Απίθανος Βούλγαρος καθηγητής ιστορίας ξετινάζει τους Σκοπιανούς

Ακούσατε ποτέ "Ελληνες" καθηγητές...;

Σε συνέντευξή του στο κανάλι των Σκοπίων ο Βούλγαρος καθηγητής ιστορίας, Μπότζινταρ Ντιμίτροφ- Божидар Димитров, απάντησε σε ορισμένες ενδιαφέρουσες ερωτήσεις του

νοτιοσλάβου -των Σκοπίων- δημοσιογράφου Μάριαν Νικολόφσκι.

Διανθίζουμε μερικές από αυτές, όπως τις παρουσιάζει το βουλγαρικό πρακτορείο Φόκους:

Ερώτηση: Κάθε δημόσια εμφάνισή σας σχετικά με τα Σκόπια προκαλεί σάλο. Γιατί προκαλείτε το ‘μακεδονικό έθνος’;

Димитров: Ποτέ δεν αποκάλεσα ‘μακεδονικό έθνος’, ούτε σε πολιτικούς, ούτε σε «ιστορικούς» και σε δημοσιογράφους. Είναι διασκεδαστικό να αντικρούω αυτές της ανοησίες.

Ερώτηση: Πως μπορείτε να καθορίσετε το «μακεδονικό έθνος» και τον «μακεδονικό λαό»;

Димитров: Η απόφαση της Κομιντέρν το 1934 αναφέρει ότι βουλγαρικός λαός ζούσε στο βασίλειο της Γιουγκοσλαβίας και συνέχιζε να ζει στην κομμουνιστική Γιουγκοσλαβία μετά το 1944. Η ιδέα του ‘Μακεδονισμού’ ήταν του Σέρβου πολιτικού Στ. Νοβάκοβιτς από το 1889 που κυνικά έγραψε: «Κάθε προσπάθεια των Βουλγάρων της Μακεδονίας να ενωθούν με τη Βουλγαρία έχει αποτύχει. Έτσι, αφήστε τους να δημιουργήσουν την αίσθηση ότι ανήκουν σε ένα άλλο έθνος εκτός της Βουλγαρίας και της Σερβίας. Έτσι θα αποκοπούν από το βουλγαρικό έθνος και θα δημιουργήσουν ένα άλλο, μικρότερο και αδύναμο, εύκολο στην υποδούλωση».

Ερώτηση: Υπάρχουν Σκοπιανοί στη Βουλγαρία;

Димитров: Σύμφωνα με την τελευταία απογραφή περίπου 5.000 άτομα.

Ερώτηση: Τι φοβάται η Βουλγαρία για να την αναγνωρίσει ως μειονότητα;

Димитров: Ποιος ηλίθιος σας είπε ότι η Βουλγαρία δεν την αναγνωρίζει ως μειονότητα;

Ερώτηση: Ο Μέγας Αλέξανδρος ήταν Βούλγαρος, Έλληνας ή Σλάβος-‘Μακεδόνας’;

Димитров: Το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης είναι ένα θεμελιώδες δικαίωμα σε μια δημοκρατία. Ο Μέγας Αλέξανδρος και ο πατέρας του, ο Φίλιππος της Μακεδονίας, παρουσιάζονται στις δημόσιες εμφανίσεις τους ως Έλληνες. Η πολιτική τους φιλοδοξία ήταν να δημιουργήσουν ένα τεράστιο ελληνικό κράτος. Κανείς Κόπανος* δεν μπορεί μετά από 2.400 χρόνια να τους δώσει άλλη ταυτότητα. Η αλλαγή της εθνικής ταυτότητας των νεκρών, όπως του βασιλιά Σαμουήλ ή του Γκότσε Ντέλτσεφ είναι ένα από τα πιο ειδεχθή εγκλήματα του μακεδονισμού, αφού οι άνθρωποι είναι νεκροί και δεν μπορούν να υπερασπιστούν τον εαυτό τους. Στον πολιτισμένο κόσμο αυτή η πρακτική ονομάζεται Λεηλασία. Στους στρατούς όλου του κόσμου η Λεηλασία τιμωρείται με θάνατο.

Ερώτηση: Ο τσάρος Σαμουήλ ήταν Βούλγαρος;

Димитров: Εκείνη την εποχή οι Βούλγαροι είχαν έναν ισχυρό άνδρα που ονομάζονταν «Σαμουήλ», έτσι γράφει σερβικό χειρόγραφο του 12ου αιώνα. Σε βυζαντινά, αραβικά, αρμενικά και λατινικά χειρόγραφα για την εποχή του Σαμούλ αναγράφεται ως Σαμουήλ τσάρος-βασιλιάς της Βουλγαρίας που διαχειρίζεται το βασίλειο της Βουλγαρίας. Στην μακεδονική πόλη Μοναστήρι, σε αρχαιολογικές ανασκαφές βρέθηκε μια επιγραφή που γράφει «στον τσάρο Ιβάν Βλαντισλάβ αυτοκράτορα των Βουλγάρων που έκτισε το φρούριο στη Μπίτολα για να σώσει τις ζωές των Βουλγάρων» [ η επιγραφή:„Аз цар Иван Владислав самодържец (цар) Български, българин родом … построих крепостта Битоля за спасение на живота на българите”].

Ο Ιβάν Βλαντισλάβ ήταν ανεψιός του Σαμουήλ. Εγώ προσφέρω ένα εκατομμύριο σε όποιον βρει αρχαίο κείμενο που να γράφει ο Σαμουήλ ήταν Σλάβος-«Μακεδόνας».

* τη λέξη тъпанар εκτός από κόπανος οι Βούλγαροι τη χρησιμοποιούν και ως βλάκας ή μαλάκας

ΣΧΟΛΙΟ: Που είναι οι Έλληνες ακαδημαϊκοί;

Πηγή:
echedoros-a.gr

http://ellaniapili.blogspot.gr/2015/08/blog-post_373.html?spref=fb

Κίνημα για τον Σπύρο Χαγκαμπιμάνα που κινδυνεύει με εκτέλεση

ΚΡΑΥΓΗ ΑΓΩΝΙΑΣ ΑΠΟ ΤΗ ΓΥΝΑΙΚΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΤΟΥ

«Σας ευχαριστώ όλους στην Ελλάδα. Περιμένω από την ελληνική κυβέρνηση να βοηθήσει τον άντρα μου και να προστατεύσει την οικογένειά μου.

Ο Σπύρος χαμογελαστός ανάμεσα σε φίλους και συμφοιτητές του στα περίφημα πάρτι της Νομικής.

Μ' έχει "φάει" το άγχος όσο περιμένω τις προσπάθειες της κυβέρνησης να απελευθερώσει τον σύζυγό μου Σπύρο Χαγκαμπιμάνα, ο οποίος δεν δικάστηκε ποτέ. Είναι φυλακισμένος από τις 27 Ιουνίου». Δραματική έκκληση και προς τις ελληνικές αρχές απευθύνει η Οσάνα, σύζυγος του Σπύρου, η οποία μίλησε στο «Εθνος της Κυριακής» από άγνωστη τοποθεσία όπου βρίσκεται μαζί με τον γιο της. Ο Σπύρος πρόλαβε να φυγαδεύσει την οικογένειά του, τρεις ημέρες πριν τον συλλάβουν και τον πετάξουν σ' ένα κελί.

Η ζωή του Ελληνα πολίτη, με τις σπουδές στη Νομική Αθηνών, βρίσκεται σε άμεσο κίνδυνο. Το δικτατορικό καθεστώς του Μπουρούντι Αφρικής τον συνέλαβε όταν αρνήθηκε ως συνταγματάρχης της αστυνομίας να ανοίξει πυρ κατά διαδηλωτών. Εκτοτε, έχει υποστεί φρικτά βασανιστήρια και κρατείται παράνομα υπό άθλιες συνθήκες, χωρίς να έχει δικαστεί, σε φυλακές υψίστης ασφαλείας. Ολα ξεκίνησαν όταν ο πρόεδρος της χώρας πραγματοποίησε πραξικόπημα. Το Μπουρούντι βυθίστηκε στο χάος και στους δρόμους ξεχύθηκαν χιλιάδες πολίτες για να διαδηλώσουν κατά του καθεστώτος, το οποίο απάντησε με πολιτικές διώξεις και δολοφονίες.

Ο Σπύρος έλαβε την εντολή να ανοίξει πυρ κατά άοπλων διαδηλωτών και να καταστείλει βίαια τις εξεγέρσεις. Αψήφησε τις εντολές και έγινε μισητός εχθρός του καθεστώτος. Οταν συνελήφθη, δεν προέβαλε αντίσταση και είχε διώξει τη φρουρά του για να μην κινδυνέψουν. Στα κρατητήρια της προεδρικής αστυνομίας βασανίστηκε για δέκα ημέρες, αλλά δεν υπέκυψε.

Η αγκαλιά του τους χωρούσε όλους.

Κάθε ώρα μετράει

Εχουν περάσει 18 ημέρες που το «Εθνος» δημοσιοποίησε την υπόθεση του Σπύρου, ωστόσο οι ελληνικές αρχές κινούνται... νωχελικά και ας είναι καθοριστικό κάθε λεπτό που περνάει ο συμπολίτης μας στις φυλακές. Πλέον, τη φροντίδα της γυναίκας του Οσάνα και του γιου του, έχουν αναλάβει φίλοι και συγγενείς του Σπύρου. Η αγωνία της για την τύχη του άντρα της έχει «χτυπήσει» κόκκινο, ωστόσο στην τηλεφωνική μας συνομιλία σπεύδει να ευχαριστήσει όλους όσοι την έχουν βοηθήσει όλο αυτό τον καιρό, οι οποίοι ήταν και πάρα πολλοί.

«Ενα τεράστιο ευχαριστώ για τη βοήθεια. Οι σκέψεις μου είναι και μαζί με τις χιλιάδες των ανθρώπων που βρίσκονται παράνομα φυλακισμένοι για πολλούς μήνες, μόνο και μόνο επειδή συμμετείχαν σε ειρηνικές διαδηλώσεις κατά του παράνομου καθεστώτος του απερχόμενου προέδρου. Επίσης, η σκέψη μου πάει σε όλους τους πρόσφυγες που ζουν σε καταυλισμούς κάτω από άθλιες συνθήκες», λέει η Οσάνα, από την άλλη πλευρά της τηλεφωνικής γραμμής.

Παράλληλα, προειδοποιεί ότι οι πληροφορίες από τη χώρα της είναι άκρως ανησυχητικές καθώς οι εξοντώσεις των διαφωνούντων έχουν πάρει μορφή γενοκτονίας. Καλεί τη διεθνή κοινότητα να επέμβει για να σταματήσει τη νέα αυτή καταστροφή και τις παραβιάσεις των εγχώριων και διεθνών νόμων.

Περιτριγυρισμένος από παιδιά στο Μπουρούντι.

Οι δικηγόροι του Σπύρου στα διεθνή και ευρωπαϊκά όργανα, Ανδρέας και Αλέξης Αναγνωστάκης, κλιμακώνουν τη διεθνή δικαστική παρέμβαση για την υπόθεση του συμπολίτη μας. Προσεχώς θα υποβάλουν προσφυγή ενώπιον του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου, που εδρεύει στη Χάγη. Οπως αναφέρουν, το καθεστώς αρνείται τώρα τη δικαστική διερεύνηση, ενώ ο κλοιός έχει αρχίσει να σφίγγει γύρω από την αυθαιρεσία της παράνομης φυλάκισής του.

«Η απελευθέρωση του Σπύρου είναι θέμα τιμής για τις αξίες του οικουμενικού νομικού πολιτισμού. Αυτή πρέπει να είναι άμεση και χωρίς όρους. Επιβάλλεται η διεξαγωγή μιας Δίκαιης Δίκης με ανεξάρτητους και αντικειμενικούς δικαστές, κάτι που αυτή τη στιγμή διατηρούν δικαιολογημένους φόβους ότι μπορεί να του παρασχεθεί στη χώρα του», δηλώνουν στο «Εθνος της Κυριακής» οι δικηγόροι του Σπύρου, χάρη στους οποίους φαίνεται πως αποφεύχθηκαν τα χειρότερα.

Από τη βάπτιση του μικρού του γιου, Μάρκου, ο οποίος σήμερα είναι 3,5 ετών.

Η είδηση της παράνομης φυλάκισης του Σπύρου προκάλεσε τσουνάμι αντιδράσεων από συμφοιτητές του στη Νομική και φίλους του από την ΑΣΟΕΕ. Στα social media έχει δημιουργηθεί η σελίδα «FREE SPIROS RICHARD HAGABIMANA» η οποία αριθμεί χιλιάδες μέλη, ενώ συγκεντρώνονται υπογραφές στο Διαδίκτυο για την άμεση αποφυλάκισή του. Είναι οι φίλοι του, που αυτήν τη στιγμή κινούν Γη και Ουρανό για να σωθεί. Ανάμεσα στους φίλους και συμφοιτητές που έχουν κινητοποιηθεί είναι και ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος Γαβριήλ Σακελλαρίδης και ο υπουργός Οικονομικών Ευκλείδης Τσακαλώτος, που τον γνώριζαν από την ΑΣΟΕΕ, όπου εργαζόταν ο Σπύρος στη βιβλιοθήκη.

Η επιστολή

Η ιστορία της ζωής του Σπύρου - Ρίτσαρντ Χαγκαμπιμάνα φαντάζει σαν ταινία. Ωστόσο, προκύπτει με ανάγλυφο τρόπο από την επιστολή που απέστειλαν στο «Εθνος της Κυριακής» και υπογράφουν πάνω από 170 φίλοι και συμφοιτητές του από τη Νομική και τη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων.

Ο Σπύρος Χαγκαμπιμάνα με τη γυναίκα του Οσάνα.

«Για όλους εμάς ο Σπύρος ήταν συμφοιτητής μας, συμμαθητής, φίλος, ένας εξαιρετικός χαρισματικός άνθρωπος με ακέραιο χαρακτήρα και ένα χαμόγελο για όλους. Εμείς γνωρίσαμε ένα γελαστό παιδί, που δεν σου άφηνε περιθώριο παρά να γίνεις φίλος του. Οι συμφοιτητές του στη Νομική το 1996 δεν γνωρίζαμε ότι ο Σπύρος ήταν πολιτικός πρόσφυγας, αξιωματικός του στρατού στη χώρα του που είχε έρθει να σπουδάσει στη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων, το γνώριζαν οι συμμαθητές του στη ΣΝΔ.

Ο Σπύρος εγκλωβίστηκε στην Ελλάδα μετά από ένα ακόμη πραξικόπημα που αναβίωσε τα μίση του φρικτού εμφυλίου μεταξύ Χούτου και Τούτσι, αλλά ως θετικός άνθρωπος αποφάσισε να αξιοποιήσει τον χρόνο του σπουδάζοντας νομικά και παράλληλα έπιασε δουλειά στη βιβλιοθήκη της ΑΣΟΕΕ. Και στη Νομική και στην ΑΣΟΕΕ, όπως νωρίτερα στη ΣΝΔ, έγινε αγαπητός σε όλους, από τους φοιτητές μέχρι τους καθηγητές, όλους τους άγγιξε, όλοι τον θυμούνται και αγωνιούν.

Οι δικηγόροι του Σπύρου Χαγκαμπιμάνα, Ανδρέας και Αλέξης Αναγνωστάκης.

Ο Σπύρος "εξόριστος" από τη χώρα του, ανέπτυξε δράση ανθρωπιστική, ευαισθητοποιώντας πρώτα εμάς τους συμφοιτητές του και στη συνέχεια χτύπησε κάθε δυνατή πόρτα στην Ελλάδα. Πέτυχε να φέρει πολλά παιδιά από το Μπουρούντι να σπουδάσουν στην Ελλάδα γιατί πίστευε ότι μόνον η παιδεία μπορεί να σβήσει τα φυλετικά μίση και ότι για να ανασυγκροτηθεί η χώρα του χρειαζόταν πρωτίστως πνευματικό κεφάλαιο. Ο Σπύρος αγάπησε την Ελλάδα ως δεύτερη πατρίδα του, έμαθε και μιλά τα ελληνικά σαν μητρική γλώσσα, πήρε υπηκοότητα, βαπτίστηκε χριστιανός ορθόδοξος και πριν από έναν χρόνο έφερε στην Ελλάδα και βάπτισε τον μικρό του γιο, τον Μάρκο, τώρα 3,5 ετών.

Οταν δόθηκε η ευκαιρία ο Σπύρος επέστρεψε στο Μπουρούντι για να συμβάλει στην παλινόρθωση της Δημοκρατίας και την ανασυγκρότηση της χώρας, προσφέροντας όλο του το είναι και πάντα προσανατολισμένος στα παιδιά - στο Μπουρούντι είναι γνωστός για το σημαντικό κοινωνικό του έργο. Στο νέο δημοκρατικό Μπουρούντι έγινε αξιωματικός της Αστυνομίας, σταδιοδρόμησε, έκανε οικογένεια και έναν γιο.

Δεν μας εξέπληξε η στάση του, ο Σπύρος θα έκανε πάντα αυτό που υπαγόρευε η ηθική και η βαθιά χριστιανική του συνείδηση. Ο Σπύρος είναι ένας λαμπερός άνθρωπος, που αγγίζει όσους είναι γύρω του».

Μεταξύ των υπογραφόντων της επιστολής είναι οι: Ευθύμης Τσίγκας, δικηγόρος, αντιδήμαρχος Αμαρουσίου, Αννα Σηφάκη, creative director σε διαφημιστική εταιρεία, δημιουργός του Group FREE SPIROS Ρίτσαρντ Χαγκαμπιμάνα, Κώστας Κομπότης, συντάκτης του ψηφίσματος Call for release of Spiros Ρίτσαρντ Χαγκαμπιμάνα, Γιώργος Παπανικολάου, δικηγόρος, δήμαρχος Γλυφάδας, Φερενίκη Παναγοπούλου, νομική ελέγκτρια στην Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα και νονά του μικρού γιου του Σπύρου, Στέλιος Κουτνατζής, δικηγόρος, λέκτορας Νομικής στο ΔΠΘ, Δημήτρης Τσαραπατσάνης, λέκτορας Νομικής στο Πανεπιστήμιο του Sheffield, Αγκαθα Καρρά, αντιπρόεδρος της Ρυθμιστικής Αρχής Σιδηροδρόμων, Δημήτρης Αναστασόπουλος, δικηγόρος, Φώτης Κωτσής, δικηγόρος, Χρήστος Μαρκογιαννάκης, δικηγόρος και συγγραφέας, Διονύσης Αρτεμάκης, αξιωματικός ΠΝ.

ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΜΠΙΝΤΕΛΑΣ - ΜΑΡΙΑ ΨΑΡΑ
bidelas@pegasus.gr

http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22768&subid=2&pubid=64237606

Sign the petition to Free Richard-Spiros Hagabimana! Ελευθερώστε τον Ρίτσαρντ-Σπύρο Χαγκαμπιμάνα!

https://secure.avaaz.org/en/petition/UN_SecretaryGeneral_President_of_Burundi_P_Representative_to_the_UN_Free_RichardSpiros_Hagabimana/?nmdEHjb

Ανοίγουν στις 11 Σεπτεμβρίου τα σχολεία

Ανοίγουν στις 11 Σεπτεμβρίου τα σχολεία

Την Παρασκευή 11 Σεπτεμβρίου όπως είχε οριστεί σε σχετική εγκύκλιο του υπουργείου Παιδείας θα ανοίξουν τα σχολεία σε όλη τη χώρα. Οπως ανέφερε χθες, ο γενικός γραμματέας του υπουργείου Παιδείας, Δημήτρης Χασάπης, αν και εξετάστηκε το ενδεχόμενο να γινόταν η έναρξη της σχολικής χρονιάς στις 14 Σεπτεμβρίου (Δευτέρα), δεν κατέστη, εφικτό, καθώς οι διαδικασίες που προβλέπονται από τον νόμο είναι αρκετά χρονοβόρες και η ιδέα απορρίφθηκε.

Παρακάτω σας παρουσιάζουμε δύο ενδιαφέροντα άρθρα από την εφημερίδα "ΤΟ ΠΑΡΟΝ" που σχετίζονται με την έναρξη της σχολικής χρονιάς : 1. Τι μπορούν να κάνουν οι γονείς όταν το παιδί αρνείται να πάει στο σχολείο και 2. Προλάβετε τα παιδικά ατυχήματα στα σχολεία

 

 

 Τι μπορούν να κάνουν οι γονείς 

όταν το παιδί αρνείται να πάει στο σχολείο

Πολλές οι αιτίες που δημιουργούν την επίμονη άρνηση των παιδιών

Της ΑΓΓΕΛΙΚΗΣ ΚΟΥΡΗ 
Ψυχολόγου, MSc - Συμβούλου Ψυχικής Υγείας 
aggelikikouri@gmail.com

«Δεν θέλω να πάω σχολείο!»...μια φράση που οι περισσότεροι από εμάς την έχουμε πει κατά τα παιδικά ή εφηβικά μας χρόνια, είτε για μια φορά, είτε για περισσότερες και για διαφορετικούς ίσως λόγους ο καθένας μας. 

Πράγματι κάθε χρονιά, ένας σημαντικός αριθμός παιδιών ανεξαρτήτως ηλικίας αρνείται να πάει για πρώτη φορά, είτε να συνεχίσει το σχολείο. Είναι ο φόβος για το άγνωστο στα πρωτάκια; Είναι το άγχος του αποχωρισμού από το οικογενειακό περιβάλλον και ιδιαιτέρως από τη μητέρα; Είναι οι αδύναμες σχολικές επιδόσεις για τα μεγαλύτερα παιδιά; Η σχολική βία; Οι αιτίες που δημιουργούν την επίμονη άρνηση για το σχολείο μπορεί να είναι πολλοί ή και ένας συνδυασμός πολλών. Το σίγουρο πάντως είναι ότι πρόκειται για μια αγχογόνο κατάσταση, που βασανίζει τόσο τα παιδιά, όσο και τους γονείς, οι οποίοι μπορεί να νιώθουν πολύ αδύναμοι, ερχόμενοι αντιμέτωποι με την κατηγορηματική δήλωση του παιδιού: «δεν θέλω να πάω σχολείο». Τι μπορούν να κάνουν οι γονείς, προκειμένου να βοηθήσουν το παιδί να ενταχθεί ή να επανενταχθεί, όσο το δυνατόν ομαλότερα, στο σχολικό περιβάλλον;

Στα παιδιά που θα πάνε για πρώτη φορά σχολείο βοηθάει:

 

* Να μην επιστρέφει η οικογένεια στο παρά πέντε από τις καλοκαιρινές διακοπές. Είναι βίαιο για το παιδί να μεταβαίνει απότομα από τη μια κατάσταση στην άλλη, η οποία μάλιαστα αποτελεί και μια εντελώς νέα εμπειρία. Μια εύλογη περίοδος προσαρμογής κάνει ομαλότερη αυτή τη μετάβαση και δίνει στο παιδί -αλλά και στο γονέα- το χρόνο που χρειάζεται, προκειμένου να επεξεργαστεί τη νέα συνθήκη, να ενεργοποιήσει το φαντασιακό του και αναπτύξει στρατηγικές αντιμετώπισης.

* Να μιλάμε με ενθουσιασμό στα παιδιά για το σχολείο, τονίζοντας τα θετικά στοιχεία αυτής της εμπειρίας, όπως η απόκτηση νέων φίλων, γνώσεων, το παιχνίδι, η συνεργασία κ.λπ.

* Να αγοράσουμε μαζί με το παιδί τα σχολικά είδη, αναπτύσσοντας με τον τρόπο αυτό την πρωτοβουλία του, καλλιεργώντας την προτίμησή του και ενισχύοντας τη συμμετοχή του.

* Να κάνουμε μαζί μια βόλτα έξω από το σχολείο, λίγες μέρες πριν την έναρξή του. Είναι σημαντικό για το παιδί να έχει μια εικόνα του χώρου, έτσι ώστε να μειωθεί το άγχος. Φυσικά, όταν ξεκινήσει το σχολείο, συνοδεύουμε το παιδί και το διαβεβαιώνουμε ότι θα είμαστε εκεί μια συγκεκριμένη ώρα το μεσημέρι, για να το παραλάβουμε.

* Να μπορέσουμε να αναπτύξουμε το συναίσθημα της εμπιστοσύνης μας προς το παιδί. Η εμπιστοσύνη ότι παρόλες τις πιθανές δυσκολίες που εμπερικλείει αυτή η νέα εμπειρία, το παιδί μπορεί να τα καταφέρει, είναι το πιο ισχυρό «όπλο», με το οποίο μπορεί ο γονέας να εφοδιάσει το παιδί του. Ένα «όπλο», το οποίο χτίζει μέρα με τη μέρα την αυτοεκτίμηση του παιδιού.

Το ζήτημα διαφοροποιείται, όταν αναφερόμαστε σε παιδιά ή εφήβους, οι οποίοι ζητούν να διακόψουν το σχολείο, στο οποίο ήδη πηγαίνουν.

Στο σημείο αυτό είναι σημαντικό να γνωρίζουν οι γονείς ότι η επίμονη άρνηση του παιδιού για το σχολείο, ενώ φαινομενικά μπορεί να οφείλεται σε μια δυσπροσαρμοστικότητα, σε πείσμα, σε κακή συμπεριφορά ή απλώς σε εφηβική επανάσταση, κρύβει συνήθως βαθύτερα αίτια, τα οποία οι γονείς καλούνται να εντοπίσουν. Τα βαθύτερα αυτά αίτια μπορεί να είναι πολλά.

Ένας από τους λόγους, για τον οποίο ένα παιδί αρνείται να πάει σχολείο, μπορεί να είναι οι χαμηλές σχολικές επιδόσεις, λόγω μαθησιακών δυσκολιών. Οι μαθησιακές δυσκολίες είναι από τους πιο συχνούς λόγους σχολικής άρνησης και αν δεν διαγνωστούν και αντιμετωπιστούν, το παιδί νιώθει καθημερινά ματαίωση, αποτυχία και χαμηλή αυτοεκτίμηση.

Ακόμη ένας λόγος επιμονής του παιδιού για διακοπή του σχολείου, ο οποίος αποδεικνύεται όλο και συχνότερος, είναι η σχολική βία, το λεγόμενο «νταηλίκι» (bulling).

O εκφοβισμός ενός παιδιού από ένα άλλο, μπορεί να πάρει τη μορφή σωματικής, λεκτικής ή ψυχολογικής βίας, που σκοπό έχει να βλάψει, να προκαλέσει πόνο και φόβο. Φυσικά, ως αποτέλεσμα έχει την ανάπτυξη συναισθημάτων ανασφάλειας, φόβου και άρνησης του παιδιού προς το σχολικό περιβάλλον.

Προβλήματα συμπεριφοράς και πειθαρχίας του παιδιού, τα οποία μπορεί να οφείλονται σε συναισθηματικές διαταραχές ή οικογενειακά προβλήματα, είναι πολύ πιθανό να απομακρύνουν το παιδί από το σχολείο και να εκδηλώνονται με τη μορφή αντι-κοινωνικής συμπεριφοράς.

Μιλώντας για ψυχοπαθολογία, ένας επίσης σημαντικός λόγος έντονης άρνησης του παιδιού για το σχολείο, είναι η σχολική φοβία, μια ψυχική διαταραχή που εκδηλώνεται με έντονο άγχος κατά τον αποχωρισμό από το οικογενειακό περιβάλλον, άγχος όμως το οποίο δεν δικαιολογείται από τις περιστάσεις. Το παιδί με σχολική φοβία μπορεί να παρουσιάσει ευερεθιστικότητα, ανησυχία, κλάμα, διαταραχές ύπνου και φαγητού, ταχυκαρδία, πονοκέφαλο, πόνους στην κοιλιά ή και να κάνει εμετό. Χαρακτηριστικό είναι ότι τα συμπτώματα αυτά επιδεινώνονται, καθώς πλησιάζει η ώρα του σχολείου, ενώ καταπραΰνονται, όταν οι γονείς επιτρέψουν στο παιδί να μείνει σπίτι.

Τι μπορούν λοιπόν να κάνουν οι γονείς, κατά τις παραπάνω περιπτώσεις; Φυσικά, η απάντηση ποικίλλει, ανάλογα με την περίπτωση. Πάντως, σε γενικές γραμμές, μπορούμε να πούμε ότι:

Στα παιδιά που αρνούνται να συνεχίσουν το σχολείο, στο οποίο ήδη πηγαίνουν, βοηθάει: 

 

* Οι γονείς να μιλήσουν στο παιδί, προσπαθώντας να αναρωτηθούν και να ανακαλύψουν μαζί τι του συμβαίνει, τι το δυσκολεύει. Η συζήτηση αυτή έχει ως στόχο, μέσα από τη διερεύνηση των δυσκολιών του παιδιού, των συναισθημάτων του, αλλά και των προσδοκιών από πλευράς του γονέα, να διαμορφωθεί μεταξύ των δύο μια σχέση εμπιστοσύνης και αποδοχής, που θα επιτρέψει στο παιδί να δει τον γονέα όχι ως αντίπαλο, αλλά ως βοηθητικό σύμμαχο.

* Οι γονείς να ενθαρρύνουν το παιδί στη συμμετοχή του κατά τα σχολικά δρώμενα, που μπορεί να μην είναι μόνο τα μαθήματα, αλλά και διάφορες δραστηριότητες, που θα δώσουν στο παιδί την αίσθηση του «ανήκειν», της ομάδας.

* Οι γονείς να είναι ανοιχτοί στο ενδεχόμενο αλλαγής του σχολικού περιβάλλοντος. Η συζήτηση αυτή χρειάζεται να γίνει με κάποιον ειδικό, παρουσία του παιδιού.

* Να διαγνωστούν και να αντιμετωπιστούν πιθανές μαθησιακές δυσκολίες.

* Να υπάρχει καλή συνεργασία με τους εκπαιδευτικούς.

Σε γενικές γραμμές, θα μπορούσαμε να πούμε ότι η συχνότητα, η ένταση και η διάρκειας της άρνησης του παιδιού για το σχολείο, μπορεί να είναι παράμετροι ενδεικτικές της σοβαρότητας του ζητήματος. Όπως και να έχει πάντως, δεν βοηθάει κανέναν να είναι πρωταρχικό μέλημα των γονιών, πως θα πείσουν το παιδί να πάει σχολείο, αλλά το βασικό είναι να μπορέσουν να το πλησιάσουν. 

 Προλάβετε τα παιδικά ατυχήματα στα σχολεία

 Πολύτιμες συμβουλές από το Σωματείο «Αντιμετώπιση Παιδικού Τραύματος»

Από την προσχολική ηλικία, τα παιδιά περνούν μεγάλο μέρος του χρόνου τους σε χώρους εκπαίδευσης (παιδικοί σταθμοί, σχολεία), με αποτέλεσμα ένα μεγάλο ποσοστό των παιδικών ατυχημάτων να συμβαίνει εκεί, καθώς και κατά τη μεταφορά των παιδιών προς και από τους χώρους αυτούς.
Με αφορμή, λοιπόν, την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς το Σωματείο «Αντιμετώπιση Παιδικού Τραύματος» μας δίνει τις ακόλουθες συμβουλές, ώστε να προλάβουμε τα παιδικά ατυχήματα που μπορεί να συμβούν στα σχολεία:

* Από την προσχολική ηλικία, πρέπει να μάθουμε στα παιδιά μας τη σωστή οδική συμπεριφορά. Πρέπει όμως να έχουμε υπόψη μας, ότι τα παιδιά κάτω των 8 ετών δεν έχουν την απαιτούμενη ωριμότητα για να χρησιμοποιήσουν πάντα, τα όσα έχουν μάθει. Για τον λόγο αυτό, πρέπει να συνοδεύονται από ενήλικες, από και προς το σχολείο ή τη στάση του σχολικού λεωφορείου. Κρατάμε πάντα τα μικρά παιδιά από το χέρι και τα έχουμε από τη μέσα πλευρά του πεζοδρομίου. Και μη ξεχνάμε, ότι τα παιδιά μαθαίνουν παρατηρώντας, για αυτό πρέπει να τους δίνουμε το καλό παράδειγμα, ακολουθώντας οι ίδιοι τους κανόνες της σωστής οδικής συμπεριφοράς.

* Εφόσον πηγαίνουμε τα παιδιά στο σχολείο με το αυτοκίνητο, πρέπει να τους μάθουμε να κάθονται πάντα στο πίσω κάθισμα, δεμένα με το σωστό τρόπο. Πρέπει επίσης να μάθουμε στα παιδιά, να μπαίνουν και να βγαίνουν από το αυτοκίνητο, πάντοτε από την πλευρά του πεζοδρομίου. Επιπλέον, είναι σημαντικό να εξηγήσουμε στα παιδιά, ότι δεν θα πρέπει να βγάζουν το κεφάλι τους έξω από το παράθυρο του αυτοκινήτου, γιατί εάν κάνουν κάτι τέτοιο ο κίνδυνος πρόκλησης ατυχήματος είναι μεγάλος. Στην περίπτωση που τα παιδιά πηγαίνουν με σχολικό λεωφορείο, πρέπει το ίδιο το σχολείο, αλλά και εμείς οι γονείς, να τους εξηγήσουμε, γιατί πρέπει και εκεί να φοράνε τη ζώνη ασφαλείας και να προσέχουν πολύ την ώρα που μπαίνουν και βγαίνουν από το λεωφορείο.

* Αν τα παιδιά πηγαίνουν στο σχολείο με ποδήλατο ή μοτοποδήλατο, πρέπει να γνωρίζουν ότι, εφόσον βγαίνουν στο δρόμο με το δίκυκλό τους, έχουν τις ίδιες υποχρεώσεις με τα άλλα οχήματα. Είναι ιδιαίτερα σημαντικό να φορούν πάντα κράνος και τον απαραίτητο εξοπλισμό, κατάλληλα προσαρμοσμένο στο σωματότυπό τους, καθώς και να γνωρίζουν καλά και να ακολουθούν τους κανόνες οδικής κυκλοφορίας.

* Τα παιδιά που πηγαίνουν με τα πόδια στο σχολείο πρέπει να φορούν ανοιχτόχρωμα ρούχα ή ρούχα με ένθετο ανακλαστικό υλικό, για να διακρίνονται από τους διερχόμενους οδηγούς, ειδικότερα το βράδυ.

* Στην έξοδο όλων των σχολείων, πρέπει να υπάρχει προστατευτικό κιγκλίδωμα, ώστε τα παιδιά να μη μπορούν να βγουν απευθείας στον δρόμο.

* Στην αρχή κάθε σχολικού έτους πρέπει να γίνεται μία ανοικτή συζήτηση μεταξύ δασκάλων και μαθητών, για θέματα πρόληψης παιδικών ατυχημάτων, κυρίως στους σχολικούς χώρους. Οι ιδέες των ίδιων των παιδιών μπορούν κάποιες φορές να είναι ιδιαίτερα χρήσιμες και να προάγουν την δημιουργία ενός ασφαλέστερου σχολικού περιβάλλοντος.

* Σε περίπτωση σεισμού υπάρχει μεγάλος κίνδυνος πρόκλησης ατυχήματος όχι μόνον εξαιτίας της σεισμικής δόνησης, αλλά και λόγω του πανικού που δημιουργείται. Μόνος τρόπος για την προσπάθεια ελέγχου μίας τέτοιας κατάστασης είναι η πραγματοποίηση σε τακτά χρονικά διαστήματα ασκήσεων σεισμού.

* Εάν το σχολείο διαθέτει παιδική χαρά ή γυμναστήριο, πρέπει να γίνεται συνεχής έλεγχος, ώστε το υλικό (κούνιες, τσουλήθρες, μονόζυγα, μπασκέτες) και ο γύρω χώρος, να πληρούν τους κανόνες ασφαλείας. Πρέπει επίσης, τα παιδιά να ενημερώνονται ποιος είναι ο σωστός τρόπος χρήσης του υπάρχοντος εξοπλισμού από τους γυμναστές του σχολείου.

* Πρέπει τα παιδιά να προειδοποιούνται και να γίνεται σωστός έλεγχος, ώστε να μη φέρνουν στο σχολείο επικίνδυνα και αιχμηρά αντικείμενα.

* Όλα τα σχολεία πρέπει να διαθέτουν πλήρες φαρμακείο για την παροχή Α΄ Βοηθειών, με κάποιον υπεύθυνο για αυτό, και αν είναι δυνατόν ένα νοσηλευτή ή μια νοσηλεύτρια. Σημαντικό είναι ακόμη οι γονείς να ενημερώσουν έγκαιρα το ιατρείο του σχολείου, εάν το παιδί τους τυχαίνει να έχει κάποια αλλεργία.  

"ΤΟ ΠΑΡΟΝ"

Το κυπριακό σε κρίσιμη καμπή

Νίκος Αναστασιάδης - Μουσταφά Ακιντζί - συνάντηση - θεατρική παράσταση

Υπαρξιακή η κρίση της Κύπρου

 

 Ποιος αιθεροβάμων μπορεί να πιστέψει πως η λύση του Κυπριακού 

θα προέλθει από τον καλοπροαίρετο, όπως πολλοί πιστεύουν, Μουσταφά Ακιντζί;

 

Του ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ Κ. ΓΙΑΛΛΟΥΡΙΔΗ 

Καθηγητή Διεθνούς Πολιτικής, 

Κοσμήτορα της Σχολής Διεθνών Σπουδών, Επικοινωνίας και Πολιτισμού Παντείου Πανεπιστημίου

Η σοβαρή κυπριακή κρίση δεν είναι πλέον ούτε δημοσιονομική ούτε κρίση του τραπεζικού συστήματος όσο υπαρξιακή, με την έννοια του κράτους που απειλείται από την ίδια την ηγετική του ομάδα να οδηγηθεί σε αυτοδιάλυση, χωρίς κανείς να είναι σε θέση να προβλέψει το διάδοχο σχήμα και κατά πόσο αυτό, που θα ονομάζεται κράτος διαδεχόμενο την Κυπριακή Δημοκρατία, θα είναι σε θέση να εξασφαλίσει την ασφάλεια, τη ζωή, την πρόοδο και την ευημερία των πολιτών του. 

Το θέμα της ασφάλειας τίθεται κυρίως για τους Έλληνες της Κύπρου, που αποτελούν μέχρι τούδε τη μεγάλη πλειοψηφία του συνόλου της Μεγαλονήσου, διότι το μέγα ζήτημα που τίθεται εν όψει της διαδικασίας εξεύρεσης λύσης για το Κυπριακό Πρόβλημα είναι ποιος θα ελέγχει το αυριανό κράτος της Κύπρου.

Το κράτος της Ζυρίχης, δηλαδή η Κυπριακή Δημοκρατία, επεβίωσε κρίσεων που επισώρευσε ο σχεδιασμός της Άγκυρας για διχοτόμηση της Κύπρου. Η Κυπριακή Δημοκρατία άντεξε τη μεγάλη κρίση του 1964, όπου η Τουρκία επεχείρησε να εισβάλει και να καταλάβει, όπως έγινε αργότερα, το βόρειο τμήμα της Κύπρου. Παρά ταύτα, βομβάρδισε ανεμπόδιστα περιοχές αμάχων στην Τυλληρία της Πάφου. Το 1967 επεχείρησε το ίδιο και δεν το πραγματοποίησε διότι η χούντα των συνταγματαρχών απέσυρε την ελληνική μεραρχία από την Κύπρο, υποκύπτοντας στο τελεσίγραφο της Άγκυρας, ενώ το 1974 εισέβαλε στην Κύπρο και κατάφερε να καταλάβει το βόρειο τμήμα της Μεγαλονήσου ακριβώς γιατί εκείνοι που ορίστηκαν να την υπερασπιστούν, προδόθηκαν από φίλιες δυνάμεις.

Αυτή η Τουρκία, η οποία εδώ και 41 χρόνια κατέχει παρανόμως, βαναύσως και καταπατώντας κάθε κανόνα διεθνούς δικαίου τη βόρεια περιοχή της Κύπρου, θα είναι ο εν τοις πράγμασι εγγυητής και κηδεμόνας του νέου κράτους, το οποίο θα γεννηθεί τη βουλήσει και τη συνεργεία του διεθνούς παράγοντα, όπως γεννήθηκε το κράτος της Βοσνίας, που βρίσκεται σήμερα σε πλήρη αποσύνθεση και εγκαταλελειμμένο, και το Ιράκ, το οποίο είναι διαλυμένο και βρίσκεται σε διαρκή εμφύλιο μετά την πτώση του Σαντάμ Χουσεΐν. Θα έρθει λοιπόν η διεθνής κοινότητα, δηλαδή οι Άγγλοι, οι Αμερικανοί, συνεργούντων διαφόρων Σκανδιναβών, που διεξάγουν πειράματα ειρηνικής συμβίωσης ανά τον κόσμο, να μας ιδρύσουν και να μας αφήσουν μόνους με την Τουρκία να μας «προστατεύει» και να μας ελέγχει.

Διότι ποιος αιθεροβάμων μπορεί να πιστέψει πως η λύση του Κυπριακού θα προέλθει από τον καλοπροαίρετο, όπως πολλοί πιστεύουν, Μουσταφά Ακιντζί; Δυσκολευόμαστε να πιστέψουμε φυσικά πως η Άγκυρα, που από το 1956 επισήμως και εμπράκτως σχεδιάζει πώς θα ελέγχει στρατηγικά το νησί, θα άφηνε την επίλυση του Κυπριακού και τη μετά την ίδρυση εποχή στους Κυπρίους Ακιντζί και Αναστασιάδη, ώστε να διαχειριστούν, ελευθέρα τη βουλήσει και για το καλό της Κύπρου, τις υποθέσεις του νεοσύστατου πλέον κυπριακού κράτους, της Κυπριακής Ομοσπονδίας;

Δεν θα εξετάσουμε τις δυσλειτουργίες ενός ομοσπονδιακού συστήματος, που δεν θα έχει σε κανένα επίπεδο του συστήματος, ιδιαίτερα όμως στην ομοσπονδιακή δομή, προβλέψει και προνοήσει τη λειτουργία μιας πλειοψηφίας του λαού. Ενός συστήματος που θα μπορεί να εκλέγει κοινά όργανα τα οποία να αποφασίζουν επί τη βάση της αρχής της πλειοψηφίας, είτε αυτή είναι Βουλή είτε αυτή είναι κυβέρνηση, όπως συμβαίνει σε όλα τα κράτη του κόσμου, πλην της Βορείου Κορέας. Εξετάζουμε μόνο τον ρόλο της Άγκυρας.

Η Άγκυρα, όπως ήδη αναφέρθηκε, σχεδίασε από τη δεκαετία του 1950 τη διχοτόμηση και τον έλεγχο της Κύπρου. Το σχέδιο Νιχάτ Ερίμ υπάρχει δημοσιευμένο και υπογραμμίζει τη σημασία της Κύπρου για την Άγκυρα, όπου η γεωπολιτική υπεραξία και η στρατηγική σημασία της Κύπρου θεωρείται ως αδιαπραγμάτευτο πλεονέκτημα, του οποίου η Άγκυρα δεν παραιτείται, θεωρώντας την Κύπρο προέκταση της δικής της επικράτειας. Χαρακτηριστικά υπογραμμίζει ως προς τη θέση της ελληνικής πλειοψηφίας στην Κύπρο πως πρόκειται περί μειονότητας ενταγμένης στη μεγάλη πλειοψηφία της τουρκικής ενδοχώρας! Αυτός ο σχεδιασμός όχι μόνο δεν άλλαξε αλλά και εντείνεται εσχάτως, δεδομένων των ηγεμονικών βλέψεων της Άγκυρας στη Μέση Ανατολή και στη Μεσόγειο.

Η Τουρκία ανέλαβε ήδη δράση στρατιωτική εναντίον των Κούρδων στη Συρία και στο Βόρειο Ιράκ, όχι για να αντιμετωπίσει δήθεν τρομοκρατικές επιθέσεις που δεν λαμβάνουν χώρα εδώ και δύο χρόνια μετά την εκεχειρία του 2013, αλλά για να ελέγξει τον χώρο της Συρίας στα σύνορά της, προετοιμάζοντας το έδαφος για μια σταδιακή επικυριαρχία στον συριακό και ιρακινό χώρο. Το ενδιαφέρον εν προκειμένω συνίσταται στο ότι η Άγκυρα αναπτύσσει πολεμικές ενέργειες προκειμένου να ικανοποιήσει εσωτερικές πολιτικές ανάγκες του σουλτανάτου Ερντογάν. Συνέλαβε μέσα σε μια εβδομάδα, χωρίς εισαγγελικές παραγγελίες και χωρίς τεκμηριωμένες κατηγορίες, 6.000 τούρκους πολίτες, ενώ οι ΗΠΑ και οι λοιποί σύμμαχοι εγκατέλειψαν τους Κούρδους, οι οποίοι έδωσαν ηρωικές και νικηφόρες μάχες στο Κομπάνι και αλλού για να υπερασπιστούν τα δυτικά συμφέροντα έναντι των τρομοκρατών του ISIS. Οι ΗΠΑ εγκαταλείπουν τους αξιόπιστους, ηρωικούς συμμάχους τους προκειμένου να ικανοποιήσουν τις επεκτατικές απαιτήσεις της Άγκυρας, η οποία, όπως σημειώνει ευστόχως και η γερμανική εφημερίδα «Die Zeit», κοροϊδεύει τη διεθνή κοινότητα, πλήττοντας θεατρινίστικα και ανώδυνα στόχους των ISIS, ενώ στην πραγματικότητα στρέφει όλη της την πολεμική βαναυσότητα εναντίον των ανυπεράσπιστων Κούρδων της Συρίας και του Ιράκ.

Το ερώτημα που τίθεται για εμάς είναι εάν η Τουρκία θα μας αφήσει ελεύθερους και ωραίους να κάνουμε τη δική μας ανεξάρτητη πολιτική και να οικοδομήσουμε ένα νέο ομοσπονδιακό και δημοκρατικό κράτος στη Μεσόγειο χωρίς τη χειραγώγησή της. Τι θα την κάνει να εγκαταλείψει τους ιστορικούς και γεωπολιτικούς σχεδιασμούς της για έλεγχο της Κύπρου; Ποιο θα είναι το αντίτιμο; Μήπως θα την επηρεάσει ή θα την υποχρεώσει σε συμμόρφωση ο διεθνής παράγοντας; Αυτοί που σήμερα εγκαταλείπουν τους συμμάχους τους και της δίνουν το «πράσινο φως» για να τους πλήξει πολεμικά; Πότε οι ΗΠΑ, και η Δύση ευρύτερα, τις τελευταίες δεκαετίες τράβηξαν το αυτί της Άγκυρας στις τόσες θηριωδίες που διαπράττει εις βάρος του ίδιου του λαού της; Πότε της υπέδειξαν να συμμορφωθεί στο διεθνές δίκαιο και το δίκαιο της θάλασσας έναντι της Αθήνας στο Αιγαίο; Αντιθέτως, είναι το χαϊδεμένο παιδί της Δύσης, που εσχάτως δείχνουν να τη φοβούνται κιόλας. Αφήνουμε το γεγονός πως η Άγκυρα έχει σπαταλήσει τεράστια ποσά (250 εκ. τα τελευταία δύο χρόνια) για να χρηματοδοτεί μέσω των λόμπι τη φιλοτουρκική πολιτική των ΗΠΑ.

Εμείς θα διαλύσουμε την Κυπριακή Δημοκρατία για να φτιάξουμε ένα κράτος που η επιβίωσή του θα κρίνεται από τις καλές διαθέσεις και ορέξεις της Άγκυρας. Ας μην ξεχνάμε πως γύρω μας στη Μέση Ανατολή ισχυρά κράτη διαλύονται και οι λαοί τους μετατρέπονται σε περιπλανώμενους εξαθλιωμένους Ιουδαίους στον κόσμο (βλ. Συρία, Λιβύη, Ιράκ, Αφγανιστάν). Η Κύπρος επιβιώνει γιατί έχει την Κυπριακή Δημοκρατία. Εάν αφήσουμε να μας φτιάξουν ένα νέο κράτος, που δεν θα είναι αυτό που έχουμε σήμερα, την επομένη θα είμαστε μόνοι στο έλεος των διαθέσεων της Άγκυρας. Ας μην έχουμε την ψευδαίσθηση ότι η Ευρώπη θα μας προστατεύσει. Η Ευρώπη δεν μπορεί να προστατεύσει κανέναν. Τα ευρωπαϊκά κράτη είναι κράτη-έθνη, με τα συμφέροντά τους, τις συμμαχίες τους και τις οικονομικές τους προσδοκίες και δεν πρόκειται να προστρέξουν για να σώσουν την Κύπρο στην πορεία διάλυσης ενός κρατικού πειράματος, που θα φτιάξουν οι άλλοι για μας, χωρίς να λάβουν υπόψη τους τη δική μας ιστορία, τον πολιτισμό και τα συμφέροντά μας.

Ας μην ξεχνάμε πως τα κράτη δεν δημιουργούνται ως τεχνητά κατασκευάσματα. Είναι προϊόντα πολιτισμού και εσωτερικής σύγκλισης συμφερόντων των λαών, που πρέπει να έχουν τη θέληση και τη νομιμοποίηση της υπεράσπισης της κρατικής τους οντότητας. Αυτός ο πολιτισμός και η θέληση επιβίωσης του κράτους της Κύπρου καλλιεργήθηκε και εμπεδώθηκε τα τελευταία 50 και πλέον χρόνια με την Κυπριακή Δημοκρατία, η οποία αποτελεί μια ασπίδα υπεράσπισης της Κύπρου ως κοινωνίας, ως πολιτισμού και ως πολιτικής.

Άντεξε αυτό το κράτος σε όλες τις συνταγματικές και πολιτειακές ανωμαλίες, τις διεθνείς κρίσεις και τα πλήγματα που δέχθηκε. Η Κύπρος στάθηκε όρθια. Δεν επιτρέπεται να διαλύσεις ένα κράτος χωρίς να είσαι βέβαιος ότι αυτό που έρχεται είναι καλύτερο από αυτό που αφήνεις πίσω σου. Θα πρόκειται για ένα λάθος που δεν θα μπορέσει ποτέ να διορθωθεί. Ας μη λησμονούμε, τέλος, πως οι άνθρωποι και οι ηγεσίες φεύγουν. Τα λάθη τους όμως μένουν και τα πληρώνουν οι επόμενες γενιές. 

Παράδοση περιουσιών και εδάφους «ψήνουν» στο Κυπριακό

Γράφει ο Κωνσταντίνος Τσάκαλος

Σε αγώνα δρόμου, προκειμένου να διαμορφώσουν έστω και τεχνητό πεδίο συγκλίσεων πριν από τη μετάβαση του κύπριου Πρόεδρου Ν. Αναστασιάδη και του κατοχικού ηγέτη Μ. Ακιντζί στη Νέα Υόρκη τον Σεπτέμβριο, έχουν επιδοθεί οι διεθνείς μεσολαβητές, αλλά το περιουσιακό αναδεικνύεται σε μεγάλο εμπόδιο για την επίτευξη προόδου. Το περιουσιακό αποτελεί το σημαντικότερο, αν όχι το μοναδικό κίνητρο για τους Ελληνοκύπριους ώστε να αποδεχτούν μια λύση η οποία εκ των πραγμάτων θα είναι αρνητική και θα εμπεριέχει σειρά επώδυνων συμβιβασμών για την ελληνοκυπριακή πλευρά.

Όμως, οι τελικές ρυθμίσεις για το Κυπριακό είναι αλληλένδετες με τις ρυθμίσεις για το εδαφικό, που τελικά αποτελούν το κρίσιμο στοιχείο για τη σύνθεση της οριστικής και ολοκληρωμένης μορφής της λύσης του Κυπριακού.

Προς το παρόν η Λευκωσία δείχνει να έχει εγκλωβισθεί σε μια διαδικασία όπου μόνο προσφέρει, χωρίς να έχει ξεκαθαριστεί τι θα κερδίσει ως αντάλλαγμα για τις υποχωρήσεις που θεωρείται ότι θα γίνουν εκ προοιμίου στα ζητήματα διακυβέρνησης και ρυθμίσεων που ενισχύουν τη διζωνικότητα, δημιουργώντας ένα μοντέλο κυρίως συνομοσπονδιακό.

Στις 26 Αύγουστου, οι διαπραγματευτές των δύο κοινοτήτων θα συναντηθούν προκειμένου να προετοιμάσουν τη συνάντηση Αναστασιάδη - Ακιντζί την Τρίτη 1η Σεπτεμβρίου, ενώ σύμφωνα με τις μέχρι τώρα πληροφορίες θα υπάρξει μια ακόμη συνάντηση των δύο ηγετών πριν από τη μετάβασή τους στη Νέα Υόρκη.

Είναι όμως απολύτως λανθασμένη η παραχώρηση της Λευκωσίας να αποδέχεται ό,τι αφορά το εδαφικό, αφού στην παρούσα φάση θα συζητηθούν μόνο κριτήρια, παραπέμποντας τους χάρτες και τα ποσοστά εδαφών για το τέλος της διαδικασίας.

Τότε όμως θα είναι πολύ αργά, καθώς θα έχει οριστικοποιηθεί το γενικό πλαίσιο λύσης του Κυπριακού και θα έχει αποκτήσει για μια ακόμη φορά διαπραγματευτικό κεκτημένο η τουρκική πλευρά.

Ο Έσπεν Μπαρθ Άιντα, στο πλαίσιο της υπερπροσπάθειας για να εμφανίσει πρόοδο, μετέβη στην Άγκυρα για συνομιλίες, δηλώνοντας μάλιστα απόλυτα ικανοποιημένος από τις επαφές του με τούρκους αξιωματούχους.

Βεβαίως, το γεγονός ότι η Τουρκία βρίσκεται σε μια μακρά προεκλογική περίοδο προσφέρει το άλλοθι στην τουρκική πλευρά να δηλώνει… πρόθυμη για λύση του Κυπριακού χωρίς να δεσμεύεται ουσιαστικά στα μείζονα ζητήματα.

Ο πυρήνας της διαφοράς στο περιουσιακό είναι εάν θα δοθεί προτεραιότητα στα δικαιώματα του νόμιμου ιδιοκτήτη, όπως ζητά και επιμένει η ελληνοκυπριακή πλευρά, ή του σημερινού χρήστη, καθώς και τα κριτήρια (επενδύσεις που έχουν γίνει στο ακίνητο, πού βρίσκεται το ακίνητο, δυνατότητα αποζημίωσης, ανταλλαγής περιουσίας κ.λπ.) τα οποία επηρεάζουν και το εδαφικό και το θέμα των εποίκων. Μεγάλο μέρος των ελληνοκυπριακών περιουσιών που βρίσκονται στο επίκεντρο της διαπραγμάτευσης έχουν καταπατηθεί ή έχουν παραχωρηθεί παράνομα από το καθεστώς σε εποίκους από την Τουρκία. Στις περιπτώσεις αυτές δεν θα είναι εύκολο για τη Λευκωσία να αποδεχθεί είτε την ανταλλαγή περιουσίας είτε την αποζημίωση, καθώς θα αποτελούσε την πιο ακραία μορφή αποδοχής και νομιμοποίησης των τετελεσμένων της εισβολής και κατοχής.

Οι δύο πλευρές όμως διαφωνούν και για το εύρος των αρμοδιοτήτων της Επιτροπής Περιουσιών που θα συσταθεί για να επιλύει τα προβλήματα που θα ανακύπτουν και θα έχει τον ίδιο αριθμό μελών και από τις δύο κοινότητες, σε μια ακραία εφαρμογή της λογικής της πολιτικής ισότητας, που η τουρκική πλευρά επιδιώκει να μετατρέψει σε αριθμητική ισότητα σε όλα τα επίπεδα.

Ο νόμιμος ιδιοκτήτης θεωρείται, εν πολλοίς, συνιδιοκτήτης με τον νυν χρήστη και τη «διαφορά» αυτή θα καλείται να λύσει η Επιτροπή. Μια διαδικασία που, εφόσον υιοθετηθεί, θα αλλοιώσει την όποια συμφωνία λύσης του Κυπριακού, καθώς η λύση θα καλύπτει μόνο τις «καθαρές» περιπτώσεις του περιουσιακού, όπου θα είναι δυνατή η επιστροφή, η ανταλλαγή ή η αποζημίωση. Σε κάθε άλλη περίπτωση που ο έποικος, ο καταπατητής, ο σφετεριστής ή ο νυν χρήστης έχουν κάνει οποιαδήποτε «επένδυση» στο ακίνητο, οι περιπτώσεις θα παραπέμπονται στην… Επιτροπή.

Πρόκειται περί πρωτοφανούς προσπάθειας εξαπάτησης των Ελληνοκυπρίων, καθώς πρακτικά θα κληθούν να συναινέσουν σε μια κακή λύση και το θέμα των περιουσιών τους θα λύνεται στη διάρκεια των ετών από μια Επιτροπή όπου η πλειοψηφία (Ελληνοκύπριοι) θα έχει ίσα δικαιώματα με τη μειοψηφία (Τουρκοκύπριοι).

Στο εσωτερικό μέτωπο όμως, ένα ακόμη ζήτημα, εκείνο των εγγυήσεων, έχει προκαλέσει αντιπαράθεση μεταξύ των πολιτικών δυνάμεων στη Λευκωσία. Η συζήτηση για το ενδεχόμενο αντικατάστασης του πλαισίου των αναχρονιστικών εγγυήσεων με ένα σύστημα ευρωατλαντικής εγγύησης της ασφάλειας της Κύπρου προκαλεί την ιδεοληπτική αντίδραση του ΑΚΕΛ, που συνεχίζει να θεωρεί την ΕΕ και το ΝΑΤΟ ως «ιμπεριαλιστικούς - καπιταλιστικούς εχθρούς».

Είναι όμως προφανές ότι μόνο μια ισχυρή εγγύηση από ΕΕ και ΝΑΤΟ μπορεί να καταστήσει αχρείαστο τα σύστημα εγγυήσεων και να καταρρίψει έτσι ένα από τα βασικά επιχειρήματα της τουρκικής πλευράς.

Μέσα σε αυτό το βαρύ κλίμα, το ενδιαφέρον στρέφεται στη Νέα Υόρκη, όπου παρά τις διαβεβαιώσεις κυβερνητικών αξιωματούχων της Λευκωσίας ότι δεν θα υπάρξει επίσημη τριμερής συνάντηση με τον ΓΓ του ΟΗΕ, θεωρείται δεδομένο ότι θα επιδιωχθεί από τον ΟΗΕ αλλά και τους Αμερικανούς να υπάρξουν έστω και άτυπες συναντήσεις που θα «κατοχυρώσουν» την υποτιθέμενη πρόοδο, ώστε να δημιουργηθεί το έδαφος για εντατικοποίηση των συνομιλιών και επίτευξη συμφωνίας μέχρι το τέλος του 2015.

Κωνσταντίνος Τσάκαλος 

"ΤΟ ΠΑΡΟΝ"

Τα Ίσθμια

ΕΥΡΗΜΑ ΑΠΟ ΤΑ ΚΤΗΣΜΑΤΑ ΤΟΥ ΧΩΡΟΥ ΤΩΝ ΙΣΘΜΙΩΝ 

 

Τα Ίσθμια 

 

Τα Ίσθμια ήταν μια από τις σπουδαιότερες αθλητικές συναντήσεις στην αρχαία Ελλάδα. Διεξάγονταν κάθε τρία χρόνια στον Ισθμό της Κορίνθου την εποχή της άνοιξης και ήταν αφιερωμένες στον Ποσειδώνα. Ο μύθος έλεγε ότι ο Ποσειδώνας βρέθηκε αντιμέτωπος με τον Ήλιο για το ποιος θα έχει την κυριαρχία στην ευρύτερη περιοχή. Στην Αθήνα και στο Άργος ο Ποσειδώνας είχε αποτύχει αλλά στην Κόρινθο κατάφερε να επικρατήσει και οι Κορίνθιοι τον τιμούσαν ιδιαίτερα.

Άγαλμα του Ποσειδώνα, προς τιμήν του οποίου τελούνταν τα Ίσθμια. Ελληνιστική εποχή.Δήλος, Αρχαιολογικό Μουσείο Α 4120. ΚΑ' Εφορεία Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων.

ΑΝΑΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΝΑΟΥ ΤΟΥ ΠΟΣΕΙΔΩΝΑ ΣΤΗΝ ΚΟΡΙΝΘΟ

Δίπλα στο μεγάλο στάδιο κοντά στον Ισθμό, οι Κορίνθιοι είχαν χτίσει και είχαν αφιερώσει στον Ποσειδώνα έναν λαμπρό, κατασκευασμένο από λευκή πέτρα ναό,σε σχήμα περιπτέρου, με κολώνες γύρω γύρω. Το μήκος του έφθανε τα 55,70 μέτρα και το πλάτος του τα 25,4. Στους αγώνες έπαιρναν μέρος Έλληνες από όλη την Ελλάδα και τις αποικίες, εκτός από τους κατοίκους της Ηλείας με τους οποίους οι Κορίνθιοι είχαν διαφορές και αντιπάθειες.

Ο ΧΩΡΟΣ ΤΩΝ ΚΤΗΡΙΩΝ ΣΗΜΕΡΑ ΣΕ ΔΟΡΥΦΟΡΙΚΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ

Εκτός από τα καθαρά αθλητικά και ιππικά αγωνίσματα, διεξάγονταν επίσης και αγώνες ποίησης και μουσικής στους οποίους έπαιρναν μέρος και γυναίκες. Οι νικητές των αγώνων στεφανώνονταν με κλαδιά πεύκου ή φύλλα σέλινου. Ο Σόλων είχε θεσπίσει ένα νόμο σύμφωνα με τον οποίο κάθε Αθηναίος νικητής στα Ίσθμια βραβευόταν με 100 δραχμές, ποσό μεγάλο για εκείνη την εποχή. Οι αρχαίοι Έλληνες πίστευαν ότι τα Ίσθμια καθιερώθηκαν από τον Σίσυφο, το βασιλιά της Κορίνθου για να τιμήσει τον ανιψιό του το Μελικέρτη.

Ο ΧΩΡΟΣ ΜΕ ΑΝΑΣΚΑΦΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

Σύμφωνα με το μύθο, ο Σίσυφος, ένας από τους πιο έξυπνους Έλληνες, είχε έναν αδελφό, τον Αθάμαντα, ο οποίος ήταν βασιλιάς στον Ορχομενό της Βοιωτίας. Γυναίκα του Αθάμαντα ήταν η Νεφέλη με την οποία απέκτησαν δύο παιδιά, τον Φροίξο και την Έλλη. Όταν η Νεφέλη πέθανε αρκετά νέα, ο Αθάμαντας ξαναπαντρεύτηκε. Γυναίκα του έγινε η Ινώ, κόρη του Κάδμου, βασιλιά των Θηβών.

Με την Ινώ απέκτησε άλλα δύο παιδιά, τον Λέαρχο και το Μελικέρτη. Η Ινώ μισούσε το Φροίξο και την Έλλη και με πολλή πανουργία κατάφερε να πείσει τον άνδρα της να τα θυσιάσει αλλά ευτυχώς για τα δύο παιδιά σώθηκαν από ένα χρυσόμαλλο κριάρι το οποίο κατέβηκε από τον ουρανό και παίρνοντας τα στη ράχη του πέταξε για την Κολχίδα. Όταν ο Αθάμαντας ανακάλυψε την πανουργία της Ινώς, αποφάσισε να την εκδικηθεί σκοτώνοντας τα δύο παιδιά που είχε αποκτήσει μαζί της.

Κατάφερε να σκοτώσει το Λέαρχο, αλλά η Ινώ πρόλαβε να αρπάξει το Μελικέρτη και να τρέξει μακριά από τον Ορχομενό. Έφτασε στις Σκιρωνίδες πέτρες(Κακιά Σκάλα), κοντά στα Μέγαρα Η Ινώ είχε πανικοβληθεί τόσο πολύ και αψηφώντας το γκρεμό και τα κοφτερά απότομα βράχια πήδηξε στη θάλασσα με το παιδί της στην αγκαλιά. Η Ινώ πνίγηκε, όμως ο Μελικέρτης σώθηκε αφού ένα δελφίνι τον πήρε στη ράχη του και τον άφησε σε μια ακτή έξω από την Κόρινθο.

Ο Σίσυφος αναγνώρισε το παιδί του αδελφού του και αποφάσισε να το κρατήσει κοντά του. Για να γιορτάσει μάλιστα τη σωτηρία του ανιψιού του και να τιμήσει το θεό της θάλασσας, τον Ποσειδώνα, που δεν άφησε το Μελικέρτη να πνιγεί, θεσμοθέτησε τους αγώνες στον Ισθμό, που ονομάστηκαν Ίσθμια.

Σύμφωνα με άλλο μύθο, η Ινώ δεν πνίγηκε αλλά μεταμορφώθηκε από τον Ποσειδώνα σε μια θαλάσσια θεότητα που ονομάστηκε Λευκοθέα. Η Λευκοθέα είχε καλή ψυχή και βοηθούσε τους ναυαγούς να βγαίνουν στη στεριά. Αυτή βοήθησε και τον Οδυσσέα να σωθεί όταν είχε διαλυθεί το καράβι του πετάγοντάς του ένα λευκό μαντήλι το οποίο δεν βούλιαζε. Πάνω σε αυτό στηρίχθηκε ο Οδυσσέας μέχρι να βρεθεί στο νησί των Φαιάκων.

Από τα Ίσθμια, εκτός από τις επιγραφές των αρχαίων ιστορικών, έχουν απομείνει μερικά ερείπια του σταδίου όπου γίνονταν οι αγώνες καθώς και του ναού του Ποσειδώνα.

http://hellenes-romaion.blogspot.gr/2013/07/blog-post_15.html

ΜΙΧΑΗΛ ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ : Ιστορικό επιτευγμάτων Αλέξη Τσίπρα με ....

Ιστορικό επιτευγμάτων Αλέξη Τσίπρα 

με αντικειμενικότητα εκτός εποχής

Του ΜΙΧΑΗΛ ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ

Αυτή η στήλη σήμερα θα προσπαθήσει να είναι απόλυτα αντικειμενική. Αυτό είναι άλλωστε και υπέρτατη υποχρέωση του δημοσιογράφου. Σίγουρα το διδάσκουν και στη σχολή δημοσιογραφίας του ΑΝΤ1 και θα το 'χουν ακούσει οι μύστες του λειτουργήματος και στους υπόλοιπους γυάλινους βωμούς.

«Αντικειμενικός» βέβαια σημαίνει να περιγράφεις ακριβώς ό,τι βλέπεις και ό,τι ακούς (χωρίς να «τρυπώνεις» στην αφήγηση εύνοιες και μίση, δικά σου ή του αφεντικού σου, με παραλείψεις, σχόλια, επιφωνήματα ή γκριμάτσες), όπως η κάμερα βωβής ταινίας. Έτσι που να πληροφορείς τίμια τον πολίτη (σαν… τον συντάκτη του Mega στη Βουλή, ας πούμε [!]), ώστε να μπορεί να κρίνει, να βαθμολογεί και να ψηφίζει ανεπηρέαστος.

Η στήλη λοιπόν σήμερα θα είναι πολύ αντικειμενική στην αποτίμηση των έργων και ημερών του πρωθυπουργού κ. Αλέξη Τσίπρα αυτό το περίεργο επτάμηνο.

Γι' αυτό βέβαια θα πρέπει να βγει από το εδώ και το σήμερα. Η προσπάθεια απαιτεί μιαν επαναστατική υπέρβαση, την έξοδο από τον τόπο και τον χρόνο, με τις γνωστές συνθήκες και τα μέτρα κρίσεως που επιβάλλουν. Για να κριθεί ψυχρά, επιστημονικά, αυτή η αινιγματική πολιτική φυσιογνωμία, έτσι όπως ο βιολόγος μελετάει με τα κιάλια τον τετράποδο ζογκλέρ στα κλαδιά της καρυδιάς. Ή όπως θα τον αξιολογούσε ένας ιστορικός της Φλωρεντίας, σύγχρονος του Μακιαβέλι, ή της αυλής του Λουδοβίκου του 16ου, σύγχρονος του Talleyrand.

Μήπως, αντικειμενικά κρινόμενος, από αυτή την οπτική γωνία -μακριά από τα σημερινά ηθικολογικά μέτρα και σταθμά- ο κ. Αλέξης Τσίπρας θα αναγνωρισθεί κάποτε σαν μέγας δεξιοτέχνης της πολιτικής, άξιος μαθητής των δασκάλων που αναφέρθηκαν;

Η απάντηση προϋποθέτει βέβαια τη σύγκριση του αποτελέσματος με τον πραγματικό πολιτικό στόχο που είχε βάλει αυτός ο επιτήδειος νέος. Για τον οποίο στόχο κανείς δεν ξέρει τώρα τίποτα - με την εξαίρεση ίσως της φράου Μέρκελ, ύστερα από εκείνη την 45λεπτη ιδιαίτερη συνομιλία τους, χωρίς μεταφραστή και προφανώς σε χώρο προστατευόμενο από τα αυτιά της NSA.

Αν, λ.χ., μύχιος στόχος δράσης του κ. Τσίπρα ήταν να κυριαρχήσει στο ελλαδικό πολιτικό παλκοσένικο, σαρώνοντας -με κάθε τρόπο- κάθε αντίπαλη φιλοδοξία, δεν μοιάζει σήμερα να το έχει καταφέρει; Προσπαθήστε για λίγο να μπείτε στην τραγική θέση του -αγαπημένου του Σουλτς- Θεοδωράκη, του Κυριάκου, του Άδωνη, της Ντόρας και άλλων μνηστήρων της εύνοιας της αυτοκράτειρας, μετά την προχθεσινή ξεκάθαρη δήλωση του χερ Βόλφγκαγκ Σόιμπλε πως εμπιστεύεται (για πρώτη φορά κάποιον στην Ελλάδα) τον σημερινό πρωθυπουργό κ. Αλέξη Τσίπρα! Τι θα γίνουν τώρα τα άλλα παιδιά;

Τον εμπιστεύεται ότι αυτός θα εφαρμόσει πιστά όσα ο ίδιος, ο αυστηρός θείος Βόλφγκαγκ, αξίωσε, σκληραίνοντας και επιβαρύνοντας το καθεστώς γερμανικής δουλοπαροικίας, που επέβαλαν στην Ελλάδα τα πρώτα Μνημόνια, στην εφαρμογή των οποίων προηγούμενες κυβερνήσεις κωλυσιεργούσαν ανεπίτρεπτα. Όπως με τα 14 χρυσοφόρα αεροδρόμια, που δόθηκαν στην κρατική γερμανική FRAPORT για τρεις δεκάρες…

Αν το δείτε έτσι το πράγμα, ανάποδα δηλαδή από όπως το βλέπατε μέχρι το πρωί της 13ης Ιουλίου, όχι σαν ιεραποστολή και μαρτυρική ανάβαση στον Γολγοθά, αλλά σαν την ταχυδακτυλουργική -και με θαυμαστό υποκριτικό ταλέντο- εκτέλεση ενός πολύπλοκου στρατηγικού σχεδίου, όσα συνέβησαν από τις 25 Ιανουαρίου και όσα περιέργως δεν έγιναν από πριν και ποτέ, δεν βρίσκουν τέλεια τη θέση τους σ' αυτό το παζλ;

Πρώτα με τις μελετημένες πρωθυπουργικές επιλογές: Στην Προεδρία του κράτους ένα πρόσωπο - βάλιουμ, μήνυμα ηρεμιστικό για το εξωτερικό και το εσωτερικό κατεστημένο. Έπειτα -και εξισορροπητικά- Βαρουφάκη και Κωνσταντοπούλου σε θέση βιτρίνας, πολιτικά κεφάλαια («assets», αγγλιστί από τον κ. Τσίπρα) επενδυτικά και αναλώσιμα…

Ο κ. Βαρουφάκης, με το διεθνές επιστημονικό του εκτόπισμα, την ευρύτατης επιρροής δικτύωσή του και το σπάνιο ταλέντο στο πεδίο της επικοινωνίας, θα αποδειχθεί πολύτιμος πλασιέ διεθνούς προβολής του κ. Τσίπρα και εργαλείο των περίτεχνων χειρισμών του, τελικά και με τον παραμερισμό του υπουργού!

Η κ. Κωνσταντοπούλου, με τη δικανική της δεινότητα, την καυστική ευγλωττία της και την άκαμπτη προσήλωσή της στο κυβερνητικό πρόγραμμα ανόρθωσης των δημοκρατικών θεσμών και του κράτους δικαίου στη χώρα, αφενός προσωποποιεί την εγγύηση για την κάθαρση και αφετέρου χρησιμεύει ως ασπίδα για τα δηλητηριώδη βέλη όσων απειλούνται από την εφαρμογή της - τους οποίους κολλητοί του πρωθυπουργού, την ίδια ώρα, καθησυχάζουν…

Ο κ. Λαφαζάνης είναι χρήσιμος συνεργάτης (εν αγνοία του) στην επιχείρηση «χρησιμοποίησης»… της Μόσχας ως δήθεν εναλλακτικής καταφυγής. Ακριβώς όπως το δήθεν Σχέδιο Β', το οποίο ανατέθηκε στον κ. Βαρουφάκη να εκπονήσει, χωρίς όμως καμιά πρόθεση να εφαρμοστεί…

Όλα αυτά «φορτίζουν το κλίμα» του δράματος της υποτιθέμενης «σκληρότατης σύγκρουσης» με τους «θεσμούς», εξηγούν τη «γερμανική εξαγρίωση» και την «τιμωρητική επιβάρυνση του φορτίου των αξιώσεων» για τη λύση του ασφυκτικού τραπεζικού στραγγαλισμού - στον οποίο οδήγησε και η συνέργεια στις πεντάμηνες καθυστερήσεις και «περίεργες» αποφάσεις, όπως της πληρωμής δόσεως στο ΔΝΤ, προ συμφωνίας, αδειάζοντας το δημόσιο ταμείο… Τυχαίες, άραγε;

Ταυτόχρονα, η επιδεικτική υποβάθμιση του έργου των επιτροπών που συγκρότησε η πρόεδρος της Βουλής (της Επιτροπής Αλήθειας για το Χρέος και των άλλων επιτροπών ελέγχου για σκάνδαλα λεηλασίας του δημόσιου πλούτου) αλλά και οι συνεχείς τορπίλες παρατρεχάμενων κατά της κ. Κωνσταντοπούλου εκπέμπουν εύγλωττα σήματα δόκτορα Τζέκιλ και μίστερ Χάιντ από τα υπόγεια του Μαξίμου.

Ο καθείς μπορεί να συμπληρώσει εκ των υστέρων το παζλ. Οι κ. Δραγασάκης και Σταθάκης ήταν εξαρχής οι διακριτικές άγκυρες στην ευρωζωνική και εσωτερική «ομαλότητα» - απλώς συμπληρώθηκαν από τον κ. Τσακαλώτο, ως πλέον εξαγώγιμο… Ποιον λοβό του πρωθυπουργικού εγκεφάλου καταλαμβάνει ο κ. Ν. Παππάς; Μόνο μαγνητική τομογραφία μπορεί να μας δείξει. Και το ευχαριστήριο τηλεφώνημα Δραγασάκη στην Ουάσινγκτον που κολλάει; Στάχτη στα μάτια, εκτός εάν…

Εκτός εάν εκεί βρίσκεται ο πραγματικός σκηνοθέτης! Πάντως, σε εκείνη την αγωνιώδη μυστική σύσκεψη στο Μέγαρο Μαξίμου, την νύχτα των πανηγυρισμών για τον θρίαμβο του «ΟΧΙ», εύκολα μπορεί να αντιληφθεί ο αναγνώστης ποιοι ήταν οι τέσσερις από τους έξι, κεραυνόπληκτοι από την έκβαση -που δεν περίμεναν-, που ψήφισαν εναντίον της πρότασης Βαρουφάκη και βγήκαν με τη μυστική απόφαση να πράξουν ως εάν είχε ψηφισθεί το «ΝΑΙ»! Ποιοι τέσσερις; Όχι πάντως ο Τσακαλώτος.

* * * * *

Αυτά από μια υπερβατική, έξω τόπου και χρόνου, αντικειμενική ιστορική αφήγηση. Και η συνέχεια, που ασφαλώς ενδιαφέρει περισσότερο;

Ε, γι' αυτήν ασφαλέστερος αφηγητής θα είναι κάποιος αρχαιολόγος του απώτερου μέλλοντος, μετά την ανασκαφή των ερειπίων.

Το μόνο που τώρα μπορεί να λεχθεί είναι πως η συνέχεια εξαρτάται από την αντοχή και τελικά τη θέληση του ελληνικού λαού να επιζήσει ελεύθερος και περήφανος σε ελεύθερη χώρα. Πράγμα, πλέον, σχεδόν ακατόρθωτο…

Υποσημείωση: Αυτό το κείμενο-εκδρομή στην εκτός χρόνου, εξωτική αντικειμενικότητα, συντάχθηκε πριν ο πρωταγωνιστής βγάλει και το κόλπο με τις Σκουριές από το καπέλο του ταχυδακτυλουργού, την παραμονή της διαφυγής του από την πρωθυπουργία.