Translate -TRANSLATE -

Σάββατο 2 Νοεμβρίου 2013

Σ. Κούλογλου :Το παρακράτος φτιάχνει μάρτυρες για την ΧΑ.



Η προβοκάτσια είναι χοντροκομμένη. Θυμίζει “τα χρόνια του μολυβιού” στην Ιταλία την δεκαετία του 70 και τις δολοφονικές επιθέσεις των μυστικών υπηρεσιών που φορτώνονταν στην αριστερά. Εδώ και 6 εβδομάδες οι νεοναζί είχαν περάσει στην άμυνα, η Βουλή είχε ψηφίσει την άρση της ασυλίας βουλευτών της και οι έρευνες για τις εγκληματικές δραστηριότητες της συνεχίζονταν. Σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες, αυτό το Σαββατοκύριακο επρόκειτο να γίνουν και νέες συλλήψεις στελεχών της Χρυσής Αυγής. Μόνο μερικά φέρετρα μπορούσαν να εμποδίσουν την παραπέρα εξάρθρωση της.
Ήδη τις προηγούμενες μέρες, έγκυροι παρατηρητές από τον “Πατριωτικό Χώρο” που παρακολουθούν στενά τις εξελίξεις, προέβλεπαν ένα “μεγάλο χτύπημα” που θα ανέτρεπε το σκηνικό. Οι δολοφόνοι των μελών της Χρυσής Αυγής έκαναν ακριβώς αυτό: πρόσφεραν στους νεοναζί τους μάρτυρες που είχαν τόσο μεγάλη ανάγκη.

Μόλις μερικά λεπτά μετά το έγκλημα, ο ντετέκτιβ Κασιδιάρης το είχε ήδη εξιχνιάσει. Οι δράστες ήταν “αριστεροί τρομοκράτες”,τους οποίους έχει αφήσει ελεύθερους το διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα, την ώρα που φυλακίζει τους “αγωνιστές” θαυμαστές του Χίτλερ. Οι δε ηθικοί αυτουργοί είναι τα ΜΜΕ που τους συκοφαντούν, κατέληξε ο βουλευτής της ΧΑ, που όπως και οι υπόλοιποι συνάδελφοι του που βρέθηκαν στον τόπο του εγκλήματος είχαν ξαναβρεί το έξαλλο στιλ στο οποίο διακρίθηκαν και πριν την δολοφονία Φύσσα. Το κλίμα είχε αλλάξει: “δικαιολογημένα είναι θυμωμένοι οι βουλευτές της Χρυσής Αυγής”, συμπέραινε η παρουσιάστρια των ειδήσεων του Αντέννα,ούτε μια ώρα μετά την δολοφονία!

Στην πραγματικότητα βέβαια, σε κάθε σκοτεινή ενέργεια όπως είναι όλες οι τρομοκρατικές ενέργειες, ένα από τα βασικά ερωτήματα είναι ποιος ωφελείται από αυτές. Στην περίπτωση των δολοφονιών στο Νέο Ηράκλειο, η κυβέρνηση δεν είναι από τους ωφελημένους. Μπορεί με τις νέες δολοφονίες να ξεχνιούνται προσωρινά τα νέα οικονομικά μέτρα που ζητάει η τρόικα και η κυβερνητική νευρική κρίση(ο διευθυντής του “Βήματος” προέβλεπε το πρωί πιθανή πτώση της δικομματικής) αλλά το κλίμα της πολιτικής αστάθειας που δημιουργείται υπογραμμίζει ότι η κυβέρνηση ελέγχει όλο και λιγότερο τις εξελίξεις.

Απ΄ ότι φαίνεται έχει χάσει τον έλεγχο και του παρακράτους. Ίσως οι έρευνες στο σπίτι και το γραφείο του Καρχιμάκη, πράγμα που φέρνει αντικειμενικά σε δυσκολότερη θέση το ΠΑΣΟΚ αποσταθεροποιώντας παραπάνω την κυβέρνηση, να ήταν στην ίδια κατεύθυνση.

Το βέβαιο είναι ότι οι δύο δολοφονίες εγκαινιάζουν ένα νέο κύκλο αίματος, που αν τα χέρια του παρακράτους δεν κοπούν, δεν πρόκειται να σταματήσει εδώ. Το επόμενο θύμα θα προέρχεται πιθανότατα από την άλλη πλευρά, έτσι ώστε να διευκολυνθεί η στρατηγική της έντασης που το Μέγαρο Μαξίμου εγκαινίασε για να αντιμετωπίσει την αριστερά, αλλά τώρα γυρνάει σαν μπούμεραγκ σε βάρος του. 'Η, καλύτερα, σε βάρος αυτών που δεν έχουν χάσει τελείως την ψυχραιμία τους, μπροστά στην προοπτική απώλειας της εξουσίας...

Το πιθανότερο είναι, τις επόμενες μέρες, κάποια άγνωστη ή εξαφανισμένη για χρόνια τρομοκρατική οργάνωση, να αναλάβει την ευθύνη της δολοφονικής επίθεσης. Και αυτή την φορά ίσως να προσέξουν και να μην βγάλουν προκήρυξη με καθαρευουσιάνικες εκφράσεις, όπως έβγαλε η μαιμού-οργάνωση για την επίθεση στα γραφεία της ΝΔ.

Στη πραγματικότητα όμως, δεν υπάρχει σήμερα τρομοκρατική οργάνωση στην Ελλάδα που να μπορεί να οργανώσει μια τόσο καλοσχεδιασμένη επίθεση, όπως η σημερινή. Αντί λοιπόν να ξεκινήσει ξανά τις αηδίες περί δύο άκρων, η κυβέρνηση θα πρέπει να διαλύσει το παρακράτος, να βρει τους δολοφόνους και να συνεχίσει την εξάρθρωση της άλλης εγκληματικής οργάνωσης που ελπίζει τώρα, με δύο μάρτυρες σημαία, να ξαναμπεί στο παιχνίδι. Και τα σημερινά γεγονότα απέδειξαν, ότι η παρουσία της είναι καταστροφική για την χώρα και την πολιτική ομαλότητα.

 http://tvxs.gr/news/omada-tvxs/parakratos-ftiaxnei-martyres-gia-tin-xrysi-aygi-toy-s-koylogloy

ΣΤΑΘΗΣ : Προσοχή! Διχασμός!

Προσοχή! Διχασμός!
Οι γραμμές αυτές γράφηκαν περίπου μια ώρα μετά το χθεσινό δολοφονικό χτύπημα κατά των μελών της Χρυσής Αυγής κι ενώ ακόμα οι πληροφορίες για το γεγονός έφθαναν στα γραφεία της Real News. Συνεπώς, διαβάζοντας εσείς σήμερα αυτό το κείμενο θα γνωρίζετε περισσότερα εις ό,τι αφορά τις εξελίξεις. Θεώρησα όμως -επιτρέψτε μου το πρώτο πρόσωπο- απαραίτητο να γράψω, όχι εν θερμώ, αλλά

όσον πιο νηφάλια μπορώ κάποιες πρώτες σκέψεις για την πολιτική και ηθική πλευρά του πράγματος, όπως εκ πρώτης όψεως φαίνεται.
Εν πρώτοις η στήλη εκφράζει τα συλληπητήριά της στους οικείουςκαι τους φίλους των δύο παιδιών που έχασαν τόσο άδικα τη ζωή τους. Θρηνώ και πενθώ.
Αυτό το χτύπημα εναντίον των νεαρών παιδιών, είτε μελών, είτε οπαδών ή φίλων της Χρυσής Αυγής, είναι ένα φασιστικό χτύπημα. Αυτοί που το διέπραξαν, εκτελεστές και δολοφόνοι, είναι φασίστες, ό,τι άλλο κι αν νομίζουν ή δηλώνουν ότι είναι. Διότι μόνον οι φασίστες νομίζουν ότι είναι θεοί που αποφασίζουν ποιος ζει ή ποιος πεθαίνει, όπως έκανε η 17 Νοέμβρη στο παρελθόν και η Χρυσή Αυγή προσφάτως.
Αυτοί που νομίζουν ότι μπορεί να είναι τιμωροί, κάτι σέχτες μέχτες ή οποιουδήποτε άλλου τύπου κουκουλοφόροι και μπάχαλοι, απ’ τη στιγμή που σηκώνουν το όπλο και παίρνουν μια ανθρώπινη ζωή είναι φασισταράδες του κερατά και τίποτε άλλο.
Αυτοί οι αυτόκλητοι Σούπερμαν και Μπάτμαν δεν είναι τίποτα υπερήρωες, πρόμαχοι του λαού -έστω αυτόκλητοι- αλλά διαταραγμένα παλιόπαιδα που νομίζουν ότι παίζουν τον δικαστή Ντρεντ.
Κομπλεξικές και σκοτεινές ψυχές που τη βρίσκουν με τα κουμπούρια και τον φόνο, όπως την έβρισκαν οι ναζήδες.
Οποιος πειράζει έστω και μια τρίχα απ’ το κεφάλι ενός Χρυσαυγίτη δεν είναι καλύτερος απ’ τους δήμιους των Ες Ες κι έχει τόση σχέση με την Αριστερά, όση οι Νεάντερταλ με τα μαθηματικά.
Οι φόνοι που έγιναν χθες θα μπορούσαν να έχουν διαπραχθεί από ανθρώπους της νύχτας για ξεκαθάρισμα λογαριασμών, ή από φασίστεςμεταξύ τους για τον ίδιο ακριβώς λόγο. Ή από φασίστες βαλτούς, ώστε να ενοχοποιηθεί η Αριστερά και να θυματοποιηθεί η Χρυσή Αυγή. Να ανακοπείτο φυλλορρόημά της και μάλιστα να ξαναφουντώσει.
Μπορεί να είναι ένα τυφλό χτύπημα ή ένα προμελετημένο χτύπημα.Μπορεί την ευθύνη να αναλάβει κάποια μαύρη ομάδα, αντιεξουσιαστική (που αμαυρώνει αυτόν τον χώρο) ή κάποια ομάδα ακόμα πιο πονηρή, απ’ αυτές που η εξουσία παρουσιάζει ως αντιεξουσιαστικές.
Ο,τι και να είναι αυτό το χτύπημα, είτε οι έρευνες το διαλευκάνουν είτε όχι, είναι ένα προβοκατόρικο χτύπημα. Και ως τέτοιο κρίνεται εκ του αποτελέσματος. Στόχος του είναι η Αριστερά, προκειμένου να ενοχοποιηθεί, οι ομαλές δημοκρατικές εξελίξεις, η δημοκρατία η ίδια.
Η θεωρία των δύο άκρων τρέφεται από τέτοιες καταστάσεις, πίνει το χυμένο αίμα και θεριεύει. Οι διαχειριστές του φόβου παίρνουν το πάνω χέρι. Η διάχυση της πόλωσης στην κοινωνία γίνεται πιο εύκολη, η εμφυλιοπολεμική ατμόσφαιρα καλλιεργείται, η βεντέτα οπλίζει τη λογική της, ο παραλογισμός γίνεται η χαρά του ανορθολογισμού - η κατατρομοκράτηση των πολιτών βρίσκει εύκρατο περιβάλλον.
Πολλά χρόνια τώρα έχουν ταλαιπωρήσει το λαϊκό κίνημα ανεγκέφαλοι και φασίστες τύπου Μαρφίν -σήμερα που ο κόμπος όσων διαπράττουν τα τροϊκανά ανδρείκελα έχει φθάσει στο χτένι, τι πιο χρήσιμο για το σύστημααπό έναν τρομώδη αποπροσανατολισμό;
Το γεγονός ότι κάτι τέτοιο είναι προφανές ως προς τη σκοπιμότητα που εξυπηρετεί, δεν πτοεί τους διαχειριστές του σοκ και του δέους. Διότι έχει αποδειχθεί ότι όσο πιο ψεύτικος είναι ένας κίνδυνος, τόσο πιο πιστευτός γίνεται, «όσο πιο χοντρά είναι τα ψέματα που λες, τόσο πιο πιστευτά γίνονται», δίδασκε ο Χίτλερ τον Γκαίμπελς.
Η συγκυρία βοά.
Με την υπόθεση της Μαρφίν εξουδετερώθηκαν οι λαϊκές κινητοποιήσεις εναντίον των Μνημονίων, όταν ήταν ακόμα απαλά τα νύχια τους. Σήμερα
επιχειρείται να αντιμετωπισθούν εκ προοιμίου ενδεχόμενες λαϊκές κινητοποιήσεις πριν καν εκδηλωθούν. Η έγκαιρη αντίδραση των κομμάτων της Αριστεράς, του ΣΥΡΙΖΑ και του ΚΚΕ εναντίον των δύο στυγερών δολοφονιών και του τραυματισμού ενός ακόμα ανθρώπου, μόνον και μόνον για τις ιδέες τους, βοηθάει τη δημοκρατική άμυνα. Το κακό πρέπει να σταματήσει εδώ.
Η Χρυσή Αυγή δεν πρόκειται να συμβάλει σε αυτό, διότι δεν είναι φτιαγμένη για αυτό. Είναι μία ναζιστική οργάνωση, εφεδρεία του συστήματος ή προφυλακή, αναλόγως αν το σύστημα χρειάζεται προβοκάτορες ή τάγματα εφόδου.
Συνεπώς το βάρος αυτή τη στιγμή της διατήρησης της νομιμότητας πέφτει πάνω στους ώμους της Αριστεράς και όλων, των δημοκρατικών δυνάμεων της Δεξιάς. Οπως επίσης και η περιφρούρηση της ομαλότητας, ώστε ο λαός να μπορεί να εκφράζεται δημοκρατικά και κατά την κρίση του.  Πρόκειται
για καθήκοντα πρώτης γραμμής, που πρέπει να ασκηθούν νηφάλια αλλά και δυναμικά χωρίς κανέναν συμψηφισμό συμπαράταξης με τις δυνάμεις εκείνες των οποίων οι πολιτικοί όχι μόνον εξέθρεψε τον φασισμό, αλλά διέλυσε την οικονομία, αποσάθρωσε την κοινωνία  και μετέτρεψε τη χώρα σε ειδική οικονομική ζώνη που πάει για νεκρή ζώνη. Ο εύκολος αντιφασισμός, τα διάφορα «συνταγματικά τόξα» δεν έχουν κανένα νόημα, και διότι είναι παράλογα (δεν μπορείς να συνασπισθείς εναντίον του φασισμού με εκείνους που τον παράγει η πολιτική τους) και διότι (ως εκ τούτου) είναι ανήθικα.
Ο φασισμός των τραπεζών και των πολυεθνικών, ο αυταρχισμόςτου δουλικού πολιτικού προσωπικού που τις υπηρετεί, η καταστολή, η προπαγάνδα, είναι που ωφελούνται απ’ την ανωμαλία και τον διχασμό. Η θυματοποίηση (ηρωοποίηση) της Χρυσής Αυγής ταιριάζει γάντι στο σκηνικό που διαμορφώνεται. Ηδη η ρητορική της Χρυσής Αυγής στρέφεται κατά της κυβέρνησης, ώστε να μπορέσει να εμφανισθεί και πάλι στα μάτια όσων επηρεάζει ως αντισυστημική δύναμη.
Κάτι που δεν είναι, ενώ την ίδια στιγμή απαρνείται μετά βδελυγμίας αυτό που είναι - μια ναζιστική συμμορία.
Είναι άθλιο να θυσιάζονται ανθρώπινες ζωές -δύο νεαρά παιδιά νεκρά,εκτελεσμένα εν ψυχρώ- για ένα παιχνίδι που παίζεται επί μακρόν ήδη, που όλοι γνωρίζουμε τι σημαίνει, και όμως συνεχίζεται...
ΥΓ.: Είδα τη φωτογραφία τού ενός απ’ τα δολοφονημένα παιδιά στην οθόνη μου, με κοιτούσε στα μάτια και έσπασε η καρδιά μου...
http://tokoutsavaki.blogspot.gr/2013/11/blog-post_3644.html

Δημήτρης Κωνσταντακόπουλος: Εμφύλιος στην Ελλάδα;




Αριστερά, Δεξιά και το παράδειγμα της Βαϊμάρης...

Είναι δυνατόν, εν έτει 2013, να χρειαζόμαστε εντατικά μαθήματα για το τι συνέβη και τι συνέπειες είχε αυτό που συνέβη στη μεσοπολεμική Γερμανία, της Βαϊμάρης και του Χίτλερ; Πρέπει, άραγε, να αρχίσουμε τώρα να (ξανα)διαβάζουμε Φρομ, Γκερέν, Τρότσκι, Ράιχ*; Φαίνεται ότι όντως χρειάζεται, όσο τραγικά απελπιστικό κι αν μοιάζει τέτοιο συμπέρασμα. 

Αντί οι πολιτικές δυνάμεις, κυβέρνηση, αντιπολίτευση, καλλιτέχνες, «διανοούμενοι» –τρομάρα τους!–, Εκκλησία, φορείς άπαντες να ’χουν βγει στα κάγκελα, πανευρωπαϊκώς και παγκοσμίως, να λένε «μπάστα, δολοφονείτε μια χώρα», να κατηγορούν για γενοκτονία, κοινωνικό ολοκαύτωμα τις ηγεσίες Ευρωπαίων και ΔΝΤ, υπεύθυνες για το αποδείξιμα χειρότερο, καταστροφικότερο οικονομικό πρόγραμμα της Ιστορίας, θα αρχίσουμε τώρα να σκοτωνόμαστε μεταξύ μας; Αυτό, άραγε, χρειάζονται ο ελληνικός λαός και η Ελλάδα; 

Υποστηρίξαμε εδώ και τρία χρόνια την άποψη ότι βρισκόμαστε, στην Ελλάδα, αντιμέτωποι με κρίση «τύπου Βαϊμάρης», προκληθείσα από το Μνημόνιο και τις Δανειακές, από τις μεθόδους που επελέγησαν για την αντιμετώπιση (δήθεν) της ελληνικής κρίσης. Η κρίση της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης (1919-1933) στη Γερμανία προέκυψε ως άμεσο αποτέλεσμα του εξαναγκασμού της να καταβάλει τερατώδεις πολεμικές αποζημιώσεις για τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, σε συνδυασμό με τις συνέπειες της παγκόσμιας κρίσης του 1929. Η γερμανική κοινωνία συνεθλίβη από την εξωτερική οικονομική πίεση και κατευθύνθηκε τελικά στο ναζισμό. 

Η γερμανική άρχουσα τάξη, μη μπορώντας να διαχειριστεί την κατάσταση, συγκατατέθηκε και ενίσχυσε παρασκηνιακά την άνοδο του Χίτλερ στην εξουσία. Μια τέτοια άνοδος θα ήταν όμως αδύνατη αν η γερμανική Αριστερά δεν αρνούνταν στην πραγματικότητα να αγωνιστεί για την εξουσία, προσφέροντας τη δική της διέξοδο στο γερμανικό λαό. Για να εκφραστούμε σε «ορολογία Κομιντέρν», ο «δεξιός οπορτουνισμός» των σοσιαλιστών συνέκλινε με τον «αριστερό οπορτουνισμό» των σταλινικών, προκαλώντας την ιστορικά σημαντικότερη ήττα των σοσιαλιστικών προσδοκιών που δημιούργησε η Ρωσική Επανάσταση στην Ευρώπη, ήττα της ίδιας της ιδέας του σοσιαλισμού, και οδηγώντας την ήπειρο σε τρομακτικό πόλεμο. Αφού κατέστρεψε την Ευρώπη και παρ’ ολίγον την ΕΣΣΔ, η χιτλερική Γερμανία κατεστράφη και η ίδια.




Ελλάδα: Ομοιότητες και αναλογίες 

Στην Ελλάδα, η εφαρμοζόμενη μετά το 2010 πολιτική οδηγεί σε ακραία πορεία καταστροφής της ελληνικής οικονομίας και κοινωνίας, υπονόμευση των όρων αναπαραγωγής του κοινωνικού σχηματισμού και της αστικής, κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας, μαζική μετανάστευση της νεολαίας, καταστροφή του ελληνικού έθνους-κράτους, μετατροπή του σε αποικία χρέους, υπό διοίκηση κυβέρνησης ελεγχόμενης από τους πιστωτές. Ομοίως και χειρότερα στην Κύπρο. Μνημόνια και Δανειακές καταλαμβάνουν τη θέση της Συνθήκης των Βερσαλλιών.

Διάφοροι υποτιθέμενοι «φίλοι», «της Αριστεράς», που προσπαθούν να είναι/φαίνονται διανοούμενοι, όχι μόνο σταλινικοί ιντριγκαδόροι, όπως συχνά μαθαίνει κανείς να είναι μετά από πολλά χρόνια ως στέλεχος του ενός και μόνου «Κόμματος», κατηγορούν εδώ και καιρό το γράφοντα για «συνωμοσιολογία» και «κινδυνολογία», ίσως, μάλιστα, τα πιστεύουν κιόλας. Μας κατηγορούν στο παρασκήνιο βέβαια, ποτέ δημοσίως, αφού είναι φυτά «εσωτερικού χώρου». Προτιμούν να λένε στους πολιτικούς ηγέτες της Αριστεράς τα καθησυχαστικά που –υποθέτουν– θέλουν να ακούνε, καταρτίζοντας οι ίδιοι (παντελώς ανόητες) προσωπικές στρατηγικές (στο πλαίσιο καταστρεφόμενης χώρας). Ουδέποτε τους άρεσε όταν επισημαίναμε το δραματικό χαρακτήρα της κατάστασης ή το ριζικό χαρακτήρα που επιβάλλει η αντιμετώπισή της.

Ενοχλούνται επίσης, για λόγους που γνωρίζουν καλύτερα από μας, για τη σημασία που αποδίδουμε στην «Αυτοκρατορία του Χρήματος», τη χρηματιστική ολιγαρχία και τον «τοκογλυφικό» ιμπεριαλισμό της – θέλουν να περιορίζουν αυστηρά την όποια κριτική σε Μέρκελ - Γερμανία, να μιλάνε μόνο εναντίον της λιτότητας, δεν τους αρέσει να αναφέρεσαι στο ρόλο τραπεζών όπως η GoldmanSachs, αρχιτέκτων του νέου ολοκληρωτισμού ή των ΗΠΑ, δύναμης με δεσπόζουσα επιρροή στο ΔΝΤ και στα της Μεσογείου.

Το ότι οι προβλέψεις μας για την ελληνική/ευρωπαϊκή κρίση επαληθεύονται –δυστυχέστατα!–, το ότι συμβαίνουν πράγματα που, αν λέγαμε ότι θα συμβούν λίγα χρόνια πριν, θα μας έπαιρναν για τρελούς, ουδόλως τους επηρεάζει. Οι ίδιοι δεν είναι «συνωμωσιολόγοι», είναι συνωμότες – συμμετέχουν ενεργά σε ιδιοτελείς μικρο-συνωμοσίες, που τους οδηγούν συνήθως με τη μεγαλύτερη ευκολία στο να «κολλάνε» κατά καιρούς στους πιο διαφορετικούς πολιτικούς και ιδέες. Προτιμούν να διατυπώνουν όσο πιο ανώδυνες θεωρίες μπορούν, προσαρμοσμένες όχι στην (τραγική) αντικειμενική πραγματικότητα και τις ανάγκες αντιμετώπισής της, αλλά στις ψυχολογικές ανάγκες πολιτικών που συμβουλεύουν.



 Βαϊμάρη plus
 
Η Ελλάδα δεν γίνεται «Βαϊμάρη» γιατί ανήκει στην ΕΕ, γράφει ο Ρότζερ Κοέν, διαψεύδοντας την πραγματικότητα στους NewYorkTimes. Γίνεται Βαϊμάρη ακριβώς γιατί ανήκει στην ΕΕ, θα μπορούσε ίσως να του απαντήσει ο Αλαβάνος.

Και οι δύο έχουν άδικο. Η Ελλάδα δεν γίνεται «Βαϊμάρη» εξαιτίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά γιατί η ίδια επέτρεψε στην ΕΕ να ενεργήσει όπως ενήργησε στην κρίση. Ασφαλώς η συμμετοχή της Ελλάδας στην ΕΕ είναι εμπόδιο, ανεπαρκές ωστόσο τελικά στη «Βαϊμαροποίησή» της. Συμβαίνει και το αντίστροφο – η «Βαϊμαροποίηση» είναι τρόπος τελικής αποβολής της χώρας μας από την ΕΕ. Δεν πρέπει να θεωρούμε αυτό το ενδεχόμενο αδύνατο ούτε για την Ελλάδα ούτε για την Κύπρο.
Και δεν είναι θετικό, πέραν των άλλων, γιατί εδώ δεν έχουμε στοιχειωδώς λειτουργούν έθνος-
κράτος στο οποίο θα «γυρίσουμε» φεύγοντας από Ευρωζώνη/ΕΕ. Η συμμετοχή μας είναι στοιχείο ισχύος, όχι αδυναμίας του κράτους μας στις συγκεκριμένες συνθήκες και βάλλεται/αμφισβητείται η κυριαρχία του κράτους μας.

Σε Ελλάδα/Κύπρο δεν έχουμε απλώς κρίση τύπου Βαϊμάρης, αλλά «Βαϊμάρη plus», με έντονη γεωπολιτική διάσταση. Που δεν συναντάμε σε κανένα άλλο σημείο της ευρωπαϊκής περιφέρειας, όπως πουθενά δεν συναντάμε τα φοβερά νούμερα του οικονομικού κραχ (ΑΕΠ/ανεργία) Ελλάδας και (προβλεπόμενα) Κύπρου.

Η Ελλάδα δεν έχει τη γεωπολιτική αυτονομία της μεσοπολεμικής Γερμανίας ή της Ρωσίας του 1917. Το τέλος αυτής της ιστορίας μπορεί να μας γυρίσει από την οικονομική σε καθαρά εθνική καταστροφή, με πιθανότερο σημείο αρχικής εκδήλωσης την Κύπρο.

Φυσικά, όλες οι αναλογίες έχουν όρια. Ο γερμανικός εθνικισμός μπορούσε να επιδιώξει την κατάκτηση της Ευρώπης. Ως εθνικιστές εμείς μόνο τους ξένους θα μπορούσαμε να σφάξουμε – αν δοκιμάζαμε να τα βάλουμε με την Τουρκία στις σημερινές συνθήκες όχι μόνο θα τρώγαμε τα μούτρα μας, θα βάζαμε την τελική ταφόπλακα στο σχέδιο του 1821, ανεξάρτητου/κυρίαρχου ελληνικού κράτους.





Το αναγκαίο «εθνικο-απελευθερωτικό» υποκείμενο 

Υποστηρίξαμε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έχει μόνο δύο δρόμους να διαλέξει μετεκλογικά: Είτε να συμβάλει στην εμφάνιση αποτελεσματικού, συνεπούς κοινωνικο-εθνικού αντιμνημονιακού πολιτικού υποκειμένου, ικανού να οργανώσει και να ηγηθεί σε συμμαχία με κάθε πατριωτική δύναμη στη χώρα στην πάλη λαού και έθνους για τη σωτηρία της Ελλάδας, είτε να μην το επιδιώξει/καταφέρει, με τη χώρα να κυλά σε καταστροφικές εξελίξεις, όπως εμφύλιες, φυλετικές ή εξωτερικές συρράξεις, χαμηλής ή υψηλής έντασης.

Λέμε ο ΣΥΡΙΖΑ, γιατί αυτόν ανέδειξε το εκλογικό αποτέλεσμα και ο συσχετισμός πολιτικών δυνάμεων στη χώρα. Θεωρητικά θα μπορούσε να είναι και άλλο υποκείμενο, αλλά δεν το βλέπουμε πρακτικά.

Το τελευταίο που χρειάζονται οι πιστωτές είναι μια ελληνική (κυπριακή) Δημοκρατία που διεκδικεί τα δικαιώματά της στην Ευρώπη ορθολογικά και συγκροτημένα. Χρειάζονται είτε υποδουλωμένη πειθήνια Ελλάδα είτε Ελλάδα χάους και αίματος. Από τις ελληνικές πολιτικές δυνάμεις, την ικανότητά τους να αρθούν στο ύψος των περιστάσεων, θα κριθεί το αποτέλεσμα.


 * Τις καλύτερες αναλύσεις για το γερμανικό μεσοπόλεμο, την άνοδο του φασισμού και την τεράστια ιστορική ευθύνη Αριστεράς και Στάλιν έγραψε ο Τρότσκι. Τα σχετικά κείμενά του θεωρούνται κλασικά ως εγχειρίδια πολιτικής τακτικής/στρατηγικής και ερμηνευτικά εργαλεία για την καταστροφή του γερμανικού σοσιαλισμού - κομουνισμού. Δημοσιεύτηκαν στην ολότητά τους σε δύο τόμους, με τους τίτλους Και τώρα; και Γερμανία: Φασισμός και Εργατικό Κίνημα, από τις εκδόσεις «Πρωτοποριακή Βιβλιοθήκη». Ο Έριχ Φρομ συνδέει την ψυχολογία των Γερμανών εργατών με τη νίκη του φασισμού, σε μια εργασία που βρέθηκε στα χαρτιά του – ο ίδιος δεν τη δημοσίευσε όσο ζούσε, λόγω του «εκρηκτικού», «αιρετικού» χαρακτήρα της. Ο Ντανιέλ Γκερέν έγραψε ένα εξαιρετικό οδοιπορικό, μετά δύο ταξίδια στη Γερμανία στα 1931-1932, όπως και μια μελέτη για τη σχέση του φασισμού με τις μεγάλες επιχειρήσεις. Κλασική είναι η συγκλονιστική μελέτη της μαζικής ψυχολογίας του φασισμού από τον Βίλχελμ Ράιχ. Ενδιαφέρον έχει και το κεφάλαιο για τον αντισημιτισμό, στη Διαλεκτική του Διαφωτισμού (Χορκχάιμερ - Αντόρνο).

Το άρθρο δημοσιεύτηκε στο περιοδικό ΕΠΙΚΑΙΡΑ (Τεύχος 206)
 

Δουλοπρεπείς με τ’ όνομα!

Δουλοπρεπείς με τ’ όνομα!

Οι αρχαίοι Ελληνες δήλωναν την ταυτότητά τους χρησιμοποιώντας το όνομα, το πατρώνυμο και την καταγωγή τους - για παράδειγμα Μεγασθένης Αντισθένους Αχαρνεύς. Η καταγωγή (στο πλαίσιο της πόλης) είχε να κάνει με τη φυλή (Αχαρνεύς), και υπό την πολιτική, και υπό την καταγωγική έννοια. Εκτός πόλης ο ίδιος άνθρωπος για τους υπόλοιπους Ελληνες ήταν ο Μεγασθένης Αντισθένους Αθηναίος. Σε ορισμένες περιπτώσεις το όνομα του πολίτη συμπληρωνόταν απ’ τη γενιά του, αν ήταν επιφανής ή αριστοκρατική, όπως για παράδειγμα των Αλκμαιωνιδών στην Αθήνα.
Αργότερα, στα ελληνιστικά χρόνια, όταν ο ελληνισμός έλαβε οικουμενικές διαστάσεις, η ταυτότητα των πολιτών δηλωνόταν με τον ίδιο τρόπο, πλην όμως με μιαν έμφαση στην καταγωγή (Αλεξανδρεύς, Ρόδιος, Μακεδών, Αντιοχεύς) συν την προσθήκη ενός άρθρου (Λέων ο Κυρηναίος) που η ελληνική κοινή σιγά σιγά καθιέρωσε και για έναν ακόμα λόγο: πολλοί ηγεμόνες των ελληνιστικών κρατών προσέθεταν (ή τους προσέθεταν) στο όνομά τους κι ένα προσωνύμιο, είτε επειδή απέδιδε κάποιαν ιδιότητά τους, όπως Πτολεμαίος ο Κεραυνός ή Αντίγονος ο Δόσων (διότι όλο και κάτι έδιδε ο μπαγασάκος για να μη δώσει περισσότερα) ή Δημήτριος ο Πολιορκητής, τάδε ο Επιφανής, δείνα ο Φιλέλλην, ο Φιλοπάτωρ, ο Αυλητής (ένας απ’ τους τελευταίους Πτολεμαίους αυτός, της ξεφτίλας δηλαδή, διότι όλο τον αυλό τον έπαιζε, κι όλο οι Ρωμαίοι αλώνιζαν)...
Οι Ρωμαίοι πάλι, επειδή διέθεταν ελάχιστα «μικρά» ονόματα (καμμιά εικοσαριά), για να γίνονται διακριτοί παρέθεταν τρία ονόματα: μικρό, πατρώνυμο (στην ονομαστική) και γένος, π.χ. Γάιος (όνομα) Μάρκος (πατρώνυμο) Ιούλιος (της Ιουλίας γενεάς) ή Φλάβιος (της γενεάς των Φλαβίων) Κωνσταντίνος, ο γνωστός μας θεμελιωτής της Νέας Ρώμης, της Κωνσταντινούπολης, ο και Μέγας αποκληθείς. Μιμούμενοι, λοιπόν, τους Ελληνες της εποχής τους, οι επιφανείς Ρωμαίοι προσέθεταν κι αυτοί στα ονόματά τους (ή τους προσέθεταν) κάποιο προσωνύμιο: Μέγας (ο Πομπήϊος), Μονομάχος (ο Κωνσταντίνος, Βυζαντινός αυτός, όπως και ο συνονόματός του, ο Κοπρώνυμος). Συνήθως τα προσωνύμια που προσέθεταν οι Ρωμαίοι στα ονόματά τους αφορούσαν τη dignitas των πολιτών εν σχέσει προς τα πολεμικά τους έργα, όπως Σκιπίων ο Αφρικανός (επειδή κατέκτησε την Καρχηδόνα) ή Μέτελλος ο... Κρητικός (επειδή η Κρήτη παραδόθηκε αμαχητί και οι Ρωμαίοι κορόιδευαν για τούτο τον γιο εκείνου του άλλου Μέτελλου που τσάκισε την Αχαϊκή Συμπολιτεία, ως έναν γιο που δεν τα κατάφερε καλύτερα απ’ τον πατέρα του). Τα προσωνύμια στη Ρώμη ήταν τόσο δυνατά, που ορισμένοι Ρωμαίοι μάς παραδόθηκαν και μας είναι γνωστοί σήμερα με το παρατσούκλι τους, λόγου χάριν ο Κικέρων (Ρεβύθης).
Τα επώνυμα άρχισαν να καθιερώνονται την εποχή του Βυζαντίου, όπως Αλέξιος Κομνηνός, Νοταράς, Χρυσολωράς, Ακροπολίτης, Στρατηγόπουλος, χωρίς να παραλείπονται τα προσωνύμια, Μέθυσος, Δραγάτσης (ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος απ’ το επώνυμο της μητρός του) και άλλα.
Πιστοί λοιπόν στην παράδοση του ελληνικού και ρωμαϊκού προγονικού οι σημερινοί Έλληνες, τι προσωνύμια άραγε θα έβαζαν στους ηγέτες τε ταγούς και ηγήτορες του Γένους;
Θα λέγαμε ποτέ Αντώνης Σαμαράς ο Φιλότιμος; ο Γενναίος; ο Ανορθωτής; ή θα ξεμέναμε σε ένα ψοφοδεές Αντώνης ο Γονυπετής;
Πώς θα αποκαλούσαμε όλους αυτούς τους Πιπίνους τους Μικρούς που κυβερνάνε αυτήν τη χώρα περισσότερο κι απ’ την πολύχρονη βασιλεία του Μανουήλ Κομνηνού; Πώς θα τους αποκαλούσαμε; Δυναστεία των Δουλοπρεπών;
Πώς θα προσαγορεύαμε τον κ. Βενιζέλο; Ευάγγελος ο Μαινόμενος; Μπενίτο ο Επικίνδυνος; Μπενύτο Αλλόφρων ο Αφρων; Τι;
Εντάξει ο Ακης! Κατέκτησε επαξίως τον τίτλο ο Κλέψας του Κλέψαντος! Ο κ. Σημίτης όμως; Ο κ. Πάγκαλος; - αλλά ξέχασα: Αυτός είναι ο Μεγάλος Τραγουδιστής, ο άνθρωπος που γινόταν της μουρλής στα Υμια και, Υπουργός Εξωτερικών ων, δεν εγκατέλειπε τα στούντιο του Mega. Πάγκαλος ο Οτσαλανοδίδων - βαρβαρικό, αλλά βάρβαρος και ο άνδρας. Ενας πραιπόζιτος (αυτοκρατορικός τραπεζοκόμος) της ελεεινής μορφής στο τραπέζι αυτών που τα φάγανε. Των Δυνατών. Φράγκων και Ρωμιών.
Μια πινακοθήκη μεγαλοσχημόνων ουτιδανών, Στουρνάρας ο Γερμανικός (όχι με την έννοια του κατακτητή της Γερμανίας κατά το ρωμαϊκό πρότυπο, αλλά του κατακτημένου απ’ τη Γερμανία -κι όποιον άλλον γουστάρει- κατά το ραγιάδικο προηγούμενο). Βορίδης, ο Βάραγγος με το Τσεκούρι, μικρός κυνήγαγε κομμουνιστές, τώρα κόβει κεφάλια, μισθούς, συντάξεις, δεξιών, αριστερών, όλων αδιακρίτως. Αδωνις Σπυριδώνιος Γεωργιάδης ο Αλαλάζων Αλαζών. «Προδότη» έλεγε τον κ. Σαμαρά, τώρα του φιλάει τα κόκκινα αρβυλάκια – ένδοξος ελληνομαθής, συντάσσει καθ’ οδόν προς τα Σούσα εγκώμια για τον Μεγάλο Βασιλιά εις άψογα ελληνικά, αυτό κυρίως.
Παπαμιμίκος ο Ψιλός και Μυταράκης ο Σουπιάς, Βρούτσης ο Εργατοφονιάς, αυτοί και άλλοι τέτοιοι που τους πάνε γάντι τα προσωνύμια ο Φαφλατάς, ο Ψευταράς και ο Μπουρδολόγιος, αυτοί είναι οι σημερινοί μας Επιφανείς και Φιλοπάτριδες και Σωτήρες και Ευεργέτες. Κάτι τύποι σαν τον κ. Μητσοτάκη που απολύει 4.000 ώς το τέλος του 2013, άλλους 15.000 μέσα στο 2014, ενώ θέτει σε διαθεσιμότητα ακόμα 25.000 ψυχές, λες και πρόκειται για στρατιωτάκια να παίζει τον «στρατιωτικό νόμο» ο αμετροεπής αυτός και ανεπάγγελτος γόνος μιας ακόμα δυναστείας. Δυναστών.
Ταλανισμένη χώρα σε χαλεπούς καιρούς. Με το πολιτικό της προσωπικό των προεστών και των αστών προσκυνημένο, όπως συχνά στο απώτερο και πρόσφατο παρελθόν. Με τα αποτελέσματα της Δουλοπρέπειας πασίγνωστα.
Τώρα συμβαίνει ακόμα μια φορά το ίδιο. Οπως με τους Αμερικανούς στην αρχή της Μεταπολίτευσης, έτσι και με τους Γερμανούς στο τέλος της, τρέχει ο «Αυλητής» προσκυνητής στο Βερολίνο και προσκυνάνε εδώ οι δικοί του την Τρόϊκα τρεις φορές την ημέρα, σαν βγαίνει ο ήλιος το πρωί, όταν τρώει ο Τόμσεν το μεσημέρι, και σαν (απο)τελειώνουν την ημέρα τα δελτία των οκτώ.
Ερχεται ο χειμώνας. Πάλι στα μαγκάλια (παίζοντας ντάμα με τον χάρο) θα ζεσταίνονται πολλοί φοιτητές. Αιχμαλωσία και Κατοχή. Ξεφτίλα και διασπορά όπου γης. Αυτό ήταν όλο;


email: stathis@enikos.gr
http://www.enikos.gr/stathis/186620,Doyloprepeis_me_t%E2%80%99_onoma!.html

ΣΟΚ ΚΑΙ ΔΕΟΣ

Επειδή η διαίσθησή μας λέει ότι επιχειρείται ο αποπροσανατολισμός της κοινής γνώμης από την εναντίωση σε ένα τρισάθλιο νομοσχέδιο που κατατίθεται στην Βουλή την Δευτέρα με την αποβλάκωση όλων μας μέσω  των συστημικά ελεγχόμενων καναλιών και τον τύπο, προλαμβάνομε την εξουσία και προβάλλουμε αυτά που η προπαγάνδα της θα προβάλει :
Προλαβαίνουμε λοιπόν το ύφος των ανακοινώσεων της κυβέρνησης:
1. «Μνημόνιο ή τρομοκράτες/φασίστες»
2. «Αυτό είναι το άλλο άκρο, θα το συντρίψουμε κι αυτό»
3. «Η Αριστερά δεν έχει αποσαφηνίσει τη σχέση της με τους δολοφόνους»
4. «Ο νόμος θα εφαρμοστεί, όλα τα Εξάρχεια θα προσαχθούν»
5. «Εμείς είμαστε η εγγύηση, οτιδήποτε άλλο είναι χάος. Τι προτιμάτε, λίγα μέτρα παραπάνω ή ανομία, φόβο να ξεμυτίσετε από τα σπίτια σας, τρομοκράτες να κυκλοφορούν ελεύθεροι καθυστερώντας την ανάκαμψη και μειώνοντας την αξία των ακινήτων σας αφού κανένας δεν θα θέλει να επενδύσει σε μια τέτοια χώρα;»



ΣΟΚ ΚΑΙ ΔΕΟΣ

Της Δήμητρας Σωτηριάδου.

Πως θα επικρατήσει ο φασισμός εάν δεν τρομοκρατηθεί το σύμπαν; Πως θα επιτευχθεί η πλήρης υποταγή στην τρόικα εάν δεν τρομοκρατηθεί το μεγαλύτερο κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας;
Οι εξαντλητικοί φόροι στα ακίνητα και τα αγροτεμάχια αναμένεται να προκαλέσουν τέτοιο σοκ στους πολίτες που οι συγκυβερνώντες πρέπει να ελέγξουν και την αναμενόμενη κοινωνική αντίδραση.
Ένα μούδιασμα στην κοινωνία θα αντισταθμίσει το σοκ που θα υποστεί. Και ένα τέτοιο μούδιασμα ήρθε ως μάννα εξ ουρανού με την δολοφονική επίθεση στα μέλη της Χρυσής Αυγής.
Για τους ψύχραιμους παρατηρητές όλα ήταν αναμενόμενα. Το σχέδιο της  αποσταθεροποίησης της χώρας βαίνει προς το τέλος. Μην ακούτε τα λόγια τα θεατρικά περί ανάπτυξης της Ελλάδας.
Στη χώρα μπήκε η ταφόπλακα και σε λίγο καιρό θα τρώγονται σάρκες.
Τα σπίτια και τα εμπορικά καταστήματα θα παραδίδονται στους έχοντες και κατέχοντες. Μην ξεχνάτε πως είναι οι μόνοι που έχουν φοροαπαλλαγές. Μην ξεχνάτε πως είναι οι μόνοι που δεν έβαλαν το χέρι στην τσέπη όλα τα χρόνια της μνημονιακής πολιτικής. Η πίτα θα μοιραστεί σε χορτάτες κοιλιές. Αυτό ονειρεύονται και αυτό προετοίμασαν χρόνο με το χρόνο. Ήδη οι περιοχές της Αθήνας που επί τούτου υποβαθμίστηκαν πέρασαν σε χέρια που θα ελέγξουν το μέλλον της πόλης. Την ώρα που τα κανάλια δημιουργούν τις εντυπώσεις που θέλουν οι κυβερνώντες , για το χτύπημα στη Χρυσή Αυγή και το φόβο εμφυλίου που σκορπούν, κάποιοι άλλοι τρίβουν τα χέρια τους και ονειρεύονται κέρδη από τις στάχτες.
Δεν το μετρήσαμε καλά και εμείς οι πολίτες. Αμφισβητήσαμε τις δυνάμεις μας, αφεθήκαμε στις φοβίες μας. Ποδοπατήσαμε την αξιοπρέπειά μας. Μας νίκησε η εφήμερη διαβίωση. Ακόμα όμως και τώρα μπορούμε να δείχνουμε τους φταίχτες και να επιμείνουμε στη διαγραφή του χρέους επιστρέφοντας τα μνημόνια σε αυτούς που τα επέβαλαν ως μόνη σωστή λύση, τους επιχειρηματίες, πολιτικούς, ΜΜΕ, και ζητώντας την παραδειγματική τιμωρία τους.

Παρασκευή 1 Νοεμβρίου 2013

ΜΑΖΙΚΕΣ ΑΠΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΩΝ

 ΓΙΑ ΝΑ ΑΠΟΦΥΓΟΥΝ ΤΗ ΔΗΜΕΥΣΗ ΜΕΣΩ ΦΟΡΟΛΟΓΙΩΝ

 
Η υπερφορολόγηση της ακίνητης περιουσίας οδηγεί πλέον τους Έλληνες να αποποιούνται ακόμη και τις κληρονομιές από τους γονείς και τους παππούδες τους προκειμένου να αποφύγουν τη νέα καταιγίδα φόρων που προωθεί η κυβέρνηση για να ικανοποιήσει τους δανειστές. Τους
εξαναγκάζουν δηλαδή να παρατούν ολόκληρες περιουσίες για να μην τις δεσμεύσει η εφορία και τους πάρει ακόμη και το σπίτι, αφού δεν μπορούν να πληρώσουν άλλους φόρους.

Όπως εξελίσσεται η κατάσταση προσομοιάζει σε περιόδους στρατιωτικής εισβολής, όπου ο ξένος κατακτητής δέσμευε τις περιουσίες του λαού και τον εξωθούσε να εγκαταλείψει τα εδάφη του ή τον σκότωνε επί τόπου. Έ, αν λάβουμε υπόψη μας τις αυτοκτονίες λόγω χρεών και τις συνεχείς κατασχέσεις περιουσίων από εφορία, τράπεζες, οι οποίοι αργά ή γρήγορα θα καταλήξουν σε ξένα funds, η μόνη διαφορά θα είναι ότι δεν χρησιμοποιούνται όπλα.

Οι Έλληνες δεν μπορούν να σηκώσουν άλλα φορολογικά βάρη και εκτός αυτού εμπαίζονται από τους βουλευτές που δήθεν κάνουν αντάρτικο, αλλά διαμηνύουν πριν πάνε στον «πόλεμο» πως δεν πρόκειται να ανοίξουν πυρ. «Θέλουμε αλλαγές στον Ενιαίο Φόρο Ακινήτων, αλλά δεν πρόκειται να ρίξουμε και την κυβέρνηση», λένε.

Έφτασαν μάλιστα στο σημείο να ζητήσουν ακόμη και παράταση του χαρατσιού μέσω της ΔΕΗ μέχρι να βρεθεί φόρμουλα για να γίνει πιο δίκαιη η φορολόγηση των ακινήτων και των αγροτεμαχίων. Ενός χαρατσιού που έχει κριθεί παράνομο. Ο υπουργός Οικονομικών κ. Στουρνάρας του είπε καταθέστε προτάσεις και εγώ θα τις… λάβω υπόψη μου.

Κοροϊδεύουν τον κόσμο κανονικότατα. Η τρόικα έχει ζητήσει φόρους 2,9 δις ευρώ και κυβέρνηση και βουλευτές απλά έχουν μπει σε μία διαπραγμάτευση για το πώς θα καταμεριστούν αυτά. Αν θα πληρώσουν οι στάνες και τα κοτέτσια ή αν θα πληρώσουν οι οικοδομές που είναι στα μπετά. Απίστευτη διαπραγμάτευση.

Κανείς δεν θέτει το θέμα ότι την τελευταία τριετία οι φόροι στα ακίνητα υπερτετραπλασιάστηκαν και από τα 700 εκατ. ευρώ που ήταν έχουν φτάσει τα 2,9 δις ευρώ. Ο κόσμος δεν αντέχει άλλο και προβαίνει σε κινήσεις απελπισίας για να γλυτώσει ότι μπορεί.

Είχαν το θράσος να σβήσουν και τα σχόλια από τη διαβούλευση του νομοσχεδίου για τον Ενιαίο Φόρο Ακινήτων μέσω του opengov για να μην φαίνεται που έχουν καταντήσει τον ελληνικό λαό.

Αναφέρουμε μερικά ενδεικτικά παραδείγματα που κατατέθηκαν μέσω του opengov :

Ιδιοκτήτης ακινήτου που πλήρωσε ΦΑΠ το 2012 380 ευρώ θα κληθεί να πληρώσει με τον Ενιαίο Φόρο Ακινήτων 3.500 ευρώ.

Φορολογούν οικοδομές τετραώροφες βάσει της οικοδομικής άδειας που εκδόθηκε το 2009, αλλά λόγω αδυναμίας αποπεράτωσης των εργασιών οι δύο όροφοι είναι στα μπετά και δεν πρόκειται να ολοκληρωθούν. Κι όμως ο ιδιοκτήτης καλείται να πληρώσει και για τους τέσσερις ορόφους.

Για αγροτεμάχιο 4,3 στρεμμάτων θα έρθει φόρος 40.000 ευρώ κάτι που δεν υπάρχει περίπτωση να πληρωθεί. Κι αυτό γιατί το αγροτεμάχιο είναι εντός σχεδίου πόλεως, (στην επαρχία).

Το σημαντικότερο βέβαια όλων είναι πώς η φορολόγηση των ακινήτων γίνεται βάσει των αντικειμενικών αξιών, οι οποίες σήμερα είναι 3 και 4 φορές χαμηλότερες από τις εμπορικές αξίες. Αν βέβαια σταθεί κανείς τυχερός να βρει αγοραστή, καθώς η αγορά ακινήτων έχει καταρρεύσει.

Η βάναυση και πρωτοφανής σε ευνομούμενο κράτος φορολόγηση της ακίνητης περιουσίας οδηγεί τους πολίτες να παραδίδουν τα κλειδιά των σπιτιών στην εφορία και στις τράπεζες, αφού δεν μπορούν να αποπληρώσουν τα δάνεια τους.

Το χειρότερο όμως είναι ότι αναγκάζονται να αποποιηθούν κληρονομιές σπιτιών, οικοπέδων και αγροτεμαχίων για τα οποία οι γονείς και οι παππούδες τους έφτυσαν αίμα να τα φτιάξουν και να τα συντηρήσουν.

Πολλά από αυτά στην εσχατιά της Ελλάδας, σε απομακρυσμένες περιοχές της χώρας που εγκαταλείπονται και ουδείς ξέρει σε ποιού τα χέρια θα καταλήξουν…

Βόμβα: Γερμανός δημοσιογράφος αποκαλύπτει ότι τα ελληνικά ΜΜΕ ελέγχονται από την Τρόικα


Η αποκάλυψη Γερμανού δημοσιογράφου, το αφιέρωμα του Al Jazeera και το δημοσιεύμα της New York Times.

Mια αποκάλυψη βόμβα που θα συζητηθεί έκανε Γερμανός δημοσιογράφος σε συνομιλητές του στην Αθήνα. Σύμφωνα με αυτή τα μεγαλύτερα ελληνικά ΜΜΕ ελέγχονται πλέον από την Τρόικα, μετά τον εντοπισμό από τους ελεγκτές της Blackrock του υπέρογκου δανεισμού τους-κοντά στο 1 δις-τον οποίο οι περισσότεροι μηντιάρχες αδυνατούν να αποπληρώσουν!
Έτσι οι Έλληνες μηντιάρχες είχαν να επιλέξουν ανάμεσα στο να αναστείλουν εκδόσεις, να κλείσουν κανάλια και ραδιοφωνικούς σταθμούς (χωρίς αυτό να σημαίνει ότι θα την γλιτώσουν στο τέλος) ή να παραδοθούν αμαχητί στους δανειστές. Αυτό σημαίνει ότι τα μεγαλύτερα ΜΜΕ παρότι διατηρούν μια αντιμνημονιακή ρητορία σαν φερετζέ, στην πραγματικότητα ελέγχονται απόλυτα από τους δανειστές, οι οποίοι πλέον τα χρησιμοποιούν για την επικοινωνιακή τους προπαγάνδα!

Το θέμα είναι τεράστιο και καλούνται τα κόμματα να αναδείξουν την σημασία του καθώς εκτός από τον ιλιγγιώδη δανεισμό των ΜΜΕ, δεν είναι λίγοι οι μηντιάρχες που έχουν ανοιχτά πάρε-δώσε με την Δικαιοσύνη για πάσης φύσεως σκοτεινές υποθέσεις στις οποίες εμπλέκονται και οι οποίες μυρίζουν μπαρούτι. Ως τώρα εξαιτίας της εγχώριας διαπλοκής οι περισσότεροι από αυτούς είχαν καταφέρει να πέσουν στα μαλακά, τώρα όμως που οι δανειστές μας αποκτούν και τον έλεγχο πολλοί κάνουν λόγο για non stop δράση και χειροπέδες σε χέρια «επωνύμων». Την ίδια θέση είχε πάρει στο παρελθόν και ο τηλεοπτικός σταθμός Al Jazeera, όπως διαβάζουμε στο tromaktiko.

Δείτε το σχετικό ρεπορτάζ:



Χάθηκε η αξιοπιστία στις ελληνικές εφημερίδες και κανάλια

Με δημοσίευμά της η εφημερίδα New York Times αναφέρεται στην αξιοπιστία των ελληνικών ΜΜΕ, στην πτώση κυκλοφορίας των εφημερίδων, αλλά και στις επαναλήψεις των καναλιών, δίνοντας έμφαση στα εναλλακτικά μέσα ενημέρωσης.

Υποστηρίζει μάλιστα πως οι εφημερίδες είναι περισσότερο διαπλεκόμενες, ενώ αναφορά γίνεται και στα κανάλια που η οικονομική κρίση τα έχει οδηγήσει σε επαναλήψεις προγραμμάτων.

«Καθώς η δυσαρέσκεια προς την κυβέρνηση μεγαλώνει και τα κανάλια τα οποία ''πνίγονται'' οικονομικά μεταδίδουν επαναλήψεις αντί για αυθεντικά προγράμματα, οι εναλλακτικές ιστοσελίδες μπορεί να αποκτήσουν ακόμη μεγαλύτερο κοινό».

«Δημοσκοπήσεις, πριν την οικονομική κρίση, έδειχναν πως οι Έλληνες δεν είχαν εμπιστοσύνη στα μεγάλα μέσα επικοινωνίας, σχεδόν τόσο όσο και στους πολιτικούς, θεωρώντας πως και οι δύο εμπλέκονται σε ένα είδος «συντροφικού»' καπιταλισμού ο οποίος βοήθησε στο να οδηγηθεί η χώρα στη χρεοκοπία».

«Τώρα, μετά από 4 χρόνια μέσα στην κρίση, οι Έλληνες είναι ακόμη πιο σκεπτικοί όσον αφορά τα μεγάλα ΜΜΕ και ακόμη πιο «πεινασμένοι» για πληροφόρηση από άλλες πηγές, ειδικά εάν διαφοροποιούνται από την γραμμή της κυβέρνησης πως η Ελλάδα δεν έχει άλλη εναλλακτική λύση από τις πολιτικές λιτότητες που απαιτούν οι ξένοι δανειστές της», γράφουν οι NewYorkTimes.

«Την ίδια στιγμή, η οικονομική κρίση έχει τροφοδοτήσει πολλές θεωρίες για την αυθεντική πηγή της μιζέριας της Ελλάδας, με αποτέλεσμα μερικές φορές να πνίγονται αξιόπιστες πληροφορίες μέσα σε μια κακοφωνία συνωμοσιών. Αλλά τα εναλλακτικά ΜΜΕ έχουν προσπαθήσει να γεφυρώσουν αυτό το κοινό επιδιώκοντας την «δημοσιογραφία των πολιτών»' και προσπαθώντας να επικεντρωθούν σε θέματα τα οποία παραμένουν «ταμπού» για τα συστημικά ΜΜΕ», γράφει η αμερικανική εφημερίδα.

Το δημοσίευμα των NewYorkTimes, το οποίο αναφέρεται εκτενώς σε αρκετές εναλλακτικές πηγές ενημέρωσης που έχουν δημιουργηθεί τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα, κλείνει επισημαίνοντας:

«Καθώς η δυσαρέσκεια προς την κυβέρνηση μεγαλώνει και τα κανάλια τα οποία ''πνίγονται'' οικονομικά μεταδίδουν επαναλήψεις αντί για αυθεντικά προγράμματα, οι εναλλακτικές ιστοσελίδες μπορεί να αποκτήσουν ακόμη μεγαλύτερο κοινό».

prismanews.gr