Μνημονιακοί - Αντιμνημονιακοί: Ανάγκη και υπερηφάνεια

Μνημονιακοί - Αντιμνημονιακοί:

Ανάγκη και υπερηφάνεια

Του ΧΡΗΣΤΟΥ Θ. ΜΠΟΤΖΙΟΥ Πρέσβη ε.τ.

Και πάλι η Ελλάδα βρέθηκε στο επίκεντρο του ευρωπαϊκού και διεθνούς ενδιαφέροντος, τουλάχιστον ειδησεογραφικά, από την αιφνιδιαστική, ωστόσο αναμενόμενη, παραίτηση της κυβέρνησης, με αναπόφευκτη τη διενέργεια πρόωρων εκλογών.

Αιτιώδης λόγος της παραίτησης, όπως τον επικαλέσθηκε ο ίδιος ο πρωθυπουργός, η ντε φάκτο απώλεια της δεδηλωμένης, μετά την αποχώρηση είκοσι πέντε και πλέον βουλευτών που διαφώνησαν με την υπογραφή της συμφωνίας με τους δανειστές και ήδη σχημάτισαν χωριστή Κοινοβουλευτική Ομάδα, προαναγγέλλοντας συγχρόνως την ίδρυση χωριστού κόμματος. Πρόκειται για ένα όχι ασύνηθες φαινόμενο στην ελληνική κοινοβουλευτική ζωή, που επιβεβαιώνει ότι η έννοια του συμβιβασμού στην Ελλάδα είναι σχεδόν άγνωστη. Έτσι οδηγούμεθα σε κατακερματισμό των πολιτικών δυνάμεων, που εξασθενίζει τη λειτουργία του κοινοβουλευτισμού και της δημόσιας ζωής του τόπου.

Ο πρωθυπουργός είχε ήδη παραδεχθεί ότι η συμφωνία με τους δανειστές είναι επώδυνη για τον ελληνικό λαό. Εκεί όμως που φθάσανε τα πράγματα, δεν υπήρχαν περιθώρια άλλων επιλογών. Εν ολίγοις, η υπογραφή του 3ου Μνημονίου δεν ήταν προϊόν ελεύθερης επιλογής, που θα σήμαινε ταύτιση με τις λογικές της φιλελεύθερης οικονομίας, την οποία στο μέγιστο μέρος της το Μνημόνιο εκφράζει, αλλά αδήριτης ανάγκης. H κυβέρνηση βρέθηκε μπροστά στο δίλημμα ή να υπογράψει το Μνημόνιο ή να το απορρίψει, με πιθανότατη την έξοδο από την Ευρωζώνη και τη χρεοκοπία, που κατά την εκτίμηση των οικονομολόγων θα ήταν καταστρεπτική για τη χώρα. Προτιμήθηκε το πρώτο, στη λογική ότι «ανάγκα και θεοί πείθονται».

Οι βουλευτές που διαφωνούσαν και τελικά αποσκίρτησαν από το ΣΥΡΙΖΑ εκτιμούσαν ότι υπήρχαν άλλες λύσεις, όπως η επιστροφή στο εθνικό νόμισμα, χωρίς όμως να απαντούν πώς θα αντιμετωπίζονταν τα τεράστια οικονομικά, δημοσιονομικά και άλλα συναφή προβλήματα. Τόνιζαν, επίσης, την ανάγκη συνέπειας προς τις εξαγγελίες της Θεσσαλονίκης και άλλα συναφή. Από ηθικής πλευράς, το δίκιο μοιάζει να είναι με το μέρος τους. Δυστυχώς, η πολιτική δεν φαίνεται να είναι και τόσο ηθική. Το δε δίκιο, όπως έλεγε και ο Καντ, δεν είναι αυτού του κόσμου. Ανεξαρτήτως πάντως ποιος έχει περισσότερο ή λιγότερο δίκιο, ο πολίτης, και ιδιαίτερα εκείνος που υποφέρει από τα δημοσιονομικά μέτρα και όσα ακόμα ακολουθήσουν, δικαιούται να θέσει προς τους κυβερνώντες, τους νυν και τους πρώην, τα παρακάτω ερωτήματά.

• Α) Γιατί αθετήθηκαν οι εξαγγελίες της Θεσσαλονίκης.

• Β) Γιατί από όλες τις χώρες που βρέθηκαν στη δίνη της οικονομικής κρίσης (Ιταλία, Ισπανία, Πορτογαλία, Ιρλανδία κ.α.) μόνο η Ελλάδα εξακολουθεί να παραμένει στην ίδια δυσχερή κατάσταση και να υπογράφει και άλλα Μνημόνια.

• Γ) Γιατί τα Μνημόνια α' και β' περιείχαν επαχθέστερους όρους συγκριτικά με των άλλων χωρών;

Πρώην υπουργός Οικονομικών με διεθνή αναγνώριση, οικονομολόγος, το απέδωσε στο γεγονός ότι τα ελληνικά Μνημόνια προέβλεπαν τριπλάσια λιτότητα, χωρίς όμως να εξηγήσει το γιατί. Άλλοι συνδέουν την αυστηρή λιτότητα των ελληνικών Μνημονίων με την τιμωρητική πρόθεση του γερμανού υπουργού Οικονομικών, με απώτερες οικονομικές βλέψεις στην Ελλάδα ή και γερμανικούς σχεδιασμούς για μια νέα Ευρώπη πολλών ταχυτήτων, με την Ελλάδα εκτός της θέσης που κατέχει σήμερα.

Οι παραπάνω υποθέσεις μπορεί να ισχύουν πλήρως ή και καθόλου. Τίθεται όμως το ερώτημα κατά πόσο οι προηγούμενες κυβερνήσεις είχαν πλήρη γνώση των επιπτώσεων των δύο Μνημονίων και όσον αφορά την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ πότε ακριβώς αντιλήφθηκαν ότι οι εξαγγελίες της Θεσσαλονίκης ήταν εκτός πραγματικότητας. Άγνοια των πραγμάτων (και αυτό ισχύει και για τις προηγούμενες κυβερνήσεις), εσφαλμένες εκτιμήσεις ή ιδεολογικές ψευδαισθήσεις; Το χειρότερο θα ήταν να πρόκειται για συνήθεις προεκλογικές υποσχέσεις. Στην ελληνική πολιτική ζωή φαίνεται να ισχύουν όλα μαζί. Κυβέρνηση και πολιτικά κόμματα δεν έχουν τις κατάλληλες υποδομές, ομάδες εργασίας, κ.ά., για βαθιές και ενδελεχείς αναλύσεις των θεμάτων, είτε αυτά αφορούν την εσωτερική πολιτική είτε την εξωτερική. Κυριαρχεί η προχειρότητα, η τσαπατσουλιά, ο αυτοσχεδιασμός. Αυτό επαναλαμβάνεται για χρόνια και επιβεβαιώθηκε και με τις διαπραγματεύσεις με τους δανειστές από την αρχή της κρίσης. Όμως ποτέ δεν είναι αργά.

ΤΟ ΠΑΡΟΝ

ΠΕΙΡΑΙΑΣ: Στο φως ένα θαύμα της αρχαίας τεχνολογίας

ΠΕΙΡΑΙΑΣ: ΤΟ ΠΟΛΥΠΛΟΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΥΔΡΟΔΟΤΗΣΗΣ

Στο φως ένα θαύμα της αρχαίας τεχνολογίας

Τα πηγάδια ήταν ρηχά, κρήνες δεν υπήρχαν, υδραγωγείο δεν είχε ακόμα κατασκευαστεί.Έτσι, ο αρχαίος Πειραιάς υδροδοτήθηκε με ένα πυκνό σύστημα δεξαμενών, που τώρα βρίσκουν οι αρχαιολόγοι σε πολλά οικόπεδα. Περισσότερες από 600 δεξαμενές και φρέατα έχουν αποκαλυφθεί τις τελευταίες δεκαετίες. Τα ευρήματα πολλαπλασιάστηκαν με τις σωστικές ανασκαφές που διενεργήθηκαν για την επέκταση της γραμμής 3 του μετρό (Χαϊδάρι - Πειραιάς).

«Η έρευνα των αρχαίων συστημάτων ύδρευσης του Πειραιά στο πλαίσιο των έργων του ΜΕΤΡΟ. Μια πρώτη θεώρηση» ήταν το θέμα ημερίδας που διοργάνωσαν η Εφορεία Αρχαιοτήτων Δυτικής Αττικής, Πειραιώς και Νήσων και η Σχολή Πολιτικών Μηχανικών Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου. Όπως τόνισαν οι διοργανωτές, τα έργα ύδρευσης που αποκαλύφθηκαν στο πλαίσιο των συγκεκριμένων ανασκαφών, «αποτελούν αναμφίβολα ένα ιδιαίτερα σημαντικό έργο της αρχαίας ελληνικής τεχνολογίας. Περιλαμβάνουν φρέατα, υπόγειες δεξαμενές, ενωτικές σήραγγες και υδραγωγείο».

Σύμφωνα με όσα είπε η αρμόδια έφορος αρχαιοτήτων Στέλλα Χρυσουλάκη, η συνολική έκταση που έχει ελεγχθεί αρχαιολογικά μέχρι σήμερα προσεγγίζει τα 25.000 τ.μ., ενώ σωστικές ανασκαφικές έρευνες έχουν διενεργηθεί σε συνολική επιφάνεια 7.000 τ.μ.

Μια από τις μεγαλύτερες σε έκταση ανασκαφές στην πόλη του Πειραιά, πραγματοποιήθηκε σε χρονικό διάστημα 25 μηνών στον χώρο κατασκευής του Σταθμού Δημοτικό Θέατρο.

Ενδεικτικά είναι και όσα ανέφεραν στην ομιλία τους οι Π. Κουτής και Αιμ. Μπεντερμάχερ - Γερούσης: κατά τη διάρκεια του έργου εντοπίστηκαν συνολικά 115 κατασκευές σχετιζόμενες με το αρχαίο υδρευτικό σύστημα, 43 πηγάδια και φρέατα, 34 δεξαμενές, 32 σήραγγες και 6 φρεάτια. Τα αποτελέσματα καταδεικνύουν τη συνεχή προσπάθεια των κατοίκων της πόλης για την εξασφάλιση του αναγκαίου πόσιμου νερού.

Όπως λέει στο «Έθνος» η κ. Χρυσουλάκη, το μεγαλύτερο τμήμα των αρχαιολογικών ανασκαφών για το μετρό έχει ολοκληρωθεί. Έρευνες γίνονται μόνο στην περιοχή του Δημοτικού Θεάτρου, όπου βρίσκουν και πάλι κατάλοιπα του αρχαίου συστήματος ύδρευσης, αλλά και τοίχους οικιών. Η επόμενη μεγάλη πρόκληση θα είναι η κατασκευή του σταθμού στο παραλιακό μέτωπο του Πειραιά, στο λιμάνι. Και εκεί θα χρειαστεί να γίνουν ανασκαφές, όπως εκτιμά.

Τρεις από τις αρχαίες δεξαμενές θα αποτελέσουν τον πυρήνα μίας έκθεσης στον μοναδικό σταθμό του Μετρό που θα φιλοξενεί αρχαία σε θεματικό σύνολο, στην πλατεία Δημοτικού Θεάτρου. Η έκθεση θα πλαισιώνεται με πλούσιο εποπτικό υλικό και με βίντεο που θα δείχνει πώς λειτουργούσαν όλα κατά την αρχαία εποχή, πώς ξεδιψούσαν δηλαδή οι αρχαίοι Πειραιώτες.

Μέσα στο φθινόπωρο, το κοινό θα μπορεί να δει τα ευρήματα των ανασκαφών για το μετρό του Πειραιά σε ειδικά διαμορφωμένο χώρο στις Αστικές Πύλες. Στο ισόγειο του ακινήτου που έχει εξασφαλιστεί και διαμορφώνεται τώρα από την Αττικό Μετρό, θα γίνεται η συντήρηση των ευρημάτων.

Το κοινό θα μπορεί να ενημερωθεί με φωτογραφίες και βίντεο και ταυτοχρόνως να παρατηρεί πώς γίνονται οι εργασίες συντήρησης. Όταν ολοκληρωθούν όλες οι ανασκαφές, στον χώρο θα λειτουργήσει μόνιμη έκθεση ευρημάτων.

Η κ. Χρυσουλάκη σημειώνει πως θα γίνουν και ιδιαίτερα εκπαιδευτικά προγράμματα, σχεδιασμένα με ζωντάνια, ώστε τα παιδιά να κατανοούν τι γίνεται σε μια ανασκαφή και πώς συντηρούνται τα ευρήματα. Ο μεγαλύτερος όγκος των ευρημάτων των ανασκαφών του έργου αποτελείται από πήλινα αντικείμενα, τμήματα αγγείων και κεράμων στέγασης.

Υπάρχουν επίσης νομίσματα, εργαλεία, αρχιτεκτονικά μέλη, σπάνια ευρήματα από ξύλο, φουντούκια, καρύδια, αμύγδαλα, κουκουνάρια, πυρήνες ελιάς και σταφυλιών, αποξηραμένα σύκα. Επίσης, βρέθηκαν τμήματα από έντομα (εξωσκελετοί σκαθαριών), καθώς και τμήματα σχοινιών. Δεν λείπουν και τα ξύλινα κατάλοιπα οικοσκευής (τμήματα επίπλων, στοιχεία στέγασης, πόρτα).

Αγγελική Κώττη
akotti@otenet.gr

Αρχαίο υδρευτικό σύστημα

στον υπόγειο Πειραιά

Αποκάλυψη της σκαπάνης για τα έργα του Μετρό

Ο αρχαίος Πειραιάς δεν έλεγε το νερό «νεράκι»! Εξακόσιες δεξαμενές από την πόλη που χτίστηκε στο «ιπποδάμειο σύστημα» έχουν αποκαλύψει οι αρχαιολογικές ανασκαφές.

Τρεις από αυτές θα αποτελέσουν τον πυρήνα μίας έκθεσης στον μοναδικό σταθμό του Μετρό που θα φιλοξενεί αρχαία σε θεματικό σύνολο, στην πλατεία Δημοτικού Θεάτρου. Άλλη μία, που εντοπίστηκε στον χώρο εξόδου του ίδιου σταθμού, αποσπασματική και σε κακή κατάσταση, δεν θα διατηρηθεί σύμφωνα με πρόσφατη γνωμοδότηση του ΚΑΣ.

Σχεδόν κάθε σπίτι στον σύγχρονο Πειραιά έχει κτισθεί επάνω στο αρχαίο υδρευτικό σύστημα, όπως λέει στο «Έθνος» η έφορος αρχαιοτήτων Δυτικής Αττικής και Πειραιά, Στέλλα Χρυσουλάκη. Με τη θεματική έκθεση στον σταθμό μετρό του Δημοτικού Θεάτρου, ο επισκέπτης θα μπορεί να συλλάβει πώς εξυπηρετούνταν μια πόλη που είχε προνοήσει για το υδροδοτικό της σύστημα πριν χτιστεί.

Χιλιόμετρα ολόκληρα καλύπτουν οι στοές κάτω από τον Πειραιά

Το εποπτικό υλικό θα κατευθύνει τους ενδιαφερόμενους προς το Αρχαιολογικό Μουσείο Πειραιά όπως και προς ανεσκαμμένα οικόπεδα, όπου διατηρούνται ορατά τα αρχαία κατάλοιπα. «Επειδή η δεξαμενή αποτελεί το αρνητικό ενός ελεύθερου χώρου, δεν ήταν δυνατόν να αποσπασθούν και να μεταφερθούν στις προθήκες αυθεντικές δεξαμενές, αλλά ανακατασκευάζουμε κάποιες και με προπλάσματα θα δείχνουμε πώς λειτουργούσε το σύστημα», σημειώνει. Στον σταθμό εντοπίσθηκαν 10 δεξαμενές και 31 φρεάτια. Η πόλη κάτω από την πόλη είχε πολλαπλούς υδάτινους «δρόμους» μέσω των οποίων υδρευόταν και καθαριζόταν.

Ο αρχαίος Πειραιάς διόλου δεν έμοιασε στην Αθήνα που παρουσίαζε οικοδομική αταξία. Πρώτα χαράχτηκε, με βάση το περίφημο και υποδειγματικό σύστημα του πρώτου πολεοδόμου, του Ιππόδαμου, μετά κατασκευάστηκαν τα δίκτυα ύδρευσης και αποχέτευσης και στο τέλος ήρθε η οικοδομική δραστηριότητα. Μπορεί το «ιπποδάμειο σύστημα», η ακριβής και με ευθείες χάραξη σε τετράγωνα (σαν να χαράζεις σήμερα ένα ταψί μπακλαβά, όπως λένε χαρακτηριστικά οι αρχαιολόγοι) να έχει μείνει στην Ιστορία. Δεν έμεινε όμως στην πραγματικότητα.

Ο σύγχρονος Πειραιάς οικοδομήθηκε «αττικώς» ξηλώνοντας ό,τι βρισκόταν στο υπέδαφος από το παρελθόν του. Σε ελάχιστα σημεία διατηρούνται τα αρχαία κατάλοιπα, συνήθως εγκλωβισμένα σε περιφραγμένα οικόπεδα. Οι δεξαμενές, που είχαν σχήμα παρόμοιο με γυάλα ή κώδωνα, ήταν κατασκευασμένες από λίθους και άργιλο και έφεραν εσωτερικά κονιάματα, ώστε να στεγανοποιούνται. Ήταν δυνατόν να επεκτείνονται με την προσθήκη κοιλωμάτων και συγκοινωνούσαν με στοές, που αν τις μετρήσει κανείς σε ευθεία γραμμή εκτείνονται σε χιλιόμετρα.

Η έκθεση θα πλαισιώνεται με πλούσιο εποπτικό υλικό και με βίντεο που θα δείχνει πώς λειτουργούσαν όλα κατά την αρχαία εποχή, πώς ξεδιψούσαν δηλαδή οι αρχαίοι Πειραιώτες. Στους αμέσως επόμενους μήνες, όπως είπαν η κa Χρυσουλάκη και ο κ. Κυριάκος Κούτσης από την Αττικό Μετρό, το κοινό θα μπορεί να δει τα ευρήματα των ανασκαφών για το μετρό του Πειραιά σε ειδικά διαμορφωμένο χώρο στις Αστικές Πύλες (Πέριξ της λεωφόρου 34ου Πεζικού Στντάγματος, όπισθεν του Ζαννείου Ορφανοτροφείου, μεταξύ της συνοικίας της Γούβας του Βάβουλα και των Παλιατζίδικων ν.μ.). Στο ισόγειο του ακινήτου που έχει εξασφαλιστεί και διαμορφώνεται τώρα από την Αττικό Μετρό, θα γίνεται η συντήρηση των ευρημάτων.

Το κοινό θα μπορεί να ενημερωθεί με φωτογραφίες και βίντεο και ταυτοχρόνως να παρατηρεί πώς γίνονται οι εργασίες συντήρησης. Όταν ολοκληρωθούν όλες οι ανασκαφές, στον χώρο θα λειτουργήσει μόνιμη έκθεση ευρημάτων.

Η κα Χρυσουλάκη σημειώνει πως θα γίνουν και ιδιαίτερα εκπαιδευτικά προγράμματα, σχεδιασμένα με ζωντάνια, ώστε τα παιδιά να κατανοούν τι γίνεται σε μια ανασκαφή και πώς συντηρούνται τα ευρήματα.

Πηγή: “Έθνος»

http://www.typospeiraiws.gr/αρχαίο-υδρευτικό-σύστημα-στον-υπόγει/

Ταξίδι στη Μινωική Κρήτη

Ταξίδι στη Μινωική Κρήτη

μέσα από ένα υπέροχο βίντεο

Ένα εξαιρετικό βίντεο μας ταξιδεύει χιλιάδες χρόνια πίσω και περιγράφει την ζωή των Μινωιτών, τον πολιτισμό που άκμασε στην Κρήτη τον 27ο αιώνα και εξαφανίστηκε με την έκρηξη του ηφαιστείου της Θήρας περίπου το 1600 π.Χ.

Στις αρχές του 20ου αιώνα ο Βρετανός αρχαιολόγος Άρθουρ Έβανς ανακάλυψε τα ανάκτορα της Κνωσού .

Το βίντεο αποτελεί απόσπασμα από το ντοκιμαντέρ του BBC, “Ατλαντίδα: Το Τέλος Ενός Κόσμου η Γέννηση ενός Θρύλου”.

Ο Durant αναφέρεται σε αυτό τον πολιτισμό ως «ο πρώτος κρίκος της ευρωπαϊκής αλυσίδας.»

Τα ανθρωποειδή εμφανίστηκαν για πρώτη φορά στην Κρήτη περίπου πριν από 130.000 χρόνια, κατά την εποχή της Μέσης Παλαιολιθικής Εποχής. Τσεκούρια που βρέθηκαν, αποδίδονται στον τύπο ανθρώπου Homo erectus που εντοπίστηκε στην Αφρική. Στην Κρήτη όμως είναι κατασκευασμένα από τοπικό χαλαζία αντί πυριτόλιθο, τέτοια τσεκούρια έχουν βρεθεί στο φαράγγι της Πρέβελης στη νότια Κρήτη.

Τα αρχαιολογικά στοιχεία δείχνουν οικισμούς στο νησί από τα τέλη της 8ης και στις αρχές της 7ης χιλιετίας π.Χ.. Ωστόσο, τα πρώτα σημάδια προηγμένης γεωργίας εμφανίστηκαν αργότερα το 5000 π.Χ.

Ο Μινωικός πολιτισμός θεωρείται ότι ξεκινάει με τα ανακτορικά συγκροτήματα που εμφανίστηκαν στην Εποχή του Χαλκού. Στο βίντεο θα δείτε επίσης πολύ καλές αναπαραστάσεις από τα Ταυροκαθάψια.

Η Δύση του Μινωικού πολιτισμού ξεκινάει με την έκρηξη του ηφαιστείου της Θήρας (που μέχρι τότε λεγόταν Στρογγύλη) περίπου το 1600 π.Χ. Τεράστια κύματα και τσουνάμι σάρωσαν τις ακτές της Κρήτης, η καταστροφή της Θήρας και του Μινωικού πολιτισμού περιγράφεται πολύ παραστατικά στο παρακάτω Βίντεο. Αποδυναμωμένες πλέον οι Μινωικές μητροπόλεις έπεσαν εύκολα αργότερα από τους εισβολείς Μυκηναίους.

   

http://www.ekriti.gr/κρήτη-πολιτισμός/ταξίδι-στη-μινωική-κρήτη-μέσα-από-ένα-υπέροχο-βίντεο

Αλέξης Τσίπρας ως ενσάρκωση του Ντόριαν Γκρέι

Αλέξης Τσίπρας 

ως ενσάρκωση του Ντόριαν Γκρέι

Του ΜΙΧΑΗΛ ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ

Προσέξατε πώς αλλάζει / άλλαξε το πρόσωπο του κ. Αλέξη Τσίπρα; Δεν χρειάζεται να είσαι φυσιογνωμιστής του FBI για να το καταγράψεις. Όποιος παρακολούθησε το διάγγελμα αναγγελίας εκλογών ασφαλώς το εσημείωσε. Η αλλαγή προκαλεί όντως εντύπωση. Καθόλου ευχάριστη… Το φευγαλέο βλέμμα, που στριφογυρίζει για να αποφύγει την εξεταστική ματιά του αθέατου όμως τηλεθεατή, κάποιες νέες γραμμές και σκιές στο πρόσωπο, το σφίξιμο στις σιαγόνες, μια γενική σκλήρυνση της φυσιογνωμίας. Κάποτε σε σημείο ανησυχητικό…

Πάει, χάθηκε η παλιά γαλήνια έκφραση, η ήρεμη εκφορά λόγου, που μαζί με τη νεότητα -βιολογική και πολιτική- έπειθαν, πριν από λίγες εβδομάδες ακόμη, σαν υποσχέσεις του νέου, που έλειπε: Της ειλικρίνειας, της συνέπειας, της καθαρότητας και της πίστης. Της πίστης στον δοσμένο λόγο, στο Σύνταγμα, στους θεσμούς της Δημοκρατίας, στο πατριωτικό χρέος.

Στην οπτική της στήλης, το σημερινό πρόσωπο του κ. Τσίπρα ζωντάνεψε το «Πορτρέτο του Ντόριαν Γκρέι». Θα συμφωνήσουν όσοι διάβασαν τον Όσκαρ Γουάιλντ ή είδαν την παλιά ταινία. Με τη διαφορά πως οι αποκρουστικές αλλαγές που εκεί αποτυπώνονταν στο πορτραίτο του ανήθικου νέου, εδώ, στο πρόσωπο, καταγράφεται η μεταστροφή των αισθημάτων του κόσμου απέναντι στον φορέα αυτού του προσώπου. Που τόσο γρήγορα αποδείχτηκε προσωπείο…

Ο νέος ηγέτης της ΝΔ κ. Μεϊμαράκης επέδειξε σπάνιο αισθητήριο και κέρδισε πήχεις σε πολιτικό μπόι, εκφράζοντας άμεσα το λαϊκό αίσθημα με τη γλαφυρή και παραστατική αντίδρασή του στο διάγγελμα του κ. Τσίπρα. Όσο και αν όσα είπε για τον «ψευτρούλη, γλυκούλη, ψευταράκο τακτικιστή» προκάλεσαν φραστικούς μορφασμούς σε κάποιους «εστέτ» του πρωινού της ΕΡΤ και άλλους δημοσιογράφους εκλεπτυσμένης (προεκλογικά) αισθητικής…

Ο κόσμος πάντως το χάρηκε και του το πίστωσε. Όπως τον πιστώνει επίσης για τη μαχητική αντίστασή του μαζί με την πρόεδρο της Βουλής, τον κ. Λαφαζάνη και την κ. Γεννηματά στο σχέδιο να ποδοπατηθούν συνταγματικές διαδικασίες και να ματαιωθούν σημαντικές κοινοβουλευτικές εργασίες, για να πάμε στις εκλογές απνευστί, προτού φθάσουν στους ψηφοφόρους οι πρώτοι εκρηκτικοί λογαριασμοί του Μνημονίου Τσίπρα και προτού αρχίσουν να σκάνε τα σκάνδαλα της δικής του κυβέρνησης.

Μικρά σκάνδαλα και μεγάλα

Ποια σκάνδαλα; Στις τελευταίες κοινοβουλευτικές εργασίες, που κράτησε με τα δόντια σε λειτουργία η πρόεδρος της Βουλής, έσκασαν δύο. Και από το Κανάλι της Βουλής, που τις μετέδιδε, μάθαμε ότι:

1. Τη μέρα της αναγγελίας των εκλογών ο υπουργός της Παιδείας κ. Μπαλτάς υπέγραφε απόφαση καταβολής 600.000 ευρώ στο Μέγαρο Μουσικής, ως δεύτερη δόση της επιχορήγησής του για το 2015. Το ίδρυμα του Μεγάρου είναι ιδιοκτησίας του Στ. Ψυχάρη, ιδιοκτήτη του συγκροτήματος «Βήμα» - «Νέα» και συνιδιοκτήτη του Μega. Η κ. Ραχήλ Μακρή διάβασε την απόφαση από τη Διαύγεια.

Επικός πρωτοσέλιδος τίτλος στα «Νέα» (μετά την υπογραφή της επιδότησης), με πλαίσιο τη φωτογραφία του κ. Τσίπρα: «ΜΟΝΟΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΟΛΩΝ». Έκτοτε το συγκρότημα ΔΟΛ και το Μega ψηφίζουν μετά μανίας τον «αδιάφθορο», που θα σχίσει καναλάρχες, ολιγαρχία και διαπλοκή, όπως και τα Μνημόνια! Όμως θα κλείσουν και φέτος σχολεία. Μετά κλασικής μουσικής. Δημοσία δαπάνη…

2. Αλλά και ο κ. Γιάννης Στουρνάρας είναι προστατευόμενος του κ. Αλέξη Τσίπρα! Έτσι, και αυτή την τελευταία βδομάδα της Βουλής, ο κ. Στουρνάρας συνέχισε να περιγελά τις κλήσεις της προέδρου της προκειμένου να προσέλθει για να εξετασθεί όσον αφορά το σκάνδαλο που τον βαρύνει -ως ο τότε υπουργός- για τον εξωδικαστικό συμβιβασμό με τη Ζήμενς για τη ληστρική δράση της στην Ελλάδα.

Απάντησε και πάλι ευγενικά, επικαλούμενος τα πιεστικά του καθήκοντα, ενώ ποιούσε τις διατριβές του στη Σύρο, στην ιδιόκτητη βίλα του, παρακείμενη στη βίλα του φίλου του κ. Παπαντωνίου… «Αυτόν μην τον ζορίζεις», είχε συστήσει στην κ. Κωνσταντοπούλου ο κ. Φλαμπουράρης, maitre a penser (καθοδηγητής) του κ. Τσίπρα. «Αυτό που είπες δεν το άκουσα. Και μη μου κάνεις τέτοιες παρακλήσεις», απάντησε εκείνη: Η «λάθος επιλογή», κατά την ανακοίνωση του Παππά (Μαξίμου).

Ένα σίριαλ σκανδάλων αυταρχισμού και αλαζονικής καταφρόνησης των θεσμών της Δημοκρατίας ήταν άλλωστε το πλήρες ημερολόγιο του δεκαημέρου. Μόνο που με τον μιθριδατισμό εθισμένων δημοσιογράφων, κυνηγών του παραπολιτικού κουτσομπολιού, πολλά τερατώδη θεωρούνται τώρα φυσιολογικά και αυτονόητα.

Πόσοι σημείωσαν ότι η απόφαση Σκουρλέτη να εφαρμόσει προεκλογική (του Γενάρη) υπόσχεση του Τσίπρα για τις Σκουριές (!) πάρθηκε όλως τυχαίως την προπαραμονή της αναγγελίας για νέα προσφυγή στις κάλπες;

Και πόσοι κατήγγειλαν ότι Μέρκελ, Γιούνκερ και Ντάισελμπλουμ είχαν προφανώς ειδοποιηθεί, έδωσαν την ευλογία τους και γι' αυτό επιδοκίμασαν ακαριαία την απόφαση Τσίπρα για εκλογές («το περιμέναμε», επιβεβαίωσε ο εκπρόσωπος της καγκελαρίας), ενώ οι Έλληνες κρατήθηκαν στο σκοτάδι; Το ομολόγησε και ο ίδιος ο δράστης την Τετάρτη, στη συνέντευξή του στον ALPHA: Τις εκλογές τις είχε αποφασίσει στις 12 Ιουλίου και έκτοτε -στην Ελλάδα- εψεύδετο.

Και στην πρόεδρο της Βουλής και στην Κεντρική Επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ και στους αρχηγούς των κομμάτων. Μόνο η πρωθυπουργική καμαρίλα και ο κ. Παυλόπουλος ήταν «στο κόλπο». Δικαιολογημένη η οργή του κ. Μεϊμαράκη και της κ. Γεννηματά. Μόνο το γερμανικό Ποτάμι, ο κυριολεκτικά Καμμένος και το απερίγραπτο ΚΚΕ συμμερίσθηκαν τα συναισθήματα της κ. Μέρκελ για την ταχυδακτυλουργία.

Με ταχυδακτυλουργίες επιχειρήθηκε στη συνέχεια να ακυρωθούν συνταγματικές διαδικασίες και να κλείσει πραξικοπηματικά η Βουλή, για να κάνει ο κ. Τσίπρας τις εκλογές - εξπρές που σχεδίαζε. Οι διαδοχικές αναθέσεις της εντολής στους πολιτικούς αρχηγούς έγιναν τελικά χάρις στην αντίσταση των αρχηγών που τη δέχθηκαν και η Βουλή κρατήθηκε ανοικτή χάρις στην αδάμαστη θέληση της (από «λάθος») προέδρου της. Και εκεί συνεχίσθηκε η απογύμνωση μιας κυβέρνησης, που εισήλθε στο Μέγαρο της εξουσίας με φανταστικό φωτοστέφανο αγιοσύνης:

1. Σαμποτάρισε τις εργασίες της Βουλής και ματαίωσε -ελλείψει απαρτίας- συζήτηση στην Ολομέλεια για τις γερμανικές οφειλές, τις οποίες το Γενικό Λογιστήριο έχει εκτιμήσει σε 340 δισεκατομμύρια ευρώ - όσα και το παράνομο χρέος. Μόνοι παρόντες οι βουλευτές της Λαϊκής Ενότητας. Κυβερνητικοί και άλλοι ψήφισαν (με την απουσία τους) υπέρ του 4ου Ράιχ. Και το ΚΚΕ! Φτύνοντας εκτελεσμένους συντρόφους του και αγωνιστές της Αντίστασης…

2. Τορπίλισε, κατά τον ίδιο τρόπο, και τη συζήτηση, στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας, της προκαταρκτικής έκθεσης της Διεθνούς Επιτροπής Αλήθειας για το Χρέος. Η επιτροπή -ύστερα από ενδελεχή εξέταση στοιχείων και μαρτυριών- έχει αποφανθεί ότι το χρέος υποτέλειας της χώρας είναι «Παράνομο, Αθέμιτο, Απεχθές, Επονείδιστο και Μη Βιώσιμο». Αλλά αυτό το βαρύ όπλο (όπως και των γερμανικών οφειλών) ο κ. Αλέξης Τσίπρας το άφησε έξω από την αίθουσα των σκληρότατων διαπραγματεύσεων, για τις οποίες ζητάει τώρα την αμοιβή του σε ψήφους.

Προσωπείο, απογύμνωση, ταχυδακτυλουργίες και ψεύδη, λέξεις που εισήλθαν στο λεξιλόγιο της στήλης από τις 20 Φεβρουαρίου και τις οποίες η πολιτεία του κ. Τσίπρα επιβάλλει επιτακτικά για την αποφυγή βαρύτερων συνωνύμων. Και τα αντίστοιχα στίγματα, σπυριά και ουλές στο πορτρέτο του Ντόριαν Γκρέι, πληθαίνουν, βαθαίνουν και προκαλούν την αποστροφή κατά την πορεία προς τις κάλπες… 

ΤΟ ΠΑΡΟΝ

Γιώργου Παπαγιαννόπουλου : Για την Συριακή κρίση...

ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΥΡΙΑΚΗ ΚΡΙΣΗ

 

Του Γιώργου Παπαγιαννόπουλου *

Στη Συρία διεξάγεται ένας σκληρός πόλεμος, μετά την ιμπεριαλιστική επέμβαση στη χώρα, με διακηρυγμένο στόχο την ανατροπή του καθεστώτος Άσαντ.

Αντικρουόμενες δυνάμεις συγκρούονται σε ολόκληρη την επικράτεια, μεγάλο μέρος της οποίας έχει καταληφθεί από την ISIS (ΙΚΙΛ) η οποία έχει εγκαθιδρύσει Ισλαμικό Χαλιφάτο σε αυτά τα εδάφη και σε συνορεύοντα γειτονικά εδάφη του Ιράκ, αλλάζοντας τον γεωπολιτικό χάρτη.

Εναντίον του Καθεστώτος Άσαντ εντός της Συρίας είναι επίσης η λεγόμενη μετριοπαθής αντιπολίτευση καθώς και η ισλαμική “Αλ-Νούσρα” (παρακλάδι της Αλ-Κάϊντα). Σύμμαχοι του -oi Κούρδοι πολιτοφύλακες των Μονάδων Προστασίας του Λαού (YPG), που αντιστάθηκαν στο ηρωϊκό Κομπάνι, -η Ρωσία, το Σιιϊτικό Ιράν και η Λιβανέζικη Σιϊτική “Χεζμπολά” και -μεγάλο τμήμα του Συριακού μη-μουσουλμανικού πληθυσμού, όπως οι χριστιανοί Ορθόδοξοι του Πατριαρχείου Αντιοχείας, λόγω του γεγονότος ότι το καθεστώς Άσαντ ήταν “κοσμικό”.

Στην εκστρατεία εναντίον του συμμετέχουν, με την ενορχήστρωση των ΗΠΑ., οι “Ορθόδοξες” μουσουλμανικές σουνιτικές χώρες: Σαουδική Αραβία, Κατάρ οι οποίες χρηματοδοτούν τους Ισλαμιστές/Τζιχαντιστές, η οπορτουνιστική Τουρκία που παρέδωσε πρόσφατα προς χρήση την αεροπορική βάση του Ιντσιρλίκ βρίσκοντας πρόσχημα την συμμετοχή της στο χτύπημα κατά της ISIS (ΙΚΙΛ), το οποίο η ίδια μετατρέπει σε χτύπημα κατά των Κούρδων της Συρίας που μάχονται για την Αυτοδιάθεση τους και οι οποίοι είναι Σύμμαχοι του 'Ασαντ.

Οι Συνέπειες της ιμπεριαλιστικής επέμβασης;

• Εμφύλιος πόλεμος, 4.000.000! πρόσφυγες και μετανάστες, το “οστικό' τους ρεύμα βιώνει φέτος το καλοκαίρι η Ελλάδα στο Αιγαίο, στο Πεδίον του Άρεως, στα ελληνο-σκοπιανά σύνορα.

•  Διωγμός των “Βυζαντινών” Ελληνο-Ορθόδοξων του Πατριαρχείου Αντιοχείας, καταστροφή των Χριστιανικών ναών.

•  Καταστροφή της Πολιτισμικής κληρονομιάς της Συρίας με τρανταχτό παράδειγμα την Παλμύρα.

Για τις σχέσεις Τουρκίας-Ισλαμικού Χαλιφάτου ISIS (ΙΚΙΛ), εκτός των δηλώσεων των άλλων (Κούρδων, οργανώσεων Ανθρωπίνων δικαιωμάτων, κλπ) έχουμε μιά χαρακτηριστική δήλωση του ΛΙΒΑΝΕΖΟΥ ΗΓΕΤΗ της Σιιτικής “Χεζμπολλά” του Λιβάνου Χασάν ΝΑΣΡΑΛΛΑ, που μάχεται κατά των Ισλαμιστών/ Τζιχαντιστών: «Η Τουρκία στήριξε και προστάτεψε την ISIS. Την χρηματοδότησε και της διασφάλισε κάθε ευκολία. Άνοιξε και τα σύνορα της για αυτήν. Αλλά τώρα ο πρωθυπουργός της Τουρκίας λέει πως "Η ISIS απειλεί την εθνική ασφάλεια της Τουρκίας"».

Καλημέρα Τουρκία, ο ύπνος σας ας είναι υγιής. Θα έρθει μια μέρα που όλοι αυτοί οι άγριοι που τους κουβάλησαν εδώ, θα επιτεθούν και σε εκείνους. Είχαμε πει πως η μαγεία θα στραφεί στον μάγο. Είχαμε πει πως το φίδι δεν θα αρκεστεί στο να δαγκώσει τον ιδιοκτήτη του, αλλά θα τον φάει ολόκληρο.

Αυτά τα είπαμε χρόνια πριν. Όλοι τότε πίστευαν πως ελέγχουν απόλυτα το παιχνίδι. H Σαουδική Αραβία δήθεν κρατά σφικτά τα σκοινιά. Το ίδιο πίστευε και η Τουρκία. Το ίδιο πίστευαν Ιορδανία, Κατάρ, κάποιες χώρες του Κόλπου. ΗΠΑ, Αγγλία Γαλλία και όλοι… Πίστευαν πως ήλεγχαν τα πάντα. Και γέμισαν την Συρία και το Ιράκ με αυτούς τους άγριους. Διευκόλυναν τα δρομολόγια προς την ISIS. Άνοιξαν τα σύνορα τους για αυτήν. Τους έδωσαν χρήματα και όπλα. Και πολέμησαν μαζί τους. Τους διασφάλισαν πολιτική, θρησκευτική και δημοσιογραφική κάλυψη.

Αληθές δεν είναι αυτό; Τώρα όμως αρχίζουν κι αυτοί να πληρώνουν το τίμημα

Το νέο στην επικαιρότητα μας είναι η Τουρκία. Σήμερα μπορώ να πω ξανά πως αναμφίβολα η Τουρκία στήριξε και προστάτεψε την ISIS. Την χρηματοδότησε και της διασφάλισε κάθε ευκολία. Άνοιξε και τα σύνορα της για αυτήν. Αλλά τώρα ο πρωθυπουργός της Τουρκίας λέει πως «Η ISIS απειλεί την εθνική ασφάλεια της Τουρκίας».

Καλημέρα Τουρκία, ο ύπνος σας ας είναι υγιής.

Πρόσφατα, οι Επικυρίαρχοι "της Συμμαχίας” Αμερικανοί επενέβησαν δραστικότερα στην Συρία: συγκεκριμένα, την Παρασκευή 31 Ιουλίου πραγματοποιήθηκε η πρώτη αεροπορική επιδρομή αμερικανικών μαχητικών εναντίον "αγνώστων στρατιωτικών" (the US Air Force bombed unidentified militants who attacked the compound of the US-trained rebels... έλεγε στο πρωτότυπο κείμενο), που εικάζεται ότι επρόκειτο για μαχητές της Αλ Νούσρα αν και δεν έχει επιβεβαιωθεί ακόμα. Έτσι οι ΗΠΑ συνεχίζουν την προσπάθεια ανατροπής του νόμιμου προέδρου της χώρας Μ. Άσαντ. Με αυτό τον τρόπο δίδεται αεροπορική προστασία στους αντικαθεστωτικούς αντάρτες, οι οποίοι εκπαιδεύονται για την αντιμετώπιση των τζιχαντιστών του Ισλαμικού Χαλιφάτου (ISIS-ΙΚΙΛ).

Αυτό είναι ουσιαστικά κίνηση απαγόρευσης άσκησης εξουσίας της νόμιμης κυβέρνησης Μ. Άσαντ στο συριακό έδαφος.

Ως τώρα, τα μαχητικά αεροσκάφη των χωρών που συμμετέχουν στην "Συμμαχία κατά του ISIS" έπλητταν επισήμως αποκλειστικά θέσεις που ανήκαν στους τζιχαντιστές του Ισλαμικού Χαλιφάτου στη βόρεια κυρίως Συρία, παραβιάζοντας τον συριακό εναέριο χώρο. Τώρα οι ΗΠΑ πρόσθεσαν στον κατάλογο εκείνων που θα δέχονται επίθεση από τις συμμαχικές αεροπορικές επιδρομές και όσους επιτίθενται σε βάσεις όπου εκπαιδεύονται και εξοπλίζονται με αμερικανική χρηματοδότηση αντικαθεστωτικοί αντάρτες.

Από το Κρεμλίνο ανακοινώθηκε ότι οι αμερικανικές επιδρομές εναντίον των συριακών δυνάμεων «αποσταθεροποιούν περαιτέρω την κατάσταση» μετέδωσε το δίκτυο RT. Ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου Dmitry Peskov υπενθύμισε πως η Μόσχα «επανειλημμένα έχει υπογραμμίσει πως η ενίσχυση με οικονομική τεχνική ή κάθε είδους βοήθεια της συριακής αντιπολίτευσης, οδηγεί σε παραπέρα αποσταθεροποίηση της κατάστασης στη χώρα αυτή». Και πρόσθεσε πως την κατάσταση αυτή «θα εκμεταλλευθούν οι τρομοκράτες του Ισλαμικού Χαλιφάτου».

Η κατάσταση στη Συρία είναι εξαιρετικά περίπλοκη, μιας και οι κυβερνητικές δυνάμεις ως τώρα μάχονται όχι μόνο εναντίον των αντικαθεστωτικών ανταρτών, αλλά και μεμονωμένων εξτρεμιστικών οργανώσεων, όπως το συριακό παράρτημα της αλ Κάιντα (που αποκαλείται αλ Νούσρα) και κυρίως κατά των Ισλαμιστών/τζιχαντιστών του Χαλιφάτου. Οι εξτρεμιστικές αυτές ομάδες, εκτός από τις κυβερνητικές δυνάμεις, μάχονται και μεταξύ τους. Το παράδοξο είναι πως η αμερικανική επιδρομή εναντίον των κυβερνητικών δυνάμεων μιας χώρας, που νόμιμα κυβερνάται από τον πρόεδρο Άσαντ, μπορεί να θεωρηθεί επιθετική ενέργεια, εναντίον κυρίαρχης χώρας κάτι που μόνο το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ μπορεί να εξουσιοδοτήσει.

Δηλαδή οι ΗΠΑ παραβιάζουν το Διεθνές Δίκαιο, χωρίς να δέχονται ούτε μια επίπληξη από την Διεθνή Κοινότητα που έδρασε τελείως διαφορετικά στο ζήτημα της Ουκρανίας και οργίασε μετά την ανάκτηση της ρωσικής Κριμαίας από την Ρωσία...

Ως έλληνες Δημοκράτες αντι-ιμπεριαλιστές, ενώνουμε την φωνή μας με όλους τους άλλους: Κράτη, Λαούς, κόμματα, συλλογικότητες που ζητούν να σταματήσει η ιμπεριαλιστική επέμβαση στην Κυρίαρχη Συρία, να διατηρηθεί η εδαφική της ακεραιότητα, να ζήσει ο Λαός της (πέραν θρησκευτικής πίστης) ειρηνικά στον τόπο του, να επιστρέψουν τα 4.000.000! Σύροι πρόσφυγες στα σπίτια τους.

* Ο Γιώργος Παπαγιαννόπουλος, Αρχιτέκτων - συγγραφέας, είναι ιδρυτικό μέλος και μέλος της Διοίκησης της "Επιτροπής για την Ειρήνη και τη Φιλία μεταξύ Ελλάδας – Συρίας"

Σημείωση δική μας: Σύντομο βιογραφικό 

Ο Γιώργος Παπαγιαννόπουλος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1954. Μετά το τέλος των Γυμνασιακών του σπουδών από το Γυμνάσιο Αρρένων Καλλιθέας (αφού προηγουμένως πέρασε από το Ελληνικό Κοινοτικό Σχολείο Βεγγάζης στη Λιβύη και από την Αναργύρειο και Κοργιαλένειο Σχολή Σπετσών), σπούδασε Αρχιτεκτονική στο Πανεπιστήμιο Φλωρεντίας την περίοδο 1971-77 από το οποίο αποφοίτησε με άριστα τον Ιούλιο 1977. Το 1980 - 81 αποφοίτησε του μονοετούς μετεκπαιδευτικού κύκλου της Παντείου: "Ελληνικό Μεσογειακό Κέντρο Αραβικών και Ισλαμικών Σπουδών", στον κλάδο της πολιτικής επιστήμης. Το 1993, εργαζόμενος ήδη ως αρχιτέκτων στο ΥΠΕΧΩΔΕ , εισήχθηκε πρώτος στην Εθνική Σχολή Δημόσιας Διοίκησης από την οποία αποφοίτησε τον Απρίλιο του 1995. Εργάζεται στο ΥΠΕΧΩΔΕ από το 1981. Αντιδικτατορική δράση: Συμμετείχε ενεργά στο Αντιδικτατορικό Ελληνικό Φοιτητικό Κίνημα στην Ιταλία μέσα από το Δημοκρατικό Σύλλογο Ελλήνων Σπουδαστών Φλωρεντίας , την "Φοιτητική Πρωτοπορία" και άλλες Φοιτητικές οργανώσεις. Συμμετείχε από το 1971 στον αντιστασιακό αγώνα κατά της δικτατορίας μέσα από τις οργανώσεις Π.Α.Κ. και "Φίλοι του ΠΑΚ". Γραμματέας της Τ.Ο. Φλωρεντίας την ίδια περίοδο, μέλος του Συντονιστικού Οργάνου Ιταλίας. Μέλος του Γραφείου του Εθνικού Συμβουλίου του Π.Α.Κ. (του Ανώτερου Καθοδηγητικού Οργάνου). Εκ των συντακτών της Διακήρυξης της 3ης Σεπτέμβρη 1974. Ιδρυτικό μέλος του ΠΑ.ΣΟ.Κ. Παράλληλα στο συνδικαλιστικό επίπεδο : μέλος του Δ.Σ. του Δημοκρατικού Συλλόγου Ελλήνων Σπουδαστών Φλωρεντίας, Πρόεδρος του ίδιου Συλλόγου. Το 1975 Πρώτος Μεταδικτατορικός Πρόεδρος της ανασυγκροτημένης Ομοσπονδίας Ελληνικών Φοιτητικών Συλλόγων Ιταλίας (Ο.Ε.Φ.Σ.Ι.), μέλος του Κεντρικού Συμβουλίου και της Τριμελούς Γραμματείας της ΠΑΣΠ. Συμμετέχει σε πολλές πρωτοβουλίες πολιτών και σε συλλόγους. Ενεργή δράση στο Σύλλογο Αρχιτεκτόνων (ΣΑΔΑΣ) από το 1978. Το 1980-81 Αντιπρόεδρος του εν λόγω συλλόγου και τον επόμενο χρόνο μέλος του Δ.Σ. Σήμερα είναι Πρόεδρος της Πανελλήνιας Αντιπροσωπείας της Πανελλήνιας Ένωσης Αρχιτεκτόνων ΣΑΔΑΣ-Π.Ε.Α. Έχω συγγράψει τα βιβλία: "Η σκοτεινή πλευρά του ήλιου", (μαρτυρία), εκδ. Οδυσσέας, 1989 και "Βροχή στη Δαλματία, καφές στο Τίτογκραντ", (νουβέλα), εκδ. Δελφίνι, 1997, ενώ έχει συμμετοχή στο συλλογικό έργο: "Η Ελληνική ουτοπία", εκδ. Εναλλακτικές εκδόσεις και Αιγαίον, 1993. Σήμερα κυκλοφορεί το νέο του βιβλίο με τον τίτλο: "Ευρώπη των σχισμών" από τις εκδόσεις "Ίνδικτος". Πρόκειται για μια συλλογή διηγημάτων (και όχι μόνον...). Γράφει επίσης άρθρα γνώμης, σχόλια, βιβλιοκριτική, επιφυλλίδες σε περιοδικά και εφημερίδες. Είναι τακτικός συνεργάτης της εφημερίδας "Παρόν", των περιοδικών "Aρδην", "Τετράδια", "Λιμπρέτο" και άλλων τοπικών εφημερίδων και εντύπων.

http://sibilla-gr-sibilla.blogspot.gr/2015/08/blog-post_307.html#more

ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΔΙΖΕΛΟΣ : Γιατί ο κ. Τσίπρας ήθελε οπωσδήποτε εκλογές τον Σεπτέμβριο;

ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΔΙΖΕΛΟΣ :  Γιατί ο κ. Τσίπρας ήθελε οπωσδήποτε εκλογές τον Σεπτέμβριο;

Όπως είναι γνωστό, τον Σεπτέμβριο πρέπει να ψηφιστεί από τη Βουλή το δεύτερο μέρος του νέου Μνημονίου της αριστερής κυβέρνησης Τσίπρα με ένα πακέτο φαρμακερών μέτρων (Ασφαλιστικό, εργασιακά, φορολογικό, τράπεζες, αναδόμηση των αγορών κ.λπ.), με τεράστιο κόστος σε βάρος του λαού. Και ήταν γνωστό ότι αρκετοί βουλευτές, τόσο του ΣΥΡΙΖΑ όσο και της δεξιάς αντιπολίτευσης, δεν θα ψήφιζαν το δεύτερο αυτό πακέτο μέτρων.

Ήθελε λοιπόν εκλογές και μάλιστα την ψήφισή του από τη νέα Βουλή. Αυτό θα το πετύχει με τις προσεχείς εκλογές; Ήδη η ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ ασχολείται με το ξεκαθάρισμα των υποψηφίων βουλευτών των προσεχών εκλογών από τα αντιμνημονιακά στοιχεία, έτσι ώστε η μελλοντική νέα σύνθεση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας να είναι φιλομνημονιακή και αφοσιωμένη στην ηγεσία του κόμματος.

Οι προσεχείς εκλογές συνεπώς θα εντάξουν οριστικά και τον ΣΥΡΙΖΑ στο φιλομνημονιακό τόξο, μαζί με τη ΝΔ, το Ποτάμι, το ΠΑΣΟΚ και τα άλλα εκτός Βουλής τώρα δεξιά ή καμουφλαρισμένα σοσιαλιστικά - κεντρώα κόμματα. Στο αντιμνημονιακό τόξο θα έχουμε το ενωτικό κόμμα του κ. Λαφαζάνη, τη Χρυσή Αυγή, το ΚΚΕ και τις άλλες μικροομάδες των οπαδών της Αριστεράς και της άκρας Αριστεράς.

Η ένταξη του ΣΥΡΙΖΑ στο φιλομνημονιακό τόξο φαίνεται ότι θα ασκήσει μεγάλη πίεση στους ψηφοφόρους του κόμματος αυτού, που στις προηγούμενες εκλογές πίστεψαν ότι πράγματι ο κ. Τσίπρας θα έσκιζε τα Μνημόνια. Αντί αυτού, το νέο Μνημόνιο έσκισε τον ΣΥΡΙΖΑ. Και τώρα αποτελεί το μεγάλο «αγκάθι», από το οποίο ο κ. Τσίπρας δύσκολα θα μπορέσει να απαλλαγεί. Και πρέπει να σημειώσουμε ότι οι ευρωλάγνοι, οι φιλομνημονιακοί και οι οπαδοί της δυτικού τύπου σοσιαλδημοκρατίας ουδέποτε υπήρξαν ψηφοφόροι του ΣΥΡΙΖΑ.

Και το μεγάλο ερώτημα είναι: Στις προσεχείς εκλογές του Σεπτεμβρίου, από ποια δεξαμενή θα μπορέσει ο κ. Τσίπρας να αντλήσει ψηφοφόρους, ώστε να συγκεντρώσει ένα ποσοστό που να δίνει ελπίδες για γρήγορη ανάκαμψη; Θα πιστέψει ο λαός ότι η πρόσφατη συμφωνία με τους δανειστές - εταίρους μας ήταν μονόδρομος; Αυτό ισχυριζόταν και ο κ. Σαμαράς, αλλά δεν έγινε πιστευτός από τον ελληνικό λαό. Αυτά για σήμερα.
ΤΟ ΠΑΡΟΝ

Νίκου Αμμανίτη : Μέρες του '39...

ΑΝΑΔΡΟΜΕΣ ΚΑΙ ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΧΡΟΝΟ

 

Μέρες του '39...

 

Tου Νίκου Αμμανίτη

Τέλη Αυγούστου ήταν και τότε, καλήν ώρα. Το παράξενο και «συγκρατημένο» εκείνο καλοκαίρι, με τα μαύρα σύννεφα του πολέμου να σκοτεινιάζουν τον ορίζοντα, γινόταν σε λιγάκι παρελθόν.. Φέτος, περισσότερο από ποτέ άλλοτε, ο φόβος ενός πολέμου περιόρισε τον αριθμό των παραθεριστών που κατέκλυζαν τα καλοκαίρια τις κοσμοπολίτικες λουτροπόλεις.

Έτσι, μόνον λίγοι «αισιόδοξοι», που αψηφούσαν τους βρυχηθμούς της χιτλερικής Γερμανίας, παρέμεναν τελευταίοι στα παραθεριστικά κέντρα, αλλά, φεύγοντας ο Αύγουστος, άρχισαν και αυτοί «να τα μαζεύουν» και τη «γλυκιά ζωή» της καλοκαιριάτικης ξεγνοιασιάς διαδεχόταν η πλήξη και η ερημιά.

Βρυχιόταν και πάλι ο «τρελός μπογιατζής με το μουστακάκι», όπως αποκαλούσαν χλευαστικά οι γαλλοτραφείς τον καγκελάριο της Γερμανίας Αδόλφο Χίτλερ, που «τρίζοντας τα δόντια» πρόβαλε πάλι καινούριες αξιώσεις. Τη φορά αυτή κατά της Πολωνίας, διεκδικώντας τον «διάδρομο και την πόλη του Ντάντσιχ», που χώριζε τη Γερμανία από την Ανατολική Πρωσία. Βρυχάτο και απειλούσε ο… κύριος Φύρερ, αλλά δεν τον έπαιρναν στα σοβαρά οι λαοί της Ευρώπης.

Σάμπως τα ίδια δεν έκανε και πέρσι με την Τσεχοσλοβακία και πρόπερσι με τους Σουδήτες και αντιπρόπερσι με την Αυστρία; Κάθε χρόνος νέες απειλές.

Αλλά οι άλλοι, που δεν είχαν κέφι για ντράβαλα, τα βρίσκανε μαζί του τελικά και ούτε γάτα ούτε ζημιά. Μόνον που φέτος οι Εγγλέζοι άρχισαν να τσινάνε και να διερωτώνται «αν πάει μακριά η βαλίτσα», επαναφέροντας την «υποχρεωτική θητεία» στον στρατό. Η αίσθηση πολεμικής συρράξεως ανάμεσα στη Γερμανία και τους Αγγλογάλλους άρχισε να απλώνεται και στην Ελλάδα.

Λιγοστοί ήταν οι Αιγυπτιώτες που εν όψει πολέμου ήρθαν να παραθερίσουν σαν άλλοτε στην Αθήνα και καλού-κακού έφυγαν επιστρέφοντας στην Αίγυπτο και στα μπαμπάκια τους πριν ακόμα φύγει ο Αύγουστος. Ήταν ωραίο το αθηναϊκό καλοκαιράκι του '39.

Καινούργια κίτρινα λεωφορεία της Πάουερ, σωστά στολίδια, αναβάθμιζαν τις λεωφόρους όπου κυκλοφορούσαν και η κοσμική κίνηση με τα φλερτάκια της και τα ωραία της βρισκόταν στο φόρτε της στου «Γιαννάκη» και στα ολοκαίνουρια ζαχαροπλαστεία του Ζόναρ'ς και του Φλόκα επί της Πανεπιστημίου, που νωρίς νωρίς καταλάμβαναν τα τραπεζάκια τους αεράτες κομψές Ατθίδες.

Αλλά και η Γλυφάδα και η Βουλιαγμένη βρισκόταν στις μεγάλες τους πιένες, όπου τα μοντέρνα deux pieces μαγιό, ανδρικά και γυναικεία, που σταθερά γενικεύονταν, με τις μανταμίτσες που τα φορούσαν να μοστράρουν υπερήφανα γυμνή τη μέση τους πάνω στην αμμουδιά.

Εκείνον τον Αύγουστο, η Αθήνα απολάμβανε και λαϊκά πανηγύρια, καθώς η 4η Αυγούστου γιόρταζε τα τρίτα γενέθλιά της με φανταχτερές γιορτές και φανφάρες. Κεντρικά κτίρια διακοσμούνταν, μεγαλοπρεπείς αψίδες στήνονταν σε κύρια σημεία της πρωτεύουσας, η Ακρόπολη και όλο το κέντρο φωταγωγούνταν το βράδυ και οι παράτες «έδιναν και έπαιρναν».

Μπουχτισμένοι από πολέμους οι Έλληνες ήσαν βέβαιοι πως η ειρήνη δεν θα διαταραχθεί. Η βεβαιότητα χάθηκε όταν κυκλοφόρησαν τα «παραρτήματα» των εφημερίδων με την αναπάντεχη είδηση πως εκεί στη Μόσχα οι υπουργοί εξωτερικών, ο σοβιετικός Μολότοφ και της χιτλερικής Γερμανίας φον Ρίμπεντροπ, έγιναν αδελφοποιτοί και υπό το γεμάτο ηδονή χαμόγελο του Στάλιν υπέγραψαν το περίφημο σύμφωνο «μη επιθέσεως», με σκοπό να διαμελίσουν και να διαμοιράσουν μεταξύ τους την Πολωνία. Όπερ και εγένετο.

Πέντε μέρες αργότερα, ο 2ος Παγκόσμιος Πόλεμος άρχιζε…

"ΤΟ ΠΑΡΟΝ"

ΥΓ. Θα θέλαμε από εδώ να εκφράσουμε και εμείς τις θερμότερες ευχές μας για την αποκατάσταση της υγείας του κ. Αμμανίτη ευχόμενοι "περαστικά και σιδερένιος".