Ένα μάθημα που πρέπει να θυμόμαστε

 

Ένα μάθημα που πρέπει να θυμόμαστε

Ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος έφερε ανείπωτο πόνο και θάνατο, με ανυπολόγιστες υλικές ζημιές. Μεταμόρφωσε τον κόσμο στον οποίο ζούμε, με μεγάλες επιστημονικές εξελίξεις, με την ατομική βόμβα, αλλά και με την αναγνώριση για την ανάγκη θεσμικής προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Οι εικόνες των στρατοπέδων συγκέντρωσης δεν θα σταματήσουν να στοιχειώνουν τον νου. Η παγκόσμια ισορροπία άλλαξε, με τις ΗΠΑ και τη Σοβιετική Ένωση να αναδεικνύονται σε νέες υπερδυνάμεις. Μετά το 1945, ετέθησαν τα θεμέλια για την τάξη πραγμάτων όπως τη γνωρίζουμε σήμερα, ή τουλάχιστον μέχρι το τέλος του Ψυχρού Πολέμου.

Μέχρι και το ξέσπασμα του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, το διεθνές εμπόριο αναπτυσσόταν διαρκώς, έστω και με ιμπεριαλιστικούς όρους. Το 1914 διεκόπη αυτή η πορεία και το 1929 η οικονομική κρίση έδωσε το τελειωτικό χτύπημα, οδηγώντας πολλές χώρες σε πολιτική προστατευτισμού και στην άνοδο φασιστικών καθεστώτων. Μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, η Ευρώπη γνώρισε πρωτόγνωρη ανάπτυξη, πρώτα με την αμερικανική βοήθεια για ανασύνταξη (τρανταχτό παράδειγμα το σχέδιο Μάρσαλ για την Ελλάδα) και κατόπιν με μεικτές οικονομίες. Τα τελευταία 25 χρόνια το διεθνές εμπόριο ανθεί και πάλι, με άλματα στην ευημερία χωρών πέραν της Δύσης, όπως συμβαίνει στην Ασία. Φυσικά και υπάρχουν προβλήματα με την παγκοσμιοποίηση, όμως καλούμαστε να ξεπεράσουμε τους σκοπέλους και να συνεχίσουμε να ζούμε, όπου και όποτε αυτό είναι δυνατόν, ειρηνικά.

Δεν πρέπει να επαναλάβουμε τα λάθη του παρελθόντος. Οι φιλελεύθερες δημοκρατίες σήμερα οφείλουν να θωρακιστούν αποτελεσματικά απέναντι στους εχθρούς τους και η διεθνής συνεργασία, μέσω ισχυρών οργανισμών όπως ο ΟΗΕ, πρέπει να κρατηθεί ζωντανή  κάτι που όμως είδαμε εφέτος να καταπατιέται με την τελευταία ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, σε περιφρόνηση τόσο των Ηνωμένων Εθνών όσο και του διεθνούς δικαίου.

Με την επέτειο φέτος για τα 77 έτη από την λήξη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, αυτό είναι το μάθημα που πρέπει να θυμόμαστε και το μεγάλο στοίχημα για το μέλλον.

 

Έκφραση Ψυχής

 

Έκφραση Ψυχής

Η γιαγιά μου έλεγε... 

Μην αφήνετε τα τηγάνια σας να λάμπουν περισσότερο από εσάς!

Μην παίρνετε τόσο σοβαρά την καθαριότητα του σπιτιού!

Όταν παντρεύτηκα, περνούσα 24 ώρες της ημέρας προσπαθώντας να κρατήσω τα πάντα καθαρά και τακτοποιημένα σε περίπτωση που «ερχόταν κάποιος να με επισκεφτεί», αλλά μετά διαπίστωσα ότι είναι όλοι πολύ απασχολημένοι, περπατούν, διασκεδάζουν, εργάζονται και απολαμβάνουν τη ζωή ....

- Κι αν εμφανιστεί κάποιος ξαφνικά;

Δεν χρειάζεται να εξηγήσω την κατάσταση στο σπίτι μου σε κανέναν. Οι άνθρωποι δεν ενδιαφέρονται για αυτό που κάνετε όλη μέρα, οι άνθρωποι περπατούν, διασκεδάζουν και απολαμβάνουν τη ζωή.

Η ζωή είναι μικρή, απολαύστε!

Ξεσκονίστε… αν χρειάζεται. Αλλά αφιερώστε χρόνο για να ζωγραφίσετε μια εικόνα ή να γράψετε ένα ποίημα, να κάνετε μια βόλτα ή να επισκεφτείτε έναν φίλο, να μαγειρέψετε ό,τι θέλετε, να ποτίσετε τα φυτά σας ... δώστε στον εαυτό σας ελεύθερο χρόνο για να πιείτε μια μπύρα, να κολυμπήσετε στην παραλία (ή στην πισίνα), σκαρφαλώστε στα βουνά, παίξτε με σκύλους, ακούστε μουσική, διαβάστε βιβλία, μιλήστε με τους φίλους σας και απολαύστε τη ζωή.

Ξεσκονίστε αν χρειαστεί, αλλά η ζωή συνεχίζεται εκεί έξω.

Σκεφτείτε ότι αυτή η μέρα δεν θα επιστρέψει ποτέ!

Ξεσκονίστε αν χρειαστεί, αλλά μην ξεχνάτε ότι θα γεράσετε και ότι πολλά πράγματα που μπορείτε να κάνετε τώρα δεν θα είναι τόσο εύκολο να τα κάνετε στα γεράματά σας.

Και όταν φύγεις, αφού θα φύγουμε όλοι μια μέρα, θα γίνεις και εσύ σκόνη!

Και κανείς δεν θα θυμάται πόσους λογαριασμούς πλήρωσες, ούτε το καθαρό σου σπίτι, αλλά θα θυμάται τη φιλία σου, τη χαρά σου και όσα δίδαξες...!!!

Καλημέρα όμορφο Σαββατοκύριακο...!!!

Facebook/Τάνια Ορφανίδου

 

ΜΙΑ ΠΡΑΞΗ ΤΟΣΟ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ

 

 

ΜΙΑ ΠΡΑΞΗ ΤΟΣΟ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ

 

 Μια οικογένεια Άγγλων περνούσε τις καλοκαιρινές διακοπές της στη Γερμανία και, σ' έναν περίπατο  που  είχαν, παρατηρούν ένα χαριτωμένο σπιτάκι, που τους φάνηκε κατάλληλο για να περάσουν  τις επόμενες  διακοπές  τους.

Ζήτησαν  λοιπόν να μάθουν ποιος είναι ο ιδιοκτήτης του σπιτιού, και έμαθαν πως είναι ένας διαμαρτυρόμενος πάστορας. Τον βρήκαν, και έκλεισαν συμφωνία να το νοικιάσουν για τον επόμενο χρόνο.

Γυρίζοντας, όμως, στον τόπο τους, η κυρία θυμήθηκε ξαφνικά  πως δεν είχε δει το W.C. Έγραψε λοιπόν στον ιδιοκτήτη πάστορα  το εξής γράμμα:

"Αιδεσιμότατε  Πάτερ ,

Είμαι  η  κυρία  που  εδώ  και  μερικές  μέρες  κλεiσαμε  ένα  συμβόλαιο για      το σπιτάκι σας της εξοχής,  αλλά  δεν  πρόσεξα  το W.C.  και θα  ήθελα  λοιπόν  να  με  πληροφορήσετε  κατάλληλα. "

Όταν  πήρε  το γράμμα ο πάστορας, δεν κατάλαβε το νόημα του "W.C." και, πιστεύοντας πως πρόκειται για ένα εκκλησάκι των Αγγλικανών που ονομάζεται WABLES CHAPEL (δηλ. με αρχικά W. C.), της απαντά:

 "Αγαπητή  Κυρία ,

 Εξετίμησα την ερώτησή σας και σας πληροφορώ πως, ο τόπος, που σας ενδιαφέρει, βρίσκεται σε απόσταση 7 χλμ. από το σπiτι, (πράγμα λίγο δύσκολο, ιδiως  γι' αυτούς  που  συνηθίζουν να  πηγαίνουν συχνά).  Επιπρόσθετα, όποιος έχει τη συνήθεια να παραμένει για πολύ στις διάφορες τελετές, καλό είναι νά φέρνει μαζi του και το φαγητό, ώστε να μπορεί να παραμείνει όλη την ημέρα.

 Στην τοποθεσία, μπορείτε να φτάσετε με ποδήλατα, ή και με τα πόδια.  Αν     πάλι βιάζεσθε πολύ, με αυτοκίνητο.  Είναι  καλύτερα  να πηγαίνετε έγκαιρα,     για να μη διαταράζεται η ησυχία των άλλων, που είναι μέσα από πριν. Η αίθουσα έχει θέσεις για 40 καθιστούς και 100  ορθίους. Υπάρχει επiσης και κλιματισμός, για ν' αποφεύγονται οι δυσάρεστες μυρωδιές. Συνιστάται να φτάνετε σύντομα, για να βρίσκετε  θέση  για  να  κάθεστε.  Τα  παιδιά κάθονται κοντά στους γονείς και όλοι μαζi τραγουδούν.

Στην είσοδο, σας  παραδίδουν ένα χαρτί και, αν δε φτάσουν τα χαρτιά,  χρησιμοποιούνται ανά δύο άτομα. Τα χαρτιά πρέπει να επιστρέφονται στην  έξοδο, ώστε να μπορούν να  χρησιμοποιηθούν για άλλη μια φορά. Υπάρχουν  επίσης μεγάφωνα για τους ήχους, ώστε  ν' ακούγονται και απ' έξω. Κι αυτά  που συλλέγονται, μοιράζονται στους φτωχούς.

Θα πρέπει να τονιστεί ιδιαίτερα πως το φαγητό μέσα απαγορεύεται  εκτός αν πρόκειται για ιδιαίτερες περιπτώσεις, όπως γυναίκες σε  ενδιαφέρουσα.

 Συζητήσεις (ανταλλαγή απόψεων, εντυπώσεων), καθώς και ανταλλαγή  χαρτιών  με άλλα επιτρέπονται μόνο αφού βγείτε έξω. Δύο επιστάτες είναι επιφορτισμένοι με τον έλεγχο του εσωτερικού χώρου, που είναι και υπεύθυνοι για την τοποθέτηση των μεταχειρισμένων χαρτιών στον ειδικό πάγκο με τάξη.  

Υπάρχουν επίσης φωτογράφοι, που φωτογραφίζουν τις διάφορες φάσεις, ώστε  να μπορούν όλοι να βλέπουν αυτά τα πρόσωπα σε μια πράξη  τόσο ανθρώπινη.

   Εις το  επανιδείν "

 

ΚΡΗΤΙΚΑ ΗΘΗ ΚΑΙ ΕΘΙΜΑ ΤΗΣ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑΣ

 

 

ΗΘΗ ΚΑΙ ΕΘΙΜΑ ΤΗΣ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΡΗΤΗ

 

Γράφει ο Βασίλης  Χαραλαμπάκης

 

Η ανοιξιάτικη φύση μάς γοητεύει με τις ομορφιές της, μας ευωδιάζει με τα αρώματα των λουλουδιών, μας γαληνεύει την ψυχή, μας αναγεννά.

 

Του Μαγιού την πρώτη μέρα

να σου φέρει η περιστέρα,

άνθη, ρόδα ευωδιασμένα

με ευχές συνοδευμένα.

 

Την Πρωτομαγιά βγαίνουν στην εξοχή οι άνθρωποι, μικροί και μεγάλοι. Όλοι νιώθουν την ανάγκη να απολαύσουν τις ομορφιές της φύσης, φτιάχνουν το μαγιάτικο στεφάνι, για να το κρεμάσουν πάνω από την πόρτα ή στον εξώστη του σπιτιού.

Φτιάχνουν τις κολαΐνες με μαργαρίτες για να τις κρεμάσουν στο λαιμό τους οι κοπέλες.

 

Μ' αγριολούλουδα όμορφα έφτιαξα το στεφάνι

την κολαΐνα στο λαιμό έκανα μάνι-μάνι.

 

Στα χωριά οι νέες και οι νέοι στήνουν γλέντι και χορό και γιορτάζουν πανηγυρικά τον ερχομό της άνοιξης στην εξοχή. Πατούλιες-πατούλιες οι άνθρωποι απολαμβάνουν τις ομορφιές της φύσης, τρώνε, πίνουν, τραγουδούν και χορεύουν. Ακόμη και οι ηλικιωμένοι άνθρωποι μαζεύουν αγριολούλουδα, για να φτιάξουν το στεφάνι.

 

Από τα όρη και τσι ρεματιές

εμάζεψα λουλούδια και μυρτιές,

στεφάνι μαγιάτικο να κάνω,

να το κρεμάσω εκεί επάνω,

ποιος ξέρει ως τον χρόνου μην πεθάνω.

 

Η γυναίκα που δεν μπορεί ν' αποκτήσει παιδί κάνει ένα μάτσο λουλούδια από ανθούς λεμονιάς και μαργαρίτες, βάζει κι ένα άσπρο κρίνο και μ' αυτά σταυρώνει τρεις φορές το εικό­νισμα της Παναγίας και λέει:

 

Εσύ γλυκιά Παρθένα μου, που 'σαι ο ανασασμός μου

ένα μονάκριβο παιδί θα 'ναι ο θησαυρός μου.

Γονατιστή προσεύχομαι μ' ελπίδα στην καρδιά,

άκουσε την παράκληση ετούτη τη βραδιά.

 

Ο λαός πιστεύει ότι όλα ο Μάης τα κάνει νέα. Μια νέα ζωή αρχίζει με την Πρωτομαγιά για τον άνθρωπο, για τη φύση, για τα ζώα.

Πιστεύει ότι την πρώτη του Μαγιού πιάνουν τα μάγια, γι' αυτό δε δίδουν αφορμές και προσέχουν μην τυχόν και τους κάνουν μάγια. Παίρνουν χίλιες δυο προφυλάξεις την ημέρα αυτή, για να εξασφαλίσουν το σπίτι τους, το βίος τους, τα παι­διά τους, από την επίδραση του κακού.

Σε μερικά χωριά οι άνθρωποι μουτζουρώνουν τα παιδιά τους για να είναι άσχημα και λερωμένα, ώστε να μην τα πλησιάσει το κακό.

Άλλοι κάνουν ένα σταυρό με κατράμι στο πορτομάγουλο της πόρτας για να μην μπει το κακό μέσα στο σπίτι ή για να μην πιάσει το κακό μάτι στο σπίτι τους.

Πιστεύει ακόμη ο λαός ότι καμιά εργασία δεν προοδεύει το Μάη και αποφεύγουν να κάνουν σοβαρές εργασίες. Δε γίνονται γάμοι ούτε αγορές σπιτιών και χωραφιών.

 

Ο γάμος ο μαγιάτικος πολλά κακά 'ποδίδει.

Ο γάμος μου αποφάσισα ποτέ μη γίνει Μάη,

γιατί θα 'ρθούν πολλά δεινά κι ο χάρος θα με φάει.

 

Πηγή :

 «ΗΘΗ ΚΑΙ ΕΘΙΜΑ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ» του καθηγητή κ. Βασίλη Χαραλαμπάκη,  Εκδόσεις "ΣΜΥΡΝΙΩΤΑΚΗ"