Translate -TRANSLATE -

Πέμπτη 7 Νοεμβρίου 2013

Αποκάλυψη! Ο εκτελεστής των δύο μελών της χρυσής αυγής, είναι ο ίδιος που δολοφόνησε Νεκτάριο Σάββα και Σωκράτη Γκιόλια.. .

Σύμφωνα με ασφαλείς πηγές ενημέρωσης από την αντιτρομοκρατική, το πρώτο πιστόλι της Σέχτας είναι ο δολοφόνος των δύο μελών της χρυσής αυγής. Είναι ο ίδιος τρομοκράτης, αδυσώπητος και ανελέητος που πυροβόλησε τους Νεκτάριο Σάββα, τον αστυνομικό της αντιτρομοκρατικής τον Ιούνιο του 2009 και τον Σωκράτη Γκιόλια έναν χρόνο αργότερα.

Από πού όμως φτάνουν σ’ αυτό το συμπέρασμα οιαναλυτές της αστυνομίας;

Στο οπλοστάσιο της Σέχτας, αυτό που η ίδια η οργάνωση δημοσιοποίησε στην προκήρυξη αμέσως μετά τη δολοφονία του Σωκράτη Γκιόλια, υπάρχουν δύο πιστόλια zastava.

Από αυτά το ένα, αυτό που βρίσκεται στη δεξιά πλευρά της φωτογραφίας που η ίδια η οργάνωση έδωσε στο φως της δημοσιότητας, αφήνει λειτουργικά ίχνη από τον τρόπο που το πιστόλι σπρώχνει  προς τα έξω τον κάλυκα, με αποτέλεσμα στα εγκληματολογικά  εργαστήρια να διαπιστώνεται η μάρκα από την οποία βλήθηκαν οι σφαίρες.

Θυμίζουμε ότι για το πιστόλι που πυροβόλησε τους χρυσαυγίτες, η αντιτρομοκρατική έδωσε αμέσως τη μάρκα και είπε ότι ήταν zastava.

Το δεύτερο όμως, αυτό που βρίσκεται κάτω αριστερά δεν αφήνει τέτοια προσδιοριστικά ίχνη.

Στις δύο δολοφονικές επιθέσεις χρησιμοποιήθηκαν τρία όπλα.

Ένα πιστόλι glock, ένα ημιαυτόματο τύπου Scorpion κι ένα ακόμη 9άρι πιστόλι που όμως δεν έδινε ταυτότητα μάρκας.

Ο Νεκτάριος Σάββας χτυπήθηκε με 24 σφαίρες των 9 χιλιοστών. Από αυτές οι 9 διαπιστώθηκε ότι προήλθαν από το scorpion και από το glock. Οι 15 όμως από εννιάρι πιστόλι που δεν άφησε ίχνη ταυτότητας όπλου.

Ο Σωκράτης Γκιόλιας, δολοφονήθηκε από δύο όπλα. Οι 3 προήλθαν από το ίδιο πιστόλι τύπου glock με το οποίο είχε χτυπηθεί ο Νεκτάριος Σάββας και οι άλλες 13, επίσης από πιστόλι που πυροβόλησε  κατά του  αστυνομικού, αλλά δεν προδίδει τη μάρκα του όπλου.

Προσέξτε τώρα τις κρίσιμες λεπτομέρειες. Το πιστόλι που δεν αφήνει ίχνη και πλέον είχε μετατραπεί σε όπλο σύμβολο και ταυτότητα της Σέχτας, πιθανολογήθηκε από τους ειδικούς μετά τη δολοφονία Γκιόλια  πως ήταν μάρκας zastava. Με αυτό ο μανιακός φονιάς, ένας δολοφόνος κατακλεισμένος από αμόκ παράκρουσης, έριξε στην πρώτη περίπτωση 15 και στη δεύτερη περίπτωση 13 σφαίρες από απόσταση αναπνοής.

Όπως ακριβώς έπραξε δηλαδή ο αφιονισμένος φονιάς των δύο νεαρών μελών της χρυσής αυγής.

Επίσης, οι περιγραφές των αυτοπτών μαρτύρων φαίνεται  να ταιριάζουν και ιδίως με την περίπτωση Γκιόλια, παρότι τότε οι δράστες φορούσαν αστυνομικές στολές.

Και όπως είπαμε, το πιστόλι zastava της Σέχτας που δεν άφηνε ίχνη μάρκας, είχε γίνει ταυτότητα οπότε αν τον είχαν χρησιμοποιήσει τώρα, δεν θα ήξεραν τι μάρκας ήταν αλλά θα γνώριζαν σε ποια οργάνωση ανήκει. Τώρα χρησιμοποίησαν ένα πιστόλι που δίνει μάρκα, αλλά δεν είναι η ταυτότητα καμιάς οργάνωσης. Απλώς, όπως πιστεύεται, είχε «απαθανατιστεί» προκειμένου να καταδειχτεί το μεγαλείο του οπλοστασίου της υπ’ αριθμόν 1 τρομοκρατικής οργάνωσης φόβητρο της νεοτρομοκρατίας.

bloko.gr
http://www.freepen.gr/2013/11/blog-post_7881.html

ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ BBC: Η Ελλάδα είχε 2 δις πρωτογενές πλεόνασμα από το β’ εξάμηνο του 2011!


ΤΟ ΑΠΕΚΡΥΨΕ Η ΣΥΜΜΟΡΙΑ ΤΟΥ ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ!

 ΛΗΣΤΕΨΑΝ ΔΟΛΙΑ ΤΗΝ ΧΩΡΑ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΔΙΔΟΥΝ…

http://olympiada.files.wordpress.com/2012/03/147986_b.jpg?w=372&h=231 


Ιδού λοιπόν πως θα “πληρωνόντουσαν μισθοί και συντάξεις” και που θα “βρίσκονταν τα λεφτά”. Είχαν ήδη βρεθεί από την αφαίμαξη των Ελλήνων. Στόχος όμως ήταν η ολοκληρωτική παράδοση της χώρας στους απατεώνες τοκογλύφους που γέμισαν με δισεκατομμύρια τα ταμεία τους. Και ακόμα γεμίζουν…

Αυτό είναι το περιβόητο πρωτογενές πλεόνασμα το οποίο επικαλείται σήμερα η κυβέρνηση… Είχε επιτευχθεί από το 2011, με την μαζική αφαίμαξη του Ελληνικου λαού. Τα λεφτά όμως φορτώθηκαν σε βαλίτσες και έφευγαν έξω για την πληρωμή των τοκογλύφων, ενώ στο εσωτερικό υπήρχε η καραμέλα “που θα βρείτε τα λεφτά” και “αν βγούμε από το μνημόνιο θα πτωχεύσουμε”!

BBC Μια ειδηση που αποσιωπήθηκε παντελώς! Το δεύτερο εξάμηνο του 2011, η Ελλάδα κατέγραψε πρωτογενές πλεόνασμα 1,8 δις ευρώ, που σημαίνει ότι ήταν σε θέση να καλύψει τις εσωτερικές ανάγκες της οικονομίας της και ότι με τα δάνεια που λαμβάνει αποπληρώνει πια αποκλειστικά το… χρέος της!

Την ύπαρξη όμως αυτού του πλεονάσματος είχε παραδεχθεί ακόμα και η Λούκα Κατσέλη, στην διημερίδα του Interpost όπου είπε επί λέξη: “Έχουμε καταφέρει κατά το δεύτερο εξάμηνο του 2011, να έχουμε όχι έλλειμμα αλλά πρωτογενές πλεόνασμα στον τακτικό προϋπολογισμό, ύψους 831 εκατ. ευρώ. Αυτό σημαίνει ότι οι εσωτερικοί πόροι αρκούν, με πρόσθετες θυσίες, να καλύψουν τις δαπάνες μας για μισθούς και συντάξεις και για άλλες βασικές υπηρεσίες του δημοσίου!!!”

Αυτό δικαιώνει απόλυτα και όλους εμάς στο Ολυμπία που από την πρώτη στιγμή αποδείξαμε πως η Ελληνική οικονομία μπορούσε να σωθεί με απλά μέτρα, εσωτερικές αλλαγές και εντός των αγορών! Η συμμορία του μνημονίου όμως, με τους Τιτανικούς, τα Τ3 – Τ10 και την τρομολαγνεία εξόδου από το Ευρώ (μέγα ψέμμα), είχε ως μοναδικό σκοπό την εκποίηση του δημοσίου πλούτου που γέμισε τα ταμεία συγκεκριμένων συμφερόντων. Τα καθάρματα των CDS, το ΔΝΤ το οποίο παρέπεε πριν το μνημόνιο, της “πράσινης ανάπτυξης” και των Vulture Funds που ακόμα “πανε ταμείο” αποκομίζοντας δις από το αίμα του Ελληνικού λαού.

(ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ: Η περιβόητη δόση, δεν πληρώνει μισθούς και συντάξεις αλλά τα κοράκια του ΔΝΤ! ΑΚΟΥΡΕΥΤΑ ΟΜΟΛΟΓΑ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΩΝ ΤΟΚΟΓΛΥΦΩΝ!)

Το ότι αυτή η αναφορά του BBC αποκρύφθηκε παντελώς για να επικρατήσει το ψεύδος και η ληστεία του PSI, ενώ σήμερα το πρωτογενές πλεόνασμα εμφανίζεται ως “μεγάλη επιτυχία”, αποκαλύπτει ότι η συμμορία που πέταξε την Ελλάδα έξω από τις αγορές είναι συνεργός σε ένα έγκλημα, που δεν έχει γίνει στη νεώτερη ιστορία σε άλλη χώρα της Δύσης.

Γι’ αυτό και η εισαγγελική παραγγελία Πεπόνη με τις καταγγελίες Ρουμελιώτη, είναι ακόμα στα συρτάρια της βουλής…

Διαβάστε:

http://www.bbc.co.uk/news/business-16746455

Μεταβολή στην ισορροπία δυνάμεων γύρω από το διαπραγματευτικό τραπέζι για το Ελληνικό χρέος διαπιστώνει η οικονομική συντάκτης του BBC, Στέφανι Φλάντερς σε ανάλυσή της για την ιστοσελίδα του Βρετανικού δικτύου.Στην ανάλυσή της συντάκτριας του BBC τονίζεται ότι η χώρα πλήρωσε το 2011 περισσότερο τόκο κατά 23% περισσότερο σε σχέση με το 2010, παρά τα «φθηνά» δάνεια από τους Ευρωπαίους και το ΔΝΤ (σ.σ. ειρωνικά τα εισαγωγικά της συντάκτριας).

Η Στέφανι Φλάντερς σημειώνει ότι αν μελετήσει κανείς προσεκτικά τα οικονομικά αποτελέσματα του δεύτερου εξαμήνου του 2011 θα διαπιστώσει ότι η Ελλάδα κατέγραψε πρωτογενές πλεόνασμα 1,8 δις ευρώ, που σημαίνει ότι είναι σε θέση να καλύψει τις εσωτερικές ανάγκες της οικονομίας της και ότι με τα δάνεια που λαμβάνει αποπληρώνει πια αποκλειστικά το… χρέος της!!!Υπενθυμίζεται ότι το κεφάλαιο το έχουμε ξεπληρώσει με το παραπάνω 5-6 φορές και τώρα μας “φεσώνουν” με τους τόκους. Σημειώνεται επίσης, ότι το καθεστώς θέλει να εξομοιώσει την Ιταλία με την Ελλάδα επιβάλλοντας τη λογική ότι και οι άλλες Χώρες της Ευρώπης τα ίδια υφίστανται, επειδή δανείσθηκε πρόσφατα με επιτόκιο 1,9%…

26 January 2012 Last updated at 14:23 GMT
Tables are turning on Greek debt deal
The time for reaching a Greek debt deal is fast running out. That’s one thing everyone can agree on here in Davos.
But what’s less often noticed is that the balance of power around the negotiating table has also shifted lately; against the Eurozone institutions and politicians who most want to see a deal, and in favour of the Greeks themselves.
There are three reasons for this shift.
First, the need for more debt relief for Greece has become even more blindingly apparent.
Second, it has become clear that the official sector has to contribute if it’s going to happen politely.
Finally, and more quietly, the Greek government has slashed its way to a primary budget surplus: as of now it is only borrowing money to pay off the debt. That could change things quite a bit.
Skyrocketing cost
Let me say a bit more about all of this. To see the need for greater debt relief, you need only look at the skyrocketing cost of servicing Greek debt. For all the “cheap” loans flowing to Greece from the Europeans and the IMF, the Greek government had to pay 23% more in debt interest in 2011 than in 2010.
Forecasts for its total debt relative to GDP get revised up almost every week and look less and less plausible.
The second new reality follows directly from the first. To put it bluntly, the truth is slowly dawning that no “voluntary” arrangement to cut the value of debt held by the private sector is going to provide Greece with enough relief.
Either the haircut for the private sector has to be a lot more than 50%, in which case it is very unlikely to be classed as “voluntary” by any stretch of the meaning of that word, or the stock of debt that’s part of the deal needs to grow to include bonds held by public sector institutions like the ECB, which has bought around €40bn (£34bn; $53bn) of them.
As we have seen this week, Germany and the ECB are still dead set against this.
They say it might not be legal under the Treaty. They also think, reasonably enough, that there’s an important principle at stake. If the official sector runs into a burning building when the private sector are all running out, the rescuers shouldn’t be the ones to get burned.
But, you might say, that is why firemen have trouble getting insurance. It’s a dangerous line of work no matter how much protective clothing you have.
Maybe it’s not fair, but if the Germans want their first – and supposedly last – foray into “private sector involvement” to happen in an orderly way, it’s looking as though they’re going to have to swallow some losses for the ECB, or find some other way for the public sector to be involved.
Ambitious debt reduction
You might ask why any of this strengthened the hands of the Greeks, as I suggested at the start.
One reason is that the IMF is now firmly behind a more ambitious debt reduction. As we have seen this week, the IMF’s managing director is also on Greece’s side pushing for public sector involvement in the deal.
But another key factor, which few seem to have tumbled to, is that the costs to Greece of the government walking away from the table and suffering a disorderly default have fallen noticeably since last summer, at least when compared to any plausible (orderly) alternative.
The key to this is to look at the Greek government’s budget outturns for the second half of 2011, published earlier this month.
As Graham Turner of GFC Economics has noted, these show a real step-change in the effort to cut spending and actually collect more Greek taxes.
You’ll remember it was the Greeks’ inability to get a grip on spending or taxes in the first half of 2011 that caused the big overshoot in their deficit, and such paroxysms in Berlin and Brussels (not to mention the markets).
The primary budget – excluding debt interest payments – for the first 6 months of the year had a deficit of €5.1bn, which was almost exactly the same as the year before.
Tax revenues had fallen by more than 5%, year-on-year, and non-interest spending had risen by more than 8%.
That was when the fiscal equivalent of Eurozone special forces parachuted into Athens as part of the second rescue package, with EU tax officials seconded to the Greek finance ministry. If the numbers are to be believed, they have made a massive difference.
In the second half of 2011 the latest figures show tax revenues up 1.4% year on year and non-interest spending falling by an impressive 7.4%. As a result, the Greeks seem to have managed a 1.8bn euro primary surplus in that period: the overall deficit was still massive, but all that borrowing was going toward debt interest, not domestic spending.
Less terrifying  Here’s why this matters: traditionally, countries that need a massive write-down of debt will try very hard to avoid a disorderly default when they are still borrowing from the markets to fund basic government services.
However, the balance of arguments shifts a bit, when they “only” need to raise money in the markets to service their debt. Further budget cuts, simply to pay investors their interest, are harder to defend politically. And the immediate fallout for basic services of losing access to the markets gets slightly less terrifying.
Don’t get me wrong. If it happens, as so many people now expect, a full-blown Greek default would still be horrendous for its financial system, and its domestic economy – at least in the short run. (That’s quite apart from the impact on its eurozone neighbours. I’m only thinking here about the implications for Greece.)
For all that, the balance of costs and benefits to Greece relative to the current path is not what it was years ago, when it’s primary deficit was 5% or 6% of GDP.
And, let’s face it, the stick-with-it scenario is not looking so hot either.
Earlier this week, the IMF’s chief economist, Olivier Blanchard, spoke eloquently about the dangers of the crisis.
He noted that one of the more pernicious things about the current situation was that countries under pressure were doing the “right thing” in terms of budget cuts, but were not getting rewarded for it, either by the markets or by their supposed eurozone allies. That’s more than unfair; it’s dangerous.
The irony is that Germany’s very emphasis on putting fiscal tightening before everything else has actually now put Greece in a stronger position to default.
If that is not what Angela Merkel intended to happen, she will almost certainly need to give some ground in these debt negotiations to prevent it. Assuming it is not already too late.
Stephanie Flanders
Economics editor
Πηγές: BBC, Λευτεριά, loukakatseli.gr
http://olympia.gr/2013/11/06/αποκαλυψη-bbc-η-ελλάδα-είχε-2-δις-πρωτογεν/

Τετάρτη 6 Νοεμβρίου 2013

«Αλίμονο» στη δημοκρατία που απαγορεύει κόμματα


ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΟΥ 1975

«Αλίμονο» στη δημοκρατία που απαγορεύει κόμματα

«Υπάρχει η Νέα Τάξις (νεοφασιστική τρομοκρατική οργάνωση της εποχής) εις την Ελλάδα... Είναι ενδεχόμενον αύριον να έχωμεν το κόμμα της 21ης Απριλίου. Βεβαίως ο λαός θα κρίνη? Μην ξεχνάμε, όμως, ότι κάτω από ωρισμένας συνθήκας ο λαός εκφράζεται τελικά μέσω των κομμάτων και κατόρθωσεν εις τη Γερμανία ο Χίτλερ να ανέλθει εις την εξουσίαν...»

Ο πρωθυπουργός Κ. Καραμανλής περιστοιχισμένος από υπουργούς της κυβέρνησής του, υπογράφει στις 9 Ιουνίου 1975 το νέο Σύνταγμα. Κ. Τσάτσος, βασικός συντάκτης τόσο του σχεδίου όσο και του τελικού κειμέν
Ο πρωθυπουργός Κ. Καραμανλής περιστοιχισμένος από υπουργούς της κυβέρνησής του, υπογράφει στις 9 Ιουνίου 1975 το νέο Σύνταγμα. Κ. Τσάτσος, βασικός συντάκτης τόσο του σχεδίου όσο και του τελικού κειμένου του Συντάγματος του 1975.
 
Πρόκειται για απόσπασμα από τα πρακτικά των συζητήσεων της Αναθεωρητικής Βουλής για την κατάρτιση του Συντάγματος του 1975. Συγκεκριμένα για ομιλία του Ι. Μάργαρη, βουλευτή της ΝΔ, σχετικά με το άρθρο 12 του Κυβερνητικού Σχεδίου Συντάγματος.

Σε μία από τις παραγράφους του άρθρου προβλεπόταν ρητά ότι «κόμματα των οποίων η δράσις τείνει εις ανατροπήν του ελευθέρου δημοκρατικού πολιτεύματος ή εκθέτει εις κίνδυνον την εδαφικήν ακεραιότητα της Χώρας, τίθενται εκτός νόμου δι' αποφάσεως του κατά το άρθρον 100 του παρόντος Δικαστηρίου (εννοεί το Συνταγματικό Δικαστήριο)».

Αντίθετη η αντιπολίτευση

Ο Ζακυνθινός βουλευτής και μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής του Συντάγματος, ήταν μάλλον ο μοναδικός που επιχειρηματολόγησε υπέρ της συνταγματικής πρόβλεψης για απαγόρευση πολιτικού κόμματος. Αν και δεν επέμενε, αναγνωρίζοντας «το ενδεχόμενο η διάταξις να δημιουργήσει παρεξηγήσεις και παρερμηνείες εις βάρος κομμάτων που εκφράζουν και αντιπροσωπεύουν μίαν τάσιν του Ελληνικού λαού».

Οι αναθεωρητικές εργασίες στη Βουλή ξεκίνησαν τον Φεβρουάριο και συνε­χίστηκαν έως τον Ιούνιο του 1975.
Οι αναθεωρητικές εργασίες στη Βουλή ξεκίνησαν τον Φεβρουάριο και συνε­χίστηκαν έως τον Ιούνιο του 1975.

Ειδικά η παράγραφος αυτή, όπως και άλλες για θεμελιώδη δικαιώματα και ελευθερίες στο κυβερνητικό σχέδιο, είχαν βρει αντίθετη σύσσωμη την αντιπολίτευση. Πριν ακόμη αρχίσει η αναθεωρητική διαδικασία είχε καταγγελθεί με δριμύτητα.

Η συντριπτική πλειονότητα του λαού, έχοντας την προηγούμενη οδυνηρή εμπειρία με την απαγόρευση του ΚΚΕ (Αναγκαστικός Νόμος 509 του 1947), αλλά και ανάλογα διατάγματα ή «συνταγματικά» άρθρα της δικτατορίας, ήταν επιφυλακτική αν όχι εχθρική σε τέτοιου είδους εμφυλιοπολεμικές και αντιδημοκρατικές ρυθμίσεις.

«Αλίμονο» στη δημοκρατία που απαγορεύει κόμματα

Υπήρχαν, άλλωστε, και τα προηγούμενα του Μεσοπολέμου, όταν στο όνομα της «προστασίας του πολιτεύματος» εξαπολύθηκαν πογκρόμ πολιτικών διώξεων. Από το «ιδιώνυμο» του Βενιζέλου έως τη δικτατορική νομοθεσία του Μεταξά με θύματα κομμουνιστές, αριστερούς και γενικώς δημοκράτες.

Παραδόξως, η πρώτη κυβέρνηση Καραμανλή, μετά τις εκλογές του 1974, αντιγράφοντας επί του προκειμένου το μεταπολεμικό δυτικογερμανικό Σύνταγμα, που περιλάμβανε σχετική διάταξη για τους γνωστούς λόγους, επέμενε να συνταγμαποιήσει την απαγόρευση. Χωρίς μάλιστα να επιχειρηματολογεί υπέρ της απαγόρευσης, επικαλούμενη τα κατάλοιπα της χούντας ή τους φιλοβασιλικούς ή και τους νεοναζί εκείνης της περιόδου. Περισσότερο κινούνταν από κεκτημένη αντικομμουνιστική ταχύτητα, παρά από άλλα ελατήρια. Ετσι, όταν συζητήθηκε για πρώτη φορά στην αρμόδια υποεπιτροπή της Βουλής (Φεβρουάριος 1975) η συγκεκριμένη παράγραφος του άρθρου 12 ούτε ο εισηγητής της πλειοψηφίας Β. Κοντογιαννόπουλος τη στήριξε. Θεώρησε ότι «ο ποινικός νόμος είναι αρκετός για την περιφρούρηση της δημοκρατικής τάξεως», εισηγούμενος την κατάργηση της παραγράφου. Παμψηφεί απαλείφθηκε από την πρόταση της υποεπιτροπής προς την Ολομέλεια της Βουλής.

Ολοι εναντίον

Πάλι, παραδόξως, όταν κατατέθηκε το σχέδιο στη Βουλή η παράγραφος για την απαγόρευση επανήλθε! Μόλις λίγο πριν από την ψήφιση του άρθρου κατατέθηκε κυβερνητική τροπολογία, χωρίς την επίμαχη διάταξη (11 Μαΐου 1975).

Προηγουμένως όλη η αντιπολίτευση απειλούσε με αποχώρηση από τη συνεδρίαση (για το συγκεκριμένο ζήτημα και άλλα θεμελιώδη άρθρα). Ολοι οι πολιτικοί αρχηγοί είχαν καταφερθεί κατά της πρόβλεψης, επικαλούμενοι την πείρα του παρελθόντος και προβάλλοντας τη γενικευμένη λαϊκή δυσπιστία για το μέτρο. «Αλίμονο» αν δεν αποσυρόταν, ήταν η χαρακτηριστική φράση του Α. Παπανδρέου, ενώ ανάλογο ήταν το πνεύμα του Γ. Μαύρου και βεβαίως η τοποθέτηση του Χ. Φλωράκη, που υπενθύμισε ότι με τον ΑΝ 509 διώχτηκαν ακόμη και βασιλόφρονες!

Μια έμμονη ιδέα

Η αρχική επιμονή της κυβέρνησης Καραμανλή στη θέσπιση της απαγόρευσης αποδίδεται στον Κ. Τσάτσο. Ο επικεφαλής των συντακτών του Συντάγματος του 1975 είχε έμμονη ιδέα με το Συνταγματικό Δικαστήριο και τα εκτός νόμου «ανατρεπτικά κόμματα». Επιπλέον, όπως προκύπτει από τους κομματικούς τακτικισμούς της εποχής, είναι πιθανό η επαναφορά και η απόσυρση να έγινε για να προβληθεί το επιχείρημα ότι η κυβέρνηση δεν αποφάσιζε μόνη της. Αλλά έπαιρνε υπόψη και τις θέσεις της αντιπολίτευσης. Oπως κι έγινε αργότερα, όταν όλα τα κόμματα αποχώρησαν, εξαιτίας των υπερεξουσιών του Προέδρου της Δημοκρατίας (το Σύνταγμα ψηφίστηκε μόνο από τη ΝΔ.).

Αντιγραφή προς το χειρότερο

Στο Σχέδιο Συντάγματος δεν περιορίστηκε στην αντιγραφή του γερμανικού άρθρου για την απαγόρευση των κομμάτων. Το «αυστηροποίησε» και προχώρησε ένα ακόμη βήμα πέρα από τη σχετική αντιδημοκρατική νομοθεσία του παρελθόντος. Ενώ παλιότερα μέτρα λαμβάνονταν όταν υποτίθεται επιχειρούνταν «βίαιη ανατροπή» του δημοκρατικού πολιτεύματος, το επίθετο «βίαιη» αφαιρέθηκε. Η απάλειψη είχε γίνει από το δικτατορικό καθεστώς στα δικά του «συντάγματα». Ετσι, όμως, άνοιγε διάπλατα ένας πιο επικίνδυνος δρόμος. Οποιοδήποτε κόμμα, που διεκδικούσε την εξουσία θα μπορούσε να κατηγορηθεί από κυβερνητικές πλειοψηφίες ότι επιδιώκει μια «ανατροπή». Υποψήφια, βεβαίως, ήταν το ΠΑΣΟΚ και το ΚΚΕ...

ΚΑΘΟΛΙΚΗ ΑΝΤΙΘΕΣΗ
Οποιος καεί στον χυλό φυσά ακόμη και το γιαούρτι...

Μια απάντηση στο ερώτημα γιατί το ελληνικό Σύνταγμα δεν αφήνει περιθώρια για την απαγόρευση πολιτικού κόμματος δίνουν οι σχετικές συζητήσεις αμέσως μετά την κατάρρευση της δικτατορίας το 1974. Το ζήτημα είχε τεθεί τότε τόσο σε πολιτικό όσο και σε συνταγματικό επίπεδο. Αφορμή ήταν το κυβερνητικό σχέδιο Συντάγματος, που πρόβλεπε αρχικώς την απαγόρευση. Πλην, όμως, η θέσπιση ενός τέτοιου μέτρου συνάντησε μια καθολική αντίθεση και, τελικά, αποσύρθηκε.

Εκτός από το ΚΚΕ, φυσικά, που μόλις είχε νομιμοποιηθεί, μετά από τρεις δεκαετίες υπό απαγόρευση, το σύνολο του μη κυβερνητικού πολιτικού κόσμου αντέδρασε έντονα. Δεν ήταν μόνο η καχυποψία απέναντι στην κυβέρνηση Καραμανλή. Ούτε επειδή, όπως ειπώθηκε τότε, «όποιος καεί στον χυλό, φυσάει και το γιαούρτι». Είχε συνείδηση ότι πρόκειται για θεμελιώδη δημοκρατική αρχή. Ακόμη και συντηρητικοί πολιτικοί, όπως ο Αθ. Κανελλόπουλος, έκριναν «ως αδιανόητη μια τέτοια διάταξη».

Εκτός από την πείρα του παρελθόντος και την «αρχή» ότι δεν είναι δυνατόν να απαγορευτεί μια ιδεολογία, πράγμα που έρχεται σε κατάφωρη αντίθεση με τον πυρήνα του δημοκρατικού πολιτεύματος, βασικά επιχειρήματα εναντίον της θέσπισης ήταν:

-Η απαγόρευση μιας οργάνωσης δεν έχει πρακτικό αποτέλεσμα, αφού ένα κόμμα εκτός νόμου μπορεί να επανέλθει με άλλο όνομα.
-Η διάταξη μπορεί να χρησιμοποιηθεί εναντίον οποιουδήποτε κόμματος. Με έντεχνη ερμηνεία μπορούσαν να ανοιχτούν δρόμοι για πολιτικές διώξεις.
-Υποκαθιστά τον λαό στο αναφαίρετο δικαίωμά του να κρίνει τη δράση των κομμάτων ο ίδιος.
-Η γενικότητα θα οδηγήσει σε επικίνδυνες καταχρήσεις.
-Πρόκειται για επέμβαση κρατικών οργάνων στη θέληση του λαού.
-Η ποινική νομοθεσία είναι επαρκής για την αντιμετώπιση κινδύνων από «βίαιη ανατροπή» και περιττεύει κάθε συνταγματική πρόβλεψη για απαγορεύσεις.

Τ. Κατσιμάρδος
katsimar@yahoo.gr

http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22768&subid=2&pubid=63912591

ΝΤΑΝΚΑΝ ΚΑΜΠΕΛ : Ο άνθρωπος που ξεσκέπασε τις υποκλοπές του «Έσελον»




Ο άνθρωπος που ξεσκέπασε τις υποκλοπές 
του «Έσελον»

Οι αποκαλύψεις του τάραξαν τα νερά

Ο ΝΤΑΝΚΑΝ ΚΑΜΠΕΛ άρχισε να ταράζει τα νερά της διεθνούς κατασκοπείας ήδη από τα μέσα της δεκαετίας του 1970.
Ήταν 1976 όταν αυτός αποκάλυψε πως η βρετανική GCHQK  και η αμερικανική ΝSΑ είχαν στήσει και λειτουργούσαν με έδρα τη Βρετανία (και παραρτήματα σε διάφορες άλλες χώρες, μεταξύ αυτών και στην Κύπρο) ένα παγκόσμιο σύστημα ηλεκτρονικών παρακολουθήσεων το οποίο δεν λογοδοτούσε σε κανένα ούτε στο βρετανικό κοινοβούλιο.
Για τη συγκεκριμένη υπόθεση, ο Κάμπελ οδηγήθηκε ενώπιον της δικαιοσύνης αντιμετωπίζοντας ποινή κάθειρξης έως και 30 ετών για αποκάλυψη κρατικού απορρήτου.
Ο Σκοτσέζος ερευνητής «ξαναχτύπησε» το 1980, μέσα από σειρά δημοσιευμάτων στο περιοδικό New Statesman τα οποία έριχναν φώς στις παράνομες τηλεφωνικές παρακολουθήσεις που πραγματοποιούσαν οι μυστικές υπηρεσίες εντός των βρετανικών συνόρων εν αγνοία του κοινοβουλίου της χώρας.


Εν αγνοία του Κοινοβουλίου.
 Στα μέσα της δεκαετίας του 1980, ο Κάμπελ επανήλθε με δύο συγκλονιστικές αποκαλύψεις. Η μία αφορούσε στην ύπαρξη του επονομαζόμενου «Zircon», ενός δορυφορικού κατασκοπευτικού δικτύου αξίας  500 εκατ. στερλινών το οποίο είχε στηθεί και πάλι εν αγνοία του βρετανικού Κοινοβουλίου, και η άλλη στην ύπαρξη μυστικών υπουργικών επιτροπών οι οποίες λάμβαναν αποφάσεις εν κρυπτώ..
Το 1988 ο Ντάνκαν αποκάλυψε πρώτος, πάλι μέσα από τις σελίδες του New Statesman, την ύπαρξη του συστήματος παγκόσμιας ηλεκτρονικής παρακολούθησης «Έσελον», το οποίο επρόκειτο να εξελιχθεί σε «μέγα θέμα» τη δεκαετία του 1990.
Ο 21 ος αιώνας τον βρήκε να πρωταγωνιστεί σε ποικίλες νέες αποκαλύψεις, ενώ αξίζει να σημειωθεί πως ο Κάμπελ είναι ένα από τα ιδρυτικά μέλη της Διεθνούς Σύμπραξης Ερευνητών Δημοσιογράφων (ICI), της ίδιας ομάδας δηλαδή που πριν μερικούς μήνες έφερε στο φώς τα στοιχεία εκατοντάδων χιλιάδων εταιρειών και ιδιωτών που διατηρούν λογαριασμούς σε φορολογικούδ παραδείσους.
Ο Κάμπελ έχει συνεργαστεί με όλες τις μεγάλες εφημερίδες της Βρετανίας, ενώ έχει επανειλημμένως κληθεί να καταθέσει ωδ «ειδικός» ενώπιον του βρετανικού Κοινοβουλίου, της Ευρωβουλής, του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου κ.ά.

Πηγή: Εφημερίδα "ΕΘΝΟΣ"

Τρίτη 5 Νοεμβρίου 2013

3 τόνους χρυσές λίρες πούλησαν οι Έλληνες τους τελευταίους 15 μήνες!


 
Η σφοδρή οικονομική κρίση που επί πέντε χρόνια σαρώνει τη χώρα, έχει φέρει τα πάνω-κάτω και στην αγορά του «Βασιλιά των μετάλλων».
Έπειτα από μια «θερμή περίοδο» έντονης ζήτησης για χρυσές λίρες, το ενδιαφέρον έχει πλέον εξασθενήσει σημαντικά. Παράλληλα όμως, ολοένα και περισσότεροι Έλληνες σπεύδουν να πουλήσουν λίρες, είτε για να εξασφαλίσουν τους αναγκαίους πόρους διαβίωσης, είτε για να πληρώσουν τα «χαράτσια» της εφορίας και να εξοφλήσουν λογαριασμούς της ΔΕΗ.

Με βάση μια σειρά από επίσημα στοιχεία, αλλά και με την προσθήκη ορισμένων εκτιμήσεων και πληροφοριών που γίνονται από ανθρώπους της αγοράς, υπολογίζεται ότι στους τελευταίους 15 μήνες οι Έλληνες πούλησαν πάνω από 400.000 χρυσές λίρες. Το βάρος των οποίων σε καθαρό χρυσάφι είναι σχεδόν 3 τόνοι… Η δε αξία τους, εκτιμάται ότι ξεπερνά τα 100 εκατ. ευρώ…

Όπως όλα δείχνουν, περίπου οι μισές από αυτές τις συναλλαγές, έγιναν στα χιλιάδες ενεχυροδανειστήρια που έχουν «φυτρώσει» σαν τα μανιτάρια σε κάθε σημείο της χώρας, ενώ ο τρόπος με τον οποίο λειτουργούν εγείρει αρκετά ερωτήματα. Τα σύγχρονα αυτά «σαράφικα» που εμπορεύονται το χρυσό και τις… ανάγκες του κόσμου για μετρητά, εκτιμάται ότι έχουν μερίδιο ισάξιο τουλάχιστον, με αυτό της νόμιμης τραπεζικής αγοράς.

Το οποίο και κατέχουν η Τράπεζα της Ελλάδος (που παραδοσιακά δραστηριοποιείται στις αγοραπωλησίες λιρών) καθώς επίσης και η Τράπεζα Πειραιώς που μπήκε «στο παιχνίδι» την τελευταία διετία.
Τα επίσημα στοιχεία τα οποία και προέρχονται από την Κεντρική Τράπεζα της χώρας δείχνουν ξεκάθαρα τις μεγάλες ανατροπές που συντελούνται ελέω κρίσης.

    • Στο 9μηνο της εφετινής χρονιάς οι αγορές λιρών που έγιναν από ιδιώτες, ήταν μειωμένες κατά 40,4% σε σύγκριση με το αντίστοιχο περσινό διάστημα. Τα απόλυτα νούμερα δείχνουν ότι από την αρχή του 2013 έως και τα τέλη του περασμένου Σεπτεμβρίου, οι Έλληνες αγόρασαν 46.542 λίρες, ενώ στο 9μηνο του 2013 είχαν αγοράσει 78.085 χρυσές λίρες…

    • Από την άλλη πλευρά, οι ιδιώτες Έλληνες πούλησαν στα γκισέ της Τραπέζης της Ελλάδος 81.105 χρυσές λίρες το εφετινό 9μηνο, ενώ στο αντίστοιχο διάστημα του 2012 είχαν πουλήσει 71.571 λίρες. Πρόκειται για μια ποσοστιαία αύξηση κατά 13,3%.

Πέραν τούτων, τα τέλη του περσινού Ιουνίου θεωρούνται ως κομβικό σημείο για την αλλαγή της συμπεριφοράς των Ελλήνων απέναντι στις χρυσές λίρες που αποτελούν την πιο «ευέλικτη» μορφή κατοχής χρυσού.

Έως τότε, η ζήτηση ήταν καταφανώς μεγαλύτερη από την προσφορά, αφού πολλοί ήταν εκείνοι που αναζητούσαν ένα ασφαλές καταφύγιο μπροστά στο κίνδυνο της δημοσιονομικής κατάρρευσης και στο εφιαλτικό ενδεχόμενο επιστροφής στη δραχμή. Μετά λοιπόν από τις περσινές εθνικές εκλογές και το σχηματισμό (της τριτοκομματικής αρχικά) κυβέρνησης, οι φόβοι για άμεση έξοδο από το ευρώ εκτονώθηκαν και μαζί μ’ αυτούς περιορίστηκε δραστικά και η ζήτηση για χρυσές λίρες.

Με εξαίρεση τον περασμένο Απρίλιο, όταν στον απόηχο των δραματικών γεγονότων με το «κούρεμα» των καταθέσεων στην Κύπρο, υπήρξε αναζωπύρωση του ενδιαφέροντος για αγορά λιρών, που βαθμιαία όμως υποχώρησε.

Πάντα με βάση τα στοιχεία της Τραπέζης της Ελλάδος, από τα τέλη του Ιουνίου, του 2012 έως τα τέλη Σεπτεμβρίου του 2013, οι πωλήσεις λιρών που έγιναν από ιδιώτες Έλληνες άγγιξαν τα 140.000 κομμάτια, ενώ στο ίδιο 15μηνο οι αγορές αφορούσαν περίπου 65.000 χρυσές λίρες. Το άνοιγμα της ψαλίδας είναι πασιφανές, με τους πωλητές να έχουν την πρωτοκαθεδρία, ενώ στο παρελθόν συνέβαινε ακριβώς το αντίθετο.

Σε αντίθεση με την Κεντρική Τράπεζα της χώρας, η Τράπεζα Πειραιώς δεν δημοσιοποιεί επίσημα στοιχεία. Πηγές της Τράπεζας αναφέρουν «εξωδίκως» ότι η ζήτηση έχει υποχωρήσει σημαντικά σε σχέση με το παρελθόν.

Σύμφωνα με πληροφορίες, οι περισσότεροι πελάτες της Πειραιώς χρησιμοποιούν την Τράπεζα όταν θέλουν να αγοράσουν χρυσές λίρες και πολύ λιγότερο όταν θέλουν να τις πουλήσουν. Η συγκεκριμένη Τράπεζα όταν πρόκειται να αγοράσει λίρες από το κοινό, ορίζει πρώτα ειδικούς εκτιμητές για να αποφανθούν για τη γνησιότητά τους.

Στα καταστήματα της επαρχίας, οι αποστολές ειδικών εκτιμητών σημαίνουν και αναπόφευκτη καθυστέρηση. Από την άλλη πλευρά, η Τράπεζα της Ελλάδος πουλάει λίρες στο κοινό τόσο από το κεντρικό της κατάστημα στην Αθήνα, όσο και από τα 17 υποκαταστήματα που βρίσκονται σε διάφορες άλλες πόλεις.

Ωστόσο, η Τράπεζα της Ελλάδος κάνει αγορές λιρών από ιδιώτες, μόνο στο κεντρικό της… Με όλα αυτά, όσοι θέλουν να πουλήσουν λίρες, θεωρούν ευκολότερη λύση τους «εμπόρους χρυσού» που βρίσκονται σχεδόν σε κάθε γωνιά. Έστω κι αν μπορεί να τους προσφερθούν χαμηλότερες ή και «σκοτωμένες» τιμές…

Υπό αυτό το πρίσμα θεώρησης των εξελίξεων υπολογίζεται ότι στους τελευταίους 15 μήνες οι Έλληνες πούλησαν περίπου 200.000 χρυσές λίρες στην Τράπεζα της Ελλάδος και την Πειραιώς και τουλάχιστον άλλες τόσες στα κατά τόπους ενεχυροδανειστήρια, τα οποία αγοράζουν βέβαια και κάθε είδους τιμαλφή.

Αν ληφθεί υπόψιν ότι η χρυσή λίρα ζυγίζει 7,988 γραμμάρια και περιέχει χρυσό 7,32 γραμμαρίων, τότε οι συνολικές πωλήσεις του τελευταίου 15μηνου, αγγίζουν τους 3 τόνους σε καθαρό χρυσάφι…

Πάντα με βάση τις εκτιμήσεις που γίνονται από ανθρώπους της αγοράς, ο όγκος αυτών των πωλήσεων αντιστοιχεί στο 38% των αγορών που είχαν την εποχή της μεγάλης ζήτησης. Διότι από την αρχή του 2009 έως τα τέλη Ιουνίου του 2012, εκτιμάται ότι οι Έλληνες αγόρασαν (για… ασφάλεια, αλλά και για εναλλακτική, κερδοφόρα επιλογή) περίπου 1,1 εκατ. χρυσές λίρες, συνολικού βάρους 8 τόνων, σε καθαρό χρυσό…

Κατά τη γνώμη των ειδικών, η παρατεταμένη κρίση, σε συνδυασμό με τη μεγάλη βουτιά που έχει κάνει ο χρυσός, έχουν περιορίσει τη ζήτηση και έχουν αυξήσει τις πωλήσεις λιρών.

Είναι ενδεικτικό, ότι στη σκληρή, μνημονιακή πενταετία η ανεργία έχει χτυπήσει κόκκινο, ο παραγόμενος πλούτος στην Ελλάδα (ΑΕΠ) έχει μειωθεί κατά 25% αθροιστικά, ενώ 75 δισ. ευρώ λιγότερες είναι οι καταθέσεις στις τράπεζες. Εξ’ ανάγκης λοιπόν και αφού χρησιμοποιήθηκαν τα όποια αποταμιευτικά κεφάλαια για βιοποριστικές ανάγκες, άρχισαν να ρευστοποιούνται και λίρες.

Όσοι γνωρίζουν περισσότερα, λένε ότι κανονικά εκείνοι που εκποιούν λίρες είναι μεγαλύτερης ηλικίας άτομα, που τις είχαν αποκτήσει πριν από πολλά χρόνια. Αναφέρουν μάλιστα όταν τους ρωτούν, ότι πουλάνε λίρες για να συμπληρώσουν τις συντάξεις τους, ή να πληρώσουν τις υποχρεώσεις τους στην εφορία, ή να εξοφλήσουν λογαριασμούς της ΔΕΗ.

Μια άλλη, πολύ μικρότερη κατηγορία πωλητών, εκποιεί λίρες γιατί φοβάται ότι οι τιμές τους θα πέσουν ακόμη χαμηλότερα και θέλει να «κλειδώσει» κέρδη από μακροχρόνια διακράτηση.

Στην αντίπερα όχθη, οι λιγοστοί αγοραστές θεωρούν ότι είναι ευκαιρία για τοποθετήσεις, ενώ παράλληλα πιστεύουν ότι είναι προτιμότερο να κατέχουν χρυσό, παρά μετρητά στην Τράπεζα σε τέτοιους ταραγμένους καιρούς…

dealnews.gr
apocalypsejohn.com

Ο πιστός Χάτσικο (Chuken Hachiko)





 Ο Χάτσικο  γνωστός και ως Chuken Hachiko (ο πιστός Χάτσικο) ήταν ένας λευκός σκύλος ράτσας Ακίτα ο οποίος γεννήθηκε στις 10 Νοεμβρίου το 1923, στην πόλη Οντάτε της Ιαπωνίας. Έγινε διάσημος για την αξιοθαύμαστη αφοσίωση στον κύριό  του, στον οποίο έμεινε πιστός για όλη του την ζωή.
Τον Ιανουάριο 1924, ο Χιντεσάμπουρο Ουένο,  ένας καθηγητής στο πανεπιστήμιο του Τόκιο, υιοθετεί ένα λευκό κουτάβι Ακίτα ηλικίας δύο περίπου μηνών το οποίο ονομάζει Χάτσικο (σημαίνει κυριολεκτικά: ο όγδοος ευοίωνος πρίγκιπας). Ο καθηγητής ζούσε μοναχικά στα περίχωρα του Τόκιο και μεγάλωσε τον Χάτσικο σαν πραγματικό φίλο και σύντροφο. Ήταν πραγματικά αχώριστοι και καθημερινά περπατούσαν μαζί μέχρι τον σιδηροδρομικό σταθμό της Σιμπούγια, όπου ο καθηγητής έπαιρνε το τρένο για να πάει στο πανεπιστήμιο. Ο Χάτσικο πήγαινε κατόπιν σπίτι αλλά το απόγευμα ξαναγύριζε στον σταθμό, όπου περίμενε την επιστροφή του κυρίου του. Τον Μάιο του 1925 ο Χάτσικο συνόδευσε όπως πάντα τον καθηγητή στον σταθμό του τρένου και γύρισε σπίτι. Ο καθηγητής όμως δεν εμφανίστηκε ποτέ ξανά στον σταθμό γιατί κατά την διάρκεια μιας διάλεξης στο πανεπιστήμιο έπαθε καρδιακή προσβολή και πέθανε. Ο Χάτσικο ξαναγύρισε στον σταθμό, περιμένοντας στο ίδιο σημείο τον κύριό του κάθε μέρα, για το υπόλοιπο της ζωής του. Μετά τον θάνατο του καθηγητή πολλοί συγγενείς του πήραν τον Χάτσικο σπίτι τους, αυτός όμως πάντα κατάφερνε να το σκάσει και να ξαναγυρίσει στον σταθμό του τρένου.
Το 1925, ένας μαθητής του Ουένο ο οποίος ήταν ειδικός στα σκυλιά Ακίτα, αναγνώρισε τον μεγαλόσωμο σκύλο. Παρατήρησε δε, πως ο Χάτσικο περίμενε στον σταθμό κοιτάζοντας τα τρένα μέχρι να βγει και ο τελευταίος επιβάτης και ρωτώντας τους περαστικούς και τους θαμώνες του σταθμού οι οποίοι τον ταϊζαν, έμαθε για τον λόγο της αναμονής του. Λίγο καιρό μετά, δημοσίευσε μια εργασία για τα Ακίτα, την μεγαλύτερη από τις επτά ιαπωνικές φυλές τύπου Spitz (Σπίτζ), η οποία αριθμούσε τότε μόνο τριάντα καθαρόαιμα σκυλιά: ένα από αυτά ήταν και ο Χάτσικο. Ο μαθητής αυτός ερχόταν συχνά στον σταθμό για να δει τον Χάτσικο και έγραψε πολυάριθμα άρθρα σε τοπικές εφημερίδες, εξυμνώντας την αφοσίωση του λευκού Ακίτα. Ένα από αυτά τα άρθρα δημοσιεύτηκε σε μια εφημερίδα ευρείας κυκλοφορίας και ο Χάτσικο γίνεται σύντομα διάσημος. Οι Ιάπωνες εντυπωσιάζονται, ενώ γονείς και δάσκαλοι χρησιμοποιούν τον Χάτσικο σαν παράδειγμα ύψιστης αφοσίωσης και πίστης στην οικογένεια.

Τελικά, ο Χάτσικο χαρακτηρίστηκε σαν ζωντανός θρύλος και ένας διάσημος γλύπτης φιλοτέχνησε ένα μπρούτζινο άγαλμα που τον απεικονίζει καθιστό, να περιμένει το αφεντικό του. Το άγαλμα αυτό τοποθετήθηκε σε μια έξοδο του σταθμού της Σιμπούγια, ενώ στα αποκαλυπτήρια ήταν παρών και ο ίδιος ο ΧάτσικοΗ ιστορία του έγινε η αιτία της αναθέρμανσης του ενδιαφέροντος των Ιαπώνων για τους σκύλους Ακίτα, τους οποίους περιγράφουν ως "θαρραλέους σαν σαμουράι αλλά συνάμα τρυφερούς σαν γατάκια, με μεταξένια καρδιά αλλά και αλύγιστους σαν ατσάλι". Το άγαλμα αυτό καταστράφηκε από τους βομβαρδισμούς του Β Παγκοσμίου πολέμου, αλλά ξαναφτιάχτηκε πολύ γρήγορα από τον γιό του πρώτου γλύπτη.
 Στις 8 Μαρτίου 1935, περαστικοί βρήκαν τον Χάτσικο πεθαμένο σε ένα δρομάκι κοντά στον σταθμό της Σιμπούγια. Όταν το νέο του θανάτου του έγινε γνωστό, ο σταθμός και το άγαλμά του κυριολεκτικά κατακλύστηκαν από κόσμο και λουλούδια. Τα αίτια του θανάτου του έγιναν αφορμή για πολλές συζητήσεις και διαδόσεις. Αρχικά, είχαν βρει στο στομάχι του τέσσερα γιακιτόρι (σουβλάκια ιαπωνικού τύπου) αλλά απέκλεισαν την πιθανότητα θανάτου του από αυτά, αφού δεν βρήκαν αποδείξεις πως τα ξύλινα σουβλάκια έβλαψαν το στομάχι του. Ακόμη, ανακάλυψαν πως ο Χάτσικο είχε φιλαρίαση, μία ασθένεια που προκαλείται από παράσιτα αν ο σκύλος δεν λαμβάνει προληπτική αντιπαρασιτική αγωγή. Μόλις τον Μάρτιο του 2011, επιστήμονες ανακάλυψαν πως ο κύριος λόγος θανάτου του ήταν ο καρκίνος ο οποίος ήταν σε προχωρημένο (τελικό) στάδιο και είχε εξαπλωθεί από τους πνεύμονες μέχρι την καρδιά του. Τα όργανα του Χάτσικο διατηρούνται στη φορμόλη στο ερευνητικό κέντρο του Πανεπιστημίου του Τόκιο δίπλα σε μία προτομή του ιδιοκτήτη του.
 


Στο ακριβές σημείο όπου ο Χάτσικο περίμενε τον κύριό του έχουν τοποθετηθεί τέσσερις μπρούτζινες πατούσες σκύλου και ένα κείμενο στα Ιαπωνικά που αναφέρεται στην αφοσίωσή του. Η είσοδος του σταθμού της Σιμπούγια όπου βρίσκεται το άγαλμά του ονομάζεται Χάτσικο-γκούτσι - "η είσοδος του Χάτσικο" και αποτελεί δημοφιλές σημείο συνάντησης για εκατομμύρια Ιάπωνες.  Η μικροσκοπική πλατεία όπου βρίσκεται το άγαλμά του οριοθετεί το μοναδικό "Shibuya Crossing" (το σταυροδρόμι της Σιμπούγια), το οποίο θεωρείται το πιο πολυσύχναστο σταυροδρόμι παγκοσμίως (εκτιμάται ότι στο συγκεκριμένο σημείο η κίνηση των πεζών σε ώρα αιχμής είναι 1000 άτομα ανά λεπτό, με μέσο όρο καθημερινά 500 άτομα ανά λεπτό, ενώ υπολογίζεται πως οι διαβάτες είναι γύρω στα 2,5 εκατομμύρια καθημερινά).




Ένα όμοιο μπρούτζινο άγαλμα τοποθετήθηκε και στο Οντάτε, γενέτειρα του Χάτσικο, αλλά και στην είσοδο του μουσείου Ακίτα της περιοχής. Από τότε, ο πιστός Χάτσικο αποτελεί εθνικό σύμβολο αφοσίωσης για το Ιαπωνικό έθνος. Κάθε χρόνο στις 8 Απριλίου πραγματοποιείται μια σεμνή τελετή στον σταθμό της Σιμπούγια και εκατοντάδες Ιάπωνες έρχονται για να τιμήσουν την μνήμη του και την θρυλική αφοσίωση που έδειξε σε όλη του την ζωή.

Σήμερα, ο Χάτσικο βρίσκεται βαλσαμωμένος στο Εθνικό μουσείο φυσικής ιστορίας και επιστημών του Τόκιο.
Η ταινία
Η ιστορία του Χάτσικο μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο το 2009 με τον τίτλο Hachiko: A Dog's Story (Χάτσικο: Η ιστορία ενός σκύλου) στην οποία, εκτός από τον "Χάτσικο" πρωταγωνιστεί ο Ρίτσαρντ Γκιρ στον ρόλο του καθηγητή. Η ταινία εκτυλίσσεται στις ΗΠΑ στη σημερινή εποχή.

Πηγή : ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ

Δευτέρα 4 Νοεμβρίου 2013

ΠΑΙΔΙ ΚΑΙ ΔΙΔΙΚΤΥΑΚΟΣ ΕΘΙΣΜΟΣ

Ποια τα συμπτώματα που έχει το παιδί, που πάσχει από εθισμό στο διαδίκτυο; Τι πρέπει να κάνετε για να το προφυλάξετε;

 
Επιμέλεια Κική Τσεκούρα, medlabnews.gr

Στις μορφές εξάρτησης και εθισμού που ήδη είναι γνωστές και που αφορούν κατά βάση χρήση ουσιών, έρχεται να προστεθεί ο εθισμός σε ένα μέσο, που μάλιστα απαιτεί έγκαιρη διάγνωση και
αντιμετώπιση από ειδικούς, καθώς απειλεί κυρίως την νεολαία. H εξάρτηση από το Διαδίκτυο αναγνωρίζεται από την ψυχολογική και ψυχιατρική κοινότητα ως ξεχωριστή ψυχοσωματική διαταραχή.

Η διαδικτυακή εξάρτηση, ή αλλιώς σύνδρομο διαδικτυακού εθισμού, εξελίχθηκε παράλληλα με τη διάδοση του διαδικτύου. Δεν είναι τυχαίο ότι τα πρώτα κρούσματα τέτοιας εξάρτησης παρατηρήθηκαν τα πρώτα χρόνια της 10ετίας του 90 στις Η.Π.Α.


Γενικά τα χαρακτηριστικά της εξάρτησης είναι τα εξής:
ανάγκη για ολοένα μεγαλύτερη ενασχόληση με το αντικείμενο της εξάρτησης,
αίσθημα στέρησης,
ενασχόληση περισσότερη απ' αυτήν που είχε προγραμματιστεί, ü ανεπιτυχείς προσπάθειες ελέγχου,
μείωση άλλων δραστηριοτήτων.

Τα χαρακτηριστικά προδιάθεσης που συχνά οδηγούν στην εξάρτηση αυτή είναι η αίσθηση έλλειψης κοινωνικής θέσης και αναγνώρισης, η κοινωνική φοβία, η τάση για φαντασία, η ντροπαλότητα και η έντονη συστολή.

Η Αμερικανική Ψυχιατρική Εταιρεία έχει δημοσιεύσει οδηγίες προς τους γονείς και επισημαίνει τα συμπτώματα που μπορεί να εμφανίσουν τα παιδιά μετά από παρατεταμένη χρήση του υπολογιστή τους και έκθεση τους στο διαδίκτυο. Σύμφωνα με την αναφορά:

Ø Το παιδί σας παραβιάζει τα χρονικά όρια πού του έχετε θέσει, όσον αφορά τη χρήση του Internet;

Ø Παραμελεί τις δουλειές που του έχετε αναθέσει στο σπίτι, για να περάσει περισσότερο χρόνο συνδεδεμένο στο Internet (online);

Ø Δημιουργεί συχνά φιλίες μέσω Internet;

Ø Πόσο συχνά παραπονιέστε για τον χρόνο πού περνάει online;

Ø Πόσο συχνά το παιδί σας ελέγχει το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο του (email) , πριν κάνει κάτι άλλο;

Ø Πόσο συχνά απομονώνεται από τότε πού ανακάλυψε το Internet;

Ø Παίρνει αμυντική στάση ή κυριεύεται από μυστικοπάθεια, όταν το ρωτάτε τι κάνει όσο είναι online;

Ø Πόσο συχνά βρίσκεται μόνο του στο δωμάτιο με το κομπιούτερ;

Ø Αγωνία να ξανά συνδεθεί με το Internet, όσο είναι «εκτός» (offline);

Ø Προτιμά να περάσει την ώρα του με το Internet, παρά έξω με φίλους;

Ø Εκνευρίζεται όταν του θέτετε χρονικά περιθώρια χρήσης του Internet;

Ø Είναι θλιμμένο ή κακόκεφο, όσο είναι offline;

Όπως αναφέρει η Ψυχιατρική Εταιρία εάν στις περισσότερες από τις παραπάνω ερωτήσεις οι απαντήσεις είναι «συχνά» ή «συνέχεια», τότε είναι πολύ πιθανό να υπάρχει αρνητική επίδραση, εξάρτηση ή κάποια επικίνδυνη συνάντηση στα δωμάτια συνομιλίας.

Τα τελευταία χρόνια αναπτύχθηκε σε μεγάλο βαθμό ο γονικός έλεγχος από μεγάλες εταιρίες πληροφορικής με ειδικό λογισμικό που διασφαλίζει την ασφάλεια της οικογένειας στο Internet .

Έρευνα και Συμβουλές από την Microsoft:
Σύμφωνα με την μελέτη τέσσερα βήματα πρέπει να ακολουθήσουν οι γονείς για να προστατέψουν την οικογένειά στο διαδίκτυο:

§ Ανοικτή επικοινωνία με τα παιδιά για τους λόγους που χρησιμοποιούν το διαδίκτυο
§ Ορισμός κανόνων για τη χρήση του διαδικτύου
§ Απόρρητη αποθήκευση προσωπικών δεδομένων
§ Εγκατάσταση και χρήση τεχνολογίας για την ασφάλεια της 
οικογένειας

Το American Academy of Pediatricians (AAP) βοήθησε τη Microsoft να αναπτύξει οδηγίες για τη χρήση του διαδικτύου ανάλογα με την ηλικία, που περιλαμβάνονται στα Windows Vista και Windows 7. Τα Windows αυτά περιλαμβάνουν τεχνολογία για την ασφάλεια της οικογένειας που μπορεί να βοηθήσει τους γονείς να επιλέξουν το περιεχόμενο και την πλοήγηση στο διαδίκτυο που είναι κατάλληλες για την οικογένειά τους. Όσοι δεν έχουν το νέο λειτουργικό σύστημα (και έχουν τα ΧP για παράδειγμα ) μπορούν να εξετάσουν το Windows Live Family Safety . 

Με τον Γονικό έλεγχο των Windows Vista / Windows 7 παρέχεται η δυνατότητα διαχείρισης των ακόλουθων:

Ποιες τοποθεσίες Web που μπορούν να προβάλλουν τα παιδιά
Τις ώρες της ημέρας και το χρονικό διάστημα που μπορούν να παραμείνουν στο διαδίκτυο τα παιδιά
Τα βιντεοπαιχνίδια που μπορούν να παίξουν τα παιδιά
Τα προγράμματα που μπορούν να χρησιμοποιήσουν τα παιδιά
Λήψη αναφορών σχετικά με τη δραστηριότητα των παιδιών στο διαδίκτυο

Συμβουλές για την ασφάλεια στο Internet, για παιδιά ηλικίας 15 έως 18 ετών

Στην ηλικία αυτή τα αγόρια συνήθως αναζητούν τοποθεσίες με χιούμορ, παιχνίδια ή πολυμέσα. Τα κορίτσια είναι πιθανότερο να δημιουργούν και να συμμετάσχουν σε κοινωνικά δίκτυα. Η ηλικιακή αυτή ομάδα δεν θα πρέπει να έχει σχεδόν κανένα περιορισμό στο περιεχόμενο, τις τοποθεσίες Web ή τις δραστηριότητες αλλά οι γονείς θα πρέπει χρειάζεται να θυμίζουν στους εφήβους ποιες προσωπικές πληροφορίες δεν πρέπει να δίνουν μέσω διαδικτύου. Οι έφηβοι καταλαβαίνουν περισσότερα για θέματα διαδικτύου και μπορούν πιο εύκολα να κρύβουν πληροφορίες και τις κινήσεις τους για αυτό οι γονείς πρέπει προσδιορίζουν κατάλληλες οδηγίες για την ασφάλεια αποδεκτές και λογικές και από τις δύο πλευρές. Ποιος όμως θα διαδραματίσει το ρόλο του διαιτητή σε περιπτώσεις διαφωνίας; Στην περίπτωση αυτή υπάρχουν ειδικές ιστοσελίδες που δίνουν συμβουλές και μπορούν να γίνουν αποδεκτές και από τις δύο πλευρές ιδίως όταν προέρχονται από μεγάλες εταιρίες στον χώρο της πληροφορικής όπως η Microsoft.

Συμβουλές για την ασφάλεια
Μερικές από τις συμβουλές για την ασφάλεια διαθέσιμες για την καθοδήγηση των εφήβων στο διαδίκτυο από την Microsoft είναι:
Συνεχίστε να διατηρείτε την επικοινωνία στην οικογένεια όσο περισσότερο ανοιχτή και θετική για τους υπολογιστές μπορείτε. Να τους μιλάτε συνεχώς για τη ζωή, τους φίλους και τις δραστηριότητές τους στο Internet όπως θα κάνατε και για 
τους φίλους και τις δραστηριότητές εκτός Internet.

Ενθαρρύνετε τα παιδιά σας να σας ενημερώνουν εάν κάτι ή κάποιος στο 
Internet τα κάνει να νοιώθουν άβολα ή τα απειλεί. Εάν είσαι έφηβος και κάτι ή κάποιος στο Internet σου φαίνεται περίεργος, πες το σε κάποιον. 

Δημιουργήστε μια λίστα οικιακών κανόνων χρήσης του Internet ως οικογένεια.
Συμπεριλάβετε τα είδη των τοποθεσιών που υπερβαίνουν τα όρια, τις ώρες χρήσης του Internet, ποιες πληροφορίες δεν πρέπει να κοινοποιούνται στο Internet και οδηγίες για την επικοινωνία με άλλους στο Internet, 
συμπεριλαμβανομένης της επικοινωνίας σε κανάλια συνομιλίας.

Τοποθετήστε τους υπολογιστές που είναι συνδεδεμένοι με το Internet σε ανοικτό χώρο και όχι στο δωμάτιο κάποιου εφήβου.

Μάθετε για το λογισμικό φιλτραρίσματος Internet (όπως ο Γονικός έλεγχος στα Windows ως συμπλήρωμα στη γονική εποπτεία. 

Συμβάλλετε στην προστασία των παιδιών σας από αναδυόμενα παράθυρα με προσβλητικό περιεχόμενο, χρησιμοποιώντας τη δυνατότητα αποκλεισμού των 
αναδυόμενων παραθύρων που ενσωματώνει ο Internet Explorer.
Μπορείτε επίσης να αποκλείσετε τα αναδυόμενα παράθυρα που ίσως εμφανίζονται όταν δεν κάνετε περιήγηση στο Internet, με τον Windows Defender.
Μάθετε ποια κανάλια συνομιλίας ή ποιες ομάδες μηνυμάτων επισκέπτονται τα παιδιά σας και με ποιους συνομιλούν στο Internet.
Ενθαρρύνετε τα παιδιά σας να χρησιμοποιούν ελεγχόμενα κανάλια συνομιλίας και επιμείνετε να 
παραμένουν στην ανοικτή περιοχή του δωματίου συνομιλίας.

Επιμείνετε να μην συμφωνήσουν ποτέ να συναντήσουν κάποιον διαδικτυακό φίλο.

Μάθετε στα παιδιά σας να μην μεταφορτώνουν προγράμματα, μουσικά κομμάτια ή αρχεία χωρίς την άδειά σας.
Εάν μοιράζονται αρχεία ή λαμβάνουν κείμενο ή εικόνες από το Web, ίσως αυτό να αποτελεί παραβίαση των νόμων περί πνευματικών δικαιωμάτων και να είναι παράνομο.

Μιλήστε με το παιδί σας για το ακατάλληλο περιεχόμενο και την πορνογραφία στο Internet και καθοδηγήστε τα προς θετικές διαδικτυακές τοποθεσίες, σχετικά με την υγεία και τη σεξουαλικότητα.
Προστατέψτε τα από ανεπιθύμητη αλληλογραφία. Πείτε στα παιδιά σας να μην δίνουν τη διεύθυνση του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου στο Internet, να μην απαντούν σε ανεπιθύμητη αλληλογραφία και να χρησιμοποιούν φίλτρα 
ηλεκτρονικού ταχυδρομείου.

Μάθετε τις τοποθεσίες Web που επισκέπτονται συχνότερα τα παιδιά σας.
Βεβαιωθείτε ότι τα παιδιά σας δεν επισκέπτονται τοποθεσίες με προσβλητικό περιεχόμενο και δεν δημοσιεύουν προσωπικά δεδομένα ή φωτογραφίες του εαυτού τους. 

Μάθετε στα παιδιά σας να φέρονται στο Internet υπεύθυνα και ηθικά. Δεν θα πρέπει να χρησιμοποιούν το Internet για να διαδώσουν φήμες, να 
παρενοχλήσουν ή να απειλήσουν άλλους.

Βεβαιωθείτε ότι τα παιδιά σας θα ζητήσουν την άδειά σας προτού εκτελέσουν κάποια οικονομική συναλλαγή στο Internet, συμπεριλαμβανομένης της παραγγελίας, της αγοράς ή της πώλησης κάποιου αντικειμένου. 

Συζητήστε με τα παιδιά σας για τα τυχερά παιχνίδια στο Internet και τους πιθανούς κινδύνους. Υπενθυμίστε τους πώς είναι παράνομο να συμμετέχουν σε 
τυχερά παιχνίδια στο Internet.
Πηγές
Αμερικανική Ψυχιατρική Εταιρεία http://www.apa.org/topics/addiction/index.aspx

American Academy of Pediatricians
Microsoft