόλεμο, εύρισκε στην πρωτεύουσα την απόλυτη εφαρμογή του. Ένας αλλιώτικος τρόπος ζωής καθιερώνετο. Στις κάθε λογίς δουλειές μπήκε σε εφαρμογή συνεχές ωράριο μέχρι τη δύση του ήλιου. Το ίδιο και στα καταστήματα, στις δε τυχόν εξαιρέσεις, π.χ. στα εστιατόρια, οι βραδινές ώρες λειτουργίας τους ήταν κι' αυτές κουτσουρεμένες. Τα θέατρα είχαν μόνον μια απογευματινή παράσταση, οι κινηματογράφοι έκλειναν στις οκτώ και η συσκότιση εφαρμόζονταν σχολαστικά.

Οι απαγορεύσεις και οι περιορισμοί, όσο ο καιρός περνούσε, γίνονταν πιο ασφυκτικοί, αλλά όλοι προσαρμόζονταν αδιαμαρτύρητα. Η ειδησεογραφία και τα ρεπορτάζ των εφημερίδων από το μέτωπο έκαναν τους Έλληνες υπερήφανους. Τις νίκες των φαντάρων μας τις θεωρούσαμε σαν κάτι αυτονόητο και έγινε ρουτίνα να στέκει η υφήλιος γονατιστή με θαυμασμό μπροστά στη χώρα μας.

Μέρες μοναδικές, μεγαλειώδεις, αξέχαστες. Μια φορά στα χίλια χρόνια…  

"ΤΟ ΠΑΡΟΝ"

ΜΕΝΕΛΑΟΣ ΓΚΙΒΑΛΟΣ : «Εβδομαδιαίες» κυβερνητικές παραστάσεις

Μοιάζει με αποτυχημένο θεατρικό θίασο που «ανά εβδομάδα» ανεβάζει ένα «νέο έργο» λόγω αποτυχίας του προηγούμενου. Αυτή είναι στην πράξη η εικόνα που παρουσιάζει η μνημονιακή συγκυβέρνηση. Μέσα σε λίγα 24ωρα, από «σκληροί διαπραγματευτές» που δεν πρόκειται να δεχθούν από την «τρόικα» νέα οριζόντια μέτρα, μετατρέπονται σε υπάκουους πολιτικούς υπηρέτες, προσπαθώντας να δικαιολογήσουν τις νέες εξοντωτικές περικοπές ως ήδη ψηφισθέντα μέτρα ή ως επιλεκτικές παρεμβάσεις για την αποκατάσταση «εξόφθαλμων ανισοτήτων». Τη μια μέρα απειλούν τους «τροϊκανούς» με εκλογές, επισείοντας το «φόβητρο» του ΣΥΡΙΖΑ και την επομένη διαβεβαιώνουν για την εξάντληση της θητείας τους.

Ακόμα και στην υπόθεση των Ναυπηγείων, δύο μόλις 24ωρα από την «αποστασιοποίηση» του Δ. Αβραμόπουλου από τη «σύμβαση» Βενιζέλου, ο Αντ. Σαμαράς κάλυψε πλήρως τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησής του, εμπαίζοντας τον ίδιο, το στελεχιακό δυναμικό και τους οπαδούς της Νέας Δημοκρατίας.

Δεν πρόκειται για την ανικανότητα του πολιτικού επιτελείου της ΝΔ και της συγκυβέρνησης να διαμορφώσουν μια δέσμη τακτικών επιλογών και να τις προωθήσουν επικοινωνιακά.

Η κρίση του πολιτικού συστήματος -και ιδιαίτερα του συστήματος της μνημονιακής διακυβέρνησης- έχει οδηγήσει σε μια πρωτόγνωρη κατάσταση: Οι μνημονιακές κυβερνήσεις έχουν όντως συγκεκριμένη «στρατηγική»:

Τη στρατηγική των Μνημονίων και της παραγωγικής και κοινωνικής περιθωριοποίησης της χώρας στο ευρωπαϊκό και διεθνές περιβάλλον. Αυτήν τη στρατηγική την υπηρέτησαν και την υπηρετούν πιστά και αποτελεσματικά: Απώλεια εθνικής αυτονομίας και κυριαρχίας, ύφεση και απώλεια ΑΕΠ άνω του 25%, ανεργία κοντά στο 30%, πλήρης διάλυση του κρατικού μηχανισμού, κατάργηση κοινωνικών και εργασιακών δικαιωμάτων, εξαθλίωση μεγάλου τμήματος του πληθυσμού. Σ' αυτά παίρνουν άριστα.

Αλλά και ο «τακτικός» χαρακτήρας των επιλογών της διακυβέρνησης στη χώρα μας δεν καθορίζεται από την εκάστοτε ελληνική κυβέρνηση, αλλά από την «τρόικα», ακόμα και σε λεπτομέρειες που αποδεικνύουν την αναξιοπρέπεια και τον εξευτελισμό της ελληνικής κυβέρνησης (τιμή πετρελαίου θέρμανσης, διαδικασία «διαθεσιμότητας»).

Γι' αυτό και μη μπορώντας να διαμορφώσουν έναν έστω μεσοπρόθεσμο σχεδιασμό, όπως και οι προηγούμενες κυβερνήσεις, έτσι και η ΣΥΓΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΠΑΣΟΚ - ΝΔ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ ΩΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ «ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ», ΩΣ ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ «ΤΟΥ ΜΗΝΑ». Τις αποφάσεις -τόσο τις τρέχουσες όσο και τις κρίσιμες- τις παίρνει άλλωστε η «τρόικα».

Η ακροδεξιάς έκφρασης συγκυβέρνηση αισθάνεται «προστατευμένη», κλεισμένη στο «κουκούλι προστασίας» που της παρέχει η κ. Μέρκελ και οι δανειστές. Ο Αντ. Σαμαράς, το δίδυμο Σαμαράς - Βενιζέλος, τα εγχώρια μνημονιακά συμφέροντα, γνωρίζουν πολύ καλά ότι είναι πολύ πιθανό η σημερινή συγκυβέρνηση να αποτελεί το τελευταίο πολιτικο-κομματικό υποχείριο των δανειστών μας. Ευελπιστούν γι' αυτό ότι οι πιέσεις της «τρόικας» και του γερμανικού imperium δεν θα οδηγήσουν στην πτώση της σημερινής κυβέρνησης, τουλάχιστον μέχρι τις ευρωεκλογές… Υπάρχει άλλωστε και το εξάμηνο της ελληνικής προεδρίας που λειτουργεί ως «σάκος ασφαλείας»…

Όμως, τα αδιέξοδα της σκληρής πραγματικότητας διαμορφώνουν μια ανεξάρτητη από τις βουλήσεις των μνημονιακών συμφερόντων κοινωνική και πολιτική δυναμική.

Τα νέα μέτρα βρίσκονται επί θύραις… Η κοινωνική και πολιτική ΑΠΟΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ διευρύνεται καθημερινά. Γι' αυτό και η αντίθεση κοινωνίας - μνημονιακής κυβέρνησης διαπερνά τώρα το εσωτερικό της μνημονιακής συμπαράταξης.

Το ένα σημαντικό πρόβλημα αφορά τη σχέση ΠΑΣΟΚ - ΝΔ και συγκεκριμένα τη σχέση Βενιζέλου - ΝΔ. Το ΠΑΣΟΚ βυθίζεται αύτανδρο και η συμπόρευσή του με τη ΝΔ αποβαίνει καταστροφική. Από τη δική της πλευρά η ΝΔ, στερούμενη πλέον οποιασδήποτε μνημονιακής κομματικής εφεδρείας -η τελευταία της πολιτική «βακτηρία», η Χρυσή Αυγή, δεν μπορεί πλέον να προσφέρει υπηρεσίες- αναγκάζεται να μετατραπεί σε κομματικό πλυντήριο των σκανδάλων του ΠΑΣΟΚ (ΕΛΣΤΑΤ, λίστα Λαγκάρντ, Ναυπηγεία) και σε πολιτικό «σωσίβιο» του ιδίου του προέδρου του ΠΑΣΟΚ.

Σ' αυτή την πορεία του ακροδεξιού μετασχηματισμού και της «νομιμοποίησης» της μνημονιακής διαδρομής του ΠΑΣΟΚ, η Νέα Δημοκρατία χάνει την εσωτερική της συνοχή, αλλά και την ανοχή των παραδοσιακών φιλελεύθερων - συντηρητικών της στελεχών που συγκροτούν σχηματικά την ομάδα των «Καραμανλικών».

Ίσως στις επόμενες εκλογές -είτε αυτές είναι ευρωεκλογές είτε βουλευτικές εκλογές- να παρατηρηθεί στο εσωτερικό της Νέας Δημοκρατίας το αντίστοιχο φαινόμενο με τη στάση των «Ανδρεϊκών» του ΠΑΣΟΚ στις εκλογές του 2004… Οπότε ο κ. Αντ. Σαμαράς θα μετατρέψει επιτέλους τη ΝΔ σε «Πολιτική Άνοιξη»… Γιατί στις κρίσιμες εποχές που ζούμε, όταν συντελούνται τόσο ραγδαίες και βαθιές κοινωνικές, πολιτικές και ιδεολογικές μεταβολές κανένας σχεδιασμός επί χάρτου, καμιά ξένη προστασία δεν μπορεί να ανακόψει την προσπάθεια και τον αγώνα ενός λαού και μιας χώρας που επιδιώκουν την επιβίωση και την αξιοπρέπειά τους.

http://www.paron.gr/